உலகளாவிய பார்வைகளுக்குச் சவால் விடுக்கும் ‘சீனப் பாதுகாப்பு உணர்வை’ப் பதிவு செய்யும் வெளிநாட்டினர்

மறந்துபோன பணப்பை: ஒரு நாட்டின் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் தருணம்

பெய்ஜிங்கில் இரவு 11 மணியைக் கடந்திருந்தது; பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டது. நைரோபியைச் சேர்ந்த அறிஞரான அட்ஹியர் கேவின்ஸ், டிஜிட்டல் மயமாக்கல் கருத்தரங்கில் பங்கேற்க வந்திருந்தார். மாலை ஹோட்டல் உடற்பயிற்சிக் கூடத்தில் உடற்பயிற்சி செய்துவிட்டு வந்தபோது பணப்பையை அங்கேயே விட்டுவிட்டதை அவரது நண்பர் பதற்றத்துடன் உணர்ந்தார். அந்தப் பணப்பையில் ரொக்கம், அட்டைகள், கடவுச்சீட்டின் நகல், நினைவுப் பொருட்கள் ஆகியவை இருந்தன. மீண்டும் விரைந்து சென்றபோது உடற்பயிற்சிக் கூடம் மூடப்பட்டிருந்தது. ஊருக்குத் திரும்பியதும் எச்சரிக்கையாக இருக்கச் சொல்லும் கதைகள் அவரது மனதில் வெள்ளமெனப் பெருக்கெடுத்தன.

மறுநாள் காலையில் மோசமானதையே எதிர்பார்த்தபடி அவர் திரும்பிச் சென்றார். அவருக்கு வியப்பளிக்கும் வகையில், பணப்பை அவர் விட்ட இடத்திலேயே தொடப்படாமல் இருந்தது. ஒரு யுவான்கூட குறையவில்லை. பணியாளர் சாதாரணமாகப் புன்னகைத்தபடி, "இப்படியெல்லாம் நடப்பதுண்டு. நாங்கள் அதைப் பத்திரமாக வைத்திருப்போம்" என்றார். காவல்துறையில் புகார் இல்லை; வெகுமதியும் கேட்கப்படவில்லை; அமைதியான நேர்மை மட்டுமே.

கேவின்ஸ் பகிர்ந்த இந்தச் சிறிய சம்பவம், உலகின் கவனத்தை ஈர்த்துவரும் பரந்ததொரு யதார்த்தத்துக்கான சாளரத்தைத் திறக்கிறது. சீனா முழுவதும் வரும் வெளிநாட்டுப் பயணிகளும் நீண்டகாலக் குடியிருப்பாளர்களும், தனிப்பட்ட பாதுகாப்பு குறித்த தங்களின் முன்முடிவுகளுக்குச் சவால் விடுக்கும் அனுபவங்களைப் பதிவுசெய்து வருகின்றனர். அவை மேற்கத்திய ஊடகங்களில் பொதுவாக இடம்பெறும் சித்தரிப்புகளுக்கு முற்றிலும் மாறான ஒரு கதையாடலை உருவாக்குகின்றன. இந்த நிகழ்வு இவ்வளவு பரவலாகிவிட்டதால், உள்ளடக்கப் படைப்பாளர்கள் தங்கள் அனுபவங்களுக்கு இப்போது "ChinaTravel" என்ற குறிச்சொல்லை இடுகின்றனர்; எதிர்பாராத பாதுகாப்பு அனுபவங்களின் டிஜிட்டல் களஞ்சியத்தையும் உருவாக்குகின்றனர்.

நள்ளிரவு உலாக்களும் கவனிப்பாரற்ற மடிக்கணினிகளும்

சீனாவில் பாதுகாப்பு உணர்வு பெரும்பாலும் இல்லாத ஒன்றின் வழியாக வெளிப்படுகிறது. சீனாவுக்கு வருவதற்கு முன்பு, மேற்கு சிட்னியில் பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாகச் சமூக சேவைகளில் பணியாற்றிய டிட்டோ ஸ்கோஹெலுக்கு, 14 மாகாணங்களில் பயணம் செய்தபோது தான் காணாதவையே வியப்பளித்தன.

"பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக மேற்கு சிட்னியில் பணியாற்றினேன்; அங்குள்ள தெருக்களில் சலிப்பும் அச்சமும் பெரும்பாலும் கைகோத்துச் செல்லும்," என்று ஸ்கோஹெல் நினைவுகூர்ந்தார். "ஆனால், சீனாவின் 14 மாகாணங்களில் நள்ளிரவைக் கடந்தும் பின்தெருக்களில் உலவியபோது, அந்த ஆதாரபூர்வமான நெஞ்சுப் பதற்றத்தை ஒருமுறைகூட உணரவில்லை."

சோங்கிங்கில், அதிகாலை 1 மணிக்கு ஸ்கோஹெல் ஒரு ஹாட்பாட் உணவகத்துக்குச் சென்றார். சாங்ஷாவில், பெரும்பாலான சுற்றுலாப் பயணிகள் காணாத பின்சந்துகளில் உள்ளூர் உணவுகளைத் தேடிச் சென்றார். யாரும் அவரை அணுகி யாசிக்கவோ பணம் கேட்கவோ இல்லை. சீருடையில் அவர் கண்டவர்கள் ஆயுதமற்ற காவல்துறை அதிகாரிகள் மட்டுமே; அவர்களிடம் தடியும் இல்லை. வெளிநாட்டுச் சுற்றுலாப் பயணிகள் திசை கேட்டுக்கொண்டிருந்த சந்திப்புகளில் அவர்கள் நின்றிருந்தனர்.

பெய்ஜிங்கில் உள்ள பிரேசில் குடிமக்கள் மன்றத்தின் இயக்குநரும், சீனா மற்றும் உலகமயமாக்கல் மையத்தின் உறுப்பினருமான ரெனாட்டோ பெனலுப்பி, சீனாவில் 15 ஆண்டுகளாக வசித்து வருகிறார். வூஹானில் மாலை நேரங்களில் முதியவர்கள் ஒலிபெருக்கிகளுடன் பூங்காக்களில் கூடி, பொது வெளிகளை இசையால் நிரப்புவதை அவர் விவரிக்கிறார். இளைஞர்கள் நகரம் முழுவதும் சுதந்திரமாகச் சுற்றி, ஸ்கேட்போர்டு ஓட்டியும், கிராஃபிட்டி வரைந்தும், இசைக்குழுக்களில் நிகழ்த்தியும் செல்கின்றனர். திருட்டு குறித்துத் தொடர்ந்து கவலைப்படாமல் மடிக்கணினிகளையும் டேப்லெட்டுகளையும் எடுத்துச் செல்கின்றனர்.

"சீனாவில் 15 ஆண்டுகள் வாழ்ந்ததில், நகர்ப்புற வன்முறை குறித்த ஒரே ஒரு செய்தியைக்கூட நினைவுகூர முடியவில்லை," என்றார் பெனலுப்பி. "மற்ற பகுதிகளிலிருந்து, குறிப்பாக லத்தீன் அமெரிக்காவிலிருந்து வருபவர்களுக்கு, இந்த இல்லாமை உடனடியாகப் புலப்பட்டு நீண்டகாலம் நினைவில் நிற்கிறது."

தொலைந்த பொருட்கள் திரும்பக் கிடைக்கும் அனுபவம்

மீட்கப்பட்ட உடைமைகள் பற்றிய கதைகள், சீனா குறித்த வெளிநாட்டினரின் கதையாடல்களில் கிட்டத்தட்ட மரபுவழி எடுத்துக்காட்டுகளாகிவிட்டன. கொலம்பிய செய்தியாளரான பெர்னாண்டோ முனோஸ் பெர்னால், 2001 டிசம்பர் 28 அன்று ஷாங்காய் புடாங் சர்வதேச விமான நிலையத்தில் வந்திறங்கிய சில மணி நேரங்களிலேயே இதை அனுபவித்தார்.

36 மணி நேரப் பயணத்தால் களைத்திருந்த முனோஸ் பெர்னால், விமான நிலைய நடைமுறைகளை முடிக்கவிருந்தபோது, தனது வேலைப் பொருட்கள் அனைத்தும் இருந்த புதிய மடிக்கணினியை வாடகை வண்டியில் விட்டுவந்தது நினைவுக்கு வந்தது. அதிர்ச்சியில் திரும்பியபோது, ஓட்டுநர் அவரது உடைமைகளைக் கையில் ஏந்தியபடி வரவேற்புக் கூடம் வழியாக ஓடிவந்தார். அவர் எந்த வெகுமதியையும் ஏற்க மறுத்தார்.

நேர்மையின் அந்தத் தருணம், இந்த நாட்டின் பாதுகாப்பு குறித்த எனது புரிதலை முற்றிலும் மாற்றியது. 25 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், எங்கள் பகுதியில் வாசற்படிகளில் கவனிப்பாரற்றுக் கிடக்கும் உணவையும் பொட்டலங்களையும் யாரும் திருடாமல் இருப்பதைக் கண்டு நான் வியப்படையாததற்குக் காரணம் அந்த அனுபவம்தான்.

மேற்கத்திய பார்வையாளர்கள் இந்தப் பாதுகாப்பை பெரும்பாலும் கண்காணிப்புக்குக் காரணமாகக் கூறுவதாகவும், அது தனியுரிமையையும் சுதந்திரத்தையும் மீறுவதாக அவர்கள் வாதிடுவதாகவும் முனோஸ் பெர்னால் குறிப்பிடுகிறார். இது இரண்டு முக்கிய அம்சங்களைப் புறக்கணிப்பதாக அவர் கூறுகிறார். முதலாவது, பிறருக்குச் சொந்தமானதை மதிக்கும் ஆழமான கலாசாரம். கடுமையான சூழலில்கூட கிராம மக்களிடமிருந்து எதையும் எடுக்கக் கூடாது எனப் படையினருக்கு அறிவுறுத்திய நீண்ட அணிவகுப்பு இந்த மதிப்பை எடுத்துக்காட்டியது. இரண்டாவது, பொருளாதார வளர்ச்சி பெரும்பாலானோர் திருட வேண்டிய தேவை இல்லாத சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.

ஜெர்மன் சுற்றுலாப் பயணி லூகாஸ் ஷ்மிட்டும், ஷாங்காயில் உணவகத்தில் தனது கைப்பேசியை விட்டுவந்தபோது இதேபோன்ற அனுபவத்தைச் சந்தித்தார். அங்கிருந்து புறப்பட்ட சுமார் 30 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தவறை உணர்ந்து திரும்பிச் சென்றார். உணவகப் பணியாளர்கள் ஏற்கெனவே கைப்பேசியைத் தனியாகப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்தனர்; உரிமையை உறுதிப்படுத்தியதும் எந்தப் பரபரப்புமின்றி அதைத் திருப்பிக் கொடுத்தனர்.

"பொருட்களைத் தொலைத்துவிடுவோமோ என்ற கவலை மக்களுக்கு குறைகிறது," என்றார் ஷ்மிட். "சீனாவில் அன்றாட வாழ்க்கையின் இயல்பான ஒரு பகுதியாகவே இதைப் பார்க்கிறேன்."

இந்தக் கதையாடலுக்குப் பின்னால் உள்ள புள்ளிவிவரங்கள்

தனிப்பட்ட அனுபவங்கள் நிலைமையைத் தெளிவாகச் சித்தரித்தாலும், புள்ளிவிவரங்களும் இதே போக்கை உறுதிப்படுத்துகின்றன. 140-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் மற்றும் பிரதேசங்களில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வின் அடிப்படையிலான காலப் 2025 உலகளாவிய பாதுகாப்பு அறிக்கையில், சீனா மூன்றாவது பாதுகாப்பான நாடாகத் தரவரிசைப்படுத்தப்பட்டது. உள்ளூர் சட்ட அமலாக்கத்தின் மீது பொதுமக்களுக்கு வலுவான நம்பிக்கை இருப்பதும், குற்றங்களை நேரடியாகச் சந்தித்த அனுபவம் குறைவாக இருப்பதும் இதற்குக் காரணங்களாகும்.

சீனாவின் பொதுப் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் அதிகாரபூர்வத் தரவுகளின்படி, 2025-ஆம் ஆண்டில் நாடு முழுவதும் குற்ற வழக்குகள் முந்தைய ஆண்டைவிட 12.8 சதவீதம் குறைந்து, 2000-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகான மிகக் குறைந்த நிலையை எட்டின. பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு உணர்வு தொடர்ந்து ஆறாவது ஆண்டாக 98 சதவீதத்துக்கும் மேலாக இருந்தது. சோங்கிங் நகரில் மட்டும், 2026-ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில் வெளிநாட்டுப் பயணிகளின் வருகை 1,37,000-ஐத் தாண்டியது; இது முந்தைய ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட 106 சதவீத வளர்ச்சியாகும்.

சாண்டோங் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் லூ ஜிஃபெங், சட்ட அமலாக்கத்தின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கை முக்கியப் பங்கு வகிப்பதாக வலியுறுத்துகிறார். "அன்றாடப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கக் காவல்துறை உதவுவதை மக்கள் பார்க்கும்போது, நம்பிக்கை இயல்பாகவே உருவாகிறது," என்றார் லூ. சீனக் காவல்துறையினர் சேவை நோக்குடன் செயல்படுவதாகப் பரவலாகக் கருதப்படுவதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

மேற்கத்திய நாடுகளைச் சேர்ந்த பல பார்வையாளர்கள் அறிந்துள்ள ஆயுதம் ஏந்திய, அடிக்கடி மோதல் போக்குடன் செயல்படும் காவல்துறையிலிருந்து இந்த அணுகுமுறை மாறுபடுகிறது. சமூக ஊடகங்களில் பரவும் காணொளிகளில், ஆர்வமுள்ள குழந்தைகளுக்கு துப்பாக்கிகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைச் சீனக் காவல்துறை அதிகாரிகள் பொறுமையாக விளக்குவதையும், நாட்டுப்புற நிகழ்ச்சிகளைக் காணக் குழந்தைகள் காவல்துறை வாகனங்களின் மீது அமர்ந்திருப்பதையும் காணலாம். இந்தப் படங்கள், மிரட்டலைவிட ஒருங்கிணைப்புக்கு முக்கியத்துவம் தரும் பொது ஒழுங்கு அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

வறுமை ஒழிப்பிலிருந்து பொதுமக்கள் நம்பிக்கைக்கு

இந்தப் புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் கட்டமைப்பு சார்ந்த காரணிகள் இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஐ.நா. நிர்ணயித்த 2030 காலக்கெடுவுக்கு பத்து ஆண்டுகள் முன்னதாகவே வறுமையை ஒழிப்பதற்கான இலக்கை சீனா எட்டியது; இதன்மூலம் நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் மக்கள் வறுமையிலிருந்து மீண்டனர். இந்தப் பொருளாதார மாற்றம், விரக்தியால் தூண்டப்படும் குற்றங்களைப் பெருமளவில் குறைத்துள்ளது.

ரென்மின் பல்கலைக்கழகத்தின் பொதுநிர்வாகம் மற்றும் கொள்கைப் பள்ளிப் பேராசிரியர் ஹே யான்லிங், இந்த நிகழ்வை இன்னும் பரந்த ஆட்சிமுறையின் ஒரு பகுதியாக விவரிக்கிறார். "அடிமட்ட ஆட்சிமுறையும் சீனாவின் ஒரு அதிசயம்தான்," என்றார் அவர். "மக்கள் பேசும் பாதுகாப்பு உணர்வு உண்மையான சமூக யதார்த்தம்."

இந்தச் சூழலுக்கான பல முக்கியக் காரணங்களை அவர் அடையாளம் காட்டுகிறார். பொது பாதுகாப்பு, அடிப்படைப் பொறுப்பாக அரசின் ஆட்சிமுறையின் மையத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள அத்தியாவசியப் பொதுநலச் சேவையாக முன்னுரிமை பெறுகிறது. தேசிய அமைப்புகள் முதல் உள்ளூர் சமூகங்கள் வரையிலான பல அடுக்குகளைக் கொண்ட ஆட்சிமுறை உள்ளது. நீண்டகால அக்கம்பக்கக் காவல் பணியும், கட்டம் அடிப்படையிலான நிர்வாகமும் விரிவான கண்காணிப்பையும் முன்கூட்டிய நடவடிக்கையையும் சாத்தியமாக்குகின்றன.

பொதுமக்களின் பங்கேற்பு மற்றொரு தூணாகும். நன்கு அறியப்பட்ட "சாயோயாங் மக்கள்" முதல் தன்னார்வக் காவல் கூட்டணிகள் வரை; நடமாடும் தகவலாளர்களாகச் செயல்படும் விநியோகப் பணியாளர்கள் முதல் வழக்கமான ரோந்துப் பணிகளை மேற்கொள்ளும் சமூகத் தன்னார்வலர்கள் வரை, தொழில்முறைப் படையினரையும் மக்கள் பங்கேற்பையும் இணைக்கும் அணுகுமுறை விரிவாக வளர்த்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

நான்ஜிங் பல்கலைக்கழகத்தின் ஹுவாஷி உலகளாவிய ஆட்சிமுறை நிறுவனத்தின் முதல்வர் காங் ஃபான்பின், பொதுப் பாதுகாப்பை காவல்துறை மட்டுமே பேணுவதில்லை என வலியுறுத்துகிறார். "சமூகமும் பிற அடிமட்ட அமைப்புகளும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன," என்றார் அவர். "பல வெளிநாட்டினர் சீனாவில் கவனித்தது ஆபத்து இல்லாததையே மட்டும் அல்ல; பொது ஒழுங்கு, மக்களின் தேவைகளுக்குப் பதிலளிக்கும் ஆட்சிமுறை, சமூக ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றால் உருவான பரந்த சூழலையும்தான்."

மேற்கத்திய பார்வைகளுக்குச் சவால்

இத்தகைய அனுபவங்கள் குவிந்துவருவது, நீண்டகாலமாக நிலைத்துள்ள ஒரேமாதிரியான பார்வைகளுக்குச் சவால் விடுக்கிறது. 55 நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்த கனடா நாட்டுப் பயணி டேவ் மானி, சீனா தான் சென்ற இடங்களில் "மிகவும் பாதுகாப்பான முதல் மூன்று இடங்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம்" என்று யூடியூப் காணொளியில் தெரிவித்தார். சனிக்கிழமை இரவு சோங்கிங்கின் ஒரு பொதுச் சதுக்கத்தில் மக்கள் கடைகளுக்குச் செல்வதும், உணவருந்துவதும், ஆளில்லா விமான ஒளிக் காட்சியைப் படம் பிடிப்பதுமாக இருந்த காட்சியை அமெரிக்கப் பயணி கிறிஸ்டியன் கிரோஸ்ஸி பகிர்ந்தார்.

இங்கு மிக அமைதியாகவும் மிகப் பாதுகாப்பாகவும் உணர்கிறேன். எல்லோரிடமும் கைப்பேசி இருக்கிறது. இங்கே எந்தவிதமான ஆபத்தையும் நான் ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை. காவல்துறையோ பாதுகாப்புப் பணியாளர்களோ இல்லை; மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியாகக் கழிக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கலாம்.

16 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகச் சீனாவில் வசித்து வரும் ஃபேபியன் லூடே, பிரான்சில் வளர்ந்தபோது ஆபத்து குறித்த விழிப்புணர்வு எப்போதும் தன்னுள் இருந்ததை நினைவுகூர்ந்தார். தவிர்க்க வேண்டிய பகுதிகள் எவை, பொது இடங்களில் எவ்வாறு விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும் என்பதையும் அறிந்திருந்தார்.

"சீனாவுக்கு வந்த பிறகு அந்த உணர்வு படிப்படியாக மறைந்தது," என்று சமூக ஊடகத்தில் வெளியிட்ட காணொளியில் அவர் கூறினார். "மன அமைதிக்கு விலைமதிப்பில்லை. என் தாய்நாட்டை நான் எவ்வளவு நேசித்தாலும், இங்கே அனுபவிக்கும் பாதுகாப்பு அளவு இல்லாத இடத்தில் வாழ்வதை என்னால் கற்பனை செய்துகூடப் பார்க்க முடியவில்லை."

முக்கிய அம்சங்கள்

• சீனா முழுவதும் பயணம் செய்யும் வெளிநாட்டினர் எதிர்பாராத அளவுக்கு உயர்ந்த தனிப்பட்ட பாதுகாப்பை அனுபவிப்பதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்; "ChinaTravel" போன்ற குறிச்சொற்களின் கீழ் சமூக ஊடகங்களில் அவற்றைப் பதிவுசெய்கின்றனர்
• தொலைந்த பொருட்கள் பெரும்பாலும் சேதமின்றித் திரும்பக் கிடைக்கின்றன; வாடகை வண்டி ஓட்டுநர்கள், உணவகப் பணியாளர்கள், உடற்பயிற்சிக் கூடப் பணியாளர்கள் ஆகியோர் மறந்துபோன பொருட்களை வெகுமதியை எதிர்பார்க்காமல் பத்திரப்படுத்துகின்றனர்
• காலப் 2025 உலகளாவிய பாதுகாப்பு அறிக்கையில் சீனா உலகளவில் மூன்றாவது இடத்தைப் பிடித்தது; குற்ற வழக்குகள் முந்தைய ஆண்டைவிட 12.8 சதவீதம் குறைந்து, 2000-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகான மிகக் குறைந்த நிலையை எட்டின
• அதிகாரபூர்வத் தரவுகளின்படி, பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு உணர்வு தொடர்ந்து ஆறு ஆண்டுகளாக 98 சதவீதத்துக்கும் மேலாக உள்ளது
• வறுமை ஒழிப்பு, கூட்டுப் பொறுப்பை வலியுறுத்தும் பண்பாட்டு விழுமியங்கள், தொழில்முறை காவல் பணியையும் சமூகப் பங்கேற்பையும் இணைக்கும் ஆட்சிமுறை ஆகியவற்றை இந்தப் பாதுகாப்புச் சூழலுக்கான காரணங்களாக ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்
• மேற்கத்திய பார்வையாளர்கள் பாதுகாப்புக்கு பெரும்பாலும் கண்காணிப்புத் தொழில்நுட்பத்தைக் காரணமாகக் கூறுகின்றனர்; ஆனால் பொருளாதார வளர்ச்சியும் பண்பாட்டுக் காரணிகளுமே முதன்மையானவை என அங்குள்ள குடியிருப்பாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்