எண்ணெய், அரசியல், மூலதன வெளியேற்றம் ஆகியவற்றின் கடும் நெருக்கடியில் இந்தோனேசியப் பொருளாதாரம்; இதுவரை காணாத வீழ்ச்சியில் ரூபியா

வரலாறு காணாத பலவீனம் கடும் மறுபரிசீலனைக்கு வழிவகுக்கிறது

2026 மே மாதத்தின் நடுப்பகுதியில் இந்தோனேசிய ரூபியா நீண்டகால உளவியல் தடைகளை உடைத்து, அமெரிக்க டாலருக்கு 17,513 ரூபியா என்ற நிலைக்குச் சரிந்தது. இது நாணயத்தின் பதிவுசெய்யப்பட்ட வரலாற்றிலேயே மிகக் குறைந்த மதிப்பாகும். ஆண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து சுமார் 5 சதவீதம் சரிந்திருப்பது, வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளும் உள்நாட்டுப் பலவீனங்களும் சேர்ந்து உருவாக்கிய தடையை எதிர்கொள்ள வழக்கமான நிலைப்படுத்தல் கருவிகள் பலனிழந்து வருவதைக் காட்டுகிறது. 1990களின் பிற்பகுதியில் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சிகரமான ஆசிய நிதி நெருக்கடியைச் சந்தித்த நாட்டுக்கு, 17,500 என்ற வரம்பைத் தாண்டியது வெறும் புள்ளிவிவரச் சாதனையைவிடப் பெரியது. இது இந்தோனேசியா வங்கியின் பொருளாதார நம்பகத்தன்மைக்கும் அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் நிர்வாகத்துக்கும் ஒரு நெருக்கடிச் சோதனையாக அமைந்துள்ளது.

மூலதன வெளியேற்றம் ஆண்டின் தொடக்கத்திலேயே தொடங்கியது. ஜனவரி மாதத்தின் முதல் மூன்று வாரங்களில் மட்டும் 1.6 பில்லியன் டாலர் வெளியேறியது. புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் உலகளாவிய இடர் விருப்பங்களை மாற்றியமைத்தபோது தீவிரமடைந்த நீடித்த வெளியேற்றத்துக்கு இது முன்னறிவிப்பாக அமைந்தது. பாதுகாப்பான முதலீடுகளுக்கான தேவை அதிகரித்ததால் அமெரிக்க டாலர் குறியீடு தொடர்ந்து உயர்ந்தது; வளர்ந்துவரும் சந்தைச் சொத்துகள் முதலீட்டாளர்களின் ஆதரவை இழந்தன. அதேவேளை, மோசமடைந்து வரும் நிலைமைகளைச் சிறுமைப்படுத்தி, நிலைத்தன்மை இருப்பதாகக் கூறும் போக்கை விமர்சகர்கள் ‘தீக்கோழிக் கொள்கை’ என வர்ணிப்பதாகக் கூறி, நாணய அதிகாரிகள் குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொண்டனர். உண்மையில், ரூபியாவின் வீழ்ச்சி, போர் காரணமாக மாறிவரும் எரிசக்திச் சந்தைகள், நிறுவன ரீதியான நிச்சயமின்மை, கட்டமைப்புச் சமநிலையின்மை ஆகியவை ஒருங்கிணைந்ததன் விளைவாகும். பணவியல் தலையீட்டால் மட்டும் இதை எளிதில் மாற்ற முடியாது.

நாணயம் மற்றும் பொருட்கள் சந்தை ஆய்வாளர் இப்ராஹிம் அஸ்ஸுவாபி, மோதல்கள் முடிந்துவிட்டதாக அதிகாரிகள் கூறினாலும் ஹோர்முஸ் நீரிணையில் பதற்றம் நீடிப்பதாக வலியுறுத்தினார். ஈரானிய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தின் மீது ஐக்கிய அரபு அமீரகம் நடத்திய தாக்குதலும், எண்ணெய் ஏற்றுமதித் தடையும் பாதுகாப்பான முதலீடுகளாகக் கருதப்படும் டாலருக்கான வரவுகளை அதிகரித்து, இந்தோனேசியாவைப் பாதிப்புக்குள்ளாக்கியுள்ளன. முதல் காலாண்டில் ஒப்பீட்டளவில் வலுவாகப் பதிவான 5.61 சதவீதப் பொருளாதார வளர்ச்சிகூட சந்தை நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கவில்லை. இதற்கு முக்கியக் காரணம், உற்பத்தித் திறன் கொண்ட முதலீட்டைவிட அரசுச் செலவினமும் பருவகால நுகர்வுமே வளர்ச்சியைத் தூண்டியதுதான்.

நாணயம் இவ்வளவு தூரம் சரிந்தது எப்படி?

நாணயச் சந்தைகள் நம்பிக்கைக்கான அளவுகோல்களாகச் செயல்பட்டு, எல்லைகளைக் கடந்து செல்லும் பணத்தின் நிகரப் பாய்ச்சலுக்கு ஏற்ப எதிர்வினையாற்றுகின்றன. வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் உள்ளூர் பங்குகள் மற்றும் பத்திரங்களை வாங்கும்போது அல்லது நிறுவனங்கள் ஒரு நாட்டில் மூலதனத்தை முதலீடு செய்யும்போது, அந்த நாட்டின் நாணயத்துக்கான தேவை அதிகரிக்கிறது. அந்தப் பாய்ச்சல்கள் தலைகீழாகும்போது நாணயம் பலவீனமடைகிறது. இந்தோனேசியா ஒரே நேரத்தில் இந்த இரு நிலைகளையும் எதிர்கொண்டுள்ளது. பொருட்கள் சந்தையில் சுருக்கமான ஏற்றங்கள் ஏற்பட்ட காலங்களைத் தவிர்த்து, பொருட்கள், சேவைகள் மற்றும் வருமானத்தின் நிகரப் பாய்ச்சலைப் பதிவு செய்யும் நடப்புக் கணக்கில் பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ச்சியான பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. 2025இல் ஒப்பீட்டளவில் சிறியதாக இருந்த 1.5 பில்லியன் டாலர் பற்றாக்குறைகூட ரூபியாவை வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளுக்கு ஆளாக்கியது.

உடனடித் தூண்டுகோல் ஈரான் போரும், உலகின் மிக முக்கியமான எரிசக்திப் பாதைகளில் ஒன்றான ஹோர்முஸ் நீரிணை தொடர்பான முற்றுகைகளுமாகும். அங்குள்ள தடங்கல்கள், ஒவ்வொரு வாரமும் உலகச் சந்தைகளில் இருந்து 100 மில்லியன் பீப்பாய்கள் வரையிலான கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தைத் தடுத்து, பிரென்ட் கச்சா எண்ணெய் விலையை ஒரு பீப்பாய்க்கு 110 டாலர் அளவுக்கு உயர்த்தியுள்ளன. இதனால் எரிபொருள் இறக்குமதிக்காக இந்தோனேசியா கூடுதல் டாலர்களைச் செலவிட வேண்டியுள்ளது. அதேநேரம், அமெரிக்க பெடரல் ரிசர்வ் வட்டி விகிதத்தை 3.75 சதவீதத்தில் வைத்திருக்கிறது; 10 ஆண்டு கால கருவூலப் பத்திர வருவாய் 4.47 சதவீதமாக உள்ளது. டாலர் சொத்துகளில் கிடைக்கும் இந்த உயர்ந்த வருவாய், இந்தோனேசிய முதலீட்டுக் கருவிகளுடனான வட்டி விகித வேறுபாட்டைக் குறைத்துள்ளது. இதனால் வளர்ந்துவரும் சந்தைகளின் வருவாய் முன்னிலை நீங்கி, மூலதனம் பாதுகாப்பான இடங்களை நோக்கி வேகமாக வெளியேறுகிறது.

பருவகாலக் காரணிகளும் அழுத்தத்தை அதிகரித்துள்ளன. ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் ஈவுத்தொகை வழங்கல் மற்றும் வெளிநாட்டுக் கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல் காரணமாக நிறுவனங்களின் டாலர் தேவை உச்சத்தை எட்டுகிறது. புனிதப் பயணக் காலமும் இறக்குமதிச் சுழற்சிகளும் உள்நாட்டுச் சந்தையிலிருந்து கூடுதல் அந்நியச் செலாவணியை வெளியேற்றுகின்றன. நிதிச் சேவைகள் ஆணையத்தின் கூற்றுப்படி, 2026 ஏப்ரல் மாதத்தில் மட்டும் இந்தோனேசியாவில் இருந்து 990 மில்லியன் டாலர் மூலதனம் வெளியேறியது. இது தென்கிழக்கு ஆசியாவிலேயே அதிகமாகும். ரூபியா இனி உலகச் சந்தை மனநிலைக்கு மட்டும் எதிர்வினையாற்றவில்லை; கிடைக்கும் விநியோகத்தைவிட டாலர் தேவை அதிகமாக இருக்கும் கட்டமைப்புரீதியான சரிவில் சிக்கியுள்ளது.

உள்நாட்டுப் பலவீனங்கள் நம்பிக்கையைச் சிதைக்கின்றன

வெளிப்புற அதிர்ச்சிகள் தீப்பொறியை ஏற்படுத்தினாலும், அதற்கு எரிபொருளை வழங்கியது உள்நாட்டுச் சூழல்தான். அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் நிர்வாகம் 2025இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2.92 சதவீதத்துக்கு இணையான பட்ஜெட் பற்றாக்குறையைப் பதிவு செய்தது. பெருந்தொற்றுக் காலத்தைத் தவிர்த்தால், இது இரண்டு தசாப்தங்களில் மிக அதிகமாகும். ஆண்டுப் பற்றாக்குறையை 3 சதவீதத்துக்குள்ளும், பொதுக் கடனை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 60 சதவீதத்துக்குள்ளும் கட்டுப்படுத்தும் சட்ட வரம்புகள் 1990களின் பிற்பகுதியிலிருந்து முதலீட்டாளர் நம்பிக்கைக்கு ஆதாரமாக இருந்துள்ளன. 20 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான இலவசப் பள்ளி உணவுத் திட்டம் உள்ளிட்ட அதிகச் செலவுடைய நலத்திட்டங்களுக்கு இடமளிக்க இந்த விதிகள் தளர்த்தப்படலாம் என்ற தொடர் ஊகங்கள் பத்திரச் சந்தைகளைப் பதற்றமடையச் செய்துள்ளன. வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் கடந்த ஆண்டு இந்தோனேசிய அரசுப் பத்திரங்களில் சுமார் 6.4 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலானவற்றை விற்றனர். நீண்டகால நிதியமைச்சர் ஸ்ரீ முல்யானி இந்திராவதி திடீரென மாற்றப்பட்டு, வளர்ச்சியை மையமாகக் கொண்ட பொருளாதார நிபுணர் புர்பயா யுத்ஹி சாதேவா நியமிக்கப்பட்ட செப்டம்பரில் மிகப்பெரிய விற்பனை நடந்தது.

நிறுவன ரீதியான நிச்சயமின்மை மத்திய வங்கியையும் பாதிக்கிறது. அதிபரின் மருமகன் இந்தோனேசியா வங்கியின் துணை ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டதும், மலிவுவிலை வீடமைப்பு போன்ற அரசுத் திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்க மத்திய வங்கி உதவ ஒப்புக்கொண்ட சுமைப் பகிர்வு ஏற்பாடும், பணவியல் சுதந்திரம் குறித்த அச்சங்களை மீண்டும் தூண்டியுள்ளன. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிப்பதில் மத்திய வங்கியின் பங்கை வலுப்படுத்தும் மசோதா குறித்தும் நாடாளுமன்றம் ஆலோசித்து வருகிறது. இந்தப் பொறுப்பு, விலை மற்றும் நாணய நிலைத்தன்மையைப் பேணும் அதன் பாரம்பரிய இலக்குகளுடன் முரண்படக்கூடும். பணவியல் கொள்கை அரசியல்மயமாக்கப்படவில்லை என்று அரசும் மத்திய வங்கி அதிகாரிகளும் மீண்டும் மீண்டும் மறுத்துள்ளனர். ஆனால் சந்தைகள் பெரும்பாலும் தோற்றத்தையே உண்மையாகக் கருதுகின்றன. 2026 மே மாதத்தில், உலகளாவிய குறியீட்டு வழங்குநரான எம்எஸ்சிஐ, இந்தோனேசியப் பங்குகள் 18ஐத் தனது குறியீடுகளிலிருந்து நீக்கியது. இது அதிகாரிகள் எதிர்பார்த்ததைவிட மிகவும் அதிகம். முக்கியமாகப் பட்டியலிடப்பட்ட நிறுவனங்களில் பங்குகள் ஒருசிலரிடம் குவிந்திருப்பதும், பொதுமக்கள் வாங்கி விற்கக் கிடைக்கும் பங்குகள் குறைவாக இருப்பதும் இதற்குக் காரணங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டன. இதனால் வெளிநாட்டு நிதிகள் தங்கள் முதலீடுகளை மறுசீரமைத்து, கூடுதல் ரூபியா விநியோகத்தைச் சந்தையில் கொட்டின.

கடன் மதிப்பீட்டு நிறுவனங்களும் இதற்கேற்ப நடவடிக்கை எடுத்துள்ளன. ஃபிட்ச் மற்றும் மற்றொரு முக்கிய மதிப்பீட்டு நிறுவனம், கொள்கை நிச்சயமின்மை மற்றும் நிதிப் பாதையைக் காரணம் காட்டி, 2026ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இந்தோனேசியாவின் இறையாண்மைக் கடன் மதிப்பீட்டு நோக்கை ‘நிலையானது’ என்பதிலிருந்து ‘எதிர்மறை’ என மாற்றின. இந்த மாற்றங்கள் கடன் வாங்கும் செலவை உயர்த்தி, முதலீட்டாளர்களின் எச்சரிக்கைப் போக்கை வலுப்படுத்துகின்றன; இதனால் நாணயத்தின் பலவீனம் மேலும் ஆழமாகிறது.

நிகர இறக்குமதியாளர் என்ற பொறி இறுகுகிறது

நிகர எண்ணெய் இறக்குமதியாளரான இந்தோனேசியா, உலக எரிசக்தி விலையில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு உயர்வையும் நிதி மற்றும் நாணய அதிர்ச்சியாக எதிர்கொள்கிறது. நாட்டின் எண்ணெய் உற்பத்தியில் 69 சதவீதத்தைக் கொண்ட அரசுக்குச் சொந்தமான பெர்டமினா மூலம் எரிபொருள் விலைகளை அரசு கட்டுப்படுத்துகிறது. திருப்பிச் செலுத்தும் முறையின் கீழ், பெட்ரலைட்டுக்கான லிட்டருக்கு 10,000 ரூபியா என்ற மானியச் சில்லறை விலைக்கும், டாலரில் கணக்கிடப்படும் அதன் உண்மையான கொள்முதல் செலவுக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தை பெர்டமினா பெறுகிறது. விலை நிர்ணயத்துக்கான குறிப்பு சூத்திரம் சிங்கப்பூர் பிளாட்ஸ் சராசரி குறியீட்டையும், முந்தைய மாதத்தில் மத்திய வங்கி நிர்ணயித்த டாலர் வாங்கும் விகிதத்தையும் சார்ந்திருப்பதால், கச்சா எண்ணெய் விலை மாறாவிட்டால்கூட ரூபியா பலவீனமடைவது மானியச் செலவைத் தானாகவே உயர்த்துகிறது.

புள்ளிவிவரங்கள் கவலைக்குரியவை. 2026 பட்ஜெட்டில், கச்சா எண்ணெய் விலை 70 டாலராகவும், ஒரு டாலருக்கு 16,500 ரூபியா என்ற மாற்று விகிதமும் இருக்கும் என்ற கணிப்பின் அடிப்படையில், எரிசக்தி மானியங்களுக்கு முதலில் 381.3 டிரில்லியன் ரூபியா ஒதுக்கப்பட்டது. எண்ணெய் விலை 100 டாலருக்கு அருகிலும், ரூபியா 17,500ஐ நெருங்கியும் இருப்பதால், இவற்றின் கூட்டுத் தாக்கம் மொத்த மானியச் சுமையில் 200 டிரில்லியன் ரூபியாவுக்கும் அதிகமாகச் சேர்க்கக்கூடும். எண்ணெய் விலை ஒரு பீப்பாய்க்கு சராசரியாக 92 டாலராக இருந்தால், பட்ஜெட் பற்றாக்குறை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3.6 சதவீதத்தை எட்டி, சட்ட வரம்பை மீறக்கூடும் என நிதியமைச்சர் புர்பயா ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். இதைத் தடுக்க, தனியார் வாகனத்துக்கு மாதம் 50 லிட்டர் என மானிய எரிபொருள் வாங்குவதற்கு அரசு உச்சவரம்பு விதித்துள்ளது. மேலும், இலவசச் சத்துணவுத் திட்டத்தை வாரத்தில் ஆறு நாட்களிலிருந்து ஐந்து நாட்களாகக் குறைத்துள்ளது. இந்நடவடிக்கைகள் சுமார் 20 டிரில்லியன் ரூபியாவைச் சேமிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; இது தேவைப்படும் தொகையில் ஐந்தில் ஒரு பங்காகும்.

மானியச் சுமை பெட்ரோலியத்துடன் முடிவதில்லை. இந்தோனேசிய மின் நிறுவனமான பெருசஹான் லிஸ்ட்ரிக் நெகாரா, மின்சாரம் பயன்படுத்தப்படுகிறதா இல்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், தனியார் மின் உற்பத்தியாளர்களுக்கு நிலையான திறன் கொடுப்பனவுகளை வழங்க வேண்டியுள்ளது. இதனால் ஆண்டுக்கு 33 டிரில்லியன் ரூபியா செலவாகும் என மதிப்பிடப்படும் கட்டமைப்புப் பற்றாக்குறை உருவாகிறது. 2024இல் அரசின் பிஎல்என் இழப்பீடு 11 பில்லியன் டாலரை எட்டியது; இது தேசிய பட்ஜெட்டில் 5 சதவீதமாகும். புதைபடிவ எரிபொருள் செலவுகள் உயரும்போது, நிதி நெருக்கடி மேலும் இறுகி, உற்பத்தி முதலீட்டுக்கான வளங்கள் குறைகின்றன. மூலதன உருவாக்கத்துக்குப் பதிலாக நுகர்வுக்கான கடன் நிதியளிப்பு அதிகரிக்கக்கூடும் என்ற அச்சமும் எழுகிறது.

பொருளாதாரத்தின் வெற்றியாளர்களும் இழப்பாளர்களும்

மாற்று விகித நகர்வுகள் பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு துறைகளையும் சமமாகப் பாதிப்பதில்லை. பொருளாதார நிபுணர் பால் க்ருக்மேன் சுட்டிக்காட்டிய இருப்புநிலைக் குறிப்பு வழி தாக்கத்தின் அடிப்படையில், டாலரில் வருவாய் ஈட்டி ரூபியாவில் செலவு செய்யும் நிறுவனங்களின் லாபம் மேம்படுகிறது. அதேவேளை, டாலர் கடனும் ரூபியா வருவாயும் கொண்ட நிறுவனங்களின் லாப விகிதம் குறைகிறது. நிலக்கரி, கச்சா பாமாயில், நிக்கல், இயற்கை எரிவாயு ஆகியவற்றை ஏற்றுமதி செய்யும் நிறுவனங்கள், டாலரில் கிடைக்கும் வருவாய்க்கு எதிராக உள்நாட்டு இயக்கச் செலவுகள் இருப்பதால் பயனடைந்துள்ளன. பலவீனமான ரூபியா வெளிநாட்டுப் பயணிகளுக்கு இந்தோனேசியாவை மலிவான இடமாக்குவதால், சுற்றுலா நிறுவனங்களும் ஆதாயம் பெறக்கூடும்.

ஆனால், உள்நாட்டுப் பொருளாதாரமே அதிகச் சுமையைச் சுமக்கிறது. மருந்துகள், அழகுசாதனப் பொருட்கள், எஃகு, மின்னணுப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட இறக்குமதி மூலப்பொருட்களை நம்பியுள்ள உற்பத்தித் தொழில்கள், நுகர்வோர் தேவை ஏற்கெனவே குறைந்து வரும் நேரத்தில் உயர்ந்த உற்பத்திச் செலவுகளை எதிர்கொள்கின்றன. 2026 ஏப்ரல் மாதச் சில்லறை விற்பனை, முந்தைய ஆண்டின் அதே காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில் 1.91 சதவீதம் குறையும் என இந்தோனேசியா வங்கியின் சில்லறை விற்பனை ஆய்வு கணித்தது. அடுத்த மூன்று முதல் ஆறு மாதங்களிலும் நிலைமை மேலும் பலவீனமடையும் எனப் பங்கேற்பாளர்கள் எதிர்பார்த்தனர். இறக்குமதிச் செலவை விலை உயர்வு மூலம் நுகர்வோரிடம் மாற்ற முயலும் உற்பத்தியாளர்கள், விற்பனை அளவை முடக்கி, விநியோகச் செலவுகளால் தூண்டப்படும் பணவீக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றனர். குடும்ப வருமானம் தேக்கமடைந்திருப்பதால் வாங்கும் திறன் குறைகிறது. இதனால் பரந்த பொருளாதாரம், வளர்ச்சித் திட்டங்கள் முடக்கப்பட்டு, பணிநீக்கம் உள்ளிட்ட செயல்திறன் நடவடிக்கைகள் தவிர்க்க முடியாததாகும் தற்காப்பு மனநிலையை நோக்கித் தள்ளப்படுகிறது.

வர்த்தக உபரி இன்னும் நீடித்தாலும், அது பெரிய நிவாரணம் அளிக்கவில்லை. 2026இல் இறக்குமதி 7.18 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது; ஏற்றுமதி வளர்ச்சி வெறும் 0.90 சதவீதம் மட்டுமே. இதனால் நிறுவனங்களும் அரசும் கொண்டுள்ள டாலர் தேவையை ஈடுசெய்யும் அளவுக்கு உண்மைப் பொருளாதாரம் அந்நியச் செலாவணியை உருவாக்கவில்லை. இதற்கிடையில், ஜகார்த்தா கூட்டுக் குறியீடு ஆண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து 20 சதவீதத்துக்கும் மேல் சரிந்துள்ளது. இதனால் ஆசியாவிலேயே மிக மோசமாகச் செயல்பட்ட சந்தைகளில் ஒன்றாகி, எதிர்மறையான செல்வ விளைவுகளை மேலும் அதிகரித்துள்ளது.

சாத்தியமற்ற தேர்வை எதிர்கொள்ளும் இந்தோனேசியா வங்கி

நவீன மத்திய வங்கி கோட்பாடு, ‘சாத்தியமற்ற முக்கோணம்’ அல்லது ‘பணவியல் மும்முனைச் சிக்கல்’ எனப்படும் கருத்தை அங்கீகரிக்கிறது. நிலையான மாற்று விகிதம், சுயாதீனமான பணவியல் கொள்கை, தடையற்ற மூலதனப் பாய்ச்சல் ஆகிய மூன்றையும் எந்த நாடும் ஒரே நேரத்தில் பேண முடியாது. இந்தோனேசியா நீண்டகாலமாக இந்தப் போட்டியிடும் முன்னுரிமைகளுக்கு இடையே சமநிலையைப் பேணி வந்துள்ளது. ஆனால், தற்போதைய நெருக்கடி அந்தச் சமநிலையின் வரம்புகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. பணவீக்கம் இலக்குக்குள், ஒப்பீட்டளவில் மிதமாக 2.42 சதவீதத்தில் இருந்தபோதும், இந்தோனேசியா வங்கி தனது முக்கிய வட்டி விகிதத்தை 4.75 சதவீதத்தில் வைத்துள்ளது. வட்டி விகிதத்தைப் பெருமளவில் உயர்த்துவது, டாலர் சொத்துகளுடன் ஒப்பிடுகையில் வருவாயை மேம்படுத்தி ரூபியாவைப் பாதுகாக்கும். ஆனால், வளர்ச்சி ஆழமற்ற அறிகுறிகளைக் காட்டிவரும், நுகர்வைச் சார்ந்த பொருளாதாரத்தையும் முடக்கிவிடக்கூடும்.

முக்கிய வட்டி விகிதத்தை உயர்த்துவதற்குப் பதிலாக, மத்திய வங்கி ஏழு நிலைப்படுத்தல் நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்தியுள்ளது. உடனடி அந்நியச் செலாவணிச் சந்தையில் தலையீட்டைத் தீவிரப்படுத்துதல், இரண்டாம் நிலைச் சந்தையில் அரசுப் பத்திரங்களை வாங்குதல், என்டிஎஃப் சந்தையில் நடவடிக்கைகளை அதிகரித்தல் ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். அதிகாரப்பூர்வமாகப் பணவியல் கொள்கையை இறுக்காமல் மூலதனத்தை ஈர்ப்பதற்காக, இந்தோனேசியா வங்கி ரூபியா பத்திரங்கள் (எஸ்ஆர்பிஐ) வழங்கும் வட்டி விகிதத்தையும் உயர்த்தியுள்ளது. நாணயத்தைப் பாதுகாக்க வங்கி இரவு பகலாக முழு முயற்சி எடுக்கும் என மூத்த துணை ஆளுநர் தேஸ்த்ரி தமயந்தி உறுதியளித்துள்ளார். வெளிநாட்டு மற்றும் உள்நாட்டுச் சந்தைகளில் 24 மணி நேரமும் தலையிடப்படும் என்றும் அவர் கூறினார். உடனடிச் சந்தை மீதான அழுத்தத்தைத் தணிக்க, உள்நாட்டு என்டிஎஃப் மற்றும் ஸ்வாப் பரிவர்த்தனைகளுக்கான குறைந்தபட்ச வரம்பு 5 மில்லியன் டாலரிலிருந்து 10 மில்லியன் டாலராக உயர்த்தப்பட்டது.

ஆயினும், அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு குறைந்து வருகிறது. 2026 ஏப்ரலில் கையிருப்பு 146.2 பில்லியன் டாலராகக் குறைந்தது; முந்தைய மாதம் அது 148.2 பில்லியன் டாலராக இருந்தது. இது தொடர்ந்து நான்காவது மாதச் சரிவாகும். இந்தக் கையிருப்பு இன்னும் சுமார் 5.8 மாத இறக்குமதிக்குப் போதுமானதாக இருந்தாலும், அதன் போக்கு பயன்படுத்தக்கூடிய வளங்கள் வரையறுக்கப்பட்டவை என்பதைக் காட்டுகிறது. பெர்மாட்டா வங்கியின் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணர் ஜோசுவா பார்தேடே, இடைவிடாத விழிப்புணர்வு மட்டும் மேலும் மதிப்பிழப்பைத் தடுக்க முடியாது என எச்சரித்தார்.

இந்தோனேசியா வங்கி 24 மணி நேரமும் தயாராக இருப்பது மட்டும் ரூபியா கடுமையாகப் பலவீனமடைவதைத் தடுக்காது. இருப்பினும், இறக்குமதியாளர்களிடமிருந்து டாலர் தேவை புதிதாக அதிகரித்தாலோ, வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் இடரைக் குறைக்கத் தொடங்கினாலோ, ஒரே அமர்வில் சரிவை முழுமையாகத் தலைகீழாக்குவதைவிட அதன் வேகத்தைக் குறைப்பது மத்திய வங்கிக்கு மிகவும் எளிதாக இருக்கும்.

முக்கிய வட்டி விகிதத்தை மாற்றாமல் வட்டி விகிதக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தும் நோக்கில், குறுகிய கால ரூபியா நோட்டுகளுக்கான வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தும் முயற்சிகளையும் தேஸ்த்ரி சுட்டிக்காட்டினார். நாணயத்தைப் பாதுகாக்கும் நடவடிக்கைகள் கால அவகாசத்தைப் பெற்றுத் தரக்கூடும் என ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். ஆனால், சரிவு ஆழமடைந்து கையிருப்பு குறைந்தால், குறிப்பாக அரசு நிர்ணயிக்கும் எரிபொருள் விலைகள் உயர்ந்து பணவீக்கம் இலக்கை மீறினால், உண்மையான வட்டி விகித உயர்வு கட்டாயமாகலாம்.

1997 நெருக்கடியிலிருந்து மாறுபட்ட நெருக்கடி

இந்தோனேசியப் பொருளாதார நினைவில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ள வரலாற்று அதிர்ச்சியைக் கருத்தில் கொண்டால், 1997-1998 ஆசிய நிதி நெருக்கடியுடன் ஒப்பிடுவது தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால் அந்த ஒப்பீடு தவறாக வழிநடத்தவும் கூடும். 1990களில் ரூபியா டாலருக்கு எதிராகச் செயற்கையாக உயர்ந்த மதிப்பில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தது. நாணயத்தை மிதக்கவிட அரசு கட்டாயப்படுத்தப்பட்டபோது, அதன் மதிப்பு 500 சதவீதத்துக்கும் மேல் சரிந்தது. இன்று ரூபியா சுதந்திரமாக வர்த்தகமாகிறது; இதனால் திடீர் மதிப்பிழப்புக்குப் பதிலாக படிப்படியான மாற்றம் ஏற்படுகிறது. வெளிநாட்டுக் கடனின் கட்டமைப்பும் மாறியுள்ளது. பொதுத் துறை மற்றும் தனியார் துறையின் மொத்த வெளிநாட்டுக் கடன் இப்போது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 30 சதவீதமாக உள்ளது; இதில் பெரும்பகுதி நீண்டகால முதிர்வுக் காலம் கொண்டது. மூன்று தசாப்தங்களுக்கு முன்பு அரசியல் செல்வாக்கு கொண்ட பெருநிறுவனங்களை நசுக்கிய டாலர் கடனுடன் ஒப்பிடுகையில், இது மிகவும் சமாளிக்கக்கூடிய கட்டமைப்பாகும். வங்கித் துறை இப்போது வலுவான மூலதன ஆதாரத்தையும் கடுமையான ஒழுங்குமுறை மேற்பார்வையையும் கொண்டிருப்பதால், பரவலான சரிவு ஏற்படும் அபாயம் குறைந்துள்ளது.

இருப்பினும், நம்பிக்கையில் நீடித்த சரிவு ஏற்பட்டால், படிப்படியான மதிப்பிழப்பும் கடுமையான பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம். நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையும் வெளிநாட்டு மூலதனச் சார்பும் கொண்ட சந்தைகள் என்ற அடிப்படையில், 2013இல் மோர்கன் ஸ்டான்லி இந்தோனேசியாவை ‘பலவீனமான ஐந்து’ வளர்ந்துவரும் சந்தைகளில் ஒன்றாக வகைப்படுத்தியது. தற்போதைய சூழலில் பிரேசில் மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவின் நாணயங்கள் வலுப்பெற்றுள்ள நிலையில், இந்தோனேசியாவும் இந்தியாவும் அழுத்தத்தைச் சந்திக்கின்றன. உலகளாவிய பணப்புழக்கம் இறுக்கமடையும் போதெல்லாம் வெளிப்புறப் பற்றாக்குறைகள் சில வளர்ந்துவரும் சந்தைகளைத் தொடர்ந்து பாதிப்பதை இந்த வேறுபாடு உறுதிப்படுத்துகிறது. இதனால் வாஷிங்டனிலும் மத்திய கிழக்கிலும் எடுக்கப்படும் முடிவுகளுக்கு இந்தோனேசியா கட்டுப்பட்டுள்ளது. இன்றைய ஆபத்து திடீர் வங்கித் துறை வீழ்ச்சி அல்ல; மாறாக, நிதி அழுத்தம், இறக்குமதி பணவீக்கம், குறைந்துவரும் கொள்கைச் சுதந்திரம் ஆகியவை மெதுவாகத் தீவிரமடைவதே. இதனால் நெருக்கடிகளைத் தடுப்பதற்குப் பதிலாக, அரசு அவற்றுக்கு தொடர்ந்து எதிர்வினையாற்ற வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.

ரூபியாவுக்கான சாத்தியமான பாதைகள்

வரும் மாதங்களுக்கான இரண்டு பரந்த நிலைமைகளை ஆய்வாளர்கள் முன்வைத்துள்ளனர். மத்திய கிழக்குப் பதற்றம் நீடித்தாலும், ஹோர்முஸ் நீரிணையை முழுமையாக முடக்கும் அளவுக்கு அது தீவிரமடையாத அடிப்படை நிலைமையில், ரூபியா ஒரு டாலருக்கு 17,550 முதல் 17,700 வரையிலான வரம்பில் நிலைபெறக்கூடும். இந்த நிலையில், தலையீடுகளும் மிதமான கொள்கை மாற்றங்களும் கட்டுப்பாடற்ற வீழ்ச்சியைத் தடுக்கலாம்; எனினும் ஏற்ற இறக்கம் அதிகமாகவே இருக்கும். நீரிணை நீண்டகாலத்துக்கு மூடப்பட்டு, எண்ணெய் விலை ஒரு பீப்பாய்க்கு 120 டாலரைக் கடந்தால், நாணயம் 18,000 முதல் 18,300 வரை பலவீனமடையலாம். இந்த நிலை மானியங்கள், வெளிநாட்டுக் கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல் மற்றும் நிறுவனங்களின் இருப்புநிலைக் கணக்குகளுக்கு மிகப் பெரிய அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும்.

இரு நிலைமைகளையும் சமாளிக்க உடனடிச் சந்தைத் தலையீடு மட்டும் போதாது. நம்பகமான நிதி ஒழுக்கம், வெளிப்படையான மூலதனச் சந்தை நிர்வாகம், மத்திய வங்கியின் சுதந்திரத்துக்கான தெளிவான உறுதிப்பாடு ஆகியவை சந்தைக்குத் தேவை. இறக்குமதி செய்யப்படும் புதைபடிவ எரிபொருள் மீதான சார்பைக் குறைக்கும் கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்கள் அவசரமாகியுள்ளன. டீசல் பயன்பாட்டிலிருந்து சூரிய மின்சக்திக்கு மாறும் திட்டங்களை விரைவுபடுத்துமாறு அதிபர் பிரபோவோ அண்மையில் உத்தரவிட்டார். அரசுச் செல்வ நிதியமான டனந்தாரா, முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்ட 30 இடங்களில் 100 ஜிகாவாட் புதிய மின் உற்பத்தித் திறனை உருவாக்க இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. நிலக்கரி மின்சார மானியங்களைப் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி விரிவாக்கத்துக்குத் திருப்பினால், காலப்போக்கில் இறக்குமதிச் செலவைக் குறைத்து, தூய்மையான எரிசக்தியில் தனியார் முதலீட்டை ஈர்க்கலாம். இத்தகைய அசாதாரண நடவடிக்கைகள் இல்லையெனில், ஹோர்முஸ் குறித்த செய்திகளுக்கும் வாஷிங்டனில் பெடரல் ரிசர்வ் எடுக்கும் முடிவுகளுக்கும் ரூபியா தொடர்ந்து கட்டுப்பட்டிருக்கும்.

சுருக்கமாக

• 2026 மே மாதத்தில் ரூபியா ஒரு டாலருக்கு 17,513 என்ற வரலாறு காணாத குறைந்த நிலையை எட்டியது. ஆண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து சுமார் 5 சதவீதம் சரிந்த நிலையில், மூலதன வெளியேற்றமும் எண்ணெய் விலை அதிர்ச்சிகளும் நிலைப்படுத்தல் முயற்சிகளை முறியடித்தன.
• ஈரான் போரும் ஹோர்முஸ் நீரிணைத் தடங்கல்களும் வாரந்தோறும் 100 மில்லியன் பீப்பாய்கள் வரையிலான கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தை முடக்கியுள்ளன. நிகர எண்ணெய் இறக்குமதியாளரான இந்தோனேசியாவுக்கு இதனால் கூடுதல் எரிசக்தி மானியங்களுக்காகப் பல பில்லியன் டாலர்கள் செலவாகிறது.
• இந்தோனேசியா வங்கி 4.75 சதவீத முக்கிய வட்டி விகிதத்தைத் தக்கவைத்தபடி, அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பைக் குறைத்து, உடனடிச் சந்தை, என்டிஎஃப் மற்றும் எஸ்ஆர்பிஐ சந்தைகளில் தலையிட்டுள்ளது. இருப்பினும், நாணயத்தைப் பாதுகாத்தல், வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளித்தல், தடையற்ற மூலதனப் பாய்ச்சலைப் பேணுதல் ஆகிய மூன்றையும் ஒரே நேரத்தில் செய்ய முடியாது.
• அதிகரிக்கும் பட்ஜெட் பற்றாக்குறை, மத்திய வங்கிச் சுதந்திரம் குறித்த கவலைகள், எம்எஸ்சிஐ குறியீடுகளிலிருந்து பங்குகள் நீக்கம், ஃபிட்ச் மற்றும் மற்றொரு முக்கிய மதிப்பீட்டு நிறுவனத்தின் தரமிறக்கம் உள்ளிட்ட உள்நாட்டுப் பலவீனங்கள் வெளிப்புற அழுத்தங்களை அதிகரிக்கின்றன.
• சிறந்த வெளிநாட்டுக் கடன் நிலையும் மிதக்கும் மாற்று விகிதமும் இருப்பதால், இந்தோனேசியா 1997 பாணியிலான வங்கித் துறை வீழ்ச்சியை எதிர்கொள்ளவில்லை. எனினும், நீடித்த மதிப்பிழப்பு இறக்குமதி பணவீக்கம், உற்பத்தித் துறையின் லாப விகிதச் சுருக்கம், பணிநீக்கங்கள், சட்டப்படி விதிக்கப்பட்ட 3 சதவீத உச்சவரம்பை மீறும் நிதிப் பற்றாக்குறை ஆகிய அபாயங்களை உருவாக்குகிறது.
• அடிப்படை நிலைமையில் ரூபியா 17,550 முதல் 17,700 வரையிலான வரம்பில் வர்த்தகமாகும் என ஆய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர். எண்ணெய் விலை 120 டாலரை மீறி, மத்திய கிழக்குப் பதற்றம் தீவிரமடைந்தால், மோசமான சூழலில் அது 18,000 முதல் 18,300 வரை செல்லலாம்.
• நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்க, இறக்குமதி செய்யப்படும் புதைபடிவ எரிபொருளிலிருந்து எரிசக்தி மாற்றத்தை விரைவுபடுத்துதல், நம்பகமான நிதிக் கட்டுப்பாடு, மூலதனச் சந்தை வெளிப்படைத்தன்மையை மேம்படுத்தும் கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவை அவசியம்.