அட்லாண்டிக் குளிர்நீர்ப் பகுதி இந்தியப் பருவமழைப் போக்கில் முன்னெப்போதும் இல்லாத மாற்றத்தைத் தூண்டுகிறது

தெற்காசியாவின் வாழ்வாதாரத்தில் ஆபத்தான மாற்றம்

தெற்காசியா முழுவதும் ஒரு பில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களுக்கு, கோடைப் பருவமழையின் வருகை செழிப்புக்கும் பேரழிவுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைக் குறிக்கிறது. கடந்த கால் நூற்றாண்டில், இப்பண்டைய வானிலைச் சுழற்சி இமயமலை முதல் இந்தியப் பெருங்கடல் வரை மக்களின் வாழ்வைப் புரட்டிப்போடும் வகையில் மாறியுள்ளது. சில தசாப்தங்களுக்கு முன்பைவிட இப்போது வடமேற்கு இந்தியாவில் கணிசமாக அதிக மழை பெய்கிறது; அதேவேளையில், வளமான கங்கைச் சமவெளியில் வறட்சி அபாயம் அதிகரித்து வருகிறது. ஒட்டுமொத்தப் பிராந்தியத்தின் பொருளாதார நிலைத்தன்மை ஊசலாடுகிறது.

இந்தியா, பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளின் வேளாண் கால அட்டவணை பருவமழையை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. மழைக்காலம் தாமதமானாலோ வலுவிழந்தாலோ நெல், கோதுமை அறுவடைகள் பாதிக்கப்படலாம்; வடமேற்கில் அளவுக்கு அதிகமான மழை பேரழிவை ஏற்படுத்தும் வெள்ளத்தையும் நிலச்சரிவுகளையும் தூண்டலாம். தெற்காசியாவின் நெற்களஞ்சியம் என்று அடிக்கடி அழைக்கப்படும் கங்கைச் சமவெளி, குறிப்பாகக் கொடூரமான முரண்பாட்டை எதிர்கொள்கிறது. மக்களுக்கு உணவளிக்க அங்கு சீரான மழை தேவை; ஆனால் மாறிவரும் மழைப் போக்கு அதன் வயல்களை வறண்டு போகச் செய்யக்கூடும்.

பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் காலநிலை மாதிரிகள், துணைக்கண்டம் முழுவதும் ஏற்கெனவே காணப்பட்ட மழையின் மறுபகிர்வைக் கணிக்கவில்லை. இதனால் விஞ்ஞானிகள் புதிரின் விடுபட்ட பகுதிகளைத் தேடினர். நிம்மகாந்தி மகேந்திராவும் அவரது சக ஆய்வாளர்களும் AGU Advances இதழில் வெளியிட்ட ஆய்வு, ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் தொலைவில் வட அட்லாண்டிக்கில் உள்ள ஒரு வியப்பூட்டும் காரணியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கிரீன்லாந்துக்குத் தெற்கே உள்ள, பொதுவாக “குளிர்ப் பகுதி” என்று அழைக்கப்படும் வழக்கத்துக்கு மாறான குளிர்ந்த நீர்ப்பகுதி குறித்த முக்கியத் தகவல்கள் நிலையான கணினி உருவகப்படுத்துதல்களில் இல்லை என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இந்த அம்சத்தை மாதிரி முடிவுகளில் சேர்த்தபோது, உருவகப்படுத்துதல்கள் இறுதியாகப் பருவமழைப் போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை மீண்டும் உருவாக்கின. இதுவரை பெரும்பாலான கணிப்புகள் பருவமழையின் செயல்பாட்டில் உள்ளூர் காரணிகளே ஆதிக்கம் செலுத்துவதாகக் கருதின; புதிய ஆதாரங்கள் அந்தக் கருதுகோளைத் தலைகீழாக மாற்றுகின்றன.

வெளிப்படையாகத் தெரிந்தும் கவனிக்கப்படாத வட அட்லாண்டிக் முரண்பாடு

“வட அட்லாண்டிக் வெப்பமடைதல் துளை” என்றும் சில நேரங்களில் அழைக்கப்படும் குளிர்ப் பகுதி, உலகளாவிய வெப்பநிலை வரைபடங்களில் செந்நிறக் கடலுக்கு நடுவே பிடிவாதமாக நீடிக்கும் நீலப் புள்ளியாகத் தனித்துத் தெரிகிறது. உலகின் பெரும்பாலான பகுதிகள் வெப்பமடைந்துள்ள நிலையில், இந்தத் துணைத் துருவப் பகுதி கடந்த நூற்றாண்டில் சுமார் 0.3 டிகிரி செல்சியஸ் குளிர்ந்துள்ளது. இதன் தோற்றம் குறித்து விஞ்ஞானிகள் பல ஆண்டுகளாக விவாதித்து, வளிமண்டலத் தூசுப்பொருள்கள் முதல் இயற்கை மாறுபாடு வரை பல காரணங்களை முன்வைத்துள்ளனர். எனினும், அண்மைய ஆய்வுகள் இந்த நிகழ்வை அட்லாண்டிக் மெரிடியனல் தலைகீழ் சுழற்சி (AMOC) எனப்படும் பெருங்கடல் நீரோட்டத்தின் வேகம் கணிசமாகக் குறைந்ததுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றன. வெப்பமண்டலப் பகுதிகளிலிருந்து வெதுவெதுப்பான நீரை வடக்கு நோக்கிக் கொண்டு சென்று, குளிர்ந்த ஆழ்கடல் நீரை மீண்டும் பூமத்திய ரேகை நோக்கிக் கொண்டுவரும் இந்தப் பெரும் நீரோட்டச் சுழற்சி ஒரு கடத்துப் பட்டை போலச் செயல்படுகிறது. கிரீன்லாந்தின் பனிக்கட்டி உருகும்போது, நன்னீர் வட அட்லாண்டிக்கில் கலக்கிறது. இதனால் மேற்பரப்பு நீரின் உப்புத்தன்மை குறைந்து, அடர்த்தியான நீர் கீழே மூழ்குவது கடினமாகிறது. இதன் விளைவாக, கிரீன்லாந்துக்குத் தெற்கே உள்ள பகுதிக்கு வெப்பத்தைக் குறைவாகக் கொண்டுசெல்லும் நீரோட்டம் வலுவிழக்கிறது; இதனால் குளிர்ப் பகுதி உருவாகி நீடிக்கிறது.

Nature இதழில் வெளியான ஓர் ஆய்வு, கவனிப்புத் தரவுகளையும் காலநிலை மாதிரிகளையும் பயன்படுத்தி, AMOC வலுவிழந்ததாகக் காட்டும் உருவகப்படுத்துதல்களால் மட்டுமே வெப்பமடைதல் துளையில் காணப்பட்ட குளிர்ச்சியையும் நன்னீர் கலப்பையும் மீண்டும் உருவாக்க முடியும் என்பதை நிரூபித்தது. 1900 முதல் 2005 வரை இந்தச் சுழற்சி ஒவ்வொரு நூற்றாண்டுக்கும் 1.01 முதல் 2.97 ஸ்வெர்ட்ரப் வரை வேகம் குறைந்ததாக ஆய்வுக் குழு மதிப்பிட்டது. ஒரு ஸ்வெர்ட்ரப் என்பது நொடிக்கு ஒரு மில்லியன் கன மீட்டர் நீருக்குச் சமம்; இது ஆபத்தில் உள்ள வெப்பக் கடத்தலின் மாபெரும் அளவை விளக்குகிறது. Geophysical Research Letters இதழில் வெளியான, மீளாய்வு செய்யப்பட்ட கவனிப்புத் தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட மற்றொரு அண்மைய ஆய்வு, குளிர்ச்சி மேற்பரப்புக்குக் கீழே ஆழமாகவும் பரவியுள்ளது என்றும், மேற்பரப்பிலிருந்து வெப்பம் வெளியேறுவதால் அல்லாமல் கடல் வெப்பக் கடத்தல் குறைந்ததாலேயே இது நிகழ்கிறது என்றும் உறுதிப்படுத்தியது.

கடந்த ஆண்டு கடலின் வெப்ப உள்ளடக்கம் வரலாறு காணாத அளவை எட்டியபோதும், துணைத் துருவ வட அட்லாண்டிக் இதற்கு மாறாகக் குளிர்ந்தது என்றும், அந்தக் குளிர்ச்சி 800 மீட்டருக்கும் அதிகமான ஆழம் வரை சென்றது என்றும் உலக வானிலை அமைப்பு தனது “உலகளாவிய காலநிலையின் நிலை 2023” அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டியது. பல கண்டங்களிலும் ஜெட் நீரோட்டத்தைச் சீர்குலைத்து, புயல்களின் பாதைகளை மாற்றக்கூடும் என்பதால் இந்த முரண்பாட்டைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம் என்று பென் மாநிலப் பல்கலைக்கழக வளிமண்டல விஞ்ஞானி லைஃபாங் லி குறிப்பிட்டார். உண்மையில், குளிர்ப் பகுதி நீடிப்பதில் வளிமண்டலமும் கடலும் ஏறத்தாழ சம அளவில் பங்களிப்பதாக பென் மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தின் தனி ஆய்வு கண்டறிந்தது. மேற்பரப்பு குளிரும்போது நீர் ஆவியாவது குறைந்து, வளிமண்டல நீராவியின் அளவும் குறைகிறது. நீராவி ஒரு பசுமைக்குடில் வாயுவாகச் செயல்படுவதால், அதன் அளவு குறையும்போது அதிக வெப்பம் வெளியேறி, கடல் மேற்பரப்பு மேலும் குளிர்கிறது. இந்தப் பின்னூட்டச் சுழற்சி குளிர் முரண்பாட்டை நிலைநிறுத்த உதவுகிறது.

வலுவிழக்கும் கடத்துப் பட்டை ஆபத்தான எல்லையை நெருங்குகிறது

AMOC வெறுமனே சமநிலையிலிருந்து விலகிச் செல்லவில்லை. குறைந்தது ஆயிரம் ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு இப்போது இது வலுவிழந்துள்ளது என ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன. சரிந்துவிடுவது தவிர்க்க முடியாத நிலையை ஏற்படுத்தும் திரும்ப முடியாத எல்லையை இது நெருங்கக்கூடும் என்றும் சில ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். காலநிலைத் தாக்க ஆய்வுக்கான போட்ஸ்டாம் நிறுவனத்தின் இயற்பியல் கடலியலாளர் ஸ்டீபன் ராம்ஸ்டார்ஃப், 35 ஆண்டுகளாக இந்த நீரோட்டச் சுழற்சியை ஆய்வு செய்து வருகிறார். இது முற்றிலும் நின்றுவிடுவதற்கான வாய்ப்பு சுமார் 50 சதவீதம் என்று அவர் அண்மையில் மதிப்பிட்டார். மூன்று தசாப்தங்களுக்கு முன்பு அவர் கணித்திருக்கக்கூடிய 5 சதவீதத்திலிருந்து இது பெரும் உயர்வாகும்.

முதல் 30 ஆண்டுகளில், இது நிகழ்வதற்கான வாய்ப்பு குறைவு என்றே கருதினோம். இப்போது வாய்ப்பு கிட்டத்தட்ட 50/50 ஆக உள்ளது. இது நிகழ்வதற்கான வாய்ப்பு நிகழாமல் இருப்பதைவிட அதிகம் என்றுகூட நான் கூறுவேன்.

இந்தத் திரும்ப முடியாத எல்லைக்குப் பின்னாலுள்ள இயற்பியல் நன்கு புரிந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளது. வெப்பமும் உப்புத்தன்மையும் கொண்ட நீர் வடக்கு நோக்கிப் பாயும்போது, வளிமண்டலத்துக்கு வெப்பத்தை வெளியிட்டு குளிர்கிறது. இதனால் அதன் அடர்த்தி அதிகரித்து அது கீழே மூழ்குகிறது; இதன் பின்னால் மேலும் வெதுவெதுப்பான நீர் இழுக்கப்படுகிறது. கிரீன்லாந்திலிருந்து வரும் நன்னீர் உருகுநீர் மேற்பரப்பில் கலக்கும்போது, நீரின் அடர்த்தி குறைந்து மூழ்கும் வேகம் தணிகிறது. இதனால் பின்னூட்டச் சுழற்சி உருவாகிறது. நீர் குறைவாக மூழ்குவதால் வடக்கு நோக்கி எடுத்துச் செல்லப்படும் உப்பின் அளவு குறைகிறது; அதனால் மேலும் குறைவான நீரே மூழ்குகிறது. இறுதியில், நீரோட்டச் சுழற்சி முன்பைவிட மிக வலுவிழந்த புதிய நிலைக்குச் செல்லக்கூடும்.

2023ஆம் ஆண்டில், நீல்ஸ் போர் நிறுவன ஆய்வாளர்கள் புள்ளிவிவர அடிப்படையிலான முன் எச்சரிக்கை அறிகுறிகளைப் பயன்படுத்தி, அதிக உமிழ்வு தொடர்ந்து நீடித்தால் AMOC 2037 முதல் 2109க்குள் இந்த எல்லையைக் கடக்கக்கூடும் எனக் கணித்தனர். உட்ரெக்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் வான் வெஸ்டன் மற்றும் சக ஆய்வாளர்களின் 2025ஆம் ஆண்டு ஆய்வு, உயர் தெளிவுத்திறன் கொண்ட கடல் மாதிரியில் இந்தத் திரும்ப முடியாத எல்லையை நிரூபித்து, எளிய உருவகப்படுத்துதல்களின் குறைபாட்டால் மட்டுமே இந்தக் கணிப்பு தோன்றியிருக்கலாம் என்ற நம்பிக்கைக்கு முடிவுகட்டியது. AMOC முற்றிலும் சரிந்தால் அதன் விளைவுகள் உலகெங்கும் எதிரொலிக்கும். வடக்கு ஐரோப்பாவில் வெப்பநிலை கடுமையாகக் குறையக்கூடும்; அதேவேளையில் அப்பகுதி வறண்டு, வேளாண்மைக்கு நெருக்கடியையும் காட்டுத்தீ அபாய அதிகரிப்பையும் ஏற்படுத்தலாம். அமெரிக்காவின் கிழக்குக் கடற்கரையோரக் கடல் மட்டம் உலக சராசரியைவிட வேகமாக உயரக்கூடும். இதற்கிடையில், ஆசிய மற்றும் ஆப்பிரிக்கப் பருவமழைகள் வலுவிழந்து, பில்லியன் கணக்கான மக்களின் நீர் நெருக்கடியை மேலும் தீவிரப்படுத்தலாம். AMOC நிறுத்தப்படும் அபாயத்தை ஐஸ்லாந்து ஏற்கெனவே தேசியப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலாக வகைப்படுத்தியுள்ளது; இது அந்த அச்சுறுத்தலின் தீவிரத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

குளிர்ப் பகுதி இந்திய மழைப்பொழிவின் திசையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது

கிரீன்லாந்துக்கு அருகிலுள்ள குளிர்ந்த நீர்ப்பகுதிக்கும் இந்தியப் பருவமழைக்கும் உள்ள தொடர்பு வெகுதொலைவில் இருப்பதாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் ஜெட் நீரோட்டம் இந்த இரு பகுதிகளையும் வளிமண்டல இயற்பியல் மூலம் இணைக்கிறது. ஜெட் நீரோட்டம் என்பது வளிமண்டலத்தின் மேல் அடுக்கில் உலகைச் சுற்றி வீசும் வலுவான காற்றின் குறுகிய பட்டையாகும். இது வானிலை அமைப்புகளின் பாதையைத் தீர்மானிப்பதுடன் ஈரப்பதத்தையும் கடத்துகிறது. மகேந்திரா தலைமையிலான AGU Advances ஆய்வின்படி, காலநிலை மாதிரிகளில் குளிர்ப் பகுதியைச் சேர்ப்பது ஜெட் நீரோட்டத்தை மாற்றி, வளிமண்டல ஈரப்பதத்தை வடமேற்கு இந்தியா நோக்கி இழுக்கிறது. அதேவேளையில், மாறியுள்ள வளிமண்டலச் சுழற்சி கங்கைச் சமவெளி முழுவதும் சிறிய புயல் அமைப்புகள் உருவாவதைத் தடுக்கிறது. வெப்பமண்டல வானிலையைத் துருவப் பெருங்கடல் நிலைமைகள் இவ்வாறு தொலைவிலிருந்து கட்டுப்படுத்துவது, பருவமழைகள் பெரும்பாலும் அருகிலுள்ள இந்தியப் பெருங்கடல் வெப்பநிலைக்கே பதிலளிக்கின்றன என்ற பழைய கருதுகோளுக்கு முரணாக உள்ளது.

இந்தச் செயல்முறையை ஆய்வாளர்கள் “பேரோட்ரோபிக் கட்டுப்பாட்டு இயங்குமுறை” என்று அடையாளம் கண்டனர். வளிமண்டலத்தில் அழுத்த மேற்பரப்புகளும் அடர்த்தி மேற்பரப்புகளும் ஒரே கோட்டில் அமையும் நிலையை “பேரோட்ரோபிக்” குறிக்கிறது. இதனால் பெரிய அளவிலான காற்றோட்டங்கள், சிறிய சுழல்களையும் புயல் செல்களையும் நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்த முடியும். பெரிய அளவிலான காற்றோட்டம் குறிப்பாக ஆதிக்கம் செலுத்தும்போது, அது இயந்திரத்தின் வேகக் கட்டுப்பாட்டுக் கருவிபோல் செயல்பட்டு, சிறிய இடையூறுகள் உருவாவதைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. இந்தியப் பருவமழையைப் பொறுத்தவரை, ஜெட் நீரோட்டத்தின் மாற்றம் புயல்களை வடமேற்கு நோக்கி நகர்த்துவது மட்டுமல்ல. சமவெளிகளில் மழையைக் கொண்டுவரும் அமைப்புகள் உருவாவதையே அது தீவிரமாகத் தடுக்கிறது. 1990களின் பிற்பகுதி முதல் செயற்கைக்கோள்களும் தரைநிலை வானிலை நிலையங்களும் பதிவு செய்துள்ள மழைப்பொழிவு மறுபகிர்வு இதுவே.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் உலகெங்கும் நடுத்தர அட்சரேகைப் பகுதிகளில் புயல் நடவடிக்கை ஏன் அதிகரித்துள்ளது என்பதையும் இந்த இயங்குமுறை விளக்குகிறது. வளிமண்டலத்தின் பெரிய அளவிலான சுழற்சி மாறும்போது, ஒரு பகுதி மட்டும் பாதிக்கப்படுவதில்லை. முழு அரைக்கோளங்களிலும் வானிலைப் போக்குகள் மறுசீரமைக்கப்படுகின்றன. காலநிலை மாதிரிகளை உருவாக்கும்போது உலகின் தொலைதூரப் பகுதிகளில் நிகழும் செயல்முறைகளையும் இணைப்பது ஏன் முக்கியம் என்பதை இந்த முடிவுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன என்று ஆய்வாளர்கள் எழுதினர்.

தவறான கணிப்புகளின் விலை

பருவமழைப் போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை நிலையான காலநிலை மாதிரிகள் கணிக்கத் தவறியது கல்விசார் பிரச்சினை மட்டுமல்ல. தெற்காசியா முழுவதும் உள்ள விவசாயிகள், நீர் மேலாளர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு இது நேரடியான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. ஏற்கெனவே நிகழ்ந்த மாற்றங்களைக்கூட மாதிரிகளால் மீண்டும் உருவாக்க முடியாவிட்டால், அவற்றின் எதிர்காலக் கணிப்புகள் உள்கட்டமைப்புத் திட்டமிடல், பயிர்த் தேர்வு, பேரிடர் முன்னேற்பாடு ஆகியவற்றுக்கு நம்பகமற்ற வழிகாட்டிகளாகிவிடும். தவறான பருவமழைக் கணிப்புகள் அவசரகால உணவு உதவியைத் தாமதப்படுத்தலாம், விதைப்பு அட்டவணையைச் சீர்குலைக்கலாம், பிராந்தியம் முழுவதும் காப்பீட்டு இழப்புகளை அதிகரிக்கலாம். மாதிரிக் கணிப்புகளுக்கும் உண்மையில் காணப்பட்ட மழைப்பொழிவுக்கும் உள்ள இடைவெளி, கணிப்புகள் மக்களின் நேரடி அனுபவத்துடன் பொருந்தாதபோது காலநிலை எச்சரிக்கைகள் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையையும் சிதைக்கிறது.

காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான அரசுகளுக்கிடையிலான குழு பயன்படுத்தும் பெரும்பாலான உலகளாவிய காலநிலைக் கணிப்புகளுக்கு, “இணைந்த மாதிரி ஒப்பீட்டுத் திட்டம், கட்டம் 6” (CMIP6) அடித்தளமாக உள்ளது. இருந்தபோதிலும், இந்த மேம்பட்ட உருவகப்படுத்துதல்களால்கூட இந்திய மழைப்பொழிவில் காணப்பட்ட போக்குகளுடன் பொருந்த முடியவில்லை. மாதிரிகளில் ஒரு மாறி மட்டும் விடுபடவில்லை; ஆர்க்டிக் பனியிழப்பை வெப்பமண்டல மழைப்பொழிவுடன் இணைக்கும் செயல்முறைகளின் தொடரே விடுபட்டுள்ளது என்பதை இந்தப் பொருத்தமின்மை சுட்டுகிறது. மகேந்திராவின் ஆய்வு ஒரு அடிப்படைக் குறைபாட்டை எடுத்துக்காட்டுகிறது. பல இணைந்த மாதிரிகள் அட்லாண்டிக் வெப்பநிலை மாற்றங்களையோ, அந்த மாற்றங்களை ஆசியா முழுவதுமுள்ள வானிலைப் போக்குகளுடன் இணைக்கும் தொலைவுத் தொடர்புகளையோ போதுமான அளவில் பிரதிபலிப்பதில்லை.

தொலைவுத் தொடர்புகள் என்பது, உலகின் ஒரு பகுதியில் உள்ள வளிமண்டல மற்றும் கடல் நிலைமைகள் மற்றொரு பகுதியில் உள்ள வானிலையை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதைக் குறிக்கும். இது பெரும்பாலும் கோள் அளவிலான அலை வடிவங்கள் மற்றும் காற்றுப் பட்டைகளின் மாற்றங்கள் வழியாக நிகழ்கிறது. குளிர்ப் பகுதி இந்தியாவைத் துல்லியமாக இத்தகைய நீண்டதூரத் தொடர்பின் வழியாகவே பாதிக்கிறது. உருவகப்படுத்துதல்களில் குளிர்ப் பகுதியைச் சேர்க்காமல் விடுவதாலோ அதன் தீவிரத்தைத் தவறாகப் பிரதிபலிப்பதாலோ, பருவமழை மாறுபாட்டுக்கான முக்கியக் காரணியை மாதிரிகள் கணக்கில் கொள்ளாமல் போகின்றன. இந்தக் கணிப்புகளை மேம்படுத்த, உலகின் தொலைதூரப் பகுதிகளில் நிகழும் செயல்முறைகளை மாதிரி உருவாக்குநர்கள் மேலும் கவனமாக ஒன்றிணைக்க வேண்டும். கிரீன்லாந்து உருகுநீர் முதல் அட்லாண்டிக் குளிர்ச்சி, இமயமலைக்கு மேலே ஜெட் நீரோட்டம் இடம்பெயர்வது வரை நிகழ்வுகளின் முழுத் தொடரையும் துல்லியமாகப் பிரதிபலிப்பதில்தான் சரியான பருவமழைக் கணிப்புகள் தங்கியுள்ளன என்று AGU Advances ஆய்வுக் கட்டுரையின் ஆசிரியர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

உலகளாவிய பாதிப்புகள் துணைக்கண்டத்தைத் தாண்டி விரிகின்றன

குளிர்ப் பகுதியின் தாக்கத்துக்கான தெளிவான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாக இந்தியப் பருவமழைப் போக்கின் மாற்றம் இருந்தாலும், அதன் அடிப்படையாக உள்ள AMOC வேகக்குறைவு கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கண்டத்திலும் காலநிலைச் சீர்குலைவுகளை ஏற்படுத்தும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. AMOC இதற்கு முன்பும் வலுவிழந்ததையோ நின்றதையோ பழங்காலக் காலநிலைப் பதிவுகள் காட்டுகின்றன. குறிப்பாக, கடைசி பனியுகத்தின் முடிவில் சுமார் 12,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இது நிகழ்ந்தது. பெருமளவு நன்னீர் கடலில் கலந்ததால் ஏற்பட்ட அந்த நிகழ்வு, ஐரோப்பாவை மீண்டும் பனியுகத்துக்கு நெருக்கமான நிலைக்குத் தள்ளி, வெப்பமண்டல மழைப்பொழிவில் வியத்தகு மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. தற்போதைய நிலைமைக்கான காரணமும் நிகழும் வேகமும் வேறுபட்டாலும், அட்லாண்டிக் நீரோட்டச் சுழற்சியின் வலிமைக்கு உலகளாவிய காலநிலைப் போக்குகள் எவ்வளவு உணர்திறன் கொண்டவை என்பதை அந்த வரலாற்று ஒப்புமை காட்டுகிறது.

இன்றைய ஐரோப்பாவில், AMOC வலுவிழப்பதால் வெப்பமண்டலப் பகுதிகளிலிருந்து தொலைதூர வடக்குக்குச் செல்லும் வெப்பம் குறைகிறது. வரும் நூற்றாண்டில் ஆய்வாளர்கள் கணிக்கும் விரைவான மாற்றத்தின் வேகத்துக்கு ஏற்ப சமூகங்கள் தங்களை மாற்றிக்கொள்வது கடினமாக இருக்கும் என்று சௌத்தாம்ப்டன் பல்கலைக்கழகக் கடலியல் பேராசிரியர் ராபர்ட் மார்ஷ் எச்சரித்தார். நீரோட்டங்கள் வலுவிழந்தால் ஐரோப்பாவின் சில பகுதிகளில் கடுமையான குளிர்காலக் குளிர் உருவாகலாம்; அதேநேரத்தில் வட அமெரிக்காவின் கிழக்குக் கடற்கரையோரக் கடல் மட்ட உயர்வும் அதிகரிக்கலாம். வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில், அட்லாண்டிக் கடற்பரப்பெங்கும் மழைப்பொழிவு பகிர்ந்தளிக்கப்படும் விதத்தை மாற்றுவதன் மூலம் AMOC மாற்றங்கள் பூமத்திய ரேகையைச் சுற்றியுள்ள வறட்சியைத் தீவிரப்படுத்தலாம். தெற்குப் பெருங்கடலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், சேமிக்கப்பட்ட கார்பனை வளிமண்டலத்துக்குள் வெளியிட்டு இந்தச் சீர்குலைவை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும் என சில ஆய்வாளர்கள் அஞ்சுகின்றனர்.

போர்டோ பல்கலைக்கழகத்தின் வாலெந்தீன் போர்ட்மான் தலைமையிலான 2025ஆம் ஆண்டு ஆய்வு, உண்மையான அட்லாண்டிக் வெப்பநிலை மற்றும் உப்புத்தன்மைத் தரவுகளைக் கொண்டு காலநிலை மாதிரிகளைக் கட்டுப்படுத்தும்போது, 2100ஆம் ஆண்டுக்குள் AMOC 50 சதவீதம் வலுவிழக்கும் என அவை கணிப்பதைக் கண்டறிந்தது. இது IPCCயின் முந்தைய மதிப்பீடுகளைவிட மிக அதிகம். அத்தகைய வீழ்ச்சி அமைப்பைத் திரும்ப முடியாத எல்லைக்கு அப்பால் கொண்டு செல்லும் வாய்ப்பு அதிகம் என்று ராம்ஸ்டார்ஃப் கூறுகிறார். முழுமையான சரிவு ஏற்படாவிட்டாலும், பகுதியளவு வேகக்குறைவுகூட உலகளாவிய உணவுப் பாதுகாப்பு, கடலோர உள்கட்டமைப்பு, நன்னீர் விநியோகம் ஆகியவற்றைப் பாதிக்கும் அபாயங்களைக் கொண்டுள்ளது. குளிர்ப் பகுதி உள்ளூர்ச் சுவாரசியம் மட்டுமல்ல. அது கடல் வெப்பநிலையில் எழுதப்பட்டுள்ள எச்சரிக்கை அறிகுறி.

அமைப்பு திரும்ப முடியாத எல்லையை அடைவதற்கு முன் கணிப்புகளை மேம்படுத்துதல்

காலநிலைக் கணிப்புகளில் உள்ள நிச்சயமின்மையைக் குறைக்க, கடல்-வளிமண்டலத் தொடர்புகளை மாதிரிகள் சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்பதில் விஞ்ஞானிகள் உடன்படுகின்றனர். வளிமண்டலப் பின்னூட்டங்கள் குளிர்ப் பகுதியைத் தீவிரப்படுத்துகின்றன என்று காட்டிய பென் மாநிலப் பல்கலைக்கழக ஆய்வு, மாதிரிகள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய சிக்கலுக்கு மேலும் ஒரு அடுக்கைச் சேர்க்கிறது. அதேநேரத்தில், AMOC மாற்றங்களை நிகழ்நேரத்தில் கண்காணிக்க, வட அட்லாண்டிக்கில் உள்ள கவனிப்பு வலையமைப்புகளுக்கு நீடித்த நிதி தேவை. நங்கூரமிட்ட மிதவைக் கருவித் தொகுதிகளிலிருந்து நேரடியாகப் பெறப்படும் அளவீடுகள் 2004ஆம் ஆண்டு முதலே கிடைக்கின்றன. இதனால் விஞ்ஞானிகளிடம் இரண்டு தசாப்த கால உறுதியான நீரோட்டத் தரவுகள் மட்டுமே உள்ளன.

கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு இரண்டு பொறுப்புகள் உள்ளன. ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ள பருவமழை மாற்றங்களை மனதில் கொண்டு, கங்கைச் சமவெளியில் வறட்சியைத் தாங்கும் பயிர்களை அறிமுகப்படுத்துவது முதல் வடமேற்கு இந்தியாவில் வெள்ள மேலாண்மை வரை தழுவல் உத்திகளில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். நீர் சேமிப்பு உள்கட்டமைப்பு, பயிர்க் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள், முன் எச்சரிக்கை அமைப்புகள் ஆகிய அனைத்துக்கும் நம்பகமான பருவகாலக் கணிப்புகள் தேவை. மாதிரிகள் அட்லாண்டிக் தாக்கத்தைக் கணக்கில் கொள்ளத் தவறினால், வடமேற்கில் ஏற்படும் வெள்ளங்களுக்கான முன்னேற்பாடுகளை அரசுகள் போதுமான அளவில் செய்யாமல் போகலாம்; அல்லது சமவெளிகளில் வறட்சி நிவாரணத்தை வழங்கத் தவறலாம். குளிர்ப் பகுதியைச் செயல்பாட்டுக் கணிப்புகளில் ஒருங்கிணைப்பது இந்த இடைவெளியை நிரப்பி, உயிர்களையும் வாழ்வாதாரங்களையும் பாதுகாக்க சமூகங்களுக்குத் தேவையான முன்னெச்சரிக்கை அவகாசத்தை வழங்கும்.

அதேநேரத்தில், பசுமைக்குடில் வாயு உமிழ்வுகளைத் தீவிரமாகக் குறைக்க வேண்டிய உலகளாவிய அபாயமாக AMOC வேகக்குறைவைத் தலைவர்கள் அணுக வேண்டும். பனி உருகுவதால் வட அட்லாண்டிக்கில் பெருக்கெடுத்து வரும் நன்னீர், மனிதச் செயல்களால் ஏற்படும் வெப்பமயமாதலின் நேரடி விளைவாகும். ஒரு டிகிரியின் ஒவ்வொரு பகுதியும் முக்கியம். ஸ்காட்டிஷ் கடலியல் அறிவியல் சங்கத்தின் இயற்பியல் கடலியலாளர் நீல் ஃப்ரேசர், AMOC முற்றிலும் சரியும் துல்லியமான காலம் நிச்சயமற்றதாக இருந்தாலும், இந்த அபாயம் மட்டுமே அவசர நடவடிக்கைக்குப் போதுமான காரணம் என்று ஒப்புக்கொண்டார்.

முழுமையான சரிவு ஏற்படாவிட்டாலும், AMOC வலுவிழப்பது கடுமையான காலநிலைப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

பல ஆய்வுக் குழுக்களிடமிருந்து வரும் செய்தி ஒன்றுபோலவே உள்ளது. குளிர்ப் பகுதி தனித்து நிகழும் கோளாறு அல்ல. அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகியுள்ள கோள் அளவிலான நீரோட்டச் சுழற்சி அமைப்பின் அறிகுறி அது; அதன் தடயங்கள் இப்போது இந்தியாவின் வானிலும் தென்படத் தொடங்கியுள்ளன.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• கடந்த 25 ஆண்டுகளில் இந்தியப் பருவமழைப் போக்கு மாறியுள்ளது. இதனால் வடமேற்கு இந்தியாவில் அதிக மழை பெய்வதுடன், கங்கைச் சமவெளியில் வறட்சி அபாயமும் அதிகரித்துள்ளது.
• அட்லாண்டிக் மெரிடியனல் தலைகீழ் சுழற்சி வலுவிழப்புடன் தொடர்புடைய, கிரீன்லாந்துக்குத் தெற்கே உள்ள குளிர்ந்த நீர்ப்பகுதி இந்த மாற்றத்துக்கான முக்கியக் காரணியாக இருக்கக்கூடும்.
• குளிர்ப் பகுதியைக் காலநிலை மாதிரிகளில் சேர்க்கும்போது, அது ஜெட் நீரோட்டத்தை மாற்றி, ஈரப்பதத்தை வடமேற்கு இந்தியா நோக்கித் திருப்பும் பேரோட்ரோபிக் கட்டுப்பாட்டு இயங்குமுறையைத் தூண்டுகிறது.
• குறைந்தது 1,000 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு AMOC வலுவிழந்துள்ளது. சில ஆய்வுகள், அடுத்த சில தசாப்தங்களிலேயே அது திரும்ப முடியாத எல்லையை நெருங்கக்கூடும் என எச்சரிக்கின்றன.
• பருவமழைக் கணிப்புகளை மேம்படுத்த, வட அட்லாண்டிக்குக்கும் தெற்காசியாவுக்கும் இடையிலான நீண்டதூரத் தொடர்புகளை மாதிரிகள் சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.