வியட்நாமின் உயர் வருமானக் கனவு: பொருளாதார வளர்ச்சிக்குப் பின்னால் உள்ள யதார்த்தம்

ஸ்கூட்டர்களிலிருந்து மின்சார டாக்சிகள் வரை: நகரும் நாடு

ஹோ சி மின் நகரை ஒரு காலத்தில் அதன் தெருக்களை நிரப்பிய மோட்டார் சைக்கிள்களின் பெருவெள்ளம் மட்டுமே இனி வரையறுப்பதில்லை. இன்று, கண்ணாடி முகப்புகளைக் கொண்ட காபிக் கடைகள், சொகுசு விடுதிகள், முதன்மைக் கடைகள் ஆகியவற்றைக் கடந்து சியான் நிற மின்சார டாக்சிகள் செல்கின்றன. இவை, சில டாலர்களுக்கு மதிய உணவு உண்ணும் தொழிலாளர்கள் அமரும் பிளாஸ்டிக் ஸ்டூல் உணவகங்களுக்குப் பக்கத்திலேயே உள்ளன. இந்த மாற்றம் தோற்றத்தில் மட்டுமல்ல. வேகமாக வளர்ந்து, விரைவாகப் பல்வகைப்படும் பொருளாதாரத்தின் அறிகுறி இது.

ஆசியாவின் அதிகம் பேசப்படும் வளர்ந்துவரும் சந்தைகளில் ஒன்றாக வியட்நாம் உருவெடுத்துள்ளது. 2025-ல் அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 8 சதவீதம் விரிவடைந்தது; இது தென்கிழக்காசிய சராசரியை விட கிட்டத்தட்ட இரு மடங்கு. 2026-ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில், தொழில், கட்டுமானம், சேவைகள் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியால், முந்தைய ஆண்டின் இதே காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில் பொருளாதார வளர்ச்சி மேலும் வேகமடைந்து 7.83 சதவீதத்தை எட்டியது. அமெரிக்காவுக்கான ஏற்றுமதி 24.2 சதவீதம் அதிகரித்து 33.9 பில்லியன் டாலரை எட்டியது; மொத்த ஏற்றுமதி 122.93 பில்லியன் டாலராக உயர்ந்தது. பொருளாதாரம் ஒரு குறியீட்டு எல்லையைக் கடந்துள்ளது: 2024-ல் தனிநபர் மொத்த தேசிய வருமானம் 4,490 டாலராக இருந்தது; 2026 ஜூலை 1-ஆம் தேதிக்குள் அது 4,970 டாலராக உயர்ந்ததைத் தொடர்ந்து, உலக வங்கி வியட்நாமை உயர்-நடுத்தர வருமான நாடாக மறுவகைப்படுத்தியது.

இந்தோசைனா கேபிட்டலின் இணைத் தலைமைச் செயல் அதிகாரியும் தொழில்துறை ரியல் எஸ்டேட் முதலீட்டாளருமான மைக்கேல் பைரோ, இந்த மாற்றத்தை அருகிலிருந்து கண்டுள்ளார்.

ஆறு மாதங்களில் ஒரு திட்டத்துக்கு உரிமம் பெறுகிறீர்கள்; 12 மாதங்களில் கட்டி முடிக்கிறீர்கள். இது மிகவும் எளிது. எனது 20 ஆண்டு பணிக்காலத்தில் இதுபோன்ற வாய்ப்பை நான் பார்த்ததில்லை.

இந்த நம்பிக்கை நிதிச் சந்தைகளிலும் பரவியுள்ளது. VN-Index கடுமையாக உயர்ந்துள்ளது. 2026 செப்டம்பரில், FTSE Russell வியட்நாமை இரண்டாம் நிலை வளர்ந்து வரும் சந்தையாகத் தரம் உயர்த்தவுள்ளது. இதனால், செயலற்ற முதலீட்டு நிதிகளில் இருந்து பல பில்லியன் டாலர் முதலீடுகள் வரக்கூடும். இருப்பினும், உலக வங்கி வருமான நிலையை உயர்த்திய அதே நாளில், MSCI வியட்நாமைத் தரம் உயர்த்துவதற்கான கண்காணிப்புப் பட்டியலில் சேர்க்கவில்லை. மூலதனச் சந்தையை அணுகுவதில் இன்னும் முன்னேற்றம் தேவை என்பதற்கான அறிகுறி இது.

பெரிய இலக்குகள், அதைவிடப் பெரிய செலவுகள்: 10 சதவீத வளர்ச்சி இலக்கு

8 சதவீத வளர்ச்சியில் ஹனோய் திருப்தியடையவில்லை. 2030-க்குள் பொருளாதாரம் ஆண்டுதோறும் 10 சதவீதம் வளரவும், 2045-க்குள் உயர் வருமான நிலையை அடையவும் அரசு விரும்புகிறது. அதற்காக, தனிநபர் மொத்த தேசிய வருமானம் சுமார் 4,500 டாலரிலிருந்து 14,000 டாலராக, கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்காக உயர வேண்டும். 1990-க்குப் பிறகு உலக வங்கியின் கணக்குப்படி, 27 பொருளாதாரங்களே இத்தகைய பாய்ச்சலைச் சாதித்துள்ளன.

இந்த இலக்கை பொருளாதாரத் தேவையாகவும் அரசியல் கட்டாயமாகவும் அரசியல் தலைமை முன்வைத்துள்ளது. தற்போதைய காலகட்டத்தின் மிக முக்கியமான சீர்திருத்தத் தொகுப்பான தீர்மானம் 68, தனியார் துறையை வெறுமனே "முக்கியமானது" என்பதிலிருந்து பொருளாதாரத்தின் "மிக முக்கியமான உந்துசக்தி" என உயர்த்துகிறது. தொழில்முனைவோரை "பொருளாதார முன்னணியின் புதிய வீரர்கள்" எனப் போற்றுவதுடன், 2030-க்குள் தனியார் நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கையை தற்போதைய அளவைவிட இரட்டிப்பாக்கி 2 மில்லியனாக உயர்த்தவும், தென்கொரியாவின் சேபோல் நிறுவனங்களை முன்மாதிரியாகக் கொண்ட, உலகளவில் போட்டியிடக்கூடிய 20 பெரிய தனியார் நிறுவனங்களை உருவாக்கவும் அழைப்பு விடுக்கிறது.

இந்த இலக்குகளுக்குப் பின்னால், மிக வளமான நாடுகளுக்கே சுமையாக அமையக்கூடிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் உள்ளன. 67 பில்லியன் டாலர் செலவில் அமைக்கப்படும் அதிவேக ரயில், ஹனோயிலிருந்து ஹோ சி மின் நகருக்கான பயண நேரத்தை 30 மணிநேரத்திலிருந்து ஐந்தாகக் குறைக்கும். 2030-க்குள் விமான நிலையங்களுக்கு 25 பில்லியன் டாலர் ஒதுக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. நெரிசல் மிகுந்த டான் சோன் நாட் சர்வதேச விமான நிலையத்துக்குப் பதிலாகப் புதிய விமான நிலையம் அமைப்பதும் இதில் அடங்கும்; இந்தத் திட்டம் நீண்டகாலமாகத் தாமதமாகி வருகிறது. ராணுவத்துக்குச் சொந்தமான தொலைத்தொடர்பு நிறுவனமான வியட்டெல், வியட்நாமின் முதல் குறைக்கடத்தி உற்பத்தித் தொழிற்சாலைக்கான கட்டுமானத்தை ஜனவரியில் தொடங்கியது. 2027-க்குள் 32 நானோமீட்டர் சில்லுகளை உற்பத்தி செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளது. உலகளாவிய மூலதனத்தை அணுக வங்கிகளுக்கும் முதலீட்டாளர்களுக்கும் ஒழுங்குமுறைத் தனித்தளத்தை உருவாக்கும் வகையில், ஹோ சி மின் நகரிலும் டா நாங்கிலும் சர்வதேச நிதி மையம் அமைக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.

இந்தத் திட்டத்துக்கு வழக்கத்திற்கு மாறான அரசியல் கவனம் ஆதரவாக உள்ளது. 2025 ஏப்ரலில் அதிபரான பொதுச் செயலாளர் டோ லாம், இப்போது வியட்நாமின் மிக அதிகாரமிக்க இரு பதவிகளையும் வகிக்கிறார். நாட்டின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள சரக்கு போக்குவரத்து மையமான வியட்நாம் சூப்பர்போர்ட்டின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி யாப் குவாங் வெங், இந்தத் தெளிவு முதலீட்டாளர்களுக்கு உதவுகிறது என்கிறார்.

தலைவர்களுக்கு நீண்டகாலப் பதவிகள் வழங்கப்படும் மாற்றத்தை நாம் காண்கிறோம். இது கொள்கைகளை உருவாக்குவதையும் செயல்படுத்துவதையும் மேலும் உறுதிப்படுத்த உதவுகிறது. எங்களைப் போன்ற நிறுவனங்களுக்கு, குறிப்பாக முதலீட்டாளர் கண்ணோட்டத்தில், அரசியல் நிலைத்தன்மையும் கொள்கைகளைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்துவதும் மிகவும் முக்கியம்.

வியட்நாம் இங்கு வந்தடைந்தது எப்படி: டோய் மொய் மற்றும் ‘சீனா பிளஸ் ஒன்’ ஆதாயம்

நவீன வியட்நாமின் பொருளாதாரக் கதை ஒரு நெருக்கடியுடன் தொடங்கியது. 1976-ல் நாட்டை மீண்டும் ஒன்றிணைத்த பிறகு, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தேசியமயமாக்கப்பட்ட நிறுவனங்களையும் கூட்டுப் பண்ணைகளையும் கொண்ட மையப்படுத்தப்பட்ட திட்டமிட்ட பொருளாதாரத்தை உருவாக்கியது. 1980-களின் நடுப்பகுதியில், மிகை பணவீக்கமும் சோவியத் உதவி சரிந்ததும் மறுபரிசீலனைக்கு வழிவகுத்தன. 1986-ல், பொதுச் செயலாளர் நுயென் வான் லின் ‘டோய் மொய்’ எனப்படும் சீர்திருத்தத்தைத் தொடங்கினார். இதன் மூலம் தனியார் உடைமை, வெளிநாட்டு முதலீடு, பங்குச் சந்தை ஆகியவற்றுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. 1994-ல் அமெரிக்கா வணிகத் தடையை நீக்கியது; 2007-ல் வியட்நாம் உலக வர்த்தக அமைப்பில் இணைந்தது.

மெகாங் கேபிட்டலின் நிறுவனர் கிறிஸ் ஃப்ராய்ண்ட், தொடக்கக் காலத்தை எல்லா வகையிலும் புதிய எல்லைப்பகுதியாக நினைவுகூர்கிறார். "அந்தக் காலத்தில் தனியார் துறையில் முதலீடு செய்வது உண்மையில் சாத்தியமாக இருக்கவில்லை," என்கிறார் அவர். "நீங்கள் கூட்டாளியாகத் தேர்ந்தெடுத்தவர்களுக்கு, தொழிலின் நீண்டகால வெற்றியில் சொந்தப் பங்கு இருக்கவில்லை." 2000-களின் நடுப்பகுதிக்குள் மனநிலை மாறியது. "உலக வர்த்தக அமைப்பில் இணைவதைச் சுற்றி எங்கும் நம்பிக்கை நிலவியது," என நினைவுகூர்கிறார் பைரோ. "அப்போது ஒட்டுமொத்தச் சந்தையும் தொடக்க நிலையில்தான் இருந்தது."

அதன்பிறகு, ‘சீனா பிளஸ் ஒன்’ உத்தியில் வியட்நாம் மிகப் பெரிய பயனாளியாக மாறியுள்ளது. வரிகளைத் தவிர்க்க அல்லது விநியோகச் சங்கிலியை வலுப்படுத்த, பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்கள் விநியோகச் சங்கிலியின் ஒரு பகுதியைச் சீனாவிலிருந்து வேறு இடங்களுக்கு மாற்றும் உத்தியே இது. சாம்சங், ஆப்பிள், நிண்டெண்டோ உள்ளிட்ட பல வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள், மடிக்கணினிகள், தொலைக்காட்சிகள், ஹெட்ஃபோன்கள், விளையாட்டு கன்சோல்கள் தயாரிக்கும் வியட்நாமியத் தொழிற்சாலைகளில் பல பில்லியன் டாலர்களை முதலீடு செய்துள்ளன. வியட்நாமின் ஏற்றுமதியில் இப்போது சுமார் 80 சதவீதம் அந்நிய நேரடி முதலீட்டிலிருந்து வருகிறது.

ஆனால் இந்த ஏற்றத்தில் மறைந்திருக்கும் பலவீனம் ஒன்றும் உள்ளது. உற்பத்தியில் பெரும்பகுதி வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமானது; பல விநியோக நிறுவனங்களுக்குச் சீன முதலீட்டாளர்கள் ஆதரவளிக்கின்றனர். அசென்டியத்தின் ஆசியான் பிராந்திய மூத்த நிர்வாகியான ஆல்பர்டோ வெட்டோரெட்டி, ஹாங்காங், சீனத் தாயகம், தைவான் உள்ளிட்ட இடங்களைச் சேர்ந்த சீன முதலீட்டாளர்கள் திட்டங்களின் எண்ணிக்கையில் முதலிடத்தில் உள்ளதாகக் குறிப்பிடுகிறார். இந்தோசைனா கேபிட்டலின் தொழில்துறைப் பூங்காக்களில், சுமார் 70 சதவீத வாடகைதாரர்கள் சீனத் தாயகத்தைச் சேர்ந்த உற்பத்தியாளர்கள்; மேலும் 20 சதவீதம் தைவானைச் சேர்ந்தவர்கள்.

இதனால், ஏற்றுமதி வெற்றி தானாகவே உள்நாட்டு மக்களின் பரந்த செல்வமாக மாறிவிடாது. பைரோ நேரடியாகக் கூறுகிறார்:

இதில் பெரும்பகுதி வியட்நாமிய மக்களுக்குச் செல்வத்தை உருவாக்குவதில்லை. வெளிநாட்டுக்குச் சொந்தமான நிறுவனங்கள் வெளிநாட்டு வணிகத்தை நடத்துகின்றன. எனவே, சாதாரண வியட்நாமிய மக்களின் செல்வத்தை உருவாக்கும் அடிப்படை உந்துசக்தி இதுவல்ல.

உள்நாட்டுத் தனியார் துறையும் இன்னும் சிறியதாகவே உள்ளது. பதிவு செய்யப்பட்ட நிறுவனங்களில் சுமார் 97 சதவீதம் மிகச்சிறிய அல்லது சிறிய நிறுவனங்கள். நடுத்தர நிறுவனங்கள் அரிதாக உள்ளன. இந்த இடைவெளியை ஆய்வாளர்கள் "காணாமல் போன நடுத்தர நிலை" என அழைக்கின்றனர். உள்நாட்டு நிறுவனங்களின் வலுவான அடித்தளம் இல்லாவிட்டால், உயர் மதிப்புள்ள பொருட்களை உருவாக்கும் நாடாக அல்லாமல், பொருட்களை ஒன்றிணைக்கும் மையமாகவே வியட்நாம் நீடிக்கும் அபாயம் உள்ளது.

புவிசார் அரசியல் கயிற்றில் சமநடை

‘மூங்கில் ராஜதந்திரம்’ என்பதில் வியட்நாம் நீண்டகாலமாகப் பெருமை கொண்டுள்ளது. வலுவான வேர்கள், உறுதியான தண்டு, நெகிழ்வான கிளைகள் கொண்ட வெளியுறவுக் கொள்கையை விவரிக்க, முன்னாள் பொதுச் செயலாளர் நுயென் ஃபூ சோங் உருவாக்கிய சொற்றொடர் இது. வாஷிங்டன், பெய்ஜிங், மாஸ்கோ ஆகியவற்றுடன் ஒரே நேரத்தில் நல்லுறவைப் பேணும் ஹனோயின் திறனை இந்த உருவகம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

2026 மார்ச்சில், அப்போதைய பிரதமர் பாம் மின் சின் அணுமின் நிலையங்களுக்கும் ரயில் திட்டங்களுக்கும் ஆதரவு பெற மாஸ்கோ சென்றார். ஒரு மாதத்துக்குப் பிறகு, அதிபரானதைத் தொடர்ந்து தனது முதல் வெளிநாட்டுப் பயணமாக டோ லாம் சீனாவுக்குச் சென்று, ரயில் மற்றும் விமான ஒப்பந்தங்களுடன் திரும்பினார். வியட்நாமின் மிக முக்கியமான வாடிக்கையாளராக அமெரிக்கா தொடர்கிறது; ஆண்டுதோறும் 190 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான வியட்நாமியப் பொருட்களை வாங்குகிறது. 2025 அக்டோபரில், வியட்நாமியப் பொருட்களுக்கு 20 சதவீத வரி விதிக்க வாஷிங்டன் ஒப்புக்கொண்டது. இது 2025 ஏப்ரலில் ‘விடுதலை நாள்’ அன்று அச்சுறுத்தப்பட்ட 46 சதவீதத்தைவிட மிகவும் குறைவு; மற்ற ஆசியான் பொருளாதாரங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட அளவுக்கு ஏறத்தாழ இணையானது.

இந்தச் சமரசம் பலவீனமானது. சீனாவிலிருந்து மறுஏற்றுமதி செய்யப்பட்டதாகக் கருதப்படும் பொருட்களுக்கு 40 சதவீத வரியும் அதே ஒப்பந்தத்தில் உள்ளது. சீன உதிரிபாகங்களைக் கொண்டு வியட்நாமில் ஒன்றிணைக்கப்படும் பொருட்களையும் இந்த விதி பாதிக்கக்கூடும். தொழில்துறை உற்பத்தித் திறன் மிகை மற்றும் அறிவுசார் சொத்துப் பாதுகாப்பு பலவீனம் எனக் குற்றஞ்சாட்டி, அமெரிக்க வர்த்தகப் பிரதிநிதி அலுவலகம் வியட்நாம் மீது பிரிவு 301 விசாரணைகளையும் தொடங்கியுள்ளது. ஆழமான பொருளாதாரப் பிரிவினையின்போது அமெரிக்காவும் சீனாவும் நாடுகளை ஒரு தரப்பைத் தேர்ந்தெடுக்கக் கட்டாயப்படுத்தினால், அழுத்தத்தில் மூங்கில் முறியக்கூடும்.

எப்படிப் பார்த்தாலும், வியட்நாம் பல விஷயங்களைச் சரியாகச் செய்துள்ளது," என்கிறார் ஆல்பர்டோ வெட்டோரெட்டி. "புவிசார் அரசியல் பதற்றம் அதிகரிக்கும்போது எல்லாத் தரப்பினரையும் திருப்திப்படுத்த முடியுமா என்பதே கேள்வி.

டிரில்லியன் டாலர் கேள்வி: இதற்கான செலவை வியட்நாம் ஏற்குமா?

லட்சியமிக்க உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்கு லட்சியமிக்க நிதி தேவை. 2030-க்குள் உள்கட்டமைப்பில் வியட்நாம் 160 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்ய வேண்டியிருக்கும் என பெரும்பாலான வெளிநாட்டு ஆய்வாளர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். வியட்நாமின் மிகப் பெரிய தனியார் வங்கிகளில் ஒன்றான டெகாம்பேங்கின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி ஜென்ஸ் லோட்னர், மொத்தம் 1.1 டிரில்லியன் டாலர் முதலீட்டுத் தேவைக்கு மேலாக, 200 பில்லியன் டாலர் நிதிப் பற்றாக்குறை இருப்பதாகக் கணிக்கிறார்.

உள்ளூர் வங்கித் துறையால் மட்டும் இந்தச் சுமையை ஏற்க முடியாது. "இந்த உள்கட்டமைப்பு முதலீடுகள் அனைத்துக்கும் உள்ளூர் வங்கித் துறையால் நிதியளிக்க முடியாது," என்கிறார் லோட்னர். "வைப்புத்தொகைகளைத் திரட்டும் வியட்நாமின் திறன் போதுமான அளவு பெரியதல்ல." நாட்டுக்கு வெளிநாட்டு மூலதனம் தேவைப்படும். ஆனால் மூலதனக் கட்டுப்பாடுகள், வெளியேறும் வாய்ப்புகள் குறைவு, இன்னும் வளர்ச்சியடைந்து வரும் நிதி உள்கட்டமைப்பு ஆகியவற்றால் நிறுவன முதலீட்டாளர்கள் சந்தையை அணுகுவதில் எச்சரிக்கையாக உள்ளனர்.

லட்சியத்துக்கும் தயார்நிலைக்கும் இடையிலான இடைவெளியைத் தெளிவாகக் காட்டுவது மூலதனச் சந்தை அணுகல். உலக வங்கியின் தர உயர்வு பொருளாதார வளர்ச்சியை அங்கீகரிக்கிறது. ஆனால் MSCI இன்னும் வியட்நாமை வளர்ந்து வரும் சந்தையாக அல்ல, முன்னோடி சந்தையாகவே வகைப்படுத்துகிறது. 2026 ஜூன் மதிப்பாய்வில், வெளிநாட்டு உடைமை வரம்புகள், வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கான சமமற்ற உரிமைகள், அந்நியச் செலாவணி விதிகள், பத்திரங்களை ஈடுசெய்து தீர்வு செய்யும் நடைமுறைகள், தகவல் வெளியீடு, பத்திரக் கடனளிப்பு, குறுகிய விற்பனை ஆகியவற்றைத் தீர்க்கப்படாத சிக்கல்களாக MSCI சுட்டிக்காட்டியது. கடந்த 12 மாதங்களில் VN-Index 35 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. ஆனால் வின்குரூப் நிறுவனங்களுடன் தொடர்புடைய பெயர்கள் உட்பட, சில பெரிய சந்தை மதிப்புள்ள பங்குகளில் மட்டுமே இந்த ஏற்றம் குவிந்துள்ளது. வின்குரூப்புடன் தொடர்புடைய நான்கு பங்குகளை நீக்கினால், 2025 இறுதியில் இருந்த அளவைவிடக் குறைவாகவே குறியீடு இருக்கும்.

இந்தக் கட்டுப்பாடுகளில் சிலவற்றைச் சரிசெய்வதற்காக ஹோ சி மின் நகரிலும் டா நாங்கிலும் சர்வதேச நிதி மையம் அமைக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. ஆனால் திட்டம் தொடக்க நிலையில்தான் உள்ளது; அது எவ்வாறு செயல்படும் என்பதை நிர்வாகிகள் பலரும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகளையும் அரசு நம்பியுள்ளது. முந்தைய ஐந்து ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், 2026-2030 திட்டத்தில் பொதுமுதலீட்டை கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்காக்கவும், தனியார் நிதியை ஈர்க்கும் கூட்டாண்மைகளை வலுப்படுத்தவும் அழைப்பு விடுக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், பொதுநிதி வளங்கள் மட்டும் போதாது என்றும், ஒதுக்கீட்டை விரைவுபடுத்துவதிலிருந்து திட்டத் தேர்வு, தயாரிப்பு, கொள்முதல் ஆகியவற்றை மேம்படுத்தி அதிக விளைவுகளைப் பெறுவதில் கவனம் மாற வேண்டும் என்றும் உலக வங்கி எச்சரிக்கிறது.

வியட்நாமுக்குள் பணத்தைக் கொண்டுவருவது கடினமல்ல," என்கிறார் பைரோ. "அதை வெளியே எடுத்துச் செல்வதுதான் சிக்கல்.

விநியோகத் தரப்பின் நெருக்கடி: தொழிலாளர்கள், மின்சாரம், திறனாளர்கள்

நிதி கிடைத்தாலும், அதைச் செயல்படுத்தத் தேவையான உள்ளீடுகள் வியட்நாமிடம் போதுமான அளவில் இல்லாமல் போகலாம். கட்டுமானம் மற்றும் உற்பத்தித் துறைகளின் ஏற்றம் ஏற்கெனவே தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தி, நாடு முழுவதும் ஊதியங்களை உயர்த்துகிறது. ஆடைகள் போன்ற குறைந்த மதிப்புக் கூட்டல் உற்பத்தி, கம்போடியா, வங்கதேசம் போன்ற மலிவான அண்டை நாடுகளுக்குச் செல்லத் தொடங்கியுள்ளது. சாம்சங் நிறுவனத்துக்கு அருகே இடம்பெயர விரும்பும் மின்னணு உதிரிபாக விநியோக நிறுவனங்களால், தொழிலாளர் செலவைச் சமாளிக்கவோ போதுமான தொழிலாளர்களைக் கண்டுபிடிக்கவோ முடியாமல் போகிறது.

மக்கள்தொகைப் போக்கு இந்தப் பிரச்சினையை மேலும் கடினமாக்குகிறது. 2015-ல் வியட்நாம் முதியோர் சமூகமாக மாறியது. 2050-க்குள் மக்கள்தொகையில் கால்வாசிக்கும் அதிகமானோர் 60 வயதைக் கடந்தவர்களாக இருப்பார்கள் என ஐக்கிய நாடுகள் சபை கணிக்கிறது. இது இன்றைய ஜெர்மனி அல்லது ஹாங்காங்கை ஒத்தது. தொழிலாளர் எண்ணிக்கை குறைவதற்கு முன் செல்வத்தை உருவாக்க ஹனோய்க்குக் குறுகிய கால அவகாசமே உள்ளது.

"நேரம்தான் நம்மிடம் உள்ள மிகவும் அரிய வளம்," என்கிறார் லோட்னர். மக்கள்தொகை முதியதாகிவிட்டால், தொடர்ந்து உயர்ந்த வளர்ச்சியை அடைவது மிகவும் கடினமாகிவிடும்.

எரிசக்தியும் மற்றொரு கட்டுப்பாடாக உள்ளது. வியட்நாமின் மின்விநியோகக் கட்டமைப்பில், குறிப்பாக வடக்கில், ஏற்கெனவே மாறிமாறி மின்வெட்டு ஏற்படுகிறது. மத்திய கிழக்கில் மோதல்கள் வெடித்ததைத் தொடர்ந்து, உள்நாட்டு எரிபொருள் விலைகள் உயர்ந்தன. பணவீக்கம் 5.8 சதவீதத்தை எட்டி, மத்திய வங்கியின் உச்சவரம்பை மீறியது. இதனால் வட்டி விகிதங்கள் உயர்த்தப்படலாம்; அது வளர்ச்சியை மந்தப்படுத்தும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மின்சாரத்தில் பெரும்பகுதி இன்னும் புதைபடிவ எரிபொருட்களிலிருந்தே கிடைக்கிறது. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தித் திட்டங்களை இலக்கை எட்டும் அளவுக்கு விரிவுபடுத்தப் பல ஆண்டுகள் ஆகும். நம்பகமான, போட்டித்திறன் மிக்க விலையில் கிடைக்கும் மின்சாரம் தேவைப்படும் சில்லு உற்பத்தியாளர்கள், தரவு மைய இயக்குநர்கள், உயர் தொழில்நுட்ப உற்பத்தியாளர்கள் ஆகியோரைக் கவரும் வியட்நாமின் முயற்சிக்கு இது அச்சுறுத்தலாக உள்ளது.

அடுத்து திறனாளர்கள் பற்றாக்குறை. வியட்நாமியத் தொழிற்சாலைகளின் செயல்திறன், சீன அல்லது கொரியத் தொழிற்சாலைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் பெரும்பாலும் குறைவாக உள்ளது. நிர்வாகத் திறனே முதன்மைப் பிரச்சினை என்கிறார் ஃப்ராய்ண்ட். "மிகச் சிறந்த நிர்வாகத் திறன் கொண்டவர்களுக்குத் தொடர்ந்து பற்றாக்குறை நிலவுகிறது," என்கிறார் அவர். "நல்ல நிறுவனங்களால் திறமையானவர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடிகிறது. ஆனால் சராசரி நிறுவனத்துக்கு இது உண்மையிலேயே பெரிய போராட்டம்." உலகளாவிய அளவில் தொழில்களை நடத்தக்கூடிய நிர்வாகிகளின் ஆழமான திறனாளர் தொகுப்பு இல்லாவிட்டால், மதிப்புச் சங்கிலியில் மேலேறுவது தொடர்ந்து கடினமாக இருக்கும்.

சீன அல்லது கொரியத் தொழிற்சாலைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் வியட்நாமியத் தொழிற்சாலைகளில் எத்தகைய செயல்திறனை அடைய முடியும் என்று வாடிக்கையாளர்களிடம் கேட்கும்போது, சில விதிவிலக்குகளைத் தவிர, வியட்நாமின் செயல்திறன் இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது," என்கிறார் வெட்டோரெட்டி. "அப்படியென்றால், செயல்திறனை எவ்வாறு அதிகரிப்பது? அந்த நிலையை எட்டத் தேவையான பயிற்சியை எப்படியளிப்பது?

நுகர்வோர்: உயர்வை விரும்புவோர், எச்சரிக்கையுடன் செலவிடுவோர், டிஜிட்டலுக்கு முன்னுரிமை அளிப்போர்

உள்நாட்டுத் தேவை வியட்நாமின் மிகச் சாதகமான அம்சங்களில் ஒன்று. நடுத்தர வர்க்கம் 2023-ல் மக்கள்தொகையில் 13 சதவீதமாக இருந்தது; 2026-க்குள் 26 சதவீதமாக உயரும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் செலவிடக்கூடிய வருமானம் அதிகரித்து வரும் 25 மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட நுகர்வோர் புதிதாகச் சேர்வார்கள். 2026 ஜனவரி முதல் ஏப்ரல் வரை சில்லறை விற்பனை, முந்தைய ஆண்டின் இதே காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில் 12.1 சதவீதம் வளர்ந்தது. நகர்ப்புற வருமானங்கள் கிராமப்புற வருமானங்களைவிட வேகமாக உயர்கின்றன. வியட்நாமிய நுகர்வோர் கல்வி, சுகாதாரம், வீடு ஆகியவற்றில் அதிகம் செலவிடுகின்றனர்; பயணம் மற்றும் உயர்தரப் பொருட்களுக்கான செலவும் அதிகரித்து வருகிறது.

எனினும், மனநிலை முழுமையாக உற்சாகமாக இல்லை. பணவீக்கம், குடும்பக் கடன், உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மை ஆகியவை வாங்குவோரை அதிக எச்சரிக்கையுடன் செயல்படச் செய்துள்ளன. அத்தியாவசியமற்ற பொருட்களை வாங்குவதைக் குறைத்து, அதிகம் சேமித்து, இணையத்தில் மலிவானவற்றைத் தேடுகின்றனர். வியட்நாமிய நுகர்வோரில் 72 சதவீதம் பேர் இணையவழி வாங்குதலை விரும்புவதாகவும், 26 சதவீதம் பேர் தேவையற்ற செலவைக் குறைத்து வருவதாகவும் நீல்சன்ஐக்யூ தரவுகள் காட்டுகின்றன. மின்னணு வர்த்தகத்தின் வளர்ச்சி சில்லறை விற்பனையை மாற்றி வருகிறது; அதேவேளை, குடும்ப வரவுசெலவுத் திட்டங்களின் மீதான அழுத்தத்தையும் இது பிரதிபலிக்கிறது.

நுகர்வோர் சந்தை ஆய்வாளரான மெலிசா சிரில், நுகர்வோர் சந்தை வேகமாக முதிர்ச்சியடைந்து வருவதாகக் கூறுகிறார்.

2050-க்குள் வளர்ந்த பொருளாதார நிலையை அடைய வியட்நாம் மேற்கொள்ளும் முயற்சி, அதன் நுகர்வோர் சந்தையை மறுவடிவமைத்து வருகிறது. வேகமாக விரிவடையும் நடுத்தர வர்க்கம் செலவுத் தேர்வுகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் புதிதாக வரையறுக்கிறது. மாறிவரும் தேவைகளுக்குப் பொருந்தும் உயர்தரப் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை வழங்கும் நிறுவனங்களுக்கு இது மிகப் பெரிய வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது.

கடன் சார்ந்த செலவினம் பொருளாதாரத்தைச் சீர்குலைக்காமல், நுகர்வோர் நம்பிக்கையை நீடித்த உள்நாட்டுத் தேவையாக மாற்றுவதே வியட்நாமின் சவால்.

இந்த ஏற்றம் நீடிக்குமா? வளர்ச்சி மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கு இடையிலான சமரசம்

அதிகாரப்பூர்வ லட்சியத்துக்கும் சுயாதீனக் கணிப்புகளுக்கும் இடையே பெரிய இடைவெளி உள்ளது. 2026-ல் வளர்ச்சி 6.8 சதவீதமாக இருக்கும் என உலக வங்கி எதிர்பார்க்கிறது; பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் வளர்ச்சிக்கான அமைப்பு (OECD) 6.2 சதவீதம் எனக் கணிக்கிறது; HSBC-யின் கணிப்பு 6.5 சதவீதம். ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி, சர்வதேச நாணய நிதியம், ஆசியான்+3 மேக்ரோ பொருளாதார ஆய்வு அலுவலகம் ஆகியவை சுமார் 7 சதவீத வளர்ச்சி எனச் சற்றே நம்பிக்கையான கணிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளன. டிராகன் கேபிட்டல் போன்ற உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் இன்னும் நம்பிக்கையுடன் 10 சதவீத வளர்ச்சியை முன்னறிவிக்கின்றன. ஆனால் அவற்றின் கணிப்புகளுக்குக்கூட கடன் வளர்ச்சி 16 முதல் 20 சதவீதம், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் நிதிப் பற்றாக்குறை 4 முதல் 5 சதவீதம், ஆண்டுதோறும் 12 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான ஏற்றுமதி வளர்ச்சி ஆகியவை தேவை.

இந்த அணுகுமுறை ஒரு சிக்கலை உருவாக்குகிறது. அதிகக் கடன், அதிகச் செலவு, அதிக முதலீடு ஆகியவை பொருளாதாரத்தை அளவுக்கு மீறிச் சூடாக்கி, சொத்துச் சந்தைக் குமிழ்களை உருவாக்கி, வாராக்கடன்களை மீண்டும் அதிகரிக்கச் செய்யக்கூடிய அதே காரணிகளாகும். 2007 முதல் 2010 வரை வங்கிக் கடன்கள் ஆண்டுக்கு 30 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்தன; 2007-ல் 50 சதவீதத்தையும் தாண்டின. இதன் விளைவாக 2008 மற்றும் 2011-ல் பணவீக்கம் 18 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்ததுடன், வாராக்கடன்களும் குவிந்தன. இதே நிலை மீண்டும் ஏற்படாமல் தடுக்க வியட்நாமின் அரச வங்கி முயற்சிக்கிறது. 2025-ல் 19 சதவீதமாக இருந்த கடன் வளர்ச்சியை, 2026-ல் 15 சதவீதமாக இலக்கிட்டு கட்டுப்படுத்துகிறது; இதற்கிடையே, வேகமான வளர்ச்சியை அரசு வலியுறுத்தி வருகிறது.

வியட்நாம், கம்போடியா, லாவோஸுக்கான உலக வங்கிப் பிரிவு இயக்குநர் மரியம் ஜே. ஷெர்மன், அடுத்த கட்டம் வளர்ச்சியின் வேகத்தால் மட்டுமல்ல, அதன் தரத்தாலும் தீர்மானிக்கப்படும் என்கிறார்.

வியட்நாமை உயர்-நடுத்தர வருமான நிலையை அடையச் செய்த உந்துசக்திகள் தொடர்ந்து முக்கியமானவையாக இருக்கும். ஆனால் எதிர்கால வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்க உற்பத்தித்திறன், புத்தாக்கம், வலுவான உள்நாட்டு நிறுவனங்கள், பொருளாதாரம் முழுவதும் அதிக மதிப்பை உருவாக்கும் திறன் ஆகியவை பெருகிய முறையில் முக்கியத்துவம் பெறும்.

வெளிநாட்டு முதலீடு பெற்ற நிறுவனங்களுக்கும் உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கும் இடையே விரிவடைந்து வரும் இடைவெளி, வங்கிகளின் ஆதிக்கத்தில் உள்ள நிதித் துறை, பொதுநிதி வரவுசெலவுத் திட்டங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட உள்கட்டமைப்பு நிதியின் தேவை ஆகியவற்றை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். 2045-க்கான தொலைநோக்கை அடைய முடியும் என அவர் வாதிடுகிறார்; ஆனால் அதற்கு அரசின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் ஒருங்கிணைந்த சீர்திருத்தங்களும், தொடர்ந்து மாறிக்கொள்ளும் உறுதியான அர்ப்பணிப்பும் தேவை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2025-ல் வியட்நாம் 8 சதவீதமும், 2026 முதல் காலாண்டில் 7.83 சதவீதமும் வளர்ந்தது. 2026 ஜூலையில் உலக வங்கி அதை உயர்-நடுத்தர வருமான நாடாக மறுவகைப்படுத்தியது.
• 2030-க்குள் ஆண்டுக்கு 10 சதவீத வளர்ச்சியையும், 2045-க்குள் உயர் வருமான நிலையையும் ஹனோய் இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. தனியார் நிறுவனங்களை ஊக்குவிக்கவும், பெருமளவு உள்கட்டமைப்பில் செலவிடவும் தீர்மானம் 68 ஆதரவளிக்கிறது.
• குறிப்பாக மின்னணுத் துறையில், ஏற்றுமதியில் அந்நிய நேரடி முதலீடு ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. ஆனால் உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் சிறியவையாக உள்ளன; நடுத்தர நிறுவனங்களின் பற்றாக்குறை நீடிக்கிறது.
• அமெரிக்கா 20 சதவீத வரிக்கு ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. ஆனால் மறுஏற்றுமதிக்கான 40 சதவீத அபராதமும் பிரிவு 301 விசாரணைகளும், வர்த்தகக் கொள்கை மாற்றங்களால் வியட்நாம் பாதிக்கப்படும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
• 2030-க்குள் உள்கட்டமைப்புக்கு 160 பில்லியன் முதல் 200 பில்லியன் டாலர் வரை நிதி தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் மூலதனக் கட்டுப்பாடுகள், ஆழமற்ற மூலதனச் சந்தைகள், வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கான அணுகல் வரம்புகள் ஆகியவை நிதி திரட்டலைச் சிக்கலாக்குகின்றன.
• தொழிலாளர் பற்றாக்குறை, வேகமாக முதியதாகும் மக்கள்தொகை, எரிசக்திக் கட்டுப்பாடுகள், நிர்வாகத் திறனாளர்கள் பற்றாக்குறை ஆகியவை மதிப்புச் சங்கிலியில் வியட்நாம் மேலேறுவதற்குத் தடையாக உள்ளன.
• வேகமாக வளர்ந்து வரும் நடுத்தர வர்க்கத்துடன் உள்நாட்டு நுகர்வு விரிவடைகிறது. எனினும், பணவீக்கமும் குடும்பக் கடனும் நுகர்வோரை அதிக எச்சரிக்கையுடன் செலவிடச் செய்கின்றன.
• 2026-க்கான சுயாதீன வளர்ச்சிக் கணிப்புகள் 6.2 முதல் 7 சதவீதம் வரை குவிந்துள்ளன. இவை அதிகாரப்பூர்வ 10 சதவீத இலக்கைவிட மிகவும் குறைவு; வளர்ச்சிக்கும் பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கும் இடையிலான பதற்றத்தை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.