திறன்களுக்கு ஏற்ற தரமான வேலைவாய்ப்புகள் இல்லாததால் மலேசிய இளம் தொழிலாளர்கள் ஊதிய நெருக்கடியை எதிர்கொள்கின்றனர்

பலவீனமான நிதி நிலையில் வேலைவாய்ப்பில் நுழையும் ஒரு தலைமுறை

சிறந்த வருமானத்தை உறுதியளிக்கும் தகுதிகளுடன் இளம் மலேசியர்கள் வேலைவாய்ப்புச் சந்தையில் நுழைகின்றனர். இருப்பினும், தொற்றுநோய்க்கு முன்பு இதே வயதில் இருந்த தொழிலாளர்களைவிட பலர் தங்களது வாழ்க்கைப் பயணத்தைப் பலவீனமான நிலையில் தொடங்குவதாக சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன. மலேசியப் புள்ளிவிவரத் துறையின் தரவுகளின்படி, 2024இல் 25 முதல் 29 வயதுடைய தொழிலாளர்களின் சராசரி மாதச் சம்பளம் RM2,095 ஆக இருந்தது; 2019இல் அது RM2,206 ஆக இருந்தது. பெயரளவில் இந்தச் சரிவு சுமார் 5% ஆகும். 2019ஆம் ஆண்டின் நிலைக்குத் தங்களது சராசரி ஊதியம் இன்னும் திரும்பாத ஒரே வயதுப் பிரிவாக இது இருந்தது.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் தற்காலிகப் பின்னடைவைக் காட்டிலும் பெரிய பிரச்சினையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இந்தப் பிரிவைச் சேர்ந்த பலர் சமீபத்தில் பட்டம் பெற்றவர்கள். அவர்கள் கல்விச் செலவுகளைத் திருப்பிச் செலுத்தவும், குடும்பத்துக்கு ஆதரவளிக்கவும், சேமிப்பை உருவாக்கவும், வீடு வாங்குவது குறித்துப் பரிசீலிக்கவும் தொடங்கியுள்ளனர். முதல் சம்பளம் குறைவாக இருப்பது இம்முடிவுகள் ஒவ்வொன்றையும் பாதிக்கக்கூடும்; ஏனெனில் எதிர்காலச் சம்பள உயர்வுகள் பெரும்பாலும் தற்போதைய ஊதியத்தின் சதவீதமாகக் கணக்கிடப்படுகின்றன.

வீட்டுவசதி மற்றும் அன்றாட அத்தியாவசியப் பொருட்களின் செலவுகளாலும் அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது. ஊதியங்கள் மீண்டுவருவது மந்தமாக இருக்கும் நிலையில், வாடகை, போக்குவரத்து, உணவு மற்றும் கடன் தவணைகள் குடும்ப வருமானத்தின் பெரும் பகுதியைத் தொடர்ந்து எடுத்துக்கொள்கின்றன. இதன் விளைவாக, வேலை கிடைப்பதற்கும் அந்த வேலையின் மூலம் நிதிப் பாதுகாப்பை உருவாக்குவதற்கும் இடையிலான இடைவெளி பெரிதாகி வருகிறது.

பணவீக்கத்தைச் சரிசெய்த பிறகு, டிப்ளமோ பட்டதாரிகளின் உண்மைத் தொடக்கச் சம்பளம் 2010இல் RM1,458 ஆக இருந்தது, 2018இல் RM1,376 ஆகக் குறைந்தது என மலேசிய தேசிய வங்கியின் தரவுகள் காட்டுகின்றன. கோவிட் 19 ஏற்படுத்திய பாதிப்புக்கு முன்பே தொடக்கநிலை ஊதியத்தின் வாங்கும் திறன் குறைந்திருந்ததை இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் சுட்டுகின்றன.

ஊதியச் சுருக்கம் என்றால் என்ன?

மலேசிய தேசிய வங்கியின் துணை ஆளுநர் டத்தோ மர்சுனிஷாம் ஓமர், அண்மையில் இந்த நிலையை ஊதியச் சுருக்கம் என்று விவரித்தார். நடைமுறையில், அங்கீகரிக்கப்பட்ட தகுதிகள் இருந்தாலும், புதிய தொழிலாளர்களின் ஊதியத்துக்கும் குறைந்தபட்ச ஊதியத்துக்கும் இடையிலான வேறுபாடு வழக்கத்துக்கு மாறாகக் குறைந்திருப்பதை இது குறிக்கிறது.

மலேசியா கடந்த ஆண்டு குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை RM1,700 ஆக உயர்த்தியது; 2024இல் படிப்படியான ஊதியக் கொள்கையையும் அறிமுகப்படுத்தியது. இந்த நடவடிக்கைகள் வருமானத்துக்கு ஓர் அடித்தளத்தை அமைத்து, திறன் மற்றும் உற்பத்தித்திறனுடன் ஊதிய உயர்வுகளை இணைக்க முதலாளிகளை ஊக்குவிக்கின்றன. ஆனால், பட்டதாரிகள் தங்களது கல்விக்குப் பொருத்தமான வேலைகளுக்கு விரைவாக மாறுவார்கள் என்பதற்கு இவை மட்டும் உத்தரவாதமளிக்காது.

BNM சசானா கருத்தரங்கம் 2026இல் பேசிய மர்சுனிஷாம், மேம்பட்ட திறன்கள் தேவைப்படும் வேலைகள் மலேசியாவில் இன்னும் போதுமான அளவில் இல்லை என்றார். தொழிலாளர்களில் சுமார் 35% முதல் 36% பேர் தாங்கள் பெற்றுள்ள தகுதிகளைவிடக் குறைந்த தகுதி தேவைப்படும் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளதாகவும் அவர் கூறினார்.

இந்த நிலை திறன் சார்ந்த குறைவேலைவாய்ப்பு எனப்படுகிறது. வேலைவாய்ப்பின்மையிலிருந்து இது வேறுபட்டது: ஒருவருக்கு வேலை இருக்கிறது, ஆனால் அவர் பெற்றுள்ள அறிவு அல்லது பயிற்சியின் முழுத் திறனையும் அந்த வேலை பயன்படுத்துவதில்லை. மிகவும் குறைந்த தகுதி நிலைக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட பணியில் பணிபுரியும் பட்டதாரி குறைந்த ஊதியம் பெறலாம், தொடர்புடைய திறன்களை குறைவாகப் பெறலாம்; மேலும், அவரது தொழில் வளர்ச்சி மெதுவாகலாம்.

உயர்கல்வி பெற்ற 25 முதல் 29 வயதுடைய மலேசியர்களில் 44%க்கும் அதிகமானோர் தங்களது திறன் நிலைக்குக் கீழான வேலைகளில் இருப்பதாக உலக வங்கியின் ஆய்வு கண்டறிந்தது. உயர்கல்வி பெற்ற தொழிலாளர்களில், குறைந்த திறன் தேவைப்படும் பணிகளில் இருப்பவர்கள் தகுதிகளுக்குப் பொருந்தும் வேலைகளில் உள்ளவர்களைவிட சுமார் 49.3% குறைவான ஊதியத்தை எதிர்கொண்டனர்.

தகுதி பெற்ற தொழிலாளர்கள் சிறந்த வேலைகளைக் கண்டுபிடிப்பதில் ஏன் சிரமப்படுகின்றனர்?

இந்தப் பிரச்சினைக்கு இரண்டு பக்கங்கள் உள்ளன. உயர்கல்விக்கான அணுகலை மலேசியா விரிவுபடுத்தியுள்ளது; உயர்கல்வித் தகுதி பெற்ற தொழிலாளர்களின் விகிதம் 2015இல் 30.2% ஆக இருந்தது, 2024இல் சுமார் 36.1% ஆக உயர்ந்தது. கல்விபெற்ற தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை விரைவாக அதிகரித்துள்ளது; ஆனால், உயர் உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வேலைகள் உருவாகும் வேகம் அதற்கு ஈடுகொடுக்கவில்லை.

உயர் உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வேலைகள் பொதுவாக மேம்பட்ட தொழில்நுட்பம், நிபுணத்துவ அறிவு, ஆராய்ச்சி, மேலாண்மை அல்லது சிக்கலான சேவைகள் மூலம் அதிக மதிப்பை உருவாக்குகின்றன. இந்தப் பணிகளில் இருப்பவர்கள் நிறுவனத்தின் வருவாய்க்கு அதிகப் பங்களிப்பதால், அவை பொதுவாக அதிக ஊதியம் வழங்குகின்றன. அதற்கு மாறாக, பொருளாதார வளர்ச்சி குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட பல வேலைகளை உருவாக்கும்போது, பட்டதாரிகள் உடனடி வருமானம் தரும், ஆனால் தொழில்முறை வளர்ச்சிக்கு வரம்பான வாய்ப்பளிக்கும் வேலைகளை ஏற்க நேரிடலாம்.

கல்வி மற்றும் பயிற்சியில் உள்ள இடைவெளிகளும் இதற்குப் பங்களிக்கின்றன. முதலாளிகளுக்குத் தேவையான தொழில்நுட்ப, டிஜிட்டல் அல்லது தகவல்தொடர்புத் திறன்கள் சில பட்டதாரிகளிடம் இருப்பதில்லை. அதேவேளை, முதலாளிகளும் தங்களது தேவைகளைத் துல்லியமாக விளக்குவதிலோ புதிய ஊழியர்களுக்குப் போதிய பயிற்சியில் முதலீடு செய்வதிலோ சிரமப்படலாம். படிப்புத் துறைகளுக்கும் கிடைக்கும் காலிப்பணியிடங்களுக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மையால், காகிதத்தில் மிகைத் தகுதி பெற்றவர்களாக இருந்தாலும், நடைமுறைப் பணிகளுக்குப் பொருந்தாத தொழிலாளர்கள் உருவாகலாம்.

நாடு முழுவதும் இந்தப் பொருத்தமின்மை ஒரே அளவில் இல்லை. கிளந்தான் போன்ற மாநிலங்களில் திறன் சார்ந்த குறைவேலைவாய்ப்பு அதிகமாக இருப்பதாக உலக வங்கியின் ஆய்வு கண்டறிந்தது; அங்கு உயர்கல்வி பெற்ற தொழிலாளர்களில் பாதிக்கும் அதிகமானோர் தங்களது தகுதி நிலைக்குக் கீழான வேலைகளில் இருந்தனர். திரெங்கானு, பகாங் மற்றும் பெர்லிஸில் இந்த விகிதம் சுமார் 40% ஆக இருந்தது. கோலாலம்பூர், பினாங்கு உள்ளிட்ட அதிகத் தொழில்மயமாக்கப்பட்ட, அறிவுசார் துறைகளில் கவனம் செலுத்தும் பகுதிகளில் பொதுவாக இந்த விகிதங்கள் குறைவாகப் பதிவாகின.

மலேசியா தனது திறமையான தொழிலாளர் படையில் ஒரு பகுதியையும் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புச் சந்தைகளுக்கு இழக்கிறது. வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் 1.86 மில்லியன் மலேசியர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் திறன் அல்லது ஓரளவு திறன் தேவைப்படும் வேலைகளில், குறிப்பாக சிங்கப்பூர், ஆஸ்திரேலியா, ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் அமெரிக்காவில் பணிபுரிகின்றனர். திறமையான தொழிலாளர்களை மலேசியா உருவாக்குகிறது; ஆனால் அவர்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளவோ உரிய ஊதியம் வழங்கவோ போதுமான வேலைகளை உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் எப்போதும் உருவாக்குவதில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.

குறைந்த ஊதியம் சொத்து மற்றும் வீட்டு வசதியை எவ்வாறு பாதிக்கிறது?

மலேசிய முதுமை ஆய்வு நிறுவனத்தின் சமூக முதுமையியல் ஆய்வகத் தலைவர் டாக்டர் வான் அர்னிடாவதி வான் அப்துல்லா கூறுகையில், பட்டதாரிகளின் தொடக்கச் சம்பளம் பொதுவாக RM2,000 முதல் RM3,000 வரை உள்ளது. அந்தச் சம்பளங்களின் உண்மையான மதிப்பு, அதாவது அவற்றைக் கொண்டு உண்மையில் என்ன வாங்க முடியும் என்பதே முக்கியக் கவலையாகும் என்றார்.

குறைந்த ஊதியத்தில் வேலை தொடங்கும் தொழிலாளர்கள் பின்னர் ஈடுகட்டுவதில் சிரமப்படலாம் என அவர் எச்சரித்தார்; ஏனெனில் அடுத்தடுத்த சம்பள உயர்வுகள் பெரும்பாலும் தற்போதைய சம்பளத்தின் அடிப்படையில் கணக்கிடப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, RM2,200 சம்பளம் பெறும் தொழிலாளருக்கு 5% உயர்வு கிடைத்தால், அதே சதவீத உயர்வு RM3,000 சம்பளம் பெறுபவருக்குக் கிடைப்பதைவிடக் குறைவான தொகையே கிடைக்கும். ஒவ்வொரு பதவி உயர்விலும் வேலை மாற்றத்திலும் இந்த வேறுபாடு தொடர்ந்து அதிகரிக்கலாம்.

ஊதிய இடைவெளிக்கும் சொந்தமாக வீடு வாங்குவதற்கும் தொடர்பு இருப்பதாக வான் அர்னிடாவதி கூறினார். மலேசியாவின் வீட்டு விலை-வருமான விகிதம் சுமார் 4.7 ஆக உள்ளது; வீடு வாங்கக்கூடிய நிலைக்கான அளவுகோலான 3.0ஐவிட இது அதிகம். 4.7 என்ற விகிதம், வட்டி, வரி, பராமரிப்பு மற்றும் பிற செலவுகளைக் கணக்கில் எடுக்கும்முன், ஒரு வழக்கமான வீட்டின் விலை குடும்பத்தின் ஓராண்டு வருமானத்தைவிட சுமார் 4.7 மடங்கு என்பதைக் குறிக்கிறது.

தற்போது 35 முதல் 44 வயதுக்குட்பட்ட பலர், விலைகள் மிகக் கடுமையாக உயர்வதற்கு முன்பே வீடுகளை வாங்கியதாக அவர் கூறினார். இளம் தொழிலாளர்கள் பிற்காலத்தில் ஆதரவளிக்கக்கூடிய சொத்தை உருவாக்காமல், பல ஆண்டுகள் வாடகை செலுத்திக்கொண்டிருக்கலாம்.

இன்று வேலைவாய்ப்பில் நுழையும் இளைஞர்களுக்கு அதே வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போகலாம்.

வீடு வாங்குவது மட்டுமே கணக்கில் கொள்ள வேண்டிய அம்சமல்ல. சேமிப்பைத் தாமதமாகத் தொடங்குவது ஓய்வூதியப் பங்களிப்புகள், அவசரகால நிதி, திருமணம், குடும்பத்துக்கு உதவுதல் மற்றும் தொழில் தொடங்கும் திறன் ஆகியவற்றையும் பாதிக்கலாம். அத்தியாவசியச் செலவுகளுக்கே மாத வருமானத்தின் பெரும்பகுதியைச் செலவிடும் தொழிலாளரால், மருத்துவச் செலவு, வேலையில்லாத காலம் அல்லது வாடகையில் திடீர் உயர்வு ஆகியவற்றைச் சமாளிக்க முடியாமல் போகலாம்.

வேலை மாறுவது ஏன் பெரும்பாலும் மோசமான வேலைத் தரத்துக்கான எதிர்வினையாக இருக்கிறது?

இளம் மலேசியர்கள் அடிக்கடி வேலை மாறுவது, விசுவாசமின்மை அல்லது பொறுமையின்மையின் அறிகுறியாக அடிக்கடி சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால், பிஎன்பி ஆய்வு நிறுவனத்தின் ஆய்வு வேறொரு காரணத்தைச் சுட்டுகிறது. குறைந்த ஊதியம், தெளிவற்ற தொழில் முன்னேற்றம் மற்றும் தகுதிகளுக்குப் பொருந்தாத வேலை ஆகியவை இளம் ஊழியர்கள் வெளியேறுவதற்கான முக்கியக் காரணங்களாக உள்ளன.

2025ஆம் ஆண்டின் மூன்றாம் காலாண்டில், 15 முதல் 24 வயதுடைய தொழிலாளர்களில் 74.3% பேர் தங்களது தகுதி நிலைக்குக் கீழான பணிகளில் இருந்தனர்; தேசிய சராசரி 35.5% ஆக இருந்தது. 25 முதல் 34 வயதுடைய தொழிலாளர்களிடையே இந்த விகிதம் சுமார் 41% ஆகவே இருந்தது. அனுபவம் அதிகரிக்கும்போது குறைவேலைவாய்ப்பு பொதுவாகக் குறைகிறது. இருப்பினும், பல ஆண்டுகள் பொருத்தமற்ற பணியில் தொடர்வது அந்த அனுபவத்தின் தரத்தைக் குறைக்கலாம்.

நீண்டகாலப் போக்கில், உண்மையான மதிப்பில் தொடக்கநிலை ஊதியங்களும் குறைந்துள்ளன. 1997 முதல் 2022 வரை பட்டப்படிப்பு பெற்றவர்களின் உண்மைத் தொடக்க ஊதியம் 10% குறைந்ததாகவும், முதுகலைப் பட்டதாரிகளுடையது 28% குறைந்ததாகவும் பிஎன்பி ஆய்வு நிறுவனம் தெரிவித்தது. பட்டதாரிகளில் 66.3% பேரும் டிப்ளமோ பெற்றவர்களில் 93.1% பேரும் RM3,000க்கும் குறைவாகச் சம்பாதித்ததாகவும், பட்டதாரிகளில் 30.6% பேரும் டிப்ளமோ பெற்றவர்களில் 66.3% பேரும் RM2,000க்கும் குறைவாகச் சம்பாதித்ததாகவும் அந்த நிறுவனம் கண்டறிந்தது.

கோலாலம்பூரில் தனிநபர் ஒருவருக்கான மதிப்பிடப்பட்ட மாத வாழ்க்கைச் செலவு சுமார் RM2,400 ஆகும். சில அரசு தொடர்புடைய நிறுவனங்கள் RM3,100ஐ வாழ்க்கை ஊதிய அளவுகோலாகப் பயன்படுத்துகின்றன. பட்டதாரிகளின் ஊதியம் அடிப்படை வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்கும் குறைவாக இருக்கும்போது, வேலை வழங்குநரை மாற்றுவது மோசமான வேலைப் பழக்கத்தின் அறிகுறியாக இல்லாமல், நிலைத்தன்மையைத் தேடும் நியாயமான வழியாக மாறக்கூடும்.

டிஜிட்டல் வேலைவாய்ப்புத் தளங்களும் தொழில்முறை வலையமைப்புகளும் இத்தகைய வேலை மாற்றங்களை எளிதாக்கியுள்ளன. சம்பளங்களை ஒப்பிடுவதும் இப்போது எளிதாகியுள்ளது. இதன்மூலம் அதிக ஊதியம் வழங்கும் அல்லது பதவி உயர்வுக்கான தெளிவான வழிமுறைகளைக் கொண்ட நிறுவனங்களைத் தொழிலாளர்கள் கண்டறியலாம்.

சுயதொழில் ஒரு தீர்வா?

தொழில்முனைவோர் பணிகளும் சுயாதீன ஒப்பந்தப் பணிகளும் அதிக வருமானத்துக்கான மற்றொரு வழியை வழங்கலாம். பாரிஸ் பல்கலைக்கழகப் பொருளாதார நிபுணர் பேராசிரியர் டாக்டர் சுங் டின் ஃபா கூறுகையில், பாரம்பரிய வேலைவாய்ப்புக்கு வெளியிலும் வருமானம் ஈட்ட இளம் தொழிலாளர்கள் தொழில்முனைவுத் திறன்களைப் பயன்படுத்தலாம். வருமானத்தின் வாழ்க்கைச் சுழற்சிக் கோட்பாட்டின்படி, வயதும் அனுபவமும் அதிகரிக்கும்போது ஊதியம் பொதுவாக உயர்ந்து, 40 முதல் 45 வயதில் உச்சத்தை அடைகிறது. மூப்புநிலைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் இருப்பதால் பொதுத்துறை வருமானம் இன்னும் பிற்காலத்திலேயே உச்சத்தை அடையக்கூடும்.

இளைஞர்களிடையே சுயதொழில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அதிகரித்துள்ளது. DOSM MyLabourHub இணையதளத்தின் தரவுகளின்படி, 20 வயதின் தொடக்கத்தில் உள்ள சொந்தக் கணக்கில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 2013இல் 128,000 ஆக இருந்தது; 2025இல் 286,000 ஆக உயர்ந்தது. 20 முதல் 24 வயதுடையவர்களில் இந்த எண்ணிக்கை 123% அதிகரித்தது. 25 முதல் 29 வயதுடைய சொந்தக் கணக்கில் பணிபுரிபவர்களின் எண்ணிக்கை 34% உயர்ந்தது.

ஊதியம் பெறும் ஊழியர்கள் இல்லாமல் பணிபுரியும் சுயாதீன ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள், மின்னணு அழைப்புப் போக்குவரத்து ஓட்டுநர்கள், விநியோகப் பணியாளர்கள் மற்றும் சிறு தொழில் நடத்துபவர்கள் ஆகியோர் இதில் அடங்குவர். குறியீட்டு எழுதுதல், எழுத்துப் பணி, வடிவமைப்பு, குழந்தைப் பராமரிப்பு மற்றும் இணையவழிச் சேவைகள் போன்ற துறைகளிலும் டிஜிட்டல் தளங்கள் வாய்ப்புகளைத் திறந்துள்ளன.

சுயதொழில் நெகிழ்வுத்தன்மையை வழங்கலாம். ஆனால், வணிக அபாயங்களை நிறுவனங்களிடமிருந்து தனிநபர்களுக்கு மாற்றவும் அது வழிவகுக்கலாம். மாதந்தோறும் வருமானம் கடுமையாக மாறக்கூடும்; ஊதியத்துடன் கூடிய விடுப்பு, முதலாளியின் ஓய்வூதியப் பங்களிப்புகள், மருத்துவக் காப்பீடு அல்லது காயங்களுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு ஆகியவை தொழிலாளர்களுக்குக் கிடைக்காமல் போகலாம். நிலையான வருமானமும் வலுவான வேலைப் பாதுகாப்பும் இன்னும் கவர்ச்சிகரமானவையாக இருப்பதால், பல பட்டதாரிகள் இறுதியில் வழக்கமான வேலைவாய்ப்புக்குத் திரும்புவதாக கசானா ஆய்வு நிறுவனத்தின் இணை இயக்குநர் டாக்டர் ரேச்சல் கோங் தெரிவித்தார்.

இந்தப் பிரிவு தொடர்ந்து வளர்ந்தால், சுயாதீனத் தொழிலாளர்களுக்கான மேம்பட்ட பாதுகாப்பு மேலும் முக்கியமாகும். ஊழியர் வருங்கால வைப்பு நிதி மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புப் பங்களிப்புகளுக்கான அணுகலை விரிவுபடுத்துதல், வேலைவாய்ப்பு நிலையைத் தெளிவுபடுத்துதல், மலிவான காப்பீடு மற்றும் டிஜிட்டல் தளங்களுடனான பேச்சுவார்த்தைகளில் வலுவான பிரதிநிதித்துவம் ஆகியவை சாத்தியமான நடவடிக்கைகளாகும்.

முதலாளிகளும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் என்ன செய்யலாம்?

பதவிக்காலத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்ட பதவி உயர்வுகளைத் தாண்டி முதலாளிகள் செயல்பட வேண்டும் என்று டாக்டர் வான் அர்னிடாவதி கூறினார். திறன் அடிப்படையிலான ஊதிய முன்னேற்றம் மூலம், நிறுவனத்துக்கு உதவும் திறன்களைப் பெறும்போது தொழிலாளர்கள் அதிக ஊதியம் பெறலாம். கட்டமைக்கப்பட்ட பயிற்சி, வழிகாட்டுதல் மற்றும் மாற்றுத் தொழில் முன்னேற்றப் பாதைகள் ஆகியவையும் பொருளுள்ள சம்பள உயர்வு பெறுவதற்காகவே வேலை மாற வேண்டிய தேவையைக் குறைக்கலாம்.

நிறுவனங்கள் அதிக ஊதியம் வழங்க வேண்டுமானால், அவற்றின் வருவாய் வலுவாக வளர வேண்டும் என்று மலாயா பல்கலைக்கழகப் பொருளாதார நிபுணர் பேராசிரியர் டாக்டர் முகமட் நஸாரி இஸ்மாயில் கூறினார். வெளிநாட்டுச் சந்தைகளில் விரிவடைவது, குறிப்பாகச் சிறப்புப் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுடன் ஏற்றுமதி தொடர்புபட்டிருக்கும்போது, ஊதியத்தை உயர்த்த நிறுவனங்களுக்கு அதிக வாய்ப்பளிக்கும். உணவு, வீடு மற்றும் பிற பொருட்களின் விலைகள் ஊதியத்தைவிட வேகமாக உயர்ந்தால், சம்பளத்தை மட்டும் உயர்த்துவது நிதி நெருக்கடியைத் தீர்க்காது.

உயர் மதிப்புள்ள நடவடிக்கைகளுக்கு நிறுவனங்கள் மாற உதவுதல், பொருத்தமான வேலைவாய்ப்புகளுடன் தொழிலாளர்களை இணைத்தல், பணியிட அடிப்படையிலான கற்றலை விரிவுபடுத்துதல் ஆகியவற்றின் மூலம் அரசுக் கொள்கைகள் இந்தச் செயல்முறைக்கு ஆதரவளிக்கலாம். தொழில்நுட்ப மற்றும் தொழிற்கல்வி, இளைஞர்களுக்குச் செய்முறைத் திறன்களை வழங்குவதோடு, உண்மையான காலிப்பணியிடங்களுக்கு ஏற்ப பயிற்சியை வடிவமைக்க முதலாளிகளுக்கும் வாய்ப்பளிக்கும்.

தொழில்துறையின் மாறிவரும் தேவைகளுடன் பயிற்சியை ஒத்திசைக்க, எதிர்காலத் திறன் திறன் மன்றம், முக்கியத் தொழில்கள் பட்டியல் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவுத் தயார்நிலைக் குறியீடு உள்ளிட்ட தனது MyMahir சூழலமைப்பு வலுப்படுத்தப்பட்டு வருவதாக மனிதவள அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது. சிறந்த தொழிலாளர் சந்தைத் தகவல்கள், அதிகத் தேவை உள்ள துறைகளை மாணவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கவும் பொருத்தமான விண்ணப்பதாரர்களைக் கண்டறிய நிறுவனங்களுக்கும் உதவும்.

செயற்கை நுண்ணறிவு இந்தச் சவாலுக்குப் புதிய பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறது. 48 பொருளாதாரங்களைச் சேர்ந்த கிட்டத்தட்ட 50,000 தொழிலாளர்களிடம் 2025இல் நடத்திய பி.டபிள்யூ.சி. ஆய்வில், முந்தைய ஆண்டில் 54% பேர் வேலைக்காக செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தியிருந்தனர்; 14% பேர் மட்டுமே உருவாக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவை தினமும் பயன்படுத்தினர். செயற்கை நுண்ணறிவு தங்களது தொழில் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் குறித்து அதிகம் கவலைப்பட்டவர்களில் தொடக்கநிலைத் தொழிலாளர்களும் அடங்குவர். பயிற்சியும் வெளிப்படையான தகவல்களும் வழங்கும் முதலாளிகள், ஆதரவின்றி மாற்றங்களை எதிர்கொள்ளும்படி இளம் ஊழியர்களை விட்டுவிடாமல், உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த உதவலாம்.

தொழில்நுட்ப, டிஜிட்டல், செயற்கை நுண்ணறிவு, சுற்றுச்சூழல், சமூக மற்றும் குடிமைத் திறன்களின் சமநிலையான கலவை தேவை என்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை வலியுறுத்தியுள்ளது. பயிற்சி, கண்ணியமான வேலை, அங்கீகரிக்கப்பட்ட தகுதிகள் மற்றும் முன்னேற்றத்துக்கான உண்மையான வாய்ப்புகளுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும். வேலைத் தரத்தை மேம்படுத்தாமல் சான்றிதழ்களை மட்டும் வழங்கும் திறன் திட்டங்களின் மதிப்பு குறைவாகவே இருக்கும்.

நிறுவனங்களின் உற்பத்தித்திறன் ஊதியத்துக்கு ஏன் முக்கியம்?

அதிக ஊதியச் செலவுகளைச் சமாளிக்கும் திறன் நிறுவனங்களிடம் இல்லாவிட்டால், ஊதியங்களை நிலையான முறையில் உயர்த்த முடியாது. எனவே, உற்பத்தித்திறன், சந்தை அணுகல் மற்றும் வணிக முதலீடு ஆகியவையும் இந்த விவாதத்தில் இடம்பெற வேண்டும். குறைந்த லாப வரம்புள்ள நடவடிக்கைகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தும் நிறுவனங்கள் போட்டியிடக் குறைந்த ஊதியத்தைச் சார்ந்திருக்கலாம். புதிய பொருட்களை உருவாக்கி, தொழில்நுட்பத்தைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தி, வெளிநாட்டு வாடிக்கையாளர்களை அடையும் நிறுவனங்களால் பெரும்பாலும் அதிக ஊதியம் வழங்க முடியும்.

வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தையும் வர்த்தகக் கொள்கை பாதிக்கக்கூடும். வர்த்தகத் தடைகள் குறைவாக இருந்த துறைகள் வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சியின் பெரும் பங்கை உருவாக்கியதுடன், சராசரியைவிட அதிக ஊதியமும் வழங்கியதாக தெற்காசியா குறித்த உலக வங்கியின் ஆய்வு கண்டறிந்தது. மலேசியாவின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு வேறுபட்டிருந்தாலும், இங்கும் இந்தப் பாடம் பொருந்துகிறது: சர்வதேசச் சந்தைகளுக்கான அணுகலும் மலிவான உள்ளீடுகளும் நிறுவனங்கள் வளரவும் இளம் தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்தவும் அதிகத் திறன் தேவைப்படும் பணிகளை உருவாக்கவும் உதவலாம்.

அதேநேரத்தில், தொழில்துறைகள் மாறும்போது தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவு தேவை. மறுபயிற்சி, தொழில் வழிகாட்டுதல் மற்றும் துறைகளுக்கிடையே எளிதாகப் பணிமாறும் வாய்ப்பு ஆகியவை, குறைந்த ஊதிய வேலையில் மக்கள் சிக்கித் தவிக்கும் காலத்தைக் குறைக்கலாம். முதல் வேலை, பல ஆண்டுகள் தொழிலாளர்களைப் பின்தொடரும் ஊதிய நிலையாக மாறாமல், திறன் வளர்ச்சிக்கான தொடக்கப்புள்ளியாக அமையும் தொழிலாளர் சந்தையை உருவாக்குவதே இலக்காக இருக்க வேண்டும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 25 முதல் 29 வயதுடைய தொழிலாளர்களின் சராசரி மாதச் சம்பளம் 2024இல் RM2,095 ஆக இருந்தது; 2019இல் அது RM2,206 ஆக இருந்தது.
• மலேசியத் தொழிலாளர்களில் சுமார் 35% முதல் 36% பேர் தங்களது தகுதி நிலைக்குக் கீழான வேலைகளில் உள்ளனர்.
• உயர்கல்வி பெற்ற 25 முதல் 29 வயதுடைய தொழிலாளர்களில் 44%க்கும் அதிகமானோர் திறன் நிலை அடிப்படையில் குறைவேலைவாய்ப்பில் உள்ளனர்.
• தகுதிகளுக்குப் பொருந்தும் வேலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, திறன் பொருத்தமின்மை உயர்கல்வி பெற்ற தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தை சுமார் 49.3% குறைக்கக்கூடும்.
• மலேசியாவின் வீட்டு விலை-வருமான விகிதம் சுமார் 4.7 ஆக உள்ளது; வீடு வாங்கக்கூடிய நிலைக்கான 3.0 என்ற அளவுகோலைவிட இது அதிகம்.
• 2013 முதல் 2025 வரை 20 வயதின் தொடக்கத்தில் உள்ள தொழிலாளர்களிடையே சுயதொழில் இருமடங்குக்கும் அதிகமாக உயர்ந்தது.
• நீண்டகால முன்னேற்றத்துக்கு வேலைவாய்ப்புடன் சிறந்த பொருத்தம், வலுவான உற்பத்தித்திறன் மற்றும் திறன்களுடன் இணைக்கப்பட்ட சம்பள வளர்ச்சி ஆகியவை அவசியம்.