பாரம்பரிய நெசவுக் கலையைப் பாலஸ்தீனத்துடனான ஒருமைப்பாட்டுச் செயலாக மாற்றும் லாவோ பட்டுநெசவாளர்கள்

லாவோஸையும் பாலஸ்தீனத்தையும் இணைக்கும் இழைகள்

வியந்தியான் நகரின் நெசவுக் கூடத்தில், நீடித்த நிலைத்தன்மையால் வடிவமைக்கப்பட்ட இரு மரபுகளைப் பட்டுநூல்கள் இணைக்கின்றன. லாவோ நெசவாளர்கள் சிறு குழுவாக இணைந்து, பழக்கமான மீன்பிடி வலை வடிவத்தை லாவோ கலாசாரத்தில் வேரூன்றிய நாகா எனும் பாம்புச் சின்னத்துடன் இணைத்து, பாலஸ்தீனிய கெஃபியேக்களை கையால் நெய்து வருகின்றனர். ஒவ்வொரு துணியையும் முடிக்க ஒரு மாதத்துக்கும் அதிகமாகலாம்.

‘தி சில்க் கெஃபியே’ என்று அழைக்கப்படும் இந்தத் திட்டம் 2024 டிசம்பரில் தொடங்கியது. இதன் நிறுவுநர்களான சௌவிக்சடா சோம்சாக்சி மற்றும் அவரது ஞானத்தாய், தேர்ந்த நெசவாளரான புவாகாம் பெங்மிக்சாய் (மே என்று அறியப்படுபவர்), பாலஸ்தீனியர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதுடன், லாவோ நெசவாளர்கள் தொழிலாளர்களால் வழிநடத்தப்படும் வாழ்வாதாரத்தை உருவாக்கவும் விரும்புகின்றனர். தொழிற்சாலை வேலைவாய்ப்புகள் நெசவாளர்களை மரபுவழி உற்பத்தியிலிருந்து விலக்கிவரும் நிலையில், அரிதாகிவரும் இந்தக் கைவினையைக் கற்றுக்கொள்ள இளையோருக்கும் இப்பணி வாய்ப்பளிக்கிறது.

கெஃபியே என்பது பாலஸ்தீனிய அடையாளம் மற்றும் பாரம்பரியத்துடன் தொடர்புடைய சதுர வடிவத் தலைத்துணி. அதன் மீன்பிடி வலை வடிவம், கடல் மற்றும் கடலோர வாழ்வுடனான பாலஸ்தீனியர்களின் தொடர்பைக் குறிப்பதாகப் பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. லாவோ பட்டுப் பதிப்பில், அந்த வடிவம் லாவோ கலாசார மரபுகளில் முக்கிய இடம்பிடிக்கும் புராணப் பாம்பான நாகாவுடன் பின்னிப் பிணைகிறது.

பாரம்பரியக் கதைகளில் நாகா பாதுகாவலனாகச் சித்தரிக்கப்படுவதாக சோம்சாக்சி கூறுகிறார். ஒரு கதையின்படி, கடந்த கால சியாமியப் படையெடுப்புகளின்போது அது லாவோ மக்களைச் சுற்றிப் பாதுகாத்ததுடன், அவர்களுடன் நெசவு அறிவையும் பகிர்ந்துகொண்டது. இந்த இணைப்பு, அந்தத் தலைத்துணையை வெறும் நகலாக இல்லாமல் மாற்றுகிறது: ஒவ்வொரு மரபையும் தெளிவாகப் பேணிக்கொண்டே, இரு கலாசாரங்களின் சின்னங்களையும் ஒரே துணியில் இடம்பெறச் செய்கிறது.

ஒவ்வொரு தலைத்துணையும் எப்படித் தயாரிக்கப்படுகிறது?

இந்தக் கெஃபியேக்கள் பாரம்பரிய லாவோ பட்டால் நெய்யப்படுகின்றன; இதற்குக் காலமும் பயிற்சியால் கிடைக்கும் திறனும் தேவை. குழுவினர் அவற்றைக் கையால் தயாரிக்கின்றனர்; ஒரு தலைத்துணையை முடிக்கப் பெரும்பாலும் ஒரு மாதத்துக்கும் அதிகமாகிறது. இந்த மெதுவான நடைமுறை, பணியின் சிக்கலையும் நெசவைத் தொழிற்சாலையில் தயாரிக்கப்படும் பண்டமாகச் சுருக்காமல், திறன் தேவைப்படும் தொழிலாகப் பேண வேண்டும் என்ற நிறுவுநர்களின் நோக்கத்தையும் காட்டுகிறது.

மே, பல தசாப்த கால அனுபவத்தை இந்தத் திட்டத்துக்குக் கொண்டுவருகிறார். இந்தப் பயிற்சித் திட்டத்தில் சேர்வதற்கு முன்பு, அவர் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் துணித் தொழிற்சாலையில் பணியாற்றினார். இப்போது முழுநேரப் பயிற்சித் திட்டம் உட்பட பல வழிகளில், பாரம்பரிய லாவோ துணி நெசவைக் கற்கும் இளைய தலைமுறையினருக்குத் தனது அறிவைப் பகிர்ந்து வருகிறார்.

அனுபவமிக்க நெசவாளர்களுக்கு நிலையான தொழில்வாழ்க்கையை உருவாக்கும் விரிவான முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக இந்தப் பயிற்சித் திட்டம் அமைந்துள்ளது. நெசவைக் கற்பிப்பதை மேவுக்கு ஊதியத்துடன் கூடிய தொடர்ச்சியான பணியாக மாற்றுவதும், வாழ்நாள் முழுவதும் நெசவில் ஈடுபட்ட பிறருக்கும் இதேபோன்ற வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதுமே நீண்டகால இலக்கு என்று சோம்சாக்சி தெரிவித்துள்ளார். இந்தத் திட்டம் நிதிச் சிக்கல்களை எதிர்கொண்டுள்ளபோதும், சமீபத்தில் மேலும் ஒரு முழுநேர நெசவாளரைப் பணியில் சேர்த்துள்ளது. துணித் தொழிற்சாலையில் பணியாற்றிய மைபோன் விவோங்சாய் (பா மாய் என்று அறியப்படுபவர்) அவரே.

பயிற்சித் திட்டத்துடன், குழுவினர் டட்ரீஸ் எம்பிராய்டரி வட்டங்கள் உள்ளிட்ட வாராந்திர நிகழ்வுகளையும் நடத்துகின்றனர். டட்ரீஸ் என்பது பாலஸ்தீனிய எம்பிராய்டரி மரபு. இதில் வடிவங்களும் அலங்காரக் கூறுகளும் கலாசாரப் பொருளைச் சுமக்கலாம்; வட்டாரப் பாணிகளையும் வெளிப்படுத்தலாம். இந்தக் கூடுகைகளில் லாவோ மற்றும் பாலஸ்தீனிய வடிவங்களை ஒன்றிணைப்பதன் மூலம், துணி நெய்தல் பயிற்சியுடன் கலாசாரப் பரிமாற்றத்துக்கான இடத்தையும் இந்தத் திட்டம் உருவாக்குகிறது.

லாவோ நெசவாளர்களுக்கு இந்தத் திட்டம் எதைக் குறிக்கிறது?

மே மற்றும் பா மாய்க்கு, தொழிற்சாலைப் பணியிலிருந்து சிறிய அளவிலான சுயாதீனத் தொழிலை நோக்கிச் செல்ல இந்த முயற்சி வழிவகுக்கிறது. தொழிற்சாலை வேலை சீரான ஊதியத்தை அளிக்கலாம்; ஆனால் தனிப்பட்ட நுட்பங்களை அடுத்தவருக்குக் கற்பிக்கவோ, மெதுவான மரபுவழி முறைகளைப் பேணவோ அங்கு வாய்ப்பு குறைவாக இருக்கலாம். தொழிலாளர்களால் வழிநடத்தப்படும் திட்டம், வேலை எப்படிக் கற்பிக்கப்படுகிறது, தயாரிக்கப்படுகிறது என்பதில் நெசவாளர்களுக்கு அதிகச் செல்வாக்கை அளிக்கிறது. இருப்பினும், விற்பனை மற்றும் நன்கொடைகளைச் சார்ந்திருப்பதால் நிதி நிலைத்தன்மையைப் பேணுவது கடினமாகிறது.

பா மாயின் சொந்த அனுபவம், லாவோஸின் வரலாற்றில் கடினமான ஓர் அத்தியாயத்துடன் இந்தத் திட்டத்தை இணைக்கிறது. லாவோஸில் அமெரிக்கா நடத்திய போரின்போது அவர் வளர்ந்தார்; வான்வழித் தாக்குதல்களுக்கு மத்தியில் வாழ்ந்தபோது பாரம்பரியப் பட்டுநெசவைக் கற்றுக்கொண்டார். ஒரு கைவினையைக் கற்றுக்கொள்ளும் அன்றாடச் செயல், நாடு முழுவதும் உள்ள சமூகங்களைத் தொடர்ந்து பாதிக்கும் மோதலின் விளைவுகளுடன் எவ்வாறு தொடர்புபடுகிறது என்பதை அவரது கதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

1964 முதல் 1973 வரை, அமெரிக்கா லாவோஸ் மீது 580,000-க்கும் மேற்பட்ட குண்டுவீச்சுப் பயணங்களை மேற்கொண்டு, இரண்டு மில்லியன் டன்னுக்கும் அதிகமான வெடிபொருட்களை வீசியது. இந்தப் பெருமளவிலான குண்டுவீச்சு, கொத்துக் குண்டுகள் உள்ளிட்ட வெடிக்காத ஆயுதங்களின் மிகப்பெரிய எச்சத்தை அந்நாட்டில் விட்டுச் சென்றது. இத்தகைய ஆயுதங்கள் ஒரு பகுதியில் சிறிய குண்டுகளைச் சிதறவிடுகின்றன; அவற்றில் சில தாக்கும்போது வெடிக்காமல், சண்டை முடிந்த நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகும் ஆபத்தாக நீடிக்கின்றன.

லாவோஸ் மீது வீசப்பட்ட கொத்துக் குண்டுகளில் 30 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை இன்னும் வெடிக்காமல் இருப்பதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. 1975இல் போர் முடிந்த பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகும் அவை மக்களைக் கொன்றுள்ளன அல்லது காயப்படுத்தியுள்ளன; குழந்தைகள் அதிக ஆபத்தில் உள்ளவர்களில் அடங்குவர். பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் அன்றாட வாழ்வை இந்தத் தொடர் ஆபத்து பாதிக்கிறது. வயல், பாதை அல்லது உலோகத் துண்டுகூட உயிரைப் பறிக்கும் சாதனத்தை மறைத்திருக்கலாம்.

பாலஸ்தீனத் தொடர்பு ஏன் பலரின் மனதைத் தொட்டது?

இந்தக் கெஃபியே திட்டம், லாவோஸின் மீதும் கவனத்தை ஈர்த்தபடி, லாவோ மக்களிடையே பாலஸ்தீனம் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. குறிப்பாக லாவோஸின் போர்க்கால அனுபவம் அல்லது வெடிக்காத ஆயுதங்களுடனான அதன் தொடரும் போராட்டம் பற்றி அறியாதவர்களிடம், இரு மக்களின் வரலாறுகளையும் மேலும் அறிமுகப்படுத்த இந்தத் துணி உதவுவதாக சோம்சாக்சி கருதுகிறார்.

பல ஆண்டுகாலக் குண்டுவீச்சுக்குப் பிறகும் லாவோ மக்கள் காட்டிய மனவுறுதிக்கும், இடம்பெயர்வு மற்றும் வன்முறைக்கு மத்தியில் பாலஸ்தீனியர்கள் காட்டும் விடாமுயற்சிக்கும் இடையே அவர் ஒப்புமை கண்டுள்ளார். இது ஒருமைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தும் ஒப்பீடே தவிர, இரு வரலாறுகளும் ஒரே மாதிரியானவை என்ற கூற்று அல்ல. ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்த காரணங்கள், அரசியல் சூழல் மற்றும் மனித இழப்புகள் உள்ளன. பாதுகாப்பு மற்றும் விடாமுயற்சி குறித்த பொதுவான கருத்துகள், அந்த வேறுபாடுகளை மறைக்காமல் இரு தரப்பையும் இணைக்க இந்தத் திட்டத்துக்கு வழியளிக்கின்றன.

காசாவில் குழந்தைகள் எதிர்கொள்ளும் மனிதாபிமானப் பாதிப்பு குறிப்பாகக் கடுமையானது. இந்தத் திட்டத்தின் பதிவில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள யுனிசெஃப் மதிப்பீட்டின்படி, 2023 அக்டோபர் முதல் அங்கு 64,000-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர் அல்லது காயமடைந்துள்ளனர். இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் ஒரு மக்கள்தொகை முழுவதும் ஏற்பட்டுள்ள பெரும் பாதிப்பைக் காட்டுகின்றன; அதேவேளை, அந்தத் தலைத்துணையைத் தயாரிப்பவர்களுக்கும் அணிபவர்களுக்கும் அது தனிப்பட்ட, தொட்டுணரக்கூடிய தொடர்புப் புள்ளியாக அமைகிறது.

வாய்மொழியாகத் திட்டம் குறித்துக் கேள்விப்பட்ட பிறகு, லாவோஸ், வியட்நாம், கம்போடியா ஆகிய நாடுகளுக்கான பாலஸ்தீனத் தூதர் சாடி சலாமா 2026 மே மாதம் இந்தப் பயிற்சி மையத்துக்கு வந்தார். தூதர் பெரிதும் நெகிழ்ந்ததாகவும், தொடர்ந்து செயல்படுமாறு குழுவினரை ஊக்குவித்ததாகவும் சோம்சாக்சி தெரிவித்தார். இந்த முயற்சியை நிதி ரீதியாகத் தொடர்ந்து நடத்துவது சவாலாக இருந்த நேரத்தில், அவரது எதிர்வினை தன்னம்பிக்கை அளித்ததாக அவர் நினைவுகூர்ந்தார்.

வாழ்வாதாரமாகவும் பொது நினைவாகவும் கைவினை

‘தி சில்க் கெஃபியே’ ஒன்றோடொன்று நெருங்கிய தொடர்புடைய இரு இலக்குகளை முன்னெடுத்து வருகிறது: பாரம்பரிய லாவோ நெசவை நிலைநிறுத்துவது, பாலஸ்தீனத்துக்கு ஆதரவு திரட்டுவது. முதலாவது இலக்கை அடைய, திறமையான நெசவாளர்களுக்கு ஊதியம் வழங்குவதும் புதிய கற்றலாளர்களுக்கு நுட்பங்களைக் கற்பிப்பதும் அவசியம். இரண்டாவது இலக்குக்கு, திட்டம் தொடர்ந்து கவனத்தில் இருப்பதும் பயிற்சிக் கூடத்தைத் தாண்டி புரிதலை வளர்ப்பதும் தேவை.

இந்த இணைப்பு, தலைத்துணைக்கு ஆடையைத் தாண்டிய பங்கைக் கொடுக்கிறது. ஒவ்வொரு துணியிலும், குறிப்பிட்ட நெசவாளர்களுடன் தொடர்புபடுத்தக்கூடிய உழைப்பும், லாவோ மற்றும் பாலஸ்தீனிய கலாசார வரலாறுகளைக் குறிக்கும் வடிவங்களும் இடம்பெறுகின்றன. கலாசாரப் பரிமாற்றத்தை வெறும் கருத்தாகக் கருதாமல், தயாரிப்புச் செயல்முறையின்போதே அந்த வரலாறுகளைப் பற்றிப் பேசுவதற்கான சூழலையும் இது பங்கேற்பாளர்களுக்கு வழங்குகிறது.

மோதல் மற்றும் மனிதநேயமற்ற அணுகுமுறையால் வாழ்வுகள் பாதிக்கப்படும் மக்களின் அனுபவங்களை மனிதநேயத்துடன் புரிந்துகொள்ளச் செய்வதற்கான வழியாக இந்தத் திட்டத்தை சோம்சாக்சி விவரித்துள்ளார். பல ஆண்டுகாலக் குண்டுவீச்சைத் தாண்டி லாவோஸ் வாழ்ந்து நிலைத்திருப்பது, பாலஸ்தீனியர்களுடனான ஒருமைப்பாட்டுச் செய்தியை அளிப்பதாக அவர் கருதுகிறார். நெசவாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் நிதி நெருக்கடிகளையோ, லாவோஸில் வெடிக்காத ஆயுதங்கள் தொடர்ந்து ஏற்படுத்தும் ஆபத்துகளையோ இந்தப் பணி தீர்த்துவிடாது. ஆனால் கைவினை, வருமானம், கற்பித்தல் மற்றும் அரசியல் அக்கறை ஆகியவை சந்திக்கும் நடைமுறைத் தளத்தை அது உருவாக்குகிறது.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• ‘தி சில்க் கெஃபியே’ திட்டம் 2024 டிசம்பரில் வியந்தியானில் தொடங்கியது.
• லாவோ பட்டால் கையால் நெய்யப்படும் ஒவ்வொரு கெஃபியேவையும் முடிக்க ஒரு மாதத்துக்கும் அதிகமாகலாம்.
• பாலஸ்தீனிய மீன்பிடி வலை வடிவத்தையும் லாவோ நாகா சின்னத்தையும் வடிவமைப்புகள் இணைக்கின்றன.
• நிறுவுநர்களான சௌவிக்சடா சோம்சாக்சியும் புவாகாம் பெங்மிக்சாயும் பாலஸ்தீனத்துக்கு ஆதரவளிப்பதுடன், லாவோ நெசவாளர்களுக்கு நிலையான வேலையை உருவாக்கவும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.
• இந்தத் திட்டம் நெசவுப் பயிற்சித் திட்டத்தையும் வாராந்திர டட்ரீஸ் எம்பிராய்டரி நிகழ்வுகளையும் நடத்துகிறது.
• 1964-1973 குண்டுவீச்சுப் பிரசாரத்தால் எஞ்சிய வெடிக்காத ஆயுதங்கள் லாவோஸில் இன்னும் கடுமையான ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.