தமராவ் எண்ணிக்கை அதிகரித்தாலும், குறைந்த வாழ்விடப் பரப்பு மிண்டோரோவின் காட்டெருமைக்கு இன்னும் ஆபத்தாக உள்ளது

நெருக்கடிக்கு இடையிலான மீட்பு

இக்லிட்-பாக்கோ மலைகள் இயற்கைப் பூங்காவில் கணக்கெடுக்கப்பட்ட தமராவ்களின் எண்ணிக்கை 2026-ஆம் ஆண்டில் 425 ஆக உயர்ந்தது; முந்தைய ஆண்டில் அது 380 ஆக இருந்தது என்று சுற்றுச்சூழல் மற்றும் இயற்கை வளங்கள் துறை (DENR) தெரிவித்துள்ளது. பிலிப்பைன்ஸின் மிண்டோரோ தீவில் மட்டுமே காணப்படும், அழியும் அபாயம் மிக அதிகமுள்ள காட்டெருமைக்கு இந்த உயர்வு ஊக்கமளிக்கிறது. ஆனால் அந்த இனம் ஆபத்திலிருந்து மீண்டுவிட்டது என்று இதற்குப் பொருளல்ல: வாழ்விட மாற்றம், வேட்டையாடுதல், கால்நடை நோய்கள், சிறிய பகுதியில் விலங்குகள் குவிந்திருப்பது ஆகியவை அதன் உயிர்வாழ்வைத் தொடர்ந்து அச்சுறுத்துகின்றன.

ஓராண்டில் இந்த உயர்வு சுமார் 12 சதவீதமாகும். எனினும், இந்தக் கணக்கெடுப்பு பூங்காவில் கண்காணிக்கப்படும் தமராவ் எண்ணிக்கையை மட்டுமே உள்ளடக்கியது; மிண்டோரோவில் உள்ள அனைத்து தமராவ்களையும் அல்ல. எண்ணிக்கை மட்டுமே அபாயங்களை மறைத்துவிடக்கூடும் என்றும் பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள் எச்சரித்துள்ளனர். விலங்குகள் சுருங்கிவரும் வாழ்விடத்தில் அடைபட்டால், அதிகரிக்கும் கூட்டம் உணவுக்கான போட்டி, நோய்களுக்கு அதிகம் ஆளாகும் நிலை, ஏற்ற பகுதிகளுக்குச் செல்லும் வாய்ப்புகள் குறைதல் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்ளலாம்.

மிண்டோரோவில் அக்டோபர் மாதம் தமராவ் பாதுகாப்பு மற்றும் காப்புக்கான சிறப்பு மாதமாக அனுசரிக்கப்படுகிறது. 2002-ஆம் ஆண்டின் பிரகடனம் எண் 273 மூலம் ஏற்படுத்தப்பட்ட இந்த அனுசரிப்பு, தமராவ் இனத்தையும் அதன் வாழ்விடத்தையும் கவனத்துக்குக் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அரசு அமைப்புகளும் பாதுகாப்புக் குழுக்களும் இந்த மாதத்தில் பாதுகாப்புப் பணிகளை ஊக்குவிக்கின்றன; ஆனால் அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள ஆண்டு முழுவதும் நடவடிக்கை தேவை.

எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது மட்டும் ஏன் மீட்சிக்கு உத்தரவாதமல்ல?

ஒருகாலத்தில் மிண்டோரோ தீவு முழுவதும் சுமார் 10,000 தமராவ்கள் இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டது. வேட்டையாடுதல், நோய்ப் பரவல்கள், காடுகள் மற்றும் புல்வெளிகள் வேறு பயன்பாட்டுக்கு மாற்றப்பட்டது ஆகியவை எண்ணிக்கையில் பெரும் வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தின. 20-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் மதிப்பீடுகள் 1,000-க்கும் கீழே சரிந்தன; 2000-ஆம் ஆண்டில் 154 மட்டுமே கணக்கிடப்பட்டன என்று DENR-மிமரோபா மேற்கோள் காட்டிய புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. காடுகளில் அழியும் அபாயம் மிக அதிகமுள்ள இனங்களுக்கான வகைப்பாட்டில் இந்த இனத்தை இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியம் (IUCN) பட்டியலிட்டுள்ளது.

இக்லிட்-பாக்கோ மலைகளில் உள்ள மிகப்பெரிய தமராவ் கூட்டத்தைப் பற்றிய நீண்டகால ஆய்வில், 21 ஆண்டுக் காலத்தில் ஆண்டுக்கு சராசரியாக சுமார் 5 சதவீத வளர்ச்சி பதிவானது. பாதுகாப்பு மிக வலுவாக உள்ள மையப் பகுதியில் வளர்ச்சி வேகமாக இருந்தது; ஆனால் கண்காணிக்கப்பட்ட வாழ்விடத்தின் எல்லைப் பகுதியில் எண்ணிக்கை குறைந்ததை ஆராய்ச்சியாளர்கள் பதிவு செய்தனர். விலங்குகள் 3,000 ஹெக்டேருக்கும் குறைவான பகுதியில் குவிந்துவருவதாகவும், விரிவடைவதற்கான இடம் குறைவாக இருப்பதாகவும் அவர்களது ஆய்வு காட்டுகிறது.

இந்தப் போக்கு அடர்த்திசார் சார்பை உருவாக்கலாம்: கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பகுதியில் அதிக விலங்குகள் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது, உணவும் இடமும் கிடைப்பது கடினமாவதால் எண்ணிக்கை வளர்ச்சி மந்தமடையலாம். எல்லைப் பகுதிகளுக்குத் தள்ளப்படும் விலங்குகள் தரம் குறைந்த வாழ்விடங்களில் இருக்க நேரிடலாம்; நெரிசல் போட்டியையும் நோய் பரவலையும் அதிகரிக்கலாம். வரலாற்று அளவுகோலுடன் ஒப்பிடும்போது எண்ணிக்கை இன்னும் குறைவாக இருந்தாலும், இந்த அழுத்தங்கள் எண்ணிக்கை உயர்வின் பலனைக் குறைக்கக்கூடும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

மக்கள்தொகைக் கணக்குகள் தீவிலுள்ள ஒவ்வொரு விலங்கையும் உள்ளடக்கிய முழுமையான கணக்கெடுப்பு அல்ல; அவை மதிப்பீடுகளே. போக்குகளைக் கண்காணிக்கவும் மேலாண்மைக்கு வழிகாட்டவும் அவை பயன்படுகின்றன; ஆனால் கணக்கெடுப்பின் பரப்பிலும் முறைகளிலும் உள்ள வேறுபாடுகள் எண்களைப் புரிந்துகொள்வதைப் பாதிக்கலாம். ஆண்டுக் கணக்கில் அதிகரிப்பு என்பது முன்னேற்றத்துக்கான பயனுள்ள சான்று; அதேவேளை, வாழ்விடத்தின் நிலையும் விலங்குகளின் பரவலும் மீட்சிக்கான முக்கிய அளவுகோல்களாகத் தொடர்கின்றன.

வாழ்விட இழப்பு மீட்சிக்கான இடத்தைக் குறைக்கிறது

மிண்டோரோ உயிர்ப் பன்மைப் பாதுகாப்பு அறக்கட்டளை (MBCFI) சுட்டிக்காட்டும் உடனடி அழுத்தம், இயற்கை வாழ்விட இழப்பும் துண்டாக்கப்படுவதுமாகும். காடுகளும் புல்வெளிகளும் விவசாயம், குடியிருப்புகள், வணிகம், உள்கட்டமைப்பு ஆகியவற்றுக்காக அழிக்கப்படுகின்றன அல்லது துண்டிக்கப்படுகின்றன. விவசாயத்துக்காக வைக்கப்படும் தீ, தமராவ்கள் பயன்படுத்தும் பகுதிகளை மேலும் சேதப்படுத்தலாம். ஒன்றோடொன்று இணைந்த வாழ்விடங்கள் சிறு பகுதிகளாகப் பிரியும்போது, விலங்குகளுக்கு உணவும் மறைவிடமும் கிடைப்பது குறைகிறது; தனிமைப்படுத்தப்பட்ட குழுக்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று கலப்பதற்கான வாய்ப்புகளும் குறைகின்றன.

தமராவ் வாழ்விடப் பகுதிகளில் உள்ள புல்வெளிகளையும் காடுகளையும் வேறு பயன்பாட்டுக்காக மாற்ற வேண்டாம் என்று சமூகங்களையும் அதிகாரிகளையும் MBCFI நிர்வாக இயக்குநர் கேத்தி லீன் சியேலோ வலியுறுத்தியுள்ளார். இந்த இனத்தின் இனப்பெருக்கத் திறன் குறைவாக இருப்பதால், எஞ்சியுள்ள வாழ்விடத்தைப் பாதுகாப்பது மிகவும் முக்கியம் என்றும் அவர் எச்சரித்துள்ளார். மெதுவாக இனப்பெருக்கம் செய்யும் விலங்கு, கொல்லப்படுதல், நோய் அல்லது வாழ்விட அழிவால் ஏற்படும் இழப்புகளை விரைவாக ஈடுசெய்ய முடியாது.

காடு இழப்பு என்பது பரந்த பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாகும். மூலச் செய்தியில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட குளோபல் ஃபாரெஸ்ட் வாட்ச் தரவுகளின்படி, ஓரியண்டல் மிண்டோரோவில் சுமார் 148,000 ஹெக்டேர் இயற்கைக் காடு இருந்தது; இது மாகாணத்தின் நிலப்பரப்பில் சுமார் 69 சதவீதம். 2002 முதல் 2021 வரை சுமார் 511 ஹெக்டேர் முதன்மைக் காடு இழக்கப்பட்டது. அந்தப் புள்ளிவிவரம் கடந்தகாலத்தைச் சார்ந்தது; தற்போதைய தமராவ் வாழ்விடத்தை அது நேரடியாக அளவிடுவதில்லை. எனினும், தீவின் காடுகள் எதிர்கொள்ளும் அழுத்தத்தை அது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

வாழ்விடப் பாதுகாப்பு, மிகச் சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்படும் மையப் பகுதிக்கு வெளியே விலங்குகள் சென்றடையக்கூடிய இடங்களையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இக்லிட்-பாக்கோ மலைகளின் எல்லைப் பகுதியில் தமராவ்களின் அடர்த்தி குறைவதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்; ஏற்ற வாழ்விடப் பரப்புகளை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்றும் பாதுகாப்பு ஆதரவாளர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர். அந்த இடவசதி இல்லாவிட்டால், எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது பாதுகாப்பு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் பகுதிகளில் போட்டியைத் தீவிரப்படுத்தக்கூடும்.

பிற கூட்டங்கள் இந்த இனத்தின் பரவல் பரந்தது என்பதைக் காட்டுகின்றன

பல ஆண்டுகளாக, மேற்கு மிண்டோரோவின் சில இடங்களில் மட்டுமே தமராவ்கள் உயிர் பிழைத்திருப்பதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பினர். பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட கள ஆய்வுகள், மேற்கு மற்றும் கிழக்கு மிண்டோரோ எல்லையைத் தாண்டிப் பரந்துள்ள அப்பர் அம்னாய் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதியிலும், மவுண்ட் கலாவிட் வனவிலங்கு சரணாலயத்திலும் தமராவ்கள் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தின. 2018-ஆம் ஆண்டு ஆய்வில் அப்பர் அம்னாயில் 141 முதல் 169 வரையும், மவுண்ட் கலாவிட்டில் நான்கு முதல் ஆறு வரையும் தமராவ்கள் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டது.

ஒரே முக்கியக் கூட்டத்தில் குவிந்துள்ள இனம், ஒரே நோய்ப் பரவல், பேரிடர் அல்லது வேட்டையாடுதல் அதிகரிப்பு ஆகியவற்றால் எளிதில் பாதிக்கப்படலாம் என்பதால் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் முக்கியமானவை. பிற இடங்களில் உள்ள சிறிய கூட்டங்கள், இந்த விலங்கு அதன் வரலாற்று வாழ்விடப் பரப்பின் மேலும் பல பகுதிகளில் நீடிக்க உதவக்கூடும். இருப்பினும், ஒரு கூட்டம் இருப்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டதால் அது பாதுகாப்பாக உள்ளது என்று பொருளல்ல: சில முந்தைய வாழ்விடங்களில் மிகக் குறைந்த விலங்குகளே இருக்கக்கூடும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்; நேரடிக் காட்சிகள் குறைவாக இருந்த இடங்களில் காலடித் தடங்கள், படுத்துப் புரண்ட தடங்கள் போன்ற சான்றுகளையும் ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன.

புல்வெளிகளை மட்டுமே சார்ந்திருக்காமல், பல்வேறு உயரங்களிலும் வாழ்விடங்களிலும் தமராவ்கள் வாழ்வதையும் ஆய்வுகள் கண்டறிந்தன. எனவே, இந்த இனம் சார்ந்திருக்கும் சூழலைப் பேண, பலவகையான காடு மற்றும் மலைப்பகுதி வாழ்விடங்களைப் பாதுகாப்பது அவசியமாகலாம். விலங்குகள் எங்கு வாழ்கின்றன என்பது குறித்த துல்லியமான தகவல்கள், ரோந்துப் பணிகளுக்கும் நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டமிடலுக்கும் முன்னுரிமைகளை வகுக்க அதிகாரிகளுக்கு உதவும்.

வேட்டையாடுதலும் கால்நடைகளும் தொடர்ந்து கடுமையான அபாயங்களாக உள்ளன

சட்டப் பாதுகாப்பு தமராவ்களைக் கொல்வதை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவில்லை. 1936-ஆம் ஆண்டு கையெழுத்திடப்பட்ட காமன்வெல்த் சட்டம் எண் 73, இந்த இனத்தைக் கொல்வது, வேட்டையாடுவது, காயப்படுத்துவது அல்லது பிடித்துச் செல்வதைத் தடைசெய்தது. குடியரசுச் சட்டம் எண் 1086 மற்றும் வனவிலங்கு வளப் பாதுகாப்புச் சட்டமான குடியரசுச் சட்டம் எண் 9147 உள்ளிட்ட பிற்காலச் சட்டங்கள் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தின. அந்தக் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், வேட்டையாடல் சம்பவங்கள் தொடர்ந்து பதிவாகியுள்ளன.

உணவுக்காகவும் விளையாட்டுக்காகவும் வேட்டையாடப்பட்டது, வரலாற்று காலத்தில் எண்ணிக்கை சரிவதற்குப் பங்களித்தது. பிரதிநிதிகள் சபையில் ஆற்றிய உரையில், தொற்றுநோய்க் கால ஊரடங்குகளின்போது ஒரு இளம் தமராவும், ஓராண்டு வயதுடைய மற்றொன்றும் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டு, உலர்ந்த இறைச்சியாக விற்பனை செய்யப்பட்டதாகத் தகவல்கள் வந்த சம்பவங்களை பிரதிநிதி பிரையன் போ குறிப்பிட்டார். கண்ணிகள், ஆயுதம் ஏந்திய வேட்டைக்காரர்கள், குறைந்த பணியாளர்கள் மற்றும் உபகரணங்களுடன் பரந்த பகுதிகளில் ரோந்து செல்வதில் உள்ள சிரமம் குறித்தும் அவர் கவலை தெரிவித்தார்.

வீட்டு மாடுகளும் கராபாவ் எருமைகளும் காட்டுத் தமராவ்களுடன் ஒரே இடத்தைப் பகிரும்போது மற்றொரு அபாயமாகின்றன. அவை வளங்களுக்காகப் போட்டியிடலாம்; நோய்களையும் பரப்பலாம். கடுமையான கால்நடை நோயான ரிண்டர்பெஸ்ட், கடந்த காலத்தில் தமராவ் எண்ணிக்கை குறையப் பங்களித்தது. முக்கிய வாழ்விடங்களுக்குள் கால்நடைகள் நுழைவதைத் தடுப்பது, நோய் பாதிப்பையும் போட்டியையும் குறைக்கலாம்.

காட்டு மற்றும் வீட்டு மாடுகளுக்கிடையிலான கலப்பினப் பெருக்கம் குறித்தும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர். பரந்த அளவில் பார்க்கும்போது, சிறிய காட்டு விலங்குக் கூட்டம் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட குழுக்களாகப் பிரிந்தால், காலப்போக்கில் மரபணுப் பன்மை குறையலாம். வாழ்விடப் பகுதிகளுக்கு இடையே விலங்குகள் நகர முடியாதபோது அந்த அபாயத்தைச் சமாளிப்பது மேலும் கடினமாகிறது.

பாதுகாப்பு மக்களையும் தொடர்ச்சியான வளங்களையும் சார்ந்துள்ளது

DENR-இன் தமராவ் பாதுகாப்புத் திட்டம் கண்காணிப்பு, வாழ்விடப் பாதுகாப்பு, சட்ட அமலாக்கம், பொதுமக்களுக்கான விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றில் செயல்படுகிறது. தமராவ் பாதுகாவலர் ரேஞ்சர்கள் அறியப்பட்ட வாழ்விடப் பகுதிகளில் ரோந்து செல்கின்றனர்; MBCFI மற்றும் பிற கூட்டாளிகள் பயிற்சி மற்றும் பாதுகாப்புச் செயல்பாடுகள் மூலம் உள்ளூர் சமூகங்களுடனும் பழங்குடி மக்களுடனும் இணைந்து பணியாற்றுகின்றனர். மங்க்யான் சமூகங்கள் உள்ளிட்ட பழங்குடி மக்கள் சில தமராவ் வாழ்விடங்களிலும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் வாழ்கின்றனர். எனவே, பயனுள்ள பாதுகாப்புக்கு ஒத்துழைப்பும் மக்களின் உரிமைகள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களுக்கான மரியாதையும் அவசியம்.

களக் குழுக்கள் என்ன செய்ய முடியும் என்பதை நிதியும் உபகரணங்களும் தீர்மானிக்கின்றன. பரந்த பகுதிகளைக் கண்காணித்து ரோந்து செல்வதில் உள்ள தேவைகளையும், பட்ஜெட் கட்டுப்பாடுகளையும் சுட்டிக்காட்டி, ரேஞ்சர்கள் மற்றும் பாதுகாப்புத் திட்டங்களுக்கு கூடுதல் ஆதரவு வழங்க வேண்டும் என்று போ வலியுறுத்தியுள்ளார். 2024 முதல் 2040 வரையிலான பிலிப்பைன்ஸ் உயிர்ப் பன்மை உத்தி மற்றும் செயல்திட்டத்தையும், 2050-ஆம் ஆண்டுக்குள் 2,000 தமராவ்களை எட்ட இலக்கு நிர்ணயித்துள்ள தமராவ் பாதுகாப்பு மேலாண்மை செயல் திட்டத்தையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். அந்த இலக்கை எட்ட விலங்குகளைக் கணக்கிடுவது மட்டும் போதாது: வாழ்விடம், சட்ட அமலாக்கம், சமூகக் கூட்டாண்மைகள் ஆகியவை காலப்போக்கில் எண்ணிக்கை வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும்.

நிறுவனங்களின் ஆதரவும் கூடுதல் வளங்களை வழங்கியுள்ளது. 2026-ஆம் ஆண்டில், டொயோட்டா மோட்டார் பிலிப்பைன்ஸ் அறக்கட்டளை, அதன் பாதுகாப்பு அலுவலகம் மற்றும் MBCFI உடனான கூட்டாண்மையில், DENR திட்டத்துக்கு 3 மில்லியன் பெசோ வழங்க உறுதியளித்தது. வாழ்விடக் கண்காணிப்பு, ஆய்வு, பாராங்காய் மற்றும் பழங்குடி தன்னார்வலர்களுக்கான பயிற்சி, பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வு, தமராவ் ஆய்வு மற்றும் பாதுகாப்பு மைய மேம்பாடு ஆகியவற்றுக்காக இந்த நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் ஆய்வு மற்றும் கண்காணிப்பு உபகரணங்களும் அடங்கும். 2025-ஆம் ஆண்டில் டொயோட்டா, 500,000 பெசோ மதிப்புள்ள கள வாகனத்தையும் ரேஞ்சர் உபகரணங்களையும் வழங்கியிருந்தது.

இந்த நன்கொடை, 2024-ஆம் ஆண்டு தொடங்கிய கூட்டாண்மையைத் தொடர்கிறது. தமராவ் அதன் பயன்பாட்டு வாகனத்தின் பெயருக்கு ஆதாரமாக இருப்பதையும், சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த உறுதிப்பாடுகளையும் டொயோட்டா தனது ஆதரவுக்கான காரணங்களாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது. இத்தகைய பங்களிப்புகள் உதவக்கூடும்; ஆனால் நீண்டகாலப் பாதுகாப்பு, அரசு சட்ட அமலாக்கம், நிலையான திட்ட நிதி, வாழ்விடத்தைப் பாதுகாக்கும் நிலப் பயன்பாட்டு முடிவுகள் ஆகியவற்றையே தொடர்ந்து சார்ந்துள்ளது.

விழிப்புணர்வு நீடித்த பாதுகாப்புக்கு வழிவகுக்க வேண்டும்

மேற்கு மிண்டோரோவில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் தமராவ் திருவிழா, பாதுகாப்பை ஊக்குவிக்க அரசு அமைப்புகள், உள்ளூர் அதிகாரிகள், பாதுகாப்பு அமைப்புகள் மற்றும் பிற தொடர்புடைய தரப்பினரை ஒன்றிணைக்கிறது. ஒருநாள் கொண்டாட்டம் என்பது ஆண்டு முழுவதும் தொடரும் பணிக்கான பொதுவான அடையாளம் மட்டுமே என்று DENR அதிகாரிகள் வலியுறுத்தியுள்ளனர். தமராவ் எண்ணிக்கை உயர்வதற்கு பாதுகாப்புப் பணியாளர்களும் பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வும் உதவியுள்ளதாகக் கூறிய செனட்டர் லோரன் லெகார்டா, அழியும் அபாயமுள்ள வனவிலங்குகள் மீது தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றும் அழைப்பு விடுத்துள்ளார்.

தமராவைப் பொறுத்தவரை, மேம்பட்ட கணக்கெடுப்பை நீடித்த மீட்சியாக மாற்றுவதே மையச் சவால். அதற்கு காடுகளையும் புல்வெளிகளையும் அப்படியே பேணுதல், சாத்தியமான இடங்களில் வாழ்விடப் பகுதிகளுக்கு இடையிலான தொடர்புகளை மீட்டமைத்தல், வேட்டையாடுதலைத் தடுத்தல், கால்நடைகளுடனான தொடர்பைக் குறைத்தல் ஆகியவை தேவை. சிறிய கூட்டங்கள் கவனிக்கப்படாமல் போகாமல் இருக்க, முக்கியப் பூங்கா வாழ்விடத்துக்கு வெளியேயும் கணக்கெடுப்புகளைத் தொடர்ந்து நடத்த வேண்டும்.

எண்ணிக்கை 425 ஆக உயர்ந்தது, பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் பலனளிக்கக்கூடும் என்பதற்கான அளவிடக்கூடிய சான்றாகும். இருப்பினும், பெரும்பாலான தமராவ்கள் குறுகிய வாழ்விடப் பரப்பில் குவிந்துள்ளன; மிண்டோரோ முழுவதும் மனித அழுத்தங்களும் தொடர்கின்றன. தமராவ்களுக்கு பாதுகாப்பையும் பரவுவதற்குப் போதுமான வாழ்விடத்தையும் வழங்கும் ஆற்றல் பாதுகாப்புப் பணிகளுக்கு உள்ளதா என்பதையே அடுத்தகட்ட முன்னேற்றம் சார்ந்திருக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• இக்லிட்-பாக்கோ மலைகள் இயற்கைப் பூங்காவில் 2026-ஆம் ஆண்டில் 425 தமராவ்களை DENR கணக்கிட்டது; 2025-ஆம் ஆண்டில் இந்த எண்ணிக்கை 380 ஆக இருந்தது.
• தமராவ் மிண்டோரோவில் மட்டுமே காணப்படுகிறது; அழியும் அபாயம் மிக அதிகமுள்ள இனமாக அது தொடர்ந்து வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
• வாழ்விட மாற்றமும் துண்டாக்கப்படுதலும், வேட்டையாடுதலும், கால்நடை நோய்களும் முக்கிய அச்சுறுத்தல்களாக நீடிக்கின்றன.
• சிறிய பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியில் விலங்குகள் குவிவது, நீண்டகால மக்கள்தொகை வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடும் என்று ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன.
• அப்பர் அம்னாய் மற்றும் மவுண்ட் கலாவிட் பகுதிகளில் கூடுதல் தமராவ் கூட்டங்கள் இருப்பதை ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.
• ரேஞ்சர் ரோந்து, சமூகக் கூட்டாண்மைகள், ஆய்வுகள், கண்காணிப்பு மற்றும் உபகரணங்களுக்கான புதிய நிதி ஆகியவை பாதுகாப்புப் பணிகளில் அடங்கும்.