பேரிடர் மரண அறிவிப்புக்கான காத்திருப்பு காலத்தை 45 நாட்களாகக் குறைத்த நேபாளம்; நிவாரணம் கோரும் ரஸுவா குடும்பங்கள்

5,285 காணாமல் போனவர்களின் குடும்பங்களுக்கு சட்ட மாற்றம்

பொதுவாகக் காணாமல் போனவர்களை இறந்தவர்களாகக் கருதுவதற்கான 12 ஆண்டு கால அவகாசத்துக்குப் பதிலாக, 45 நாட்களுக்குப் பிறகு மரணத்தைச் சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கக் குடும்பங்கள் கோர வழிவகுக்கும் பேரிடர் அவசரச் சட்டத்தை நேபாளம் வெளியிட்டுள்ளது. 2026 ஆகஸ்ட் 26 அன்று போடேகோஷி மற்றும் திரிசூலி ஆறுகளில் ஏற்பட்ட வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களிடமிருந்து பல வாரங்களாக எழுந்த கோரிக்கைகளைத் தொடர்ந்து இந்த மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. திருத்தப்பட்ட கணக்குகளின்படி, இன்னும் காணாமல் இருப்பவர்களின் எண்ணிக்கை 5,285 ஆகும்.

ரஸுவா, நுவாகோட் உள்ளிட்ட பாதிக்கப்பட்ட மாவட்டங்களின் குடும்பங்களுக்கு, இரங்கல் நிவாரணம் பெறுவது, காப்பீட்டுத் தொகை கோருவது, ஓய்வூதியம் பெறுவது அல்லது சொத்துகளைப் பரிமாற்றுவது ஆகியவற்றை மரணச் சான்றிதழ் தீர்மானிக்கக்கூடும். சிலர் புனித குசா புல்லால் அடையாள உடல்களை உருவாக்கி ஏற்கெனவே இந்து இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்துள்ளனர். எனினும், அடையாளம் காணப்பட்ட உடல்கள் இல்லாமலோ அல்லது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வேறு சட்ட அடிப்படை இல்லாமலோ மரணங்களைப் பதிவு செய்ய தங்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று வார்டு அலுவலகங்கள் தெரிவித்தன.

சமீபத்திய தகவலின்படி, இந்த அவசரச் சட்டம் அக்டோபர் 10 அன்று வெளியிடப்பட்டது; குடியரசுத் தலைவர் அலுவலகப் பேச்சாளர் கிருஷ்ண பகதூர் ஷாஹி இதை உறுதிப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. மற்றொரு செய்தி, குடியரசுத் தலைவரின் அறிவிப்பு அக்டோபர் 9 அன்று வெளியானதாகக் குறிப்பிடுகிறது. காத்திருப்பு காலத்தை சுமார் 45 நாட்களாகக் குறைக்கும் நோக்கமுள்ள மாற்றம் என இரு செய்திகளும் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், காணாமல் போன ஒவ்வொருவரும் ஏற்கெனவே இறந்தவர்களாக அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள் என்றோ, சான்றிதழ்கள் வழங்கப்பட்டுவிட்டன என்றோ அவை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

இந்தச் சீர்திருத்தத்தை ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ள நீதிமன்ற நடைமுறையுடன் இணைத்துப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தேசிய சிவில் சட்டம், 2017-ன் பிரிவு 40(4), பேரிடர் அல்லது விபத்து நிகழ்வுகளில் 12 ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டிய அவசியமின்றி நீதிமன்றம் ஒருவர் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்க ஏற்கெனவே அனுமதிக்கிறது. துயரத்தில் இருக்கும் இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்களும் உள்ளூர் அதிகாரிகளும், இந்த அளவிலான பேரிடருக்கு மிகவும் சிக்கலானது என்று விவரிக்கும் நடைமுறையின் மூலம் அங்கீகாரம் பெறுவதுதான் உடனடிப் பிரச்சினையாக இருந்து வருகிறது.

எனவே, இந்த அவசரச் சட்டம் காத்திருப்புக் காலத்தை மட்டுமல்ல, நிர்வாகத் தடையையும் கையாள்கிறது. பதிவு அலுவலகங்கள் இதை எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்துகின்றன, என்னென்ன சான்றுகளைக் கோருகின்றன, தங்கள் உறவினர்கள் காணாமல் போனவர்களாகவே கருதப்பட வேண்டும் என்று விரும்பும் குடும்பங்களின் விண்ணப்பங்களை எவ்வாறு கையாளுகின்றன என்பதையே இதன் நடைமுறைப் பயன் சார்ந்திருக்கும்.

இறுதிச் சடங்குகள் செய்தும் நிதி உதவி கிடைக்கவில்லை

ரஸுவாவின் கால்தே பகுதியைச் சேர்ந்த வெள்ளத்தில் உயிர் பிழைத்த பூர்ணா காளே, தனது வீடு அழிந்ததுடன், தந்தை, மூத்த மகன், மருமகள், தம்பி, இரண்டு பேத்திகள் மற்றும் மூன்று மருமகன்கள் உள்ளிட்ட பல உறவினர்கள் காணாமல் போயுள்ளதாகத் தெரிவித்தார். உடல்கள் மீட்கப்படாமலும் மரணச் சான்றிதழ்கள் கிடைக்காமலும் இருப்பதால், நிவாரணம் பெறவோ தான் விரும்பிய இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்யும் செலவை ஏற்கவோ முடியவில்லை என்றார்.

அந்தச் சடங்குகள் ஏன் முக்கியம் என்பதை காளே விளக்கினார்:

குறைந்தபட்சம், எங்கள் நம்பிக்கைக்கும் மரபுகளுக்கும் ஏற்ப சடங்குகளைச் செய்ய விரும்புகிறேன். ஒருவேளை அவர்களின் ஆன்மாக்களுக்கு அமைதி கிடைக்கலாம்.

உடலை மீட்க முடியாதபோது குசா புல்லைப் பயன்படுத்தி குடும்பங்கள் மதச் சடங்குகளைச் செய்யலாம். ஆனால், அது மட்டும் சிவில் பதிவுக்கான மரணத்தை நிரூபிப்பதில்லை. இந்த வேறுபாட்டால், சில குடும்பங்கள் தங்கள் நம்பிக்கையின்படி துக்கம் அனுசரிக்க முடிந்தாலும், காணாமல் போனவர்களின் நிதி மற்றும் சட்ட விவகாரங்களைத் தீர்க்க முடியாமல் உள்ளனர்.

நுவாகோட்டின் அங்கிதார் பகுதியைச் சேர்ந்த சபித்ரி தமாங் வேறொரு தடையை விவரித்தார்: சடங்குகளைச் செய்ய விரும்பினாலும், அதற்கான செலவை ஏற்க அவரால் முடியவில்லை. அவரது வழக்கு சட்டச் சிக்கல்களைக் கொண்டிருப்பதால் மரணச் சான்றிதழ் இல்லாமல் நிதி உதவி வழங்க இயலாது என்று வார்டு அலுவலகம் தெரிவித்தது.

சடங்குகளுக்குச் செலவிட முடிந்த குடும்பங்களுக்கும் முடியாத குடும்பங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை தமாங் விவரித்தார்:

கையில் ஏதாவது இருந்தவர்கள் ஏற்கெனவே சடங்குகளை முடித்துவிட்டனர். எங்களிடம் ஒன்றுமில்லை.

ஏற்கெனவே உள்ள சட்டம் உண்மையில் அனுமதிப்பது என்ன?

தேசிய சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 40, ஒருவர் தொடர்ந்து 12 ஆண்டுகள் இல்லாமலோ அவரைப் பற்றிய தகவல் கிடைக்காமலோ இருந்தால், அவர் உயிருடன் இருப்பதற்கான சான்று இல்லாதவரை இறந்தவராகக் கருதுவதற்கான பொதுவான அனுமானத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதில் விதிவிலக்குகளும் உள்ளன. எனவே, ஒவ்வொரு வெள்ளப் பாதிப்புக்குள்ளானவரும் 12 ஆண்டுகள் கட்டாயம் காத்திருக்க வேண்டும் என்று கூறுவது தவறான புரிதலை ஏற்படுத்தும்.

பிரிவு 40(4)-ன் கீழ், ஒருவர் தகவலின்றிக் காணாமல் போயிருந்தாலோ அல்லது பேரிடர் அல்லது விபத்தில் அவர் இறந்திருக்கலாம் என நம்புவதற்கான காரணங்கள் இருந்தாலோ, சம்பந்தப்பட்ட ஒருவர் அவரை இறந்தவராக அறிவிக்குமாறு நீதிமன்றத்தைக் கோரலாம். கருதப்படும் மரணத்தின் தேதி, இடம், சூழ்நிலைகள் மற்றும் அடிப்படை தொடர்பான சான்றுகளை நீதிமன்றம் பரிசீலிக்கும். 2018-ஆம் ஆண்டின் சிவில் நடைமுறை விதிகளின் பிரிவு 60, விண்ணப்ப நடைமுறையை வரையறுக்கிறது.

காணாமல் போனவரை சம்பவத்துடன் தொடர்புபடுத்தும் சான்றுகளுடன் உறவினர்கள் மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் விண்ணப்பிக்கலாம் என்று மூத்த வழக்கறிஞர் ராஜு கட்கா விளக்கினார். காவல் துறை அறிக்கைகள், நேரில் கண்டவர்களின் சாட்சியங்கள், பயணப் பதிவுகள், சிசிடிவி காட்சிகள் மற்றும் தொலைபேசிப் பதிவுகள் ஆகியவை பயனுள்ள ஆவணங்களாக இருக்கலாம். போதுமான சான்று எது என்பது ஒவ்வொரு வழக்கின் சூழ்நிலைகளையும் பொறுத்தது.

நீதிமன்ற அறிவிப்பு, சம்பந்தப்பட்ட வார்டு அலுவலகத்தில் மரணத்தைப் பதிவு செய்வதற்கும் பின்னர் சொத்து அல்லது வாரிசுரிமை நடைமுறைகளை மேற்கொள்வதற்கும் ஆதரவாக அமையும். அந்த நபர் உயிருடன் திரும்பினால், அந்த அறிவிப்பை ரத்து செய்யலாம். சொத்துப் பரிமாற்றங்கள் அல்லது பிற பரிவர்த்தனைகளால் ஏற்படும் விளைவுகளை அப்போது சம்பந்தப்பட்ட சட்டங்களின்படி கையாள வேண்டும்.

பேரிடர் தொடர்பான சட்ட விதிகள் குறித்து செய்திகளில் மாறுபட்ட விளக்கங்கள் உள்ளன. அரசியலமைப்புச் சட்ட நிபுணர் பிபின் அதிகாரி, இத்தகைய வெள்ளம் போன்ற பேரிடர்களுக்கான விதி பிரிவு 40-ல் இல்லை என்று தெரிவித்தார். பிரிவு 40(4)-ன் விளக்கத்துடன் ஒத்துப்போகும் பிற சட்ட விளக்கங்கள், பேரிடர் மற்றும் விபத்து வழக்குகளுக்கு ஏற்கெனவே நீதிமன்ற வழிமுறை இருப்பதாகக் குறிப்பிடுகின்றன. நீதிமன்றத்தில் நிவாரணம் கோரும் வழி இருப்பதற்கும், ஆயிரக்கணக்கான வழக்குகளில் உள்ளூர் அலுவலகங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய எளிய பதிவுமுறை இருப்பதற்கும் இடையிலான வேறுபாடுதான் இது.

வீடுகள், ஆவணங்கள் மற்றும் சாத்தியமான சாட்சிகளை இழந்த குடும்பங்களுக்கு, சான்றுகளைச் சேகரித்து தனித்தனியாக நீதிமன்றத்தில் விண்ணப்பிப்பதே பெரும் சுமையாக இருக்கலாம். ஒவ்வொரு குடும்பமும் தனியாக அந்த நடைமுறையை எதிர்கொள்ள விடாமல், அவர்களின் உறவினர்களின் நிலையை உறுதிப்படுத்த அரசு உதவ வேண்டும் என்று உள்ளூர் அதிகாரிகள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

உள்ளூர் கோரிக்கைகள் அவசரச் சட்டமாக மாறிய விதம்

மரணங்களை உறுதிப்படுத்தவும் பதிவுகளைச் செயல்படுத்தவும் மாற்று வழிமுறையை ஏற்படுத்துமாறு ரஸுவா மற்றும் நுவாகோட்டின் உள்ளாட்சி அமைப்புகள் செப்டம்பர் 9 அன்று உள்துறை அமைச்சகத்துக்குக் கடிதம் எழுதின. தாதிங், கோர்க்கா மற்றும் பிற பாதிக்கப்பட்ட மாவட்டங்களின் அதிகாரிகளும் இந்த விவகாரத்தை எழுப்பினர். காப்பீட்டுத் தொகை கோருவதிலும் காணாமல் இருந்தவர்களுக்கு அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம் பெறுவதிலும் உள்ள சிரமங்களை அவர்களின் கோரிக்கைகள் எடுத்துரைத்தன.

இந்த விவகாரத்தைப் பிரதமர் பலேந்திர ஷா, உள்துறை அமைச்சர் மற்றும் பிற அமைச்சர்களிடம் எடுத்துச் சென்றதாக உத்தர்கயா ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் மாதவ் பிரசாத் ஆர்யால் தெரிவித்தார். அமைச்சரவை முடிவு அல்லது உடனடி சட்டத் திருத்தம் வேண்டும் என்று அவர்கள் கோரினர். கடிதங்கள் கிடைத்துள்ளதாகவும் சட்டச் சிக்கல்கள் குறித்து ஆலோசனை நடைபெறுவதாகவும் உள்துறை அமைச்சகப் பேச்சாளர் ஆனந்தா காஃப்லே பின்னர் தெரிவித்தார்.

அரசின் பதில் ஆலோசனையிலிருந்து சட்ட நடவடிக்கைக்கு எவ்வாறு நகர்ந்தது என்பதைப் பதிவான நிகழ்வுகளின் வரிசை காட்டுகிறது:

• 2026 ஆகஸ்ட் 26: ரஸுவா, நுவாகோட் மற்றும் சுற்றுப்புறப் பகுதிகளில் வெள்ளம் ஏற்பட்டது.
• செப்டம்பர் 9: ரஸுவா மற்றும் நுவாகோட்டின் உள்ளாட்சி அமைப்புகள் தங்கள் கோரிக்கையை உள்துறை அமைச்சகத்துக்கு அனுப்பின.
• அக்டோபர் 5: அரசு 40 நாள் தேடல் மற்றும் மீட்புப் பணியை முடித்து, மீட்பு மற்றும் மறுகட்டமைப்புப் பணிகளுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாக அறிவித்தது.
• அக்டோபர் 6: விரைவான சட்டத் திருத்தங்கள் குறித்து சட்ட அமைச்சக அதிகாரிகள் நாடாளுமன்ற சிறப்புக் குழுக் கூட்டத்தில் விவாதித்தனர்.
• அக்டோபர் 7: சுமார் 45 நாட்கள் காத்திருப்புக் காலத்தை முன்மொழிந்த பேரிடர் அவசரச் சட்டத்துக்கான அமைச்சரவைப் பரிந்துரை வெளியானதாகச் செய்தி தெரிவிக்கப்பட்டது.
• அக்டோபர் 9 அல்லது 10: குடியரசுத் தலைவரின் அறிவிப்பு அல்லது அவசரச் சட்ட வெளியீடு இந்த இரு தேதிகளில் ஒன்றில் நிகழ்ந்ததாகச் செய்திகள் குறிப்பிடுகின்றன.

அமைச்சரவைப் பரிந்துரை அறிவிக்கப்பட்டபோது, முன்மொழியப்பட்ட மாற்றத்தை அரசு பேச்சாளர் ஸஸ்மித் போக்ரெல் விளக்கினார்:

இந்த மாற்றம் மிகவும் முக்கியமானது. 12 ஆண்டு காலம் சுமார் 45 நாட்களாகக் குறைக்கப்படுகிறது.

பேரிடர் மேலாண்மை தொடர்பான நேபாளத்தின் பல சட்டங்களில், 2083 பி.எஸ். ஆண்டுக்கான திருத்தங்களை இந்த அவசரச் சட்டம் மேற்கொள்வதாகவும், அது நடைமுறைக்கு வரும் என்றும் சமீபத்திய தகவல் கூறுகிறது. நிலம் மற்றும் வனங்கள் தொடர்பான தனித்தனி அவசரச் சட்ட முன்மொழிவுகள் குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனையில் தொடர்ந்தன.

பதிவுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சட்டங்கள் தொடர்புடையவை

பேரிடர் அபாயக் குறைப்பு மற்றும் மேலாண்மைச் சட்டம், தேசிய அடையாள அட்டை மற்றும் பதிவுச் சட்டம் ஆகியவற்றைத் திருத்துவதற்கு முன்னுரிமை அளித்ததாக சட்டம், நீதி மற்றும் நாடாளுமன்ற விவகார அமைச்சகம் தெரிவித்தது. பேரிடர் பாதிப்புக்குள்ளானவர்களின் சட்டப்பூர்வ நிலை மற்றும் மரணப் பதிவைச் சீர்செய்ய, உள்துறை அமைச்சகத்துடன் ஒருங்கிணைந்து வருவதாக இணைச் செயலர் சுபாஷ் குமார் பட்டாராய் கூறினார்.

மாற்றங்களுக்கான பணிகள் தொடங்கியுள்ளதாக பட்டாராய் நாடாளுமன்றக் குழுவிடம் தெரிவித்தார்:

காணாமல் போன குடிமக்களின் மரணத்தை அறிவித்து பதிவு செய்வதற்கு தற்போதைய சட்ட விதிகள் போதுமானதாக இல்லை. எனவே, தொடர்புடைய சட்டங்களைத் திருத்தும் நடைமுறை உள்துறை அமைச்சகத்துடன் ஒருங்கிணைந்து தொடங்கப்பட்டுள்ளது.

மரண அறிவிப்புகள் மற்றும் பதிவுகள் குறித்து தேசிய பேரிடர் அபாயக் குறைப்பு மற்றும் மேலாண்மை ஆணையத்துடன் தமது அமைச்சகம் ஆலோசித்து வருவதாக சட்ட அமைச்சர் சோபிதா கௌதமும் தெரிவித்தார். சிவில் சட்டமும் பதிவுச் சட்டமும் சட்டக் கட்டமைப்பின் தொடர்புடைய பகுதிகள் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

இந்த ஆலோசனைகள் இரண்டு தனித்தனி நடவடிக்கைகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன: ஒருவர் சட்டப்படி இறந்துவிட்டதை உறுதிப்படுத்துவது, அந்த மரணத்தை சிவில் பதிவேட்டு முறையில் பதிவு செய்வது. குடும்பங்கள் சான்றிதழ்களைப் பெற வேண்டுமானால், காத்திருப்புக் காலத்தைக் குறைப்பதுடன் வார்டு அலுவலகங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய நடைமுறையும் இருக்க வேண்டும்.

தங்கள் சொந்த மாவட்டங்களுக்கு வெளியே காணாமல் போனவர்கள் அல்லது முழுக் குடும்பங்களும் காணாமல் போன வழக்குகளையும் அதிகாரிகள் எழுப்பியுள்ளனர். உடனடி குடும்ப உறுப்பினர் எவரும் உயிருடன் இல்லாமல் காணாமல் போனதைத் தெரிவிக்க முடியாத நிலையில், யாருடைய தகவலை அதிகாரப்பூர்வமானதாகக் கருதுவது என்பது தெளிவாக இல்லை என்று நுவாகோட் மாவட்ட முதன்மை அதிகாரி ஷம்பு பிரசாத் ரெக்மி தெரிவித்தார். காத்திருப்புக் காலம் மாறினாலும் இக்கேள்விகளுக்கு நிர்வாக ரீதியான பதில்கள் தேவைப்படும்.

குடும்பங்களுக்கு என்ன கிடைக்கலாம்?

வெளியான நிவாரணக் கொள்கையின்படி, ஒரு குடும்பத்தில் வெள்ளத்தால் ஏற்பட்ட முதல் மரணத்துக்கு ரூ.200,000-மும், அதே குடும்பத்தில் ஒவ்வொரு கூடுதல் மரணத்துக்கும் ரூ.100,000-மும் வழங்கப்படுகிறது. இறுதிச் சடங்குக்கான உதவித் தொகை அதிகபட்சம் ரூ.25,000 எனக் கூறப்படுகிறது. ஒரு செய்தியில் முதல் தொகை சுமார் ரூ.200,005 எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இது மற்ற இடங்களில் கூறப்படும் ரூ.200,000 தொகையிலிருந்து சிறிது மாறுபடுகிறது.

ரூ.200,000 மற்றும் ரூ.100,000 என்ற தொகைகளைக் கணக்கிட்டால், ஐந்து மரணங்கள் அங்கீகரிக்கப்பட்ட குடும்பத்துக்கு தனியாகப் பொருந்தக்கூடிய இறுதிச் சடங்கு உதவிக்கு முன், இரங்கல் நிவாரணமாக ரூ.600,000 கிடைக்கத் தகுதி ஏற்படும். பதிவு ஏன் முக்கியம் என்பதை இந்தக் கணக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது; ஆனால் எந்தவொரு குறிப்பிட்ட குடும்பத்தின் தகுதியையோ, பணம் வழங்கப்பட்ட நிலையையோ இது உறுதிப்படுத்தாது.

இந்தத் தொகைகள் முந்தைய பேரிடர் உதவியிலிருந்து வேறுபடுகின்றன. 2015 நிலநடுக்கத்துக்குப் பிறகு, இறுதிச் சடங்குக்காக ஒவ்வொரு பாதிக்கப்பட்டவருக்கும் அரசு ரூ.40,000 வழங்கியதுடன், கூடுதலாக ரூ.100,000 நிவாரணமும் வழங்கியதாக காளே நினைவுகூர்ந்தார். அவை கடந்தகாலக் கொடுப்பனவுகள் குறித்த அவரது தகவல்கள்; தற்போதைய வெள்ள நிவாரணக் கொள்கை அல்ல.

மரணப் பதிவு, ஓய்வூதியம், சமூகப் பாதுகாப்பு, காப்பீடு, விதவை என்ற அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம், அசையும் மற்றும் அசையாச் சொத்துகளின் உரிமை ஆகியவற்றையும் பாதிக்கிறது. காணாமல் போன ராணுவம் மற்றும் காவல் துறைப் பணியாளர்களின் குடும்பங்களும் ஓய்வூதியம் மற்றும் காப்பீடு தொடர்பாக இதேபோன்ற சிரமங்களை எதிர்கொள்கின்றன. காப்பீட்டுக் கோரிக்கைகள் ஓராண்டுக்குள் தாக்கல் செய்யப்படாவிட்டால் அவற்றைப் பெறுவது கடினமாகலாம் என்று ஒரு செய்தி எச்சரிக்கிறது; இருப்பினும், காப்பீட்டுக் கொள்கை விதிகளும் பொருந்தும் தேவைகளும் மாறுபடலாம்.

அடையாளம் காண்பது தனியான பணி

வெள்ளத்துக்குப் பிறந்த வாரங்களில் உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகள் மாறின. முந்தைய தகவலில் மீட்கப்பட்ட உடல்கள் 1,397 என்றும், கணக்கில் வராதவர்கள் 5,130 என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. செப்டம்பர் 18-ஆம் தேதியிட்ட தகவல், மீட்கப்பட்ட உடல்கள் 1,403 என்றும், 105 உடல்கள் குடும்பங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன என்றும் தேசிய பேரிடர் அபாயக் குறைப்பு மற்றும் மேலாண்மை ஆணையத்தைக் குறிப்பிட்டு தெரிவித்தது.

பின்னர் வெளியான கணக்குகளில் காணாமல் போனவர்களின் எண்ணிக்கை 5,285 எனக் குறிப்பிடப்பட்டது. ஆணையத்தின் தகவலின்படி குறைந்தது 1,455 பேர் உயிரிழந்ததாக ஒரு செய்தி கூறியது; மற்றொன்று 1,455 உடல்கள் மீட்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டது. 112 உடல்கள் அடையாளம் காணப்பட்டு குடும்பங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதாக அடுத்தடுத்த செய்தி தெரிவித்தது. இந்த எண்கள் வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் தகவல்களையும் சில சமயங்களில் வெவ்வேறு பிரிவுகளையும் குறிக்கின்றன; ஆகவே, அவற்றை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகக் கருதக்கூடாது.

வெளியான ஒரு கணக்கின்படி, காவல் துறை 3,139 டிஎன்ஏ மாதிரிகளைச் சேகரித்திருந்தது: உடல்கள் மற்றும் உடல் எச்சங்களிலிருந்து 1,286 மாதிரிகளும், காணாமல் போனவர்களின் உறவினர்களிடமிருந்து 1,853 மாதிரிகளும். எச்சங்களிலிருந்து பெறப்பட்ட மரபணுப் பொருளை உறவினர்களின் மாதிரிகளுடன் ஒப்பிட்டு அடையாளம் காண டிஎன்ஏ பரிசோதனை உதவுகிறது. மாதிரி சேகரிப்பது என்பது ஒப்பீடு செய்து அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்திவிட்டதற்கு சமமல்ல.

நேபாள காவல் துறையின் மத்திய தடய அறிவியல் ஆய்வகத்துக்கு, 480 மாதிரிகள் வரை பரிசோதிக்கக்கூடிய மாதிரி பிரித்தெடுப்புக் கருவிகளை ஜப்பானின் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு நிறுவனம் வழங்கியது. மகாராஜ்குஞ்சில் உள்ள நேபாள காவல் அகாடமியில், அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் புத்தாக்க அமைச்சர் மஹாவீர் புனிடம் அவற்றை ஜப்பான் தூதர் மேடா தோரு ஒப்படைத்தார். நேபாள வெளியுறவு அமைச்சகமும் ஆய்வகமும் விடுத்த கோரிக்கைகளைத் தொடர்ந்து இந்த உதவி வழங்கப்பட்டது.

மீட்கப்பட்ட உடல் இல்லாமலேயே அவசர விவகாரங்களைத் தீர்க்க குடும்பங்களுக்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் உதவும். தடயவியல் அடையாளம் காணுதல் வேறொரு நோக்கத்தைக் கொண்டது: கண்டெடுக்கப்பட்ட எச்சங்கள் யாருடையவை என்பதை உறுதிப்படுத்தி, இயன்றால் அவற்றை உறவினர்களிடம் ஒப்படைப்பது.

மீட்புப் பணிகளை முடித்தது குடும்பங்களிடையே கருத்து வேறுபாட்டை ஏற்படுத்தியுள்ளது

அக்டோபர் 5 அன்று அரசு முக்கிய தேடல் மற்றும் மீட்புப் பணியை முடித்து, மறுவாழ்வு மற்றும் மறுகட்டமைப்புப் பணிகளுக்கு கவனம் திருப்பியது. தேடல் மற்றும் மறுகட்டமைப்புக் கட்டத்துக்கு மாறுவதாக தேசிய அவசரகாலச் செயல்பாட்டு மையத் தலைவர் பனிந்திர பௌடேல் தெரிவித்தார். இதனால், மீட்புப் பணி முடிந்தது என்பது உடல் எச்சங்களைக் கண்டறியும் எல்லா முயற்சிகளும் அவசியம் நிறுத்தப்படும் என்று பொருளல்ல.

மேலும் தீவிரமாகத் தேடக் கோரி குடும்பங்கள் போராட்டங்களையும் விழிப்புப் பேரணிகளையும் நடத்தியிருந்தன. செப்டம்பர் 4 அன்று திரிசூலி நீர்மின் திட்டத்தின் சுரங்கத்தில் இரண்டு நேபாளத் தொழிலாளர்கள் மீட்கப்பட்டதும், இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு சீனப் பிரஜை கண்டெடுக்கப்பட்டதும் முன்பு நம்பிக்கையைத் தந்தன.

ஆற்றங்கரையிலுள்ள நகரங்களில் தனது கணவரைத் தேடி, மீட்கப்பட்ட உடல்களின் புகைப்படங்களைப் பரிசோதித்துவந்த உஷா காத்திரி, வலுவான சான்றுகள் இல்லாமல் அவர் இறந்துவிட்டதாக அறிவிப்பதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார்:

அவரது உடலை ஒப்படைக்க வேண்டும்; இல்லையெனில், என் கணவர் உயிருடன் இல்லை என்பதற்கான உறுதியான சான்றைக் காட்ட வேண்டும். அதன் பிறகுதான் அவரை இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்க முடியும்.

ஐந்து குடும்ப உறுப்பினர்களை இழந்த நிராஜன் பௌடேல் வேறுபட்ட கருத்தைத் தெரிவித்தார்:

இத்தனை நாட்களும் வாரங்களும் கடந்த பிறகு, உயிருடன் யாராவது கிடைப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை மிகக் குறைவு அல்லது இல்லை. எங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்கள் யாரும் உயிர் பிழைக்கவில்லை என்பது உறுதி. ஒரு முடிவைத் தெரிந்துகொள்ளவே நாங்கள் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

காணாமல் போனவர்களில் வெளிநாட்டுப் பிரஜைகளும் அடங்குவர். ரஸுவாவில் உள்ள மேல் திரிசூலி 1 கட்டுமானத் தளத்தில் ஒன்பது தென்கொரியப் பணியாளர்கள் தேடப்பட்டு வந்தனர். ஆட்கள் பற்றாக்குறையால் தசைன் பண்டிகைக் காலத்தில் நிறுவனத்தின் தேடல் நடவடிக்கைகள் குறைக்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது; எனினும், கனரக இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்ளும் சில அகழ்வுப் பணிகள் தொடரக்கூடும். உடல், அடையாளம் அல்லது என்ன நடந்தது என்பது குறித்த முழுமையான விளக்கம் தேவைப்படும் ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் பிரச்சினையையும் இந்த அவசரச் சட்டம் தீர்க்காது.

மீட்புச் செலவுகளும் தீர்க்கப்படாத முடிவுகளும்

நேபாளத்தின் சேத மதிப்பீட்டின்படி, தனியாருக்குச் சொந்தமான 7,570 கட்டடங்கள் சேதமடைந்தன அல்லது அழிந்தன; இதனால் கிட்டத்தட்ட 33,000 பேர் பாதிக்கப்பட்டனர். 3,000-க்கும் மேற்பட்ட கட்டடங்கள் சேதமடைந்ததாக பிதூர் நகராட்சி மதிப்பிட்டது. குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிப் பற்றாக்குறையும் நோய் அபாயங்களும் உடனடித் தேவைகளை அதிகரித்த நிலையில், இடம்பெயர்ந்த ஆயிரக்கணக்கானோர் 37 தற்காலிக மையங்களில் வசித்தனர்.

மறுகட்டமைப்புச் செலவை ரூ.723 பில்லியன் என அரசு மதிப்பிட்டது. மீட்பு மற்றும் மறுகட்டமைப்புச் செலவு சுமார் 4.77 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் அல்லது அதிகபட்சம் 3.6 பில்லியன் பவுண்டுகள் என மற்ற தகவல்கள் குறிப்பிட்டன. இவை வெவ்வேறு நாணயங்களில் வழங்கப்பட்ட மதிப்பீடுகள்; ஒன்றுடன் ஒன்றைக் கூட்ட வேண்டிய தனித்தனி கணக்குகள் அல்ல.

அக்டோபரில் நடைபெற்ற நாடாளுமன்ற விவாதங்களில், பாதுகாப்பான மறுகட்டமைப்பு, காணாமல் போனவர்களின் குடும்பங்களுக்கு சட்ட மற்றும் நிதி உதவி, உறவினர்களை இழந்த குழந்தைகளுக்கான பாதுகாப்பு, நம்பகமான வெள்ள முன்னெச்சரிக்கை அறிவிப்புகள் ஆகியவையும் பேசப்பட்டன. சாலைகள், பாலங்கள் உள்ளிட்ட உள்கட்டமைப்புகளை மீண்டும் கட்டுவதற்கு முன் பல்வேறு அபாயங்களை மதிப்பிட வேண்டும் என்றும், இயன்ற இடங்களில் ஆற்றங்கரையோரக் கட்டுமானத்துக்கு மாற்று வழிகளைப் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வலியுறுத்தினர்.

கடந்தகால பேரிடர்கள், அரசின் நடவடிக்கைக்கு முன்னுதாரணமாக உள்ளன. 2014 ஆகஸ்ட் 2 அன்று சிந்துபால்சோக்கில் ஏற்பட்ட ஜூரே நிலச்சரிவில் 145 பேர் காணாமல் போனதாகவும், 33 உடல்கள் மட்டுமே மீட்கப்பட்டதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது. பின்னர், எஞ்சிய காணாமல் போனவர்களை அரசு இறந்தவர்களாக அறிவித்தது. 2015 நிலநடுக்கத்துக்குப் பிறகும் சுமார் 198 பேர் காணாமல் போனதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

புதிய அவசரச் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதே உடனடியாகத் தீர்க்கப்படாத பிரச்சினை. விண்ணப்பத்துக்கான முழுமையான ஆவணப் பட்டியல், ஒவ்வொரு வழக்கையும் யார் சரிபார்ப்பார்கள், அங்கீகாரம் பெற குடும்பம் விண்ணப்பிக்க வேண்டுமா, மாவட்ட எல்லை கடந்த வழக்குகள் மற்றும் வெளிநாட்டுப் பிரஜைகளின் வழக்குகள் எவ்வாறு கையாளப்படும் ஆகியவை குறித்து செய்திகள் விவரிக்கவில்லை. வார்டு அலுவலகங்கள் எந்தத் தேதிக்குள் சான்றிதழ்களை வழங்கத் தொடங்க வேண்டும் என்பதற்கான உறுதியான காலக்கெடுவும் இல்லை. காத்திருப்புக் காலத்தைக் குறைப்பது உறுதியான மாற்றம்தான்; ஆனால் அது நிதி உதவியாகவோ தீர்மானிக்கப்பட்ட சட்ட உரிமைகளாகவோ மாற, குடும்பங்களுக்கு பதிவுத் தீர்மானங்கள் தேவை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• மரண அறிவிப்புக்கான காத்திருப்புக் காலத்தை 45 நாட்களாகக் குறைக்கும் பேரிடர் அவசரச் சட்டத்தை நேபாளம் வெளியிட்டுள்ளது.
• 2026 ஆகஸ்ட் 26 வெள்ளத்துக்குப் பிறகும் 5,285 பேர் காணாமல் இருப்பதாகத் திருத்தப்பட்ட கணக்குகள் தெரிவிக்கின்றன.
• தானாக 12 ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டியதின்றி, பேரிடர் மற்றும் விபத்து வழக்குகளில் நீதிமன்றத்தை அணுக பிரிவு 40(4) ஏற்கெனவே வழிவகுக்கிறது.
• இரங்கல் நிவாரணம், காப்பீட்டுக் கோரிக்கை, ஓய்வூதியம் மற்றும் சொத்து தொடர்பான நடைமுறைகளுக்கு மரணச் சான்றிதழ்கள் தேவைப்படுகின்றன.
• மரணத்துக்கான சட்ட அங்கீகாரத்திலிருந்து தனியாக டிஎன்ஏ அடையாளம் காணும் பணி தொடர்கிறது.
• குடியரசுத் தலைவரின் அறிவிப்பு அல்லது அவசரச் சட்ட வெளியீடு அக்டோபர் 9 அன்றா அல்லது அக்டோபர் 10 அன்றா நிகழ்ந்தது என்பதில் செய்திகளிடையே வேறுபாடு உள்ளது.
• விரிவான பதிவுத் தேவைகளும் நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான உறுதியான கால அட்டவணையும் செய்திகளில் குறிப்பிடப்படவில்லை.