நீர் மற்றும் மாசுபாட்டு அபாயங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கும் நிலையில், ஆப்கானியத் தொழில்துறைக்கு எரிவாயு வழங்கும் ஜவ்ஸ்ஜான் எரிவாயுத் தளங்கள்

நான்கு எரிவாயுத் தளங்கள் மின்சாரம் மற்றும் உர உற்பத்திக்கு விநியோகம் செய்கின்றன

ஆப்கானிஸ்தானின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள ஜவ்ஸ்ஜான் மாகாணத்தில், நான்கு இயற்கை எரிவாயுத் தளங்கள் நாளொன்றுக்கு சுமார் 650,000 கன மீட்டர் எரிவாயுவை உற்பத்தி செய்கின்றன என்று ஆப்கான் கேஸ் என்டர்பிரைஸ் தலைவர் அக்தர் முகமது மன்சூர் தெரிவித்தார். இரண்டு முக்கிய வாடிக்கையாளர்களுக்கு மொத்தம் சுமார் 600,000 கன மீட்டர் வழங்கப்படுகிறது: அரசுக்குச் சொந்தமான மஸார்-இ-ஷரீஃப் உரம் மற்றும் மின்சார நிறுவனம் உர உற்பத்திக்காக 400,000 கன மீட்டரைப் பெறுகிறது; பயாத் பவர் மின்சார உற்பத்திக்காக 200,000 கன மீட்டரைப் பெறுகிறது.

எரிவாயு எடுப்பது தொழில்துறைச் செயல்பாடுகளுடனும் மின்சார விநியோகத்துடனும் எவ்வளவு நெருக்கமாகப் பிணைந்துள்ளது என்பதை இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன. அறிவிக்கப்பட்ட உற்பத்திக்கும் அந்த இரண்டு வாடிக்கையாளர்களுக்கான விநியோகத்துக்கும் இடையே சுமார் 50,000 கன மீட்டர் இடைவெளியும் உள்ளது. அந்த எரிவாயு எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை மன்சூர் குறிப்பிடவில்லை. புள்ளிவிவரங்கள் தோராயமானவை என்பதால், இந்த வேறுபாட்டை வீணாக்கம், கசிவு அல்லது உபரி விநியோகத்துக்கான ஆதாரமாகக் கருத முடியாது.

குவாஜா கோகர்தாக், யதிம்தாக், ஜர்க்துக், ஷகராக் ஆகிய இடங்களில் எரிவாயு எடுக்கும் பணி தொடர்ந்து வழக்கமாக நடைபெறுவதாகவும், குழாய்கள் வழியாகக் கொண்டுசெல்லப்படுவதற்கு முன்பு எரிவாயு பதப்படுத்தப்படுவதாகவும் மன்சூர் கூறுகிறார். யதிம்தாக்கில் ஏழு கிணறுகள் செயல்பாட்டில் உள்ளன; அங்கு சுமார் 850 பொறியாளர்களும் தொழிலாளர்களும் பணிபுரிகின்றனர்.

ஆய்வு, துளையிடுதல், எடுப்பு, போக்குவரத்து ஆகிய அனைத்துக் கட்டங்களிலும் நீர், மண், காற்று மற்றும் பிற சுற்றுச்சூழல் அபாயங்கள் குறித்து தொடர்ந்து கவனம் செலுத்தினால்தான் நன்மைகள் கிடைக்கும் என்று எரிவாயுச் சுரங்க நிபுணர் மைவாண்ட் ஆர்யா எச்சரிக்கிறார். மின்சார உற்பத்தி முனையில் எதிர்பார்க்கப்படும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்த விரிவான தகவல்களை அதிகாரபூர்வத் திட்ட ஆவணங்கள் வழங்குகின்றன. அந்த ஆவணங்கள் அபாயங்களைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடியவை எனக் கணித்தாலும், கண்காணிப்பு, கழிவுக் கட்டுப்பாடு, திருத்த நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றையும் வலியுறுத்துகின்றன. எரிவாயு எடுக்கும் நான்கு தளங்களும் தற்போது அனைத்து சுற்றுச்சூழல் தேவைகளையும் பூர்த்திசெய்கின்றன என்பதை அவை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

தினசரி எரிவாயு விநியோகம் எங்கு செல்கிறது

பயாத் பவருக்கு வழங்கப்படும் அளவைவிட இருமடங்கு எரிவாயுவை உர நிறுவனம் பெறுகிறது. மன்சூரின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, நாளாந்த கள உற்பத்தியில் அதன் பங்கு சுமார் 61.5%; பயாத் பவரின் பங்கு சுமார் 30.8%. இந்த இரண்டு வாடிக்கையாளர்களும் சேர்ந்து, அறிவிக்கப்பட்ட 650,000 கன மீட்டரில் சுமார் 92.3% பெறுகின்றனர்.

இந்தப் பங்குகள் எரிவாயு அளவைக் குறிக்கின்றன; உரம் மற்றும் மின்சார உற்பத்தியின் ஒப்பீட்டுப் பொருளாதார மதிப்பைக் குறிக்கவில்லை. உர ஆலைக்குக் கொண்டுசெல்லப்படும் எரிவாயு ஒரு வகைத் தொழில்துறைச் செயல்முறைக்குப் பயன்படுகிறது; மின்சாரத்தை உருவாக்க எரிக்கப்படும் எரிவாயு வேறொரு செயல்முறைக்குப் பயன்படுகிறது. நிறுவனங்கள் உண்மையில் எவ்வளவு உரம் அல்லது மின்சாரம் உற்பத்தி செய்கின்றன என்பதையும் இந்த விநியோகப் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டவில்லை.

ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் பயாத் எரிவாயுவைப் பெறுகிறது என்று மன்சூர் கூறுகிறார். அதன் திட்ட மதிப்பீட்டில், தேசிய மின்சாரப் பயன்பாட்டு நிறுவனமான தா ஆப்கானிஸ்தான் பிரெஷ்னா ஷெர்கத்துக்கு, 20 ஆண்டுக் கால மின்சாரக் கொள்முதல் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் மின்சாரம் விற்பனை செய்வது திட்டமிடப்பட்டது. இந்த ஏற்பாடு, ஜவ்ஸ்ஜானின் எரிவாயு எடுப்பு உள்கட்டமைப்பை கிணறுகளுக்கு அருகிலுள்ள வீடுகளுடன் மட்டுமல்லாமல், பரந்த மின்சார அமைப்புடனும் இணைக்கிறது.

சுற்றுச்சூழல் அபாயங்கள் கிணறுகளையும் தாண்டிச் செல்கின்றன

நீர் மற்றும் காற்று மாசுபாடு, ஒலி மற்றும் ஒளி மாசுபாடு, நிலம் தாழ்தல், காலநிலை மாற்றம், பல்லுயிர் இழப்பு ஆகிய சாத்தியமான அபாயங்களை ஆர்யா சுட்டிக்காட்டுகிறார். நிலம் தாழ்தல் என்பது தரை கீழிறங்குவது அல்லது அமுங்குவதைக் குறிக்கும். கிணற்றிலிருந்து எரிவாயு எடுக்கப்படும் தருணத்தை மட்டுமல்ல, எரிவாயு உற்பத்தியின் முழுச் சங்கிலியையும் அவரது எச்சரிக்கை உள்ளடக்குகிறது.

மாசுபாட்டுக்கும் வள நுகர்வுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டையும் அவர் விளக்குகிறார். நிலத்தடி நீரும் மேற்பரப்பு நீரும் மாசுபடலாம்; அதேவேளையில், நீர் பயன்பாடு உள்ளூர் நீர் இருப்புகளுக்கு தனியான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம். தொடர்புடைய செயல்பாடுகளால் மண் மாசுபடலாம் அல்லது அதன் தரம் சீர்குலையலாம். இவை கவனம் தேவைப்படும் சாத்தியமான பாதிப்புகள் என்று அவர் கூறுகிறார்; ஜவ்ஸ்ஜானில் அவை ஒவ்வொன்றும் ஏற்கெனவே நிகழ்ந்துவிட்டன என்பதற்கான கண்டறிதல்கள் அல்ல.

உலக வங்கியின் மூலம் வெளியிடப்பட்ட பயாத் சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீடு, முன்மொழியப்பட்ட மின்சாரத் திட்டத்தில் மாசுபாடு ஏற்படக்கூடிய பல குறிப்பிட்ட வழிகளை அடையாளம் காட்டுகிறது. கட்டுமானத்தின்போது, மாசடைந்த மழைநீர், கழிவறைக் கழிவுநீர், வேதிப்பொருள் துணைப்பொருட்கள், இயந்திரங்களிலிருந்து வெளியேறும் திரவங்கள் ஆகியவை திரவக் கழிவுகளில் அடங்கலாம். அவற்றை முறையாகத் தடுத்து, சுத்தம் செய்து, அகற்றாவிட்டால் மண், மேற்பரப்பு நீர், நிலத்தடி நீர் மாசுபடக்கூடும் என்று அது எச்சரிக்கிறது.

வாகனப் புகை, கட்டுமான இயந்திரங்கள், தூசி ஆகியவற்றையும் காற்றுத் தரப் பிரச்சினைகளாக மதிப்பீடு அடையாளம் காட்டுகிறது. விளக்குகள், போக்குவரத்து, தாவரங்களை அகற்றுதல், ஒலி, தற்செயலான கசிவுகள் ஆகியவை வாழிடங்களையும் உயிரினங்களையும் பாதிக்கக்கூடும். இந்தக் கண்டறிதல்கள் பயாத் மின்சாரத் திட்டத்தைச் சார்ந்தவை; எனவே, உற்பத்தியில் உள்ள நான்கு எரிவாயுத் தளங்கள் குறித்த நிறைவுசெய்யப்பட்ட சுற்றுச்சூழல் ஆய்வாக இவற்றைப் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது.

பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் உண்மையில் என்ன உறுதியளிக்கின்றன

தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள் எரிவாயு எடுப்பைக் கண்காணித்து, உபகரணப் பிரச்சினைகளுக்குப் பதிலளிப்பதாக மன்சூர் கூறுகிறார். எரிவாயு எடுப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பு மதிப்பீடுகள் நடத்தப்பட்டதாகவும், சுற்றுச்சூழல் தரநிலைகளின் அடிப்படையில் குடியிருப்புப் பகுதிகளிலிருந்து உள்ள தூரங்கள் தீர்மானிக்கப்பட்டதாகவும் அவர் கூறுகிறார். குவாஜா கோகர்தாக் மற்றும் யதிம்தாக் குடியிருப்புப் பகுதிகளிலிருந்து சுமார் 15 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளன; ஜர்க்துக் மற்றும் ஷகராக் சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளன என்றும் அவர் தெரிவிக்கிறார்.

மின்சாரத் திட்டம் யதிம்தாக்கில், ஷெபர்கானுக்கு கிழக்கே சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில், யதிம்தாக் மற்றும் ஜர்க்துக் எரிவாயுத் தளங்களுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளதாக பயாத் மதிப்பீடு குறிப்பிடுகிறது. அருகிலுள்ள குடியிருப்புகள் 15 கிலோமீட்டருக்கும் அப்பால் உள்ளதாக ஓரிடத்தில் கூறுகிறது. மற்றொரு இடத்தில், மிக அருகிலுள்ள குடியிருப்புப் பகுதிகளும் விவசாயப் பகுதிகளும் மேற்கிலும் வடக்கிலும் 12 கிலோமீட்டருக்கும் அப்பால் உள்ளதாக விவரிக்கிறது. ஆகவே, ஆவணத்தில் வெவ்வேறு தூர விவரிப்புகள் உள்ளன; அவற்றில் எதையும் எரிவாயு எடுக்கும் தளங்களின் சரிபார்க்கப்பட்ட தற்போதைய வரைபடத்துக்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது.

மின்சாரத் திட்டத்தின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகப் பாதிப்புகளை மதிப்பீடு குறைந்த அல்லது நடுத்தர அளவிலானவை என வகைப்படுத்தியது. கழிவுநீர், திட மற்றும் அபாயகரமான கழிவுகள், நீர்வளங்கள் தொடர்பான ஒட்டுமொத்த விளைவுகள் மிகக் குறைவாக இருக்கும் என்றும் கணித்தது. இவை திட்ட மதிப்பீட்டின்போது செய்யப்பட்ட கணிப்புகள்; செயல்பாட்டின்போது மாசுபாடு இல்லை என்பதை நிரூபிக்கும் அளவீடுகள் அல்ல.

வீடுகளிலிருந்து தூரம் பேணுவதைக் காட்டிலும் விரிவான பரிந்துரைகளை அது முன்வைக்கிறது. குறைந்த அபாயம் என மதிப்பிடப்பட்டவை உட்பட, அடையாளம் காணப்பட்ட ஒவ்வொரு சாத்தியமான பாதிப்புக்கும் தணிப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவும், எதிர்பாராத பிரச்சினைகளைக் கண்டறியக்கூடிய கண்காணிப்பைச் செய்யவும் அது கோருகிறது.

கந்தகச் சுத்திகரிப்பு முக்கியமான தொழில்நுட்பப் பிரச்சினை

எரிவாயு நுகர்வோரிடம் சென்றடைவதற்கு முன்பு, அதிலிருந்து தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்கள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டு எரிக்கப்படுவதாக மன்சூர் கூறுகிறார். அந்தப் பொருட்கள் எவை, அவற்றைச் சுத்திகரிக்கும் உபகரணங்கள் எவை, எரிக்கும் செயல்முறையிலிருந்து வெளியேறும் உமிழ்வுகளின் அளவீடுகள் என்ன என்பவற்றை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின் மஸார் திட்டத் துறை மேலோட்ட அறிக்கை ஒரு முக்கியமான தொழில்நுட்ப விவரத்தை வழங்குகிறது: ஷெபர்கான் தளங்களிலிருந்து கிடைக்கும் எரிவாயு, அதிக அளவு கந்தகத்தைக் கொண்ட ‘அமில எரிவாயு’ என விவரிக்கப்பட்டுள்ளது; அதை அமீன் ஆலையில் சுத்திகரிக்க வேண்டும். அமில எரிவாயு என்பது பாதுகாப்பு மற்றும் எரிபொருள் தரத் தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்ய கந்தகச் சேர்மங்களை நீக்க வேண்டிய எரிவாயு. அமீன் ஆலை, பயன்படுத்தக்கூடிய எரிபொருளிலிருந்து தேவையற்ற வாயுக்களைப் பிரிக்க வேதியியல் கரைசலைப் பயன்படுத்துகிறது.

அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் நிதியுதவியுடன் 2014-ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட, நாளொன்றுக்கு ஒரு மில்லியன் கன மீட்டர் திறன்கொண்ட சுத்திகரிப்பு ஆலையை ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின் ஆவணம் விவரிக்கிறது. அந்த மதிப்பீட்டுக் காலத்தில், அது 20% திறனில் இயங்கி வந்ததுடன், மேம்படுத்தல் தேவைப்பட்டது. அளவுத்திருத்தப் பணிகள் 2020-ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் காலாண்டில் முடிவடையும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. இந்த வரலாற்றுப் புள்ளிவிவரங்கள், தற்போதைய உற்பத்தி அளவையோ சுத்திகரிப்புச் செயல்திறனையோ உறுதிப்படுத்தவில்லை.

மாசுபடுத்திகளைப் பிரித்தெடுப்பது எரிவாயு விநியோகத்தைப் பாதுகாக்கிறது; ஆனால் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட பொருட்களை எரிப்பது சுற்றுச்சூழல் கட்டுப்பாடு தேவைப்படும் மற்றொரு செயல்முறையை உருவாக்குகிறது. அந்தச் செயல்பாட்டிலிருந்து தற்போது வெளியேறும் உமிழ்வுகளின் அளவு அல்லது கலவை என்ன என்பதை மன்சூரின் விளக்கமோ திட்டத் தகவல்களோ உறுதிப்படுத்தவில்லை. இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது: விநியோகத்துக்கு முன்பு சுத்திகரிப்பதும், சுத்திகரிப்பின்போது உமிழ்வுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதும் தனித்தனி பொறுப்புகள்.

உற்பத்திப் புள்ளிவிவரங்களை அவற்றின் காலமும் வரம்பும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்

ஷெபர்கான் எரிவாயுத் தளங்கள் நாளொன்றுக்கு 500,000 கன மீட்டர் வழங்கும் திறன் கொண்டவை என ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின் மேலோட்ட அறிக்கை விவரித்தது. மன்சூர் தெரிவித்த 650,000 கன மீட்டர் உற்பத்தி, அந்த முந்தைய எண்ணிக்கையைவிட 150,000 அதிகம்; முந்தைய எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடுகையில் இது 30% வேறுபாடு. இது முந்தைய திறன் மதிப்பீட்டையும் பின்னர் அறிவிக்கப்பட்ட உற்பத்தியையும் ஒப்பிடுவதாகும்; உற்பத்தி வளர்ச்சிக்கான சரிபார்க்கப்பட்ட அளவீடு அல்ல.

ஆப்கான் கேஸ் என்டர்பிரைஸின் உற்பத்தித் திறன் நாளொன்றுக்கு 1.6 மில்லியன் கன மீட்டருக்கும் அதிகம் என அதே ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி ஆவணம் குறிப்பிட்டது. திறன் என்பது குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின் கீழ் ஒரு நிறுவனம் உற்பத்தி செய்யக்கூடிய அளவு; உண்மையான உற்பத்தி என்பது அது உற்பத்தி செய்யும் அளவு. அந்த நிறுவனத்தின் திறன் எண்ணிக்கையை, ஜவ்ஸ்ஜானில் பெயரிடப்பட்டுள்ள நான்கு தளங்களின் நாளாந்த உற்பத்தியுடன் ஒன்றாகக் கருத முடியாது.

ஆப்கானிஸ்தானில் அடையாளம் காணப்பட்ட 75 பில்லியன் கன மீட்டர் எரிவாயு இருப்புகளையும், வடக்கு ஆப்கானிஸ்தானில் இன்னும் கண்டறியப்படாத, தொழில்நுட்ப ரீதியாக மீட்டெடுக்கக்கூடிய வளங்கள் 444 பில்லியன் கன மீட்டர் என மதிப்பிடப்பட்டதையும் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி குறிப்பிட்டது. கண்டறியப்படாத வளங்கள் என்பது கிடைக்கக்கூடிய தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கண்டுபிடித்து எடுக்கக்கூடும் என மதிப்பிடப்படும் எரிவாயுவைக் குறிக்கும்; விற்பனைக்குத் தயாராக உள்ள உறுதிசெய்யப்பட்ட விநியோகம் அல்ல.

வடக்குப் பகுதியின் மதிப்பிடப்பட்ட எரிவாயு வளங்கள் 15.7 டிரில்லியன் கன அடி, அதாவது சுமார் 445 பில்லியன் கன மீட்டர் என முந்தைய பயாத் திட்ட விளக்கம் குறிப்பிட்டது. இது ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின் வள மதிப்பீட்டுக்கு நெருக்கமான அளவாக இருந்தாலும், இரு ஆவணங்களும் ஒரே புவியியல் எல்லைகளையோ வள வரையறைகளையோ பயன்படுத்தின என்பதை நிரூபிக்கவில்லை.

பல தசாப்தகால உள்கட்டமைப்பும் நிறைவேறாத திட்டங்களும்

ஜவ்ஸ்ஜானின் தற்போதைய விநியோகம் பல தசாப்தங்களாக உருவாக்கப்பட்ட உள்கட்டமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. குவாஜா கோகர்தாக்கில் இயற்கை எரிவாயு எடுப்பு 1967-இல் தொடங்கியதாகவும், 1974-இல் அமைக்கப்பட்ட 89 கிலோமீட்டர் குழாய் வடக்கு உரம் மற்றும் மின்சார ஆலைக்கும் பிற வாடிக்கையாளர்களுக்கும் எரிவாயு வழங்குவதாகவும் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி மேலோட்ட அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

மஸார் மின்சாரத் திட்டத்துக்குத் தேவையான எரிவாயு அழுத்தத்தை அந்தக் குழாயால் தாங்க முடியாது என்று அந்த ஆவணம் கூறியது. ஷெபர்கானிலிருந்து மஸாருக்கு 94.5 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள புதிய குழாய் கட்டப்பட்டு வந்தது; அதில் 45 கிலோமீட்டர் முடிக்கப்பட்டிருந்தது, 2020-ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் பணிகள் நிறைவடையும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. அது முந்தைய திட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட காலக்கெடு; குழாய் முடிக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதற்கான உறுதிப்படுத்தல் அல்ல.

எரிவாயு எடுப்பு, ஒழுங்குமுறை, மின்சார முதலீடு ஆகியவை எவ்வாறு ஒன்றாக வளர்ச்சியடைந்தன என்பதை முக்கிய மைல்கற்கள் காட்டுகின்றன:

• 1967: குவாஜா கோகர்தாக்கில் இயற்கை எரிவாயு எடுப்பு தொடங்கியது.
• 1974: தற்போதுள்ள 89 கிலோமீட்டர் எரிவாயுக் குழாய் அமைக்கப்பட்டது.
• 2009: ஆப்கானிஸ்தான் தனது முதல் ஹைட்ரோகார்பன் சட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டது.
• 2013: யதிம்தாக் உள்ளிட்ட ஷெபர்கான் கிணறுகளைச் சீரமைப்பதற்கும், எரிவாயு மேம்பாட்டுக்கான முதன்மைத் திட்டப் பணிகளுக்கும் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி ஆதரவளித்தது.
• அக்டோபர் 2016: பயாத் எனர்ஜி ஆப்கான் அரசாங்கத்துடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது.
• ஏப்ரல் 2018: பயாத் தனது முதல் திட்டக் கட்டத்துக்கு ஒப்புதல் பெற்று, 40 மெகாவாட் மின்சாரத்துக்கான கொள்முதல் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது.
• செப்டம்பர் 2018: ஹைட்ரோகார்பன் சட்டம் திருத்தப்பட்டது.
• மார்ச் 2019: திருத்தப்பட்ட சட்டத்தின் கீழ் சுயாதீன எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு ஆணையம் அதிகாரபூர்வமாகச் செயல்படத் தொடங்கியது.

பயாத்தின் தொடக்க மேம்பாட்டுத் திட்டம் மூன்று கட்டங்களையும், 250 மில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்ட முதலீட்டையும், இறுதியில் 200 மெகாவாட்டுக்கும் அதிகமான திறனையும் முன்மொழிந்தது. முதல் கட்டம் 2019-இல் செயல்படத் தொடங்கும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. முன்மொழியப்பட்ட 41 மெகாவாட் விசையாழித் திறனும் ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட 40 மெகாவாட் மின்சாரக் கொள்முதலும் வெவ்வேறு அளவீடுகள். மூன்று கட்டங்களும் கட்டப்பட்டன என்றோ, முன்மொழியப்பட்ட முழுத் திறனும் இன்று செயல்பாட்டில் உள்ளது என்றோ இந்தத் திட்டம் உறுதிப்படுத்தவில்லை.

அபாய வகைப்பாடுகளைவிடக் கண்காணிப்பே முக்கியம்

குறைந்த மற்றும் நடுத்தர அபாய மதிப்பீடுகளுக்குப் பின்னாலுள்ள குறிப்பிட்ட சோதனைகளைப் பயாத் மதிப்பீடு வகுத்துள்ளது. கட்டுமானத்தின்போது ஒவ்வொரு காலாண்டிலும், செயல்பாட்டின்போது ஆண்டுதோறும் சுற்றுச்சூழல், சமூக, சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்புத் தணிக்கைகள் நடைபெறும் என அதில் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. கட்டுமானத்தின்போது வாரந்தோறும் கழிவுநீர் ஆய்வுகள் நடத்தவும், செயல்பாட்டின்போது அவற்றை மாதாந்திரமாக மாற்றவும்; தேவைப்பட்டால் மண் மற்றும் நீரைப் பரிசோதிக்கவும் முன்மொழியப்பட்டது.

செயல்பாட்டின்போதான காற்று உமிழ்வுகள் தொடர்பாக, ஆலையைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மாசுபடுத்திகள் எவ்வாறு பரவுகின்றன என்பதை மாதிரியாகக் கணக்கிட மதிப்பீடு கோருகிறது. மேலும், புகைபோக்கி உமிழ்வுகள் நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகள், கார்பன் மோனாக்சைடு, துகள்மப் பொருட்கள் ஆகியவற்றுக்கான சர்வதேச நிதி நிறுவனத்தின் தரநிலைகளைப் பூர்த்திசெய்ய வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறது. இந்த மாசுபடுத்திகள் காற்றுத் தரத்தைப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதால், உபகரண வடிவமைப்பு குறித்த எதிர்பார்ப்புகளுடன், செயல்பாட்டின்போதான உண்மையான அளவீடுகளும் முக்கியம்.

தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் பாதிப்புகளையும் ஆவணம் எடுத்துரைக்கிறது. கட்டுமானத்தின்போது 10 மீட்டர் தொலைவில் ஒலி அளவு 83 முதல் 87 டெசிபெல் வரை இருக்கும் என மதிப்பிட்டு, அருகிலுள்ள கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள் காது பாதுகாப்பு உபகரணங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும் எனக் கோரியது. தனியாக, குடியிருப்புப் பகுதிகளுக்கான ஒலி வழிகாட்டி அளவுகளாகப் பகலில் 55 டெசிபெலும் இரவில் 45 டெசிபெலும் குறிப்பிடுகிறது; ஒரு மணிநேர சராசரியாக அவை அளவிடப்பட வேண்டும். இயந்திரங்களுக்கு அருகிலான கட்டுமான ஒலி மதிப்பீடுகளை, ஒரு கிராமத்தில் அளவிடப்பட்ட ஒலியுடன் ஒப்பிட முடியாது.

மதிப்பீட்டின் விவரிப்பின்படி, புகார்களைக் கையாளும் நடைமுறையும் ஏற்படுத்தப்பட்டது. 15 கிலோமீட்டர் சுற்றளவுக்குள் உள்ள கிராமப் பிரதிநிதிகள் அடங்கிய உள்ளூர் குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன; தீர்க்கப்படாத புகார்கள் மாகாணக் குழுவுக்கு அனுப்பப்படும். தற்போதைய தணிக்கை முடிவுகள், உமிழ்வு அளவீடுகள் அல்லது புகார்களின் முடிவுகள் ஆகியவை இந்த விவரிப்புகளால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

நீர் அழுத்தம், ஊதியம், உள்ளூர் அனுபவம்

பரந்த நீர்ப்பற்றாக்குறை அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ளும் பிராந்தியத்தில் இந்தத் திட்டம் அமைந்துள்ளதாக சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீடு குறிப்பிடுகிறது. 1960 முதல் ஆப்கானிஸ்தானின் சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 0.6 டிகிரி செல்சியஸ் உயர்ந்துள்ளதாகவும், 2060-க்குள் மேலும் 1.4 முதல் 4 டிகிரி வரை உயரக்கூடும் என்றும் அது குறிப்பிடுகிறது. வடக்கு ஆப்கானிஸ்தானில் நீண்டகால சராசரி மழைப்பொழிவு குறைந்து வருவதுடன், வறட்சியும் வெள்ளமும் அடிக்கடி ஏற்படுவதாகவும் விவரிக்கிறது.

எரிவாயு எடுப்பால் உள்ளூர் நீர்ப்பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுள்ளது என்பதற்கு இந்தக் கணிப்புகள் ஆதாரம் அல்ல. மாசுபாட்டுடன் சேர்த்து, நீர் நுகர்வு குறித்த ஆர்யாவின் கவலைகளிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டியதன் காரணத்தை அவை விளக்குகின்றன. திட்டப் பகுதியின் அடியில் சரளை, மணல், வண்டல், களிமண் ஆகியவை அடுக்குகளாக இருப்பதாகவும் மதிப்பீடு குறிப்பிடுகிறது. வீடுகளிலிருந்து உள்ள தூரத்தை மட்டும் வைத்துக் கணிக்காமல், குறிப்பிட்ட இடத்தில் மண் மற்றும் நீரைச் சோதிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை இது வலியுறுத்துகிறது.

தொழிலாளர்கள் இந்தத் தொழில்துறையின் மற்றொரு அம்சமான வருமானம் மற்றும் வேலைவாய்ப்பைப் பற்றிப் பேசுகின்றனர். எரிவாயுத் துறையில் ஓராண்டுக்கும் மேலாகப் பணிபுரியும் 45 வயதான முகமது, பணிநேரம் தொடங்குவதற்கு முன் ஊழியர்கள் உபகரணங்களைச் சரிபார்ப்பதாகவும், இயந்திரங்கள், வாகனங்கள், கிணறுகள் தொடர்ந்து இயங்கும்போது கவனத்துடன் இருக்க வேண்டியிருப்பதாகவும் கூறுகிறார். குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரத்தில் கிணறுகள் முக்கியமானவை என அவர் விவரிக்கிறார்:

எங்களுக்கு ஒவ்வொரு கிணறும் ஒரு கிணறு மட்டுமல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தின் நம்பிக்கை.

துளையிடுதல், ஆய்வு, எரிவாயு எடுத்தல், போக்குவரத்து, பதப்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் பல தொழிலாளர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள், பொறியாளர்கள் ஈடுபடுவதாக 50 வயதான அஜீஸ் கூறுகிறார். அதிக முதலீடும் உள்ளூர் மக்களுக்கு மேலும் வேலைவாய்ப்புகளும் தேவை என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார். யதிம்தாக்கில் பணிபுரியும் 850 தொழிலாளர்கள் மற்றும் பொறியாளர்களை, பயாத் மதிப்பீடு கணித்த சுமார் 70 கட்டுமான வேலைவாய்ப்புகளுடன் சேர்த்துக் கணக்கிடக் கூடாது; அந்த எண்ணிக்கைகள் வெவ்வேறு செயல்பாடுகளையும் காலகட்டங்களையும் சார்ந்தவை.

அருகிலுள்ள குடியிருப்பாளர் குர்பான் முராத், அன்றாட எரிசக்தித் தேவைகளை நிறைவேற்ற எரிவாயு உதவியுள்ளதாகவும், எரிவாயு எடுப்புக்குக் காரணமான குறிப்பிட்ட உடல்நலப் பிரச்சினையைத் தாம் கவனிக்கவில்லை என்றும் கூறுகிறார். யதிம்தாக் குடியிருப்பாளர் ரோஸியும் குடும்பத் தேவைகளுக்கும் வாழ்வாதாரத்துக்கும் கிடைக்கும் நன்மைகளை விவரிக்கிறார். அவர்களின் அனுபவங்கள் முக்கியமானவை; ஆனால் தனிப்பட்ட கவனிப்புகள் மருத்துவக் கண்காணிப்புக்கோ சுற்றுச்சூழல் பரிசோதனைக்கோ மாற்றாகாது.

ஆகவே, தற்போதைய நிலை என்பது ஆவணப்படுத்தப்பட்ட தொழில்துறை விநியோகத்துக்கும், தற்போதைய முடிவுகள் உறுதிப்படுத்தப்படாத பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுக்கும் இடையிலான சமநிலையாகும். வழக்கமான உற்பத்தியும் தொழில்நுட்பக் கண்காணிப்பும் நடைபெறுவதாக மன்சூர் தெரிவிக்கிறார்; தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த வேண்டிய அபாயங்களை ஆர்யா சுட்டிக்காட்டுகிறார்; கண்காணிப்பு மற்றும் திருத்த நடவடிக்கைகளை பயாத் மதிப்பீடு குறிப்பிடுகிறது. இந்த விவரிப்புகளில், தற்போதைய சுற்றுச்சூழல் முடிவுகளை வெளியிடுவதற்கான புதிய விசாரணையோ ஆய்வுக் காலக்கெடுவோ வெளியீட்டுத் தேதியோ அறிவிக்கப்படவில்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ஜவ்ஸ்ஜானின் நான்கு எரிவாயுத் தளங்கள் நாளொன்றுக்கு சுமார் 650,000 கன மீட்டர் உற்பத்தி செய்வதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
• மஸார் உர நிறுவனம் நாளொன்றுக்கு சுமார் 400,000 கன மீட்டரையும், பயாத் பவர் சுமார் 200,000 கன மீட்டரையும் பெறுகின்றன.
• ஆப்கான் கேஸ் என்டர்பிரைஸின் தகவலின்படி, யதிம்தாக்கில் ஏழு கிணறுகள் செயல்பாட்டில் உள்ளன; அங்கு சுமார் 850 பொறியாளர்களும் தொழிலாளர்களும் பணிபுரிகின்றனர்.
• நீர் மற்றும் மண் மாசுபாடு, காற்று உமிழ்வுகள், ஒலி, நிலம் தாழ்தல், பல்லுயிர் இழப்பு ஆகியவை சாத்தியமான அபாயங்களில் அடங்கும்.
• பயாத் மதிப்பீடு திட்டப் பாதிப்புகள் குறைந்த அல்லது நடுத்தர அளவில் இருக்கும் எனக் கணித்தாலும், தணிப்பு நடவடிக்கைகள், கண்காணிப்பு, தணிக்கைகள் ஆகியவற்றைக் கோருகிறது.
• முந்தைய ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி ஆவணங்கள், கந்தகச் சுத்திகரிப்பையும் குழாய்களின் திறனையும் முக்கியமான தொழில்நுட்பத் தடைகளாகக் குறிப்பிடுகின்றன.
• தொழிலாளர்களும் குடியிருப்பாளர்களும் பொருளாதார நன்மைகளை விவரிக்கின்றனர்; அதேவேளையில், தற்போதைய சுற்றுச்சூழல் அளவீடுகளும் தணிக்கை முடிவுகளும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.