தம்பகான் செப்புச் சுரங்கம்: பிலிப்பைன்ஸின் மின்சார வாகனக் கனவுகளும் நில உரிமை, நீர் அபாயங்களும்

பிரம்மாண்டமான செப்புப் படிவமும் பிளவுபட்ட மலைப்பகுதியும்

முன்மொழியப்பட்டுள்ள 5.9 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான தம்பகான் சுரங்கம், 17 ஆண்டுகளுக்கு ஆண்டுக்கு சராசரியாக 375,000 டன் செம்பையும் 360,000 அவுன்ஸ் தங்கத்தையும் உற்பத்தி செய்யக்கூடும். எனினும், படிவுகள் கண்டறியப்பட்டு மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகியும், தெற்கு மிண்டனாவோவில் உள்ள இந்தத் திட்டம் தேசிய சுரங்கத் துறை லட்சியங்கள், மாகாணத் தடை, பழங்குடியினரின் நிலம் மற்றும் நீர் தொடர்பான சர்ச்சைகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையில் சிக்கியுள்ளது.

பிலிப்பைன்ஸைப் பொறுத்தவரை, மின்சார வாகனங்கள், மின்சாரக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறைகளுக்கான விநியோகச் சங்கிலிகளில் இடம்பிடிப்பதற்கான வாய்ப்பாக தம்பகான் அமைகிறது. பாதிக்கப்பட்ட பிளான் சமூகங்களைப் பொறுத்தவரை, மூதாதையர் நிலப்பரப்பு, இடமாற்றம், நிலத்தை அணுகும் உரிமையை இழப்பதற்குப் பதிலாக வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட பணமும் வேலைவாய்ப்புகளும் ஈடுசெய்யுமா என்பது குறித்த முடிவுகளைக் குறிக்கிறது.

பிலிப்பைன்ஸ் வளர்ச்சி ஆய்வு நிறுவனம், 2022ஆம் ஆண்டின் தனது சுரங்கக் கொள்கை ஆய்வறிக்கையில், திட்ட ஆதரவாளர்கள் செயல்பாடுகளைத் தொடங்குவதற்கான சட்டத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்த பின்னரும் மாகாணத் தடை ஒரு தடையாக இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டது. அந்த மதிப்பீடு உள்ளூர் சர்ச்சைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கவில்லை. தம்பகான் அதிகாரிகள் தெளிவான நிபந்தனைகளைக் கோரி வருகின்றனர்; அதேவேளை, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மற்றும் சமூகத்தின் ஒப்புதலைப் பெறப் பயன்படுத்தப்பட்ட நடைமுறை ஆகிய இரண்டையும் எதிர்ப்பாளர்கள் கேள்விக்குட்படுத்துகின்றனர்.

திட்டத்தின் அளவையும் கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சுமார் மூன்று பில்லியன் டன் தாது என்பது மூன்று பில்லியன் டன் செம்பு என்று பொருளல்ல. தாது என்பது கனிமங்கள் அடங்கிய பாறை; அவற்றில் பெரும்பகுதி பதப்படுத்திய பிறகு கழிவாகிவிடும். ஆகவே, நிலத்தடியில் உள்ள உலோகத்தின் மதிப்பு என்பது செயல்படும் சுரங்கம் ஈட்டக்கூடிய வருவாய், லாபம் அல்லது பொதுப் பயனுக்குச் சமமானதல்ல.

பொருளாதாரக் கணிப்புகள் பெரியவை; அதேபோல் முன்மொழியப்பட்டுள்ள நேரடி நிலமாற்றங்களும் பெரியவை என்பதால் இந்த வேறுபாடுகள் முக்கியம். முந்தைய திட்டங்களில், நூற்றுக்கணக்கான மீட்டர் ஆழமுள்ள அகழ்வு, பரந்த கழிவுச் சேமிப்புப் பகுதிகள், ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் இடமாற்றம் ஆகியவை விவரிக்கப்பட்டிருந்தன. செம்புக்கான தேவை அதிகரிப்போ அல்லது தேசிய அளவிலான ஒப்புதலோ இந்தச் செலவுகளை யார் ஏற்க வேண்டும் என்ற கேள்விக்குத் தீர்வளிக்காது.

தம்பகான் ஏன் மதிப்புமிக்கது: செம்பு

செம்பு மின்சாரத்தைத் திறமையாகக் கடத்துவதால், மோட்டார் சுருள்கள், மின்கல இணைப்புகள், கம்பிகள், மின்னேற்றக் கருவிகள் ஆகியவற்றில் பயன்படுகிறது. வுட் மெக்கன்சியில் செம்பு ஆய்வுப் பிரிவின் தலைவரான சார்லஸ் கூப்பர் கூறுகையில், வழக்கமான காரை விட ஒரு மின்சார வாகனத்தில் நான்கு மடங்கு வரை செம்பு பயன்படுத்தப்படலாம். மின்சாரப் பேருந்து அல்லது லாரியில், மின்சாரக் காரை விட நான்கு மடங்கு வரை செம்பு இருக்கலாம்.

ஆற்றல் மாற்றத்துடன் தொடர்புடைய தேவை 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் இரட்டிப்பாகும் எனக் கூப்பர் எதிர்பார்க்கிறார். அவரது கருத்துகள் வெளியானதற்கு முந்தைய ஆண்டில், மின்சார வாகனங்களால் ஏற்பட்ட செம்பின் மொத்த நுகர்வுப் பங்கு சுமார் 6 சதவீதமாக இருந்ததாகவும், 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் அது 12 சதவீதமாக உயரும் என்றும் அவர் கணித்தார். இது அந்தப் பங்கு இரட்டிப்பாவது பற்றிய கணிப்பு; வாகனங்களின் எண்ணிக்கை இரட்டிப்பாகும் என்ற கணிப்பு மட்டுமல்ல.

பற்றாக்குறை மேலும் அதிகரிப்பதைத் தடுக்கவே ஆண்டுதோறும் சுமார் 900,000 டன் புதிய செம்பு உற்பத்தித் திறனைச் சேர்க்க வேண்டும் என வுட் மெக்கன்சியின் ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. தம்பகானில் ஆண்டுக்கு 375,000 டன் உற்பத்தி செய்யப்படும் என்ற கணிப்பு, அந்த அளவில் சுமார் 42 சதவீதமாகும். இந்த ஒப்பீடு திட்டத்தின் அளவை விளக்குகிறது; உலகளாவிய விநியோகப் பற்றாக்குறையை ஒரு முன்மொழியப்பட்ட சுரங்கம் தீர்க்கக்கூடும் என்பதைக் குறிக்கவில்லை.

போக்குவரத்தைத் தாண்டி, மின்சாரக் கட்டமைப்புகள், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் உற்பத்தி, தரவு மையங்கள், டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு ஆகியவற்றிலும் தேவை உள்ளது. தம்பகானிலிருந்து கிடைக்கும் செம்பு பிலிப்பைன்ஸின் மின்சார வாகனங்களுக்கே செல்லும் அல்லது உமிழ்வைக் குறைப்பதுடன் தொடர்புடைய தயாரிப்புகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படும் என்பது உறுதியல்ல. அது இறுதியில் யாரிடம் விற்கப்படும், எங்கு பதப்படுத்தப்படும் என்பவை பொதுவில் உறுதிசெய்யப்படவில்லை.

தேசியக் கொள்கை மாறியது; மாகாணத் தடை நீடித்தது

செம்பு, தங்கம், வெள்ளி மற்றும் பல்வகைத் தாதுக்களுக்கான வருங்கால திறந்தவெளிச் சுரங்கத் திட்டங்களுக்கு சுற்றுச்சூழல் மற்றும் இயற்கை வளங்கள் துறை 2017 ஏப்ரல் 27ஆம் தேதி தேசியத் தடையை விதித்தது. 2021 டிசம்பர் 23ஆம் தேதி நிர்வாக உத்தரவு 2021-40 மூலம் அந்தத் தடையை நீக்கியது. இந்த இடைவெளி சுமார் நான்கு ஆண்டுகள் எட்டு மாதங்கள்; ஒன்பது ஆண்டுகள் அல்ல.

அமிலத்தன்மை கொண்ட நீர், கன உலோகங்கள், சுரங்கக் கழிவுக் குவியல்களால் ஏற்படும் அரிப்பு, புவியியல் அபாயங்களால் வால்வுக் குளங்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு ஆகியவற்றை ஆரம்ப உத்தரவு சுட்டிக்காட்டியதாக பிலிப்பைன்ஸ் வளர்ச்சி ஆய்வு நிறுவனத்தின் ஆய்வறிக்கை விளக்குகிறது. பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய பொருளாதார மீட்சியைத் தடை நீக்கத்துக்கான காரணமாகக் குறிப்பிட்டதுடன், இந்த முறையைப் பயன்படுத்த வலுவான தொழில்நுட்ப, சமூக, சுற்றுச்சூழல் நடைமுறைகளையும் நிபந்தனையாக்கியது.

தெற்கு கோட்டபாட்டோ மாகாணத்தின் தனிப்பட்ட தடை தொடர்ந்து முக்கியத் தடையாக இருந்தது. சில செய்திகளில் அது 2010ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; முந்தைய சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீடு, மாகாண விதிமுறை 2011 ஜூலையில் இயற்றப்பட்டதாகக் குறிப்பிடுகிறது. தேதியில் இந்தக் கணக்குகள் வேறுபட்டாலும், உள்ளூர் கட்டுப்பாடு தேசியத் தடைக்கு முன்பே வந்தது என்றும், மணிலா கொள்கையை மாற்றிய பின்னரும் தம்பகானுக்குத் தடையாக நீடித்தது என்றும் அவை ஒத்துக் கொள்கின்றன.

இந்தச் சர்ச்சை பல்வேறு முடிவுகளின் வழியாக நகர்ந்துள்ளது:

• 1994: கனிம இருப்புகள் உறுதிசெய்யப்பட்டன; அதைத் தொடர்ந்து 1995இல் சுரங்க உரிமங்கள் வழங்கப்பட்டன.
• 2012 ஜனவரி 9: மாகாணச் சர்ச்சைக்குத் தீர்வு காணப்படும் வரை சுற்றுச்சூழல் அனுமதி விண்ணப்பத்தை DENR நிராகரித்தது.
• 2019 மே 6: திட்டத்துக்கான சுற்றுச்சூழல் அனுமதியை மீண்டும் வழங்கிய முடிவு நடைமுறைக்கு வந்ததாக 2020இல் வெளியிடப்பட்ட தகவல் தெரிவிக்கிறது.
• 2020 ஆகஸ்ட் 10: SMI உடனான நகராட்சி ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்ய தம்பகான் கவுன்சில் தீர்மானித்தது.
• 2020 அக்டோபர்: தேசிய பழங்குடியினர் ஆணையம் திட்டத்துக்கான முன்நிபந்தனைச் சான்றிதழை வழங்கியது.
• 2021 டிசம்பர் 23: DENR தேசிய திறந்தவெளிச் சுரங்கத் தடையை நீக்கியது.
• 2022 மே 16 மற்றும் ஜூன் 3: தெற்கு கோட்டபாட்டோ மாகாண வாரியம் தடையை நீக்க வாக்களித்தது; பின்னர் ஆளுநர் அந்த மாற்றத்துக்கு மறுப்புரிமை பயன்படுத்தினார்.

2020 ஆகஸ்ட் மாதச் செய்தி, மாகாணத் தடைக்கு எதிரான நீதிமன்றச் சவால் தீர்க்கப்படாமல் இருந்ததாக விவரித்தது. மற்றொரு செய்தி, 2020ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் கொரோனடல் நீதிமன்றம் தடையை உறுதிசெய்ததாகக் கூறுகிறது. எனவே, முந்தைய விவரிப்பை தற்போதைய சட்ட நிலை குறித்த கூற்றாகக் கருதக் கூடாது.

உள்ளூர் அதிகாரிகள் வேறுவித ஒப்பந்தத்தைக் கோருகின்றனர்

தேசிய அளவிலான அனுமதிகளும் நகராட்சியின் ஒப்புதலும் தனித்தனி விவகாரங்கள். தம்பகான் கவுன்சில், Sagittarius Mines, Inc. (SMI) உடனான நகராட்சியின் முதன்மை ஒப்பந்தத்தை 2020 ஆகஸ்ட் 14ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட தீர்மானத்தின் மூலம் ரத்து செய்தது; ஆனால் புதிய ஒப்பந்தம் குறித்துப் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கான வாய்ப்பைத் திறந்துவைத்தது.

2009ஆம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்துக்கு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மேற்கொள்ள வேண்டிய கட்டாய மறுஆய்வு நடத்தப்படவில்லை என்றும், மறுஆய்வு குறித்த பேச்சுவார்த்தைகளில் நகராட்சி பிரதிநிதிகள் சேர்க்கப்படவில்லை என்றும் கவுன்சில் உறுப்பினர்கள் தெரிவித்தனர். ஒப்பந்த விதிகள் தெளிவற்றவை என்றும் குடியிருப்பாளர்களுக்குப் பாதகமானவை என்றும் அவர்கள் கருதினர். 1997ஆம் ஆண்டு முதல் நகராட்சிக்கு குறைந்தது 40 மில்லியன் பேசோ பணம் வழங்கப்பட்டதாக 2013ஆம் ஆண்டு அரசுத் தணிக்கைப் பதிவு செய்தது.

திட்டத்துக்கு முன்பு ஆதரவளித்ததாகவும், ஆனால் உள்ளூர் அனுமதிகள் வழங்கப்படுவதற்கு முன்பு நன்மைகள், செயல்பாட்டு விவரங்கள், அவசரகாலத் திட்டங்கள் ஆகியவை விளக்கப்பட வேண்டும் என இப்போது விரும்புவதாகவும் மேயர் லியோனார்ட் எஸ்கோபில்லோ கூறியுள்ளார். SMI உடன் உரையாட முடியாமல் இருந்ததாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

சுரங்கத் தொழிலையே நிராகரிப்பதற்குப் பதிலாக, சிறிய நகராட்சியின் நலன்களைச் சமநிலைப்படுத்துவது தனது பொறுப்பு என எஸ்கோபில்லோ தனது நிலைப்பாட்டை விவரித்தார்:

நம்மிடமிருந்தும்கூட நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

2020இல் வெளியிடப்பட்ட தகவலின்படி, செயல்பாடுகளை 2032ஆம் ஆண்டு வரை தொடர நிதி அல்லது தொழில்நுட்ப உதவி ஒப்பந்தம் நீட்டிக்கப்பட்டது; 2057ஆம் ஆண்டு வரை புதுப்பிக்கவும் வாய்ப்பு இருந்தது. இந்தத் தேதிகள் ஒப்பந்தத்தின் காலத்தைக் குறிக்கின்றன. கட்டுமானம் அல்லது உற்பத்தி தொடங்கும் உறுதிசெய்யப்பட்ட தேதிகள் அல்ல.

பிளான் மக்களின் ஒப்புதல் என்பது ஒருமித்த ஆதரவு அல்ல

ஐந்து பழங்குடியினர் கவுன்சில்களுடன் தொடர்புடைய மூதாதையர் நிலப்பரப்பு இந்தச் சுரங்கத்தால் பாதிக்கப்படும். பழங்குடியினர் நிலங்களைப் பாதிக்கும் திட்டங்களுக்கு சுதந்திரமான, முன்கூட்டிய, தகவலறிந்த ஒப்புதலை 1997ஆம் ஆண்டின் பழங்குடியினர் உரிமைகள் சட்டம் கட்டாயப்படுத்துகிறது. நடைமுறையில், திட்டம் முன்னெடுக்கப்படுவதற்கு முன், வற்புறுத்தலின்றி, அதன் விளைவுகளைப் புரிந்துகொள்ளப் போதுமான தகவல்களுடன் ஒப்புதல் பெறப்பட வேண்டும்.

தேசிய பழங்குடியினர் ஆணையம் 2020 அக்டோபரில் வழங்கிய முன்நிபந்தனைச் சான்றிதழ் முக்கியமான முறையான நடவடிக்கை. ஆனால் கலந்தாலோசனை போதுமானதாக இருந்ததா என்று எதிர்ப்பாளர்கள் கேள்வி எழுப்பினர். முறையான சான்றிதழும் பாதிக்கப்படும் ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் ஒப்புதலும் ஒன்றல்ல.

பிளான் சமூகத் தலைவரான நோரா புலி சுகாலைப் பற்றிய செய்திகளும் முரண்படுகின்றன. ஒரு செய்தி, தனது நிலத்தை குத்தகைக்கு விட மறுத்து சுரங்கத்தை எதிர்த்ததாகக் கூறுகிறது. மற்றொன்று, 2022ஆம் ஆண்டு நிகழ்வுகளின் பின்னணியில் பிப்ரவரியில் நடந்த சந்திப்பை விவரிக்கையில், உறவினர்கள் நிறுவன உதவியும் குத்தகைப் பணமும் பெறுவதைக் கண்ட பிறகு அவர் பொதுவில் SMI-ஐ ஆதரித்ததாகப் பதிவு செய்கிறது.

அவரது ஆதரவைப் பதிவு செய்த செய்தியில், நிதி உதவியும் கல்வி உதவித்தொகைகளும் கிடைத்ததால் உறவினர்கள் பயனடைந்ததாக சுகால் விளக்கினார்:

நான் இப்போது சுரங்கத்துக்கு ஆதரவானவர் என்று அறிவிக்கிறேன். SMI-யின் செயல்பாடுகளை ஆதரிப்பேன்.

எதிர்ப்பைத் தொடர்ந்து தெரிவித்தால் உறவினர்களுக்குத் தர வேண்டியுள்ள பணம் பாதிக்கப்படுமோ என்றும் அவர் கவலை தெரிவித்தார். அது அவர் தெரிவித்த கவலை மட்டுமே; பணத்தை வழங்க மறுப்பதாக SMI அச்சுறுத்தியது என்பதற்கான ஆதாரம் அல்ல. முரண்பட்ட இந்தச் செய்திகள், அவர் தனது நிலைப்பாட்டை எப்போது அல்லது மீண்டும் மாற்றினாரா என்பதைக் காட்டவில்லை.

தனது சமூகத்தின் மூதாதையர் நிலப்பரப்பில் சுமார் 90 சதவீதம் குத்தகைக்கு விடப்பட்டுள்ளதாக சுகால் மதிப்பிட்டார். இதற்கு மாறாக, பொங் மாலில் 10 சதவீத நிலமே குத்தகைக்கு விடப்பட்டுள்ளதாகவும், குறைந்தது 200 ஹெக்டேர் நிலம் தொடர்பாகப் பேச்சுவார்த்தை நடைபெறுவதாகவும் பிளான் தலைவர் டாகில் கப்பியோன் தெரிவித்தார். இந்த எண்ணிக்கைகள் வெவ்வேறு சமூகங்களைக் குறிக்கின்றன; எனவே, முழுத் திட்டத்துக்கான ஒரே மதிப்பீடாக அவற்றை இணைக்க முடியாது.

வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட நன்மைகளின் உண்மையான அளவு

25 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு ஹெக்டேருக்கு 160,000 பேசோ என்ற குத்தகைத் தொகை, ஆண்டுக்கு 6,400 பேசோவாகவும் மாதத்துக்கு சுமார் 533 பேசோவாகவும் அமைகிறது. வறுமையில் உள்ள ஒரு சமூகத்துக்கு கணிசமான தொடக்கத் தொகை கவர்ச்சிகரமாக இருக்கலாம்; ஆனால் கால் நூற்றாண்டுக்குப் பகிர்ந்துகொண்டால் அது எவ்வளவு குறைவாகிவிடுகிறது என்பதை இந்தக் கணக்கு காட்டுகிறது.

நிறுவனத்தின் உதவியில் கல்வி உதவித்தொகைகள், சுகாதாரச் சேவைகள், வாழ்வாதாரத் திட்டங்கள் ஆகியவையும் அடங்கியுள்ளன. சமூக முன்முயற்சிகளுக்காக ஐந்து பழங்குடியினர் கவுன்சில்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஆண்டுதோறும் 3 மில்லியன் பேசோ வழங்கியதாக SMI கூறப்படுகிறது. உள்ளூர் பழங்குடியினர் கட்டாயப் பிரதிநிதி டொமிங்கோ கொல்யாடோ உள்ளிட்ட ஆதரவாளர்கள், இந்தத் திட்டம் வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் எனக் கருதி, செயல்பாடுகளைத் தொடங்க விரும்புகின்றனர்.

32 பில்லியன் பேசோ முதலீடு செய்துள்ளதாகவும், 2.6 பில்லியன் பேசோ வரி செலுத்தியுள்ளதாகவும் 2021 டிசம்பரில் SMI பிரதிநிதி ராய் அன்டோனியோ தெரிவித்தார். செயல்பாடுகளின் முதல் பத்தாண்டுகளில் பழங்குடியினருக்கு 6.6 பில்லியன் பேசோ உரிமத் தொகையாகக் கிடைக்கும் எனவும் அவர் கணித்தார். இவை நிறுவனத்தின் கூற்றுகளும் கணிப்புகளும்; எதிர்காலத்தில் கிடைக்கும் எனச் சுயாதீனமாக உறுதிசெய்யப்பட்ட வருவாய்கள் அல்ல.

பிலிப்பைன்ஸ் வளர்ச்சி ஆய்வு நிறுவனத்தின் அறிக்கை வேறுபட்ட உரிமத் தொகைக் கணிப்பை அளிக்கிறது: பத்து ஆண்டுகளில் 4.8 பில்லியன் பேசோ, அதனுடன் 68 பில்லியன் பேசோ தேசிய வரிகளாகவும், 4 பில்லியன் பேசோ உள்ளூர் வரிகளாகவும், 2.6 பில்லியன் பேசோ சமூக மேம்பாடு மற்றும் மேலாண்மைத் திட்டத்துக்காகவும் வழங்கப்படும் எனக் கூறுகிறது. இரண்டு உரிமத் தொகைக் கணிப்புகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு 1.8 பில்லியன் பேசோ. அவை வெவ்வேறு அனுமானங்கள் அல்லது திட்டப் பதிப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவையா என்பதை விளக்கும் தகவல் இல்லை.

பழங்குடியினருக்கான உரிமத் தொகை பயனாளிகளை எவ்வாறு சென்றடைகிறது என்பதைக் கண்காணிப்பதில் உள்ள பலவீனங்களையும் அந்த ஆய்வறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. மொத்தப் பணம் வழங்கப்பட்ட விவரம் மட்டும், குடும்பங்களுக்கு இடையே நன்மைகள் நியாயமாகப் பகிரப்பட்டனவா என்பதைக் காட்டாது. தம்பகானைப் பொறுத்தவரை, வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட சமூக வருவாய்க்கும் சரிபார்க்கக்கூடிய தனிநபர் நன்மைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு, முன்மொழியப்பட்ட ஒப்பந்தத்தை மதிப்பிடுவதில் முக்கியமானது.

நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிக்கான அபாயம் சுரங்கக் குழிக்கு அப்பால் நீள்கிறது

சமூக மாற்றத்துக்கான சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் அமைப்பு, 2012ஆம் ஆண்டின் தம்பகான் சுரங்கத் திட்டத்தின் உண்மைகளை வெளிக்கொணர்தல் என்ற மதிப்பீட்டில், புலா பாட்டோ ஆற்றுக்கும் துகாய் மால், பொங் மால் ஆறுகளுக்கும் இடையிலுள்ள மலைமுகட்டில் கனிமப் படிவு இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டது. நிலத்தடி நீருக்கு அதிக பாதிப்பு ஏற்படும் சாத்தியமும் நில அதிர்வு அபாயமும் இருப்பதாகவும், திட்டத்துக்கு எதிரான வாதத்தில் அந்த இடமே முக்கியமானது என்றும் அது சுட்டிக்காட்டியது.

500 ஹெக்டேர் பரப்பளவும் 800 மீட்டர் ஆழமும் கொண்டதாக முன்மொழியப்பட்ட சுரங்கக் குழி, 1.35 பில்லியன் டன் கழிவுப் பாறையைச் சேமிக்கும் வசதி, 1.1 பில்லியன் டன் சுரங்கக் கழிவுகளைத் தேக்கி வைக்கும் அணை ஆகியவற்றை அந்த மதிப்பீடு விவரித்தது. தாதுவிலிருந்து மதிப்புமிக்க கனிமங்களைப் பிரித்தெடுத்த பிறகு மீதமிருப்பதே சுரங்கக் கழிவு. இந்த எண்கள் முந்தைய திட்டங்களைக் குறிக்கின்றன; தற்போதைய கட்டுமான வடிவமைப்பாக உறுதிசெய்யப்படவில்லை.

அமிலச் சுரங்க நீர் வடிதல் ஒரு கவலை. சல்பைடுகள் கொண்ட சில வகைப் பாறைகள் காற்றிலும் நீரிலும் வெளிப்படும்போது, அவை அமிலத்தன்மையுள்ள நீரை உருவாக்கி, ஆறுகள் அல்லது நிலத்தடி நீரில் உலோகங்களைக் கலக்கக்கூடும். சுரங்கப் பணி முடிந்த நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகும் நீரைச் சுத்திகரிக்க வேண்டியிருக்கலாம்.

மார்பெல் மறைமாவட்ட ஆயர் சிரிலோ காசிகாஸ், முன்மொழியப்பட்ட கழிவுச் சேமிப்பு அமைப்புகள் நீடித்த சுமைகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் எனக் கூறுகிறார்:

திறந்த சுரங்கக் குழியிலும், கழிவுப் பாறை வசதியிலும், சுரங்கக் கழிவுக் குளங்களிலும் அமிலச் சுரங்க நீர் வடிதல் பிரச்சினையை அவர்கள் விட்டுச் செல்வார்கள். அது நிரந்தரமான பாதிப்பு. முடிவில்லாமல் நீடிக்கும் பாதிப்பு.

நீர் எடுப்பதும் மாசுபடுவதும் 100,000க்கும் மேற்பட்ட விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கக்கூடும் என ESSC எச்சரித்தது. மேலும், முக்கியச் சேமிப்பு வசதிகள் செயலிழந்தால் 2.5 பில்லியன் டன் அல்லது அதற்கும் அதிகமான பொருள் வெளியேறக்கூடிய மோசமான சூழலையும் அது விவரித்தது. இவை சாத்தியமான பாதிப்புகள் குறித்த மதிப்பீடுகள்; செயல்படும் தம்பகான் சுரங்கத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள் அல்ல.

நவீனப் பொறியியல் மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் என SMI முன்பு கூறியுள்ளது. 2012ஆம் ஆண்டு அனுமதி நிராகரிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, அப்போதைய SMI தலைவர் பீட்டர் ஃபாரஸ்டல், திட்டத்தின் சுற்றுச்சூழல் தாக்க அறிக்கையின் அடிப்படையில் அந்த முடிவு எடுக்கப்படவில்லை என வாதிட்டார். சர்ச்சை குறித்த அண்மைய செய்திக்காக நேர்காணல் அளிக்க SMI மறுத்தது.

முரண்பட்ட திட்ட எல்லைகளும் வன்முறை வரலாறும்

திட்டம் குறித்த வெவ்வேறு விவரிப்புகளில் நிலப்பரப்பு அளவும் இடம்பெயர வேண்டியோரின் எண்ணிக்கையும் மாறுபடுகின்றன. தெற்கு கோட்டபாட்டோ, சரங்கானி, சுல்தான் குடாரத், தாவாவோ டெல் சூர் ஆகிய பகுதிகளில் சுமார் 23,600 ஹெக்டேர் பரப்பளவுள்ள குத்தகைப் பகுதி இருப்பதாக ESSC விவரித்தது. பின்னர் வெளியான செய்திகள், முன்மொழியப்பட்ட இறுதி சுரங்கப் பகுதி சுமார் 10,000 ஹெக்டேர் எனக் கூறின. குத்தகைப் பகுதியின் எல்லையும் இறுதி சுரங்கப் பகுதியும் வெவ்வேறு விஷயங்களை அளவிடுகின்றன; எனவே, இரண்டில் எதையும் அகழப்படவுள்ள பகுதியின் அளவாகத் தானாகவே கருதக்கூடாது.

வனப்பகுதி தொடர்பான எண்ணிக்கைகளை ஒப்பிடுவது மேலும் கடினமாக உள்ளது. 3,935 ஹெக்டேர் வனப்பகுதியை அழித்து, 4,000 பிளான் மக்களை இடம்பெயரச் செய்யும் திட்டங்கள் இருந்ததாக ESSC குறிப்பிட்டது. மற்றொரு செய்தி, சுமார் 1,300 ஹெக்டேர் வனம் உட்பட மொத்தம் 4,000 ஹெக்டேர் பாதிக்கப்படும் என்றும், சுமார் 5,000 பேர் இடம்பெயர வேண்டியிருக்கும் என்றும் விவரித்தது. ஒரே மாதிரியான வரையறைகளைப் பயன்படுத்தும் புதுப்பிக்கப்பட்ட திட்டம் இல்லாதவரை, இவை வேறுபட்ட செய்தி மதிப்பீடுகளாகவே இருக்கும்.

2.4 பில்லியன் டன் தாதுவில் 13.5 மில்லியன் டன் செம்பும் 15.8 மில்லியன் அவுன்ஸ் தங்கமும் இருப்பதாக ESSC குறிப்பிட்டது; பின்னர் வெளியான விவரிப்புகளில் தாது அளவு சுமார் மூன்று பில்லியன் டன் எனக் கூறப்படுகிறது. தேதியிடப்பட்ட தொழில்நுட்ப மதிப்பீடு இல்லாமல் இந்த வேறுபாட்டை, கனிம வளம் உறுதிசெய்யப்பட்ட வகையில் அதிகரித்துள்ளது எனக் கருதக்கூடாது.

மோதல் ஏற்கெனவே உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சுரங்கக் குத்தகைப் பகுதிக்குள் பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள், பழங்குடியினர் உள்ளிட்ட குறைந்தது இரண்டு டஜன் பேர் கொல்லப்பட்டதாக வரலாற்றுச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. பழங்குடியினர் தலைவர் குரில்மின் மாலிட்டும் அவருடன் இருந்த இளம் தோழரும் 2002 ஜூலையில் கொல்லப்பட்டனர். 2012ஆம் ஆண்டு ராணுவ நடவடிக்கையின்போது டாகில் கப்பியோனின் மனைவியும் இரண்டு மகன்களும் உயிரிழந்தனர்.

ராணுவப் படைநிறுத்தங்கள், ஆயுதம் ஏந்திய பழங்குடியினர் எதிர்ப்பு, நிறுவனப் பாதுகாப்பு, கம்யூனிஸ்ட் கிளர்ச்சியாளர்கள் ஆகிய அனைத்தும் இந்த வரலாற்றின் பகுதிகளாக உள்ளன. உயிரிழப்புகள் சிக்கலான மோதல் சூழலில் நிகழ்ந்தவை; அவை அனைத்துக்கும் ஒரே தரப்பையோ காரணத்தையோ பொறுப்பாக்க முடியாது.

வாங்குபவர்களும் பொறுப்புடைமையும் தேவைப்படும் கனிமத் திட்டம்

தூய்மையான ஆற்றலுக்கான மாற்றத்தைச் சுரங்கத் தொழில் ஆதரிக்கவும், உள்நாட்டுப் பதப்படுத்தலில் முதலீட்டை ஈர்க்கவும் பிலிப்பைன்ஸ் அரசு விரும்புகிறது. இந்தோனேசியா பிராந்திய ஒப்பீடாக உள்ளது: 2024ஆம் ஆண்டில் உலகளாவிய சுரங்கச் செம்பு உற்பத்தியில் சுமார் 4.5 சதவீதம் அந்நாட்டின் பங்கு; மேலும், பெரிய உருக்காலை முதலீடுகளையும் அது ஈர்த்துள்ளது. முடிக்கப்பட்ட பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதைக் காட்டிலும், பிலிப்பைன்ஸ் பெரும்பாலும் கனிமங்களைப் பிரித்தெடுத்து ஏற்றுமதி செய்யும் நிலையிலேயே உள்ளது.

பிலிப்பைன்ஸின் செம்பு இருப்புகளில் 92 சதவீதத்துக்கு சுரங்க அனுமதி இல்லை என ரைஸ்டாட் எனர்ஜியின் மின்கலச் சந்தை ஆய்வுப் பிரிவு துணைத் தலைவர் டுவோ ஃபூ கூறினார். சுரங்கங்களை உருவாக்க எட்டு முதல் 15 ஆண்டுகள் வரை ஆகும் என்றும், அந்தக் காலத்தில் நிதி, பணவீக்கம், கொள்கை மாற்றங்கள், பண்டங்களின் விலைகள் ஆகியவை திட்டங்களைப் பாதிக்கக்கூடும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

தம்பகானின் உரிமை வரலாறும் தீர்க்கப்படாத மற்றொரு விவகாரமாக உள்ளது. 2015இல் க்ளென்கோர் விலகியது. அதைத் தொடர்ந்து, சை குடும்பத்துடன் தொடர்புடைய அல்சன்ஸ் மற்றும் இண்டோஃபில் ரிசோர்சஸ் பிலிப்பைன்ஸ் உள்ளிட்ட பிலிப்பைன்ஸ் நலன்கள் வழியாகக் கட்டுப்பாடு மாறியதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன; 2017 டிசம்பருக்குள் SMI முழுமையாகப் பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டவர்களுக்குச் சொந்தமானது என சுரங்கங்கள் மற்றும் புவியியல் பணியகம் விவரித்தது. சுமார் 2 பில்லியன் டாலர் மதிப்புடையதாகக் கூறப்படும் ஒரு கட்டுப்பாட்டு நிறுவனக் கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்ய சீனாவின் சைனால்கோ பரிசீலித்ததாக 2024ஆம் ஆண்டுச் செய்திகள் தெரிவித்தன. எந்த ஒப்பந்தமும் பொதுவில் உறுதிசெய்யப்படவில்லை.

பிலிப்பைன்ஸ் கனிமங்களுக்கான முக்கியச் சந்தையாக சீனா ஏற்கெனவே உள்ளது. 2020 முதல் 2024 இறுதி வரையிலான ஐக்கிய நாடுகள் வர்த்தகத் தரவுகளின்படி, பிலிப்பைன்ஸின் நிக்கல் தாது ஏற்றுமதியில் சுமார் 90 சதவீதம் சீனத் துறைமுகங்களுக்குச் சென்றது. இதனால் தம்பகான் செம்பு எங்கு செல்லும் என்பது உறுதியாகாது; எனினும், சீனாவிலுள்ளவை உள்ளிட்ட பிராந்திய உருக்காலைகள் சாத்தியமான வாங்குபவர்களாக இருக்கலாம்.

புதிய கனிம அகழ்வுத் தேவையைக் குறைக்க மறுசுழற்சி, மறுபயன்பாடு, பொருட்களைத் திறமையாகப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை உதவும் என எர்த்வொர்க்ஸ் அமைப்பின் சுரங்கத் திட்ட இயக்குநர் எலன் மூர் வாதிடுகிறார். வாகன உற்பத்தியாளர்கள் குறித்த லீட் தி சார்ஜ் கூட்டணியின் மதிப்பீட்டிலும், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு, தொழிலாளர் உரிமைகள், பழங்குடியினர் உரிமைகள் ஆகியவற்றில் முன்னேற்றம் சீரற்றதாகவும், சில நிறுவன உறுதிமொழிகளைச் செயல்படுத்துவதில் தாமதம் இருப்பதாகவும் கண்டறியப்பட்டது.

தூய்மையான ஆற்றலுடன் மட்டுமல்லாமல், செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளுக்கும் கனிமத் தேவை அதிகரித்து வருவதாக குளோபல் விட்னஸ் அமைப்பின் கொள்கை மற்றும் வலியுறுத்தல் பிரிவுத் தலைவர் எமிலி ஐயோனா ஸ்டீவர்ட் எச்சரித்தார். உற்பத்தி உமிழ்வுகள் தொடர்பாக ஐரோப்பாவின் கார்பன் எல்லைச் சரிசெய்தல் நடைமுறை அழுத்தம் கொடுக்கிறது; அதன் ஆரம்பத் துறைகளில் எஃகு, அலுமினியம், சிமென்ட் ஆகியவை உள்ளன; செம்பு இல்லை. தம்பகானின் நிலம் அல்லது நீர் தொடர்பான சர்ச்சைகளுக்கு இது தீர்வளிக்காது.

உற்பத்தி தொடங்குவதற்கான உறுதியான தேதி, புதிய விசாரணைத் தேதி அல்லது மாற்று நகராட்சி ஒப்பந்தத்துக்கான காலக்கெடு எதுவும் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. அமல்படுத்தக்கூடிய உள்ளூர் நிபந்தனைகள், மாகாணத் தடை, ஒப்புதல், தற்போதைய பொறியியல் திட்டங்கள், சுரங்கம் மூடப்பட்ட பிறகு கழிவுகளை நிர்வகிப்பதற்கான பொறுப்பு ஆகியவை குறித்து இன்னும் முடிவெடுக்க வேண்டியுள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தம்பகானில் 17 ஆண்டுகளுக்கு ஆண்டுக்கு 375,000 டன் செம்பும் 360,000 அவுன்ஸ் தங்கமும் உற்பத்தி செய்யப்படும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• தேசிய திறந்தவெளிச் சுரங்கத் தடை 2021 டிசம்பரில் முடிவுக்கு வந்தது; ஆனால் தெற்கு கோட்டபாட்டோவின் தனிப்பட்ட கட்டுப்பாடு தடையாக நீடித்தது.
• SMI உடனான நகராட்சி ஒப்பந்தத்தை 2020 ஆகஸ்டில் தம்பகான் ரத்து செய்தது; அதேவேளை புதிய ஒப்பந்தத்துக்கான வாய்ப்பையும் திறந்துவைத்தது.
• பிளான் சமூகங்கள் பிளவுபட்டுள்ளன; சுரங்கம் குறித்த நோரா சுகாலின் நிலைப்பாட்டைப் பற்றிய செய்திகள் முரண்படுகின்றன.
• வன அழிப்பு, இடமாற்றம், உரிமத் தொகை குறித்த மதிப்பீடுகள் வேறுபடுகின்றன; அவற்றுக்கு ஒத்திசைவு தேவை.
• நீர் பாதுகாப்பு, கழிவுச் சேமிப்பு, சுரங்கம் மூடப்பட்ட பிறகான பொறுப்புடைமை ஆகியவை தீர்க்கப்படாத முக்கியப் பிரச்சினைகள்.
• சைனால்கோ முதலீடு அல்லது உற்பத்தி தொடங்குவதற்கான உறுதியான தேதி எதுவும் பொதுவில் உறுதிசெய்யப்படவில்லை.