கடல்சார் எல்லைப் பிரச்சினை: ஹேக்கில் நடைபெறும் இரண்டாவது UNCLOS கூட்டத்தில் கம்போடியாவும் தாய்லாந்தும் பங்கேற்பு

2001 கட்டமைப்பு முடிவுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து ஐந்து நாள் பேச்சுவார்த்தை

தாய்லாந்து வளைகுடாவில் சுமார் 10,000 சதுர மைல் பரப்பளவில் ஒன்றுடன் ஒன்று முரண்படும் கடல்சார் உரிமைக் கோரிக்கைகள் தொடர்பாக மேலும் சட்ட மற்றும் தொழில்நுட்ப விவாதங்களை முன்னெடுக்க, கம்போடியாவும் தாய்லாந்தும் 2026 அக்டோபர் 14 முதல் 18 வரை ஹேக்கில் உள்ள அமைதி மாளிகையில் தங்களின் இரண்டாவது கடல்சார் சமரசக் கூட்டத்தை நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளன. மே மாதத்தில் இருதரப்புப் பேச்சுவார்த்தைக் கட்டமைப்பைத் தாய்லாந்து முடிவுக்குக் கொண்டுவந்ததும், கடல் சட்டம் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உடன்படிக்கையின் (UNCLOS) கீழ் சமரசத்தை நாட கம்போடியா முடிவெடுத்ததும் இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பின்னணியாக உள்ளன.

கம்போடியாவின் துணைப் பிரதமரும் வெளியுறவு மற்றும் சர்வதேச ஒத்துழைப்புத் துறை அமைச்சருமான பிரக் சோகோன், சட்ட வல்லுநர்கள் அடங்கிய குழுவுடன் அக்டோபர் 11 மாலை புறப்பட்டார். கம்போடிய அரசின் செய்தி நிறுவனமான அகென்ஸ் கம்பூச்சியா பிரஸ், அவர் புறப்பட்டதையும், கம்போடியாவின் முகவராக அவர் பொறுப்பேற்றிருப்பதையும் தனது அக்டோபர் 11 அறிவிப்பில் உறுதிப்படுத்தியது. முகவராக, இந்த ஆணையத்தின் முன் கம்போடிய அரசைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

இதற்கு முன்னதாக செப்டம்பர் 14 முதல் 16 வரை சிங்கப்பூரில் தொடக்கக் கூட்டம் நடைபெற்றது. இரு நாடுகளின் வெளியுறவு அமைச்சர்களும் செப்டம்பர் 15 அன்று தொடக்க உரைகளை நிகழ்த்தினர். எந்த நாட்டின் கடல்சார் உரிமைக் கோரிக்கையையும் ஆணையம் ஏற்கவோ நிராகரிக்கவோ இல்லை; எந்தத் தீர்வும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

இரு நாடுகளின் அடிப்படை வேறுபாடு ஏற்கெனவே தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஒரே கடல்சார் எல்லையை நிறுவும் ஒப்பந்தம் அல்லது கூட்டு மேம்பாடு மற்றும் வளங்களைச் சமமாகப் பகிர்வதற்கான இடைக்கால ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றில் ஒன்றை கம்போடியா விரும்புகிறது. முதலில் எல்லை வரையறுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், பிற அம்சங்களை அதற்குப் பிறகு பரிசீலிக்கலாம் என்றும் தாய்லாந்து வலியுறுத்துகிறது. எல்லை வரையறை என்பது ஒரு நாட்டின் கடல்சார் உரிமைகள் எங்கே முடிந்து, மற்ற நாட்டின் உரிமைகள் எங்கே தொடங்குகின்றன என்பதை ஒப்புக்கொள்வதாகும்.

கூட்டம் நடைபெறும் இடம் இதுவாக இருந்தாலும், இவை சர்வதேச நீதிமன்றத்தின் (ICJ) முன் நடைபெறும் வழக்கு விசாரணைகள் அல்ல. அமைதி மாளிகையில் ICJ மற்றும் நிரந்தர நடுவர் நீதிமன்றம் (PCA) ஆகிய இரண்டும் உள்ளன; ஆனால் இந்தப் பிரச்சினை UNCLOS-இன் கீழ் அமைக்கப்பட்ட தனி சமரச ஆணையத்தின் முன் உள்ளது. இந்த நடவடிக்கைகளின் நிர்வாகத்துக்கு ஆதரவளிக்கும் பதிவகமாக PCA செயல்படுகிறது.

இரு அரசுகளையும் யார் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்?

கம்போடியாவின் துணை முகவரான, எல்லை விவகாரங்களுக்கான அரசுச் செயலகத்தின் பொறுப்பமைச்சர் லாம் சேயா மற்றும் சட்ட விவகார நிபுணத்துவம் கொண்ட அதிகாரிகள், பிரக் சோகோனுடன் செல்கின்றனர். கடல்சார் எல்லை மற்றும் கடலுக்கு அப்பாலுள்ள வளங்களுக்கான சாத்தியமான ஏற்பாடுகள் குறித்த கம்போடியாவின் நிலைப்பாடுகளை உருவாக்குவது அவர்களின் பணியாகும்.

தாய்லாந்தின் குழுவுக்கு அதன் முகவராகச் செயல்படும் துணைப் பிரதமரும் வெளியுறவு அமைச்சருமான சிஹாசக் புவாங்கேத்கியோ தலைமை தாங்குவார். துணைப் பிரதமர் பாகோர்ன் நில்பிரபந்த் ஆலோசகராகச் செயல்படுவார். ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் சட்ட விவகாரத் துறையின் தலைமை இயக்குநர் சோங்சாய் சாய்பதியுத் தாய்லாந்தின் துணை முகவராக உள்ளார்.

தாய்லாந்துக் குழுவில் ராயல் தாய் கடற்படையின் நீரியல் துறை மற்றும் கடற்படைச் செயல்பாட்டுத் துறையின் நிபுணர்களும், எரிசக்தி அமைச்சகத்தின் கனிம எரிபொருள் துறையினரும் இடம்பெறுகின்றனர். இந்தக் குழுவமைப்பு, இதில் அடங்கியுள்ள தொழில்நுட்பப் பணிகளைப் பிரதிபலிக்கிறது: உரிமைக் கோரிக்கை எல்லைக்கோடுகளை ஒப்பிடுதல், அவற்றின் புவியியல் அமைவிடங்களை ஆய்வு செய்தல், சர்ச்சைக்குரிய பகுதியில் உள்ள வளங்களைப் பரிசீலித்தல்.

சிங்கப்பூர் கூட்டத்தைத் தொடர்ந்து, அடுத்த கட்டத்துக்குத் தேவையான தயாரிப்புகளை சிஹாசக் விவரித்தார்:

"இதையெல்லாம் நாம் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். இனிமேல், செய்ய வேண்டிய வீட்டுப்பாடம் எங்களுக்கு இருக்கிறது," என்று அவர் கூறினார்.

இந்தப் பிரச்சினை சமரசத்துக்கு வந்த விதம்

2001-ல் கையெழுத்தான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தமான MOU 44-ஐ முடிவுக்குக் கொண்டுவந்ததே உடனடிக் காரணம். கடல்சார் எல்லைகள் மற்றும் ஹைட்ரோகார்பன் வளங்களின் கூட்டு மேம்பாடு குறித்த பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு வழிகாட்டுவதற்காக இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இவ்விரு அம்சங்களையும் தனித்தனிப் பேச்சுவார்த்தைகளாகக் கருதாமல், "பிரிக்க முடியாத தொகுப்பாக" அது அணுகியது.

மூலோபாய மற்றும் சர்வதேச ஆய்வுகளுக்கான மையத்தின் ஆசிய கடல்சார் வெளிப்படைத்தன்மை முன்னெடுப்பு, தனது செப்டம்பர் 30 ஆய்வில் நிகழ்வுகளின் வரிசையைத் தொகுத்துள்ளது. கம்போடியா 2026-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் UNCLOS-ஐ அங்கீகரித்ததால், பேச்சுவார்த்தைகளுக்கான புதிய சட்டச் சூழல் உருவானது. 25 ஆண்டுகளில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் எதுவும் ஏற்படவில்லை என்று கூறி, பின்னர் அந்தப் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தைத் தாய்லாந்து முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது.

• 2026 மே 5: தாய்லாந்து MOU 44-ஐ முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது.
• மே 26: கடல்சார் எல்லை வரையறையைப் பிணைப்புடைய சர்ச்சைத் தீர்வு நடைமுறைகளிலிருந்து விலக்கியிருந்த UNCLOS அறிவிப்பின் அந்தப் பகுதியை கம்போடியா திரும்பப் பெற்றது.
• ஜூன் 2: சமரசத்தைத் தொடங்குவதற்கான அறிவிப்பை கம்போடியா தாக்கல் செய்தது.
• ஜூன் 19: தாய்லாந்து தனது பதிலைச் சமர்ப்பித்து, நடவடிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டது.
• ஆகஸ்ட் 14: நியமிக்கப்பட்ட நான்கு சமரசகர்கள் கத்ரீனா கூப்பரைத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
• செப்டம்பர் 14 முதல் 16: சிங்கப்பூரில் முதல் கூட்டம் நடைபெற்றது; செப்டம்பர் 15 அன்று தொடக்க உரைகள் நிகழ்த்தப்பட்டன.
• அக்டோபர் 14 முதல் 18: இரண்டாவது கூட்டம் ஹேக்கில் நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்ததன் பொருள் என்ன என்பதில் இரு அரசுகளுக்கும் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. அது ஏற்கெனவே இருந்த இருதரப்புக் கட்டமைப்பை அகற்றி, சமரசத்தை நாட வழிவகுத்தது என்கிறது கம்போடியா. பேச்சுவார்த்தைகளை நிறுத்துவது அல்ல, பொதுவான சட்ட அடிப்படையில் அவற்றை மீண்டும் தொடங்குவதே நோக்கம் என்கிறது தாய்லாந்து.

முந்தைய பேச்சுவார்த்தைகள் குறித்த மாறுபட்ட கணக்குகள்

MOU 44-இன் கீழ் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைகளின் பதிவுகள் வெவ்வேறாக விவரிக்கப்படுகின்றன. எல்லை வரையறை அல்லது கூட்டு மேம்பாடு குறித்த உடன்பாடு எட்டப்படாமல் ஐந்து சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடந்ததாக ஆசிய கடல்சார் வெளிப்படைத்தன்மை முன்னெடுப்பின் ஆய்வு கணக்கிடுகிறது. தாய்லாந்தின் தொடக்க உரை குறித்த சிஹாசக்கின் விளக்கத்தில், 25 ஆண்டுகளில் இரண்டு சுற்று அதிகாரபூர்வப் பேச்சுவார்த்தைகள் மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகின்றன.

எந்தக் கூட்டங்கள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன என்பதில் இந்த வேறுபாடு இருக்கலாம்; ஆனால் இந்த எண்ணிக்கைகளை இணக்கப்படுத்தும் விளக்கம் எதுவும் அறிவிக்கப்படவில்லை. இரு கணக்குகளும் அடிப்படை முடிவில் ஒத்துப்போகின்றன: புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தின் கீழ், ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட கடல்சார் எல்லையோ கூட்டு மேம்பாட்டு ஏற்பாடோ உருவாகவில்லை.

ஆறு மாதங்களுக்குள் உடன்பாடு எட்ட முடியாவிட்டால், முதலில் நேரடி எல்லைப் பேச்சுவார்த்தைகளையும், அதன் பிறகு இருதரப்பும் இணைந்து சமரசத்தை நாடுவதையும் தாய்லாந்து முன்மொழிந்ததாகவும் சிஹாசக் கூறினார். இதன் அடிப்படையில், புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் முடிவுக்கு வந்ததால் வேறு வழியின்றிப் போனது என்ற கம்போடியாவின் நிலைப்பாட்டை அவர் நிராகரித்தார்.

நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு தொடங்கின என்பதற்கான தூதரக ரீதியான விளக்கத்தில் இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. ஆனால் எல்லை எங்கே அமைய வேண்டும் அல்லது ஆணையம் எந்தத் தீர்வு வாய்ப்புகளைப் பரிந்துரைக்கும் என்பதை இது தீர்மானிப்பதில்லை.

முதலில் எல்லையா, இறுதிக் கோட்டுக்கு முன் வளங்களா?

மூன்று சாத்தியமான தீர்வுகளை கம்போடியா முன்வைத்துள்ளது. சர்வதேசச் சட்டத்துக்கு ஏற்ப, அனைத்து நோக்கங்களுக்குமான ஒரே கடல்சார் எல்லையை நிறுவும் ஒப்பந்தமே அதன் விருப்பத் தீர்வாகும். மாற்றாக, இறுதி எல்லைத் தீர்வு எட்டப்படும் வரை கூட்டு மேம்பாடு மற்றும் வளங்களைச் சமமாகப் பகிர்வதற்கு அது ஒப்புக்கொள்ளத் தயாராக உள்ளது.

இரு தீர்வுகளிலும் உடன்பாடு எட்ட முடியாவிட்டால், பின்னர் நடைபெறும் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு அடிப்படையாக அமையக்கூடிய பரிந்துரைகளை ஆணையம் வழங்க வேண்டும் என கம்போடியா விரும்புகிறது. இதனால் அதன் அணுகுமுறை எல்லைத் தீர்வை மட்டும் நோக்கமாகக் கொண்டதல்ல: எல்லை இறுதிசெய்யப்படுவதற்கு முன்பே வளங்கள் குறித்த ஒப்பந்தத்துக்கு அது இடமளிக்கிறது.

தாய்லாந்தின் நிலைப்பாட்டில் எல்லை வரையறையே நடவடிக்கைகளின் மையமாக உள்ளது. சிங்கப்பூர் கூட்டத்துக்குப் பிறகு, தாய்லாந்தின் வெளியுறவு அமைச்சர் மற்றும் முகவரான சிஹாசக், தாம் விரும்பும் வரிசையை விளக்கினார்:

"கடல்சார் எல்லை வரையறை முதலில் வர வேண்டும் என்பதே தாய்லாந்தின் நிலைப்பாடு; பிற அம்சங்களை அதன் பிறகு பரிசீலிக்கலாம்," என்று அவர் கூறினார்.

இந்த வேறுபாடு, பேசப்படும் அம்சங்களையும் அவற்றின் வரிசையையும் சார்ந்தது. போட்டியிடும் எல்லைக் கோரிக்கைகள் தீர்க்கப்படாமல் இருக்கும்போதே, வளங்கள் தொடர்பாக நாடுகள் ஒத்துழைக்க கூட்டு மேம்பாடு வழிவகுக்கும். தாய்லாந்தின் அறிவிக்கப்பட்ட அணுகுமுறை, அத்தகைய ஏற்பாடுகளுக்குச் செல்லும் முன் எல்லையைத் தீர்மானிப்பதாக இருக்கும்.

சமமான பகிர்வு குறித்தே கம்போடியாவின் வெளியிடப்பட்ட தொடக்க நிலைப்பாடு குறிப்பிடுகிறது; குறிப்பிட்ட 50:50 பங்கீட்டை அது முன்வைக்கவில்லை. வளப் பங்கீட்டு விகிதம் எதுவும் ஒப்புக்கொள்ளப்படவில்லை. நியாயமான பங்கீட்டை, சமமாகப் பிரிப்பதாக அறிவிக்கப்பட்ட முடிவுடன் குழப்பக்கூடாது.

கட்டாயச் சமரசத்தால் எட்டக்கூடியவை

கடலில் நாடுகளின் உரிமைகள் மற்றும் பொறுப்புகளை நிர்ணயிக்கும் விதிகளையும், சர்ச்சைகளைத் தீர்ப்பதற்கான நடைமுறைகளையும் UNCLOS வழங்குகிறது. நடைமுறை அடிப்படையில் கட்டாயமான, ஆனால் ஆணையத்தின் பரிந்துரைகள் மூலம் பிணைப்புடைய தீர்வைத் திணிக்காத ஒரு செயல்முறையில் கம்போடியாவும் தாய்லாந்தும் பங்கேற்றுள்ளன.

ஆசிய கடல்சார் வெளிப்படைத்தன்மை முன்னெடுப்பின் விளக்கத்தின்படி, எல்லை வரையறை உள்ளிட்ட சில சர்ச்சைகளைப் பிணைப்புடைய நடுவர் தீர்ப்புச் செயல்முறைகளிலிருந்து விலக்கிக்கொள்ள நாடுகளுக்கு 298-வது பிரிவு அனுமதிக்கிறது. 2011-ஆம் ஆண்டு தாய்லாந்து அத்தகைய அறிவிப்பைச் செய்தது; அந்த விலக்கு இப்போதும் நடைமுறையில் உள்ளது. UNCLOS-ஐ அங்கீகரித்தபோது கம்போடியாவும் முதலில் இதேபோன்ற அறிவிப்பைச் செய்தது; பின்னர் மே 26 அன்று தொடர்புடைய பகுதியைத் திரும்பப் பெற்றது.

தகுதிபெறும் எல்லை வரையறை சர்ச்சைகளுக்கு, இணைப்பு V-இன் பிரிவு 2-ன் கீழ் கட்டாயச் சமரசத்தை உடன்படிக்கை தொடர்ந்து வழங்குகிறது. வேறுபாடுகளை ஆராய்ந்து, உடன்பாட்டை நாடுவதற்கு ஆணையம் தரப்புகளுக்கு உதவுகிறது. பிணைப்புடைய தீர்ப்பை வழங்கும் நீதிமன்றத்தின் பணியிலிருந்து இது வேறுபட்டது.

ஆணையம் அமைக்கப்பட்ட நாளிலிருந்து 12 மாதங்களுக்குள் அறிக்கை சமர்ப்பிக்க வேண்டும். எட்டப்பட்ட உடன்பாடு ஏதேனும் இருந்தால் அதை அறிக்கை பதிவு செய்யும்; உடன்பாடு இல்லாவிட்டால், தொடர்புடைய கேள்விகள் குறித்த தனது முடிவுகளையும் சுமுகத் தீர்வுக்கான பரிந்துரைகளையும் பதிவு செய்யும். அதன் பின்னர் அந்த அறிக்கையின் அடிப்படையில் ஒப்பந்தம் ஒன்றை எட்ட நாடுகள் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும். அந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்தால், பிணைப்புடைய சர்ச்சைத் தீர்வு நடைமுறைக்குச் செல்ல இருதரப்பின் ஒப்புதல் தேவை.

இந்த வேறுபாடு, ஹேக் கூட்டம் குறித்த எதிர்பார்ப்புகளை நிதானமாக அமைக்கிறது. பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னெடுக்கவும், கருத்து வேறுபாடுகளைக் குறைக்கவும் அல்லது பரிந்துரைகளுக்கான அடித்தளத்தைத் தயாரிக்கவும் இந்தக் கூட்டத்தொடர் உதவலாம். இது இறுதி எல்லையை நிர்ணயிப்பதற்கான அறிவிக்கப்பட்ட காலக்கெடு அல்ல; வளப் பகிர்வு ஒப்பந்தத்தை ஆணையம் தன்னிச்சையாகத் திணிக்கவும் முடியாது.

ஐந்து சமரசகர்களும் ரகசிய நடவடிக்கைகளும்

ஆஸ்திரேலியத் தூதர் கத்ரீனா கூப்பர் இந்த ஆணையத்துக்குத் தலைமை தாங்குகிறார். டென்மார்க் தூதர் பீட்டர் தக்சோ-யென்சனையும், சர்வதேசச் சட்ட நிபுணரான பிரான்சைச் சேர்ந்த ஜீன்-மார்க் தூவெனினையும் கம்போடியா நியமித்தது. கடல் சட்டத்துக்கான சர்வதேசத் தீர்ப்பாயத்தின் முன்னாள் தலைவர்களான ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த ருடிகர் வுல்ஃப்ரமும் தென்னாப்பிரிக்காவைச் சேர்ந்த ஆல்பர்ட் ஹாஃப்மானும் தாய்லாந்தால் நியமிக்கப்பட்டனர்.

இந்த ஐந்து உறுப்பினர்களும் சமரசகர்கள்; தங்களை நியமித்த அரசுகளின் சார்பில் பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் தேசியக் குழுக்கள் அல்லர். ஆசிய கடல்சார் வெளிப்படைத்தன்மை முன்னெடுப்பின் செயல்முறை விளக்கத்தின்படி, ஒவ்வொரு நாடும் தலா இரு உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது; அவர்கள் பின்னர் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். வேறு விதமாக ஒப்புக்கொள்ளப்படாவிட்டால், பெரும்பான்மை வாக்கின் மூலம் ஆணையம் தனது நடைமுறையை வகுத்துக்கொள்கிறது.

சிங்கப்பூர் கூட்டத்தில், நியமன விதிமுறைகளையும் நடைமுறை விதிகளையும் நாடுகள் ஏற்றுக்கொண்டன; தங்களின் நிலைப்பாடுகளை முன்வைத்து, ஆணையத்துடன் விரிவான விவாதங்களையும் நடத்தின. நடவடிக்கைகள் இயல்பாகவே ரகசியமானவை என்பதால், கூட்டங்களின்போது பரிமாறப்பட்ட முன்மொழிவுகள் குறித்து பொதுவில் உறுதிப்படுத்தக்கூடிய தகவல்கள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன.

தொடக்கக் கூட்டத்துக்குப் பிறகு மேலும் ஆறு கூட்டங்களை ஆணையம் திட்டமிட்டிருந்தது; அவற்றில் முதல் கூட்டம் அக்டோபர் 14 முதல் 18 வரை ஹேக்கில் நடைபெறுகிறது. அடுத்தடுத்த கூட்டங்களுக்கான தேதிகள் பொதுவில் வெளியான தகவல்களில் குறிப்பிடப்படவில்லை. 12 மாத அறிக்கைச் சமர்ப்பிப்பு காலக்கெடு என்பது, அந்தக் காலத்துக்குள் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகும் என்ற உறுதிமொழி அல்ல என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

வளைகுடாவின் வளங்களும் கப்பல் தரவுகளின் வரம்புகளும்

ஒன்றுடன் ஒன்று முரண்படும் உரிமைக் கோரிக்கைகள் உள்ள பகுதியில், கடலுக்கு அப்பாலுள்ள எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு வளங்கள் இருக்கக்கூடும். செவ்ரான், PTTEP மற்றும் ஷெல் நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனமான BG ஆசியா உள்ளிட்ட நிறுவனங்களுக்கு இந்தப் பகுதியில் தாய்லாந்து முன்பு உரிமங்களை வழங்கியுள்ளது. இந்த உரிமங்கள் சர்ச்சையின் வணிக வரலாற்றின் ஒரு பகுதியே தவிர, இரு நாடுகளின் எல்லை நிலைப்பாடுகளில் ஏதேனும் தீர்க்கப்பட்டுவிட்டதற்கான சான்றல்ல.

இந்தப் பகுதியின் எல்லைகள், ஒரு பகுதியாக, கம்போடியாவின் 1972 கண்டத்திட்டு உரிமைக் கோரிக்கையையும் தாய்லாந்தின் 1973 கோரிக்கையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை. அதன் தெற்கு எல்லையின் தோற்றம் MOU 44-இல் குறிப்பிடப்படவில்லை. வியட்நாமின் தோ சூ தீவுகளுக்கும் கம்போடியாவின் போலோ வை தீவுக்கும் இடையிலான கோட்பாட்டு நடுக்கோட்டுடன் அது தொடர்புடையதாகத் தெரிகிறது என்று ஆசிய கடல்சார் வெளிப்படைத்தன்மை முன்னெடுப்பு விவரிக்கிறது; அந்தக் கோட்டைப் பயன்படுத்துவதும் சர்ச்சைக்குரியது என்பதையும் அது குறிப்பிடுகிறது.

எல்லை தீர்க்கப்படாத நிலையிலும் கடல் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை மீன்பிடிச் செயல்பாடுகள் காட்டுகின்றன. ஆய்வில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஸ்டார்போர்டு மரிடைம் இன்டெலிஜென்ஸ் தரவின்படி, 2025 செப்டம்பர் முதல் 2026 செப்டம்பர் வரை உரிமைக் கோரிக்கைப் பகுதியில் மாதந்தோறும் சராசரியாக 57 தாய் மீன்பிடிக் கப்பல்கள் இருந்தன.

அந்தத் தரவுத்தொகுப்பில் கம்போடிய மீன்பிடிக் கப்பல்கள் எதுவும் தென்படவில்லை. ஆனால் பெரும்பாலான கம்போடிய மீனவர்களிடம் தானியங்கி அடையாள அமைப்பு உபகரணங்கள் இல்லை என்று அந்த ஆய்வு எச்சரிக்கிறது. கப்பலின் அடையாளத்தையும் இருப்பிடத்தையும் AIS ஒலிபரப்புகிறது. எனவே கண்காணிப்புத் தரவுத்தொகுப்பில் அது இல்லாதிருப்பதை, கம்போடியப் படகுகள் கடலில் இல்லை என்பதற்கான சான்றாகக் கொள்ள முடியாது.

குளோபல் ஃபிஷிங் வாட்ச் மூலம் ஆய்வு செய்யப்பட்ட பிற கப்பல் பதிவுகளில், AIS சமிக்ஞைகள் இல்லாமலேயே சில செயல்பாடுகள் கண்டறியப்பட்டன; அவை பெரும்பாலும் கப்பல் போக்குவரத்து வழித்தடங்களில் குவிந்திருந்தன. உரிமைக் கோரிக்கைப் பகுதியில் கப்பல்களின் செயல்பாடுகளுக்கு எந்தக் கட்டுப்பாடும் விதிப்பதில் நாடுகள் உடன்படவில்லை. இந்தப் பதிவுகள் கடல்சார் செயல்பாடுகளை விவரிக்கின்றன; மீன்பிடி உரிமைகளையோ வளங்களின் உரிமையையோ நிறுவுவதில்லை.

கோ குத் தீவும் தனியான நிலப் பிரச்சினையும்

கோ குத் என்றும் அழைக்கப்படும் கோ கூட் உள்ளிட்ட நிலப்பரப்பின் இறையாண்மை குறித்து அல்ல, தாய்லாந்து வளைகுடாவின் கடல்சார் எல்லை வரையறை குறித்தே இந்த நடவடிக்கைகள் உள்ளன என்று தாய்லாந்து கூறுகிறது. இந்தத் தீவு, உரிமைக் கோரிக்கைகள் உள்ள பெரிய பரப்புக்குள் அமைந்துள்ளது; சர்வதேச அளவில் தாய்லாந்தின் ஒரு பகுதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. MOU 44 அந்த இறையாண்மையைப் பாதிக்கவில்லை என்று தாய் அதிகாரிகள் தொடர்ந்து கூறிவந்துள்ளனர்.

கம்போடியாவின் 1972 கண்டத்திட்டு உரிமைக் கோரிக்கை எல்லைக்கோட்டுக்கும் சட்ட அடிப்படை இல்லை என்று கூறி தாய்லாந்து அதை நிராகரிக்கிறது. இது தாய்லாந்தின் நிலைப்பாடே தவிர, ஆணையம் எட்டிய முடிவு அல்ல. நடவடிக்கைகளின் வரம்பும் போட்டியிடும் சட்ட வாதங்களும் இந்தச் செயல்முறையில் ஆராயப்பட வேண்டியவை.

2025-ஆம் ஆண்டு நில எல்லையில் நடந்த சண்டையைத் தொடர்ந்து உறவுகள் பதற்றமடைந்த நிலையில் இந்தக் கடல்சார் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெறுகின்றன. டிசம்பர் மாதப் போர்நிறுத்தம் பெரிய அளவிலான ஆயுத மோதலை நிறுத்தியது; அதேவேளையில், ஜனவரி தொடக்கத்தில் போர்நிறுத்தத்தைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட இடம்பெயர்வு பொதுமக்கள் தொடர்ந்து பாதிக்கப்படுவதை வெளிப்படுத்தியது.

அந்த நிகழ்வுகள், கடினமான தூதரகச் சூழலை விளக்குகின்றன; ஆனால் கடல்சார் நடவடிக்கைகள் நில எல்லைச் சர்ச்சைகளிலிருந்து தனித்தவை. தாய்லாந்தின் தொடக்க உரையில் முன்வைக்கப்பட்ட ராக்கெட் தாக்குதல்கள், கண்ணிவெடிகள் மற்றும் போர்நிறுத்த மீறல்கள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள், சமரச ஆணையத்தின் கண்டறிதல்கள் அல்ல.

முன்னுதாரணம்; உத்தரவாதமான முடிவு அல்ல

1994-ஆம் ஆண்டு உடன்படிக்கை நடைமுறைக்கு வந்ததிலிருந்து, UNCLOS-இன் கீழ் நடைபெறும் இரண்டாவது கட்டாயச் சமரச நடவடிக்கைதான் கம்போடியா-தாய்லாந்து வழக்கு என ஆசிய கடல்சார் வெளிப்படைத்தன்மை முன்னெடுப்பு விவரிக்கிறது. 2016 ஏப்ரலில் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராக திமோர்-லெஸ்தே தொடங்கியதே முதல் வழக்கு.

ஆணையத்துக்கு அதிகாரம் உள்ளதா என்று ஆஸ்திரேலியா முதலில் சவால் விடுத்தது; ஆனால் சர்ச்சையை விசாரிக்கத் தமக்கு அதிகாரம் இருப்பதாக ஆணையம் ஒருமனதாகத் தீர்மானித்தது. பேச்சுவார்த்தைகளின் முடிவில், கடல்சார் எல்லை ஒப்பந்தம் 2018 மார்ச் 6 அன்று கையெழுத்தானது; அது 2019 ஆகஸ்ட் 30 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. நிரந்தர எல்லைகளையும், கிரேட்டர் சன்ரைஸ் எரிவாயு வயலுக்கான சிறப்பு ஏற்பாட்டையும் அந்த ஒப்பந்தம் நிறுவியது; அதில் கூட்டு மேம்பாடும் வருவாய்ப் பகிர்வும் அடங்கும்.

எல்லைகள் மற்றும் வளங்கள் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கிய பேச்சுவார்த்தை ஒப்பந்தத்துக்கு சமரசம் வழிவகுக்க முடியும் என்பதை அந்த முன்னுதாரணம் காட்டுகிறது. ஆனால் தாய்லாந்து வளைகுடாவில் என்ன முடிவு எட்டப்படும் என்பதை அது நிர்ணயிக்கவில்லை. திமோர் கடல் வழக்கில், ஏற்கெனவே இருந்த வள ஏற்பாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து அதற்குப் பதிலாகப் புதிய ஏற்பாட்டை பேச்சுவார்த்தை மூலம் உருவாக்க சமரசம் உதவியது. இங்கு, பேச்சுவார்த்தைக் கட்டமைப்பு முதலில் முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டதும், அதன் பின்னர் நடவடிக்கைகள் தொடங்கியதும் நடந்துள்ளன.

ஹேக்கில் நடைபெறும் கூட்டத்தின் உடனடி சோதனை, விரிவான சட்ட மற்றும் தொழில்நுட்ப விவாதங்கள் மூலம் தீர்வின் வரம்பு மற்றும் வரிசை குறித்து அரசுகளை நெருக்கமாகக் கொண்டுவர முடியுமா என்பதே. இறுதி எல்லை, கூட்டு மேம்பாட்டுத் திட்டம், வருவாய்ப் பங்கீடு அல்லது ஆணையத்தின் பரிந்துரை எதுவும் இதுவரை அறிவிக்கப்படவில்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• கம்போடியா-தாய்லாந்து UNCLOS சமரசத்தின் இரண்டாவது கூட்டம் 2026 அக்டோபர் 14 முதல் 18 வரை ஹேக்கில் உள்ள அமைதி மாளிகையில் நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
• கம்போடியாவின் முகவராகப் பிரக் சோகோனும், தாய்லாந்தின் முகவராகச் சிஹாசக் புவாங்கேத்கியோவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.
• தாய்லாந்து வளைகுடாவில் சுமார் 10,000 சதுர மைல் பரப்பளவிலான ஒன்றுடன் ஒன்று முரண்படும் கடல்சார் உரிமைக் கோரிக்கைகள் இந்தச் சர்ச்சையின் மையமாக உள்ளன.
• ஒரே எல்லை ஒப்பந்தம் அல்லது இடைக்காலக் கூட்டு மேம்பாடு மற்றும் வளங்களின் சமமான பகிர்வை கம்போடியா நாடுகிறது. முதலில் எல்லை வரையறை செய்யப்பட வேண்டும் எனத் தாய்லாந்து விரும்புகிறது.
• மே 5 அன்று தாய்லாந்து MOU 44-ஐ முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது; ஜூன் 2 அன்று கம்போடியா சமரச நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது.
• ஆணையத்தின் பரிந்துரைகள் பிணைப்புடையவை அல்ல. பின்னர் பிணைப்புடைய சர்ச்சைத் தீர்வு நடைமுறைக்குச் செல்ல இருதரப்பின் ஒப்புதல் தேவை.
• இறுதித் தீர்வோ வளப் பகிர்வு விகிதமோ எதுவும் அறிவிக்கப்படவில்லை.