வகுப்பறை மாற்றங்களில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கை ஆசிரியர்களே தொடங்குகின்றனர்
தென் கொரியாவின் அரசுத் தொடக்க, நடுநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில், 2023 முதல் 2025 வரை பள்ளி பருவத்தின்போது 575 வகுப்பாசிரியர் மாற்றங்கள் பதிவாகின. 2020 முதல் 2022 வரையிலான 415 மாற்றங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இது அதிகம். 38.6% அதிகரிப்பு, பள்ளி ஆண்டு முழுவதும் ஒரு வகுப்புக்குப் பொறுப்பான ஒரே ஆசிரியரைத் தொடர்ந்து வைத்திருப்பதில் சிரமம் அதிகரித்து வருவதைச் சுட்டுகிறது.
உள்ளடக்கம்
- வகுப்பறை மாற்றங்களில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கை ஆசிரியர்களே தொடங்குகின்றனர்
- ஒரே வகுப்பில் ஆறு முறை ஆசிரியர் மாற்றம்
- முந்தைய தரவுகள் அதிகரிப்பைக் காட்டினாலும், சில முரண்பாடுகள் உள்ளன
- இடையூறுகளில் பெரும்பகுதி தொடக்கப் பள்ளிகளில்
- ஆசிரியர் மாறும்போது மாணவர்கள் இழப்பது என்ன?
- முதலில் வேறு தீர்வுகளைப் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்கிறது உச்ச நீதிமன்றம்
- புகார்களும் பள்ளித் தலைமையும் ஆய்வுக்கு உட்படுகின்றன
- வன்கொடுமைச் சட்டங்களும் பாதுகாப்பும் குறித்துப் போராட்டங்கள் வலியுறுத்துகின்றன
- ஆண்டு ஒப்பந்த ஆசிரியர்களிடம் அதிக வகுப்பாசிரியர் பொறுப்புகள்
- முக்கிய அம்சங்கள்
மக்கள் சக்தி கட்சியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜியோங் சியோங்-குக் பெற்ற கல்வி அமைச்சகத் தரவுகளின்படி, அண்மைய மாற்றங்களில் 369 மாற்றங்களை, அதாவது 64.2%ஐ, ஆசிரியர்களே கோரியுள்ளனர். முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளில் இந்த எண்ணிக்கை 259 ஆக இருந்தது; தற்போது 42.5% உயர்ந்துள்ளது. பெற்றோர் கோரிய மாற்றங்கள் 156 இலிருந்து 206 ஆக, 32.1% அதிகரித்தன.
இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. பெற்றோரிடமிருந்து வரும் கோரிக்கைகள் அதிகரித்தாலும், பதிவான வளர்ச்சியின் பெரும்பகுதி வகுப்பாசிரியர் பொறுப்பிலிருந்து விலக ஆசிரியர்கள் கோரியதன் விளைவாகும். இரு காலகட்டங்களுக்கும் இடையில் கூடுதலாகப் பதிவான 160 மாற்றங்களில், 110ஐ ஆசிரியர்களும் 50ஐ பெற்றோரும் தொடங்கினர். ஆகவே, அதிகரிப்பில் 68.8% ஆசிரியர்களின் கோரிக்கைகளால் ஏற்பட்டது.
இந்த எண்ணிக்கைகள் வகுப்பறைப் பொறுப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களைக் கணக்கிடுகின்றன; ஆசிரியர் பணியிலிருந்து விலகியதைக் கட்டாயம் குறிக்கவில்லை. வகுப்பாசிரியராகப் பணியாற்றுவதை நிறுத்தும் ஒருவர் அதே பள்ளியில் தொடர்ந்து பணியாற்றலாம். ஒவ்வொரு மாற்றமும் தீங்கிழைக்கும் புகாரால் ஏற்பட்டது என்பதையும் இந்தத் தரவுகள் நிறுவவில்லை.
சில ஆசிரியர்கள் விலகுவதற்குப் பின்னால் உள்ள அழுத்தத்தை இரண்டு வகுப்பறை நிகழ்வுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன. ஜியோன்ஜுவில், ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவர்கள் ஒரே ஆண்டில் ஆறு வகுப்பாசிரியர் மாற்றங்களைச் சந்தித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. தெற்கு கியோங் கி மாகாணத்தில் உள்ள தொடக்கப் பள்ளி ஒன்றில், பாகுபாடு காட்டியதாகவும் விருப்பப்பட்ட மாணவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்ததாகவும் மீண்டும் மீண்டும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஆசிரியர் பதவி விலகக் கோரினார். ஒரு குடும்பத்தைச் சுற்றியுள்ள தகராறு, முழு வகுப்பின் கல்வித் தொடர்ச்சியையும் எவ்வாறு பாதிக்கலாம் என்பதை இரு நிகழ்வுகளும் காட்டுகின்றன.
ஒரே வகுப்பில் ஆறு முறை ஆசிரியர் மாற்றம்
ஜியோன்ஜுவில் உள்ள தொடக்கப் பள்ளியில், ஆசிரியர் ஒரு குழந்தையை முறைத்துப் பார்த்ததாக அல்லது குழந்தையைப் பிறர் கவனிப்பின்றி விட்டதாகப் பெற்றோர் புகார் தெரிவித்தனர். மாற்று ஆசிரியர்கள் வந்த பின்னரும் மேலும் புகார்கள் வந்தன; வகுப்பில் வகுப்பாசிரியர்கள் தொடர்ந்து மாறினர்.
இரு பெற்றோர் முறையே 113 மற்றும் 61 முறை புகார் அழைப்புகளை மேற்கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது; மொத்தம் 174 அழைப்புகள். அந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்பட்டன என்பதை இந்த விவரம் நிறுவவில்லை. மாணவர்கள் புதிய ஆசிரியர்களுடன் மீண்டும் மீண்டும் பழகிக்கொண்டிருந்தபோது, பள்ளி எதிர்கொண்ட தொடர்புகளின் அளவை இது காட்டுகிறது.
கியோங் கி ஆசிரியர், தமது குழந்தைக்கு நியாயமற்ற முறையில் நடத்தப்படுவதாகவும் மற்ற குழந்தைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதாகவும் ஒரு பெற்றோர் தொடர்ந்து புகார் தெரிவித்ததை எதிர்கொண்டார். மாணவர்களிடம் பாகுபாடு காட்டவில்லை என்று ஆசிரியர் மறுத்தபோதும் புகார்கள் தொடர்ந்தன. கடுமையான மன அழுத்தத்துக்குப் பிறகு, முதல் பருவத்தின் முடிவில் வகுப்பாசிரியர் பொறுப்பிலிருந்து விலகினார்.
இந்த நிகழ்வுகள் ஒரே முடிவை எட்டிய வெவ்வேறு வழிகளை விவரிக்கின்றன. ஒன்றில், அடுத்தடுத்து ஆசிரியர்களை மாற்றியும் புகார்கள் முடிவுக்கு வரவில்லை. மற்றொன்றில், ஆசிரியரே நிவாரணம் கோரினார். ஆசிரியர் மாற்றம் நிகழ்ந்ததாலேயே புகார் நியாயமானது என்றோ, அடிப்படைத் தகராறு தீர்ந்துவிட்டது என்றோ கருதுவதற்கு இவற்றில் எதுவும் ஆதாரமளிக்கவில்லை.
முந்தைய தரவுகள் அதிகரிப்பைக் காட்டினாலும், சில முரண்பாடுகள் உள்ளன
கல்வி அமைச்சகம் முன்னர் வெளியிட்ட தரவுகளின்படி, 2023இல் 203 வகுப்பாசிரியர் மாற்றங்கள் பதிவாகின. அவற்றில் 124ஐ ஆசிரியர்களும் 79ஐ பெற்றோரும் கோரினர். 2020இல் பதிவான 54 ஆசிரியர் கோரிக்கைகளைவிட இது இருமடங்குக்கும் அதிகம். 2024 ஜனவரி முதல் ஜூலை வரை 55 ஆசிரியர் கோரிக்கைகளும் 33 பெற்றோர் கோரிக்கைகளும் பதிவாகின என்றும் அந்த முந்தைய தரவுகள் குறிப்பிட்டன. இது முழு ஆண்டு அல்லாத காலகட்டம் என்பதால், முழு ஆண்டுடன் நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது.
அறிவிக்கப்பட்ட வரிசை:
- 2020: மொத்தம் 71 மாற்றங்கள்; 54 ஆசிரியர் கோரிக்கைகள், 17 பெற்றோர் கோரிக்கைகள்.
- 2021: மொத்தம் 142 மாற்றங்கள்; 90 ஆசிரியர் கோரிக்கைகள், 52 பெற்றோர் கோரிக்கைகள்.
- 2022: மொத்தம் 206 மாற்றங்கள்; 118 ஆசிரியர் கோரிக்கைகள், 88 பெற்றோர் கோரிக்கைகள்.
- 2023: மொத்தம் 203 மாற்றங்கள்; 124 ஆசிரியர் கோரிக்கைகள், 79 பெற்றோர் கோரிக்கைகள்.
- 2024 ஜனவரி முதல் ஜூலை வரை: மொத்தம் 88 மாற்றங்கள்; 55 ஆசிரியர் கோரிக்கைகள், 33 பெற்றோர் கோரிக்கைகள்.
- 2023 முதல் 2025 வரை: புதிய மொத்தக் கணக்கில் 575 மாற்றங்கள்; 369 ஆசிரியர் கோரிக்கைகள், 206 பெற்றோர் கோரிக்கைகள்.
வெளியிடப்பட்ட தரவுகளுக்கு இடையில் முரண்பாடு உள்ளது. 2020 முதல் 2022 வரையிலான முந்தைய ஆண்டு மொத்தங்கள் 419 ஆகின்றன; புதிய ஒப்பீட்டில் 415 எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முந்தைய ஆசிரியர் கோரிக்கைகளின் மொத்தம் 259 அல்ல, 262; பெற்றோர் கோரிக்கைகளின் மொத்தம் 156 அல்ல, 157. இந்த வேறுபாடுகளுக்கு விளக்கம் எதுவும் தரப்படவில்லை. புதிய மொத்தக் கணக்கு அறிவிக்கப்பட்ட 38.6% அதிகரிப்பை ஆதரிக்கிறது. எனினும், இரு வெளியீடுகளையும் முழுமையாக ஒத்திசைந்த ஒரே தரவுத் தொகுப்பாகக் கருதக்கூடாது.
இடையூறுகளில் பெரும்பகுதி தொடக்கப் பள்ளிகளில்
2023இல் பதிவான 203 மாற்றங்களில், 125 தொடக்கப் பள்ளிகளில் நிகழ்ந்தன; இது மொத்தத்தில் 61.6% ஆகும். நடுநிலைப் பள்ளிகளில் 36 மாற்றங்களும் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் 42 மாற்றங்களும் பதிவாகின.
பெற்றோர் கோரிக்கைகளில் இந்த வேறுபாடு குறிப்பாகத் தெளிவாக உள்ளது. 2023இல் அந்தக் கோரிக்கைகளால் தொடக்கப் பள்ளிகளில் 65 மாற்றங்களும், நடுநிலைப் பள்ளிகளில் ஐந்தும், உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் ஒன்பதும் நிகழ்ந்தன. எனவே, பெற்றோர் கோரிய 79 மாற்றங்களில் 65, அதாவது சுமார் 82.3%, தொடக்கப் பள்ளிகளில் நடந்தன.
மற்றொரு விவரம், தொடக்கப் பள்ளிகளில் நடந்த 125 மாற்றங்களில் 65ஐப் பெற்றோரும், 60ஐப் பொறுப்பிலிருந்து விலகிய ஆசிரியர்களும் கோரியதாகப் பிரிக்கிறது. 2023இல் தன்னார்வமாகப் பணிவிலகிய 124 பேரையும் தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கையாக அந்த விவரம் கூறுகிறது. ஆனால், முந்தைய வெளியீட்டில் 124 என்பது தொடக்க, நடுநிலை, உயர்நிலைப் பள்ளிகள் அனைத்தையும் சேர்த்த மொத்தமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த விளக்கங்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படுகின்றன. 60 என்ற எண்ணிக்கை தொடக்கப் பள்ளிகளுக்கான மொத்தத்துடன் பொருந்துகிறது; 124 என்ற எண்ணிக்கை அதே தொடக்கப் பள்ளிப் பிரிவை ஒரே நேரத்தில் குறிக்க முடியாது.
தொடக்கநிலையில் இந்த மாற்றங்கள் குவிந்திருப்பது முக்கியம்; அங்கு வகுப்பாசிரியரின் பொறுப்பு விரிவானது. ஒரு ஆசிரியர் பொதுவாகப் பல பாடங்களைக் கற்பிப்பதோடு, வகுப்பறைச் சூழலையும் மாணவர் வழிகாட்டலையும் கவனிப்பார். நடுநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில், பாட ஆசிரியர்கள் பாடங்களைக் கற்பிக்க, நியமிக்கப்பட்ட வகுப்பாசிரியர் வகுப்பை நிர்வகித்து மாணவர்களின் நலனுக்கான ஆதரவையும் வழங்குவார். எனவே, தொடக்கப் பள்ளி வகுப்பாசிரியர் மாற்றம், அன்றாடக் கற்பித்தலையும் மாணவர்களின் தேவைகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் உறவையும் பாதிக்கக்கூடும்.
ஆசிரியர் மாறும்போது மாணவர்கள் இழப்பது என்ன?
தென் கொரியாவின் வகுப்பாசிரியர் முறை, 1950களில் நவீனப் பள்ளிக் கட்டமைப்பு வளர்ந்தபோது நிலைபெற்றது. இந்தப் பொறுப்பு வருகைப் பதிவையும் வகுப்பறை நிர்வாகத்தையும் தாண்டியது. ஆசிரியர்கள் கல்வி முன்னேற்றம், நட்பு உறவுகள், நடத்தை, உணர்ச்சி மாற்றங்கள் ஆகியவற்றைக் கவனிப்பதுடன் குடும்பங்களுடனும் தொடர்பில் இருப்பார்கள். இடைநிலைக் கல்வியில், தொழில் மற்றும் உயர்கல்வி குறித்த வழிகாட்டலையும் வழங்குவார்கள்.
இந்தப் பணிக்கு காலப்போக்கில் திரட்டப்படும் அறிவு தேவை. மாற்று ஆசிரியர், எந்த மாணவர்களுக்கு கூடுதல் ஆதரவு தேவை, வகுப்பில் உறவுகள் எவ்வாறு இயங்குகின்றன, பெற்றோருடன் ஏற்கெனவே என்னென்ன கவலைகள் பேசப்பட்டுள்ளன என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும். மாணவர்களும் மீண்டும் நம்பிக்கை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்; சில நேரங்களில் ஒரே ஆண்டுக்குள் பலமுறை இதைச் செய்ய வேண்டிவரும்.
சுங்க்யுங்வான் பல்கலைக்கழகக் கல்விப் பேராசிரியர் யாங் ஜியோங்-ஹோ, இந்த மாற்றங்களால் இறுதியில் பாதிக்கப்படுபவர்கள் மாணவர்களே எனக் குறிப்பிட்டார். புகார்களைத் தீர்ப்பதற்கான வழக்கமான முறையாக வகுப்பாசிரியரை மாற்றுவதைப் பெற்றோர் கருதக்கூடாது என்றும், அந்தப் பொறுப்பை ஏற்கும் ஆசிரியர்கள் தங்கள் மாணவர்களுக்கான பொறுப்பைத் தொடர்ந்து பேண முயல வேண்டும் என்றும் அவர் கூறினார்.
எனினும், தொடர்ச்சி என்பதற்காக எந்தச் சூழலிலும் ஆசிரியரை மாற்றாமல் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று பொருளல்ல. மாற்றம் அவசியமா, அல்லது வகுப்புக்குப் பொறுப்பானவரை நீக்காமல் பள்ளியால் தகராறைத் தீர்க்க முடியுமா என்பதே கேள்வி. புதிய வகுப்பாசிரியர் வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளை உச்ச நீதிமன்றம் அணுகும் முறையிலும் இதே வேறுபாடு காணப்படுகிறது.
முதலில் வேறு தீர்வுகளைப் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்கிறது உச்ச நீதிமன்றம்
வகுப்பாசிரியரை மாற்றக் கோரிய விவகாரம் தொடர்பாக 2023இல் வழங்கிய தீர்ப்பில், நியாயமான காரணமின்றி மீண்டும் மீண்டும் கோரிக்கை விடுப்பது கல்விச் செயல்பாடுகளில் முறையற்ற தலையீடாக அமையலாம் என்று தென் கொரிய உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.
ஆசிரியரின் கற்பித்தல் முறைகளில் சிக்கல் இருந்தாலும், அவற்றை மாற்றுவதன் மூலம் தீர்வு காண முடியுமா என்பதைப் பள்ளி முதலில் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்பதே நீதிமன்றத்தின் காரணம். ஆசிரியர் தமது பணியை முறையாகச் செய்ய முடியாத விதிவிலக்கான சூழல்களில், மாற்றம் துணை நடவடிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த அணுகுமுறை வகுப்பறை நடைமுறைகள் குறித்த புகார்களை நிராகரிப்பதில்லை. ஒரு சிக்கலைச் சரிசெய்ய வேண்டிய தேவையையும், ஆசிரியரை மாற்றுவதே உடனடித் தீர்வு என்ற ஊகத்தையும் இது தனித்தனியாகப் பார்க்கிறது. வகுப்பாசிரியரை நீக்காமலேயே ஒரு கவலை விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்படலாம் அல்லது கற்பித்தல் முறைகளை மாற்ற வேண்டியிருக்கலாம்.
கல்வி தொடர்பான தவிர்க்க முடியாத சூழல் ஏற்பட்டால் மாற்று நியமனத்துக்கு பிராந்தியக் கல்வி அலுவலக விதிகளும் அனுமதிக்கின்றன. ஆசிரியர்களிடமிருந்து கோரிக்கைகள் அதிகரிப்பது, பள்ளித் தலைவர்களுக்கு மற்றொரு கேள்வியையும் முன்வைக்கிறது: தற்போதைய நிலை சகிக்க முடியாததாகிவிட்டது என்று ஆசிரியர் கூறும்போது வகுப்பறை நிலைத்தன்மையை எப்படிப் பாதுகாப்பது?
புகார்களும் பள்ளித் தலைமையும் ஆய்வுக்கு உட்படுகின்றன
கொரியா ஆசிரியர் சங்கக் கூட்டமைப்பின் ஆசிரியர் அதிகாரப் பிரிவுத் தலைவர் கிம் டோங்-சொக், மாணவர் வழிகாட்டல் அல்லது பள்ளி வன்முறை விசாரணைகளின்போது ஏற்படும் அழுத்தமே பல தன்னார்வ விலகல்களுக்குக் காரணம் என்றார். ஆசிரியர்கள் ஏன் பொறுப்பிலிருந்து விலகுகிறார்கள் என்பது குறித்து சங்கத்தின் பார்வையை அவர் இவ்வாறு விவரித்தார்:
தனிப்பட்ட சூழல்களைவிட வெளிப்புறக் காரணிகளே பெரும்பாலான நிகழ்வுகளுக்குக் காரணம்.
இந்தப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றும்போது குழந்தை வன்கொடுமை குறித்த பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளையும் ஆசிரியர்கள் எதிர்கொள்ளலாம் என்றும் கிம் கூறினார். இது ஆசிரியர்கள் சந்திக்கும் அழுத்தங்கள் குறித்த அவரது மதிப்பீடு; எல்லாப் புகார்களும் அல்லது வன்கொடுமை அறிக்கைகளும் ஆதாரமற்றவை என்ற முடிவு அல்ல.
கொரிய ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்விப் பணியாளர்கள் சங்கத்தின் தெற்கு கியோங்சாங் கிளை நடத்திய கருத்துக் கணிப்பு, பணியிட அழுத்தத்துக்குப் பெற்றோர் மட்டுமே காரணமல்ல என்பதைக் காட்டுகிறது. கருத்துக் கணிப்பில் பங்கேற்ற ஆசிரியர்களில் 74.1% பேர் முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளில் பணியிடத் துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டதாகத் தெரிவித்தனர். அவர்களில் 87.3% பேர் பள்ளி முதல்வர் அல்லது துணை முதல்வரைக் குறிப்பிட்டனர்; 19.8% பேர் பெற்றோரைக் குறிப்பிட்டனர். இவை ஒன்றுக்கொன்று விலக்கான பிரிவுகள் அல்ல என்பதால், சதவீதங்களைக் கூட்டக்கூடாது. மேலும், ஒரு மாகாணத்தில் நடத்தப்பட்ட கருத்துக் கணிப்பு, நாடு முழுவதற்குமான பரவல் விகிதத்தை நிறுவாது.
தனியாக, 2020 ஜனவரி முதல் 2023 செப்டம்பர் வரை ஆசிரியர்களுக்கு எதிராகப் பதிவான பணியிடத் துன்புறுத்தல் புகார்களின் எண்ணிக்கை 748 என அமைச்சகத் தரவுகள் தெரிவித்தன. அவற்றில் 523, அதாவது சுமார் 69.9%, குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படாமல் முடிந்தன. ஒவ்வொரு வழக்கின் முடிவையும் இந்த எண்ணிக்கைகள் விளக்கவில்லை; இருப்பினும் புகார் அளித்த பெரும்பாலான நேரங்களில் ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்பதைக் காட்டுகின்றன.
கியோங் கி மற்றும் தெற்கு கியோங்சாங் மாகாண ஆசிரியர்களும் புகார்கள் வந்துவிடும் என்ற அச்சத்தில் ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுப்பதைத் தவிர்த்ததாகவும், நிர்வாகிகளிடமிருந்து போதிய உதவி கிடைக்கவில்லை என்றும் தெரிவித்தனர். இந்தக் குறிப்புகள், பதிலளிப்பதில் பள்ளித் தலைமையின் பங்கை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன: புகாரைத் தீர்க்காமல் நேரடியாக ஆசிரியரிடம் அனுப்புவது, தகராறையும் வகுப்பறை இடையூறையும் அப்படியே விட்டுவிடலாம்.
வன்கொடுமைச் சட்டங்களும் பாதுகாப்பும் குறித்துப் போராட்டங்கள் வலியுறுத்துகின்றன
சியோலின் சியோய் தொடக்கப் பள்ளியில் பணியாற்றிய 24 வயது ஆசிரியர் 2023இல் தற்கொலை செய்துகொண்டது, ஆசிரியர் உரிமைகள் தொடர்பான நாடு தழுவிய போராட்டங்களுக்கு மையமாக அமைந்தது. பெற்றோரின் அளவுக்கு மீறிய தலையீடு குறித்த குற்றச்சாட்டுகளும், அந்த மரணம் தொடர்பான பொதுவிவாதத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன.
காவல்துறை விசாரணை முடிவுகளையும் அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளையும் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பது அவசியம். ஒரு மாணவர் மற்றொரு மாணவரை பென்சிலால் தாக்கிய சம்பவம் குறித்து பல பெற்றோர் ஆசிரியருடன் தொடர்புகொண்டது விசாரணையில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. வாய்மொழி வன்கொடுமைக்கோ விசாரணையில் பெற்றோர் சட்டவிரோதமாகத் தலையிட்டதற்கோ ஆதாரம் கிடைக்கவில்லை எனக் காவல்துறை தெரிவித்தது; குற்றச்சாட்டுகள் எதுவுமின்றி வழக்கு முடிக்கப்பட்டது. எனினும், இந்த முடிவு பணிச்சூழல் குறித்த பரந்த போராட்டங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவில்லை.
தேசிய நாடாளுமன்றக் கட்டடத்துக்கு வெளியே பின்னர் நடைபெற்ற போராட்டத்தில், பல்லாயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்கள் குழந்தைகள் நலச் சட்டத்திலும் குழந்தை வன்கொடுமைக் குற்றங்களுக்கான தண்டனை தொடர்பான சிறப்பு வழக்குகள் சட்டத்திலும் மாற்றம் கோரினர். உணர்ச்சி ரீதியான வன்கொடுமை என்ற சட்ட வரையறை மிகவும் தெளிவற்றது என்றும், இதனால் நியாயமான மாணவர் வழிகாட்டலுக்கு எதிரான பழிவாங்கும் புகார்கள் வரக்கூடும் என்றும் ஏற்பாட்டாளர்கள் வாதிட்டனர். சியோய் சம்பவத்துக்குப் பிறகு ஆசிரியர்களைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் ஐந்து சட்டங்கள் அமல்படுத்தப்பட்டபோதும் புகார்கள் தொடர்ந்ததாக அவர்கள் தெரிவித்தனர்.
கொரிய ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்விப் பணியாளர்கள் சங்கக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் சொங் சூ-யோன், மாணவர்களை ஒழுங்குபடுத்தும்போது உணர்ச்சி ரீதியான வன்கொடுமை செய்ததாகப் புகார் அளிக்கப்படவும், ஒழுங்குபடுத்தாமல் விட்டால் புறக்கணித்ததாகப் புகார் அளிக்கப்படவும் ஆசிரியர்கள் ஆளாகின்றனர் என்றார். ஆசிரியர்களின் அரசியல் உரிமைகளையும் போராட்டம் கோரியது; உள்ளூர் கல்வி மானியங்களுக்கும் உள்நாட்டு வரி வருவாய்க்கும் இடையிலான தொடர்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதையும் எதிர்த்தது.
கோரப்பட்ட சட்டத் திருத்தங்கள் மீதான வாக்கெடுப்புக்கான தேதியை இந்த விவரங்கள் குறிப்பிடவில்லை; முன்மொழிவுகள் ஏற்கப்படுமா என்பதையும் நிறுவவில்லை. நியாயமான கல்விச் செயல்பாடு, உண்மையான குழந்தைப் பாதுகாப்புக் கவலைகள், ஆசிரியர்கள் மீது அழுத்தம் கொடுக்கப் பயன்படுத்தப்படும் புகார்கள் ஆகியவற்றுக்கிடையே தெளிவான எல்லைகளை வகுக்க வேண்டும் என்பதே உடனடிக் கோரிக்கையாகும்.
ஆண்டு ஒப்பந்த ஆசிரியர்களிடம் அதிக வகுப்பாசிரியர் பொறுப்புகள்
அமைச்சகத் தரவுகளில் பகுதி நேர ஆசிரியர்கள் எனக் குறிப்பிடப்படும் ஆசிரியர்கள், வகுப்பாசிரியர் பொறுப்புகளில் அதிக பங்கை ஏற்று வருவதாக மற்றொரு பணியாளர் போக்கு காட்டுகிறது. ஜனநாயகக் கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜின் சியோன்-மி வெளியிட்ட தரவுகளின்படி, அவர்களின் பங்கு 2023இல் 15.6% ஆக இருந்தது; 2022இல் 14.8% ஆகவும் 2021இல் 11.1% ஆகவும் இருந்தது.
இரண்டு ஆண்டுகளில் இது 4.5 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகரிப்பாகும். பிராந்திய அளவில் பூசானில் இந்தப் பங்கு அதிகபட்சமாக 21.3% ஆக இருந்தது; அதைத் தொடர்ந்து வடக்கு மற்றும் தெற்கு கியோங்சாங் மாகாணங்களில் தலா 18.5% பதிவானது.
இந்த ஆசிரியர்கள் பொதுவாக ஆண்டு ஒப்பந்தங்களின் அடிப்படையில் பணியாற்றுகின்றனர்; நிரந்தர ஆசிரியர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஊக்கத்தொகைகள் அல்லது ஊதிய உயர்வுகள் இவர்களுக்குக் கிடைக்காமல் போகலாம். அறிவிக்கப்பட்ட பிரிவு வேலைவாய்ப்பு ஏற்பாடுகளைக் குறிக்கிறது; அதில் உள்ள ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் குறைவான வகுப்பறை நேரம் பணியாற்றுகிறார் என்பதற்கான ஆதாரமாக இதைக் கருதக்கூடாது. குறிப்பிடத்தக்க பொறுப்பு கொண்ட மேற்பார்வைப் பதவிகளில் இவர்களை நியமிப்பதைக் கல்வி அலுவலர்கள் சட்டம் கட்டுப்படுத்துவதாகக் கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், குறிப்பிட்ட வகுப்பாசிரியர் நியமனம் அந்த விதியை மீறுகிறது என்பதைப் பணியாளர் எண்ணிக்கைகள் மட்டும் நிறுவவில்லை.
ஒப்பந்தப் பணி நிலை மாற்றங்களின் அதிகரிப்புக்குக் காரணம் என்பதைப் பணியாளர் தரவுகள் காட்டவில்லை. வகுப்பறைத் தொடர்ச்சிக்கான பொறுப்பின் வளர்ந்து வரும் பங்கு, குறைவான வேலைப் பாதுகாப்புள்ள ஏற்பாடுகளில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களால் ஏற்கப்படுகிறது என்பதை அவை சுட்டுகின்றன.
பிற கல்வி முறைகள் தொடர்ச்சியைப் பேணுவதற்கான வேறு அணுகுமுறைகளைக் கொண்டுள்ளன. ஜப்பானில் ஒரு தரத்தில் உள்ள மாணவர்களுக்கான பொறுப்பை பல ஆசிரியர்கள் பகிர்ந்துகொள்வது அதிகரித்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது; பிரிட்டனின் சில இடைநிலைப் பள்ளிகளில் ஒரே மாணவர் குழுவுக்கு பல ஆண்டுகள் ஒரே வகுப்பு வழிகாட்டி ஆசிரியர் பொறுப்பேற்கிறார். இவற்றில் ஏதேனும் ஒரு அணுகுமுறை தென் கொரியாவில் ஆசிரியர் மாற்றங்களைக் குறைக்கும் என்பதற்கான எண்ணிக்கைகள் இல்லை. தீங்கிழைக்கும் புகார்கள் ஆசிரியர்களை வகுப்பாசிரியர் பொறுப்பிலிருந்து விலகச் செய்யாத வகையில் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் தேவை என்று ஜியோங் சியோங்-குக் கோரியுள்ளார்; ஆனால் அவற்றைச் செயல்படுத்துவதற்கான குறிப்பிட்ட கால அட்டவணை எதுவும் தரப்படவில்லை.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 2023 முதல் 2025 வரை அரசுப் பள்ளிகளில் 575 வகுப்பாசிரியர் மாற்றங்கள் பதிவாகின; முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளில் இந்த எண்ணிக்கை 415 ஆக இருந்தது.
- அண்மைய மாற்றங்களில் 369ஐ ஆசிரியர்கள் கோரினர்; இது மொத்த மாற்றங்களில் 64.2% ஆகவும், இரு காலகட்டங்களுக்கிடையிலான அதிகரிப்பில் 68.8% ஆகவும் இருந்தது.
- 2023இல் பதிவான 203 மாற்றங்களில் 125 தொடக்கப் பள்ளிகளில் நிகழ்ந்தன; பெற்றோர் கோரிய 79 மாற்றங்களில் 65 தொடக்கப் பள்ளிகளில் நடந்தன.
- முந்தைய ஆண்டு வாரியான எண்ணிக்கைகளுக்கும் புதிய மொத்தக் கணக்குகளுக்கும் இடையில் சிறிய வேறுபாடுகள் உள்ளன; அவற்றுக்கு விளக்கம் தரப்படவில்லை.
- வேறு தீர்வுகளால் சிக்கலைத் தீர்க்க முடியும் என்றால், வகுப்பாசிரியரை மாற்றுவதற்கு முன் அவற்றைப் பள்ளிகள் முயற்சிக்க வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.
- தீங்கிழைக்கும் புகார்களிலிருந்து வலுவான பாதுகாப்பும், வன்கொடுமைச் சட்டங்களில் தெளிவும் தேவை என்று ஆசிரியர்கள் கோருகின்றனர்; சட்டமன்ற வாக்கெடுப்புக்கான தேதி குறிப்பிடப்படவில்லை.
- பகுதி நேரம் எனக் குறிப்பிடப்படும் ஆசிரியர்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் வகுப்பாசிரியர் பொறுப்புகளின் பங்கு, 2021இல் 11.1% ஆக இருந்து 2023இல் 15.6% ஆக உயர்ந்தது.






