மலேசியாவில் 2027 ஜூன் முதல் குறைந்தபட்ச ஊதியம் RM2,000 ஆக உயர்வு; சிறு நிறுவனங்களுக்கு கூடுதல் அவகாசம்

RM300 உயர்வுக்கு ஒப்புதல்; ஆனால் தொழிலாளர்கள் ஒரே நேரத்தில் அதைப் பெறமாட்டார்கள்

மலேசியா தனது தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை மாதம் RM1,700-லிருந்து RM2,000 ஆக 2027 ஜூன் முதல் உயர்த்தத் திட்டமிட்டுள்ளது. RM300 அல்லது சுமார் 17.6% உயர்வால் நான்கு மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் பயனடைவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பெரிய நிறுவனங்கள் புதிய ஊதிய விகிதத்தை முதலில் நடைமுறைப்படுத்தும். ஆண்டு விற்பனை RM50 மில்லியனுக்குக் குறைவாக உள்ள தகுதியுடைய குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு (MSMEs) மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு கூடுதல் கால அவகாசம் வழங்கப்படும்.

2026 அக்டோபர் 9 அன்று மக்களவையில் 2027ஆம் ஆண்டுக்கான வரவுசெலவுத் திட்டத்தை முன்வைத்தபோது பிரதமரும் நிதி அமைச்சருமான டத்தோ ஸ்ரீ அன்வார் இப்ராஹிம் இந்த ஊதிய உயர்வை அறிவித்தார். முதலாளிகள் மற்றும் தொழிலாளர் பிரதிநிதிகளை உள்ளடக்கிய தேசிய ஊதிய ஆலோசனைக் குழு இந்தத் தொகைக்கு சர்ச்சையின்றி ஒப்புதல் அளித்ததாக கருவூலச் செயலாளர் நாயகம் டான் ஸ்ரீ ஜோஹன் மஹ்மூத் மெரிக்கன் பின்னர் தெரிவித்தார்.

இப்போது முக்கியமான கேள்வி, இந்த மாற்றம் எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படும் என்பதுதான். சிறு நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்படும் விலக்கு நிரந்தரமாக வேறொரு குறைந்தபட்ச ஊதிய விகிதத்தை உருவாக்குவதற்கானது அல்ல; அவற்றின் செயல்பாடுகளைச் சரிசெய்துகொள்ள அவகாசம் அளிப்பதற்கானது என்று அமைச்சர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால், விலக்கு பெறும் நிறுவனங்களுக்கு இறுதி நடைமுறைப்படுத்தும் தேதி அறிவிக்கப்படவில்லை. இதனால் ஒப்பிடத்தக்க பணிகளைச் செய்யும் ஊழியர்கள் எவ்வளவு காலம் வெவ்வேறு குறைந்தபட்ச ஊதிய விகிதங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் என்ற நிச்சயமின்மை நீடிக்கிறது.

பட்டதாரிகளுக்கும் இடைநிலைத் திறன்கள் தேவைப்படும் பணிகளில் உள்ள தொழிலாளர்களுக்கும் மாதம் RM2,500 வழங்கும் தனியான ஊதியக் கட்டமைப்பையும் அரசு அறிவித்துள்ளது. அரசு தொடர்புடைய நிறுவனங்களும் (GLCs), அரசு தொடர்புடைய முதலீட்டு நிறுவனங்களும் (GLICs) தங்களின் வாழ்வாதார ஊதிய அளவுகோலை RM3,100-லிருந்து RM3,400 ஆக உயர்த்த உறுதியளித்துள்ளன. இதனால் சுமார் 230,000 தொழிலாளர்கள் பயனடைவார்கள்.

இந்த நடவடிக்கைகளின் வரம்புகள் வெவ்வேறானவை. தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியம் என்பது படிகள், ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் பிற கூடுதல் கொடுப்பனவுகளைத் தவிர்த்து, அடிப்படை ஊதியத்துக்கான சட்டபூர்வ குறைந்தபட்ச அளவாகும். பட்டதாரிகளுக்கான ஊதியக் கட்டமைப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான விவரங்கள் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன. அதேவேளை, RM3,400 அளவுகோல் அரசு தொடர்புடைய முதலாளிகளின் உறுதிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது; அது அனைவருக்கும் பொருந்தும் புதிய குறைந்தபட்ச ஊதியம் அல்ல.

இந்த முடிவு உருவான விதம்

தொழிற்சங்கங்களும் வர்த்தகச் சங்கங்களும் முன்வைத்த மாறுபட்ட கோரிக்கைகளுக்குப் பிறகு இந்த அறிவிப்பு வெளியானது. ஆகஸ்ட் மாதம், மலேசியத் தொழிற்சங்க காங்கிரஸ் (MTUC) குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை RM3,100 ஆக உயர்த்த முன்மொழிந்தது. உணவு, வீடு, போக்குவரத்து மற்றும் பிற அத்தியாவசியச் செலவுகள் அதிகரித்து வருவதையும், பல ஆண்டுகள் பணிபுரிந்தும் ஊழியர்கள் குறைந்தபட்ச ஊதியத்திலேயே இருப்பதையும் அதன் பொதுச் செயலாளர் கமருல் பஹாரின் மான்சோர் சுட்டிக்காட்டினார்.

மலேசிய சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழில் நிறுவனங்கள் சங்கமும், மலேசிய சில்லறை விற்பனைச் சங்கமும் ஊதிய உயர்வை ஒத்திவைக்கக் கோரின. உயர்ந்த தொழிலாளர் செலவுகளை ஏற்க நிறுவனங்களுக்குக் கட்டமைப்பு சார்ந்த ஆதரவு தேவை என அவை வாதிட்டன. செப்டம்பரில், எந்த முடிவும் இன்னும் எடுக்கப்படவில்லை என்றும், எந்த அறிவிப்புக்கும் அமைச்சரவையின் ஒப்புதல் தேவை என்றும் மனிதவள அமைச்சர் டத்தோ ஸ்ரீ ஆர். ரமணன் தெரிவித்தார்.

• 2025 பிப்ரவரி: தற்போதைய RM1,700 தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியம் நடைமுறைக்கு வந்தது.
• 2026 ஆகஸ்ட்: MTUC, RM3,100 குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை முன்மொழிந்தது. தற்போதைய விகிதத்தைத் தொடரலாமா அல்லது உயர்த்தலாமா என்பதை ஊதியக் குழு ஆய்வு செய்யும் என ரமணன் தெரிவித்தார்.
• 2026 செப்டம்பர்: புதிய ஊதிய விகிதம் இன்னும் முடிவு செய்யப்படவில்லை என ரமணன் கூறினார்.
• 2026 அக்டோபர் 9: அன்வார் 2027ஆம் ஆண்டுக்கான வரவுசெலவுத் திட்டத்தை முன்வைத்து RM2,000 ஊதிய விகிதத்தை அறிவித்தார்.
• 2026 அக்டோபர் 10: ஊதியம், கிக் தொழிலாளர்கள் மற்றும் பயிற்சி தொடர்பான நடவடிக்கைகளை ரமணன் விளக்கினார்.
• 2026 அக்டோபர் 12: வரவுசெலவுத் திட்டத்தைத் தொடர்ந்து மலேசியப் பொருளாதாரக் கழகம் நடத்திய விவாதத்தில் படிப்படியான நடைமுறை குறித்து ஜோஹன் விளக்கினார்.
• 2027 ஜூன்: தகுதியுடைய MSMEs-க்கு ஆரம்பத்தில் விலக்கு அளித்து, புதிய தேசிய ஊதிய விகிதத்தை நடைமுறைப்படுத்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

தேசிய ஊதிய ஆலோசனைக் குழுச் சட்டத்தின் 25(1) பிரிவு, குறைந்தபட்ச ஊதிய உத்தரவை குறைந்தது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும் எனக் கூறுகிறது. இது மறுஆய்வைக் கட்டாயப்படுத்துகிறது; குறிப்பிட்ட தொகைக்கு தானாகவே ஊதிய உயர்வு அளிக்க வேண்டும் என்பதல்ல.

ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட RM2,000 விகிதம் தொழிற்சங்கத்தின் முன்மொழிவைவிட RM1,100 குறைவு. எனவே, இந்தத் தொகைக்கு குழு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது என்பதால் முந்தைய கோரிக்கைகள் அனைத்தும் ஏற்கப்பட்டுவிட்டன என்றோ, விலக்குகள் மற்றும் நடைமுறைப்படுத்தல் குறித்த தனி விவாதம் முடிந்துவிட்டது என்றோ பொருளல்ல.

RM50 மில்லியன் விலக்கு எதைக் குறிக்கிறது?

கோலாலம்பூரில் நடைபெற்ற வரவுசெலவுத் திட்ட விவாதத்தில், சிறு நிறுவனங்களுக்கு அதிகச் சுமை ஏற்படாமல் இருக்க அவற்றுக்கு நீண்ட நடைமுறைக் காலம் அளிப்பது குறித்து அமைச்சரவை பரிசீலித்ததாக ஜோஹன் கூறினார். மேற்கு ஆசிய மோதலின் விளைவுகளால் சில நிறுவனங்கள் தங்கள் வணிக மாதிரிகளைச் சரிசெய்துகொள்ள அவகாசம் தேவைப்படுவதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஊதியத் தொகைக்கு குழு அளித்த ஒப்புதலை விவரித்த ஜோஹன், மலேசியாவின் கருவூலச் செயலாளர் நாயகம் என்ற முறையில், நடைமுறைப்படுத்தல் குறித்து விளக்குவதற்கு முன் இவ்வாறு கூறினார்:

குறைந்தபட்ச ஊதியத் தொகையில் சர்ச்சை இல்லை; அதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

தகுதிக்கான வரம்பு, ஆண்டு விற்பனை அல்லது ஆண்டு விற்றுமுதல் RM50 மில்லியனுக்குக் குறைவாக இருப்பதாகப் பொதுவாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆண்டு வருவாய் அந்தத் தொகைக்குக் குறைவாக இருக்க வேண்டும் என்றும் எதிர்க்கட்சியின் விமர்சனங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. விற்றுமுதல் எவ்வாறு கணக்கிடப்படும், வரம்பைத் தாண்டும் நிறுவனம் எப்போது இணங்க வேண்டும் என்பவை உள்ளிட்ட துல்லியமான தகுதி விதிகள் முதலாளிகளுக்குத் தேவைப்படுகின்றன.

மலேசிய முதலாளிகள் கூட்டமைப்பு (MEF) முன்மொழியப்பட்ட விலக்கை வரவேற்றது; அதேவேளை, தெளிவான அளவுகோல்கள், பயனுள்ள தகவல் பரிமாற்றம் மற்றும் நடைமுறைக்கு ஏற்ற ஆதரவையும் கோரியது. அடிப்படை ஊதியம் உயர்ந்தால் சட்டபூர்வப் பங்களிப்புகள், கூடுதல் நேர ஊதியம் மற்றும் ஊதியத்துடன் தொடர்புடைய பிற செலவுகளும் அதிகரிக்கும் என அதன் மூத்த ஆலோசகர் டத்தோ டாக்டர் சையத் ஹுசைன் சையத் ஹுஸ்மான் தெரிவித்தார்.

முதலாளிகளின் நிலைப்பாடு குறித்த ஒரு தகவலில், நடைமுறைத் தொடக்கத் தேதியாக 2027 ஜூன் 1 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பெரும்பாலான அறிவிப்புகளில் நாளைக் குறிப்பிடாமல் 2027 ஜூன் என்றே கூறப்பட்டுள்ளது. ஊதியப் பட்டியல் திட்டமிடலுக்கு உறுதியான நடைமுறை கால அட்டவணையும், விலக்கு பெறும் MSMEs-க்கான இறுதி காலக்கெடுவும் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன.

குறைந்த ஊதியங்களைத் தாண்டியும் இந்த உயர்வு ஏன் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது?

ஊதிய உயர்வுக்கு முன்புள்ள காலத்தைப் பயன்படுத்தி, மிகக் குறைந்த ஊதியங்களை மட்டுமே உயர்த்தாமல், தங்களின் முழு ஊதியக் கட்டமைப்பையும் மறுஆய்வு செய்யுமாறு பெரிய நிறுவனங்களை ஜோஹன் வலியுறுத்தினார். தொடக்க ஊதியத்துக்கும் அனுபவம் அல்லது அதிகத் தகுதி கொண்ட ஊழியர்களின் ஊதியத்துக்கும் இடையிலான வேறுபாடு மிகக் குறைவாகும்போது ஏற்படும் ஊதியச் சுருக்கமே அவரது கவலை.

2027ஆம் ஆண்டுக்கான வரவுசெலவுத் திட்டத்தின் கொள்கைநிலை விவாதத்தின்போது மக்களவையில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் டத்தோ ஸ்ரீ ஹம்சா சைனுதீனும் இதே பிரச்சினையை எழுப்பினார். மூன்று ஆண்டுகள் பணியாற்றிய ஓர் ஊழியர் RM2,000 பெறுகிறார்; புதிய ஊழியர் அதே தொகையைப் பெறத் தொடங்குகிறார் என்ற உதாரணத்தை அவர் முன்வைத்தார்.

அனுபவமுள்ள ஊழியரும் அதற்கேற்ப ஊதிய உயர்வு கோரலாம் என்று ஹம்சா கூறினார்:

மூன்று ஆண்டுகள் பணிபுரிந்த ஒருவர் RM2,000 சம்பாதிக்கிறார்; இப்போது புதிதாகப் பணியில் சேர்பவர் RM2,000 பெறுகிறார் என்றால், அவரும் RM300 உயர்வு கேட்டு RM2,300 ஆகப் பெற விரும்புவார்,

இது ஓர் எடுத்துக்காட்டு மட்டுமே; குறைந்தபட்சத்தைவிட ஏற்கெனவே அதிக ஊதியம் பெறும் அனைவருக்கும் RM300 உயர்வு வழங்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்ட உரிமை அல்ல. இருப்பினும், ஊழியர்களின் ஊதியத்தை RM1,700-லிருந்து RM2,000 ஆக உயர்த்துவதற்கான நேரடிச் செலவைவிட ஒரு நிறுவனத்தின் மொத்த ஊதியச் செலவு ஏன் அதிகமாக இருக்கக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

முழு RM300 உயர்வையும் 12 மாதங்களுக்கு பெறும் தொழிலாளருக்கு, பிடித்தங்களுக்குமுன் கூடுதல் அடிப்படை ஊதியம் மொத்தம் RM3,600 ஆகும். இதனுடன் தொடர்புடைய வேலைவாய்ப்புச் செலவுகளையும், பிற ஊதியங்களில் தன்னிச்சையாக மேற்கொள்ளப்படும் மாற்றங்களையும் முதலாளிகள் தனியாகக் கணக்கிட வேண்டும். பட்டயப் படிப்பு முடித்தவர்கள் மற்றும் பட்டதாரிகளுக்கான தொடக்க ஊதியத்தையும் மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்று ஜோஹன் கூறினார்.

திறன்கள் மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்கான தனி அளவுகோல்கள்

தகுதிகளுக்கும் திறன்களுக்கும் ஏற்ப தொடக்க ஊதியத்தை அமைப்பதே RM2,500 கட்டமைப்பின் நோக்கம். இதனைச் செயல்படுத்தும் முறை குறித்து மனிதவள அமைச்சகம், KESUMA என அழைக்கப்படுவது, செய்தியாளர் சந்திப்பு நடத்தி விளக்குமென ரமணன் கூறினார். அந்த விளக்கக் கூட்டத்துக்கான குறிப்பிட்ட தேதி அறிவிக்கப்படவில்லை.

இந்த நடவடிக்கை, மாதாந்திர குறைந்தபட்ச ஊதியம், தொடக்கச் சம்பளம், பட்டதாரிகளுக்கும் இடைநிலைத் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களுக்கும் புதிய வருமானக் கட்டமைப்பு என வெவ்வேறு விதமாகச் செய்திகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. KESUMA விதிகளை விளக்கும் வரை, அதன் துல்லியமான வரம்பு, நடைமுறைத் தொடக்கத் தேதி மற்றும் MSME விலக்குகளுடனான தொடர்பு ஆகியவற்றை முன்கூட்டியே கருதக் கூடாது.

GLCs மற்றும் GLICs-க்கான RM3,400 வாழ்வாதார ஊதிய அளவுகோல் தனியான உறுதிப்பாடாகும். இதனை RM3,100-லிருந்து உயர்த்துவதும் RM300 அதிகரிப்புதான்; ஆனால் இது சுமார் 9.7% உயர்வு. தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதிய உயர்வோ 17.6% ஆகும். வாழ்வாதார ஊதிய அளவுகோல் என்பது வாழ்க்கைச் செலவுகளைச் சமாளிக்கத் தேவையான வருமானத்தைப் பிரதிபலிக்க முயல்கிறது; முதலாளி கட்டாயம் செலுத்த வேண்டிய சட்டபூர்வ குறைந்தபட்சத்தை மட்டும் வரையறுப்பதல்ல.

தகுதிகளுக்கும் திறன்களுக்கும் பொருந்தும் ஊதியம் உற்பத்தித்திறனையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் ஆதரிக்கக்கூடும் என யுனிவர்சிட்டி டெக்னாலஜி மாராவின் மூத்த விரிவுரையாளர் டாக்டர் மொஹ்ட் ரஹிம் காமிஸ் கூறினார். RM2,500 தொடக்கச் சம்பளம் கல்வித் தகுதிகளுக்கும் வருமானத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்கக்கூடும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

அரசு தொடர்புடைய நிறுவனங்களின் உதாரணத்தைப் பின்பற்றுமாறு தனியார் முதலாளிகளை அன்வார் கேட்டுக்கொண்டார். அந்தக் கோரிக்கை, தனியார் நிறுவனங்கள் அனைத்துக்கும் RM3,400 சட்டபூர்வ ஊதியத் தேவையாக அமைகிறது என்பதல்ல.

சிறு நிறுவனங்கள் ஊழியர்களையோ முதலீட்டு நிதியையோ இழக்குமா?

பெரிய முதலாளிகள் குறைந்தது RM2,000 வழங்கும்போது, விலக்கு பெற்ற நிறுவனங்கள் தொடர்ந்து RM1,700 வழங்கினால் அவை ஊழியர்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதில் சிரமப்படலாம் என ஹம்சா எச்சரித்தார். அதிக ஊதியச் செலவுகளைச் சமாளிக்க MSMEs-க்கு உதவும் வகையில், சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்பு (Socso) வழியாக வழங்கப்படும் ஊக்கத்தொகைகள் உள்ளிட்ட இலக்கு சார்ந்த உதவிகளை அவர் கோரினார்.

மலேசிய சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் சங்கத்தின் (Samenta) தலைவர் டத்தோ வில்லியம் நெங் விலக்கை ஆதரித்தார். இலாப வரம்புகள் குறைவாக இருப்பதால், தானியக்கமயம், இயந்திரங்கள், விரிவாக்கம் மற்றும் கார்பன் எல்லைச் சரிசெய்தல் முறைமை உள்ளிட்ட சுற்றுச்சூழல், சமூக, நிர்வாகத் தேவைகளுக்கு இணங்குதல் ஆகியவற்றுக்கான நிதி நிறுவனங்களிடம் இல்லாமல் போகலாம் என அவர் கூறினார்.

கிளாங் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள பல சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் ஏற்கெனவே RM2,000-க்கும் அதிகமாக வழங்குவதாக நெங் கூறினார்; ஆனால் பிற இடங்களில் நிலைமைகள் வேறுபடுகின்றன என்றும் தெரிவித்தார். கூடுதல் மாத ஊதியமான RM300, பணியமர்த்துவது குறித்த விளிம்புநிலை முடிவை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்ட கோத்தா பாருவில் உள்ள சிறிய உணவுக் கடையை அவர் எடுத்துக்காட்டினார். அவரது எச்சரிக்கை, பரவலான நிறுவன மூடல்களைப் பற்றியதல்ல; பணியமர்த்தல் குறைதல் மற்றும் விலை உயர்வு குறித்ததாகும்.

மலேசியாவின் தொழிலாளர் தொகையில் சுமார் பாதிப் பேரை MSMEs வேலைக்கு அமர்த்தியுள்ளதாகக் கூறிய நெங், ஊதியக் குறைந்தபட்சங்கள் சமமற்றதாக இருப்பதை ஒப்புக்கொண்டார்:

இப்போது குறைந்தபட்ச ஊதியத்துக்கு இரண்டு நிலைகள் இருப்பது உதவாது என்பதில் சந்தேகமில்லை; ஏனெனில் இறுதியில் அவற்றைச் சமப்படுத்தவே விரும்புகிறோம். ஆனால் நிலைமை இதுதான்,

எனவே, இந்த கருத்து வேறுபாடு ஓரளவுக்குக் கால அவகாசம் குறித்ததாகும். விலக்கை ஆதரிப்பவர்கள், வேலைகளையும் முதலீட்டையும் பாதுகாக்க அவகாசம் அளிப்பதாகக் கருதுகின்றனர். சிறிய நிறுவனங்கள் தொழிலாளர்களைப் பெறுவதற்கான போட்டியை அதிகமாக எதிர்கொள்ளும், அதேவேளை ஊதியக் குறைந்தபட்சத்தைச் சமப்படுத்தும் தெளிவான தேதி இருக்காது என்பதே விமர்சகர்களின் பார்வை.

வரம்பு விரிவாக்க முடிவுகளைப் பாதிக்கலாம்

RM50 மில்லியன் விற்பனை வரம்பை நெருங்கும் நிறுவனம், விலக்கு வரம்பைத் தாண்டி வளரும்போது திடீரென ஊதியச் செலவு உயர்வை எதிர்கொள்ளக்கூடும் என சந்தைக் கல்வி மையத்தின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி டாக்டர் கார்மேலோ ஃபெர்லிட்டோ வேறொரு கவலையை எழுப்பினார். சிறு நிறுவனங்களுக்கான வரி விகிதங்களைப் பெறும் தகுதியை இழப்பது இந்த அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்றும் அவர் கூறினார்.

இந்த ஏற்பாடு விரிவாக்கத்தைத் தடுக்கலாம்; நிறுவனங்களைப் பிரிப்பதற்கோ விற்பனையைத் தவறாகக் குறைத்து அறிவிப்பதற்கோ ஊக்கமளிக்கலாம் என ஃபெர்லிட்டோ எச்சரித்தார். இவை எதிர்பார்க்கப்படும் அபாயங்களே தவிர, அறிவிக்கப்பட்ட கொள்கைக்கு பதிலாக நிறுவனங்கள் ஏற்கெனவே இத்தகைய நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளன என்பதற்கான ஆதாரமல்ல.

இயந்திரங்கள் மற்றும் திறன்களில் போதிய முதலீடு இல்லாததே குறைந்த ஊதியங்களுக்கான முக்கியக் காரணம் என்று அவர் வாதிட்டார். வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் கொள்கைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், இணக்கச் செலவுகள், சிக்கலான வரிவிதிப்பு மற்றும் தனியார் முதலீட்டில் அரசின் தலையீடு ஆகியவற்றைத் தனியார் முதலீட்டுக்கான தடைகளாக அவர் அடையாளம் கண்டார்.

அவர் விரும்பும் தீர்வு அரசின் கொள்கையிலிருந்து பெரிதும் மாறுபடுகிறது: சட்டபூர்வ குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை ரத்து செய்தல், வணிக வரிகளையும் இணக்கச் செலவுகளையும் குறைத்தல், குறைந்த வருமானம் பெறும் தொழிலாளர்களுக்கு இலக்கு சார்ந்த அரசுப் பண உதவி வழங்குதல். ரத்து செய்வது அரசியல்ரீதியாக சாத்தியமில்லையெனில், விலக்குகளின்றி ஒரே சீரான RM1,700 குறைந்தபட்சத்தைத் தொடர அவர் முன்மொழிந்தார்.

பிற பொருளாதார நிபுணர்கள் இந்த ஊதிய உயர்வில் நன்மைகளைக் காண்கின்றனர். குறைந்த வருமானம் பெறும் தொழிலாளர்கள் தங்களின் வருமானத்தின் பெரும்பகுதியை அத்தியாவசியப் பொருள்களுக்குச் செலவிடுவதால், கூடுதல் RM300 உணவு, சில்லறை விற்பனை, போக்குவரத்து மற்றும் சேவைகளுக்கான தேவையை ஆதரிக்கக்கூடும் என மலேசிய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதார நிபுணர் பேராசிரியர் எமரிட்டஸ் டாக்டர் பார்ஜோயாய் பர்தாய் கூறினார். உற்பத்தித்திறனை உயர்த்த MSMEs-க்கு உதவும் தொழில்நுட்பம், பயிற்சி மற்றும் நிதியுதவியும் தேவை என அவர் வலியுறுத்தினார்.

மாற்றத்துக்கு ஆதரவளிக்க நிதியும் பயிற்சியும்

2027ஆம் ஆண்டுக்கான வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் MSME கடன் வசதிகளும் நிதி உத்தரவாதங்களும் 2026இல் RM50 பில்லியனிலிருந்து 2027இல் RM57 பில்லியனாக உயர்த்தப்படுகின்றன. இது RM7 பில்லியன் அல்லது 14% அதிகரிப்பாகும். இந்த வசதிகள் நேரடி ஊதிய மானியங்களுக்கு இணையானவை அல்ல: நிறுவனங்கள் நிதியுதவிக்கான நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்; கடன் பெற்ற தொகையைப் பொதுவாகத் திருப்பிச் செலுத்தவும் வேண்டும்.

MSME நிறுவனங்களின் வருமான வரி விகிதங்களை ஒரு சதவீதப் புள்ளி குறைக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. இதனால் சுமார் 300,000 நிறுவனங்கள் பயனடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மேலும் 4,000 MSMEs செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தானியக்கமயத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு உதவ RM30 மில்லியன் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. விண்ணப்ப நடைமுறைகள் எளிமையாகவும், தகுதி அளவுகோல்கள் வெளிப்படையாகவும், நிதி உரிய நேரத்தில் வழங்கப்படவும் வேண்டும் என MEF வலியுறுத்தியது.

பயிற்சி உறுதிப்பாடுகளில் அமைச்சகங்கள் முழுவதும் தொழில்நுட்ப மற்றும் தொழிற்கல்வி, பயிற்சிக்காக (TVET) RM8 பில்லியன்; மூன்று மில்லியன் பயிற்சி வாய்ப்புகளுக்காக HRD Corp வரி நிதியில் RM3 பில்லியன்; பதிவு செய்யப்பட்ட அரசு மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களில் பயிற்சி பெறுவோருக்காக திறன் மேம்பாட்டு நிதிக் கழகம் வழியாக RM500 மில்லியன் ஆகியவை அடங்கும்.

முதியோர் பராமரிப்பில் 8,000 மலேசியர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்க HRD Corp வழியாக RM40 மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொகை ஆதரவளிக்கும். TalentCorp-இன் கீழ் இயங்கும் பகாத் MADANI திட்டம், 2027இல் 30,000 புதிய வேலைவாய்ப்புகளை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. மலேசிய இந்திய சமூக உருமாற்றப் பிரிவுக்கு RM150 மில்லியன் வழங்கப்படும்; இந்திய இளைஞர்களுக்கான திறன் மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படும்.

கட்டுமானத் தொழில் மேம்பாட்டு வாரியம் வழியாக 10,000 பேருக்கான ரோபோட்டிக்ஸ் மற்றும் டிஜிட்டல் பயிற்சி, MARA வழியாக 1,000 பூமிபுத்ரா இளைஞர்களுக்கான பயிற்சி, ADTEC வழியாக வாகனத் துறைப் பயிற்சி, டிஜிட்டல் பாடநெறிகளுக்கான விரிவான அணுகல் ஆகியவை அறிவிக்கப்பட்ட பிற நடவடிக்கைகளில் அடங்கும். செயற்கை நுண்ணறிவுத் திறன்களுடன் 200,000 தொழிலாளர்களை உருவாக்க AI Malaysia Berhad இலக்கு கொண்டுள்ளது. MDEC, 5,000 செயற்கை நுண்ணறிவு நிபுணர்களுக்குப் பயிற்சியும் சான்றிதழும் வழங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது.

மூன்று மில்லியன் பயிற்சி வாய்ப்புகள் என்பது மூன்று மில்லியன் தனித்தனி தொழிலாளர்களுக்குப் புதிய வேலைகள் கிடைக்கும் என்று பொருள்படாது. பயிற்சி இடங்கள், வேலை இலக்குகள், ஊதிய உறுதிப்பாடுகள் ஆகியவை வெவ்வேறு அளவீடுகள்.

கிக் தொழிலாளர்களுக்குத் தனியான வருமான மற்றும் பாதுகாப்புத் தொகுப்பு

முன்பதிவு செய்யப்பட்ட பயணங்களை மேற்கொள்ளும் ஓட்டுநர்களுக்கும், ஆர்டர்களை விநியோகிக்கும் விநியோகப் பணியாளர்களுக்கும் 2027 முதல் RM160 மில்லியன் தொகுப்புக்கு அரசும் Grab நிறுவனமும் இணைந்து நிதியளிக்கும். இதில் வருமான விகிதங்கள், வாகனப் பராமரிப்பு, காப்பீடு மற்றும் Socso பங்களிப்புகளுக்கான ஆதரவு அடங்கும். தொடக்கத் தேதி இன்னும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

ஓட்டுநர்களின் மாதாந்திர நிகர வருமானம் அதிகபட்சம் RM227 வரையும், விநியோகப் பணியாளர்களின் வருமானம் RM100 வரையும் உயரக்கூடும் என ரமணன் கூறினார். இவை எதிர்பார்க்கப்படும் உயர்வுகள்; ஒவ்வொரு தொழிலாளருக்கும் மாதந்தோறும் உறுதியளிக்கப்பட்ட உயர்வு அல்ல. பணிகளை நிறைவேற்றும்போது தொழிலாளர்கள் செலவுகளைச் செய்வதால் நிகர வருமானமும் மொத்த வருவாயும் வேறுபடும்.

குறைந்தபட்ச வருமான விகிதங்கள், வருமானத்தைக் கணக்கிடும் சூத்திரம் மற்றும் குறைந்தபட்ச சமூகப் பாதுகாப்புத் தரநிலைகள் குறித்து கிக் தொழிலாளர்கள் ஆலோசனைக் குழு பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. விவரங்கள் 2027 தொடக்கத்தில் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன. வருமானத்தை நிர்ணயிக்கும்போது வேலை நேரங்களையும் பணிகளுக்கான உண்மையான செலவுகளையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும் என ரமணன் கூறினார்.

அறிவிக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் 35% Socso பங்களிப்பு ஊக்கத்தொகையும், தள நிறுவனங்களும் பங்களித்தால் அது 50% ஆக உயர்வதும் அடங்கும். நிபந்தனைக்குட்பட்ட 50% விகிதத்தை நடைமுறையிலுள்ள 18% ஊக்கத்தொகையுடன் அன்வார் ஒப்பிட்டுக் கூறினார். ஊழியர் சேமநிதி (EPF) ஊக்கத்தொகையாக ஆண்டுக்கு அதிகபட்சம் RM600-ஐயும் தொழிலாளர்கள் பெறலாம்; வாழ்நாள் உச்சவரம்பு RM6,000 ஆகும்.

தொழில் தொடங்கவோ முதல் வீட்டை வாங்கவோ விரும்பும் கிக் தொழிலாளர்களுக்கு பாங்க் சிம்பானன் நேஷனலும் அக்ரோபாங்கும் RM270 மில்லியன் நிதியுதவி வழங்கும். தனியாக, பாதுகாப்பு கட்டாயமில்லாத 17 துறைகளில் சுயதொழில் செய்வோர் 200,000 பேருக்கு 70% Socso பங்களிப்பு இணைநிதி வழங்கப்படும். விநியோகத் துறை ஒழுங்குமுறையும், 18 வயதாகும் மலேசியக் குடிமக்களுக்கு தானியங்கி EPF பதிவும் வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன.

வாங்கும் திறனையும் பொதுநிதியையும் பாதுகாத்தல்

விலை கட்டுப்பாடு மற்றும் ஆதாயம் ஈட்டுவதைத் தடுக்கும் சட்டத்தின் அமலாக்கத்தை அரசு வலுப்படுத்தும் என்றும், ஜுவாலான் ரஹ்மா MADANI, ஜுவாலான் அக்ரோ MADANI விற்பனைத் திட்டங்களைத் தொடரும் என்றும் பொருளாதார அமைச்சர் அக்மல் நஸ்ருல்லா மொஹ்ட் நாசிர் தெரிவித்தார். வேலைக் குறைப்புகள், விலைகள் மற்றும் சிறு வணிகங்களின் செலவுகள் குறித்த ஸ்ரீ காடிங் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அமினோல்ஹுடா ஹாசனின் கவலைகளுக்குப் பதிலளிக்கும்போது அவர் இதனைத் தெரிவித்தார்.

2026 முதல் காலாண்டில் பணவீக்கம் 1.7% ஆகவும், இரண்டாம் காலாண்டில் சுமார் 1.9% ஆகவும் இருந்ததாக அக்மல் குறிப்பிட்டார். உணவுப் பணவீக்கம் மே மற்றும் ஜூன் மாதங்களில் சுமார் 1.4% ஆகவும், பின்னர் ஜூலை மற்றும் ஆகஸ்டில் 1.8% முதல் 1.9% வரையிலும் இருந்தது. இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் புதிய ஊதியம் நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முந்தைய விலை உயர்வைக் குறிக்கின்றன; விலைகளில் அதன் இறுதித் தாக்கத்தை அல்ல.

கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பணவீக்கம் குடும்பங்களின் நிதி அழுத்தத்தைத் தீர்க்கவில்லை; அன்றாடச் செலவுகளுக்கு ஏற்ப வருமானம் உயரவில்லை என்று ஜோஹன் கூறினார். பணவீக்கம் குறைவது விலைகள் மெதுவாக உயர்கின்றன என்பதையே குறிக்கும்; முந்தைய விலை உயர்வுகள் பின்னோக்கிக் குறைக்கப்பட்டுவிட்டன என்று பொருளல்ல.

நிறுவன மறுசீரமைப்பால் வேலை இழக்கும் வேலைவாய்ப்பு காப்பீட்டு முறைமையின் கீழ் உள்ள தகுதியுடைய ஊழியர்கள், ஆறு மாதங்கள் வரை வேலை தேடல் உதவித்தொகை உள்ளிட்ட பலன்களைக் கோரலாம். உயர்ந்த ஊதியம் நிதி மற்றும் உளவியல் நலனை மேம்படுத்தி, ஊழியர்கள் வேலையை விட்டு வெளியேறுவதைக் குறைக்கக்கூடும் என யுனிவர்சிட்டி புத்ரா மலேசியாவின் இணைப் பேராசிரியர் டாக்டர் நூர் வஹிசா அப்துல் வஹாட் கூறினார். MSMEs-ன் திறனைக் கணக்கில் கொண்டபடி தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்க அரசு, முதலாளிகள், தொழிற்சங்கங்கள் இடையே பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் என UNI மலேசியத் தொழிலாளர் மையத் தலைவர் டத்தோ மொஹம்மத் ஷாஃபி பி.பி. மம்மல் வலியுறுத்தினார்.

குடும்பங்களுக்கான பிற பரந்த நடவடிக்கைகளில் சும்பங்கான் துனாய் ரஹ்மா மற்றும் சும்பங்கான் அசாஸ் ரஹ்மா திட்டங்களுக்கு RM16 பில்லியன் ஒதுக்கீடு அடங்கும்; இது முந்தைய RM15 பில்லியனிலிருந்து உயர்வு. பொதுநிதி மற்றும் நிதிப் பொறுப்புச் சட்டம் 2023 (சட்டம் 850) இன் கீழ், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் நிதிப் பற்றாக்குறையை 2026இல் 3.6% ஆகவும், 2027இல் 3.3% ஆகவும், 2028ஆம் ஆண்டுக்குள் 3% ஆகவும் குறைப்பதே இலக்கு என்றும் ஜோஹன் குறிப்பிட்டார். 2026இல் பெட்ரோலியப் பொருள் மானியங்கள் சுமார் RM40 பில்லியன் என மதிப்பிடப்படுவது, உயர்ந்த எண்ணெய் விலைகள் பொதுநிதிக்கு ஏற்படுத்தும் தனியான அழுத்தத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

நடைமுறைப்படுத்தலுக்குப் பிறகு எதை அளவிடுவார்கள்?

ஊதியங்கள் பணவீக்கத்தைக் கணக்கில் கொண்ட பின்னர் எவ்வாறு மாறுகின்றன, வேலைவாய்ப்பு, வேலை நேரம், உற்பத்தித்திறன், வணிகச் சூழல் ஆகியவற்றைக் கண்காணிக்க, நடைமுறைப்படுத்திய ஆறு மற்றும் 12 மாதங்களுக்குப் பிறகு மதிப்பீடுகளை நடத்த வேண்டும் என MADANI அரசு ஆதரவாளர் மன்றத் தலைவர் டத்தோ ஸ்ரீ டாக்டர் ஜாலிஹா முஸ்தஃபா முன்மொழிந்தார். 2027 ஜூன் முதல் கணக்கிட்டால், இந்தக் கால இடைவெளிகள் சுமார் 2027 டிசம்பர் மற்றும் 2028 ஜூன் மாதங்களில் வரும். ஆனால் இந்த மதிப்பீடுகள் முன்மொழிவே தவிர, உறுதிசெய்யப்பட்ட கால அட்டவணை அல்ல.

மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் ஊழியர் இழப்பீடு 33.9% என ஜாலிஹா குறிப்பிட்டு, ஊதிய உயர்வுக்கு முன்னும் பின்னும் விலைகளைக் கண்காணிக்குமாறு வலியுறுத்தினார். விலை உயர்வு, குறைக்கப்பட்ட வேலை நேரம் அல்லது வேலைக்கு ஆளெடுப்பதில் ஏற்படும் மந்தநிலை ஆகியவை உயர்ந்த மாத ஊதியத்தால் கிடைக்கும் வாங்கும் திறனை ஈடுசெய்துவிடுகின்றனவா என்பதை அவரது முன்மொழிவு சோதிக்கும்.

உடனடியாக எடுக்க வேண்டிய முடிவுகள் இன்னும் குறிப்பானவை: MSMEs-க்கான இறுதி தகுதி விதிகள், விலக்கு பெற்ற முதலாளிகளுக்கான நடைமுறைப்படுத்தலின் இறுதித் தேதி, RM2,500 கட்டமைப்பின் வரம்பு மற்றும் காலம். வழக்கமான வேலைவாய்ப்புக்கு வெளியேயுள்ள வருமானம் மற்றும் பாதுகாப்பு விதிகளுக்கான அடுத்த அறிவிக்கப்பட்ட கட்டமாக, கிக் தொழிலாளர்கள் குழுவின் 2027 தொடக்கத்தில் எதிர்பார்க்கப்படும் முடிவுகள் இருக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியம் 2027 ஜூன் முதல் RM1,700-லிருந்து RM2,000 ஆக உயர்த்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது; நான்கு மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் பயனடைவார்கள்.
• ஆண்டு விற்பனை RM50 மில்லியனுக்குக் குறைவாக உள்ள தகுதியுடைய MSMEs-க்கு ஆரம்பத்தில் விலக்கு அளிக்கப்படும். அவற்றுக்கான இறுதிக் காலக்கெடு அறிவிக்கப்படவில்லை.
• பட்டதாரிகளுக்கும் இடைநிலைத் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களுக்கும் உரிய தனி RM2,500 ஊதியக் கட்டமைப்பை KESUMA விளக்கும்.
• GLCs மற்றும் GLICs தங்களின் வாழ்வாதார ஊதிய அளவுகோலை RM3,400 ஆக உயர்த்தும்; சுமார் 230,000 தொழிலாளர்கள் இதனால் பயனடைவார்கள்.
• அனுபவமுள்ள ஊழியர்களின் ஊதியத்திலும் பிற வேலைவாய்ப்புச் செலவுகளிலும் மாற்றங்கள் ஏற்படக்கூடும்.
• 2027 முதல் கிக் தொழிலாளர்களின் வருமானத்துக்கும் பாதுகாப்புக்கும் அரசு மற்றும் Grab இணைந்து RM160 மில்லியன் தொகுப்பு வழங்கும்.
• நடைமுறைப்படுத்தலுக்குப் பிறகு வாங்கும் திறன், வேலைகள், வேலை நேரம், வணிகச் செயல்திறன் ஆகியவற்றைக் கண்காணிக்க மதிப்பீடுகள் முன்மொழியப்பட்டுள்ளன.