தஜிகிஸ்தானில் குழந்தைத் திருமணங்கள் குறைந்துள்ளதாக ஆய்வு தெரிவிக்கிறது; எனினும், சிறுமிகளுக்கு வேறு வாய்ப்புகள் குறைவு எனக் குடும்பங்கள் கருதுகின்றன

குறைவான சிறுமிகளே இளம் வயதில் திருமணம் செய்கின்றனர்; இருப்பினும் அழுத்தம் தொடர்கிறது

தஜிகிஸ்தானில், 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 8.8% பேர் 18 வயதை அடைவதற்கு முன்பே திருமணம் செய்துகொண்டனர். அதேவேளையில், கணக்கெடுப்பில் பங்கேற்ற பெற்றோர் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களில் 96% பேர், தங்கள் சமூகங்களில் குழந்தைத் திருமணம் நிறுத்தப்பட வேண்டும் எனக் கூறுகின்றனர். 2026 அக்டோபரில் UNICEF வெளியிட்ட தேசிய ஆய்வு, இந்தப் புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள இடைவெளியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது: பெற்றோர் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களில் 58% பேர், சிறுமிகளுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய சிறந்த தேர்வு திருமணமே என இன்னும் நம்புகின்றனர்.

இந்த மாற்று வாய்ப்புகளின் பற்றாக்குறைக்கும் கல்வி தடைபடுதல், இளம் வயதில் தாய்மையடைதல், குழந்தைகளின் மோசமான உடல்நல விளைவுகள் ஆகியவற்றுக்கும் தொடர்பிருப்பதாக ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. குழந்தைத் திருமணம், பெண்களின் கல்வி அடைவில் 11% குறைவுடன் தொடர்புடையது. 18 வயதுக்கு முன் தாய்மையடைந்த பெண்களின் குழந்தைகள், ஐந்து வயதை அடைவதற்கு முன் வளர்ச்சி குன்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு சுமார் நான்கு மடங்கு அதிகம்.

தஜிகிஸ்தான் குடியரசுத் தலைவரின் கீழ் இயங்கும் மூலோபாய ஆய்வு மையத்துடன் இணைந்து UNICEF இந்த ஆய்வை நடத்தியது. ஐ.நா. வதிவிட ஒருங்கிணைப்பாளர் அலுவலகம், UNDP, UNFPA, UN Women மற்றும் உலக உணவுத் திட்டம் ஆகியவை ஆதரவளித்தன. இந்த நடைமுறை ஏன் தொடர்கிறது, அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தால் என்ன சாதிக்க முடியும் என்பதை ஆராய, தேசியக் கணக்கெடுப்புத் தரவுகள், பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வு, பண்புசார் ஆய்வு ஆகியவற்றை இது ஒருங்கிணைக்கிறது.

UNICEF-இன் தேசிய ஆய்வு அறிக்கை, 18 வயதுக்கு முன் ஏற்படும் முறையான அல்லது முறைசாரா இணைவைக் குழந்தைத் திருமணம் என வரையறுக்கிறது. இந்த வரையறை முக்கியமானது; ஏனெனில் மதச் சடங்கின் மூலம் நடைபெறும் திருமணமோ பதிவு செய்யப்படாத இணைவோ, சிவில் திருமணச் சான்றிதழ் இல்லாமலேயே ஒரு சிறுமியைத் திருமண உறவுக்குள் கொண்டுசெல்லலாம்.

குழந்தைத் திருமணத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தால் ஆண்டுக்கு 19.4 மில்லியன் டாலர் பொருளாதார ஆதாயம் கிடைக்கக்கூடும் என ஆய்வு மதிப்பிடுகிறது. எனினும், அதன் மையக் கண்டறிதல் பணத்தைத் தாண்டியது: இந்த நடைமுறைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்பது மட்டும், சிறுமிகள் பள்ளியில் தொடரவும், கண்ணியமான வேலை பெறவும், தங்கள் எதிர்காலத்தைத் தாங்களே வடிவமைக்கவும் முடியும் என்ற நம்பிக்கையாக மாறுவதில்லை.

இந்தக் குறைவு உண்மையில் எதை அளவிடுகிறது

2023 மக்கள்தொகை மற்றும் சுகாதாரக் கணக்கெடுப்பின்படி, 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 8.8% பேர் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்திருந்தனர். 25 முதல் 29 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் இந்த விகிதம் 10.7% ஆகவும், 30 முதல் 34 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 13.9% ஆகவும் இருந்தது. இளைய குழுவின் விகிதம், மூத்த குழுவைவிட 5.1 சதவீதப் புள்ளிகள் குறைவு; 13.9%-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டால், இது ஏறத்தாழ 37% குறைவு.

இவை மூன்று வெவ்வேறு ஆண்டுகளில் எடுக்கப்பட்ட அளவீடுகள் அல்ல; வெவ்வேறு வயதுக் குழுக்களுக்கிடையிலான ஒப்பீடுகள். அண்மையில் வயதுவந்த நிலையை அடைந்த பெண்கள், சிறுமிகளாக இருக்கும்போதே திருமணம் செய்துகொண்டிருப்பதற்கான வாய்ப்பு குறைவாக இருந்ததை இவை உணர்த்துகின்றன. தற்போது ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் குழந்தைத் திருமணங்களின் எண்ணிக்கையை இவை நிறுவுவதில்லை; மாவட்டங்கள் அனைத்திலும் இந்த நடைமுறை சீராகக் குறைந்துள்ளது என்றும் காட்டுவதில்லை.

மத்திய ஆசியாவில் குழந்தைத் திருமண விகிதம் அதிகமுள்ள நாடுகளில் தஜிகிஸ்தானும் ஒன்று என ஆய்வு விவரிக்கிறது. அந்தப் பிராந்தியத்திற்கு வெளியிலான பயனுள்ள ஒப்பீடாக ஆப்கானிஸ்தானைக் குறிப்பிடலாம். அங்கு 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 28.7% பேர் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்துகொண்டதாக, ஆப்கானிஸ்தானின் குழந்தைத் திருமணம் குறித்த ஆய்வு முடிவுகள் விவாதிக்கும் கணக்கெடுப்பு தெரிவிக்கிறது. இது தஜிகிஸ்தானின் 8.8%-ஐவிட 19.9 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகம். எனினும், இந்தக் கணக்கெடுப்புகள் வெவ்வேறு காலகட்டங்களையும் தேசியச் சூழல்களையும் உள்ளடக்கியவை.

தஜிகிஸ்தானின் நீண்டகாலப் பதிவுகளையும் கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். UNFPA-வின் பழைய கண்ணோட்ட அறிக்கை, 2012 மக்கள்தொகை மற்றும் சுகாதாரக் கணக்கெடுப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதன்படி, 25 முதல் 49 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 15% பேர் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்திருந்தனர். இந்தப் பரந்த வயது வரம்பில், திருமணம் குறித்த பழைய அனுபவங்களும் அடங்குவதால், 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களுக்கான அண்மைய விகிதத்துடன் இதை நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது.

குடும்பங்கள் குழந்தைத் திருமணத்தை நிராகரித்தாலும், திருமணத்தையே விரும்புகின்றன

தீங்கை உணர்வதும் மாற்று வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் வெவ்வேறு விஷயங்கள் என்பதைப் புதிய ஆய்வு முடிவுகள் காட்டுகின்றன. பெற்றோர் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களில் 89% பேர் குழந்தைத் திருமணத்தை, குழந்தைகளுக்கு எதிரான வன்முறையின் ஒரு வடிவமாகக் கருதுகின்றனர். இருந்தபோதிலும், 31% பேர், ஒரு சிறுமியின் கல்வியைத் தொடரச் செய்வதைவிட அவளுக்கு நல்ல திருமண வாய்ப்பை உறுதிசெய்வது முக்கியமாக இருக்கலாம் என ஒப்புக்கொள்கின்றனர்.

வீட்டு வளங்கள் குறைவாக இருக்கும்போது, சிறுவர்களின் கல்விக்கே முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என ஏறக்குறைய பாதிப் பேர் நம்புகின்றனர். இதனால், குடும்பங்கள் கொள்கையளவில் குழந்தைத் திருமணத்தை எதிர்த்தாலும், மகளின் வாய்ப்புகளைக் குறைக்கும் முடிவுகளை எடுப்பது எப்படி என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம். கல்வி தடைபட்டு, வேலைவாய்ப்பு எட்டாக்கனியாகத் தோன்றினால், குடும்பங்கள் யதார்த்தமான எதிர்காலமாகக் கருதும் ஒரே வழி திருமணமாகிவிடலாம்.

பல அழுத்தங்கள் ஒன்றாகச் செயல்படுவதாக ஆய்வு அடையாளம் காண்கிறது: திருமண முடிவுகளில் சிறுமிகளுக்கு குறைந்த செல்வாக்கு உள்ளது; கல்வி மற்றும் தொழில்வாழ்க்கையைவிட தாய்மைக்கு முன்னுரிமை தரும் எதிர்பார்ப்புகள் நிலவுகின்றன; பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு, குடும்ப மானம் மற்றும் நற்பெயர் குறித்து குடும்பங்கள் கவலைப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு திருமணத்துக்கும் பொருந்தும் ஒரே காரணம் என எதையும் ஆய்வு சுட்டிக்காட்டவில்லை.

இந்த வேறுபாடு கொள்கை நடவடிக்கையை மாற்றுகிறது. பெரும்பாலான பெற்றோரே இந்த நடைமுறை முடிவுக்கு வர வேண்டும் என ஏற்கெனவே கூறும்போது, தீங்குகள் குறித்த தகவல்கள் பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே கையாளும். சிறுமிகள் பள்ளியில் தொடர்ந்து படிப்பதையும் வேலைவாய்ப்புக்குத் தயாராவதையும் நம்பகமான தேர்வுகளாக்கும் நடவடிக்கைகளுடன், தங்களைப் பாதிக்கும் முடிவுகளில் அவர்களுக்குக் கூடுதல் குரல் வழங்கும் முயற்சிகளும் தேவை என்பதை ஆய்வு முடிவுகள் ஆதரிக்கின்றன.

வறுமை மட்டுமே முழு விளக்கம் அல்ல என்பதை முந்தைய ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன

UNFPA-வின் தஜிகிஸ்தானின் திருமணங்கள் குறித்த கண்ணோட்ட அறிக்கை, வறுமை, ஆண்களின் தொழிலாளர் இடம்பெயர்வு, சமூக எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் மதத் தாக்கங்கள் ஆகியவற்றைக் காரணிகளாக விவரிக்கிறது. மகள்கள் திருமணமாகாமல் விடப்படுவார்கள் என்ற பெற்றோரின் அச்சத்துடன், ரஷ்யா மற்றும் கசகஸ்தானுக்கான இடம்பெயர்வை நேர்காணலில் பங்கேற்றவர்கள் தொடர்புபடுத்தினர். அவை அந்த முந்தைய ஆய்வின்போது கூறப்பட்ட விளக்கங்கள்; இடம்பெயர்வின் தாக்கம் குறித்த அளவிடப்பட்ட மதிப்பீடுகள் அல்ல.

1992 முதல் 1997 வரையிலான உள்நாட்டுப் போர் சில குடும்பங்களின் முடிவுகளை எவ்வாறு பாதித்தது என்பதையும் அந்த அறிக்கை பதிவு செய்கிறது. பாலியல் வல்லுறவு மற்றும் சிறுமியின் நற்பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படுவதைத் தடுக்கும் பாதுகாப்பு எனக் கருதி திருமணம் பயன்படுத்தப்பட்டதாகப் பதிலளித்தவர்கள் நினைவுகூர்ந்தனர். போராளிகளுடன் கட்டாயத் திருமணங்கள் நடத்தப்பட்டதாகச் சிலர் விவரித்தனர். இத்தகைய பதிவுகள் குறிப்பிட்ட அனுபவங்களை விளக்குகின்றன; அவை நாடு முழுவதும் நடந்த நிகழ்வுகளின் விகிதத்தை நிறுவுவதில்லை.

வறுமை மட்டுமே திருமணப் போக்குகளைத் தீர்மானிக்கிறது என்ற கருத்தை வரலாற்றுக் கணக்கெடுப்பு முடிவுகள் சிக்கலாக்குகின்றன. 2005 பல்நோக்கக் குழுக் கணக்கெடுப்பில், கிராமப்புறங்களில் 15 முதல் 19 வயதுக்குட்பட்ட சிறுமிகளில் 8.8% பேர் திருமணமானவர்களாகவோ இணைவில் இருப்பவர்களாகவோ இருந்தனர்; நகர்ப்புறங்களில் இந்த விகிதம் 5.1% ஆக இருந்தது. ஆனால், மிகவும் ஏழ்மையான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சிறுமிகளில் இந்த விகிதம் 4.4% ஆக இருந்தது. நான்காவது செல்வநிலைக் குழுவில் இது 9.2% ஆகவும், மிகச் செல்வந்தமான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களில் 6.3% ஆகவும் இருந்தது.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் பழையவை; வயதுவந்த பெண்கள் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்தார்களா என்பதை அளவிடுவதற்குப் பதிலாக, பதின்பருவத்தினரின் திருமண நிலையை அளவிடுகின்றன. இருப்பினும், குறைந்த வருமானத்துக்கும் அதிகமான திருமண விகிதத்துக்கும் இடையே எளிய தொடர்பை ஊகிக்க முடியாது என்பதை இவை காட்டுகின்றன. சில பகுதிகளில் சிறுமிகள் இடைநிலைக் கல்வியை முடிக்க அதிக ஆதரவு இருந்ததுடன், குறைந்த திருமண விகிதத்தையும் அந்தக் கண்ணோட்ட அறிக்கை தொடர்புபடுத்தியது.

விதிவிலக்குகளும் இடைவெளிகளும் கொண்ட சட்டப்பூர்வ வயது வரம்பு

2010 ஜூலையில் தஜிகிஸ்தான் குறைந்தபட்ச திருமண வயதை 17-லிருந்து 18 ஆக உயர்த்தியது. இருப்பினும், நீதிமன்றம் இந்த வயது வரம்பை ஓராண்டு குறைக்க குடும்பச் சட்டம் அனுமதிப்பதாக UNFPA அறிக்கை விளக்குகிறது. சட்ட விதிவிலக்குகளை நீக்க வேண்டும் என்ற புதிய ஆய்வின் பரிந்துரை, 18 வயதுக்கு முன் திருமணத்தைத் தடுக்கும் முயற்சிகளில் நீதிமன்ற அனுமதி இன்னும் கவலையாக இருப்பதைக் காட்டுகிறது.

வயதுக்குக் குறைந்த சிறுமிகளை கட்டாயத் திருமணம் செய்வதையும், 18 வயதுக்குக் குறைந்த சிறுமிகளுடன் திருமண ஒப்பந்தம் செய்வதையும் குற்றவியல் சட்டத்தின் 168 மற்றும் 169-ஆம் பிரிவுகள் தடைசெய்வதாகவும் அந்த முந்தைய அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. சட்ட அமலாக்கம் பலவீனமாக இருந்ததாகவும், வழக்குகளில் பெரும்பாலும் அபராதம் விதிக்கப்பட்டதாகவும் அது கூறுகிறது. இந்தக் குறிப்புகளை வரலாற்றுச் சான்றுகளாகவே படிக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு நீதிமன்றம் அல்லது வழக்குத் தொடர்வு குறித்த தற்போதைய மதிப்பீடாகக் கருதக்கூடாது.

பதிவு செய்யப்படாத இணைவுகள் மற்றொரு சிக்கலாக உள்ளன. சிவில் திருமணத்தைப் பதிவு செய்ய முடியாத தம்பதிகள் மதச் சடங்குகளைப் பயன்படுத்தியதாகவும், பதிவு சான்றிதழ் இல்லாத மணப்பெண்களுக்கு மிகக் குறைந்த சட்ட உரிமைகளே இருந்ததாகவும் அந்த அறிக்கை விவரிக்கிறது. முறைசாரா மற்றும் பதிவு செய்யப்படாத திருமணங்களும் இந்த நடைமுறையைத் தொடரச் செய்யும் காரணிகள் எனப் புதிய ஆய்வும் அடையாளம் காண்கிறது.

முக்கியமான சட்ட மற்றும் ஆய்வு மைல்கற்கள்:

• 2000 மற்றும் 2010: மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புகள் 15 முதல் 19 வயதுக்குட்பட்ட சிறுமிகள் மற்றும் சிறுவர்களின் திருமண நிலையைப் பதிவு செய்தன; இதில் பதிவுசெய்யப்பட்ட மற்றும் பதிவு செய்யப்படாத திருமணங்களும் அடங்கும்.
• ஜூலை 2010: குறைந்தபட்ச திருமண வயது 17-லிருந்து 18 ஆக உயர்த்தப்பட்டது; நீதிமன்றம் அதை ஓராண்டு குறைக்க அனுமதிக்கும் விதிவிலக்கும் இருந்தது.
• 2012: மக்கள்தொகை மற்றும் சுகாதாரக் கணக்கெடுப்பின்படி, 25 முதல் 49 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 15% பேர் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்திருந்தனர்.
• 2023: மக்கள்தொகை மற்றும் சுகாதாரக் கணக்கெடுப்பின்படி, 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 8.8% பேர் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்திருந்தனர்.
• 7 அக்டோபர் 2026: புதிய தேசிய ஆய்வு மற்றும் பரிந்துரைகள் குறித்த அறிவிப்பை UNICEF வெளியிட்டது.

பழைய கண்ணோட்ட அறிக்கையில் ஒரு முரண்பாடு உள்ளது: 2010-இல் 15 முதல் 19 வயதுக்குட்பட்ட சிறுமிகளில் திருமணமானோர், விதவைகள் அல்லது விவாகரத்தானோர் 13.4% என அதன் உரைப்பகுதி கூறுகிறது; அட்டவணையிலோ 13.9% எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 424,996 சிறுமிகளில் 56,914 பேர் என்ற பட்டியலிடப்பட்ட எண்ணிக்கை, சுமார் 13.4%-ஐ ஆதரிக்கிறது. சிறுவர்களுக்கான தொடர்புடைய விகிதம் 2.2% ஆகும்.

கல்வி இழப்புகள் திருமணத்துக்குப் பின்னரும் தொடரலாம்

பெண்களின் கல்வி அடைவில் குழந்தைத் திருமணம் 11% குறைவுடன் தொடர்புடையதாகப் புதிய ஆய்வு கூறுகிறது. இதன் பொருள் பள்ளி வருகை 11 சதவீதப் புள்ளிகள் குறைகிறது என்பதல்ல. 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்த பெண்களின் கல்வி அடைவு குறைவாக இருப்பதையே இது குறிக்கிறது.

ஆய்வின்படி, 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்யும் பெரும்பாலான சிறுமிகள் விரைவிலேயே தாய்மையடைகின்றனர். அதன் பிறகு, திருமணமும் குழந்தைப் பராமரிப்பும் பாடங்களைத் தொடரவும், தகுதிகளைப் பெறவும், திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ளவும் மிகக் குறைந்த வாய்ப்பையே விட்டுச்செல்லலாம். வேலைவாய்ப்பும் வருமானமும் குறைவதால், இந்த இழப்பு வயதுவந்த காலத்திலும் தொடரலாம்.

கல்விக்கும் குழந்தைத் திருமணத்துக்கும் இருவழித் தொடர்பு இருப்பதாக UNFPA-வின் பழைய கண்ணோட்ட அறிக்கை விவரிக்கிறது: சிறுமிகள் திருமணம் செய்வதால் கல்வியை விட்டு விலகலாம்; அல்லது ஏற்கெனவே பள்ளியை விட்டு விலகியிருப்பதால் விரைவில் திருமணம் செய்யலாம். பள்ளிச் செலவுகள், போதிய வசதிகள் இல்லாமை, ஆண் வகுப்புத் தோழர்களுடனான உறவுகள் குறித்த குடும்பங்களின் அச்சம் ஆகியவை பற்றிய கவலைகளையும் அது பதிவு செய்கிறது.

புதிய பரிந்துரைகள் தடுப்பு நடவடிக்கைகளையும் மீண்டும் கல்விக்குத் திரும்புவதற்கான ஆதரவையும் உள்ளடக்குகின்றன. திருமணத்துக்கு முன் கல்விக்கான தடைகளைக் குறைப்பதுடன், திருமணமான சிறுமிகளும் பதின்பருவத் தாய்மார்களும் மீண்டும் பள்ளிக்குச் செல்ல உதவ வேண்டும் என்றும் அவை வலியுறுத்துகின்றன. திருமணத்தை ஒரு சிறுமியின் கல்வியின் முடிவாகக் கருதினால், ஏற்கெனவே பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நடவடிக்கைகளுக்கு வெளியே விடப்படுவார்கள்.

இளம் வயதில் தாய்மையடைதலும் குழந்தைகளின் வளர்ச்சியும்

2023 கணக்கெடுப்பின்படி, 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 1.2% பேர் 18 வயதுக்கு முன் முதல் குழந்தையைப் பெற்றதாகத் தெரிவித்தனர். இளம் வயதில் நிகழும் பெரும்பாலான பிரசவங்கள் திருமணத்துக்குள் நிகழ்ந்ததாக UNICEF கூறுகிறது. 18 வயதுக்கு முன் நடைபெறும் பிரசவங்களில் ஏறத்தாழ நான்கில் மூன்று குழந்தைத் திருமணத்துடன் தொடர்புடையவை எனப் புதிய ஆய்வு மதிப்பிடுகிறது.

இந்த அளவீடுகள் வெவ்வேறு கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கின்றன. 1.2% என்பது குறிப்பிட்ட வயதுக் குழுவில் இளம் வயதில் முதல் குழந்தையைப் பெற்ற பெண்களின் விகிதம். நான்கில் மூன்று என்பது 18 வயதுக்கு முன் நிகழும் பிரசவங்கள் எந்த அளவுக்கு குழந்தைத் திருமணத்துடன் தொடர்புடையவை என்பதைக் குறிக்கிறது. இவற்றில் எதையும் 8.8% திருமண விகிதத்துடன் குழப்பக்கூடாது.

18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்த பெண்களுக்கு, பின்னர் திருமணம் செய்த பெண்களைவிட வாழ்நாளில் 12% அதிகக் குழந்தைகள் பிறக்கின்றனர் என்றும் ஆய்வு கண்டறிகிறது. இது இளம் வயதில் தாய்மையடைவதற்கான தொடக்கத்தையும், வாழ்நாள் முழுவதுமான அதிக கருவுறுதல் விகிதத்தையும் ஆரம்பத் திருமணத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறது.

வளர்ச்சி குன்றுதலுடனான தொடர்பு குறிப்பாகக் கவலையளிக்கிறது. வளர்ச்சி குன்றுதல் என்பது, ஒரு குழந்தையின் வயதுக்கேற்ப உயரம் போதிய அளவில் இல்லாத நிலையைக் குறிக்கிறது. நாள்பட்ட ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு மற்றும் பிற பாதகமான சூழல்களுடன் தொடர்புடைய வளர்ச்சிப் பாதிப்பை இது பிரதிபலிக்கிறது. 18 வயதுக்கு முன் தாய்மையடைந்த பெண்களின் குழந்தைகளுக்கு, ஐந்து வயதுக்கு முன் வளர்ச்சி குன்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு சுமார் நான்கு மடங்கு அதிகம். வாய்ப்பு விகிதம் என்பது புள்ளிவிவர அளவீடு என்பதால், அடிப்படை விகிதங்கள் தெரியாமல் இதை நிகழ்தகவு நான்கு மடங்கு எனக் கூறக்கூடாது.

இந்தக் கண்டறிதல் ஒரு தொடர்பையே காட்டுகிறது; தாயின் வயது மட்டுமே வளர்ச்சி குன்றுதலை ஏற்படுத்துகிறது என்பதற்கான சான்றல்ல. இருப்பினும், திருமணத் தடுப்பு நடவடிக்கைகளை ஊட்டச்சத்து ஆதரவுடனும் திருமணமான மற்றும் திருமணமாகாத பதின்பருவத்தினருக்கான ரகசியம் காக்கப்படும் இனப்பெருக்கச் சுகாதாரச் சேவைகளுடனும் இணைக்க இது ஆதரவளிக்கிறது.

திருமணத்துக்குப் பின் வன்முறையும் பாதுகாப்பின்மையும்

சமத்துவமற்ற திருமணங்களில் சிறுமிகள் எதிர்கொள்ளும் பாதிப்பை UNFPA-வின் முந்தைய ஆய்வு பதிவு செய்கிறது. 2012-ஆம் ஆண்டின் முதல் ஆறு மாதங்களில் உதவி கோரிய 361 பெண்களில் 55 பேர் குழந்தை வயதில் திருமணம் செய்யப்பட்டவர்கள் என கத்லோன் நெருக்கடி மையம் தெரிவித்தது; இது 15.2% ஆகும். சிறுமிகளாக இருக்கும்போது திருமணம் செய்துகொண்டதாக நேர்காணல் செய்யப்பட்ட எட்டு பெண்களில் ஆறு பேர், தங்கள் திருமணங்களில் வன்முறை நிகழ்ந்ததாகக் கூறினர்.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் நாடு முழுவதற்குமான வன்முறை மதிப்பீடுகள் அல்ல. நெருக்கடி மையம் உதவி நாடி வருபவர்களுக்குச் சேவை வழங்குகிறது; எட்டு நேர்காணல்கள் மிகச் சிறிய குழுவையே குறிக்கின்றன. தேசிய அளவிலான திருமண விகிதங்கள் மட்டும் வெளிப்படுத்தாத பாதிப்புகளைப் பதிவு செய்வதே இவற்றின் முக்கியத்துவம்.

கல்வியை முடிக்காத அல்லது வேலை அனுபவம் பெறாத சிறுமிகளுக்கு விவாகரத்துக்குப் பிறகு மிகக் குறைந்த வாய்ப்புகளே இருந்ததாகவும் அந்த அறிக்கை விவரிக்கிறது. பள்ளிப்படிப்பு மற்றும் முடிவெடுப்பது குறித்த புதிய ஆய்வின் கண்டறிதல்களுடன் இதையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, தடுப்பு நடவடிக்கைகள் மட்டுமல்லாமல் திருமணத்துக்குப் பிறகான ஆதரவும் தேவை என்பது தெளிவாகிறது.

19.4 மில்லியன் டாலர் மதிப்பீட்டில் என்னென்ன அடங்கும்

2026 அக்டோபர் 7 தேதியிட்ட UNICEF-இன் ஆய்வு அறிவிப்பு, மதிப்பிடப்பட்ட ஆண்டுப் பொருளாதார ஆதாயங்களைப் பிரித்துக் காட்டுகிறது: பெண்களின் கல்வி, உற்பத்தித்திறன் மற்றும் எதிர்கால வருமானத்திலிருந்து 16.6 மில்லியன் டாலர்; குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றுதலையும் அதன் நீடித்த விளைவுகளையும் குறைப்பதிலிருந்து 2.8 மில்லியன் டாலர்.

இந்த இரண்டு கூறுகளின் மொத்தம் 19.4 மில்லியன் டாலர். மொத்தத்தில் கல்வியும் வருமானமும் சுமார் 86% பங்கைக் கொண்டுள்ளன; வளர்ச்சி குன்றுதல் குறைவதால் கிடைக்கும் ஆதாயம் சுமார் 14% ஆகும். கருவுறுதல் குறைவதால் கல்வி மற்றும் சுகாதாரச் சேவைகள் மீதான அழுத்தம் குறைந்து கூடுதல் சேமிப்பு கிடைக்கக்கூடும். ஆனால், அந்தச் சேமிப்புக்கு அறிவிப்பில் தனி மதிப்பீடு தரப்படவில்லை.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட செலவுகளுக்கான தோராய மதிப்பீடுகளே தமது பொருளாதாரக் கணக்கீடுகள் என அறிக்கை விவரிக்கிறது. இவை உறுதியான நிதிநிலைச் சேமிப்புக்கான உத்தரவாதமோ, எல்லா நன்மைகளும் உடனடியாகக் கிடைக்கும் என்ற வாக்குறுதியோ அல்ல. முன்மொழியப்பட்ட நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்துவதற்கான முழுச் செலவு குறித்து வெளியிடப்பட்ட விளக்கம் கணக்கீடு வழங்கவில்லை.

சிறுமிகளைப் பாதுகாப்பதற்கான முக்கியக் காரணமாகப் பொருளாதார ஆதாயங்களை முன்வைப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்றும் UNICEF எச்சரிக்கிறது. உடல் தன்னாட்சி, பாதுகாப்பு மற்றும் உரிமைகள் ஆகியவை உற்பத்தித்திறன் அல்லது எதிர்கால வருமானத்திலிருந்து தனித்த முக்கியத்துவம் கொண்டவை. குழந்தைத் திருமணத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது, நிலையான வளர்ச்சி இலக்கின் வெளிப்படையான இலக்காக இருந்தாலும், இதற்கான முதலீடு குறைவாகவே இருப்பதாக அறிக்கை கூறுகிறது.

சட்ட மாற்றத்தைத் தாண்டிய பரிந்துரைகள்

18 வயதுக்கு முன் திருமணத்தை அனுமதிக்கும் விதிவிலக்குகளை நீக்குதல், பிறப்பு மற்றும் திருமணப் பதிவை வலுப்படுத்துதல், சட்ட அமலாக்கத்தையும் நிறுவனங்களின் பொறுப்புக்கூறலையும் மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றை ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது. வயதை உறுதிப்படுத்தச் சரியான பிறப்புப் பதிவுகள் உதவுகின்றன; திருமணப் பதிவு, இல்லையெனில் முறையான பாதுகாப்புக்கு வெளியே இருக்கக்கூடிய இணைவுகளைக் கையாள உதவுகிறது.

கல்வி, சமூகப் பாதுகாப்பு, தொழிற்பயிற்சி, கண்ணியமான வேலைவாய்ப்புக்கான அணுகல் ஆகியவை நடவடிக்கையின் மற்றொரு முக்கியப் பகுதியாகும். ஆய்வு முடிவுகளின் மைய முரண்பாட்டை இந்த நடவடிக்கைகள் கையாளுகின்றன: குழந்தைத் திருமணத்தை குடும்பங்கள் கண்டித்தாலும், மகளுக்கு கிடைக்கக்கூடிய சிறந்த எதிர்காலம் திருமணமே என அவை இன்னும் நம்பக்கூடும்.

தீங்கு விளைவிக்கும் எதிர்பார்ப்புகளைச் சவாலுக்கு உட்படுத்தவும், முடிவெடுப்பதில் சிறுமிகளின் பங்கேற்பை ஆதரிக்கவும் குடும்பங்கள், மதத் தலைவர்கள், சமூகங்களுடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும் என்றும் ஆய்வு பரிந்துரைக்கிறது. திருமணமான மற்றும் திருமணமாகாத பதின்பருவத்தினர் இருவருக்கும் ரகசியம் காக்கப்படும் இனப்பெருக்கச் சுகாதாரச் சேவைகள் வழங்கப்பட வேண்டும். ஏற்கெனவே திருமணமான சிறுமிகளுக்கான ஆதரவு உள்ளூர் சூழலுக்கு ஏற்ப அமைக்கப்பட வேண்டும்.

அறிவிப்பில் பரிந்துரைகளே முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன; செயல்படுத்துவதற்கான உறுதிசெய்யப்பட்ட கால அட்டவணை இல்லை. சட்ட விதிவிலக்குகளை நீக்குவதற்கான காலக்கெடுவோ, தேதியிடப்பட்ட சட்டமன்ற வாக்கெடுப்போ, முன்மொழியப்பட்ட நடவடிக்கைகளுக்கான நிதி உறுதிப்பாடோ அதில் இல்லை. இந்தக் கண்டறிதல்கள், சிறுமிகள் உண்மையில் பயன்படுத்தக்கூடிய சட்ட மாற்றங்கள், சேவைகள், கல்வி வாய்ப்புகளாக மாறுமா என்பதே அடுத்த உறுதியான சோதனை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2023 கணக்கெடுப்பின்படி, 20 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களில் 8.8% பேர் 18 வயதுக்கு முன் திருமணம் செய்திருந்தனர்; மூத்த வயதுக் குழுக்களைவிட இந்த விகிதம் குறைவு.
• பெற்றோர் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களில் 96% பேர் குழந்தைத் திருமணத்தை நிறுத்த ஆதரவளித்தாலும், 58% பேர் சிறுமிகளுக்குச் சிறந்த தேர்வு திருமணமே என இன்னும் கருதுகின்றனர்.
• குழந்தைத் திருமணம் குறைந்த கல்வி அடைவு, இளம் வயதில் தாய்மையடைதல், வாழ்நாள் முழுவதுமான அதிகக் கருவுறுதல் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது.
• 18 வயதுக்கு முன் தாய்மையடைந்த பெண்களின் குழந்தைகளுக்கு, ஐந்து வயதுக்கு முன் வளர்ச்சி குன்றியிருப்பதற்கான வாய்ப்பு சுமார் நான்கு மடங்கு அதிகம்.
• பெண்களின் கல்வி மற்றும் வருமானம், குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றுதல் குறைதல் ஆகியவற்றிலிருந்து ஆண்டுக்கு 19.4 மில்லியன் டாலர் ஆதாயம் கிடைக்கும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
• சட்ட விதிவிலக்குகளை நீக்குதல், பதிவுகளை மேம்படுத்துதல், பள்ளிக்குத் திரும்ப ஆதரவளித்தல், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சுகாதாரச் சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல் ஆகியவை பரிந்துரைகளில் அடங்கும்.
• அறிவிப்பில் செயல்படுத்துவதற்கான காலக்கெடுவோ நிதி உறுதிப்பாடோ குறிப்பிடப்படவில்லை.