காலநிலை எச்சரிக்கைகளுக்கும் தகவமைப்புக்கான நிதிக்கும் இடையிலான இடைவெளியை வெளிப்படுத்தும் இந்திய விவசாய இழப்புகள்

வயல்களில் வெப்பம், நிதியில் பற்றாக்குறை

ஆந்திரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த விவசாயி சம்பி ரெட்டி வுய்யூரு கூறுகையில், உச்சக் கோடைக்காலம் கடந்தும் வழக்கத்திற்கு மாறாக அதிக வெப்பநிலை பயிர்களைப் பாதித்து வருவதால் வாழை வளர்ச்சியும் விளைச்சலும் கிட்டத்தட்ட 50 சதவீதம் குறைந்துள்ளன. பழங்கள் சிறியதாக உள்ளன; காய்கறி விதைகள் முளைப்பதில் சிரமப்படுகின்றன; கடுமையான பூச்சித் தாக்குதல்களும் இழப்புகளை அதிகரிக்கின்றன. இந்தப் பிரச்சினைகள் இரண்டு முதல் மூன்று மாதங்களாக நீடிப்பதாக அவர் கூறுகிறார்.

வானிலையைவிட நிதி உதவி மிகவும் மெதுவாகவே வந்து சேர்கிறது. ஐக்கிய நாடுகள் சுற்றுச்சூழல் திட்டத்தின் (UNEP) 2025 தகவமைப்பு இடைவெளி அறிக்கை, வளரும் நாடுகளுக்குச் சென்ற சர்வதேசப் பொது தகவமைப்பு நிதி 2023இல் 26 பில்லியன் டாலராக இருந்ததாகவும், 2022இல் அது 28 பில்லியன் டாலராக இருந்ததாகவும் தெரிவிக்கிறது. 2035ஆம் ஆண்டுக்கான மதிப்பிடப்பட்ட வருடாந்திரத் தேவைகள் 310 பில்லியன் முதல் 365 பில்லியன் டாலர் வரை உள்ளன.

இந்தியா 2023 டிசம்பரில் ஐ.நா. காலநிலைச் செயல்முறையிடம் சமர்ப்பித்த தனது முதல் தகவமைப்பு அறிக்கையில், 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒட்டுமொத்த தகவமைப்புச் செலவுத் தேவை ரூ.56.68 டிரில்லியன் என மதிப்பிட்டது. இந்திய மாநிலங்கள் முழுவதும், விவசாய நிலங்கள், நீர் விநியோகம் மற்றும் சமூகங்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு, கடன் வாங்கும் வரம்புகளுடனும் பொதுப் பட்ஜெட்டில் உள்ள பிற போட்டித் தேவைகளுடனும் மோதுகிறது.

சமூகங்கள் ஏற்கெனவே எதிர்கொள்ளும் அல்லது எதிர்கொள்ளக்கூடும் காலநிலைப் பாதிப்புகளுக்குத் தயாராவது தகவமைப்பு எனப்படுகிறது. விவசாயத்தில், கிடைக்கக்கூடிய நீருக்கு ஏற்ற பயிர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது, விதைப்பு அட்டவணையை மாற்றுவது, பாசனத்தை மேம்படுத்துவது அல்லது சேதம் ஏற்படுவதற்கு முன் வானிலை எச்சரிக்கைகளின்படி செயல்படுவது ஆகியவை இதில் அடங்கும். காலநிலை நடவடிக்கையின் மற்றொரு முக்கியப் பிரிவான தணிப்பு என்பது வெப்பமயமாதலை ஏற்படுத்தும் உமிழ்வுகளைக் குறைப்பதாகும்.

இந்தியாவின் சவால் இந்த எல்லா நிலைகளையும் இணைக்கிறது: ஒரு முன்னறிவிப்பு சரியான நேரத்தில் விவசாயியைச் சென்றடைய வேண்டும்; விவசாயியிடம் நடைமுறைச் செயல்திட்டம் இருக்க வேண்டும்; அதற்கான செலவை யாராவது ஏற்க வேண்டும். பாசனம் அல்லது மாற்று விதைகளை வாங்கும் வசதி குடும்பத்துக்கு இல்லாதபோது, வெப்பம் அல்லது மழைப் பற்றாக்குறை குறித்த எச்சரிக்கையின் நடைமுறைப் பயன் குறைவாகவே இருக்கும்.

விவசாயிகள் இழப்பது என்ன?

வழக்கமாக ஆறு அல்லது ஏழு வாழைத்தார்களை அறுவடை செய்யும் நிலையில், இப்போது நான்கு முதல் ஐந்து தார்களையே அறுவடை செய்வதாக வுய்யூரு கூறுகிறார். சிறிய பழங்களுடன், காய்கறிகள் சரியாக முளைக்காததையும் வெண்டைக்காய், கீரை வகைகள், பூசணி வகைகளில் பூச்சிச் சேதம் ஏற்படுவதையும் அவர் விவரிக்கிறார்.

வானிலை அழுத்தம் உற்பத்தியின் பல கட்டங்களை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும் என்பதை அவரது அனுபவம் காட்டுகிறது. விதைகள் முளைக்காமல் போனால், பயிர் நிலைபெறுவதற்கு முன்பே அதன் அளவு குறைகிறது. வளர்ச்சி குன்றுவதால் அறுவடை குறைகிறது; பூச்சித் தாக்குதல்கள் மேலும் ஒரு இழப்புக்குக் காரணமாகின்றன. வெப்பநிலை குறையத் தொடங்கிய பிறகும் விவசாயக் குடும்பத்தின் மீதான அழுத்தம் தொடர்கிறது.

இந்தியாவின் அரிசி மற்றும் கோதுமை இருப்புகள் விநியோக அழுத்தங்களிலிருந்து ஓரளவு பாதுகாப்பளிக்கக்கூடும்; அதேவேளையில் பருப்பு வகைகள், எண்ணெய் வித்துகள், காய்கறிகள் பாதிப்புக்குள்ளாகும் நிலையில் உள்ளன என்கிறார் காலநிலை விஞ்ஞானி ராக்ஸி மேத்யூ கோல். ஜூன் மாதத்தில் பதிவான 40 சதவீத மழைப் பற்றாக்குறை விவசாயப் பணிகளைத் தாமதப்படுத்தியதாகவும், அது உற்பத்தியையும் அடுத்தடுத்த பருவங்களையும் பாதிக்கக்கூடும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்தியாவின் WRI அமைப்பைச் சேர்ந்த சரன்ஷ் பஜ்பாய் கூறுகையில், நடப்பு நிதியாண்டுக்கான உணவுத் தானிய உற்பத்தி மதிப்பீட்டை வேளாண் அமைச்சகம் 2.63 மில்லியன் டன்னாகக் குறைத்துள்ளது. பாசன வசதியோ விதைகளை மாற்றப் போதிய பணமோ இல்லாத சிறு விவசாயிகள், விதைப்புச் சூழ்நிலைகள் மாறும்போது மிகவும் கடினமான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டியுள்ளது.

முன்னறிவிப்புடன் செயல்திட்டமும் ஏன் தேவை?

தீவிர வானிலை முன்னறிவிப்புக்கு அரசுகள் அதிக முன்னுரிமை அளித்து, தேசிய வானிலை மற்றும் நீரியல் சேவைகளில் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்று உலக வானிலை அமைப்பின் ஆசியா மற்றும் பசிபிக் பிராந்திய இயக்குநர் பென் சர்ச்சில் வலியுறுத்தியுள்ளார். அந்தச் சேவைகள் வளிமண்டலத்தையும் நீர் அமைப்புகளையும் கண்காணித்து, அவதானிப்புத் தரவுகளைப் பயன்படுத்தி எச்சரிக்கைகளையும் முன்னறிவிப்புகளையும் வெளியிடுகின்றன.

தரவுகளைச் சேகரிக்கும் கருவிகளுக்கான ஆதரவும் சர்ச்சிலின் கோரிக்கையில் இடம்பெறுகிறது. நம்பகமான அவதானிப்புகள் வளர்ந்து வரும் ஆபத்துகளை முன்னறிவிப்பாளர்கள் அடையாளம் காண உதவுகின்றன. ஆனால் வேளாண் அமைப்புகள், மாநில அரசுகள், விவசாயச் சமூகங்கள் செயல்படத் தயாராக இருப்பதையும் எதிர்வினை சார்ந்துள்ளது.

மழையைச் சார்ந்தும் வறட்சியை எதிர்கொண்டும் உள்ள பகுதிகளில், குறைந்த நீர் தேவைப்படும் பயிர்களைப் பரிசீலிக்குமாறு, அதற்குப் பொருத்தமான பருப்பு மற்றும் எண்ணெய் வித்துகள் உள்ளிட்ட பயிர்களைத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு இந்தியா மாநிலங்களையும் விவசாயிகளையும் கேட்டுக்கொள்கிறது. உள்ளூர் நீர் வரவு-செலவுத் திட்டங்களின் அடிப்படையில் பயிரிடும் திட்டங்களை வகுக்கவும் அரசு ஊக்குவிக்கிறது.

ஒரு பகுதியில் கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படும் நீரையும், அப்பகுதிப் பயிர்களுக்கும் பிற பயனர்களுக்கும் தேவைப்படும் நீரையும் ஒப்பிடுவதே நீர் வரவு-செலவுத் திட்டம். இதன் மூலம் பயிர்த் தேர்வு பொதுவான அறிவுறுத்தலாக இல்லாமல், உள்ளூர் அளவில் எடுக்கப்படும் முடிவாகிறது. குறைந்த நீருக்கு ஏற்ற சில ரகங்கள் இருந்தாலும், கோல் சுட்டிக்காட்டுவதுபோல் பருப்பு மற்றும் எண்ணெய் வித்துப் பயிர்கள் வானிலைச் சேதங்களுக்கு உள்ளாகவே செய்கின்றன.

விதைப்புக்கு முன்பே ஆலோசனை வந்து சேருகிறதா, அதன்படி செயல்பட விவசாயிகளிடம் விதைகள், கடன் மற்றும் நீர் அணுகல் வசதி உள்ளதா என்பதே நடைமுறைக் கேள்வி. இந்தியாவில் ஊரகக் கடன், காப்பீடு, தொழில்நுட்ப வசதிகள் விரிவுபடுத்தப்படுவது உதவக்கூடும். ஆனால் பயிரிடும் திட்டத்தை மாற்றுவதற்குப் பண்ணை மட்டத்தில் வளங்கள் தேவை.

அதிகரித்து வரும் உலகளாவிய நிதி இடைவெளி

2035ஆம் ஆண்டில் வளரும் நாடுகளுக்கான வருடாந்திரத் தகவமைப்புத் தேவைகளை UNEP இரண்டு முறைகளில் கணக்கிடுகிறது. பொருளாதார மாதிரியாக்கம் 310 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடுகிறது. தேசிய காலநிலை உறுதிமொழிகள் மற்றும் தகவமைப்புத் திட்டங்களில் பதிவான தேவைகளை நீட்டித்துக் கணக்கிடும்போது, அதிகபட்ச மதிப்பீடான 365 பில்லியன் டாலர் கிடைக்கிறது.

அறிக்கையில் நம்பகமான புள்ளிவிவரங்கள் உள்ள கடைசி ஆண்டான 2023இல் பதிவான 26 பில்லியன் டாலர் சர்வதேசப் பொது தகவமைப்பு நிதியைவிட இந்த இரண்டு மதிப்பீடுகளும் மிக அதிகம். எதிர்கால வருடாந்திரத் தேவைகள் அந்த நிதி வரவைவிட சுமார் 12 முதல் 14 மடங்கு அதிகம். 2022க்கும் 2023க்கும் இடையில் நிதி 2 பில்லியன் டாலர், அதாவது சுமார் 7 சதவீதம் குறைந்து, தவறான திசையில் நகர்ந்தது.

தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால், 2019ஆம் ஆண்டின் அளவுகளுடன் ஒப்பிட்டு 2025ஆம் ஆண்டுக்குள் சர்வதேசப் பொது தகவமைப்பு நிதியை இரட்டிப்பாக்க வேண்டும் என்ற கிளாஸ்கோ காலநிலை ஒப்பந்தத்தின் இலக்கு எட்டப்படாது என UNEP எச்சரிக்கிறது. புதிய உலகளாவிய காலநிலை நிதி இலக்கு, தகவமைப்பு இடைவெளியை நிரப்பப் போதுமானதல்ல என்றும் அறிக்கை முடிவுசெய்கிறது.

சில செயலாக்கப் பணிகள் முன்னேறி வருகின்றன. பல்லுயிர், விவசாயம், நீர் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு தொடர்பாக, 1,600க்கும் மேற்பட்ட தகவமைப்பு நடவடிக்கைகள் நிறைவடைந்ததாக நாடுகள் தெரிவித்துள்ளன. புதிய தகவமைப்புத் திட்டங்களுக்கான காலநிலை நிதியங்களின் ஆதரவு 2024இல் அதிகரித்தது. பெரும்பாலான நாடுகளில் குறைந்தது ஒரு தேசிய தகவமைப்புக் கொள்கை, உத்தி அல்லது திட்டம் உள்ளது.

திட்டமிடலும் செயல்திட்டங்களும் முன்னேறிவந்தாலும், நிதி கணிக்கப்பட்ட தேவைகளைவிட மிகக் குறைவாகவே உள்ளது என்பதை இந்த முன்னேற்றங்கள் காட்டுகின்றன. விவசாயத்தில் அழுத்தம் குறிப்பாக உடனடியானது; ஏனெனில் விதைப்பும் அறுவடையும் பருவகாலக் காலக்கெடுவைப் பின்பற்றுகின்றன, முதலீட்டு முடிவுகளுக்கோ அதிக காலம் தேவைப்படலாம்.

இந்திய மாநிலங்கள் ஏன் பெரும் சுமையை ஏற்கின்றன?

காலநிலைக் கொள்கை முன்னெடுப்பு அமைப்பின் இந்தியாவில் தகவமைப்புக்கு நிதியளித்தல் என்ற ஆய்வறிக்கை, 2024 பிப்ரவரி 21 அன்று வெளியிடப்பட்டது. 2021 முதல் 2030 வரை ஆறு மாநிலங்களுக்கு மட்டும் ஆண்டுதோறும் கூட்டாக ரூ.444.7 பில்லியன், அதாவது 5.5 பில்லியன் டாலர், தகவமைப்பு முதலீடு தேவை என அது மதிப்பிடுகிறது.

ஆனந்திதா சிக்கா, லபன்யா பிரகாஷ் ஜேனா, மாலினி சக்ரவர்த்தி, உமா பால் ஆகியோர் மேற்கொண்ட இந்த ஆய்வு, பல்வேறு பதிலளிப்பு நடவடிக்கைகள் உள்ளூர் சூழல்களைச் சார்ந்திருப்பதால் தகவமைப்பில் மாநிலங்களே மையப் பங்கு வகிப்பதாகக் கூறுகிறது. மாநிலக் கொள்கைகளும் திட்டங்களும் முன்னேற்றத்திலும் முன்னுரிமைகளிலும் வேறுபடுகின்றன என்றும் அது கண்டறிந்துள்ளது.

2019–20ஆம் ஆண்டின் பொருளாதார மந்தநிலை, கோவிட்-19 பெருந்தொற்று, கடன் வாங்குவதற்கான கட்டுப்பாடுகள், ஏற்கெனவே உள்ள கடன் சுமை ஆகியவற்றால் மாநில நிதிநிலைகள் அழுத்தத்தைச் சந்தித்துள்ளன. எனவே உள்ளூர் தகவமைப்புக்குப் பொறுப்பான அரசுகளால், ஆபத்துகள் அதிகரித்துவரும் நிலையிலும் செலவினத்தை உயர்த்துவதற்கு குறைந்த வாய்ப்பே உள்ளது.

காலநிலை ஆபத்தை மதிப்பிடுவதற்கான பொதுவான கட்டமைப்பும், வளர்ச்சித் திட்டங்கள் பாதிப்புக்குள்ளாகும் தன்மையை எந்த அளவுக்குக் குறைக்கின்றன என்பதை மதிப்பிடுவதற்கான முறையான வழிமுறையும் இந்தியாவில் இல்லை என்ற அளவீட்டுச் சிக்கலையும் CPI சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஒரே சீரான மதிப்பீடு இல்லாமல், முன்னுரிமைகளை ஒப்பிடுவதும் செலவினம் சேத அபாயத்தைக் குறைக்கிறதா என்பதைக் கண்காணிப்பதும் அரசுகளுக்கு கடினமாகிறது.

மாநிலங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு குறித்த நிதி ஆணைய விவாதங்களில் தகவமைப்பையும் சேர்ப்பது, காலநிலைத் தேவைகளுடன் தொடர்புடைய தற்காலிகக் கடன் வரம்புகளைப் பரிசீலிப்பது, பசுமை நிதித் தரவுகளை மேம்படுத்துவது, பொருத்தமான இடங்களில் பொதுத்துறை அமைப்புகளுக்கும் வணிகங்களுக்கும் இடையிலான கூட்டாண்மைகளைப் பயன்படுத்துவது ஆகியவற்றை இந்த ஆய்வு பரிந்துரைக்கிறது. கிடைக்கும் நிதியின் அளவையும் அதைத் திறம்பட ஒதுக்கும் திறனையும் இந்தப் பரிந்துரைகள் கையாள்கின்றன.

இந்தியாவின் தேசியத் திட்டமும் தேவைகளின் அளவும்

காலநிலைத் தாங்குதிறனை கொள்கைகள், திட்டங்கள் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டமிடலில் இணைப்பதற்காக இந்தியா தனது முதல் தேசிய தகவமைப்புத் திட்டத்தைத் தயாரிக்கத் தொடங்கியது. 2025 பிப்ரவரி 10–11 தேதிகளில் நடைபெற்ற ஆலோசனைக் கூட்டத்தில், ஒன்பது துறைகளில் மேற்கொள்ளப்படும் பணிகளை அதிகாரிகள் விவரித்தனர். முன்னுரிமைப் பகுதிகளையும் வளத் தேவைகளையும் அடையாளம் காண சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் பாதிப்பு ஆய்வுகளை நடத்தி வந்தது.

சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகத்தின் காலநிலை மாற்றத் துணைச் செயலர் ருசிகா ட்ரால், தயாரிப்புப் பணியின்போது திட்டமிடப்பட்ட கால அட்டவணையை விவரித்தார்.

"இந்தியாவின் தேசிய தகவமைப்புத் திட்டத்தை உருவாக்குவதற்கான பொறுப்பு சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்திடம் உள்ளது. COP30க்கு முன்னதாக, இந்த ஆண்டின் இறுதிக்குள் அது தயாராக வேண்டும்," என்று ட்ரால் கூறினார்.

பேரிடர் அபாயக் குறைப்புக்காக, தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையம் முதன்மைப் பொறுப்பேற்கும் அமைப்பாகவும், காலநிலை மாற்றத் தகவமைப்பு, பேரிடர் அபாயக் குறைப்பு மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கான ஒருங்கிணைந்த மையம் முதன்மை நிறுவனமாகவும் நியமிக்கப்பட்டன. பேரிடர் திட்டமிடல் கிராம அளவைச் சென்றடைய வேண்டும் என்றும், சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளைப் பாதுகாப்பது தகவமைப்பில் ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அதிகாரிகள் வலியுறுத்தினர்.

வெளியிடப்பட்ட நிதி மதிப்பீடுகள் அவற்றின் வரம்பிலும் விரிவிலும் வேறுபடுகின்றன. 2023ஆம் ஆண்டின் இந்திய தகவமைப்பு அறிக்கை, 2030 வரை ஒட்டுமொத்தத் தேவைகள் ரூ.56.68 டிரில்லியன் எனக் குறிப்பிட்டது; பாதிப்புகள் தீவிரமடையும் நிலையில் தேவைகள் 854 பில்லியன் டாலராக உயரக்கூடும் என பஜ்பாய் கூறுகிறார். அதே ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் ட்ரால் சுமார் 73 டிரில்லியன் டாலர் எனத் தனியாகக் குறிப்பிட்டார்; அந்த எண்ணிக்கைக்கான கணக்கீடோ கால வரம்போ தெரிவிக்கப்படவில்லை. தேசியத் திட்டத்தைத் தயாரிப்பதற்கான அட்டவணை இலக்கு நிறைவு தேதியைக் குறிப்பிட்டதே தவிர, அதன் பின்னர் சமர்ப்பிக்கப்பட்டதை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

தேசியத் திட்டமிடல் மேலும் பரவலாகி வருகிறது. ஆலோசனைக் கூட்டத்தின்போது சுட்டிக்காட்டப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் காலநிலைத் தரவுகளின்படி, 142 வளரும் நாடுகள் தகவமைப்புத் திட்டங்களை வகுத்துச் செயல்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டிருந்தன; 2024 அக்டோபர் மாதத்துக்குள் 60 நாடுகள் திட்டங்களைச் சமர்ப்பித்திருந்தன. 2023 நவம்பர் நிலவரப்படி, 44 நாடுகளுக்காக 83 தகவமைப்புத் திட்டங்களுக்கு பசுமை காலநிலை நிதியம் ஒப்புதல் அளித்திருந்தது. அவற்றுக்கான மொத்த நிதி 18.6 பில்லியன் டாலர்; அதில் 5.3 பில்லியன் டாலர் நிதியத்திடமிருந்து நேரடியாக வழங்கப்பட்டது.

நிதியின் வகை ஏன் முக்கியம்?

மானியங்கள், சலுகை நிதி, தனியார் முதலீடு ஆகியவற்றை அதிகரிக்கவும், நிதியை எளிதாக அணுகவும் பஜ்பாய் வலியுறுத்துகிறார். மானியத்தைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தேவையில்லை. சாதாரண வணிகக் கடன்களைவிடக் குறைந்த வட்டி அல்லது நீண்ட திருப்பிச் செலுத்தும் காலம் போன்ற சாதகமான நிபந்தனைகளைப் பொதுவாக சலுகை நிதி வழங்குகிறது.

வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்கும் திட்டம் நேரடி வருமானத்தை உருவாக்காதபோது இந்த வேறுபாடுகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. வானிலை அவதானிப்புக் கருவிகள், உள்ளூர் ஆபத்து வரைபடங்கள், பாதிப்புக்குள்ளாகும் சமூகங்களுக்கான பாதுகாப்பு ஆகியவை பொதுப் பயன்களை வழங்கினாலும், வணிகக் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான தெளிவான வருவாயை அவை உருவாக்காமல் போகலாம்.

அரசுகள் இலக்கிட்ட கொள்கைகளையும் கலப்பு நிதி முறையையும் அறிமுகப்படுத்தினால், தகவமைப்புக்காகத் தனியார் முதலீட்டாளர்கள் ஆண்டுக்கு சுமார் 50 பில்லியன் டாலர் வழங்கக்கூடும் என UNEP மதிப்பிடுகிறது. கலப்பு நிதி என்பது பொதுநிதி அல்லது சலுகை நிதியுடன் தனியார் மூலதனத்தை இணைப்பதாகும்; முதலீட்டைத் தடுக்கக்கூடிய அபாயங்களைப் பகிர்வதும் இதில் அடங்கும்.

இந்த 50 பில்லியன் டாலர் சாத்தியமான முதலீடுகூட, 2035ஆம் ஆண்டுக்கான UNEP மதிப்பிட்ட 310 பில்லியன் முதல் 365 பில்லியன் டாலர் வரையிலான வருடாந்திரத் தேவைகளில் சுமார் 14 முதல் 16 சதவீதம் மட்டுமே. எனவே பொதுநிதி தொடர்ந்து மையப் பங்கு வகிக்கிறது. பாதிப்புக்குள்ளாகும் நாடுகள் பயன்படுத்தும் கடன் கருவிகளின் விகிதம் அதிகரிக்காமல் கவனிக்க வேண்டும் என்றும் UNEP அழைக்கிறது.

COP31க்கு முந்தைய விவாதங்களில் முன்வைக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளில், பலதரப்பு வளர்ச்சி வங்கிகளின் பங்களிப்பை வலுப்படுத்துவது, திருப்பிச் செலுத்தும் காலத்தை நீட்டிப்பது, அபாயங்களைப் பகிர்வது, திட்டங்களைத் தயாரிக்க உதவுவது ஆகியவை அடங்கும். சாத்தியக்கூறு ஆய்வுகள், ஆபத்து மதிப்பீடுகள் போன்ற பணிகளுக்கு திட்டத் தயாரிப்பு நிதி வழங்குகிறது; இதன் மூலம் தேசிய முன்னுரிமையை ஒரு நிதியம் மதிப்பிடக்கூடிய முன்மொழிவாக மாற்ற முடியும்.

COP31இடம் இந்தியா எதிர்பார்ப்பது என்ன?

COP31 நவம்பர் 9–20 தேதிகளில் துருக்கியேயின் அந்தல்யாவில் நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. கவனம் பெறும் துறைகளில் உணவுப் பாதுகாப்பும் விவசாயமும் அடங்கும். வலுவான காலநிலை உறுதிமொழிகளுடன், அவற்றைச் செயல்படுத்தத் தேவையான நிதி, தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம், நிறுவனத் திறன் ஆகியவற்றையும் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு இணைக்கிறது.

ஃபிஜியில் நடைபெற்ற தயாரிப்புப் பேச்சுவார்த்தைகளின்போது, தேசியச் சூழலுக்கு ஏற்ப தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட செயலாக்கப் பாதைகளுக்கு நெகிழ்வும் மதிப்பும் அளிக்க வேண்டும் என்று சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் பூபேந்தர் யாதவ் வலியுறுத்தினார். பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின் பிரிவு 9.1ஐ தற்காலிக நிகழ்ச்சி நிரலில் சேர்த்தது, நாடுகளின் தேவைகளுடன் நிதியைப் பொருந்தச் செய்வதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்கியுள்ளதாக அவர் கூறினார்.

தணிப்பு மற்றும் தகவமைப்புக்கு உதவுவதற்காக வளரும் நாடுகளுக்கு நிதி ஆதாரங்களை வழங்க வேண்டும் என வளர்ந்த நாடுகளுக்கு பிரிவு 9.1ல் கடமை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. காலநிலை நடவடிக்கைகளில் கார்பன் சந்தை வழிமுறைகள் உள்ளிட்டவற்றின் மூலம் நாடுகள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வழிவகுக்கும் பிரிவு 6இன்கீழ் ஒத்துழைப்பைப் பயன்படுத்தவும் யாதவ் அழைப்பு விடுத்தார்.

இரண்டு முக்கிய உறுதிமொழிகளுக்குப் பிறகு இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெறுகின்றன. COP29இல், 2035ஆம் ஆண்டுக்குள் வளரும் நாடுகளுக்காக ஆண்டுக்கு குறைந்தது 300 பில்லியன் டாலர் திரட்டுவதில் வளர்ந்த நாடுகள் முன்னிலை வகிக்க வேண்டும் என்றும், மொத்தப் பொது மற்றும் தனியார் காலநிலை நிதியை ஆண்டுக்கு 1.3 டிரில்லியன் டாலராக உயர்த்த முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்றும் நாடுகள் ஒப்புக்கொண்டன. 2035ஆம் ஆண்டுக்குள் தகவமைப்பு நிதியை மூன்று மடங்காக்கும் இலக்கை COP30 ஏற்றுக்கொண்டது.

பரந்த காலநிலை நிதி உறுதிமொழிகள் உமிழ்வுக் குறைப்பையும் தகவமைப்பையும் உள்ளடக்குகின்றன. இந்த இரண்டுக்கும் இடையே சமநிலை வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் வலியுறுத்தல், பயிர்களைப் பாதுகாத்தல், நீர் மேலாண்மை, முன்கூட்டிய எச்சரிக்கைகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை எவ்வளவு ஆதரவு சென்றடைகிறது என்பதிலும், அந்த ஆதரவு மானியமாகவோ மலிவான கடனாகவோ சாதாரண கடனாகவோ வழங்கப்படுகிறதா என்பதிலும் கவனத்தைத் திருப்புகிறது.

திட்டங்கள், நிதி, விவசாயத்தை இணைக்கும் காலக்கெடுகள்

இந்திய விவசாயத்தின் இழப்புகள், தேசியத் திட்டமிடல் மற்றும் சர்வதேச உறுதிமொழிகள் நீண்டகாலமாகத் தொடரும் வரிசையில் இடம்பெறுகின்றன. தகவமைப்புத் தேவைகளை அங்கீகரிப்பதற்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு நிதியளிப்பதற்கும் இடையிலான தூரத்தை முக்கியக் காலக்கெடுகள் காட்டுகின்றன.

• டிசம்பர் 2023: இந்தியா தனது முதல் தகவமைப்பு அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்து, 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒட்டுமொத்தத் தகவமைப்புச் செலவுத் தேவை ரூ.56.68 டிரில்லியன் என மதிப்பிட்டது.
• பிப்ரவரி 21, 2024: ஆறு மாநிலங்களில் ஆண்டுதோறும் ரூ.444.7 பில்லியன் தகவமைப்பு முதலீடு தேவை என அடையாளம் கண்ட தனது ஆய்வை CPI வெளியிட்டது.
• பிப்ரவரி 10–11, 2025: இந்தியாவின் முதல் தேசிய தகவமைப்புத் திட்டம் மற்றும் ஒன்பது துறைகளில் நடைபெறும் பணிகள் குறித்து ஆலோசனைக் கூட்டம் நடைபெற்றது.
• 2025: UNEPயின் தகவமைப்பு இடைவெளி அறிக்கை, வளரும் நாடுகளின் 2035ஆம் ஆண்டுக்கான வருடாந்திரத் தேவைகள் 310 பில்லியன் முதல் 365 பில்லியன் டாலர் வரை இருக்கும் எனக் குறிப்பிட்டது; 2023ஆம் ஆண்டில் கிடைத்த சர்வதேசப் பொது நிதி 26 பில்லியன் டாலராக இருந்தது.
• நவம்பர் 9–20, 2026: COP31 அந்தல்யாவில் நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
• 2035: ஆண்டுக்கு குறைந்தது 300 பில்லியன் டாலர் காலநிலை நிதி திரட்டவும், தகவமைப்பு நிதியை மூன்று மடங்காக்கவும் செய்யப்பட்ட சர்வதேச உறுதிமொழிகளின் இலக்கு ஆண்டு இதுவாகும்.

விவசாயிகளுக்கு நடைமுறை கால அட்டவணை இதைவிடக் குறுகியது: விதைப்பதற்கு முன் பொருத்தமான விதைகள் கிடைக்க வேண்டும்; பற்றாக்குறை உருவாகும் முன் நீர் திட்டம் இருக்க வேண்டும்; முடிவை மாற்றும் அளவுக்குத் தகுந்த நேரத்தில் எச்சரிக்கைகள் வர வேண்டும். தேசியத் திட்டங்களையும் சர்வதேச உறுதிமொழிகளையும் இந்தப் பருவகாலக் காலக்கெடுவுக்குள் பயனுள்ளதாக மாற்றுவதே நிதி சார்ந்த மையச் சவாலாகும்.

முக்கியக் குறிப்புகள்

• ஆந்திரப் பிரதேச விவசாயி சம்பி ரெட்டி வுய்யூரு, வாழை வளர்ச்சியும் விளைச்சலும் கிட்டத்தட்ட 50 சதவீதம் குறைந்துள்ளதாகவும், காய்கறிகள் முளைப்பதில் சிக்கலும் பூச்சிச் சேதமும் ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் கூறுகிறார்.
• வளரும் நாடுகளுக்கான சர்வதேசப் பொது தகவமைப்பு நிதி 2022இல் 28 பில்லியன் டாலரிலிருந்து 2023இல் 26 பில்லியன் டாலராகக் குறைந்தது.
• 2035ஆம் ஆண்டில் வருடாந்திரத் தகவமைப்புத் தேவைகள் 310 பில்லியன் முதல் 365 பில்லியன் டாலர் வரை இருக்கும் என UNEP மதிப்பிடுகிறது; இது தற்போதைய நிதி வரவுகளைவிட சுமார் 12 முதல் 14 மடங்கு அதிகம்.
• CPIயின்படி, ஆறு இந்திய மாநிலங்களுக்கு மட்டும் ஆண்டுதோறும் 444.7 பில்லியன் ரூபாய் தேவைப்படுகிறது; அதேவேளையில் மாநிலப் பட்ஜெட்டுகள் கடன் வாங்கும் வரம்புகளாலும் கடன் சுமைகளாலும் கட்டுப்படுகின்றன.
• நவம்பர் 9–20 தேதிகளில் அந்தல்யாவில் நடைபெறவுள்ள COP31க்கு முன்னதாக, நிதி, தொழில்நுட்பம், செயலாக்க ஆதரவு ஆகியவற்றை இந்தியா வலியுறுத்துகிறது.
• முன்னறிவிப்புகளைப் பண்ணைகள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களுக்கான பாதுகாப்பாக மாற்றுவதற்கு மானியங்கள், மலிவான நிதி, சரியான நேரத்தில் உள்ளூர் நடவடிக்கை ஆகியவை மையமானவை.