தொகுதிமறுவரையறை மற்றும் பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டு மசோதாக்களை மீண்டும் கொண்டுவர அக்டோபரில் நாடாளுமன்ற சிறப்புக் கூட்டத்தைக் கூட்ட மத்திய அரசு பரிசீலனை

ஏப்ரல் நாடாளுமன்றத் தோல்விக்குப் பிறகு புதிய முயற்சி

பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டை நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளின் மறுபங்கீட்டுடன் இணைக்கும் சட்டத்தை மீண்டும் கொண்டுவர, 2026 அக்டோபர் மாத இறுதியில் நாடாளுமன்றத்தின் சிறப்புக் கூட்டத்தைக் கூட்டுவது குறித்து இந்திய அரசு பரிசீலித்து வருகிறது. ஏப்ரல் 17 அன்று மக்களவையில் அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தம்) மசோதா, 2026 தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து இந்தப் புதிய முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறது. மசோதாவுக்கு எதிராக வாக்களித்தவர்களைவிட ஆதரவாக வாக்களித்தவர்கள் அதிகம் இருந்தபோதும் அது தோல்வியடைந்தது.

ஆளும் தரப்புக்கு ஆதரவாக ஏற்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படும் மாற்றங்களும், பிராந்தியக் கட்சிகளுடனான பேச்சுவார்த்தைகளும் தேவையான ஆதரவைத் திரட்ட உதவும் என்று மத்திய அரசு நம்புவதாக அரசு வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அணுகப்படும் கட்சிகளில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகமும் (திமுக) ஒன்று. அதன் 22 எம்.பி.க்கள் முடிவில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கக்கூடும். ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கும் எத்தனை தொகுதிகள் கிடைக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானித்து அவற்றின் எல்லைகளை மறுவரையறை செய்யும் தொகுதிமறுவரையறைக்கு அக்கட்சி கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்து வந்துள்ளது.

அரசு வாக்கெடுப்பில் வெற்றிபெறுமா என்பதைக் கடந்தும் இந்த விவகாரத்தின் முக்கியத்துவம் விரிகிறது. ஏப்ரல் மாதத் தொகுப்பு, தொகுதிகளை மறுபங்கீடு செய்ய 2011 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்தவும், மக்களவை உறுப்பினர் எண்ணிக்கைக்கான அரசியலமைப்பு உச்சவரம்பை 550-இலிருந்து 850 ஆக உயர்த்தவும், பெண்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களை ஒதுக்குவதற்கான நிபந்தனைகளை மாற்றவும் முன்மொழிந்தது.

2023-இல் 106வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு சட்டமானது. எனினும், அதைச் செயல்படுத்துவது அடுத்த மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு மற்றும் தொகுதிமறுவரையறை நடவடிக்கையைச் சார்ந்துள்ளது. 2029 மக்களவைத் தேர்தலுக்கு முன்பாக இடஒதுக்கீட்டை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவர அரசு விரும்புகிறது. அந்த இலக்கை மாநிலங்களுக்கிடையிலான அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வில் மாற்றங்களுடன் இணைக்கும் முடிவை எதிர்க்கட்சிகள் கேள்விக்குட்படுத்தியுள்ளன.

நாடாளுமன்றம் எப்போது கூடக்கூடும்?

அக்டோபர் 16 நிலவரப்படி, கூட்டத்துக்கான இறுதித் தேதிகளோ திருத்தப்பட்ட சட்ட முன்வடிவோ அறிவிக்கப்படவில்லை. நாடாளுமன்றம் கூடுவதற்கு சுமார் ஒரு வாரம் முன்பாக, அடுத்த வாரம் அறிவிக்கை வெளியாகக்கூடும் என அரசு வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன.

அக்டோபர் 26, 27 தேதிகளில் சம்விதான் சதனில் நடைபெறவுள்ள 12வது பிரிக்ஸ் நாடாளுமன்ற மன்றக் கூட்டத்துக்கும் கால அட்டவணையில் இடமளிக்க வேண்டும். மாதத்தின் கடைசி வாரத்தில் சாத்தியமான கூட்டத்துக்கான நிகழ்ச்சி நிரலை மத்திய அரசு வகுத்துவரும் நிலையில், இந்தக் கூட்டமும் நடைமுறையில் கணக்கில் கொள்ள வேண்டிய அம்சமாக உள்ளது.

மழைக்காலக் கூட்டத்தொடர் ஆகஸ்ட் 13 அன்று முடிவடைந்தது. ஆனால், அது முறையாக ஒத்திவைக்கப்படவில்லை. நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரை முறையாக முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதே ஒத்திவைப்பு ஆகும். அந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படாததால், சிறப்புக் கூட்டத்தொடர் எனப் பொதுவில் விவரிக்கப்பட்டாலும், தற்போதைய கூட்டத்தொடரிலேயே நாடாளுமன்றக் கூட்டங்கள் மீண்டும் நடைபெறலாம்.

சட்டம் தோல்வியடைந்த வாக்கெடுப்பிலிருந்து மீண்டும் ஒரு முயற்சிக்கான சாத்தியத்தை நோக்கி நகர்ந்த விதத்தை முக்கியத் தேதிகள் காட்டுகின்றன:

• 2023: மக்களவை மற்றும் மாநிலச் சட்டமன்ற இடங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கைப் பெண்களுக்கு ஒதுக்க வகைசெய்யும் 106வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை நாடாளுமன்றம் நிறைவேற்றியது.
• 2026 ஏப்ரல் 16: அரசியலமைப்புத் திருத்தம், தொகுதிமறுவரையறை, யூனியன் பிரதேசங்கள் தொடர்பான விதிகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய மூன்று மசோதாக்களை அரசு அறிமுகப்படுத்தியது.
• 2026 ஏப்ரல் 17: அரசியலமைப்புத் திருத்த மசோதா மக்களவையில் தேவையான சிறப்புப் பெரும்பான்மையைப் பெறத் தவறியது.
• 2026 ஆகஸ்ட் 13: மழைக்காலக் கூட்டத்தொடர் முறையாக ஒத்திவைக்கப்படாமல் முடிவடைந்தது.
• 2026 அக்டோபர் 26, 27: சம்விதான் சதனில் பிரிக்ஸ் நாடாளுமன்ற மன்றக் கூட்டம் நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
• 2027 மார்ச் 1: அடுத்த மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புக்கான குறிப்புத் தேதி; பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான தற்போதைய வழிமுறைக்கு இது முக்கியமானது.

சாதாரண பெரும்பான்மை மட்டும் ஏன் போதாது?

அரசியலமைப்புத் திருத்தத்துக்கு, சாதாரண சட்டங்களுக்கு வேண்டியதைவிட அதிக ஆதரவு தேவை. ஒவ்வோர் அவையிலும் மொத்த உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மையினரின் ஆதரவையும், கூட்டத்தில் பங்கேற்று வாக்களிக்கும் உறுப்பினர்களில் குறைந்தது மூன்றில் இரண்டு பங்கு ஆதரவையும் அது பெற வேண்டும். எனவே, ஆளும் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணிக்கு (என்டிஏ) சாதாரண எண்ணிக்கையில் உள்ள முன்னிலை, மசோதா நிறைவேறுவதை உறுதிசெய்யாது.

அரசின் தயாரிப்புகள் குறித்த விவரத்தின்படி, மக்களவையில் தற்போது 540 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். 540 பேரும் வாக்களித்தால், மூன்றில் இரண்டு பங்கு நிபந்தனைக்கு 360 வாக்குகள் தேவைப்படும். வருகை மற்றும் வாக்குப்பதிவைப் பொறுத்து சரியான எண்ணிக்கை மாறலாம். அதேவேளை, மொத்த உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மை பெற வேண்டும் என்ற நிபந்தனையும் பொருந்தும்.

ஏப்ரல் மாதத் தோல்வி, அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தம்) மசோதாவைப் பரிசீலிப்பதற்கான தீர்மானத்தின் மீதான வாக்கெடுப்பில் ஏற்பட்டது. ஆதரவாளர்கள் எதிர்ப்பாளர்களைவிட அதிகமாக இருந்தாலும், மசோதா சிறப்புப் பெரும்பான்மையை எட்டவில்லை. மீண்டும் முயற்சிக்கும் முன், வழக்கமான நாடாளுமன்ற ஆதரவாளர்களுக்கு அப்பாலும் உறுதிப்பாடுகளை அரசு நாடுவதன் காரணம் இதுவே.

கடந்த கூட்டத்தொடருக்குப் பிறகு திரிணமூல் காங்கிரஸின் 20 எம்.பி.க்களும் சிவசேனா (உத்தவ் பாலாசாகேப் தாக்கரே) கட்சியின் ஆறு எம்.பி.க்களும் ஆளும் தரப்பை நோக்கி நகர்ந்துள்ளதாக அரசு வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த மாற்றங்கள் 26 எம்.பி.க்களை உள்ளடக்கியவை. மக்களவையில் போதிய ஆதரவு கிடைக்கும் என்ற மத்திய அரசின் நம்பிக்கைக்கு அப்பால் இன்னொரு சவாலும் உள்ளது: எந்த அரசியலமைப்புத் திருத்தமும் மாநிலங்களவையிலும் தேவையான பெரும்பான்மையைப் பெற வேண்டும்.

ஏப்ரல் மாதத் தொகுப்பு என்ன மாற்றங்களை முன்மொழிந்தது?

சட்டங்களை ஆய்வு செய்யும் சுயாதீன அமைப்பான பிஆர்எஸ் லெஜிஸ்லேட்டிவ் ரிசர்ச், தனது தொகுதிமறுவரையறை மசோதா ஆய்வில் மூன்று நடவடிக்கைகளைக் குறிப்பிடுகிறது: அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தம்) மசோதா, 2026; யூனியன் பிரதேசங்கள் சட்டங்கள் (திருத்தம்) மசோதா, 2026; மற்றும் தொகுதிமறுவரையறை மசோதா, 2026. இவை அனைத்தும் ஏப்ரல் 16 அன்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, ஏப்ரல் 17 அன்று மக்களவையில் காலாவதியானவையாகக் குறிக்கப்பட்டன. அதாவது, அரசியலமைப்புத் திருத்த மசோதா தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து அந்த வடிவில் தொகுப்பு இனி தொடர முடியாது.

தொகுதிமறுவரையறை எப்போது நடைபெற வேண்டும், அதற்கு எந்த மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதைச் சட்டம் மூலம் நாடாளுமன்றம் தீர்மானிக்க அரசியலமைப்புத் திருத்த முன்மொழிவு அனுமதிக்கும். அதனுடன் வந்த தொகுதிமறுவரையறை மசோதா, ஆணையம் அமைக்கப்படும் நேரத்தில் வெளியிடப்பட்ட அண்மைய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்த வேண்டும் எனக் குறிப்பிட்டது. பிஆர்எஸ் ஆய்வு செய்த கால அட்டவணையின்படி, அதற்கு 2011 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.

2023 திருத்தத்துக்குப் பிந்தைய முதல் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டே பெண்கள் இடஒதுக்கீடு அமைய வேண்டும் என்ற நிபந்தனையையும் இந்தத் தொகுப்பு நீக்கும். யூனியன் பிரதேசங்கள் தொடர்பான சட்டத்தின் மூலம் டெல்லி, புதுச்சேரி, ஜம்மு-காஷ்மீர் சட்டமன்றங்களுக்கும் தொடர்புடைய விதிகள் பொருந்தும்.

முன்மொழியப்பட்ட 850 உறுப்பினர்கள் என்ற உச்சவரம்பில், மாநிலங்களிலிருந்து அதிகபட்சம் 815 பிரதிநிதிகளும் யூனியன் பிரதேசங்களிலிருந்து 35 பேரும் அடங்குவர். தற்போதைய அரசியலமைப்பு உச்சவரம்பு 550 ஆகும்; அதில் மாநிலங்களிலிருந்து அதிகபட்சம் 530 பேரும் யூனியன் பிரதேசங்களிலிருந்து 20 பேரும் இடம்பெறலாம். இந்த உச்சவரம்புகள், தற்போது நடைமுறையில் உள்ள 543 தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களவைத் தொகுதிகளிலிருந்தும், தற்போது 540 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர் என்ற தகவலிலிருந்தும் வேறுபட்டவை.

தென் மாநிலங்கள் ஏன் கவலைப்படுகின்றன?

மக்கள்தொகை அடிப்படையில் தொகுதிகளை ஒதுக்குவது குறித்து தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, தெலங்கானா ஆகியவை கவலை தெரிவித்துள்ளன. ஒரு மாநிலத்தின் எம்.பி.க்கள் ஒட்டுமொத்த அவையுடன் ஒப்பிடும்போது எந்த அளவு செல்வாக்கு செலுத்துவார்கள் என்பதே அவற்றின் முக்கியக் கவலை.

அரசியலமைப்புத் தடை காரணமாக, மாநிலங்களுக்கிடையிலான மக்களவைத் தொகுதிப் பங்கீடு 1971 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புடன் தொடர்ந்து இணைக்கப்பட்டுள்ளது. 1976-இல் 42வது திருத்தம் இந்தத் தடையை அறிமுகப்படுத்தியது. 2001-இல் 84வது திருத்தம், 2026-க்குப் பிறகு நடைபெறும் முதல் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு வெளியிடப்படும் வரை அதை நீட்டித்தது. நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தை இழக்காமல் மக்கள்தொகை நிலைப்படுத்தலை மேற்கொள்ள மாநிலங்களுக்கு அவகாசமளிப்பதே இந்த நீட்டிப்பின் நோக்கமாகும்.

2011 மக்கள்தொகை விவரங்களைப் பயன்படுத்தித் தொகுதிகள் மறுபங்கீடு செய்யப்பட்டால் கணிசமான மாற்றங்கள் ஏற்படும் என பிஆர்எஸ் கணித்துள்ளது. மக்களவையைப் பெரிய அளவில் விரிவுபடுத்தாத சூழலில், தமிழ்நாட்டின் தொகுதிகள் 39-இலிருந்து 32 ஆகவும், கேரளாவின் தொகுதிகள் 20-இலிருந்து 15 ஆகவும் குறையும். உத்தரப் பிரதேசத்தின் தொகுதிகள் 80-இலிருந்து 89 ஆகவும், பீகாரின் தொகுதிகள் 40-இலிருந்து 46 ஆகவும், ராஜஸ்தானின் தொகுதிகள் 25-இலிருந்து 30 ஆகவும் உயரும்.

நாடாளுமன்றம் தேசியச் சட்டங்களையும் கொள்கைகளையும் முடிவுசெய்யும்போது, தங்கள் மாநிலத்தின் குரலுக்கு எவ்வளவு வலிமை இருக்கும் என்பது குடியிருப்பாளர்களுக்கு முக்கியமானது. பெரிய அவையில் ஒரு மாநிலத்துக்கு அதிக எம்.பி.க்கள் கிடைத்தாலும், அங்கு பதிவாகும் வாக்குகளில் அதன் பங்கு குறையக்கூடும்.

50% தொகுதி உறுதிமொழி எதைக் குறிக்கும்?

அனைத்து மாநிலங்களிலும் மொத்தத் தொகுதிகளை 50% அதிகரிப்பதாகச் சட்டம் உறுதியளிக்கும் என்ற உத்தரவாதத்தின் மூலம், எட்டு எம்.பி.க்களைக் கொண்ட தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி (சரத் சந்திர பவார்) ஆதரவை அரசு நாடுவதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த அதிகரிப்பு உறுதிசெய்யப்பட்டால் முன்மொழிவைப் பற்றிப் பேசத் தயார் எனக் கட்சித் தலைவர் சுப்ரியா சுலே தெரிவித்திருந்தார்.

வார்த்தைத் தேர்வு முக்கியமானது. ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கும் ஒரே அளவில் 50% தொகுதி அதிகரிப்பு வழங்கப்பட்டால், முழுத் தொகுதிகளாகப் பகிர வேண்டிய மாற்றங்களைத் தவிர்த்து, மாநிலங்களின் ஒப்பீட்டுப் பங்குகள் அப்படியே இருக்கும். மக்களவையைச் சுமார் 50% விரிவுபடுத்தி, மக்கள்தொகை அடிப்படையில் தொகுதிகளை மறுபங்கீடு செய்வது வேறுபட்ட முடிவைத் தரும்.

இரண்டாவது அணுகுமுறையை மொத்தம் 813 தொகுதிகளைக் கொண்ட கணிப்பில் பிஆர்எஸ் விளக்குகிறது. தமிழ்நாட்டில் எம்.பி.க்களின் எண்ணிக்கை 39-இலிருந்து 48 ஆக உயர்ந்தாலும், அவையில் அதன் பங்கு 7.18%-இலிருந்து 5.90% ஆகக் குறையும். கேரளாவில் இரண்டு எம்.பி.க்கள் கூடுதலாகி எண்ணிக்கை 20-இலிருந்து 22 ஆகும்; ஆனால் அதன் பங்கு 3.68%-இலிருந்து 2.71% ஆகக் குறையும்.

உத்தரப் பிரதேசத்தின் தொகுதிகள் 80-இலிருந்து 133 ஆக உயர்ந்து, அதன் பங்கு 14.73%-இலிருந்து 16.36% ஆக அதிகரிக்கும். பீகாரின் தொகுதிகள் 40-இலிருந்து 69 ஆகி, அதன் பங்கு 7.37%-இலிருந்து 8.49% ஆக உயரும். கூடுதல் தொகுதிகளின் பங்கீடே யாருக்கு அதிக செல்வாக்கு கிடைக்கும் என்பதைத் தீர்மானிப்பதால், தொகுதிகளை மட்டும் அதிகரிப்பதாக அளிக்கப்படும் வாக்குறுதி பிராந்தியக் கட்சிகளுக்கு ஏன் போதாமலிருக்கலாம் என்பதை இந்த எண்ணிக்கைகள் விளக்குகின்றன.

திமுகவின் நிலைப்பாடு குறிப்பாக முக்கியமானது. தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல்களுக்குப் பிறகு காங்கிரஸுடன் அக்கட்சிக்குப் பிளவு ஏற்பட்டதாகவும், இந்தியா எதிர்க்கட்சிக் கூட்டணியிலிருந்து அது வெளியேறியதாகவும் கூறப்படும் நிலையில், அரசின் அணுகுமுறை அமைந்துள்ளது. அதன் 22 எம்.பி.க்கள் கணிசமான ஆதரவளிக்கக்கூடியவர்கள். ஆனால் தொகுதிமறுவரையறைக்கு அக்கட்சி நீண்டகாலமாக எதிர்ப்புத் தெரிவித்து வருவதால், தொகுதி உத்தரவாதத்தின் உள்ளடக்கம் பேச்சுவார்த்தைகளில் முக்கிய இடம் பெறுகிறது.

பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டில் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு கால அட்டவணை ஏன் முக்கியம்?

2023 சட்டம் மக்களவை மற்றும் மாநிலச் சட்டமன்றங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களைப் பெண்களுக்கு ஒதுக்குகிறது. ஆனால், அதைச் செயல்படுத்துவதற்கு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பும் அதைத் தொடர்ந்து தொகுதிமறுவரையறையும் தேவை என இணைத்துள்ளது. இதனால் இடஒதுக்கீடு நடைமுறைக்கு வரும் காலம் நீண்ட நிர்வாக மற்றும் சட்ட நடைமுறையைச் சார்ந்துள்ளது.

2027 மார்ச் 1 குறிப்புத் தேதியைக் கொண்ட மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் நடைபெறும் தொகுதிமறுவரையறை, 2029 தேர்தலுக்கு முன் முடிவடைவது சாத்தியமில்லை என பிஆர்எஸ் கூறுகிறது. முந்தைய தொகுதிமறுவரையறை ஆணையம் 2002-இல் அமைக்கப்பட்டு, 2008-இல் தனது உத்தரவுகளை இறுதிசெய்தது. இத்தகைய நடவடிக்கைக்கு எவ்வளவு காலம் தேவைப்படலாம் என்பதை இது காட்டுகிறது.

2023 சட்டத்துக்குப் பிறகு நடைபெறும் முதல் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புக்காகக் காத்திருக்க வேண்டிய நிபந்தனையை நீக்கி, அதற்கு முந்தைய கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்துவதே அரசின் ஏப்ரல் மாத முன்மொழிவின் நோக்கம். முன்மொழியப்பட்ட தொகுதி மறுபங்கீட்டுடன் இணைக்காமல் பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டைச் செயல்படுத்த வேண்டும் என காங்கிரஸும் அதன் கூட்டணிக் கட்சிகளும் கோரின.

முன்னாள் மத்திய அமைச்சரும் பாஜக தலைவருமான ஸ்மிருதி இரானி, இடஒதுக்கீட்டைச் செயல்படுத்தத் தொகுதிமறுவரையறையும் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பும் தேவை என வாதிட்டு அரசின் அணுகுமுறையை ஆதரித்தார். மாநிலங்களவை உறுப்பினரும் வழக்கறிஞருமான கபில் சிபல், 2023-இல் அரசு பின்னர் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு நடத்தி, அதைத் தொடர்ந்து தொகுதிமறுவரையறை செய்து, அதன் பின்னரே இடஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்துவதாக உறுதியளித்திருந்தது என்றார். தற்போதைய 543 இடங்களுக்குள்ளேயே இடஒதுக்கீட்டை ஏன் அறிமுகப்படுத்த முடியாது என காங்கிரஸ் எம்.பி. பிரியங்கா காந்தி கேள்வி எழுப்பினார்.

எனவே, இந்த முரண்பாடு இரண்டு முடிவுகளை உள்ளடக்கியுள்ளது: பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகள் எப்போது வழங்கப்பட வேண்டும், மாநிலங்களுக்கிடையில் பிரதிநிதித்துவம் எவ்வாறு பகிரப்பட வேண்டும் என்பவை. பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டுக்கு ஆதரவு இருந்தாலும், அரசு தேர்ந்தெடுத்துள்ள வழிமுறை குறித்து ஒருமித்த கருத்து உருவாகவில்லை.

தேர்தல் வரைபடத்தை யார் மறுவரைவார்கள்?

பணியில் உள்ள அல்லது ஓய்வுபெற்ற உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி தலைமையில் ஓர் ஆணையத்தை அமைக்க மத்திய அரசுக்கு தொகுதிமறுவரையறை மசோதா அதிகாரமளிக்கும். அதன் மற்ற உறுப்பினர்களில் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் அல்லது அவர் நியமிக்கும் தேர்தல் ஆணையர், சம்பந்தப்பட்ட மாநிலத்தின் மாநிலத் தேர்தல் ஆணையர் ஆகியோர் இடம்பெறுவர். ஆணையத் தலைவரை மத்திய அரசு நியமிக்கும்.

முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் மேலும் பரவலாக மாற்றப்படுவதையும் பிஆர்எஸ் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தொகுதிமறுவரையறை எப்போது நடைபெற வேண்டும், அதற்கு எந்த மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதைச் சாதாரண சட்டம் மூலம் நாடாளுமன்றம் தேர்வுசெய்ய அரசியலமைப்பு முன்மொழிவு அனுமதிக்கும். அந்த முடிவுகள், மற்றொரு அரசியலமைப்புத் திருத்தத்துக்கான வாக்கெடுப்பு விதிகளுக்குப் பதிலாக, சாதாரண மசோதாக்களுக்கான விதிகளின்படி எடுக்கப்படும்.

மக்களவை விரிவடைவது மற்ற அமைப்புகளையும் பாதிக்கும். மாநிலங்களவையின் அரசியலமைப்பு உச்சவரம்பு 250 ஆகவே இருக்கும்; இதனால் கீழவையுடன் ஒப்பிடும்போது அதன் அளவு குறையும். மக்களவை உறுப்பினர் எண்ணிக்கை 543-இலிருந்து 815 ஆக உயர்ந்தால், இரு அவைகளுக்கிடையிலான விகிதம் சுமார் 2.2:1-இலிருந்து 3.3:1 ஆக மாறும் என பிஆர்எஸ் கணக்கிடுகிறது.

சாதாரண சட்டங்கள் குறித்த கூட்டு அமர்வுகளிலும் குடியரசுத் துணைத் தலைவர் தேர்தலிலும் மக்களவையின் எண்ணிக்கை சார்ந்த செல்வாக்கு இந்த மாற்றத்தால் அதிகரிக்கும். மத்திய அமைச்சர்களின் எண்ணிக்கைக்கான வரம்பும் உயரும்; அது மக்களவை உறுப்பினர் எண்ணிக்கையின் 15% என நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்களவை உறுப்பினர் எண்ணிக்கை 543-இலிருந்து 815 ஆக உயர்ந்தால், அனுமதிக்கப்படும் அமைச்சர்களின் எண்ணிக்கை 81-இலிருந்து 122 ஆக அதிகரிக்கும் என பிஆர்எஸ் கணக்கிடுகிறது.

போராட்டங்களும் இடஒதுக்கீட்டுக்காகக் காத்திருப்பவர்களும்

வாக்காளர் பட்டியல்களின் சிறப்புத் தீவிரத் திருத்தம் (எஸ்ஐஆர்) மற்றும் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் ஞானேஷ் குமார் தொடர்பான எதிர்க்கட்சிப் போராட்டங்களே இந்தக் கூட்டத்துக்கான அரசியல் பின்னணியாக உள்ளன. வாக்காளர் பட்டியல்களைச் சரிபார்த்து புதுப்பிக்கும் தீவிர நடவடிக்கையே எஸ்ஐஆர். குமாரின் ராஜினாமாவையும் அவரை நீக்குவதற்கான தீர்மானத்தையும் எதிர்க்கட்சிகள் கோரக்கூடும்.

நீட் தேர்வுக் கேள்வித்தாள் கசிவு தொடர்பான சர்ச்சைகளும் மாணவர் போராட்டங்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையும் மழைக்காலக் கூட்டத்தொடரின்போது சட்டத்தை மீண்டும் கொண்டுவருவதற்கான முயற்சிகளைப் பாதித்தன. போராட்டங்களின்போது காவல்துறையினர் வன்முறையாக நடந்துகொண்டதாக எழுந்த குற்றச்சாட்டுகள், அரசின் சட்டமன்ற நிகழ்ச்சி நிரலுடன் மீண்டும் போட்டியிடக்கூடும்.

அரசியலில் ஈடுபட விரும்பும் பெண்களுக்கும் இடஒதுக்கீடு எவ்வாறு செயல்படும் என்பது குறித்த கவலைகள் உள்ளன. நொய்டாவில் உள்ள தனியார் பள்ளி ஆசிரியையான சுஷ்மிதா ராய், பெண்கள் வாக்களிப்பதிலிருந்து கொள்கை உருவாக்கும் நிலைக்கு முன்னேறுவதற்கான வாய்ப்பை வரவேற்றார். அதேவேளை, அரசியல் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்களுக்கே பெரும்பாலான வாய்ப்புகள் கிடைத்துவிடுமோ என்றும் கவலை தெரிவித்தார்.

டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலைப் படிக்கும் தீப்தி ஸ்ரீவஸ்தவா, தன்னைப் போன்ற பெண்கள் தேர்தலில் போட்டியிடுவதைக் கருத்தில் கொள்ள இடஒதுக்கீடு ஊக்கமளிக்கக்கூடும் என்றார். தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பெண்கள் தாங்களே முடிவெடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அவர் வலியுறுத்தினார். பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் அதிகரித்தால் பாதுகாப்பு, சுகாதாரச் சேவைகள், பணியிடச் சமத்துவம் குறித்து மேலும் விவாதிக்க வாய்ப்பு உருவாகும் என்றும் அவர் கருதினார்.

இரு அவைகளிலும் போதுமான வாக்குகளைப் பெறும் வகையில் பேச்சுவார்த்தைகளை மாற்றுவதே அரசின் உடனடிப் பணியாகும். ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகளுக்காகக் காத்திருக்கும் பெண்களுக்கும், தங்களின் பிரதிநிதித்துவப் பங்கு குறித்துக் கவலைப்படும் மாநிலங்களுக்கும் தீர்மானகரமான அம்சங்கள் நடைமுறைப்படுத்தும் கால அட்டவணை, தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு, தொகுதிகளைப் பகிரும் சூத்திரம் ஆகியவையே.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தொகுதிமறுவரையறை மற்றும் பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டுச் சட்டங்களை மீண்டும் கொண்டுவர, 2026 அக்டோபர் மாத இறுதியில் நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தைக் கூட்டுவது குறித்து மத்திய அரசு பரிசீலிக்கிறது.
• அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தம்) மசோதா ஏப்ரல் 17 அன்று தேவையான சிறப்புப் பெரும்பான்மையைப் பெறத் தவறியது.
• ஏப்ரல் மாதத் தொகுப்பு 2011 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்தவும், மக்களவை உறுப்பினர் எண்ணிக்கைக்கான அரசியலமைப்பு உச்சவரம்பை 550-இலிருந்து 850 ஆக உயர்த்தவும் முன்மொழிந்தது.
• அரசின் அணுகுமுறையில் திமுகவும் சிறிய எதிர்க்கட்சிகளும் இடம்பெறுகின்றன; பேச்சுவார்த்தைகளில் தொகுதிகளை 50% அதிகரிப்பதற்கான சாத்தியமான உத்தரவாதம் முக்கியமாக உள்ளது.
• பெரிய அவையில் மாநிலங்கள் எம்.பி.க்களைப் பெற்றாலும், பிரதிநிதித்துவத்தில் அவற்றின் பங்கு குறையக்கூடும் என பிஆர்எஸ் கணிப்புகள் காட்டுகின்றன.
• பிஆர்எஸ் கருத்துப்படி, தற்போதைய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு மற்றும் தொகுதிமறுவரையறை கால அட்டவணையின்படி, 2029 தேர்தலுக்கு முன் பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டைச் செயல்படுத்துவது சாத்தியமில்லை.