தமிழர் பகுதிகளில் இராணுவமயமாக்கல் தொடரும் நிலையில், நிலங்களைத் திருப்பி ஒப்படைக்க இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு வலியுறுத்தல்

போர் முடிந்து பதினேழு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும், நிலமும் வாழ்வாதாரமும் கட்டுப்பாட்டில்

2009ஆம் ஆண்டு உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்து 17 ஆண்டுகள் ஆன பின்னரும், தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இராணுவம் ஆக்கிரமித்துள்ள நிலங்களை விரைவாகத் திருப்பி ஒப்படைக்குமாறு இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு வலியுறுத்தியுள்ளது. இராணுவமயமாக்கல் தொடர்ந்து நிலவுவதாகவும் அது தெரிவித்துள்ளது. மக்கள் எங்கு வாழலாம், எவ்வாறு வருமானம் ஈட்டலாம், குடிமை அதிகாரிகளுடனான அவர்களின் தொடர்புகள் ஆகியவற்றில் இராணுவப் பிரசன்னம் தொடர்ந்து தாக்கம் செலுத்துவதாக ஆணைக்குழுவின் கண்டறிதல்கள் விவரிக்கின்றன.

இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களின் மனித உரிமை நிலைமை என்ற ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை, தொடர்ந்து இடம்பெறும் நில அபகரிப்பு, பாரம்பரிய வாழ்வாதாரங்களுக்கான கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் அச்சுறுத்தல் ஆகியவற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலங்களை விடுவிப்பதுடன், சொத்துரிமைகளையும் மக்கள் தங்களைத் தாங்களே ஆதரித்துக்கொள்ளும் ஆற்றலையும் மீட்டெடுக்குமாறு அரசாங்கத்திடம் அது வலியுறுத்துகிறது.

தேசிய உரிமைகள் அமைப்பான இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு, முன்னாள் மோதல் வலயத்தில் உள்ள சமூகங்களைப் பாதிக்கும் நடவடிக்கைகளைப் பின்வருமாறு விவரிக்கிறது:

நில அபகரிப்பு, பாரம்பரிய வாழ்வாதாரங்களுக்கான அணுகல் மறுப்பு, உள்ளூர் மக்களை அச்சுறுத்துதல் ஆகியவை தொடர்ச்சியாக இடம்பெறுகின்றன

இந்தக் கண்டறிதல்கள் கணிசமான முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதாக அரசாங்கம் கூறுவதற்கு மாறாக உள்ளன. இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் முன்பு இருந்த நிலங்களில் 90%-க்கும் அதிகமானவை திருப்பி ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளதாகப் பாதுகாப்பு அமைச்சின் பிரதிநிதி பிரிகேடியர் பிராங்க்ளின் ஜோசப் தெரிவித்தார். இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியைச் சேர்ந்த, முல்லைத்தீவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தமிழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் துரைராசா ரவிகரன், கணிசமான நிலப்பரப்புகள் இராணுவம் மற்றும் பிற அரச அமைப்புகளின் கட்டுப்பாட்டில் தொடர்ந்து இருப்பதாகக் கூறினார்.

இந்த இரு நிலைப்பாடுகளுக்கும் இடையில், குடியிருப்பாளர்கள் நடைமுறைச் சிக்கலை எதிர்கொள்கின்றனர்: விரிவான நில விடுவிப்புகள் நடந்திருந்தாலும், தங்கள் சொத்துகள் இன்னும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ள குடும்பங்களுக்கு அவற்றை மீட்டெடுப்பதற்கான வழி தேவை. நிலத்தையும், குடிமக்களின் வாழ்வில் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் வகிக்கும் பரந்த பங்கையும் ஆணைக்குழுவின் பரிந்துரைகள் கையாள்கின்றன.

உரிமை ஆவணங்கள் ஏன் சர்ச்சையாகியுள்ளன

பாதுகாப்பு அமைச்சராகவும் பதவி வகிக்கும் ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க, பாதுகாப்புத் தேவைகளுக்கு இனி அவசியமில்லாத, போரின்போது ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலங்களை விரைவாகத் திருப்பி ஒப்படைக்குமாறு 2026 ஆகஸ்டில் பாதுகாப்புப் படைகளுக்கு அறிவுறுத்தினார். நடைமுறைப்படுத்தப்படும் வேகம் குறித்து தமிழ்மொழி பேசும் குடியிருப்பாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

உரிமையாளர்கள் அடையாளம் காணப்படாததாலோ, உரிமையை உறுதிப்படுத்தும் ஆவணங்கள் இல்லாததாலோ சில வழக்குகள் பரிசீலனையில் இருப்பதாக ஜோசப் கூறினார். போரின்போது வெளியேறிய குடும்பங்களிடம் நில ஆவணங்களைக் கோருவது நியாயமற்றது என ரவிகரன் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார். இடம்பெயர்வு காரணமாக ஒரு குடும்பம் தனது வீட்டையும் அதை மீட்கத் தேவையான ஆவணங்களையும் இழக்க நேரிடலாம்.

இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள புள்ளிவிவரங்களில் இராணுவத்தின் முந்தைய நில உடைமைகளின் மொத்தப் பரப்பளவு, இன்னும் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள நிலத்தின் அளவு அல்லது நிலங்களைத் திருப்பி ஒப்படைப்பதை நிறைவு செய்வதற்கான காலக்கெடு ஆகியவை இல்லை. இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் முன்பு இருந்த நிலங்களையே ஜோசப் குறிப்பிட்ட சதவீதம் குறிக்கிறது. அதேவேளை, தொல்லியல் திணைக்களம் மற்றும் வனவிலங்கு பாதுகாப்புத் திணைக்களம் உள்ளிட்ட பிற அரச அமைப்புகளின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள சொத்துகளையும் ரவிகரனின் எதிர்ப்பு உள்ளடக்குகிறது.

சொத்துரிமைகளையும் வாழ்வாதாரங்களையும் முழுமையாக மீட்டெடுக்குமாறு ஆணைக்குழு கோருகிறது. பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தைப் பொறுத்தவரை, பாதுகாப்பு மீளாய்வுகளுக்கும் ஆவணக் கோரிக்கைகளுக்கும் இடையில் உரிமைக் கோரிக்கை சிக்கிக்கிடக்காமல், மீண்டும் அந்த நிலத்தைப் பயன்படுத்த முடிவதே இதன் பொருள்.

தேசிய பாதுகாப்பும் அரச அமைப்புகளின் அதிகாரப் பரப்பும்

நிலம் கையகப்படுத்துவதற்கான பொதுவான நியாயமாக தேசியப் பாதுகாப்பைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என ஆணைக்குழு பரிந்துரைக்கிறது. சிறுபான்மைச் சமூகங்கள் அளவுக்கு மீறிய சுமையைச் சுமக்கும் அல்லது மதரீதியான ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும் நிலக் கையகப்படுத்தல் வழக்குகளுக்கு அது குறிப்பாகக் கவனம் செலுத்துகிறது.

நிலம் கையகப்படுத்துதல் என்பது அரசு ஒரு சொத்தின் கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்வதாகும். வடக்கு மற்றும் கிழக்கில், வெவ்வேறு பொறுப்புகளைக் கொண்ட பல அதிகார அமைப்புகளை உள்ளடக்கியதாக நிலத் தகராறுகள் இருக்கலாம். எனவே, குடிமைத் திணைக்களங்கள் விதிக்கும் கட்டுப்பாடுகளையும் குடியிருப்பாளர்கள் எதிர்கொள்ளும்போது, இராணுவத்தின் நில விடுவிப்புத் திட்டம் ஒரு பரந்த பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே கையாள்கிறது.

இந்தப் பரந்த போக்கு குறித்த கவலைகள், பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்தின் இலங்கையின் மனித உரிமைகள் என்ற விளக்க அறிக்கையிலும் இடம்பெற்றுள்ளன. தொல்லியல் திணைக்களம் உள்ளிட்ட அரச திணைக்களங்கள் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் மேற்கொள்ளும் நில அபகரிப்பையும், அணுகல் தொடர்பான கட்டுப்பாடுகளையும் இலங்கை கையாள வேண்டும் என்ற பிரித்தானியாவின் பரிந்துரையை அந்த அறிக்கை பதிவு செய்கிறது.

2024 மார்ச் 4ஆம் தேதி இலங்கை மையக் குழு வெளியிட்ட அறிக்கையையும் அந்த விளக்க அறிக்கை மீண்டும் வெளியிட்டுள்ளது. ஐக்கிய இராச்சியம், கனடா, மலாவி, மொண்டெனேக்ரோ, வட மாசிடோனியா மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகள் அந்தக் குழுவில் இடம்பெற்றுள்ளன. நிலங்களை விடுவிப்பதற்கான உறுதிமொழிகளை வரவேற்ற அதேவேளை, கள நிலவரங்கள் குறித்த கவலையையும் குழு வெளியிட்டது:

நிலங்களை விடுவிப்பது தொடர்பாக அரசாங்கம் தெரிவித்துள்ள உறுதிப்பாடுகளை நாங்கள் வரவேற்கிறோம். ஆனால், நாட்டின் வடக்கிலும் குறிப்பாகக் கிழக்கிலும் நிலப் பறிப்புகள் தொடர்பாக பதற்றம் அதிகரித்துள்ளதாக வரும் தகவல்கள் குறித்து கவலை தெரிவிக்கிறோம்.

2025ஆம் ஆண்டில் நடந்த சம்பவங்கள் குறித்த பதிவுகளிலும், இந்து ஆலயங்களையும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள நிலங்களையும் அபகரிப்பதில் அரச அமைப்புகள், இராணுவப் பணியாளர்கள் மற்றும் காவல்துறையினர் பங்கேற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. வழிபாட்டாளர்களுக்கும் அருகிலுள்ள குடியிருப்பாளர்களுக்கும், இந்த இடங்களின் மீதான கட்டுப்பாடு சொத்துரிமைகளையும் மதத்தைப் பின்பற்றும் சுதந்திரத்தையும் இணைக்கிறது.

விவசாயம், பாலர் பள்ளிகள் வரை நீளும் இராணுவப் பங்குகள்

விவசாயம், கல்வி உள்ளிட்ட குடிமைத் துறைகளில் இராணுவத்தின் தலையீட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவர உறுதியான நடவடிக்கைகள் எடுக்குமாறு ஆணைக்குழு கோருகிறது. சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் ஊடான நடவடிக்கைகளையும், பாலர் பள்ளி ஆசிரியர்களை நிர்வகிப்பதில் இராணுவம் வகிக்கும் பங்கையும் அது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இத்தகைய பொறுப்புகள், இராணுவ முகாம்களைக் காவல் காப்பதை விடப் பரந்த அன்றாடச் செயல்பாடுகளில் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை ஈடுபடுத்துகின்றன. விவசாயம் என்பது நிலம் மற்றும் வருமானத்துக்கான அணுகலைச் சார்ந்தது. பாலர் பள்ளி நிர்வாகம் என்பது இளம் குழந்தைகளுக்குக் கற்பிக்கும் ஆசிரியர்களையும், அவர்களின் பணியை மேற்பார்வையிடும் அதிகாரிகளையும் சார்ந்தது.

வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இராணுவப் பிரசன்னத்தைக் குறைத்து, குடிமை நிர்வாகத்தை மீட்டெடுக்கும் பாதுகாப்புத் துறைச் சீர்திருத்தத்துக்கான விரிவான திட்டம் இலங்கையிடம் இல்லை என ஆணைக்குழு கூறுகிறது. பாதுகாப்புத் துறைச் சீர்திருத்தம் என்பது ஆயுதப் படைகள் போன்ற அமைப்புகளின் பொறுப்புகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டு, பொதுமக்கள் கண்காணிப்புக்கு உட்படும் வகையில் அவற்றின் பணிகள், விதிகள் மற்றும் மேற்பார்வையை மாற்றுவதாகும்.

எனவே, அறிக்கையின் பரிந்துரைகள் தனிப்பட்ட நிலத் துண்டுகளைத் திருப்பி ஒப்படைப்பதைக் கடந்தும் செல்கின்றன. இராணுவப் பணிகளுக்கும் அன்றாட சமூக வாழ்வின் நிர்வாகத்துக்கும் இடையே தெளிவான பிரிவை ஏற்படுத்துவதே அவற்றின் நோக்கம். பொருளாதார நடவடிக்கைகள் உள்ளிட்ட குடிமை விவகாரங்களில் இராணுவத்தின் தலையீடு, போருக்குப் பிந்தைய நல்லிணக்கத்துக்குத் தடையாக இருப்பதாக ஆணைக்குழு கருதுகிறது.

நீதிக்கான தேடலை வடிவமைக்கும் கண்காணிப்பு

நிலத் தகராறுகளுடன் கண்காணிப்பு மற்றும் அச்சுறுத்தலையும் ஆணைக்குழு ஆய்வு செய்கிறது. வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர், மனிதப் புதைகுழிகள் மற்றும் நினைவுகூரல், அதாவது உயிரிழந்த அல்லது காணாமல் போனவர்களைப் பற்றிக் குடும்பங்களும் சமூகங்களும் நினைவுகூரும் வழிமுறைகளும் இந்த ஆய்வில் இடம்பெறுகின்றன.

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் அலுவலகத்தின் இலங்கை குறித்த வருடாந்த மதிப்பீடு, வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் தொடர்ந்து தாக்கம் செலுத்திய கண்காணிப்பு அமைப்பை விவரித்தது. அந்த அலுவலகம் தெரிவித்ததாவது:

குறிப்பாக வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் கண்காணிப்பு அமைப்பு பெருமளவில் மாற்றமின்றித் தொடர்கிறது; மத்திய அரசாங்கத்தின் மேற்பார்வையும் வழிகாட்டலும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன

நீதிக்காகப் போராடும் குடும்பங்கள், மனித உரிமைப் பாதுகாவலர்கள் மற்றும் சிவில் சமூக உறுப்பினர்கள் 2025ஆம் ஆண்டிலும் கண்காணிப்பையும் அச்சுறுத்தலையும் எதிர்கொண்டனர். பயங்கரவாதத் தடுப்புக் காவல்துறையினர் தமிழ் ஊடகவியலாளரும் உரிமைப் பாதுகாவலருமான கனபதிப்பிள்ளை குமணனை அந்த ஆண்டு ஆகஸ்டில் விசாரணைக்கு அழைத்தனர்.

ஐ.நா. இலங்கைப் பொறுப்புக்கூறல் திட்டத்துக்குத் தகவல் வழங்கிய திருகோணமலையைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், 2025 ஜூனில் தனது வீட்டில் காவல்துறையினர் மூன்று மணி நேரம் விசாரணை நடத்தியதாக விவரித்தார். அவரது அடையாளம் வெளியிடப்படவில்லை. தனது குடும்பத்தின் மீது ஏற்பட்ட அழுத்தத்தை அவர் இவ்வாறு விவரித்தார்:

இப்போது கண்காணிப்பு இன்னும் இறுக்கமாகியுள்ளது," என்று அவர் கூறினார். "சில நேரங்களில் [காவல்துறையினர்] எங்களைப் பற்றிய தகவல்களைப் பெற எங்கள் பிள்ளைகளிடம்கூட செல்கிறார்கள். அதுவும் ஒரு வகையான அச்சுறுத்தல்தான்.

மோதலுடன் தொடர்புடைய உரிமை மீறல்களுக்கான சான்றுகளை இந்தத் திட்டம் சேகரிக்கிறது. இதில் பங்கேற்பதன் மூலம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தகவல்களைப் பகிர்ந்துகொள்ள முடியும். அதேவேளை, அந்தச் செயல்முறையுடன் இணைந்து வரக்கூடிய தனிப்பட்ட அழுத்தத்தை அந்தப் பெண் விவரித்த காவல்துறை விசாரணை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மனிதப் புதைகுழிகளும் இடம்பெயர்வும் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளன

2025ஆம் ஆண்டில் நடந்த விசாரணைகள், மோதலின்போது காணாமல் போனவர்கள் குறித்த கவனத்தை மீண்டும் ஈர்த்தன. யாழ்ப்பாணம் அருகிலுள்ள செம்மணியில், மனிதப் புதைகுழி தொடர்பாகப் புதிதாக மேற்கொள்ளப்பட்ட விசாரணையில் குழந்தைகள் உட்பட 200க்கும் மேற்பட்டோரின் எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. 1990களில் இலங்கை இராணுவத்தால் சட்டத்துக்குப் புறம்பான கொலைகளுக்கு உள்ளானவர்களின் எச்சங்கள் இவை என நம்பப்படுகிறது.

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் குருக்கள்மடத்தில் மற்றொரு மனிதப் புதைகுழியைத் தோண்டி ஆய்வு செய்யுமாறு 2025 ஆகஸ்டில் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. பல ஆண்டுகளாக இலங்கையில் குறைந்தது 20 மனிதப் புதைகுழிகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன; அவை பெரும்பாலும் கட்டுமானப் பணிகளின்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

தொழில்நுட்பத் திறன் பற்றாக்குறையால் விசாரணைகள் பாதிக்கப்படுகின்றன. சான்றுகளைப் பாதுகாப்பதிலும் எச்சங்களை அடையாளம் காண்பதிலும் முன்பு ஏற்பட்ட தோல்விகளால் பல குடும்பங்களுக்கு இன்னமும் பதில் கிடைக்கவில்லை. மனிதப் புதைகுழிகள் மற்றும் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் குறித்தும் ஆணைக்குழு உள்ளடக்கியிருப்பது, காணாமல் போன உறவினர்களைத் தேடும் முயற்சியை நிலம், வீடு மற்றும் அச்சுறுத்தலிலிருந்து விடுபடுவதற்கான கோரிக்கைகளுடன் இணைக்கிறது.

1990ஆம் ஆண்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் வெளியேற்றப்பட்ட வடபகுதி முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்றத்தையும் இந்த ஆய்வு கையாள்கிறது. வீடுகள், நிலங்கள் மற்றும் சமூக வாழ்வு தொடர்பாகத் தீர்க்கப்படாத பிராந்தியக் கோரிக்கைகளில் அவர்களின் இடப்பெயர்வும் ஒன்றாகும். தமிழ் சமூகங்கள் எதிர்கொள்ளும் கவலைகளுடன் அவர்களின் நிலைமையையும் ஆய்வு செய்வதன் மூலம், மோதலால் பாதிக்கப்பட்ட பல்வேறு மக்களின் உரிமைகளை ஆணைக்குழு கவனத்தில் கொள்கிறது.

ஆணைக்குழு எவ்வாறு கண்டறிதல்களை எட்டியது

களப் பயணங்கள், அரசாங்க அதிகாரிகள், சிவில் சமூக அமைப்புகள், மனித உரிமைப் பாதுகாவலர்கள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களுடனான கலந்துரையாடல்கள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இந்த ஆய்வு அமைந்துள்ளதாக மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு கூறுகிறது. தொடர்புடைய அறிக்கைகள் மற்றும் ஆய்வுகளையும் அது பரிசீலித்துள்ளது.

சமத்துவம், நீதிக்கான அணுகல், பாதுகாப்பான வாழ்வாதாரங்கள், நிலம், வீடு மற்றும் பொதுச் சேவைகள் ஆகியவற்றுக்கு தொடர்ந்து தடைகள் இருப்பதை இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. மதச் சுதந்திரம், அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் நடவடிக்கைகளும் அதன் வரம்பில் அடங்கும்.

பொறுப்புக்கூறலையும், பிராந்தியத்தைப் பாதிக்கும் முடிவுகளில் சமூகங்கள் அர்த்தமுள்ள வகையில் பங்கேற்பதையும் ஆணைக்குழு வலியுறுத்துகிறது. நடைமுறையில், அரச அமைப்புகள் எடுக்கும் முடிவுகளை மட்டும் அறிந்துகொள்வதற்குப் பதிலாக, தங்கள் நிலம், மீள்குடியேற்றம் மற்றும் அபிவிருத்தி குறித்த கலந்துரையாடல்களில் குடியிருப்பாளர்கள் பங்கெடுக்க முடியும்.

போருக்குப் பிந்தைய மீட்சியை அன்றாடத் தேவைகளுடன் பரிந்துரைகள் இணைக்கின்றன: பாதுகாப்பான வீடு, வேலைக்கான அணுகல், பொதுச் சேவைகள் மற்றும் நியாயமற்ற நடத்தையை எதிர்த்து முறையிடுவதற்கான வழி. வரலாற்று அநீதிகளையும் நீடித்த சமத்துவமின்மையையும் கையாள வேண்டிய பொறுப்பையும் அவை அரசாங்கத்திற்கும் தொடர்புடைய அதிகாரிகளுக்கும் சுமத்துகின்றன.

பல தசாப்தங்களாக நீளும் சர்ச்சை

சமீபத்திய கண்டறிதல்கள், பல ஆண்டுகால இடப்பெயர்வு, அரசாங்க வாக்குறுதிகள் மற்றும் சர்வதேசக் கண்காணிப்பைத் தொடர்ந்து வெளியாகியுள்ளன. தற்போதைய சர்ச்சைகள் முந்தைய நிகழ்வுகளுடன் எவ்வாறு தொடர்புபட்டுள்ளன என்பதைப் பல தேதிகள் காட்டுகின்றன:

• 1990: வடபகுதி முஸ்லிம்களை விடுதலைப் புலிகள் வெளியேற்றினர்; அவர்களின் மீள்குடியேற்றம் ஆணைக்குழு ஆய்வு செய்யும் விவகாரங்களில் ஒன்றாகும்.
• 2009: இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்தது. ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலங்கள், காணாமல் போனவர்கள் மற்றும் குடிமை நிர்வாகம் குறித்த கேள்விகள் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளன.
• 2023: வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் நில அபகரிப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் தொடர்பாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என பிரித்தானிய அரசாங்க அறிக்கைகள் கோரின.
• 2024 மார்ச் 4: நிலப் பறிப்புகள் தொடர்பான பதற்றம் அதிகரித்துள்ளதாகவும், குறிப்பாகக் கிழக்கில் இது கவலைக்குரியது என்றும் இலங்கை மையக் குழு தெரிவித்தது.
• 2025: மனிதப் புதைகுழிகள் குறித்த விசாரணைகள் தொடர்ந்தன; பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களும் உரிமைப் பாதுகாவலர்களும் கண்காணிப்பையும் அச்சுறுத்தலையும் எதிர்கொண்டனர்.
• 2026 ஆகஸ்ட்: பாதுகாப்புத் தேவைகளுக்கு இனி அவசியமில்லாத நிலங்களை விரைவாகத் திருப்பி ஒப்படைக்குமாறு திசாநாயக்க பாதுகாப்புப் படைகளுக்கு அறிவுறுத்தினார்.

உள்நாட்டுச் சர்ச்சைகளுடன் சர்வதேசப் பொறுப்புக்கூறல் நடவடிக்கைகளும் தொடர்ந்துள்ளன. ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவையின் 51/1 தீர்மானம், இலங்கை குறித்து அறிக்கையிடவும் கடந்தகால உரிமை மீறல்களுக்கான சான்றுகளை எதிர்காலப் பொறுப்புக்கூறல் நடவடிக்கைகளுக்காகப் பாதுகாக்கவும் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் அலுவலகத்தின் ஆணையைப் புதுப்பித்ததாகப் பிரித்தானிய நாடாளுமன்ற விளக்க அறிக்கை கூறுகிறது. 2025 அக்டோபரில், இலங்கைப் பொறுப்புக்கூறல் திட்டத்தின் ஆணையை மேலும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பேரவைப் புதுப்பித்தது.

ஆணைக்குழுவின் முக்கியக் கோரிக்கை இலங்கைக்குள் நடவடிக்கை எடுப்பதாகும்: ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட சொத்துகளைத் திருப்பி ஒப்படைத்தல், வாழ்வாதாரங்களை மீட்டெடுத்தல், குடிமை விவகாரங்களில் இராணுவத்தின் தலையீட்டைக் குறைத்தல், பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களுக்குக் கருத்துகளைப் பொருளுள்ள வகையில் தெரிவிக்கும் வாய்ப்பளித்தல். நிலத்தை மீட்க இன்னமும் காத்திருக்கும் குடும்பங்களுக்கு, தங்கள் சொந்த வீடுகளையும் வாழ்வாதாரங்களையும் மீண்டும் அணுக முடிவதே முன்னேற்றத்தின் அடுத்த அளவுகோலாகும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்து 17 ஆண்டுகள் ஆன பின்னரும் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இராணுவமயமாக்கல் தொடர்வதாக இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு கூறுகிறது.
• நிலங்களை விரைவாகத் திருப்பி ஒப்படைக்கவும், விவசாயம் மற்றும் கல்வி உள்ளிட்ட குடிமைத் துறைகளில் இராணுவத்தின் தலையீட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும் ஆணைக்குழு வலியுறுத்துகிறது.
• இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் முன்பு இருந்த நிலங்களில் 90%-க்கும் அதிகமானவை திருப்பி ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளதாகப் பாதுகாப்பு அமைச்சு கூறுகிறது.
• இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்களிடம் ஆவணங்கள் கோரப்படுவதை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் துரைராசா ரவிகரன் எதிர்க்கிறார்; கணிசமான நிலப்பரப்புகள் அரசின் கட்டுப்பாட்டில் தொடர்ந்து இருப்பதாகவும் அவர் கூறுகிறார்.
• கண்காணிப்பு, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர், மனிதப் புதைகுழிகள், மதச் சுதந்திரம் மற்றும் வடபகுதி முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்றம் ஆகியவற்றையும் இந்த ஆய்வு கையாள்கிறது.
• பொறுப்புக்கூறல், குடிமை நிர்வாகத்தை மீட்டெடுத்தல் மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களின் அர்த்தமுள்ள பங்கேற்பு ஆகியவற்றுக்கு ஆணைக்குழு அழைப்பு விடுக்கிறது.