தேர்தல் நிர்வாகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க மேலவை உதவலாம்
வங்கதேசத்தின் அரசியலமைப்புத் திருத்தக் குழு, எதிர்காலத்தில் நாடாளுமன்றத்தின் மேலவை, தேர்தல் காலத்தைக் கவனிக்கும் இடைக்கால அரசின் தலைவரையும் ஆலோசகர்களையும் தேர்ந்தெடுக்க உதவுமா எனப் பரிசீலித்து வருகிறது. துணைக் குடியரசுத் தலைவர், ஒருமித்த கருத்துடன் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் அவைத்தலைவர் அல்லது அரசு மற்றும் எதிர்க்கட்சி ஏற்றுக்கொள்ளும் மற்றொருவர் ஆகியோரைக் கொண்டு இந்தத் தேர்வைச் செய்வது குறித்த மாறுபட்ட முன்மொழிவுகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.
உள்ளடக்கம்
- தேர்தல் நிர்வாகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க மேலவை உதவலாம்
- இடைக்கால அரசு எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படும்?
- வெவ்வேறு பதவிக்காலங்கள் மேலவையைத் தொடர்ந்து செயல்படச் செய்யும்
- உறுப்பினர்கள் வாக்களிப்பதில் அதிக சுதந்திரம் பெறலாம்
- எதிர்க்கட்சித் தலைமை கண்காணிப்பை வலுப்படுத்தலாம்
- நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தில் நியமனங்களும் நிர்வாகமும் அடங்கும்
- அரசியலமைப்பு அமைப்புகளைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டியது யார்?
- எதிர்க்கட்சியுடனான கருத்து வேறுபாடு தனிப்பட்ட முன்மொழிவுகளைத் தாண்டுகிறது
- 2011 அனுபவம் பேச்சுவார்த்தைகளில் தாக்கம் செலுத்துகிறது
- இப்போது முதல் ஜனவரி வரை என்ன நடக்கும்?
- முக்கிய அம்சங்கள்
சிறப்புக் குழுவுக்குத் தலைமை வகிக்கும் உள்துறை அமைச்சர் சலாவுதீன் அகமது, அக்டோபர் 24, 2026 சனிக்கிழமை, தேசிய நாடாளுமன்றக் கட்டடத்தில் நடைபெற்ற குழுவின் ஒன்பதாவது கூட்டத்துக்குப் பிறகு இந்தத் தெரிவுகளை விளக்கினார். கீழவையின் பதவிக்காலம் நான்கு ஆண்டுகள், மேலவையின் பதவிக்காலம் ஆறு ஆண்டுகள் என நிர்ணயிப்பது, குறைந்தது ஆறு சட்டபூர்வ அமைப்புகள் அல்லது ஆணையங்களின் தலைவர்களைத் குடியரசுத் தலைவர் நியமிப்பது ஆகிய முன்மொழிவுகளும் விவாதிக்கப்பட்டன.
இடைக்கால அரசைத் தேர்ந்தெடுக்கும் நடைமுறை, அதன் கட்டமைப்பு அல்லது பொறுப்புகள் குறித்து குழு இன்னும் முடிவு செய்யவில்லை. தேர்தல் காலத்தைக் கண்காணிக்கும் அரசைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் ஆளும் கட்சிக்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும் இடையிலான ஒருமித்த கருத்தை உள்ளடக்குவதே அதன் மையக் கருத்தாகும்.
கூட்டம் காலை 11 மணிக்குத் தொடங்கி, ஒரு மணி நேர இடைவேளையுடன் மாலை சுமார் 5:30 மணி வரை நடைபெற்றது. அரசியலமைப்பு நிபுணர்கள், உச்ச நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள், சட்டப் பேராசிரியர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்கள் என சுமார் 60 பேர் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர்; அவர்களில் 44 பேர் கலந்துகொண்டனர். சிலர் எழுத்துப்பூர்வக் கருத்துகளைச் சமர்ப்பித்தனர்; மற்றவர்கள் ஒரு வாரம் முதல் 10 நாட்களுக்குள் அவற்றை வழங்குமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டனர்.
சீர்திருத்தத்துக்கான கால அட்டவணை, நாடாளுமன்றத்தின் அடுத்த கூட்டத்தொடரைத் தாண்டிச் செல்கிறது. ஆலோசனைகளையும் வரைவு தயாரிப்பையும் டிசம்பருக்குள் முடித்து, 2027 ஜனவரியில் அரசியலமைப்புத் திருத்த மசோதாவை அறிமுகப்படுத்த இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. நவம்பர் 9-ஆம் தேதி தொடங்கும் கூட்டத்தொடரில் இந்த முன்மொழிவு இடம்பெறாது என்று தலைமை கொறடா நூருல் இஸ்லாம் மோனி தெரிவித்தார்.
இடைக்கால அரசு எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படும்?
கீழவை கலைக்கப்பட்ட பின்னரும் மேலவை தொடர்ந்து செயல்படும் வகையிலான ஒரு முன்மொழிவை சலாவுதீன் விவரித்தார். தேர்தல் காலத்தில் இடைக்கால அரசை அமைப்பதற்கான நாடாளுமன்ற அமைப்பாக மேலவை தொடர்ந்து இருக்கும்.
துணைக் குடியரசுத் தலைவர் பதவியை உருவாக்கி, அந்தப் பதவியில் இருப்பவர் மேலவையின் அவைத்தலைவராகவும் செயல்பட வேண்டும் என்பது ஒரு யோசனை. அதன் பின்னர் அவர் இடைக்கால அரசின் பொறுப்பை ஏற்கலாம். தேர்தல் நிர்வாகத்துக்குத் தலைமை வகிக்கும் அவைத்தலைவரை அரசு மற்றும் எதிர்க்கட்சி ஒப்புக்கொண்டு தேர்ந்தெடுப்பது மற்றொரு யோசனை.
அவைத்தலைவர் அல்லாத ஒருவரை இருதரப்பும் ஒப்புக்கொண்டு தேர்ந்தெடுக்கவும் பிற யோசனைகள் வழிவகுக்கின்றன. மேலவையிலிருந்தும் ஆலோசகர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது உட்பட, இருதரப்பின் ஒப்புதலுடன் அவர்களை நியமிக்கலாம். இவை விவாதத்தில் உள்ள மாற்றுத் தேர்வு முறைகள்; பதவிக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட நபர்களின் பட்டியல் அல்ல.
தேர்வு நடைமுறையிலிருந்து நீதித்துறையை விலக்கி வைப்பது, கடைசி மாற்றுத் தேர்வாகக் குடியரசுத் தலைவரை நம்பியிருப்பதை நீக்குவது ஆகியவை குறித்தும் பங்கேற்பாளர்கள் விவாதித்தனர். ஒருமித்த கருத்தின் அடிப்படையில் இடைக்கால ஏற்பாட்டை உருவாக்குவதே நோக்கம் என்று சலாவுதீன் கூறினார். அந்த நடைமுறையை அரசியலமைப்பில் எழுதுவது, எதிர்கால அரசுகளும் எதிர்க்கட்சிகளும் பின்பற்ற வேண்டிய தெளிவான வழிமுறையை வழங்கும்.
அரசியல் கட்சிகளிடையே கருத்தொற்றுமை ஏற்படாதபோது அது எவ்வாறு செயல்படும் என்பதே இந்த வடிவமைப்பில் மிக முக்கியமான கேள்வியாகும். தேர்வில் ஒப்புதலுக்கு முன்மொழிவுகள் முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. ஆனால் நியமனங்கள், பொறுப்புகள், முட்டுக்கட்டையைச் சமாளிப்பது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய முழுமையான நடைமுறையை குழு இன்னும் வெளியிடவில்லை.
வெவ்வேறு பதவிக்காலங்கள் மேலவையைத் தொடர்ந்து செயல்படச் செய்யும்
கீழவைக்கு நான்கு ஆண்டுகளும் மேலவைக்கு ஆறு ஆண்டுகளும் பதவிக்காலமாக இருக்க வேண்டும் என்று நிபுணர்கள் முன்மொழிந்தனர். இதன்படி மேலவையின் பதவிக்காலம் கீழவையை விட இரண்டு ஆண்டுகள் நீண்டதாக இருக்கும். ஒரு அவைக்கான தேர்தல் நடைபெறும்போது மற்ற அவை எவ்வாறு தொடர்ந்து செயல்படக்கூடும் என்பதை இது விளக்குகிறது.
இரு அவைகளைக் கொண்ட நாடாளுமன்றம் இரு அவைச் சட்டமன்றம் எனப்படுகிறது. இங்கு விவாதிக்கப்படும் அமைப்பில், சட்டங்களைப் பரிசீலிப்பதைத் தாண்டியும் மேலவைக்குப் பங்கு இருக்கும்: தேர்தல் நிர்வாகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் அமைப்பாகவும் அது செயல்படலாம்.
எனவே, சட்டமியற்றுவதிலும் தேர்தல் நிர்வாகத்திலும் அதன் அமைப்பு முக்கியத்துவம் பெறும். 64 மாவட்டங்களுக்கும் வெவ்வேறு இனச் சமூகங்களுக்கும் பிரதிநிதித்துவம் வழங்குவது உள்ளிட்ட யோசனைகள் முன்வைக்கப்பட்டன. குடியரசுத் தலைவர் நியமிக்கும் உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை ஐந்துக்கும் அதிகமாக உயர்த்துவது, அப்பதவிகளுக்கான தெளிவான தகுதிகளை நிர்ணயிப்பது குறித்தும் நிபுணர்கள் விவாதித்தனர்.
கலை, கலாசாரம், அறிவியல் போன்ற துறைகளில் நாட்டுக்கு பங்களித்தவர்களை நியமன உறுப்பினர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கலாம் என்று சிலர் பரிந்துரைத்ததாக சலாவுதீன் கூறினார். இதனால் தகுதி முழுமையாக வரையறுக்கப்படாமல் விடப்படுவதற்குப் பதிலாக, நியமனங்களுக்கு வெளிப்படையான அடிப்படை கிடைக்கும்.
வங்கதேசத்துக்கு இரண்டாவது நாடாளுமன்ற அவை தேவையா என்று சிலர் கேள்வி எழுப்பி, அதற்குப் பதிலாக ஆலோசனைக் குழுவை அமைக்கலாம் என்றனர். இந்த இரு அணுகுமுறைகளில் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதும் இடைக்கால அரசு தொடர்பான முன்மொழிவைப் பாதிக்கும்; ஏனெனில் மேலவை வழிமுறை, முதலில் அந்த அவையை உருவாக்குவதைச் சார்ந்துள்ளது.
உறுப்பினர்கள் வாக்களிப்பதில் அதிக சுதந்திரம் பெறலாம்
தங்கள் கட்சிக்கு எதிராக வாக்களிப்பதை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்குக் கட்டுப்படுத்தும் 70-வது பிரிவும் முக்கிய விவாதப் பொருளாக இருந்தது. நான்கு பிரிவுகளில் கட்சிக் கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்தபடி, பெரும்பாலான விவகாரங்களில் உறுப்பினர்கள் தங்கள் கருத்தைத் தெரிவித்து சுதந்திரமாக வாக்களிக்க அனுமதிப்பது குறித்து பங்கேற்பாளர்கள் விவாதித்தனர்.
- அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள்.
- குறிப்பிட்ட நிதி விவகாரங்கள் தொடர்பான நிதி மசோதாக்கள்.
- அரசுக்கு நாடாளுமன்றத்தின் ஆதரவு தொடர்கிறதா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் நம்பிக்கை மற்றும் நம்பிக்கையில்லா வாக்கெடுப்புகள்.
- தேசியப் பாதுகாப்பு விவகாரங்கள் அல்லது போர்க்காலச் சூழல்கள்.
நிபுணர்களின் கருத்துகள் குழுவின் முந்தைய விவாதங்களுடன் பெருமளவில் ஒத்திருந்ததாக சலாவுதீன் கூறினார். சாதாரண சட்டங்கள் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தின் பிற அலுவல்களில் கட்சியின் நிலைப்பாட்டுடன் மாறுபட உறுப்பினர்களுக்கு இந்த முன்மொழிவு கூடுதல் வாய்ப்பளிக்கும். அதேவேளை, அரசின் நிலைத்தன்மை, அரசியலமைப்பு மாற்றம், நிதி மற்றும் பாதுகாப்பு தொடர்பான விவகாரங்களில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் தொடரும்.
தங்கள் கருத்து வேறுபாட்டை விளக்கும் முறையான அறிக்கையை, அதாவது முரண்பாட்டுக் குறிப்பை, சட்டமியற்றுபவர்கள் பதிவு செய்ய அனுமதிப்பது குறித்தும் பங்கேற்பாளர்கள் விவாதித்தனர். வாக்காளர்களைப் பொறுத்தவரை, அதிக விவகாரங்களில் கட்சித் தலைவர்களிடமிருந்து மாறுபட்ட நிலைப்பாட்டை ஓர் உறுப்பினர் எடுத்து அதை அதிகாரபூர்வமாகப் பதிவு செய்யும் வாய்ப்பு இதன் நடைமுறை மாற்றமாக இருக்கும்.
பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களுக்கு நேரடித் தேர்தல் நடத்துவது குறித்தும் குழு விவாதித்தது. முன்மொழியப்பட்ட மேலவையில் மாவட்டங்களுக்கும் இனச் சமூகங்களுக்கும் பிரதிநிதித்துவம் அளிப்பதுடன் சேர்ந்து, நாடாளுமன்றத்துக்குள் யார் நுழைகிறார்கள் என்பதையும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பின் உறுப்பினர்கள் எவ்வளவு சுதந்திரமாகச் செயல்பட முடியும் என்பதையும் இந்த யோசனை தொடுகிறது.
எதிர்க்கட்சித் தலைமை கண்காணிப்பை வலுப்படுத்தலாம்
நாடாளுமன்றக் குழுக்கள் தொடர்பான 76-வது பிரிவு, அரசின் செயல்பாடுகளை ஆய்வு செய்வதில் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு அதிக பொறுப்பளிக்கும் முன்மொழிவுகளில் இடம்பெற்றது. ஜூலை தேசிய சாசனத்தில் எட்டப்பட்ட ஒப்பந்தத்துக்கு ஏற்புடைய ஏற்பாடுகளைப் பரிசீலிப்பதாக சலாவுதீன் கூறினார்.
முக்கிய நிலைக்குழுக்களுக்குத் தலைமைப் பொறுப்பை எதிர்க்கட்சியினருக்கு வழங்குவது முன்மொழிவுகளில் இடம்பெற்றது. பொதுக் கணக்குக் குழு, பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கான குழு மற்றும் உள்துறை, வெளியுறவு விவகாரங்களைக் கண்காணிக்கும் குழுக்கள் குறித்தும் விவாதிக்கப்பட்டது. பொதுச் செலவினங்கள் முதல் அமைச்சகங்களின் செயல்பாடுகள் வரை பல்வேறு துறைகளை இந்தக் குழுக்கள் ஆய்வு செய்கின்றன.
நாடாளுமன்றக் குழுக்களை மேலும் திறம்படச் செயல்படச் செய்ய, 76-வது பிரிவின் கீழ் சட்டம் இயற்ற வேண்டும் என்று இடைக்கால அரசின் முன்னாள் சட்ட ஆலோசகரும் பேராசிரியருமான ஆசிப் நஸ்ருல் வலியுறுத்தினார். ஒரு குழுவுக்கு எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர் தலைமை வகிப்பதும், பதில்களைக் கோருவதற்கான அதிகாரம் அக்குழுவுக்கு வழங்கப்படுவதும் முன்மொழியப்பட்ட கண்காணிப்பு முறையின் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய அம்சங்களாகும்.
சாசனத்தின்படி, இடங்களின் பங்கிற்கு ஏற்ப குழுத் தலைமைப் பொறுப்புகளை எதிர்க்கட்சிக்கு ஒதுக்குவதில் உடன்பாடு ஏற்பட்டுள்ளதாக சலாவுதீன் விவரித்தார். எனினும், முக்கியக் குழுக்களுக்கான எதிர்க்கட்சித் தலைமை குறித்த தனது முன்மொழிவுக்கு கூட்டத்தில் பதில் கிடைக்கவில்லை என்று ஆசிப் கூறினார். நோக்கமுள்ள கொள்கைத் திசையைத் தலைவர் விளக்கினார்; அது எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படும் என்பதற்கான உறுதிமொழிகளை ஆசிப் கோரினார்.
நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தில் நியமனங்களும் நிர்வாகமும் அடங்கும்
நீதிபதிகளை நியமிப்பதற்கான சட்டம் மற்றும் தனியான உச்ச நீதிமன்றச் செயலகம் குறித்து நிபுணர்கள் விவாதித்தனர். ஓர் அமைப்பின் நிறுவனரீதியான பணிகளைக் கவனிக்கும் நிர்வாக அலுவலகமே செயலகம். தனியான நீதித்துறைச் செயலகம் அமைந்தால் நீதிமன்றங்களுக்கு அவற்றின் சொந்த நிர்வாகக் கட்டமைப்பு கிடைக்கும்.
அதை அமைப்பதில் அரசு தொடர்ந்து உறுதியாக இருப்பதாக சலாவுதீன் கூறினார். ஆனால், முந்தைய இடைக்கால அரசின் அவசரச் சட்டத்தை நாடாளுமன்றச் சட்டமாக மாற்ற முடியாததற்குக் காரணம் அதில் இருந்த குறைபாடுகள் என்று அவர் தெரிவித்தார். செய்தியாளர் சந்திப்பில் அந்தக் குறைபாடுகளை அவர் விவரிக்கவில்லை.
அரசின் நிலைப்பாட்டை உள்துறை அமைச்சர் இவ்வாறு விளக்கினார்:
உச்ச நீதிமன்றச் செயலகம் அமைப்பதில் எங்களுக்கு உறுதிப்பாடு உள்ளது. ஆனால், முந்தைய அரசின் அவசரச் சட்டத்தில் பல பிழைகளும் குறைபாடுகளும் இருந்ததால் அதைச் சட்டமாக்கவில்லை. இது தொடர்பான உறுதிப்பாடு எங்களிடம் உள்ளது.
நீதிபதிகள் நியமனச் சட்டம் மற்றும் செயலகத் திட்டம் குறித்த கவலைகளைத் தாம் எழுப்பியதாகவும், அவற்றை அரசு பின்னர் முன்னெடுக்கும் என்று சட்ட அமைச்சர் எம்.டி. அசாதுஸ்ஸமான் உறுதியளித்ததாகவும் ஆசிப் கூறினார். முந்தைய நடவடிக்கைகள் சட்டமாகாத போதிலும் அந்த முயற்சிகள் தொடர்வதற்கான காரணமாக அந்த உறுதிமொழிகளை அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் கட்டுப்பாடு மற்றும் ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளுக்கான நிர்வாகப் பொறுப்பை நீதித்துறைக்கு மாற்றுவது என்றும் பங்கேற்பாளர்கள் முன்மொழிந்தனர். இது உச்ச நீதிமன்றத்துக்குக் கீழுள்ள நீதிபதிகளை யார் நிர்வகிப்பது என்ற கேள்விக்குப் பதிலளிக்கும்; நீதிபதிகளை எவ்வாறு நியமிப்பது என்ற தனிக் கேள்வியும் இதனுடன் தொடர்புடையது.
அரசியலமைப்பு அமைப்புகளைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டியது யார்?
நியமன அதிகாரங்களை மாற்றுவதும் பொது நிறுவனங்களின் சுதந்திரத்தை வலுப்படுத்துவதும் தொடர்பான முன்மொழிவுகள் வழியாக, குடியரசுத் தலைவருக்கும் பிரதமருக்கும் இடையிலான உறவு விவாதிக்கப்பட்டது. குறைந்தது ஆறு சட்டபூர்வ அமைப்புகள் மற்றும் ஆணையங்களின் தலைவர்களை நியமிக்கும் அதிகாரம் குடியரசுத் தலைவருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற யோசனைகள் முன்வைக்கப்பட்டதாக சலாவுதீன் கூறினார்.
சட்டத்தின் மூலம் உருவாக்கப்படும் நிறுவனங்களே சட்டபூர்வ அமைப்புகள். அரசியலமைப்பு அமைப்புகள் அரசியலமைப்பிலிருந்தே தங்கள் நிலையைப் பெறுகின்றன. ஊழல் ஒழிப்பு ஆணையத்துக்கும் தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையத்துக்கும் அரசியலமைப்பு அந்தஸ்து வழங்குவது குறித்துப் பங்கேற்பாளர்கள் விவாதித்தனர். இதன்மூலம் அரசில் அவற்றின் இடத்துக்கு வலுவான சட்ட அடித்தளம் கிடைக்கும்.
சட்டபூர்வ அரசியலமைப்பு வாரியம் என்று விவரிக்கப்பட்ட முன்மொழியப்பட்ட கட்டமைப்பும் விவாதத்தில் இடம்பெற்றது. நிறுவனங்களை எவ்வாறு அமைக்கலாம், அவற்றின் பொறுப்புகளை எவ்வாறு வரையறுக்கலாம், அவை எவ்வாறு சுதந்திரமாகச் செயல்படலாம் என்பதைக் கருத்தில் கொள்வதே இதன் நோக்கம் என்று சலாவுதீன் கூறினார்.
தேர்தல் ஆணையம் மற்றும் பிற அரசியலமைப்பு அமைப்புகளுக்கான நியமனங்களில் நடுநிலையான தேர்வுக் குழுவை அமைக்க நிபுணர்கள் முன்மொழிந்தனர். முறையாக நியமனம் செய்யும் நபர் யார் என்பதுடன், தகுதியான வேட்பாளர்களை அடையாளம் காணப் பயன்படுத்தப்படும் நடைமுறையும் இந்தத் தெரிவுகளில் அடங்கும்.
நீதிமன்ற மறுஆய்வும் விவாதிக்கப்பட்டது. அரசின் நடவடிக்கையோ சட்டமோ அரசியலமைப்புக்கு இணங்குகிறதா என்பதை நீதிமன்றங்கள் ஆராயும் அதிகாரமே இது. நிர்வாக முடிவுகள், சாதாரண சட்டங்கள், அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள் ஆகியவற்றுடன், அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாடு தொடர்பாகவும் இந்த அதிகாரம் விவாதிக்கப்பட்டது. அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாடு என்பது அரசியலமைப்பின் அடிப்படை அம்சங்களைக் குறிக்கிறது.
உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு அரசியலமைப்பை நேரடியாகத் திருத்த முடியுமா என்ற விவகாரத்தில் கருத்து தெரிவித்த பெரும்பாலானோர், அத்தகைய தீர்ப்பை நாடாளுமன்றம் திருத்தத்தின் மூலம் முறையாக அரசியலமைப்பில் சேர்க்க வேண்டும் என்றனர். அரசியலமைப்பை நீதிமன்றங்கள் விளக்குவதையும், அதன் எழுதப்பட்ட விதிகளை மாற்றும் பொறுப்பு நாடாளுமன்றத்துக்கு இருப்பதையும் இந்த விவாதம் ஒன்றாக முன்வைக்கிறது.
எதிர்க்கட்சியுடனான கருத்து வேறுபாடு தனிப்பட்ட முன்மொழிவுகளைத் தாண்டுகிறது
12 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சிறப்புக் குழுவில் எதிர்க்கட்சிப் பிரதிநிதி எவரும் இல்லை. குழுவின் செயல்முறையை எதிர்க்கட்சிகள் நிராகரித்துள்ளன. வாக்கெடுப்பு ஆணையின்படி ஜூலை தேசிய சாசனத்தைச் செயல்படுத்த வேண்டும் என்றும், அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தக் குழு வழியாக அதை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றும் அவை கோரியுள்ளன.
முகம்மது யூனுஸ் தலைமையிலான இடைக்கால நிர்வாகத்தின் போது அந்தச் சாசனம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. பிப்ரவரி 12 தேர்தலுக்குப் பிறகு, வெற்றி பெற்ற வங்கதேச தேசியவாதக் கட்சி வேட்பாளர்கள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகப் பதவியேற்றனர். ஜமாத்-இ-இஸ்லாமி தலைமையிலான கூட்டணியில் வெற்றி பெற்றவர்கள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவிக்காகவும் முன்மொழியப்பட்ட சீர்திருத்தக் குழுவின் பொறுப்புக்காகவும் பதவிப் பிரமாணம் செய்தனர்.
அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தக் குழு அமைக்கப்படவில்லை என்றும், உறுப்பினர்கள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு பதவிப் பிரமாணம் செய்துகொண்டனர் என்றும் சலாவுதீன் கூறினார். வாக்கெடுப்பு ஆணையை அரசு மதிப்பதாக அவர் தெரிவித்தார். அதேவேளை, அதன் கீழ் மீண்டும் வாக்கெடுப்பு நடத்தும் திட்டம் இல்லாததால் வாக்கெடுப்பு அவசரச் சட்டம் சட்டமாக்கப்படவில்லை என்றும் விளக்கினார். அரசியலமைப்பு மாற்றத்துக்குப் பிறகு எதிர்காலத்தில் நடைபெறும் வாக்கெடுப்புகள் 142-வது பிரிவின்படி நடத்தப்படும் என்றார்.
எனவே, கருத்து வேறுபாடு சீர்திருத்தத்தின் உள்ளடக்கத்தை மட்டுமல்ல, அதற்கான அதிகாரம் மற்றும் நடைமுறையையும் பற்றியது. அரசு நாடாளுமன்றத் திருத்தக் குழு வழியாகச் செயல்படுகிறது; எதிர்க்கட்சியோ தான் ஆதரிக்கும் குழு நடைமுறை மூலம் வாக்கெடுப்பு ஆணையைச் செயல்படுத்த விரும்புகிறது.
எதிர்க்கட்சிப் பங்கேற்புக்கான அழைப்பைச் சலாவுதீன் மீண்டும் விடுத்ததுடன், அதன் முன்மொழிவுகள் பரிசீலிக்கப்படும் என்றும் கூறினார். ஜூலை சாசனத்துக்கு எதிராகப் பதிவு செய்த முரண்பாட்டுக் குறிப்புகளில் உள்ள ஆட்சேபனைகளை பிஎன்பி திரும்பப் பெறுமா அல்லது தளர்த்துமா என்று கேட்டபோது, எந்த முடிவும் எடுக்கப்படவில்லை என்றார். எந்த விவகாரங்களில் சலுகை கோருகின்றன என்பதை எதிர்க்கட்சிகள் அடையாளம் காண வேண்டும்.
இடைக்கால அரசின் அமைப்பை எதிர்க்கட்சிகளின் கருத்துகளுக்கு ஏற்ப உருவாக்கி, அவற்றை விவாதங்களில் ஈடுபடுத்த வேண்டும் என்று ஆசிப் குழுவிடம் வலியுறுத்தினார். சீர்திருத்த அமைப்பின் பெயர் குறித்த விவகாரம் அரசியல் சர்ச்சை என்றும் அதில் தாம் ஈடுபட விரும்பவில்லை என்றும் அவர் கூறினார். அரசியலமைப்பில் செய்யப்படும் நல்ல மாற்றங்கள் அவற்றின் நோக்கங்களை எட்டுமா என்பதே தமது கவலை என்றார்.
2011 அனுபவம் பேச்சுவார்த்தைகளில் தாக்கம் செலுத்துகிறது
ஆவாமி லீக் அரசின் கீழ் சுரஞ்சித் செங்குப்தா தலைமையில் செயல்பட்ட குழு, 2011-ல் நடத்திய அரசியலமைப்புத் திருத்த ஆலோசனைகளில் பங்கேற்றதை ஆசிப் நினைவுகூர்ந்தார். அப்போது பெரும் எதிர்பார்ப்புகளுடன் அந்த விவாதங்களில் கலந்துகொண்டதாகவும், பதினைந்தாவது திருத்தத்தின் மூலம் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களால் பின்னர் ஏமாற்றமடைந்ததாகவும் அவர் கூறினார்.
2011-ல் இடைக்கால அரசு முறையை ஒழித்ததும் சலாவுதீனின் செய்தியாளர் சந்திப்பில் இடம்பெற்றது. அப்போதைய பிரதமரைச் சந்தித்த பிறகு, அந்த ஏற்பாட்டைத் தக்கவைக்கும் ஆதரவைத் தங்கள் குழுவுக்குள் இருந்தபோதும் அக்கால அரசு கைவிட்டதாக அவர் குற்றம்சாட்டினார். முந்தைய அரசியல் முடிவு குறித்த தற்போதைய அமைச்சரின் விளக்கம் இது.
மக்கள் எழுச்சியின் எதிர்பார்ப்புகளை மனதில் கொள்ளுமாறு ஆசிப் பங்கேற்பாளர்களைக் கேட்டுக்கொண்டார். இன்றைய பேச்சுவார்த்தைகளை அரசியல் மாற்றத்துக்கான பொதுமக்களின் கோரிக்கையுடன் அவரது வேண்டுகோள் இணைத்தது. ஆலோசனைகளின்போது அளிக்கப்படும் உறுதிமொழிகள், இறுதியில் நிறைவேற்றப்படும் திருத்தத்தின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்படும் என்பதை 2011 குறித்த அவரது நினைவுகூரல் எடுத்துரைத்தது.
அரசியல் கட்சிகள், கூட்டணிகள், கல்வியாளர்கள், ஊடகப் பிரதிநிதிகள், சமூக மற்றும் தொழில்முறை அமைப்புகள், பெண்கள் தலைவர்கள், எழுச்சியில் ஈடுபட்டவர்கள் ஆகியோருடன் தற்போதைய குழு ஏற்கெனவே சந்திப்புகளை நடத்தியுள்ளது. ஜூலை சாசனத்தைத் தாண்டி, பொதுமக்களின் கோரிக்கைகளையும் தேர்தல் அறிக்கைகளில் அளித்த உறுதிமொழிகளையும் முன்மொழிவுகள் உள்ளடக்கலாம் என்று சலாவுதீன் கூறியுள்ளார்.
இப்போது முதல் ஜனவரி வரை என்ன நடக்கும்?
வரைவை இறுதிசெய்வதற்கு முன் எழுத்துப்பூர்வக் கருத்துகளைத் தொகுக்க அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர். பங்குதாரர்களுடனான ஆலோசனைகளையும் வரைவு தயாரிப்பையும் டிசம்பரில் முடித்து, 2027 ஜனவரியில் திருத்த மசோதாவை அறிமுகப்படுத்த இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. அது அந்த ஆண்டின் முதல் நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரில் இடம்பெறலாம்.
முந்தைய கூட்டத்தொடர் முடிந்து 60 நாட்களுக்குள் நாடாளுமன்றம் கூட வேண்டும் என்ற அரசியலமைப்பு விதியை நிறைவேற்றுவதே நவம்பர் கூட்டத்தொடரின் முதன்மை நோக்கம் என்று தலைமை கொறடா நூருல் இஸ்லாம் மோனி தெரிவித்தார். திருத்தத்துக்கான கால அட்டவணையை விளக்குகையில் அவர் கூறினார்:
அரசியலமைப்புத் திருத்தம் குறித்த குழுவின் முன்மொழிவு இந்தக் கூட்டத்தொடரில் வராது.
முக்கிய தேதிகளும் அடுத்த நடவடிக்கைகளும்:
- பிப்ரவரி 12, 2026: தேர்தலைத் தொடர்ந்து, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மற்றும் சீர்திருத்தக் குழு உறுப்பினர் பதவிகளுக்கான பதவிப் பிரமாணங்கள் குறித்து மாறுபட்ட அணுகுமுறைகள் உருவாயின.
- ஜூலை 13: எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்களைப் பரிந்துரைப்பதில் ஏற்பட்ட தாமதத்துக்குப் பிறகு, திருத்தத்துக்கான சிறப்புக் குழு முறையாக அமைக்கப்பட்டது.
- அக்டோபர் 24: ஒன்பதாவது கூட்டத்தில் இடைக்கால அரசுத் தேர்வு, நாடாளுமன்ற அதிகாரங்கள், நீதித்துறையின் சுதந்திரம் ஆகியவை ஆராயப்பட்டன.
- கூட்டத்திலிருந்து ஒரு வாரம் முதல் 10 நாட்களுக்குள்: கூடுதல் எழுத்துப்பூர்வக் கருத்துகள் கோரப்பட்டன.
- நவம்பர் 9: அரசியலமைப்புத் திருத்த முன்மொழிவு இடம்பெறாத வகையில், நாடாளுமன்றத்தின் நான்காவது கூட்டத்தொடர் தொடங்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
- டிசம்பர் 2026: ஆலோசனைகள் மற்றும் வரைவு தயாரிப்பை முடிப்பதற்கான இலக்கு.
- ஜனவரி 2027: திருத்த மசோதாவை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான இலக்கு.
ஜனவரி என்பது மசோதாவை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான இலக்கு மட்டுமே; அதன் பிறகு நாடாளுமன்றத்தில் கூடுதல் பணிகள் நடைபெறும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மசோதாவை முன்வைப்பது, சம்பந்தப்பட்ட நிலைக்குழுவுக்கு அனுப்புவது, நிறைவேற்றுவதற்காக மீண்டும் நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பது ஆகியவை திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. ஆலோசனைகளுக்கு கணிசமான காலம் தேவைப்படும் என்றும், நிறைவு செய்வதற்கான உறுதியான தேதியைத் தெரிவிக்க முடியாது என்றும் மோனி கூறினார்.
முக்கிய அம்சங்கள்
- அரசுக்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தத்தின் மூலம், தேர்தல் கால இடைக்கால அரசின் தலைவரையும் ஆலோசகர்களையும் தேர்ந்தெடுக்க மேலவை உதவலாம்.
- மேலவைத் தலைவராகவும் செயல்படும் துணைக் குடியரசுத் தலைவர், ஒருமித்த கருத்துடன் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் அவைத்தலைவர் அல்லது இருதரப்பும் ஒப்புக்கொள்ளும் வேறு ஒருவர் ஆகியோர் தெரிவுகளில் அடங்குவர்.
- கீழவைக்கு நான்கு ஆண்டுகளும் மேலவைக்கு ஆறு ஆண்டுகளும் பதவிக்காலமாக இருக்க வேண்டும் என்று நிபுணர்கள் முன்மொழிந்தனர்.
- 70-வது பிரிவில் மாற்றம் செய்யப்பட்டால், குறிப்பிடப்பட்ட நான்கு பிரிவுகளைத் தவிர மற்ற விவகாரங்களில் உறுப்பினர்கள் சுதந்திரமாக வாக்களிக்கலாம்.
- நீதிபதிகள் நியமனம், உச்ச நீதிமன்றச் செயலகம், நாடாளுமன்றக் குழுக்களுக்கு எதிர்க்கட்சியினர் தலைமை வகிப்பது ஆகியவையும் விவாதத்தில் உள்ளன.
- வாக்கெடுப்பு ஆணை மற்றும் சீர்திருத்தக் குழு நடைமுறை குறித்த கருத்து வேறுபாட்டால் எதிர்க்கட்சிகள் குழுவில் இடம்பெறவில்லை.
- இடைக்கால அரசு தொடர்பான கட்டமைப்பு இன்னும் இறுதி செய்யப்படாத நிலையில், 2027 ஜனவரியில் மசோதாவை அறிமுகப்படுத்தக் குழு இலக்கு வைத்துள்ளது.
