92 GWh மின்சாரச் சேமிப்புக்கு ₹14,500 கோடி ஒதுக்கியது இந்தியா; நீரேற்று மின் திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை

கிட்டத்தட்ட ₹1 லட்சம் கோடி முதலீட்டை உள்ளடக்கிய மின்சாரச் சேமிப்பு முன்னெடுப்பு

92 கிகாவாட்-மணி மின்சாரச் சேமிப்பை உருவாக்க உதவும் வகையில், ₹14,500 கோடி (சுமார் 1.5 பில்லியன் டாலர்) மானியங்களுக்கு இந்திய மத்திய அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. திட்டமிடப்பட்டுள்ள மொத்தத் திறனில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கு நீரேற்று மின் திட்டங்கள் மூலம் கிடைக்கும். மொத்தம் ₹97,600 கோடி முதலீடு தேவைப்படும் திட்டங்களுக்கு இந்தத் திட்டம் ஆதரவளிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையில் நவம்பர் 4, 2026 அன்று அமைச்சரவை இந்தத் திட்டத்துக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. 2026-27 முதல் 2030-31 வரையிலான நிதியாண்டுகளில் ஆதரவு வழங்கப்படும்; இன்னும் செயல்பாட்டுக்கு வராத சேமிப்புத் திறன்களுக்கு இது பொருந்தும். ஆதரவு பெறும் மின்கலத் திட்டங்கள் குறைந்தபட்சம் 40% உள்நாட்டுக் கூறுகள் என்ற நிபந்தனையைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

இந்த முடிவு, இந்தியாவின் மின்சார மாற்றத்தில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கலுக்குத் தீர்வுகாண முயல்கிறது: மின்சாரத் தேவை ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருக்கும் நேரங்களில் சூரிய மின்தகடுகளும் காற்றாலைகளும் அதிக மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யலாம். ஆனால் சூரியன் மறைந்த பிறகும் அல்லது காற்று குறையும்போதும் வீடுகளுக்கும் வணிகங்களுக்கும் மின்சாரம் தேவை. மின்சாரம் உற்பத்தியாகும் நேரத்திலிருந்து தேவைப்படும் நேரத்துக்கு அதைச் சேமிப்புக் கட்டமைப்புகள் மாற்றுகின்றன.

இந்தத் திட்டம் மின் கட்டமைப்பின் நிலைத்தன்மையை மேம்படுத்தும், புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரப் பயன்பாட்டை அதிகரிக்கும், இரவு பகல் முழுவதும் மின்விநியோகத்தைப் பேண மரபுசார் மின் உற்பத்தியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கும் என அரசு கூறுகிறது. மின்விநியோக நிறுவனங்களுக்கான சவால், கட்டமைக்கவும் மின்னேற்றம் செய்யவும் இயக்கவும் குறைந்த செலவிலான சேமிப்பைப் பெறுவதாகும்.

மதிப்பிடப்பட்ட முதலீட்டில் சுமார் 14.9% அளவுக்கு நிதி ஆதரவு அமைகிறது; ₹14,500 கோடியை ₹97,600 கோடியால் வகுத்துக் கணக்கிடப்பட்ட தொகை இது. எனவே, தேவையான நிதியின் பெரும்பகுதி பிற ஆதாரங்களில் இருந்து திரட்டப்பட வேண்டும். சேமிப்புக் கட்டமைப்பை உருவாக்கும் செலவுக்கும் ஒரு திட்டம் ஈட்டக்கூடிய வருவாய்க்கும் இடையிலான இடைவெளியில் ஒரு பகுதியை நிரப்புவதே அரசின் மானியத்தின் நோக்கம்.

92 GWh-இல் இடம்பெறுபவை

மூன்று வகையான சேமிப்புத் திட்டங்களுக்கிடையே ஆதரவை இத்திட்டம் பிரிக்கிறது. அவற்றில் நீரேற்று மின் திட்டங்களுக்கு மிகப்பெரிய ஒதுக்கீடு வழங்கப்படுகிறது:

• நீரேற்று மின் நிலையங்கள் மூலம் 60 GWh; மொத்தத்தில் சுமார் 65%.
• மின்கல மின்சாரச் சேமிப்பு அமைப்புகள் மூலம் 30 GWh; சுமார் 33%.
• மாற்று சேமிப்புத் தொழில்நுட்பங்கள் மூலம் 2 GWh; சுமார் 2%.

நீரேற்று மின் சேமிப்பில், நீரை உயரமான நீர்த்தேக்கத்துக்கு ஏற்ற மின்சாரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மின்சாரம் தேவைப்படும் போது, நீர் கீழ்நோக்கிப் பாய்ந்து விசையாழிகள் வழியாக மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. மின்கலங்கள் ஆற்றலை வேதியியல் வடிவில் சேமித்து, தேவைப்படும்போது மின்சாரமாக வெளியிடுகின்றன.

கிகாவாட்-மணி என்பது ஆற்றலின் அளவைக் குறிக்கிறது. கிகாவாட் என்பது மின்சாரம் வழங்கப்படும் வீதத்தைக் குறிக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, 1 GWh சேமிப்புள்ள அமைப்பு, இழப்புகளையும் செயல்பாட்டு வரம்புகளையும் கணக்கில் கொள்ளாமல், கோட்பாட்டளவில் ஒரு மணி நேரத்துக்கு 1 GW மின்சாரத்தை வழங்க முடியும். 92 GWh என்ற அளவு, சேமிக்கக்கூடிய ஆற்றலின் திறனைக் குறிக்கிறது; ஒவ்வொரு திட்டமும் ஒரே நேரத்தில் வழங்கக்கூடிய மின்சார அளவை அல்ல.

நீரேற்று மின்சாரத்துக்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம், மின்கலங்களை மையமாகக் கொண்ட முந்தைய மானியத் திட்டங்களைத் தாண்டி அரசின் அணுகுமுறையை விரிவுபடுத்துகிறது. நாளின் வெவ்வேறு நேரங்களுக்கு இடையே அதிக அளவிலான மின்சாரத்தை மாற்றுவதற்கு நீரேற்று சேமிப்பு குறிப்பாகப் பயனுள்ளது. மின்சார வழங்கலிலும் தேவையிலும் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கு மின்கலங்கள் விரைவாகப் பதிலளிக்க முடியும்.

டெலாய்ட் இந்தியாவின் பங்குதாரரான அனுஜேஷ் திவேதி, பல்வேறு தொழில்நுட்பங்கள் இடம்பெறுவது இந்த ஒப்புதலின் முக்கிய அம்சம் எனக் குறிப்பிட்டார்:

BESS மற்றும் மாற்றுத் தொழில்நுட்பங்களுடன் நீரேற்று மின்சாரத்துக்கும் முக்கியத்துவம் அளிப்பதே புதிய VGF திட்டத்தின் சிறப்பம்சம்,

இந்தத் திட்டம் எவ்வளவு பெரியது?

கூடுதலாகக் கிடைக்கவுள்ள 92 GWh, இந்தியாவின் மின் கட்டமைப்புக்கு தற்போது சேவையளிக்கும் சேமிப்புத் திறனின் 170%க்கு இணையானது என அமைச்சரவை கூறுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், திட்டமிடப்பட்டுள்ள கூடுதல் திறன் தற்போதைய அடிப்படைத் திறனைவிட சுமார் 1.7 மடங்கு அதிகம். திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டால் இது குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கமாகும்.

2031-32ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவுக்கு 411 GWh சேமிப்புத் திறன் தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. புதிய திட்டம் மட்டும் அந்தத் தேவையில் சுமார் 22.4%ஐ வழங்கும்; 92ஐ 411ஆல் வகுத்துக் கணக்கிடப்பட்ட அளவு இது. தற்போதுள்ள வசதிகளும் பிற திட்டங்கள் மூலம் உருவாக்கப்படும் கட்டமைப்புகளும் தேவையைப் பூர்த்திசெய்ய உதவும்.

2029-30ஆம் ஆண்டுக்குள் 235 GWh என்றும், 2035-36ஆம் ஆண்டுக்குள் 888 GWh என்றும் மத்திய மின்சார ஆணையம் தேவையை மதிப்பிட்டுள்ளது. 2047ஆம் ஆண்டில் 2,380 GWh தேவைப்படும் என தேசிய மின்சாரத் திட்டம் 2023 தெரிவித்தது. இந்த மானியம் உள்ளடக்கும் ஐந்து நிதியாண்டுகளைத் தாண்டியும் சேமிப்புக் கட்டமைப்பு மேம்பாடு தொடர வேண்டியதன் காரணத்தை அந்த எண்ணிக்கைகள் காட்டுகின்றன.

2030ஆம் ஆண்டுக்குள் புதைபடிவமற்ற ஆதாரங்களில் இருந்து 500 GW மின் உற்பத்தித் திறனை அடைய வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் இலக்கு, இந்தப் பணிக்கு அவசரத்தைக் கூட்டுகிறது. சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின் உற்பத்தி அதிகரிக்கும்போது, மின்சாரம் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் நேரத்தில் அதைச் சேமித்து, தேவை அதிகரிக்கும் நேரத்தில் மீண்டும் வழங்கக்கூடிய வசதிகளின் மதிப்பும் உயர்கிறது.

மானியமும் ஏலமும் எவ்வாறு செயல்படும்?

நிதி இடைவெளி நிரப்பு நிதி (VGF) என்பது பயனுள்ள உள்கட்டமைப்புத் திட்டத்தை நிதியளிக்கக்கூடியதாக மாற்ற அரசு வழங்கும் பங்களிப்பாகும். முதலீட்டுச் சுமையின் ஒரு பகுதியைக் குறைப்பதன் மூலம், வாங்குவோர் ஏற்கக்கூடிய விலையில் சேவையை வழங்கத் திட்ட உருவாக்குநருக்கு இது உதவுகிறது.

புதிய திட்டத்தின் கீழ், மின்கட்டண அடிப்படையிலான போட்டி ஏலங்கள் மூலம் திறன் ஒதுக்கப்படும். ஒவ்வொரு ஒப்பந்தப்புள்ளியின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு, சேமிப்புச் சேவைக்கான தாங்கள் வழங்கும் விலையில் உருவாக்குநர்கள் போட்டியிடுவார்கள். மின்கல மற்றும் நீரேற்று மின் திட்டங்களுக்கு ஆதரவு பெற பொது மற்றும் தனியார் மின்விநியோக நிறுவனங்கள் தகுதி பெறும். மாற்றுத் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தும் திட்டங்களைப் பொது மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் செயல்படுத்தும்.

பொதுவாக ‘டிஸ்காம்’ என அழைக்கப்படும் மின்விநியோக நிறுவனங்கள், மின்சாரத்தை வாங்கி நுகர்வோருக்கு வழங்குகின்றன. குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தாங்கள் வாங்கும் மின்சாரத்துக்கும் வாடிக்கையாளர்களுக்குத் தேவைப்படும் மின்சாரத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளியை நிர்வகிக்கச் சேமிப்பு இன்னொரு வழியை வழங்குகிறது. மின்னேற்றத்துக்கு மலிவான மின்சாரத்தைப் பெற முடியுமா, தேவையும் விலையும் நியாயப்படுத்தும் நேரத்தில் அதை வெளியிட முடியுமா என்பதையும் பொறுத்தே அதன் மதிப்பு அமையும்.

இறுதி ஆதரவு விகிதங்கள், பணம் செலுத்தும் நிபந்தனைகள், செயல்திறன் தேவைகள், ஏலத் தேதிகள் உள்ளிட்ட புதிய திட்டத்தின் விரிவான வழிகாட்டுதல்கள் இன்னும் வெளியாகவில்லை. உருவாக்குநர்கள் எவ்வளவு கடன் பெற வேண்டியிருக்கும், மின்சாரத்தை வாங்குவோருக்கு நன்மைகள் எவ்வாறு சென்றடையும் என்பவற்றை அந்த விதிகள் தீர்மானிக்கும்.

முந்தைய ஓர் ஏற்பாட்டின் கீழ், திட்டத்துக்கான நிதி ஒப்பந்தங்கள் நிறைவுசெய்யப்படும் கட்டமான நிதி நிறைவு நேரத்தில், தகுதிபெறும் மானியத்தில் 20% வழங்கப்பட்டது. அந்தக் கட்டத்திலும் கணிசமான கடன் தேவைப்பட்டதாக எரிசக்தி பொருளாதாரம் மற்றும் நிதிப் பகுப்பாய்வு நிறுவனத்தின் (IEEFA) முதன்மை எரிசக்தி நிபுணர் சரித் கொண்டா கூறினார். ஆகவே, மானியத்தின் அளவைப் போலவே அது வழங்கப்படும் நேரமும் முக்கியமாக இருக்கலாம்.

முதல் மின்கல மானியங்களிலிருந்து புதிய ஒப்புதல் வரை

அரசின் ஆதரவு பல கட்டங்களாக முன்னேறியுள்ள நிலையில், சமீபத்திய முடிவு எடுக்கப்பட்டுள்ளது. 2026ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பரிசீலனையில் இருந்த ஒரு முன்மொழிவு, அமைச்சரவை இறுதியில் ஒப்புதல் அளித்ததைவிட அதிக மின்கலத் திறனைத் திட்டமிட்டது: 30 GWhக்குப் பதிலாக 50 GWh.

• செப்டம்பர் 2023: 4,000 MWh, அதாவது 4 GWh மின்கலச் சேமிப்புக்கு ஆதரவு அளிக்க அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்தது. மூலதனச் செலவில் 40% வரை மானியம் வழங்கப்பட்டது.
• மே 30, 2026: ஆலோசனையில் இருந்த முன்மொழிவு, 112 GWhக்கு சுமார் ₹15,000 கோடி ஆதரவைத் திட்டமிட்டது. இதில் 50 GWh மின்கலங்கள், 60 GWh நீரேற்று மின் சேமிப்பு, 2 GWh பிற தொழில்நுட்பங்கள் அடங்கும்.
• நவம்பர் 4, 2026: 92 GWhக்கு ₹14,500 கோடி ஒதுக்க அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்தது. நீரேற்று மின் மற்றும் மாற்றுத் தொழில்நுட்பங்களுக்கான ஒதுக்கீடுகள் தக்கவைக்கப்பட்டன; மின்கலங்களுக்கான ஒதுக்கீடு குறைக்கப்பட்டது.
• 2030-31: புதிதாக ஒப்புதல் பெற்ற திட்டம் உள்ளடக்கும் கடைசி நிதியாண்டு.

செப்டம்பர் 2023 மின்கலத் திட்டத்துக்கு ₹9,400 கோடி ஆரம்பத் திட்டச் செலவாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது; இதில் ₹3,760 கோடி அரசு நிதியுதவி அடங்கும். 2030-31ஆம் ஆண்டுக்குள் சேமிப்புச் செலவை ஒரு கிலோவாட்-மணிக்கு ₹5.50-₹6.60ஆகக் குறைப்பதும், ஆதரவு பெறும் திறனில் குறைந்தது 85% மின்விநியோக நிறுவனங்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்வதும் இதன் இலக்குகளாக இருந்தன.

அடுத்தடுத்த மின்கல நிதியுதவிச் சுற்றுகள் 13.2 GWh மற்றும் 30 GWhக்கு ஆதரவளித்ததாகக் கூறப்பட்டது. 2026 மே மாதத்துக்குள் முதலாவது சுற்றுக்கான முழு ஏலமும் முடிந்திருந்தது; இரண்டாவது சுற்று இன்னும் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தது. அந்த எண்ணிக்கைகளின் கூட்டுத்தொகை 43.2 GWh. முந்தைய திட்டங்களின் மொத்தத் திறன் ₹9,160 கோடி நிதியுதவியுடன் 43.8 GWh எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ஏற்கெனவே வழங்கப்பட்ட மின்கல நிதியுதவியுடன், ஒப்புதல் பெற்ற இத்திட்டம் பெரிய அளவிலான நீரேற்று மின் திறனையும் சேர்க்கிறது. திட்டமிடப்பட்டுள்ள 92 GWh, 2023 செப்டம்பரில் முதலில் ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்ட 4 GWhஐவிட 23 மடங்கு அதிகம்.

40% உள்நாட்டுக் கூறு விதி ஏற்படுத்தும் மாற்றம்

ஆதரவு கோரும் மின்கலத் திட்டங்கள் குறைந்தபட்சம் 40% உள்நாட்டுக் கூறுகள் என்ற நிபந்தனையைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். சேமிப்புக் கட்டமைப்பை நிறுவுவதற்கான பொதுச் செலவு, இந்திய உற்பத்திக்கான தேவையை உருவாக்கவும் இறக்குமதிக் கூறுகளைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கவும் வேண்டும் என்பதே அரசின் நோக்கம்.

இந்த அணுகுமுறை தொழில்துறைக் கொள்கையின் இரண்டு பகுதிகளை இணைக்கிறது. மின்கலங்களை உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனங்களுக்கு தற்போதுள்ள உற்பத்தி ஊக்கத்தொகைகள் ஆதரவளிக்கின்றன; புதிய சேமிப்பு மானியங்கள் அவற்றை வாங்கி நிறுவும் திட்டங்களுக்கு உதவுகின்றன. இந்தக் கொள்கைகள் ஒன்றிணைந்து உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களுக்கு பெரிய சந்தையை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

இந்த நிபந்தனை இந்தியாவில் மின்கலச் சேமிப்பு அமைப்புகளின் உற்பத்தியையும் பொருத்துதலையும் ஊக்குவிக்கும் என நோமுரா எதிர்பார்க்கிறது. உள்நாட்டு மதிப்புக் கூட்டல் தேவைகளாலும் மின்கலச் செலவு உயர்வாலும் ஏற்படும் கட்டண உயர்வுகளைப் புதிய மானியங்கள் ஓரளவு சமாளிக்க உதவும் என இந்திய எரிசக்தி சேமிப்பு கூட்டணியின் தலைவர் டெப்மால்யா சென் கூறினார்.

சில நிபுணர்களைவிட மின்கலத் திட்டங்களின் பொருளாதாரச் சாத்தியம் குறித்து சென் நம்பிக்கையான மதிப்பீட்டை வெளியிட்டார்:

BESS ஏற்கெனவே வணிக ரீதியாகச் சாத்தியமானதாக உள்ளது,

VGF இல்லாமல், ஒரு மெகாவாட்டுக்கு மாதம் சுமார் ₹3 லட்சம் என்ற மின்கட்டணத்தை சென் சுட்டிக்காட்டினார். சேமிப்புத் திறனைத் தயார்நிலையில் வைத்திருப்பதற்கான கட்டணமே இது. மின்கலங்களை மின்னேற்றப் பயன்படுத்தும் மின்சாரத்தின் விலையையும் சேவையை எத்தனை முறை பயன்படுத்துவார்கள் என்பதையும் வாங்குவோர் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

குறைந்த விலைச் சேமிப்பு ஏலமும் ஏன் அதிகச் செலவாகலாம்?

தனித்த சேமிப்புத் திறனுக்கான மின்கட்டணம் ஒரு மின்சார அலகுக்கு சுமார் ₹2.6 எனக் கொண்டா மதிப்பிட்டார். மின்னேற்றம் மற்றும் மின்சாரம் வெளியிடுவதற்கான செலவுகள் ஒரு அலகுக்கு சுமார் ₹2.5-₹3 சேர்க்கும்; இதனால் வழங்கப்படும் மின்சாரத்தின் மொத்தச் செலவு ஒரு அலகுக்கு சுமார் ₹5.5-₹6 ஆகிறது. மின்கட்டணக் கணக்கீட்டில் ஒரு அலகு என்பது ஒரு கிலோவாட்-மணி.

இந்த மொத்தச் செலவு, நம்பகமான மின்வழங்கலை உறுதிசெய்ய ஒப்பந்தம் செய்யப்படும் புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்துக்கான ஒரு அலகுக்கு ₹5.25-₹6 என்ற மின்கட்டண வரம்புக்கு நெருக்கமாக உள்ளது. எனவே, மின்விநியோக நிறுவனங்கள் தங்களுக்குத் தேவையான நேரத்தில் மின்சாரத்தைப் பெறுவதற்கான பல்வேறு வழிகளின் முழுச் செலவையும் ஒப்பிட வேண்டும். மின்னேற்றச் செலவுகளும் அட்டவணைப்படுத்தும் பொறுப்புகளும் இதில் அடங்கும்.

நிதி கிடைப்பதைத் தாண்டியும் முக்கியத் தடைகள் உள்ளன என்று கொண்டா வாதிட்டார்:

இந்தியாவில் எரிசக்திச் சேமிப்புப் பயன்பாட்டை விரைவுபடுத்துவதற்கான உண்மையான தடையாக நிதியோ மூலதனமோ இல்லை,

அவர் தீவிரமான ஏலம், இறக்குமதியைச் சார்ந்திருத்தல், விலை நிச்சயமின்மை ஆகியவற்றைச் சுட்டிக்காட்டினார். மிகக் குறைந்த கட்டணத்தை வழங்கும் உருவாக்குநர், கட்டுமானத்தை முடித்து, கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தி, ஒப்பந்தக் காலம் முழுவதும் உபகரணங்களைப் பராமரிக்க வேண்டும்.

2025ஆம் ஆண்டில் ஒதுக்கப்பட்டு இரண்டு மணி நேரத்துக்கு மின்சாரம் வழங்கும் அமைப்புகளில், தனித்த மின்கலத் திறனில் கிட்டத்தட்ட 75% நிதிச் சாத்தியத்துக்கு ஆபத்துகளை எதிர்கொண்டதாக ஓர் ஆய்வு மதிப்பிட்டுள்ளதாக TERI-யின் மின்சாரம் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் பிரிவின் இயக்குநர் அலேக்யா தத்தா கூறினார். மின்னேற்ற விலை, பயன்பாடு, மின்சாரம் வெளியிடும் கால அளவு, நிதிச் செலவு, ஆயுட்காலத்தில் மின்கலத்தின் செயல்திறன் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே திட்டத்தின் பொருளாதாரச் சாத்தியம் அமையும் என்றார்.

நிதி உதவியின் வரம்புகளை தத்தா சுட்டிக்காட்டினார்:

ஆனால், மானியம் மட்டுமே வணிகச் சாத்தியத்தையோ டிஸ்காம்களுக்கு மலிவான மின்கட்டணத்தையோ உறுதி செய்யாது,

செயல்திறனே பொதுப் பணத்தின் மதிப்பைத் தீர்மானிக்கும்

எதிர்பார்க்கப்படும் செலவுச் சேமிப்பையும் மின்வழங்கல் நன்மைகளையும் பெற, ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட சேமிப்பை மின்விநியோக நிறுவனங்கள் திறம்படப் பயன்படுத்த வேண்டும். செயல்படத் தயாராக இருந்தாலும் அரிதாகவே மின்னேற்றம் அல்லது மின்சார வெளியீடு செய்யப்படும் வசதிக்காகவும் வாங்குபவர் கட்டணம் செலுத்த வேண்டியிருக்கலாம்.

முந்தைய மானியக் கொடுப்பனவுகள், மின்கலங்கள் கிடைக்கும் நிலையில் உள்ளனவா என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தன; உண்மையான பயன்பாடு அல்லது மின் கட்டமைப்புக்கு வழங்கப்பட்ட மதிப்பு கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை எனக் கொண்டா கூறினார். சேமிப்பை வாங்குபவர் நிர்வகிக்கும் திறனே வணிக ரீதியான முக்கியக் கேள்வி என்றார்:

ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட சேமிப்புத் திறனை டிஸ்காம்கள் திறமையாகவும் லாபகரமாகவும் பயன்படுத்த முடியுமா என்பதே உண்மையான கேள்வி,

கிடைக்கும் நிலை, பயன்பாடு, மின்னேற்றம் மற்றும் மின்சாரம் வெளியிடும் திறன், மீண்டும் மீண்டும் செயல்படுதல், மின்கலச் சிதைவு ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளும் கொள்முதல் விதிகள் தேவை என தத்தா கூறினார். உள்ளே செலுத்தப்பட்ட மின்சாரத்துடன் ஒப்பிடும்போது, வெளியே மீண்டும் கிடைக்கும் மின்சாரத்தின் அளவையே செயல்திறன் குறிக்கிறது. மின்கலம் பழையதாகவும் அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டதாகவும் ஆகும்போது, ஆற்றலைச் சேமிக்கும் அதன் திறன் படிப்படியாகக் குறைவதே சிதைவு.

செயல்திறன் குறையும்போது உபகரணங்களைச் சேர்ப்பது அல்லது மாற்றுவது ஆகியவற்றையும் மின்கல ஒப்பந்தங்கள் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். சேவை காலம் முழுவதும் தொடக்கத்தில் ஒப்புக்கொண்ட மின்கட்டணம் நடைமுறைக்கு ஏற்றதாக இருக்குமா என்பதை இந்தச் செலவுகள் பாதிக்கின்றன.

நிதி உதவியை முடிவுகளுடன் நெருக்கமாக இணைக்க வேண்டும் என்று தத்தா முன்மொழிந்தார்:

VGF ஆதரவைச் செயல்பாட்டுச் செயல்திறனுடன் இணைப்பதற்கும் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும்,

எந்த நீரேற்று மின் திட்டங்கள் பயனடையலாம்?

கட்டுமானத்தில் உள்ள 11 நீரேற்று மின் திட்டங்களை நோமுரா அடையாளம் கண்டுள்ளது. அவற்றின் மொத்த மின் உற்பத்தித் திறன் 15,870 MW. மாநில மின்சார நிறுவனங்களுடன் கிரீன்கோ, டாடா பவர், JSW எனர்ஜி, அதானி நிறுவனங்கள், டொரண்ட் பவர் ஆகியவற்றின் திட்ட உருவாக்குநர்களும் இதில் அடங்குவர்.

கட்டுமானத்தில் உள்ள திட்டங்களில், 1,920 MW திறனுள்ள கிரீன்கோவின் காந்திசாகர் திட்டம் 2026 டிசம்பரில் நிறைவடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டின் 500 MW திறனுள்ள குந்தா திட்டமும், அதானியின் 500 MW திறனுள்ள சித்ராவதி திட்டமும் 2027 பிப்ரவரியில் நிறைவடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கிரீன்கோவின் 1,600 MW திறனுள்ள சௌண்டட்டி திட்டம் 2027 டிசம்பரில் நிறைவடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

பின்னர் நிறைவடையும் என எதிர்பார்க்கப்படும் திட்டங்களில், 1,500 MW திறனுள்ள JSW எனர்ஜியின் பவாலி திட்டம் 2028 டிசம்பரிலும், 1,000 MW திறனுள்ள டாடா பவரின் பிவ்புரி திட்டம் 2029 பிப்ரவரியிலும், 3,000 MW திறனுள்ள டொரண்ட் பவரின் கர்ஜத் திட்டம் 2029 டிசம்பரிலும் நிறைவடையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. கர்நாடக மின்சாரக் கழகத்தின் 2,000 MW திறனுள்ள ஷராவதி திட்டம் 2032 மே மாதத்தில் நிறைவடையத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது; இது திட்டத்தின் நிதியுதவிக் காலத்துக்கு அப்பாற்பட்டது.

திட்டங்கள் எப்போது கட்டி முடிக்கப்படுகின்றன என்பது செயல்படுத்தும் கால அட்டவணையைப் பாதிக்கும் என்பதை இந்த விவரங்கள் காட்டுகின்றன. இன்னும் கட்டப்பட்டுவரும் திட்டங்கள் ஆதரவு பெறக்கூடிய தொகுப்பாக உள்ளன; ஆனால் தகுதி மற்றும் போட்டி ஏலத்தின் அடிப்படையிலேயே ஆதரவு வழங்கப்படும். அவற்றின் MW அளவுகள் மின் உற்பத்தித் திறனைக் குறிக்கின்றன. திட்டத்தின் GWh இலக்குக்கான அவற்றின் பங்களிப்பு, எவ்வளவு ஆற்றலைச் சேமித்து மீண்டும் வெளியிட முடியும் என்பதைப் பொறுத்தது.

புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரம் மிகுதியாகக் கிடைக்கும்போது அதைச் சேமித்து, நுகர்வோருக்குத் தேவைப்படும் நேரத்தில் வழங்கும் வகையில், நிறைவடைந்த உள்கட்டமைப்பையும் திறமையான செயல்பாட்டையும் இணைப்பதில்தான் இத்திட்டத்தின் நடைமுறைப் பலன் அமையும். ₹14,500 கோடி ஒதுக்கீடு இந்த விரிவாக்கத்துக்கு நிதியுதவியளிக்கிறது; ஏல வடிவமைப்பு, கட்டுமானம், அன்றாடச் செயல்பாட்டு அட்டவணை ஆகியவையே மின்சாரத்தை வாங்குவோர் பெறும் சேவையைத் தீர்மானிக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2026-27 முதல் 2030-31 வரை 92 GWh சேமிப்புக்கு ₹14,500 கோடி ஆதரவு வழங்க அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்தது.
• இதில் 60 GWh நீரேற்று மின் சேமிப்பு, 30 GWh மின்கலங்கள், 2 GWh மாற்றுத் தொழில்நுட்பங்கள் அடங்கும்.
• திட்டங்களுக்கான மொத்த முதலீடு ₹97,600 கோடியாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இதில் அரசின் நிதியுதவி சுமார் 15%.
• மின்கலத் திட்டங்கள் குறைந்தபட்சம் 40% உள்நாட்டுக் கூறுகள் என்ற நிபந்தனையைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.
• திட்டமிடப்பட்டுள்ள திறன், 2031-32ஆம் ஆண்டுக்கான இந்தியாவின் 411 GWh சேமிப்புத் தேவையில் சுமார் 22%க்கு இணையானது.
• போட்டி ஏலத்தின் மூலம் திறன் ஒதுக்கப்படும்; செயல்படுத்துவதற்கான விரிவான விதிகள் இன்னும் வெளியாகவில்லை.
• மின்னேற்றச் செலவு, திறமையான பயன்பாடு, கட்டுமானம், உபகரணங்களின் செயல்திறன் ஆகியவை மின்சாரத்தை வாங்குவோருக்கான செலவைத் தீர்மானிக்கும்.