மீண்டும் வகுப்பறையைக் கண்டடைந்த கிராமத்து ஆசிரியை
வியட்நாமின் முவோங் இனத்தைச் சேர்ந்த, 74 வயதான முன்னாள் ஆசிரியை Bùi Thị Mỹ, Thanh Hóa மாகாணம், Xuân Du கம்யூனில் உள்ள Xuân Tiến கிராமத்தில் ஒரு சமையலறையிலிருந்து இலவசக் கணிதப் பாடம் நடத்துகிறார். நிமிர்த்தி வைக்கப்பட்ட மர மேசைதான் அவரது கரும்பலகை. அவரது இளைய மகன் கைப்பேசியில் அவரைப் பதிவு செய்கிறார். சில காணொளிகள் பல லட்சம் பார்வைகளைப் பெற்றுள்ளன; ஒன்றுக்கு 3 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பார்வைகள் கிடைத்துள்ளன.
உள்ளடக்கம்
- மீண்டும் வகுப்பறையைக் கண்டடைந்த கிராமத்து ஆசிரியை
- பிளாஸ்டிக் பெட்டியின் மீது கைப்பேசி
- படிப்படியாக அவர் கற்பிக்கும் பாடங்கள்
- பெருகும் பார்வையாளர்களால் எழும் கவலை
- ஆசிரியர் பயிற்சியிலிருந்து வகுப்பறை வரை
- ஆசிரியர் பணியை அவர் ஏன் விட வேண்டியிருந்தது
- கிராமத்துக் குழந்தைகள் வருவதை நிறுத்தவில்லை
- அங்கீகாரத்துக்கு நடுவிலும் தொடரும் நெருக்கடி
- முக்கிய அம்சங்கள்
பள்ளி வகுப்பைப் போலவே பாடங்கள் முழுமையாக 45 நிமிடங்கள் நீடிக்கின்றன. Mỹ சுண்ணக்கட்டியால் எழுதுகிறார், ஒவ்வொரு படியையும் விளக்குகிறார், கைப்பேசிக்கு அப்பால் மாணவர்கள் அமர்ந்திருப்பதாகக் கற்பனை செய்கிறார். குடும்பத்தின் நிதிநிலை சமாளிக்க முடியாததால் 1990-ல் முறையான ஆசிரியர் பணியைவிட்டு வெளியேறிய அவர், மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகக் கழித்து மீண்டும் வகுப்பின் முன் நிற்க ஒரு வழியைக் கண்டுள்ளார்.
1995-ல் பிறந்த அவரது மகன் Bùi Văn Dũng, பதிவுகளை "Bùi Mỹ" என்ற பெயரிலான Facebook கணக்கில் பதிவேற்றுகிறார். தாயின் பாடங்களைப் பாதுகாத்து, தங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் நோக்கத்துடன் இந்த முயற்சி தொடங்கியது. காணொளிப் பதிவுகள் தொடங்கி ஏறக்குறைய இரண்டு மாதங்களிலேயே, பார்வையாளர்கள் அவர்களது கிராமத்தைத் தாண்டிப் பெருகினர்.
Mỹ தாமாகச் சமூக ஊடகங்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை. தொலைபேசி அழைப்புகளைச் செய்வதற்கும் பெறுவதற்கும் மட்டும் கைப்பேசியைப் பயன்படுத்துகிறார்; பதிவு செய்வதும் பதிவேற்றுவதும் Dũng-இன் பொறுப்பு. மீண்டும் பாடம் நடத்துவதற்கான அவரது காரணம் பார்வை எண்ணிக்கைகள் காட்டுவதைவிட எளிமையானது: ஆசிரியர் பணியும், குழந்தைகளும், ஒரு கணக்கு புரியும்வரை அதை விளக்கும் பழக்கமான நடைமுறையும் அவருக்கு நினைவில் இருக்கின்றன.
பிளாஸ்டிக் பெட்டியின் மீது கைப்பேசி
Dũng-இன் பதிவுக் கருவி, பிளாஸ்டிக் பெட்டியின் மீது சாய்த்து வைக்கப்பட்ட ஒரு கைப்பேசிதான். தாய் எழுதுவதற்காக, பழைய மேசைப் பலகையைச் சமையலறையின் ஒரு மூலையில் நிமிர்த்தி வைக்கிறார். அருகில் ஒரு சிறிய ஒலிபெருக்கி இருக்கிறது; தற்காலிக வகுப்பறையின் அதே இடத்தை விறகுகளும் பகிர்ந்துகொள்கின்றன.
சமையலறை எவ்வாறு பாடம் நடத்தும் இடமானது என்பதை விளக்கிய Mỹ, மகனின் ஏற்பாட்டைப் பற்றிக் கூறினார்:
வீட்டில் கரும்பலகை இல்லை. அதனால், சுண்ணக்கட்டியால் எழுதிப் பாடம் நடத்துவதற்காக என் மகன் மர மேசைப் பலகையை நிமிர்த்தி, சமையலறை மூலையில் வைத்தான்.
உடல்நலம் மற்றும் வீட்டு வேலைகளைப் பொறுத்து, Mỹ பொதுவாகக் காலை 8 மணியளவில் பாடத்தைத் தொடங்குகிறார். சில சமயம் காலணியின்றியும் பாடம் நடத்துகிறார். வரிசையாக மேசைகளோ, கை உயர்த்தக் காத்திருக்கும் மாணவர்களோ அங்கு இல்லை. ஆனாலும், தமக்கு நினைவில் இருக்கும் வகுப்பறை நடைமுறையை அவர் பின்பற்றுகிறார்.
தொடக்கத்தில் Dũng, மகிழ்ச்சிக்காகவும் நினைவுப் பதிவாகவும் பாடங்களைப் பதிவு செய்தார். முதலில் ஒரு சிறிய வட்டத்தினரே அவற்றைப் பார்த்தனர். பதிவுகள் பரவத் தொடங்கியதும், குடும்பத்துக்குள் இருந்த செயல் பொதுவெளியில் மீண்டும் ஆசிரியர் பணிக்குத் திரும்புவதாக மாறியது: அறிவை Mỹ வழங்க, தொழில்நுட்பத்தை அவரது மகன் கவனித்துக்கொண்டார்.
படிப்படியாக அவர் கற்பிக்கும் பாடங்கள்
Mỹ-யின் பாடங்களில் பின்னங்களைக் கூட்டுதல், கழித்தல், தசம எண்களைக் கழித்தல், ஒரு மாறி கொண்ட நேரிய சமன்பாடுகளைத் தீர்த்தல், பரிச்சயமான இயற்கணித முற்றொருமைகள் ஆகியவை இடம்பெறுகின்றன. ஒரு மாறி கொண்ட நேரிய சமன்பாடு என்பது விடுபட்ட எண்ணின் மதிப்பைக் கண்டறியும் கணக்காகும். இயற்கணித முற்றொருமைகள் என்பவை இரண்டு கோவைகளும் ஒரே மதிப்பைக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டும் விதிகள்.
அதிகம் பார்க்கப்பட்ட ஒரு காணொளியில், பொதுப் பகுதியைக் கண்டறிந்து பின்னங்களைக் கூட்டுவது விளக்கப்படுகிறது; இது 6ஆம் வகுப்பில் கற்பிக்கப்படும் பாடமாகும். பின்னத்தின் கோட்டுக்குக் கீழே உள்ள எண்தான் பகுதி. பகுதிகளை ஒரே எண்ணாக்கினால், சம அளவிலான பாகங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்ட தொகைகளைக் கூட்டுவது எளிதாகும்.
கூட்டலை முடிப்பதற்கு முன், ஒவ்வொரு மாற்றத்தையும் Mỹ எழுதி விளக்குகிறார். முதலில் ஓர் எடுத்துக்காட்டை அறிமுகப்படுத்தி, ஏற்கெனவே கற்றவற்றை மீண்டும் நினைவுபடுத்தி, பின்னர் புதிய பாடத்துக்குச் செல்வது அவரது வழக்கமான முறை. நேரடியாகப் பதிலுக்குத் தாவாமல், கணக்கின் படிநிலைகள் வழியாகப் பாடம் தொடர்கிறது.
ஒவ்வொரு பாடத்தையும் முழு வகுப்பு நேரத்துக்கு நடத்துவதற்கான காரணத்தை விளக்கிய Mỹ, தனது அணுகுமுறையை எளிமையாகக் கூறினார்:
கவனக்குறைவாகச் செய்தால், மாணவர்களுக்குப் பாடம் புரியாது.
அவரது கற்பித்தல் நினைவாற்றலையும் சார்ந்துள்ளது. பாடங்கள் தமக்கு மிகவும் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளதால், பலகையின் முன் நிற்கும்போதே எழுதப்பட்ட பாடத்திட்டமின்றி அவை நினைவுக்கு வந்துவிடுவதாக அவர் கூறுகிறார். கணித விளக்கத்தோடு, பொறுமையாக எழுதிக்கொண்டே பேசும் ஆசிரியரின் பழக்கமான காட்சியும் பார்வையாளர்களைக் கவர்கிறது.
பெருகும் பார்வையாளர்களால் எழும் கவலை
கிடைத்த கவனத்தைக் கண்டு Mỹ-யும் Dũng-உம் வியந்தனர். சிலரே பார்த்துக்கொண்டிருந்த காணொளிகள் பல லட்சம் பார்வைகளைப் பெற்றன; ஒன்று 3 மில்லியனைத் தாண்டியது. பார்வையாளர்கள் பெருகியதால், பல தசாப்தங்களுக்கு முன் கற்ற பாடங்கள் இன்றைய பள்ளிகளுக்குப் பொருந்துமா என்ற கவலையும் அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது.
காணொளிகளைப் பதிவுசெய்து வெளியிடும் Dũng, பாடத்திட்டத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் குறித்த அவர்களது கவலையை விளக்கினார்:
என் அம்மாவுக்கும் எனக்கும் கவலை இருக்கிறது. இப்போது கல்வி மாறிவிட்டது. அவரது பாடங்கள் தற்போதைய பாடத்திட்டத்துக்கு இன்னும் பொருத்தமாகவும் துல்லியமாகவும் உள்ளனவா என்பது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.
கடந்த காலத்தில் கற்றுக் கற்பித்த பாடங்களை மீண்டும் நினைவுபடுத்திக்கொண்டு வருவதாகவும் Mỹ பார்வையாளர்களிடம் கூறியுள்ளார். தனது ஆசிரியர் பணியை நினைவுகூர்ந்து, மீண்டும் பாடம் நடத்துவதில் மகிழ்வதே அவரது நோக்கம். எதிர்காலப் பதிவுகளுக்கு குடும்பத்தினர் குறிப்பிட்ட கால அட்டவணை எதையும் அறிவிக்கவில்லை; அவரது உடல்நலத்தையும் வீட்டு வேலைகளையும் பொறுத்தே பாடங்கள் அமையும்.
Xuân Tiến கிராமத் தலைவரும் Mỹ-யின் முன்னாள் மாணவிகளில் ஒருவருமான Bùi Thị Tuyết கூறுகையில், அவரது கற்பித்தல் முறை இன்றைய பாடங்களிலிருந்து வேறுபட்டிருந்தாலும், குழந்தைகள் அவரது விளக்கங்களை இன்னும் பயனுள்ளதாகக் காண்கிறார்கள். காணொளிகள் பலரது கவனத்தைப் பெறுவதற்கு முன்பே, கிராமத்துக் குழந்தைகள் உதவிக்காகத் தங்களது முன்னாள் ஆசிரியரிடம் சென்றதைப் பல ஆண்டுகளாகக் கவனித்த அனுபவத்தின் அடிப்படையில் அவர் இதைக் கூறுகிறார்.
ஆசிரியர் பயிற்சியிலிருந்து வகுப்பறை வரை
Mỹ 1952-ல் பிறந்தார். அவர் சிறுமியாக இருந்தபோது தந்தை இறந்துவிட்டார்; தாயார் அவரை வளர்த்து, கல்வி கற்க உதவினார். 7ஆம் வகுப்பை முடித்த பிறகு, 1972-ல் Ngọc Lặc 7+3 ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளியில் கணிதம் மற்றும் இயற்பியலில் நிபுணத்துவம் பெறச் சேர்ந்தார்.
அந்தப் பயிற்சித் திட்டத்தின் பெயர் அதன் அமைப்பை விளக்கியது: 7ஆம் வகுப்பை முடித்த மாணவர்கள், மேலும் மூன்று ஆண்டுகள் பாடப் பயிற்சியும் கற்பித்தல் பயிற்சியும் பெற்றனர். Mỹ 1975-ல் பட்டம் பெற்றார்; அப்போது முன்னாள் Như Xuân மாவட்டத்திலிருந்த Cát Vân கீழ்நிலைப் பள்ளியில் பணியமர்த்தப்பட்டார். பின்னர் Xuân Du கீழ்நிலைப் பள்ளிக்கு மாற்றப்பட்டார்.
பட்டம் பெற்ற 1975 முதல் 1990-ல் பணியைவிட்ட காலம் வரையிலான 15 ஆண்டுகள் தனது ஆசிரியர் பணிக்காலம் என்று Mỹ குறிப்பிடுகிறார். Xuân Du-வில் அவர் பணியாற்றிய காலம் 18 ஆண்டுகள் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளதால், அந்தப் பணியிடத்தில் இருந்த துல்லியமான கால அளவு உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
அவரது வாழ்க்கைப் பயணத்தின் முக்கிய கட்டங்கள்:
- 1952: Mỹ பிறந்தார்; தந்தையின் மறைவுக்குப் பிறகு தாயுடன் வளர்ந்தார்.
- 1972: 7ஆம் வகுப்பை முடித்த பிறகு Ngọc Lặc-இல் ஆசிரியர் பயிற்சியில் சேர்ந்தார்.
- 1975: கணிதம் மற்றும் இயற்பியலில் பட்டம் பெற்று, Như Xuân-இல் ஆசிரியர் பணியைத் தொடங்கினார்.
- 1990: குடும்ப நெருக்கடியால் முறையான ஆசிரியர் பணியைவிட்டு, ஒருமுறை வழங்கப்பட்ட பணிநீக்கத் தொகையைப் பெற்றார்.
- மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகக் கழித்து: அவரும் Dũng-உம் வீட்டில் பாடங்களைப் பதிவுசெய்யத் தொடங்கினர்; பரவலான கவனத்தைப் பெற்றபோது இந்த முயற்சி ஏறக்குறைய இரண்டு மாதங்களாக நடந்துகொண்டிருந்தது.
ஆசிரியர் பணியை அவர் ஏன் விட வேண்டியிருந்தது
வியட்நாமில் ரேஷன் முறையும் அரசின் மானியங்களும் நடைமுறையில் இருந்த காலத்தில், Mỹ-யின் மாத ஆசிரியர் சம்பளம் 45 đồng ஆக இருந்தது. அரிசியையும் அடிப்படைப் பொருள்களைப் பெறப் பயன்படுத்தப்பட்ட ரேஷன் கூப்பன்களையும் வாங்குவதற்காக, Yên Cát நகருக்கு நடந்துசெல்ல வேண்டியிருந்தது.
முன்னாள் ராணுவ வீரரான அவரது கணவர் அடிக்கடி உடல்நலக் குறைவால் பாதிக்கப்பட்டார். குடும்பத்தில் ஏழு குழந்தைகள் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; ஆனால் 1990-ல் ஆசிரியர் பணியை விட்டபோது ஐந்து குழந்தைகள் இருந்ததாக Mỹ நினைவுகூர்கிறார். குடும்பத்துக்கு உணவளித்து கவனிக்க, பள்ளிப் பணிக்கு அப்பாற்பட்ட உழைப்பு தேவைப்பட்டது.
பள்ளிக்குச் செல்லும்போது சில சமயம் கத்தியையும் எடுத்துச் சென்ற Mỹ, பாடம் முடிந்ததும் காட்டில் விறகு சேகரிப்பார். வீட்டில் விறகுகளைக் கட்டாகக் கட்டுதல், சமைத்தல், பாடத் திட்டங்களைத் தயாரித்தல் எனப் பல வேலைகளைச் செய்தார்; சில சமயம் இரவு 10 மணி அல்லது நள்ளிரவு வரை விழித்திருப்பார். அரிசி, சர்க்கரைவள்ளிக் கிழங்கு, மக்காச்சோளம் ஆகியவற்றுக்கு மாற்றாக விறகுகளைச் சந்தைக்குக் கொண்டு செல்வார்.
1990-க்குள், அவரது சம்பளத்தில் குடும்பத் தேவைகளைச் சமாளிப்பது மிகவும் கடினமாகிவிட்டது. பணியைவிட்டு வெளியேறவும், வாழ்வாதாரம் ஈட்டுவதில் கவனம் செலுத்த ஒருமுறை வழங்கப்படும் பணிநீக்கப் பலன்களைப் பெறவும் விண்ணப்பித்தார்.
பணியை விட்ட பிறகு எதை அதிகம் தவறவிட்டார் என்பதை நினைவுகூர்ந்த Mỹ, மாணவர்களின் குரல்களைப் பயன்படுத்தி அந்த இழப்பை விவரித்தார்:
மாணவர்களை நினைத்தேன்; வகுப்பின் முன் நின்ற நாட்களையும், அவர்கள் என்னிடம் கேள்விகள் கேட்ட தருணங்களையும் நினைத்தேன்.
பள்ளிக்குத் திரும்பி பாடம் நடத்துவதாக அவர் சில நேரங்களில் கனவு கண்டார். ஒவ்வோர் ஆண்டும், முன்னாள் சக ஆசிரியர்களைச் சந்திக்க வாய்ப்பளிக்கும் நவம்பர் 20ஆம் தேதியான வியட்நாம் ஆசிரியர் தினத்தை அவர் எதிர்பார்த்தார். முன்னாள் ஆசிரியர்களுக்கான சங்கத்திலும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டிருந்தார்.
கிராமத்துக் குழந்தைகள் வருவதை நிறுத்தவில்லை
Tuyết கூறுகையில், Mỹ ஒரு காலத்தில் அப்பகுதியில் நன்கு அறியப்பட்ட கணித ஆசிரியராக இருந்தார். பள்ளிப் பணியை விட்ட பிறகும், கிராமத்துக் குழந்தைகளுக்கு இலவசமாக உதவி செய்தார். மாணவர்கள் கணக்குகளை எடுத்துக்கொண்டு அவரது வீட்டுக்கு வந்ததால், முன்னாள் ஆசிரியருக்கும் வகுப்பறைக்கும் இடையே சிறியதாயினும் தொடர்ச்சியான தொடர்பு நிலைத்தது.
Mỹ நண்டுகளைப் பிடித்துவிட்டு வீடு திரும்பிய உடனேயே சில சமயம் குழந்தைகள் வந்துவிடுவார்கள் என்று Tuyết நினைவுகூர்ந்தார். உடை மாற்றுவதற்குக்கூட நேரமில்லாமல், அவர்களது பள்ளிப் பாடங்களை விளக்கத் தொடங்கிவிடுவார். குடும்பத்தை நடத்தத் தேவையான வேலைகளுக்கு இடையிலேயே கற்பித்தலும் தொடர்ந்தது.
குழந்தைகள் பெறும் உதவியைப் பற்றிக் கிராமத் தலைவராகப் பேசிய Tuyết, அவர்கள் இன்னும் ஏன் Mỹ-யைத் தேடி வருகிறார்கள் என்பதை விளக்கினார்:
குழந்தைகளுக்குப் புரியாத கணக்குகள் இருக்கின்றன; அதனால் விளக்கம் கேட்க அவர்கள் அவரிடம் ஓடிவருகிறார்கள். அவரது கற்பித்தல் முறை இன்றைய முறையிலிருந்து சற்றே மாறுபட்டிருந்தாலும், பல குழந்தைகளுக்கு எளிதில் புரிகிறது.
Tuyết-ஐப் பொறுத்தவரை, இந்தப் பதிவுகள் அவருடைய சொந்தப் பள்ளி நாட்களையும் நினைவூட்டுகின்றன. Mỹ-யின் குரலும், பலகையின் முன் அவர் நிற்கும் விதமும் பழக்கமானவை. இன்று இணையத்தில் பெரும் பார்வையாளர்களால் காணப்படும் அந்த ஆசிரியை, பல ஆண்டுகளாகக் கிராமக் குடும்பங்கள் நம்பிய அதே நபர்தான்.
அங்கீகாரத்துக்கு நடுவிலும் தொடரும் நெருக்கடி
Mỹ-யின் குடும்பம் இன்னும் கடுமையான நிதி நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. Tuyết கூறுகையில், முந்தைய ஆண்டில் வறுமை நிலைக்கு அருகிலிருந்த குடும்பம், நடப்பு ஆண்டின் மதிப்பீட்டில் ஏழைக் குடும்பப் பிரிவுக்கு மாறியுள்ளது. நோயால் தந்தை இறந்துவிட்ட, தாயும் பிரிந்து சென்றுவிட்ட ஒரு சிறு பேரக்குழந்தையையும் Mỹ கவனித்து வருகிறார்.
இந்தச் சுமைகளுக்கு மத்தியிலும், Mỹ குழந்தைகளுக்கு இலவசமாகப் பாடம் நடத்துவதைத் தொடர்கிறார் எனக் கிராமத் தலைவர் கூறுகிறார். மீண்டும் தனது தொழிலை அனுபவிக்கும் நோக்கிலேயே பதிவுகள் தொடங்கியிருந்தாலும், இணையப் பாடங்கள் அறிவை இலவசமாகப் பகிரும் அவரது வழக்கத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன.
Mỹ மீண்டும் கற்பிக்கத் தொடங்கியதால் மாறியது, அவரது கற்பித்தல் முறையின் அடிப்படையைவிட அதன் சென்றடையும் பரப்பே. பள்ளிப் பலகைக்குப் பதிலாக மேசைப் பலகை, எதிரில் அமர்ந்திருக்கும் மாணவர்களுக்குப் பதிலாக கைப்பேசி; Dũng பாடத்தைப் பார்வையாளர்களிடம் கொண்டுசெல்கிறார். அவர் இன்னும் ஓர் எடுத்துக்காட்டுடன் தொடங்கி, படிநிலைகளை எழுதிக் காட்டி, மாணவர்கள் பின்தொடர நேரமளிக்கிறார்.
முன்னாள் மாணவர்களுக்கு, இந்தக் காணொளிகள் பழக்கமான ஆசிரியரை மீண்டும் காணச் செய்கின்றன. பாடம் நடத்த முடிவதே தனக்குக் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி என்று Mỹ கூறுகிறார். குடும்பத்தைத் தாங்க வேண்டியதன் காரணமாக இடைநின்ற அவரது ஆசிரியர் பணி, அந்தப் பொறுப்புகள் இன்னும் தொடரும் அதே வீட்டிலிருந்து இப்போது மீண்டும் நடைபெறுகிறது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 74 வயதான Bùi Thị Mỹ, Thanh Hóa-வில் உள்ள தனது சமையலறையிலிருந்து இலவசக் கணிதப் பாடங்கள் நடத்துகிறார்; நிமிர்த்தி வைக்கப்பட்ட மர மேசைப் பலகையைப் பயன்படுத்துகிறார்.
- அவரது இளைய மகன் Bùi Văn Dũng பாடங்களைப் பதிவுசெய்து Facebook-இல் வெளியிடுகிறார். ஒரு காணொளி 3 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பார்வைகளைப் பெற்றுள்ளது.
- பாடங்கள் சுமார் 45 நிமிடங்கள் நீடிக்கின்றன; பின்னங்கள், தசம எண்கள், சமன்பாடுகள், இயற்கணித முற்றொருமைகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகின்றன.
- குடும்ப நெருக்கடியால் Mỹ 1990-ல் முறையான ஆசிரியர் பணியை விட்டார்; ஆனால் கிராமக் குழந்தைகளுக்கு இலவசமாக உதவுவதைத் தொடர்ந்தார்.
- பல தசாப்தங்களுக்கு முந்தைய பயிற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டதே தனது கற்பித்தல் என்றும், பள்ளிப் பாடத்திட்டம் மாறிவிட்டது என்றும் அவரும் மகனும் எச்சரிக்கின்றனர்.
- Mỹ-யின் குடும்பம் இன்னும் ஏழ்மையில் இருப்பதாகவும், அவர் ஒரு சிறு பேரக்குழந்தையைப் பராமரித்து வருவதாகவும் கிராமத் தலைவர் Bùi Thị Tuyết கூறுகிறார்.
