ஒகினாவாவில் ராணுவம் குறித்த மாறிவரும் மனப்பான்மை: தலைமுறை மாற்றம்

அறிமுகம்: ராணுவத்துடனான ஒகினாவாவின் சிக்கலான உறவு

ஜப்பானின் தென்கோடிப் பிராந்தியமான ஒகினாவா, ராணுவ இருப்பு, தேசியப் பாதுகாப்பு, போரின் மரபு ஆகியவை குறித்த விவாதங்களின் மையமாக நீண்டகாலமாக இருந்து வருகிறது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய சூழலிலும், அதைத் தொடர்ந்து நடந்த அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பிலும் வேரூன்றிய நிலையில், பல தசாப்தங்களாக அமெரிக்க ராணுவத் தளங்களின் விகிதாசாரத்துக்கு மீறிய பங்கை இந்தத் தீவு ஏற்றுள்ளது. வரலாற்று ரீதியாக, குறிப்பாக ஒகினாவா போரின் பேரழிவை அனுபவித்த பல ஒகினாவா மக்கள், ராணுவ எதிர்ப்பு உணர்வுகளை வலுவாகக் கொண்டிருந்தனர். எனினும், அண்மைய கருத்துக் கணிப்புகளும் சமூகப் போக்குகளும் இளைய தலைமுறையினரிடையே மனப்பான்மையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகின்றன. அவர்கள் ராணுவ இருப்பை அதிகளவில் ஏற்றுக்கொள்வதுடன், ஜப்பானின் தற்காப்புப் படைகளை (SDF) வலுப்படுத்துவதையும் ஆதரிக்கின்றனர். இந்த மாற்றத்துக்கான வரலாற்றுப் பின்னணி, தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள், அதைத் தூண்டும் காரணிகள் ஆகியவற்றை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.

ஒகினாவா போரின் மரபு

1945ஆம் ஆண்டு நடந்த ஒகினாவா போர், இரண்டாம் உலகப் போரின் மிகக் கொடூரமான போர்களில் ஒன்றாகும். இதில் பொதுமக்கள் பெருமளவில் உட்பட 200,000க்கும் அதிகமானோர் உயிரிழந்தனர். இந்தப் போரின் அதிர்ச்சி, உள்ளூர் மக்களிடையே ஆழமான வடுக்களை ஏற்படுத்தியது. உயிர் பிழைத்தவர்களும் அவர்களது சந்ததியினரும் இழப்பு, துயரம், போரின் கொடூரங்கள் பற்றிய கதைகளைத் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தி வந்துள்ளனர். பல ஆண்டுகளாக, இந்த நினைவுகள் தீவில் வெளிநாட்டுப் படைகளாலோ ஜப்பானியப் படைகளாலோ மேற்கொள்ளப்படும் எந்தவொரு ராணுவமயமாக்கலுக்கும் எதிரான வலுவான எதிர்ப்புக்குத் தூண்டுதலாக அமைந்தன.

உள்ளூர் பள்ளிகளில் நடைபெறும் அமைதிக் கூட்டங்களில் பகிரப்படும் கதைகள் போன்ற, உயிர் பிழைத்தவர்களின் தனிப்பட்ட அனுபவங்கள், ஒகினாவா மக்கள் அனுபவித்த துயரத்தைத் தொடர்ந்து எடுத்துக்காட்டுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, போரின்போது குடும்பத்தினரை இழந்த 91 வயதான தமாகி ரீகோ, போர்க்களத்தில் தனியாக அலைந்ததையும் அந்த அனுபவங்கள் ஏற்படுத்திய நீடித்த உளவியல் பாதிப்பையும் நினைவுகூர்கிறார். போரின் பாடங்கள் மறக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்யும் நோக்கில் ஒகினாவாவில் அமைதிக் கல்வியின் மையமாக இத்தகைய சாட்சியங்கள் இருந்து வருகின்றன.

போருக்குப் பிந்தைய ஆக்கிரமிப்பும் அமெரிக்க ராணுவ இருப்பும்

ஜப்பான் தோல்வியடைந்த பிறகு, 1952இல் ஜப்பானின் பிற பகுதிகள் இறையாண்மையை மீட்டெடுத்தபோதிலும், ஒகினாவா 1972வரை அமெரிக்க நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தது. இந்தக் காலகட்டத்தில், பெரும்பாலும் கட்டாய நிலப் பறிப்புகள் மூலம், தீவு முழுவதும் அமெரிக்கா ஏராளமான ராணுவத் தளங்களை நிறுவியது. ஒகினாவா மீண்டும் ஜப்பானின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்த பிறகும், நாட்டின் நிலப்பரப்பிலும் மக்கள்தொகையிலும் சுமார் 1% மட்டுமே கொண்ட அந்தப் பிராந்தியத்தில், ஜப்பானிலுள்ள அமெரிக்க ராணுவ வசதிகளில் சுமார் 70% தொடர்ந்து குவிந்திருந்தன.

இந்த அளவுக்கு அதிகமான ராணுவச் சுமை தொடர்ந்து பதற்றத்துக்குக் காரணமாக இருந்து வருகிறது. குற்றங்கள், விபத்துகள் உள்ளிட்ட அமெரிக்க ராணுவப் பணியாளர்கள் சம்பந்தப்பட்ட சம்பவங்கள் அவ்வப்போது போராட்டங்களையும், தளங்களைக் குறைக்க அல்லது அகற்றக் கோரும் அழைப்புகளையும் தூண்டியுள்ளன. போரை நேரடியாகவும் அதன் பின்விளைவுகளையும் அனுபவித்த மூத்த தலைமுறையினர், குறிப்பாகத் தங்கள் எதிர்ப்பைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தி வந்துள்ளனர்.

தலைமுறை வேறுபாடுகள்: மனப்பான்மையில் மாற்றம்

அண்மைய கருத்துக் கணிப்புகளும் கல்விசார் ஆய்வுகளும் ஒகினாவாவில் ராணுவம் குறித்த மனப்பான்மையில் தலைமுறைகளுக்கு இடையே தெளிவான பிளவு இருப்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. மூத்த குடியிருப்பாளர்கள் அமெரிக்காவின் தொடர்ச்சியான இருப்பை இன்னும் விமர்சிப்பதோடு, மறுஆயுதமயமாக்கல் குறித்தும் எச்சரிக்கையுடன் உள்ளனர். இளைய ஒகினாவா மக்களோ தற்போதைய நிலையை நடைமுறைக் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகுவதுடன், ஆதரிக்கவும் செய்கின்றனர்.

கருத்துக் கணிப்புத் தரவுகள்: இளைஞர்களிடையே ஏற்றுக்கொள்ளுதல்

மெய்செய் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஹிரோயுகி குமமோட்டோவும் அவரது சகாக்களும் 2022இல் நடத்திய பொதுக் கருத்துக் கணிப்பில், 18 முதல் 34 வயதுடைய ஒகினாவா மக்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேர் தற்காப்புப் படைகளையும் அமெரிக்கா-ஜப்பான் பாதுகாப்புக் கூட்டணியையும் வலுப்படுத்துவதை ஆதரித்தனர். குறிப்பாக, இந்த வயதுப் பிரிவில் பதிலளித்தவர்களில் 47% பேர் வலுவான தற்காப்புப் படையை ஆதரித்தனர்; 21% பேர் மட்டுமே அதை எதிர்த்தனர். இதற்கு மாறாக, 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களில் 24% பேர் மட்டுமே தற்காப்புப் படையை வலுப்படுத்துவதை ஆதரித்தனர்; 64% பேர் அதை எதிர்த்தனர்.

அதேபோல், ஒகினாவாவில் அமெரிக்கத் தளங்கள் குவிந்திருப்பது குறித்துக் கேட்டபோது, இளம் பதிலளித்தவர்களில் 28% பேர் மட்டுமே அதை “நியாயமற்றது” என்று கருதினர். மூத்த பதிலளித்தவர்களில் இந்த விகிதம் 64% ஆக இருந்தது. மேலும், 34 வயதுக்குட்பட்டவர்களில் 55% பேர் தளங்களுக்கு எதிரான போராட்ட இயக்கங்கள் “பயனற்றவை” என்று கூறினர். இது தற்போதைய நிலை குறித்த கையறுநிலை உணர்வையோ ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மையையோ காட்டுகிறது.

2021ஆம் ஆண்டு ரியூக்யூ ஷிம்போ நடத்திய கருத்துக் கணிப்பு உள்ளிட்ட பிற ஆய்வுகளிலும் இதே முடிவுகள் எதிரொலிக்கின்றன. பெரும்பாலான மூத்த ஒகினாவா மக்கள் தளப் பிரச்சினைக்கே இன்னும் முன்னுரிமை அளித்தாலும், இளைய தலைமுறையினர் பொருளாதாரக் கவலைகளைத் தங்களது முதன்மையான பிரச்சினையாகக் குறிப்பிடுவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் என அந்தக் கணிப்பு காட்டியது.

எதிர்ப்பிலிருந்து கையறுநிலைக்கு

இந்த மாற்றம் ராணுவத்தின் மீதான ஆர்வத்தின் வெளிப்பாடு என்பது அவசியமில்லை; மாறாக, யதார்த்தத்துக்கு ஏற்ப நடைமுறையாகத் தங்களை மாற்றிக்கொள்வதைக் குறிக்கலாம் என நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். பல இளம் ஒகினாவா மக்களுக்கு, தளங்களின் இருப்பு வாழ்க்கையின் ஓர் இயல்பான உண்மையாகிவிட்டது. உள்ளூர் அதிகாரி ஒருவர் கூறியதுபோல், “இளைய தலைமுறையினருக்கு, தளங்கள் நிலப்பரப்பின் ஓர் அங்கம் மட்டுமே. அதனால் அசௌகரியம் என்ற உணர்வு இல்லை.”

தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான இடைவெளிக்கு, நேரடிப் போர் நினைவுகள் மங்கிவருவதும் ஒரு காரணம் எனப் பேராசிரியர் குமமோட்டோ விளக்குகிறார். மக்கள்தொகை முதிர்ச்சியடையும் நிலையில், ஒகினாவா போரின் அதிர்ச்சியுடன் தனிப்பட்ட அல்லது குடும்பத் தொடர்பு கொண்டவர்கள் குறைந்து வருகின்றனர். அதற்குப் பதிலாக, குறிப்பாகக் கிழக்கு ஆசியாவில் பதற்றம் அதிகரிக்கும் சூழலில், இளைஞர்கள் தளப் பிரச்சினையை வேலைவாய்ப்புகள், பொருளாதார நிலைத்தன்மை, தேசியப் பாதுகாப்புக் கவலைகள் ஆகிய கண்ணோட்டத்தில் அணுகுவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம்.

மாற்றத்தைத் தூண்டும் காரணிகள்

பொருளாதார யதார்த்தங்கள்

சராசரி வருமானம் குறைவாகவும், வேலையின்மை விகிதம் தேசிய சராசரியைவிட அதிகமாகவும் உள்ள நிலையில், ஜப்பானின் மிகவும் ஏழ்மையான பிராந்தியங்களில் ஒன்றாக ஒகினாவா தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது. சிலருக்கு, நேரடி வேலைவாய்ப்புகள் மூலமாகவோ தொடர்புடைய தொழில்துறைகள் வழியாகவோ, தளங்கள் நிலையான வேலைவாய்ப்பையும் பொருளாதாரப் பலன்களையும் அளிக்கின்றன. பிராந்தியத்தில் தற்காப்புப் படை வசதிகள் விரிவாக்கப்பட்டதும் புதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கியுள்ளது. இதனால் இளைஞர்களுக்கு ராணுவப் பணி ஈர்ப்பான தேர்வாகியுள்ளது.

பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின்படி, ஜப்பானின் மொத்தப் புதிய ஆட்சேர்ப்பில் ஒகினாவாவிலிருந்து சேர்க்கப்படுவோரின் விகிதம் உயர்ந்து வருகிறது. ஒகினாவாவின் மக்கள்தொகைப் பங்கு சிறியதாக இருந்தபோதிலும், 2023இல் நாடு முழுவதிலுமான புதிய ஆட்சேர்ப்பில் அது 2%-ஐத் தாண்டியது. ராணுவ வேலைவாய்ப்பின் பொருளாதார ஈர்ப்பையும், உள்ளூர் சமூகத்தில் தற்காப்புப் படையின் இருப்பு இயல்பான ஒன்றாகிவருவதையும் இந்தப் போக்கு பிரதிபலிக்கிறது.

பாதுகாப்புக் கவலைகளும் புவிசார் அரசியலும்

கிழக்கு ஆசியாவின் மாறிவரும் பாதுகாப்புச் சூழலும் மனப்பான்மையைப் பாதிக்கும் மற்றொரு காரணியாகும். சீனாவின் ராணுவ வலிமை உயர்வதும், தைவான் மற்றும் தென் சீனக் கடல் தொடர்பான பதற்றம் அதிகரிப்பதும், ஜப்பானின் தேசியப் பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், ஜப்பானிய அரசு ஒகினாவா உள்ளிட்ட தென்மேற்குத் தீவுகளில் தற்காப்புப் படையின் இருப்பை வலுப்படுத்தியதுடன், அமெரிக்காவுடனான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பையும் ஆழப்படுத்தியுள்ளது.

ஊடகங்களில் பிராந்தியப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்கள் அடிக்கடி பேசப்படும் உலகில் வளர்ந்த இளம் ஒகினாவா மக்களுக்கு, வலுவான தற்காப்புப் படையும் தொடர்ச்சியான அமெரிக்க இருப்பும் அமைதி மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கு அவசியமானதாகப் பெரும்பாலும் தோன்றுகின்றன. ஒகினாவாவைச் சேர்ந்த இளம் தற்காப்புப் படை அதிகாரி ஒருவர் கூறியதுபோல், “மக்களின் உயிரையும் உடைமைகளையும் பாதுகாக்கும் என் கடமையை நிறைவேற்ற விரும்புகிறேன்.”

சமூகமயமாக்கலும் கல்வியும் மாறுதல்

போர் மற்றும் தளப் பிரச்சினை குறித்து ஒகினாவா மக்கள் கற்றுக்கொள்ளும் முறையும் மாறியுள்ளது. அமைதிக் கல்வி பள்ளிப் பாடத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகத் தொடர்ந்தாலும், ஆழமான விவாதங்களுக்கும் தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான உரையாடலுக்கும் கிடைக்கும் வாய்ப்புகள் குறைந்துள்ளன. அமைதி ஆய்வுகள் முறையான பாடமாக இல்லாததால், விரிவான நிகழ்ச்சிகளுக்குத் தேவையான நேரத்தையும் வளங்களையும் ஒதுக்குவது கடினம் என சில கல்வியாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இதன் விளைவாக, போர் தப்பிப் பிழைத்தவர்களின் கதைகளையும் பார்வைகளையும் பல இளைஞர்கள் நேரடியாக அறிந்துகொள்வது குறைந்துள்ளது.

அதே நேரத்தில், பள்ளிச் சுற்றுலாவாக ஒகினாவாவுக்கு வரும் பிற பகுதிகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள், முன்கூட்டியே படித்திருப்பதால் தீவின் வரலாறு குறித்து அதிகம் அறிந்தவர்களாக வருகிறார்கள். போரை நேரடியாக வாழ்ந்த அனுபவம் மேலும் தொலைவாகிவரும் நிலையில், உள்ளூரில் வரலாற்று விழிப்புணர்வில் சாத்தியமான இடைவெளி இருப்பதை இந்த வேறுபாடு காட்டுகிறது.

தொடரும் பதற்றங்களும் தீர்க்கப்படாத பிரச்சினைகளும்

தலைமுறை மாற்றம் ஏற்பட்டிருந்தாலும், தளப் பிரச்சினை தொடர்ந்து சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது. பிராந்தியத்தின் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள விகிதாசாரத்துக்கு மீறிய சுமையையும், அமெரிக்கப் பணியாளர்கள் சம்பந்தப்பட்ட குற்றங்கள் மற்றும் விபத்துகள் போன்ற ராணுவ இருப்புடன் தொடர்புடைய சமூகப் பிரச்சினைகளையும் சுட்டிக்காட்டி, பல மூத்த ஒகினாவா மக்கள் தளங்களைக் குறைக்கவோ அகற்றவோ தொடர்ந்து பிரசாரம் செய்து வருகின்றனர். அமெரிக்க ராணுவத்தினரால் நிகழ்த்தப்படும் பாலியல் வன்முறை உள்ளிட்ட குற்றங்கள், குறிப்பாக அவை மூடி மறைக்கப்படுவதாகவோ அதிகாரிகள் போதிய நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்றோ கருதப்படும் போது, கோபத்தையும் மனக்கசப்பையும் தூண்டியுள்ளன.

வரலாற்று நினைவுகள் அழிந்துபோவதும், அலட்சியம் வேரூன்றுவதற்கான சாத்தியமும் குறித்த கவலையும் நிலவுகிறது. அமைதிக் கல்வியாளர் ஒருவர் எச்சரித்ததுபோல், “பிரச்சினைகள் பற்றிய தெளிவான புரிதல் இல்லாமல் மக்கள் வளர்ந்தால், எதையும் கேள்வி கேட்காமலும் மாற்றத்தைக் கோராமலும் உள்ளதை உள்ளபடி ஏற்றுக்கொள்ளும் பெரியவர்களாகிவிடலாம்.”

ஒகினாவாவின் குரல்கள்: தலைமுறைகள் கடந்த பார்வைகள்

ஒகினாவாவுக்குள் நிலவும் கருத்து வேறுபாடுகள், அங்குள்ள குடியிருப்பாளர்களின் குரல்களில் பிரதிபலிக்கின்றன. போரில் உயிர் பிழைத்த முதியவர்கள் சிலர், தங்கள் அனுபவங்களை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்துவதிலும் அமைதிக்காகக் குரல் கொடுப்பதிலும் தொடர்ந்து உறுதியாக உள்ளனர். குறிப்பாக இளைஞர்களில் சிலர், கையறுநிலை உணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றனர் அல்லது நடைமுறைச் சிக்கல்களில் கவனம் செலுத்துகின்றனர்.

2022ஆம் ஆண்டு கருத்துக் கணிப்பை வழிநடத்திய மெய்செய் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஹிரோயுகி குமமோட்டோ கூறுகிறார்: "சீனாவின் ராணுவ விரிவாக்கம் ஓர் அச்சுறுத்தல் என்ற பார்வை பரவலாகியுள்ளது. குறிப்பாக, ஒகினாவாவில் தளங்கள் தற்போது குவிந்திருப்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் போக்கு கொண்ட இளைய தலைமுறையினரிடையே இது அதிகமாக உள்ளது. தலைமுறை மாற்றம் தொடரும் நிலையில், இந்தப் போக்கு மேலும் வலுப்பெற வாய்ப்புள்ளது."

இதற்கிடையில், ஒகினாவாவைச் சேர்ந்த இளம் தற்காப்புப் படை உறுப்பினர்களில் சிலர், தங்களது பணி சமூகத்துக்குப் பங்களிப்பதற்கும் ராணுவத்துக்கும் உள்ளூர் குடியிருப்பாளர்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைப்பதற்கும் ஒரு வழி எனக் கருதுகின்றனர். போரிலிருந்து உயிர் பிழைத்த தனது தாத்தா பாட்டி முதலில் எதிர்த்தபோதிலும், தனது அனுபவங்களையும் நோக்கங்களையும் பகிர்ந்துகொண்டதன் மூலம் இறுதியில் அவர்களது ஆதரவைப் பெற முடிந்ததாக ஓர் அதிகாரி கூறினார்.

வரலாற்று நினைவும் தொடர்ச்சியைப் பேணும் சவாலும்

போரில் உயிர் பிழைத்தவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வரும் நிலையில், ஒகினாவாவின் கடந்தகாலப் பாடங்களைப் பாதுகாத்து அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்துவது இன்னும் அவசரமான சவாலாகியுள்ளது. தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான உரையாடலுக்கும் வரலாற்றுடன் விமர்சனப்பூர்வமாக ஈடுபடுவதற்கும் உள்ள முக்கியத்துவத்தை அமைதி செயற்பாட்டாளர்களும் கல்வியாளர்களும் வலியுறுத்துகின்றனர். அறியாமை அலட்சியத்துக்கும், அலட்சியம் அநீதி தொடர்வதற்கும் வழிவகுக்கும் என அவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

அதே நேரத்தில், இன்றைய ஒகினாவாவின் யதார்த்தங்களான பொருளாதார நெருக்கடி, பாதுகாப்புக் கவலைகள், ராணுவ இருப்பு இயல்பானதாகிவருதல் ஆகியவை இளைய தலைமுறையினரின் பார்வைகளை வடிவமைக்கின்றன. இதன் விளைவாக, கடந்தகால மரபும் நிகழ்காலத் தேவைகளும் இணைந்து காணப்படும், சிக்கலானதும் தொடர்ந்து மாறிவருவதுமான கருத்துச் சூழல் உருவாகியுள்ளது.

சுருக்கமாக

• பேரழிவை ஏற்படுத்திய இரண்டாம் உலகப் போர் நடைபெற்ற இடமாகவும், அதைத் தொடர்ந்து அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளான பிராந்தியமாகவும் இருந்த ஒகினாவாவின் வரலாறு, குறிப்பாக மூத்த தலைமுறையினரிடையே வலுவான ராணுவ எதிர்ப்பு உணர்வுகளை உருவாக்கியுள்ளது.
• அண்மைய கருத்துக் கணிப்புகள் தலைமுறைகளுக்கு இடையே குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகின்றன. இளம் ஒகினாவா மக்கள் அமெரிக்க ராணுவ இருப்பை அதிகம் ஏற்றுக்கொள்வதுடன், ஜப்பானின் தற்காப்புப் படைகளை வலுப்படுத்துவதையும் ஆதரிக்கின்றனர்.
• பொருளாதாரக் காரணிகள், பாதுகாப்புக் கவலைகள், கல்வியில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் ஆகியவை இந்தப் போக்குக்குப் பங்களிக்கின்றன. இளைஞர்கள் தளப் பிரச்சினையை நடைமுறைக் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகுகின்றனர்.
• இந்தப் போக்கு இருந்தபோதிலும், தளப் பிரச்சினை தொடர்ந்து சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது. போராட்டங்களும், ராணுவ இருப்புடன் தொடர்புடைய தீர்க்கப்படாத சமூகப் பிரச்சினைகளும் நீடிக்கின்றன.
• போரில் உயிர் பிழைத்தவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வரும் நிலையில், வரலாற்று நினைவுகளைப் பாதுகாப்பதும் கடந்தகாலத்துடன் விமர்சனப்பூர்வமாக ஈடுபடுவதும் பெருகிவரும் அவசரத் தேவையாகியுள்ளது.
• ராணுவம் குறித்த பொதுமக்களின் மனப்பான்மையை வடிவமைப்பதில் வரலாறு, பாதுகாப்பு, தலைமுறை மாற்றம் ஆகியவை எவ்வாறு சிக்கலான வகையில் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பதை ஒகினாவாவின் அனுபவம் காட்டுகிறது.