மக்கள்தொகை நெருக்கடிக்கு மத்தியில் தந்தைவழி விடுப்பு எடுக்கும் கொரியத் தந்தைகள் அதிகரிப்பு

மக்கள்தொகை நெருக்கடிக்கு மத்தியில் தந்தைவழி விடுப்பு எடுக்கும் கொரியத் தந்தைகள் அதிகரிப்பு

குழந்தை பிறந்ததைத் தொடர்ந்து தந்தைவழி விடுப்பு எடுக்கும் தந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதால், தென் கொரியாவில் குடும்ப இயக்கவியலில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் காணப்படுகிறது. மாறிவரும் சமூக அணுகுமுறைகளையும், தொடர்ந்து நீடிக்கும் மக்கள்தொகை நெருக்கடியைச் சமாளிக்க அரசாங்கம் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளையும் இந்தப் போக்கு பிரதிபலிக்கிறது. நாட்டின் பிறப்பு விகிதம் வரலாறு காணாத அளவுக்குக் குறைந்துள்ளதுடன், மக்கள்தொகையும் வேகமாக முதிர்ச்சியடைந்து வரும் நிலையில், பாரம்பரிய பாலினப் பாத்திரங்கள் மற்றும் வேலைக்கும் குடும்ப வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான சமநிலை குறித்து கொள்கை வகுப்பாளர்களும் குடும்பங்களும் மறுபரிசீலனை செய்து வருகின்றனர்.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில், தந்தைவழி விடுப்பு எடுக்கும் கொரியத் தந்தைகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. குழந்தை வளர்ப்புப் பொறுப்புகள் பகிரப்படும் முறையில் ஏற்பட்டுவரும் பரந்த மாற்றத்தை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. கடுமையான வேலைக் கலாசாரமும், தாய்மை மற்றும் தந்தைமை குறித்த ஆழமாக வேரூன்றிய எதிர்பார்ப்புகளும் நீண்டகாலமாக நிலவிவரும் சமூகத்தில், பாலினச் சமத்துவத்தை ஊக்குவிப்பதற்கும் பணிபுரியும் பெற்றோருக்கு ஆதரவளிப்பதற்கும் இது ஒரு முக்கியமான படியாகக் கருதப்படுகிறது.

தந்தைவழி விடுப்பு அதிகரிப்பதற்கான காரணங்கள் என்ன?

கொரியத் தந்தைகள் தந்தைவழி விடுப்பு எடுப்பது அதிகரித்திருப்பதற்குப் பல காரணிகள் ஒன்றிணைந்து பங்களிக்கின்றன: அரசாங்கக் கொள்கைச் சீர்திருத்தங்கள், மாறிவரும் பணியிட நெறிமுறைகள், இளைய தலைமுறையினரின் மாறிவரும் அணுகுமுறைகள் ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்களின்படி, பெற்றோர் விடுப்பு எடுத்த கொரியர்களின் எண்ணிக்கை 2022-ல் 14.2% அதிகரித்து கிட்டத்தட்ட 200,000-ஐ எட்டியது. குறிப்பாக, பெற்றோர் விடுப்பு பெறுவோரில் ஆண்களின் விகிதம் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் உயர்ந்துள்ளது: 2015-ல் வெறும் 5.6% ஆக இருந்தது, 2023-ல் 28%-க்கும் அதிகமாக உயர்ந்தது; சமீபத்திய அறிக்கைகளின்படி, இப்போது அது 36%-ஐத் தாண்டியிருக்கலாம்.

இந்த மாற்றம் தனித்துச் நிகழவில்லை. தென் கொரியாவின் மொத்தக் கருவுறுதல் விகிதம் (TFR)—ஒரு பெண் சராசரியாகப் பெற்றெடுப்பார் என எதிர்பார்க்கப்படும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை—பல ஆண்டுகளாக உலகிலேயே மிகக் குறைவாக உள்ளது. 2023-ல் 0.72 ஆகக் குறைந்த இந்த விகிதம், 2024-ல் சற்றே உயர்ந்து 0.75 ஆனது. மக்கள்தொகை நிலையாக இருக்க 2.1 என்ற கருவுறுதல் விகிதம் தேவைப்படுகிறது. எனவே, நாட்டின் பொருளாதாரமும் சமூக நல அமைப்புகளும் நீண்டகாலத்தில் நிலைத்திருக்குமா என்று கவலைப்படும் கொள்கை வகுப்பாளர்களிடையே இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் எச்சரிக்கை மணியை ஒலிக்கச் செய்துள்ளன.

தந்தைகள் விடுப்பு எடுக்க ஊக்குவிப்பதில் அரசாங்கத்தின் முயற்சிகள் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன. பாலினச் சம வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வேலை-குடும்ப சமநிலைச் சட்டம், தொழிலாளர் தரநிலைகள் சட்டம் ஆகியவற்றில் 2024-ன் பிற்பகுதியில் நிறைவேற்றப்பட்ட திருத்தங்களின்படி, ஊதியத்துடன் கூடிய தந்தைவழி விடுப்பு 10 நாட்களில் இருந்து 20 நாட்களாக இரட்டிப்பாகும்; இந்த மாற்றம் 2025 பிப்ரவரியில் தொடங்குகிறது. பெற்றோர்—குறிப்பாகத் தந்தைகள்—குழந்தைப் பருவத்தின் தொடக்கக் காலப் பராமரிப்பில் பங்கேற்பதை எளிதாக்குவதும், குறைந்துவரும் பிறப்பு விகிதத்தை மாற்றியமைக்க உதவுவதும் ஆகிய பரந்த உத்தியின் ஒரு பகுதியாக இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் அமைந்துள்ளன.

மாறிவரும் சமூக நெறிமுறைகளும் பணியிடக் கலாசாரமும்

வரலாற்று ரீதியாக, தென் கொரியச் சமூகத்தில் குழந்தைப் பராமரிப்பின் சுமை ஏறக்குறைய முழுவதுமாகத் தாய்மார்கள்மீதே சுமத்தப்பட்டு வந்துள்ளது; தந்தைகள் வேலையில் கவனம் செலுத்துவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. நீண்ட வேலை நேரம், குடும்பத்தினர் மூலம் குழந்தைகளைப் பராமரிப்பதற்கான வலுவான விருப்பம், முறையான குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைகள் மீதான சந்தேகம் ஆகியவை இருவரும் வேலைக்குச் செல்லும் குடும்பங்களுக்குப் பொறுப்புகளைச் சமநிலைப்படுத்துவதைச் சிரமமாக்கியுள்ளன. எனினும், இந்த நிலை மாறத் தொடங்கியுள்ளது.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் விடுப்பு எடுக்கும் தந்தைகளின் எண்ணிக்கை ஐந்து மடங்காக உயர்ந்திருந்தாலும், அவர்களில் பலர் வேறு வழியில்லாத கடைசி முயற்சியாகவே விடுப்பு எடுக்கிறார்கள்—பெரும்பாலும் பிற குழந்தைப் பராமரிப்பு வாய்ப்புகள் கிடைக்காதபோது என்று கல்விசார் ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. விடுப்பு முடிந்த பிறகு, சில தந்தைகள் வேலை நேரத்தை மாற்றியமைத்தோ, குடும்பத் தேவைகளுக்கு ஏற்ப வேலையை மாற்றிக்கொண்டோ வீட்டில் தொடர்ந்து ஈடுபாட்டுடன் இருக்க முயல்கின்றனர். ஆனால், மற்றவர்கள் கடுமையான வேலை நடைமுறைகளுக்குத் திரும்பி, குழந்தைப் பராமரிப்புக்காகத் தாத்தா பாட்டியையோ துணையையோ சார்ந்திருக்கிறார்கள்.

இந்தச் சவால்கள் இருந்தபோதிலும், பணியிடங்களில் வேலை-குடும்பக் கலாசாரம் குறித்த திருப்தி ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் மேம்பட்டுள்ளது. நெகிழ்வான வேலை நேரத்தைப் பயன்படுத்தும் ஆண் ஊழியர்களின் விகிதம் 2015 முதல் 4.7%-இலிருந்து 17.1%-ஆக உயர்ந்துள்ளது; சிறு குழந்தைகள் உள்ள ஊழியர்களுக்கு மேலும் பல நிறுவனங்கள் ஆதரவு வழங்குகின்றன. பணியிட எதிர்பார்ப்புகளிலும் பாலினப் பாத்திரங்களிலும் படிப்படியான, ஆனால் முக்கியமான மாற்றம் ஏற்பட்டு வருவதை இவை காட்டுகின்றன.

கொள்கைச் சீர்திருத்தங்கள்: மகப்பேறு பாதுகாப்பிலிருந்து பாலினச் சமத்துவம் வரை

கடந்த மூன்று தசாப்தங்களில் தென் கொரியாவின் பெற்றோர் விடுப்புக் கொள்கைகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பரிணமித்துள்ளன. தொடக்கத்தில், சீர்திருத்தங்கள் மகப்பேறு பாதுகாப்பில் கவனம் செலுத்தின; மனைவி வேலைக்குச் சென்றால் மட்டுமே தந்தைக்கு ஊதியமில்லாத பெற்றோர் விடுப்பு வழங்கப்பட்டது. கருவுறுதல் விகிதங்கள் குறைந்து, மக்கள்தொகை நெருக்கடி தீவிரமடைந்தபோது, குழந்தைப்பேற்றை ஊக்குவிப்பதற்கும் பெண்கள் பணியிடத்தில் பங்கேற்பதை ஆதரிப்பதற்கும் ஏற்றவாறு சீர்திருத்தங்களின் நோக்கம் மாறியது.

கடந்த பத்தாண்டுகளில், பாலினச் சமத்துவத்துக்கும் குழந்தைப் பராமரிப்பில் தந்தைகள் தீவிரமாகப் பங்கேற்பதற்கும் அதிக கவனம் திரும்பியுள்ளது. பெற்றோர் இருவரும் விடுப்பு எடுத்தால் கூடுதல் பலன்கள் வழங்கும் “அப்பா மாதம்” போன்ற ஊக்கத்திட்டங்கள், தந்தைகளின் பங்கேற்பை ஊக்குவிக்க அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. குழந்தைப் பராமரிப்பு விடுப்புக்கான பலன்களையும் அரசாங்கம் அதிகரித்துள்ளது; விண்ணப்ப நடைமுறைகளை எளிமைப்படுத்தியதுடன், பெற்றோர் விடுப்பின்போது தற்காலிக மாற்றுப் பணியாளர்களை நியமிக்கும் முதலாளிகளுக்குப் புதிய மானியங்களையும் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

2025-ல் நடைமுறைக்கு வரும் முக்கியக் கொள்கை மாற்றங்கள்:

• ஊதியத்துடன் கூடிய தந்தைவழி விடுப்பை 10 நாட்களில் இருந்து 20 நாட்களாக இரட்டிப்பாக்குதல்; குழந்தை பிறந்த 120 நாட்களுக்குள் இதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்
• தந்தைவழி விடுப்பை அதிகபட்சம் மூன்று தவணைகளாகப் பயன்படுத்த அனுமதித்தல்
• பெற்றோர் விடுப்புக்கு ஆதரவளிக்கும் முதலாளிகளுக்கான அரசாங்க ஊதிய மானியங்களை அதிகரித்தல்
• குறைப்பிரசவக் குழந்தைகளுக்கான மகப்பேறு விடுப்பை 90 நாட்களில் இருந்து 100 நாட்களாக உயர்த்துதல்
• கர்ப்பகாலத்திலும் குழந்தைப் பராமரிப்புக் காலத்திலும் குறைக்கப்பட்ட வேலை நேரத்துக்கான தகுதியை விரிவுபடுத்துதல்
• குறுகியகாலக் குழந்தைப் பராமரிப்பு விடுப்பை அறிமுகப்படுத்தி, கருவுறுதல் சிகிச்சைக்கான ஆதரவை அதிகரித்தல்

பெற்றோர் விடுப்பை, குறிப்பாகத் தந்தைகளுக்கு, மேலும் எளிதாகப் பெறக்கூடியதாகவும் கவர்ச்சிகரமானதாகவும் மாற்றுவதும், குடும்பக் காரணங்களுக்காக ஆண்கள் வேலையிலிருந்து விடுப்பு எடுப்பதைச் சுற்றி பாரம்பரியமாக நிலவிவந்த களங்கத்தைக் குறைப்பதும் இந்தச் சீர்திருத்தங்களின் நோக்கமாகும்.

இந்தக் கொள்கைகள் எவ்வளவு பயனளிக்கின்றன?

விரிவுபடுத்தப்பட்ட பெற்றோர் விடுப்புக் கொள்கைகள் கருவுறுதலை அதிகரிப்பதிலும் தொழிலாளர் சந்தையில் பாலின இடைவெளிகளைக் குறைப்பதிலும் எந்த அளவுக்குப் பயனளிக்கின்றன என்பது இன்னும் விவாதத்துக்குரியது. தாராளமான விடுப்புப் பலன்கள் குழந்தைப்பேற்றை ஊக்குவிக்கவும், தொழில் நோக்கமுள்ள வேலைகளில் பெண்கள் தொடர்ந்து நீடிக்கவும் உதவுவதால், தொழிலாளர் பங்கேற்பில் உள்ள பாலின இடைவெளிகளைக் குறைக்கலாம் என்று சில ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஆனால், நீண்ட வேலை நேரம், அதிக குழந்தைப் பராமரிப்புச் செலவுகள், தொடரும் பாலின நெறிமுறைகள் போன்ற பரந்த கலாசார மற்றும் கட்டமைப்புத் தடைகள் களையப்படாவிட்டால், இதன் தாக்கம் குறைவாகவே இருக்கலாம் என்று மற்றவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

பெற்றோர் இருவரும் விடுப்பு எடுக்கும் வகையில் அதைப் பயன்படுத்த ஊக்குவிப்பது, விடுப்பைக் கட்டாயமாக்குவதைவிட ஆண்களின் பங்கேற்பை அதிகரிப்பதில் சிறந்த பலனைத் தருகிறது என்று நிபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகளை ஊக்குவிக்கவும், குழந்தைப் பராமரிப்பு மானியங்களை அதிகரிக்கவும், முதலாளிகளுக்கு ஆதரவளிக்கவும் அரசாங்கம் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் சரியான திசையில் எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளாகக் கருதப்படுகின்றன. ஆனால், நிலையான முன்னேற்றத்துக்கு, குறைந்த கருவுறுதலுக்கும் பாலினச் சமத்துவமின்மைக்கும் அடிப்படைக் காரணங்களைச் சமாளிக்கும் விரிவான அணுகுமுறை தேவைப்படும்.

மக்கள்தொகை நெருக்கடி: தென் கொரியாவின் பிறப்பு விகிதம் ஏன் இவ்வளவு குறைவு?

தென் கொரியாவின் மக்கள்தொகை நெருக்கடிக்குப் பொருளாதார, சமூக, கலாசாரக் காரணிகள் சிக்கலான வகையில் ஒன்றிணைந்து பங்களிக்கின்றன. உயர்ந்த வாழ்க்கைச் செலவுகள், கல்விக்கான அதிக செலவு, வேலைப் பாதுகாப்பின்மை, கடுமையான வேலைக் கலாசாரம் ஆகியவை குழந்தைகளுடன் கூடிய நிலையான எதிர்காலத்தைப் பல இளைஞர்கள் கற்பனை செய்வதைக் கடினமாக்குகின்றன. திருமணத்திற்கான சராசரி வயது உயர்ந்துள்ளதுடன், முதன்முறையாகத் திருமணம் செய்துகொள்வோரின் எண்ணிக்கையும் 2015 முதல் 37%-க்கும் அதிகமாகக் குறைந்துள்ளது. மாறிவரும் வாழ்க்கை முறைகளையும் முன்னுரிமைகளையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில், ஒற்றை நபர் குடும்பங்கள் இப்போது மொத்தக் குடும்பங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகமாக உள்ளன.

2006 முதல் குடும்ப ஆதரவுத் திட்டங்களுக்காக 360 டிரில்லியன் வோனுக்கும் (சுமார் 270 பில்லியன் டாலர்) அதிகமாக அரசாங்கம் செலவிட்டுள்ளது. புதிதாகப் பிறந்த குழந்தைகளுக்கான ரொக்கப் பணம், விரிவுபடுத்தப்பட்ட பெற்றோர் விடுப்பு, அதிகரிக்கப்பட்ட குழந்தைப் பராமரிப்பு மானியங்கள் ஆகியவையும் இதில் அடங்கும். இருந்தபோதிலும், கருவுறுதல் விகிதம் மாற்றீட்டு அளவுக்குக் குறைவாகவே உள்ளது. தொற்றுநோய்க்குப் பிந்தைய திருமண அதிகரிப்பாலும் முப்பதுகளில் உள்ள பெண்களின் எண்ணிக்கை உயர்ந்ததாலும் பிறப்புகள் சமீபத்தில் அதிகரித்துள்ளன; ஆனால், இது நீடித்த போக்குமாற்றத்தைவிடத் தற்காலிக மீட்சியாக இருக்கலாம் என்று பல நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.

தென் கொரியாவில் இப்போது மக்கள்தொகையில் 20%-க்கும் அதிகமானோர் 65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவர்களாக இருப்பதால், அது “மிக அதிக முதியோர் சமூகமாக” வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால், 2020-ல் 51.8 மில்லியனாக உச்சத்தை எட்டிய மக்கள்தொகை, 2072-க்குள் 36.2 மில்லியனாகக் குறையக்கூடும் என்று கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. இது நாட்டின் பொருளாதாரம், சமூக நல அமைப்புகள் மற்றும் உலக அரங்கில் அதன் நிலை ஆகியவற்றில் ஆழமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும்.

சமூக மற்றும் கலாசாரத் தடைகள்

தென் கொரியா எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்று, பாரம்பரிய பாலினப் பாத்திரங்களும் பணியிட எதிர்பார்ப்புகளும் தொடர்ந்து நிலவுவதாகும். கொள்கைச் சீர்திருத்தங்கள் இருந்தபோதிலும், பல தந்தைகள் குடும்பத்தைவிட வேலைக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்ற அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்; குழந்தைப் பராமரிப்புப் பொறுப்புகளின் பெரும்பகுதியைத் தாய்மார்களே தொடர்ந்து ஏற்கின்றனர். பாலின ஊதிய இடைவெளி குறிப்பிடத்தக்க அளவில் நீடிக்கிறது. குழந்தை பிறந்த பிறகு பெண்கள் வேலையை விட்டு விலக வேண்டும் அல்லது தொழில் இடைவேளை எடுக்க வேண்டும் என்று பெரும்பாலும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்த நெறிமுறைகளை மாற்றும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன; ஆனால் முன்னேற்றம் மெதுவாக உள்ளது. “முன்னுதாரண மாற்றம்” தேவைப்படுவதாகச் சில நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர். பெற்றோராக இருப்பதைப் பொது சேவையாக அங்கீகரித்து, அனைத்து பெற்றோருக்கும் வருமான ஆதரவுடன் கூடிய, வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பேணப் போதுமான உலகளாவிய கட்டாயப் பெற்றோர் விடுப்பை வழங்கும் மாற்றம் அது. உயர்தரமான, கட்டுப்படியாகக்கூடிய குழந்தைப் பராமரிப்பில் அதிக முதலீடும், ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் நெகிழ்வான வேலை வாய்ப்புகளும் தேவை என மற்றவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

சமீபத்திய போக்குகள்: நம்பிக்கைக்கான சிறு ஒளிக்கீற்று?

கிட்டத்தட்ட ஒரு தசாப்தத்தில் முதல்முறையாக, தென் கொரியாவின் பிறப்பு விகிதம் மிதமான அளவில் உயர்ந்துள்ளது. 2024-ல் பிறப்புகளின் எண்ணிக்கை 3.6% உயர்ந்து 238,300 ஆனது; கருவுறுதல் விகிதம் சற்று உயர்ந்து 0.75 ஆனது. கோவிட்-19 பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் திருமணத்தை ஒத்திவைத்த தம்பதிகள் இறுதியாகத் திருமணம் செய்துகொண்டதால், திருமணங்கள் 14.9% அதிகரித்ததே இந்த முன்னேற்றத்துக்குப் பெரும்பாலும் காரணம். அதிகக் கருவுறுதல் வாய்ப்புள்ள வயதுப் பிரிவான முப்பதுகளின் தொடக்கத்தில் உள்ள பெண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதும் பிறப்புகள் உயர்ந்ததற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகும்.

புதிதாகப் பிறந்த குழந்தைகளுக்கான ரொக்க ஊக்கத்தொகை, விரிவுபடுத்தப்பட்ட தந்தைவழி விடுப்பு, பணிபுரியும் பெற்றோருக்கான அதிகரிக்கப்பட்ட ஆதரவு போன்ற அரசாங்க ஊக்கத்திட்டங்கள் இந்தச் சாதகமான போக்குக்குப் பங்களித்துள்ளன. புதிய வீடுகள் மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளில் முதலீடு செய்துள்ள பியோங்தேக் போன்ற நகரங்களில், தேசிய சராசரியைவிடப் பிறப்பு விகிதம் அதிகமாக உள்ளது. மக்கள் தொகை, குடும்பங்கள், தொழிலாளர் சந்தைப் பங்கேற்பு ஆகியவற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் பாலினச் சமத்துவம் மற்றும் குடும்ப அமைச்சகம் தொடர்ந்து கண்காணித்து, எதிர்காலக் கொள்கை முடிவுகளுக்கு வழிகாட்டத் தரவுகளைப் பயன்படுத்துகிறது.

இருப்பினும், சமீபத்திய உயர்வு நீடிக்காமல் போகலாம் என்று நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். இப்போது முப்பதுகளில் உள்ளவர்களைவிட இருபதுகளில் உள்ளவர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக உள்ளது; இதனால், வரும் ஆண்டுகளில் குழந்தை பெறக்கூடிய பெற்றோரின் எண்ணிக்கை சுருங்கும் எனத் தெரிகிறது. மேலும் இளைஞர்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டு குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளச் சம்மதிக்க வைப்பதும், குடும்பங்கள் ஆதரவும் பாதுகாப்பும் இருப்பதாக உணரும் சூழலை உருவாக்குவதும் நீண்டகால நிலைத்தன்மையைத் தீர்மானிக்கும்.

பரந்த தாக்கங்கள்: பாலினச் சமத்துவமும் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலையும்

தந்தைவழி விடுப்பு எடுக்கும் கொரியத் தந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது, பாலினச் சமத்துவத்துக்கும் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலைக்கும் சாதகமான அறிகுறியாகும். குழந்தைப் பராமரிப்புப் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலம், தந்தைகள் தங்கள் துணையரின் தொழில் வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்கவும் வேலைவாய்ப்பில் உள்ள பாலின இடைவெளியைக் குறைக்க உதவவும் முடியும். பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு விகிதம் மேம்பட்டுள்ளது; 15 முதல் 64 வயதினரிடையே இது 61.4%-ஐ எட்டியுள்ளது. திருமணமான பெண்களின் தொழில் இடைவேளைகளும் 2015 முதல் சுமார் 35% குறைந்துள்ளன.

இருப்பினும், குறிப்பிடத்தக்க சவால்கள் தொடர்ந்து நிலவுகின்றன. வேறு வழியில்லாதபோதுதான் பல தந்தைகள் இன்னும் விடுப்பு எடுக்கின்றனர்; அவர்கள் வேலைக்குத் திரும்பியதும் பராமரிப்புப் பொறுப்பு பெரும்பாலும் தாத்தா பாட்டியிடமோ தாய்மார்களிடமோ மாறுகிறது. நிலையான முன்னேற்றத்துக்கு வேலை நேரம், பணியிடக் கலாசாரம், உயர்தரமான குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைகளின் கிடைப்புத் தன்மை ஆகியவற்றில் ஒருங்கிணைந்த சீர்திருத்தங்கள் தேவை.

இதேபோன்ற மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் பிற நாடுகளுக்கு தென் கொரியாவின் அனுபவம் மதிப்புமிக்க பாடங்களை வழங்குகிறது. கொள்கை, கலாசாரம், பொருளாதாரச் சூழல் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பு, தனித்தனி நடவடிக்கைகளைத் தாண்டிய, சூழலுக்கு ஏற்ற விரிவான தீர்வுகளின் தேவையை வலியுறுத்துகிறது.

சுருக்கமாக

• மாறிவரும் அணுகுமுறைகளையும் அரசாங்கக் கொள்கைச் சீர்திருத்தங்களையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில், தென் கொரியாவில் தந்தைவழி விடுப்பு எடுக்கும் தந்தைகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்து வருகிறது.
• நாட்டின் பிறப்பு விகிதம் உலகிலேயே மிகக் குறைவாகத் தொடர்கிறது; எனினும், அதிகரித்த திருமணங்களாலும் இலக்குக் கொண்ட ஊக்கத்திட்டங்களாலும் சமீபத்திய தரவுகளில் சிறு உயர்வு காணப்படுகிறது.
• ஊதியத்துடன் கூடிய தந்தைவழி விடுப்பை இரட்டிப்பாக்குதல், குழந்தைப் பராமரிப்பு மானியங்களை அதிகரித்தல், நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகளுக்கு ஆதரவளித்தல் ஆகியவை அரசாங்கச் சீர்திருத்தங்களில் அடங்கும்.
• முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், ஆழமாக வேரூன்றிய கலாசார நெறிமுறைகளும் பணியிட எதிர்பார்ப்புகளும் பாலினச் சமத்துவத்துக்கும் வேலை-குடும்பச் சமநிலைக்கும் தொடர்ந்து தடையாக உள்ளன.
• அனைவருக்குமான பெற்றோர் விடுப்பு, குழந்தைப் பராமரிப்பில் அதிக முதலீடு, பெற்றோராக இருப்பதைப் பொது சேவையாக அங்கீகரிக்கும் கொள்கைகள் ஆகியவற்றுடன் முன்னுதாரண மாற்றம் தேவை என நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
• சமீபத்திய முன்னேற்றங்கள் நீடிப்பது, அடிப்படைப் பொருளாதார மற்றும் சமூகச் சவால்களைச் சமாளிப்பதையும், குடும்பங்கள் ஆதரவு கிடைப்பதாக உணரும் சூழலை உருவாக்குவதையும் பொறுத்தது.