ஜப்பானில் குழந்தைகள் வேண்டுமென விரும்பும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை ஏன் குறைகிறது: தேசிய நெருக்கடிக்குப் பின்னுள்ள பொருளாதார, சமூக, கலாசாரக் காரணிகள்

ஜப்பானின் இளைஞர்களும் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளும் விருப்பம் குறைவதும்

போருக்குப் பிந்தைய குழந்தைப் பிறப்பு பெருக்காலும் பரபரப்பான நகரங்களாலும் ஒரு காலத்தில் புகழ்பெற்றிருந்த ஜப்பான், தற்போது அதன் சமூகத்தை மறுவடிவமைக்கும் மக்கள்தொகை நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. அண்மைய ஆய்வுகள் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க போக்கை வெளிப்படுத்துகின்றன: குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ள விரும்பும் இளம் ஜப்பானியர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருகிறது; இந்த எண்ணிக்கை ஆண்டுதோறும் சரிந்து வருகிறது. இந்த மாற்றம் தனிப்பட்ட விருப்பம் மட்டுமல்ல; நாட்டின் எதிர்காலத்தில் ஆழமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடிய பொருளாதார, சமூக, கலாசார மாற்றங்களின் வெளிப்பாடாகும்.

2025 ஏப்ரலில், மனிதவள சேவை வழங்குநரான மைனாவி நடத்திய ஆய்வில், இருபதுகளில் உள்ள ஜப்பானியர்களில் சுமார் 40% பேர் மட்டுமே குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ள விரும்புவதாகத் தெரிவித்தனர். தொடர்ந்து இரண்டாவது ஆண்டாக இந்த எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளது; பெற்றோராகும் விருப்பம் 2023-ஆம் ஆண்டிலிருந்து 8 சதவீதப் புள்ளிகளுக்கும் மேல் சரிந்துள்ளது. திருமணமாகாத முப்பது வயதினர் மத்தியில் இந்த எண்ணிக்கை இன்னும் குறைவாக, 30.8% ஆக இருந்தது. இந்தப் போக்குக்குப் பின்னுள்ள காரணங்கள் சிக்கலானவை; ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை. பொருளாதாரப் பாதுகாப்பின்மை முதல் மாறிவரும் பாலினப் பாத்திரங்கள், திருமணம் குறித்த மாறும் மனப்போக்குகள் வரை பலவற்றை அவை உள்ளடக்குகின்றன.

பொருளாதாரப் பாதுகாப்பின்மை: குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான அதிக செலவு

இளம் ஜப்பானியர்கள் பெற்றோராக விரும்பாமல் இருப்பதற்கான முக்கியக் காரணிகளில் ஒன்று பொருளாதாரப் பாதுகாப்பின்மை. ஜப்பானில் குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான செலவு அதிகம்; குறிப்பாக வீடு, கல்வி, குழந்தைப் பராமரிப்புச் செலவுகள் பெரும் சுமையாக இருக்கும் நகர்ப்புற மையங்களில் இது அதிகம். மைனாவி ஆய்வில், இருபதுகளில் உள்ளவர்களில் 41.1% பேர் குழந்தைகள் வேண்டாமென விரும்புவதற்கான முதன்மைக் காரணமாக, அவர்களை வளர்ப்பதற்கான செலவைக் குறிப்பிட்டனர். மேலும் 40.7% பேர், ஒரு குழந்தையை வளர்க்கும் தங்களின் திறன் குறித்து நம்பிக்கையில்லை என்றனர்; இது பெரும்பாலும் நிதிக் கவலைகளுடன் தொடர்புடையது.

கூடுதல் ஆய்வுகளும் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளை உறுதிப்படுத்துகின்றன. நிஹோன் பல்கலைக்கழகத்தின் சுடோமி கயோரி தலைமையில் நாடு முழுவதும் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், 15 முதல் 39 வயதுக்குட்பட்ட இளம் ஜப்பானியர்களில் 52% பேர் குழந்தைகள் வேண்டாம் என்று தெரிவித்தனர். பயணம் செய்யவும், சமூகச் செயல்பாடுகளில் பங்கேற்கவும், உணவு போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளைக்கூட வாங்கவும் முடியாத நிலை உள்ளிட்ட பொருளாதாரச் சிரமங்களைப் பலர் குறிப்பிட்டனர். குழந்தைகள் வேண்டாம் என்று கூறியவர்களில் 60%-க்கும் மேற்பட்டோரின் ஆண்டு வருமானம் 2.99 மில்லியன் யெனுக்குக் (சுமார் 20,000 டாலர்) குறைவாக இருந்தது. இது நிதி நிலைத்தன்மைக்கும் குடும்பத் திட்டமிடலுக்கும் இடையிலான நேரடித் தொடர்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இந்தப் பிரச்சினைகளைச் சமாளிக்க அரசாங்கம் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகளில் குழந்தைப் பராமரிப்புக்கான செலவினத்தை அதிகரித்தல், குழந்தை நல உதவிகளுக்கான வருமான வரம்புகளை நீக்குதல் ஆகியவை அடங்கும். இருப்பினும், சந்தேகம் அதிகமாகவே உள்ளது. வெளிநாட்டுக் கொள்கை இதைக் குறிப்பிடுகையில், தேக்கமடைந்த ஊதியங்கள், அதிக வாழ்க்கைச் செலவுகள், நீடித்த பாலினச் சமத்துவமின்மை போன்ற ஆழமான கட்டமைப்புப் பிரச்சினைகள் நிலவும் சூழலில், நிதிச் சலுகைகள் மட்டுமே இந்தப் போக்கை மாற்றிவிடும் என்று பல ஜப்பானியர்கள் நம்பவில்லை.

திருமணம் மற்றும் குடும்பம் குறித்த மாறிவரும் மனப்போக்குகள்

மேற்கத்திய நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது திருமணத்துக்கு வெளியே குழந்தைகள் பிறப்பது அரிதாக உள்ள ஜப்பானில், திருமணமும் குழந்தைப் பிறப்பும் நெருக்கமாகப் பிணைந்துள்ளன. எனினும், இளைஞர்கள் மத்தியில் திருமணம் குறித்த மனப்போக்குகள் வியத்தகு வகையில் மாறிவருகின்றன. அதே மைனாவி ஆய்வின்படி, இருபதுகளில் உள்ளவர்களில் 48% பேரும் முப்பதுகளில் உள்ளவர்களில் 38.9% பேரும் மட்டுமே திருமணம் தங்களுக்கு அவசியமானது எனக் கருதினர். 2022-ஆம் ஆண்டிலிருந்து இது 10 சதவீதப் புள்ளிகளுக்கும் அதிகமான சரிவாகும்.

ஜப்பானின் தேசிய மக்கள்தொகை மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு ஆய்வு நிறுவனம் 2021-இல் நடத்திய ஆய்வின்படி, 18 முதல் 34 வயதுக்குட்பட்ட ஆண்களில் 17.3% பேரும் பெண்களில் 14.6% பேரும் தங்களுக்கு ஒருபோதும் திருமணம் செய்துகொள்ளும் எண்ணமில்லை என்றனர். 1980-களின் தொடக்கத்தில் இந்த எண்ணம் கொண்டிருந்த ஆண்கள் 2.3% பேரும் பெண்கள் 4.1% பேரும் மட்டுமே இருந்த நிலையில், இது வியத்தகு அதிகரிப்பாகும். இந்தப் போக்கு நாட்டின் குறைந்த பிறப்பு விகிதத்தைச் சமாளிக்கும் முயற்சிகளை மேலும் பலவீனப்படுத்தும் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இந்த மாற்றத்துக்குப் பல காரணிகள் உள்ளன:

• சுதந்திரமாக வாழும் விருப்பம்: பல இளம் பெண்கள் தனியாகவும் பணியாற்றும் நிலையிலும் கிடைக்கும் சுதந்திரத்தை அனுபவிக்க விரும்புகின்றனர்; வேலைப் பாதுகாப்பு மற்றும் குடும்பத்தைப் பராமரிக்கும் திறன் குறித்த கவலைகளை ஆண்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
• வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலை: ஜப்பானின் நீண்ட வேலை நேரமும் கடுமையான நிறுவனக் கலாசாரமும் காதல் உறவுகள், திருமணம், பெற்றோர்ப் பொறுப்பு ஆகியவற்றுக்கு மிகக் குறைந்த நேரத்தையே விட்டுவைக்கின்றன.
• பாலினப் பாத்திரங்கள்: பெண்களே முதன்மையாகப் பராமரிப்புப் பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டும் என்ற பாரம்பரிய எதிர்பார்ப்பு, பலரைத் திருமணம் மற்றும் தாய்மையிலிருந்து விலக்குகிறது. குறிப்பாக அதிகமான பெண்கள் உயர்கல்வியையும் வேலைவாய்ப்புகளையும் நாடும் நிலையில் இது உண்மை.

சுகியோ பல்கலைக்கழகத்தின் சமூகவியலாளர் ஷிகேகி மட்சுதா விளக்கியதாவது: "திருமணம் செய்ய விரும்பாதவர்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்தால், அரசாங்கம் தனது கொள்கைகளை மறுஆய்வு செய்ய வேண்டியிருக்கும்; இதனால் பிறப்பு விகிதம் மேலும் குறையக்கூடும்."

உளவியல் பரிமாணம்: நம்பிக்கை, நேர்மறை மனப்போக்கு, சமூக ஆதரவு

பொருளாதாரத்தையும் சமூக நெறிகளையும் தாண்டி, ஜப்பானின் மக்கள்தொகை நெருக்கடியில் ஓர் உளவியல் பரிமாணமும் உள்ளது. ஜப்பானிய இளைஞர்களிடையே பரவலான ஏமாற்ற உணர்வும் நம்பிக்கையின்மையும் நிலவுவதைப் பல ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. நிப்பான் அறக்கட்டளை 2024-இல் 18 வயதினரிடம் நடத்திய ஆய்வில், தங்கள் நாட்டின் எதிர்காலம் மேம்படும் என்று 15% பேர் மட்டுமே நம்பினர்; தங்களுக்கென எதிர்காலக் கனவுகள் உள்ளதாக 60% பேர் மட்டுமே தெரிவித்தனர். அமெரிக்கா, ஐக்கிய இராச்சியம், சீனா, தென் கொரியா, இந்தியா உள்ளிட்ட ஆறு நாடுகளில் இந்த இரு விகிதங்களும் மிகக் குறைவானவை.

ஜப்பானிய இளைஞர்கள் தங்களின் சுயமதிப்பையும் செயலாற்றும் ஆற்றலையும் மிகக் குறைவாக உணர்வதாகவும் தெரிவித்தனர்; தங்களின் செயல்கள் சமூகத்தை மாற்றும் என்று பாதிக்கும் குறைவானவர்களே நம்பினர். இளைஞர்களைவிட முதியோருக்கான ஆதரவுக்கு நாடு முன்னுரிமை அளிப்பதாகப் பலர் கருதுகின்றனர். இது அந்நியப்பட்ட உணர்வையும் எதிர்காலம் குறித்த நிச்சயமின்மையையும் அதிகரிக்கிறது. நம்பிக்கையின்மை, திருமணம் மற்றும் குழந்தைப் பெற்றுக்கொள்ளுதல் போன்ற நீண்டகால உறுதிப்பாடுகளுக்கு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தடையாக உள்ளது.

யூகி யமாவோகாவின் கல்விசார் ஆய்வு, இந்த நம்பிக்கையின்மைக்கும் ஜப்பானின் குறைந்த பிறப்பு விகிதத்துக்கும் இடையிலான தொடர்பை வலியுறுத்துகிறது. இளைஞர்களால் தங்கள் நாட்டின் போக்கைத் தீர்மானிக்க முடியாது என்ற எண்ணம், பொருளாதார நிச்சயமின்மையுடனும் மாற்றத்தை எதிர்க்கும் பாரம்பரிய மதிப்புகளுடனும் இணைந்து, குடும்பம் தொடங்குவது ஆபத்தானதாக அல்லது சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றும் சூழலை உருவாக்குகிறது.

பணியிடக் கலாசாரமும் சமநிலையை நாடுதலும்

ஜப்பானின் இறுக்கமான பணியிடக் கலாசாரம் நீண்டகாலமாகக் குடும்ப வாழ்க்கைக்குத் தடையாக இருந்து வந்துள்ளது. எனினும், இளைய தலைமுறையினர் இந்த நெறிகளைச் சவால் செய்யத் தொடங்கியுள்ளனர்; வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலையையும் நெகிழ்வான பணிப் பாதைகளையும் நாடுகின்றனர். ஜப்பான் டைம்ஸ் செய்தியின்படி, தனிப்பட்ட வளர்ச்சி, அர்த்தமுள்ள பணி, விடுப்பு ஆகியவற்றை வழங்கும் வேலைகளுக்கு இளம் ஊழியர்கள் அதிக முன்னுரிமை அளிக்கின்றனர். சில நிறுவனங்கள் மூன்று நாள் வார இறுதி விடுமுறை, திறன் மேம்பாட்டு வாய்ப்புகள் போன்ற சலுகைகளை வழங்கி இதற்குப் பதிலளிக்கின்றன.

இந்த மாற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், முன்னேற்றம் மெதுவாகவே உள்ளது. பல பெண்கள் நிலையற்ற வேலைகளில் தொடர்வதுடன், குறிப்பிடத்தக்க ஊதியப் பாலின இடைவெளியையும் எதிர்கொள்கின்றனர். வீட்டு வேலை மற்றும் குழந்தைப் பராமரிப்பின் சுமையைப் பெண்களே ஏற்க வேண்டும் என்ற சமூக எதிர்பார்ப்புகள் இன்னும் நிலவுவதால், பணியையும் குடும்பத்தையும் சமநிலைப்படுத்துவது கடினமாகிறது. அரசாங்கக் கொள்கைகள் பெரும்பாலும் பாரம்பரியத் திருமணமான தம்பதிகளையே மையமாகக் கொண்டுள்ளன; இதனால் ஒற்றைப் பெற்றோரும் LGBTQ குடும்பங்களும் ஆதரவுத் திட்டங்களில் இருந்து விலக்கப்படுகின்றனர்.

அரசாங்கத்தின் பதில்கள்: கொள்கைகளும் அவற்றின் வரம்புகளும்

அடுத்தடுத்து வந்த ஜப்பானிய அரசாங்கங்கள் திருமணம் மற்றும் குழந்தைப் பிறப்பை ஊக்குவிக்கப் பல்வேறு திட்டங்களைத் தொடங்கியுள்ளன. குடும்பங்களுக்கான நிதி ஊக்கத்தொகைகள், விரிவாக்கப்பட்ட குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைகள், உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் ஆதரவுடன் செயல்படும் துணை தேடும் செயலிகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். எடுத்துக்காட்டாக, டோக்கியோவின் "இணை தேடும் செயலி" திருமணத் துணையைத் தேட ஒற்றையர்களுக்கு உதவுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், இத்தகைய முயற்சிகள் மேலோட்டமானவை என்றும் இளைஞர்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆழமான பொருளாதார, சமூகத் தடைகளைச் சமாளிக்கத் தவறுகின்றன என்றும் விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

மேலும் கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் அவசியம் என நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். அவற்றில் பின்வருவன அடங்கும்:

• ஊதியத் தேக்கநிலை மற்றும் வேலைப் பாதுகாப்பின்மையைச் சமாளித்தல்
• குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில் வாழ்க்கைச் செலவைக் குறைத்தல்
• பணியிடத்திலும் வீட்டிலும் பாலினச் சமத்துவத்தை மேம்படுத்துதல்
• ஒற்றைப் பெற்றோர் மற்றும் LGBTQ தம்பதிகள் உள்ளிட்ட பாரம்பரியமற்ற குடும்பங்களுக்கான ஆதரவை விரிவாக்குதல்
• தொழிலாளர் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலையை மேம்படுத்துதல்

இத்தகைய மாற்றங்கள் இல்லாவிட்டால், நிதிச் சலுகைகள் மட்டுமே பிறப்பு விகிதச் சரிவை மாற்றுவது சாத்தியமில்லை. ஆய்வில் பங்கேற்ற இளம் ஒருவர் கூறியதுபோல், "இது பணத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்பும் அளவுக்குப் பாதுகாப்பாக உணர்கிறோமா என்பதுதான் முக்கியம்."

கல்வி, சமூக மதிப்புகள், பெண்களின் பங்கு

பள்ளிகளிலேயே தொடங்கி, குடும்பத் திட்டமிடல் கல்வியில் ஜப்பான் கூடுதல் முதலீடு செய்ய வேண்டும் எனச் சிலர் கருத்துத் தெரிவிக்கின்றனர். குடும்பத்தின் முக்கியத்துவம், குழந்தைகளை வளர்ப்பதன் மதிப்பு, நிலையான குடும்ப அமைப்புகளால் சமூகத்துக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகள் ஆகியவற்றைக் கற்பிப்பது இதில் அடங்கும். எனினும், இத்தகைய முன்மொழிவுகளுக்குக் குறிப்பிடத்தக்க கலாசார எதிர்ப்பு உள்ளது. ஜப்பானிய சமூகம் தொழில் வளர்ச்சிக்கும் பொருளாதாரப் பங்களிப்புக்கும், குறிப்பாக இப்போது பணியாளர்களில் முக்கியமானவர்களாகக் கருதப்படும் பெண்களின் பங்களிப்புக்கும் அதிக முன்னுரிமை அளித்து வருகிறது.

தொழில் வாழ்க்கையைவிடத் தாய்மைக்கு முன்னுரிமை அளிக்குமாறு பெண்களை ஊக்குவிக்கும் முயற்சிகள், பாலினச் சமத்துவத்தையும் தனிநபர் சுதந்திரத்தையும் மதிக்கும் சமூகத்தில் எதிர்ப்பைத் தூண்டக்கூடும். யூகேஏ நியூஸ் குறிப்பிடுவதுபோல், பெண்களின் தொழில் முன்னேற்றத்திலிருந்து கவனத்தைத் திருப்பும் எந்த முயற்சியும் பிற்போக்கானதாகவும் நவீன மதிப்புகளுக்கு ஒவ்வாததாகவும் கருதப்படும்.

ஒப்பீட்டுப் பார்வைகள்: கிழக்கு ஆசியாவின் பொதுவான சவால்

பிறப்பு விகிதச் சரிவை எதிர்கொள்வதில் ஜப்பான் தனித்து இல்லை. சீனா, தென் கொரியா உள்ளிட்ட பிற கிழக்காசிய நாடுகளும் இதேபோன்ற போக்குகளைச் சந்திக்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, தீவிரமான தொழில் அழுத்தங்களையும் எதிர்கால நிச்சயமின்மையையும் எதிர்கொள்ளும் இளைஞர்களிடையே, சீனாவில் "DINK" (இரட்டை வருமானம், குழந்தைகள் இல்லை) வாழ்க்கைமுறை பிரபலமடைந்து வருகிறது. "கடைசித் தலைமுறை" என்ற சொற்றொடர், நம்பிக்கையின்மையையும் சமூக எதிர்பார்ப்புகளுக்கு எதிரான எதிர்ப்பையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில், இணையத்தில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் முழக்கமாக மாறியுள்ளது.

ஜப்பானிலும் சீனாவிலும், பிறப்புகளைக் கட்டுப்படுத்துவதிலிருந்து அவற்றை ஊக்குவிப்பதாக அரசாங்கக் கொள்கைகள் மாறியுள்ளன; ஆனால் வெற்றி குறைவாகவே உள்ளது. நீடித்த பாலினச் சமத்துவமின்மை, அதிக வாழ்க்கைச் செலவுகள், பாரம்பரியமற்ற குடும்பங்களுக்கான ஆதரவின்மை ஆகியவை இந்த முயற்சிகளைத் தொடர்ந்து பலவீனப்படுத்துகின்றன. பொருளாதார, சமூகச் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் சூழலில், குழந்தைகள் பெறாமல் இருப்பதைத் தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் ஒரு வழியாக இரு நாடுகளிலும் பல இளைஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

குடியேற்றம்: சர்ச்சைக்குரிய தீர்வா?

உள்நாட்டுப் பிறப்பு மக்கள் தொகை சுருங்கி, பணியாளர்களின் சராசரி வயது அதிகரித்து வரும் நிலையில், பொருளாதாரத்தையும் சமூக அமைப்புகளையும் நிலைநிறுத்த ஜப்பான் குடியேற்றத்தை அதிகம் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கும் எனச் சில நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். புதிய விசா வகைகளை உருவாக்கியும், சில திறமையான பணியாளர்கள் காலவரையின்றித் தங்க அனுமதித்தும் அரசாங்கம் குடியேற்றக் கொள்கைகளைத் தளர்த்தத் தொடங்கியுள்ளது. ஜப்பானில் வெளிநாட்டினரின் எண்ணிக்கை இதுவரை இல்லாத உச்சத்தை எட்டியுள்ளது; குடியேற்றச் சீர்திருத்தங்களுக்கான பொதுமக்களின் ஆதரவும் அதிகரித்து வருகிறது.

எனினும், சமூகத்துடன் ஒருங்கிணைவது இன்னும் சவாலாக உள்ளது. குடியேறுவோர் பெரும்பாலும் மொழித் தடைகள், குறைந்த சமூக ஆதரவு, நிரந்தரக் குடியுரிமை பெறுவதற்கான கடினமான நடைமுறைகள் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர். இன ஒருமைப்பாட்டுக்கு ஜப்பான் அளிக்கும் வலுவான முக்கியத்துவமும் பாகுபாடு தடுப்புச் சட்டங்கள் குறைவாக இருப்பதும், புதிதாக வருவோர் சமூகத்தில் முழுமையாகப் பங்கேற்பதைச் சிரமமாக்குகின்றன. இருந்தபோதிலும், மக்கள்தொகை நெருக்கடியைச் சமாளிக்கவும் நாட்டின் எதிர்கால வளத்தை உறுதிசெய்யவும் குடியேறுவோருக்கான மேம்பட்ட ஆதரவு அவசியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

சுருக்கம்

• பொருளாதாரப் பாதுகாப்பின்மை, மாறிவரும் சமூக நெறிகள், எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கையின்மை ஆகியவற்றால் ஜப்பானிய இளைஞர்களிடையே குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ளும் விருப்பம் கடுமையாகச் சரிந்துள்ளதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.
• திருமண விகிதங்கள் குறைந்து வருகின்றன; பாரம்பரிய பாலினப் பாத்திரங்கள் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகின்றன. ஆனால் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலை மற்றும் பாலினச் சமத்துவத்தை நோக்கிய முன்னேற்றம் மெதுவாக உள்ளது.
• நிதிச் சலுகைகளை மையமாகக் கொண்ட அரசாங்கக் கொள்கைகள் குறைந்த தாக்கத்தையே ஏற்படுத்தியுள்ளன. ஊதியத் தேக்கநிலை, அதிக வாழ்க்கைச் செலவுகள், பல்வகைக் குடும்பங்களுக்கான ஆதரவு ஆகியவற்றைச் சமாளிக்க ஆழமான கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்கள் தேவை.
• ஜப்பானின் மக்கள்தொகை நெருக்கடி பிற கிழக்காசிய நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது; நவீன பொருளாதார, சமூக யதார்த்தங்களில் வேரூன்றிய பிராந்தியச் சவாலை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.
• சுருங்கிவரும், முதியோர் அதிகரிக்கும் ஜப்பானிய மக்கள்தொகைக்கான தீர்வில் குடியேற்றம் அவசியமானதாகக் கருதப்பட்டாலும் அது சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது.
• இந்த மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்வது, இளைஞர்களுக்கு ஆதரவளிப்பது, குடும்பம் தொடங்குவது சாத்தியமானதும் விரும்பத்தக்கதுமான சமூகத்தை உருவாக்குவது ஆகியவற்றில்தான் ஜப்பானின் எதிர்காலம் தங்கியுள்ளது.