மலேசியாவின் மழைக்காடுகள் ஏன் பூமியின் மிகப் பழமையான சூழலமைப்புகளில் ஒன்றாக உள்ளன

அமேசானை விடப் பழமையான வனங்கள்

மலேசியாவின் வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள் பூமியில் இன்னமும் வாழும் மிகப் பழமையான சூழலமைப்புகளில் ஒன்றாகும். இவற்றின் வயது சுமார் 130 மில்லியன் ஆண்டுகள் எனப் பொதுவாகக் கணிக்கப்படுகிறது. இதனால், சுமார் 55 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானது எனப் பரவலாகக் குறிப்பிடப்படும் அமேசானைவிடவும், யெல்லோஸ்டோன், செரெங்கேட்டி, பான்ஃப் போன்ற புகழ்பெற்ற இயற்கைச் சின்னங்களைவிடவும் இவை பழமையானவை. தாமான் நெகாரா, குனுங் தஹானின் உயரமான மலைமுகடுகள் போன்ற இடங்களில், டைனோசர்கள் இன்னும் பூமியில் உலவிய காலத்திலிருந்தே உயிர்களின் தொடர்ச்சி நீடிக்கிறது. இந்த வியப்பூட்டும் தொன்மை வெறும் கற்பனையான பெருமை அல்ல. நீண்ட காலப்பகுதியில் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் காலநிலையும் நிலப்பரப்புகளும் வழக்கத்திற்கு மாறாக நிலைத்திருந்ததை இது பிரதிபலிக்கிறது.

பனிக்காலத்தில் ஐரோப்பாவிலும் வட அமெரிக்காவிலும் பிரம்மாண்டமான பனிப்படலங்கள் மீண்டும் மீண்டும் நிலப்பரப்பைச் சுரண்டி, சூழலமைப்புகளைப் புதிதாக உருவாக்கியதற்கு மாறாக, மலாய் தீபகற்பமும் போர்னியோவும் பூமத்திய ரேகைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளன. வடக்கே ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தொலைவில் பனிப்பாறைகள் முன்னேறியபோதும், இப்பகுதி வெப்பமாகவும் ஈரப்பதமாகவும் இருந்தது. இதனால், மிகக் கடுமையான பனிப்பாறைச் சேதத்திலிருந்து மலேசியாவின் வனங்கள் தப்பின. காலநிலை குளிர்ந்தபோதுகூட, பள்ளத்தாக்குகள், பாதுகாப்பான மலைச்சரிவுகள், ஆற்றுப் பாதைகள் ஆகியவற்றில் வெப்பமும் ஈரப்பதமும் நீடித்தன. சூழ்நிலைகள் மேம்படும் வரை தாவரங்களும் விலங்குகளும் வாழ இந்த இயற்கைப் புகலிடங்கள் இடமளித்ததால், வனங்கள் மீண்டும் முற்றிலும் புதிதாகத் தொடங்க வேண்டியிருக்கவில்லை. மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளாக, அவற்றின் சிக்கலான தன்மை தொடர்ந்து வளர்ந்தது.

புவியியலும் இதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தது. இப்பகுதியின் பெரும்பகுதி சுண்டா கண்டத்திட்டு மீது அமைந்துள்ளது. மலைகள், மலைமுகடுகள், ஆற்றுவலைப்பின்னல்கள் ஆகியவை ஜுராசிக் மற்றும் கிரிட்டேசியஸ் காலகட்டங்களில் வடிவமைந்த நிலையான கண்ட மேலோட்டுப் பகுதி இது. தொன்மையான நிலவடிவங்கள், பல்வேறு உயரங்களிலும் மண் வகைகளிலும் நிலையான வாழிடங்களை உருவாக்கின. தென்கிழக்கு ஆசிய மழைக்காடுகளின் தனித்துவத்தை வரையறுக்கும் பிரம்மாண்டமான மரவிதானங்களை உருவாக்கி வளர்ந்தவை, இப்பகுதியில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் டிப்டெரோகார்ப் மரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மரங்கள். காலமும் நிலைத்தன்மையும் காரணமாக, மலைச்சரிவுகள், பள்ளத்தாக்குகள், மலைமுகடுகள் முழுவதும் உயிரினங்கள் பரவிப் பல்வகைப்படுத்தப்பட்டன. இதனால், உலகளவில் அரிதான பல்லுயிர் பெருக்கத்தின் உயிருள்ள களஞ்சியம் உருவானது.

இந்த மழைக்காடுகள் பனிக்காலங்களை எப்படித் தாங்கின?

கடைசிப் பனியுகத்தின் உச்சம் சுமார் 21,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஏற்பட்டது. உயர் அட்சரேகைப் பகுதிகளில் பனிப்படலங்கள் விரிவடைந்தன; கடல் மட்டம் 100 மீட்டருக்கும் அதிகமாகக் குறைந்தது; இன்றைய மலேசியா, போர்னியோ, சுமத்ரா ஆகியவற்றையும் ஆசியப் பெருநிலப்பகுதியையும் நிலப்பாலங்கள் இணைத்தன. விரிவடைந்த இந்தச் சுண்டா கண்டத்திட்டு முழுவதும் காலநிலை வெப்பமண்டலத் தன்மையிலேயே நீடித்தது. பருவமழைகள் தொடர்ந்தன; ஈரமான வனங்கள் மலைச்சரிவுகளிலும் பாதுகாப்பான பள்ளங்களிலும் நிலைத்திருந்தன. பனிப்பாறைகள் இவ்வளவு தெற்கே வரவில்லை. எனவே, பொருத்தமான நுண்காலநிலைகள் நிலவிய இடங்களில் மழைக்காடுகளின் அமைப்பு குலையாமல் இருந்தது.

குளிர்ந்த அல்லது வறண்ட காலகட்டங்களை உயிரினங்கள் கடந்து வாழ முடிந்த இடங்களைக் குறிக்க விஞ்ஞானிகள் ‘புகலிடங்கள்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகின்றனர். மலேசியாவில், நம்பகமான நீராதாரம் கொண்ட பள்ளத்தாக்குகள், மேக ஈரப்பதத்தைப் பெறும் மலைச்சரிவுகள், ஆற்றங்கரையோரக் காடுகள் ஆகியவை இயற்கைப் பேழைகளாகச் செயல்பட்டன. சூழ்நிலைகள் மீண்டும் வெப்பமாகவும் ஈரமாகவும் மாறியபோது, உயிரினங்கள் மீண்டும் பரவின. சுருங்கி விரியும் இத்தகைய சுழற்சிகள், அடுக்குகளைக் கொண்ட, மீண்டெழும் திறனுள்ள உயிர்வலைப்பின்னலை உருவாக்கின.

தொன்மையான உயிரினக் குழுக்கள் இன்னும் செழித்து வாழ்வதற்கான காரணத்தை இந்த வரலாறு விளக்குகிறது. மலாயன் தபீர், பல்வேறு இருவாச்சி இனங்கள், பிரம்மாண்ட மலர்களைக் கொண்ட ரஃப்லேசியா, பூச்சிகளைப் பிடித்து உண்ணும் குடுவைத் தாவரங்கள் ஆகியவற்றின் வாழிடமாக மலேசியா உள்ளது. தாழ்நிலக் காடுகள், மலைக்காடுகள், மலைப்பகுதிக் காடுகள், கரிமச் சதுப்புநிலங்கள், சதுப்புநிலக் காடுகள் எனப் பலவகை வாழிடங்களில் பாலூட்டிகள், பறவைகள், இருவாழ்விகள், பூச்சிகள், பூஞ்சைகள் தத்தமது சூழியல் இடங்களை நிரப்புகின்றன. பல்லுயிர் பெருக்கத்தைச் சேர்த்துக்கொள்ளவும், இப்பகுதியை உலகின் முக்கிய பல்லுயிர் மையங்களில் ஒன்றாக்கும் சிறப்புத் தொடர்புகள் உருவாகவும் தொன்மையான சூழலமைப்புகளுக்கு நீண்ட காலம் இருந்தது.

இன்றைய மலேசிய மழைக்காடுகளின் தனித்துவம் என்ன?

மலாய் தீபகற்பம் மற்றும் மலேசிய போர்னியோ முழுவதும், அளவுகோல் எதுவாக இருந்தாலும் பல்லுயிர் பெருக்கு வியப்பூட்டுகிறது. மலாய் தீபகற்பத்தில் மட்டும் 15,000-க்கும் அதிகமான பூக்கும் தாவர இனங்கள் உள்ளன. முதிர்ந்த மழைக்காட்டின் ஒரு ஹெக்டேரில் மட்டும் 300 வெவ்வேறு மர இனங்கள் வரை இருக்கலாம். மலேசிய போர்னியோவில் குறைந்தது 600 பறவை இனங்கள் வாழ்கின்றன; அவற்றில் எட்டு இருவாச்சி இனங்களும் அடங்கும். புவியின் மிக அதிக பல்லுயிர் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாக மலேசியா அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. நாட்டின் நிலப்பரப்பில் குறைந்தது பாதியையாவது வனமாகப் பேணுவதற்கான கொள்கை உறுதிப்பாட்டையும் அது கொண்டுள்ளது. தேசிய வனப்பரப்பு தற்போது சுமார் 54.58 சதவீதமாக, அதாவது சுமார் 18.05 மில்லியன் ஹெக்டேராக இருப்பதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இதில் சதுப்புநிலக் காடுகள், கரிமச் சதுப்புநிலங்கள், தாழ்நில டிப்டெரோகார்ப் காடுகள், மலைக்காடுகள், மலைப்பகுதிக் காடுகள் ஆகியவை அடங்கும்.

அழிவின் விளிம்பிலுள்ள மலாயன் புலி, ஆசிய யானை, போர்னியோ உராங்குட்டான், நீண்ட மூக்குக் குரங்கு, குள்ள யானை, சூரியக் கரடி, மேகச் சிறுத்தை ஆகியவை இப்பகுதியின் புகழ்பெற்ற வனவிலங்குகளில் அடங்கும். டிப்டெரோகார்ப் போன்ற பிரம்மாண்ட மரங்கள் 60 மீட்டர் அல்லது அதற்கும் உயரமாக வளர்ந்து விதானங்களை உருவாக்குகின்றன. அவற்றின் கீழடுக்கில் ஆர்க்கிட்கள், பெரணிகள், பல்வேறு உள்ளூர் தாவரங்கள் வளர்கின்றன. இருவாச்சிகளும் விலங்கினங்களும் விதைகளைப் பரப்புகின்றன; வேட்டையாடும் விலங்குகள் தாவர உண்ணிகளின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன; எண்ணற்ற பூச்சிகள் மலர்களில் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்து ஊட்டச்சத்துகளை மறுசுழற்சி செய்கின்றன. நீண்ட காலத்தில் உருவான நுட்பமாகச் சமநிலைப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பாக மழைக்காடு செயல்படுகிறது.

மலாய் தீபகற்பத்தின் முக்கிய இடங்கள்

பஹாங், கிளந்தான், திரெங்கானு ஆகிய மாநிலங்களில் சுமார் 4,300 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள தாமான் நெகாரா, தொன்மையான மழைக்காட்டின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. 1938 முதல் பாதுகாக்கப்பட்டு வரும் இப்பகுதியில், விதான நடைபாதை, இரவுநேர வனவிலங்கு உலாக்கள், ஆற்றுப் பயணங்கள், பல நாள் நீடிக்கும் குனுங் தஹான் மலையேற்றம் உள்ளிட்ட சவாலான நடைபயணங்கள் உள்ளன. வனத்தைப் பற்றிய ஆழமான அறிவைக் கொண்ட பழங்குடிச் சமூகமான பத்தேக் மக்கள், இந்த நிலங்களுடன் தங்கள் பண்பாட்டுத் தொடர்பைப் பேணுகின்றனர். பொதுவாக மார்ச் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான, வறண்ட வானிலை நிலவும் காலத்தில் பார்வையாளர்கள் பயணங்களைத் திட்டமிடுகின்றனர்.

பேராக் மாநிலத்தில் உள்ள பெலும் தெமெங்கோர் நிலப்பரப்பு, மலேசியாவின் 10 இருவாச்சி இனங்களும் அதன் பரந்த வனத் தொகுதியில் காணப்படும் இடமாகும். ஜொகூர்-பஹாங் எல்லையில் அமைந்துள்ள எண்டாவ் ரொம்பின் தேசியப் பூங்கா, கரடுமுரடான நடைபாதைகள், அருவிகள், பழமையான தாழ்நிலக் காடுகள் ஆகியவற்றுக்குப் பெயர் பெற்றது. கடந்தகால காலநிலை மாற்றங்களைத் தாங்கி, இன்றும் தகவமைந்து வரும் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களை இப்பகுதிகள் காண வழிவகுக்கின்றன.

மலேசிய போர்னியோவின் முக்கிய வாழிடங்கள்

சபா மற்றும் சரவாக்கில், பழமையான வனங்களின் கடைசி பெரிய பரப்புகளில் சில மலேசிய போர்னியோவில் உள்ளன. தாழ்நில மழைக்காட்டுச் சூழலியலுக்கான முக்கிய ஆய்விடமாக டானும் பள்ளத்தாக்கு பாதுகாப்புப் பகுதி விளங்குகிறது. ‘சபாவின் தொலைந்த உலகம்’ என அடிக்கடி அழைக்கப்படும் மாலியாவ் பள்ளத்தாக்கு, தொலைதூரத்தில் அமைந்த வனமும் அருவிகளும் சூழ்ந்த அரங்க வடிவிலான நிலப்பரப்பைப் பாதுகாக்கிறது. சபாவில் உள்ள கினபட்டாங்கான் ஆற்றுவெள்ளச் சமவெளி, முக்கியமான பறவைகள் பகுதியும் முக்கிய பல்லுயிர் பகுதியும் ஆகும். ஆற்றங்கரையோரப் பாதைகளில் நகரும் யானைகள், நீண்ட மூக்குக் குரங்குகள், உராங்குட்டான்களுக்கு இது வாழ்வாதாரமாகத் திகழ்கிறது. சபாவில் சுமார் 215 பாலூட்டி இனங்கள் இருப்பதாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது; அவற்றில் சுமார் 40 சதவீத இனங்கள் பாதுகாப்புக் கவலைக்குரியவை. வளமான சூழலமைப்புகள்கூட துண்டாடப்படும்போது எவ்வளவு எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

மலேசிய போர்னியோவின் பாதுகாப்பு முயற்சிகள், வாழிடங்களை மீண்டும் இணைப்பதில் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றன. கெருவாக் உயிரினப் பாதை மற்றும் கெருவாக் கன்னி வனக் காப்பகம் போன்ற திட்டங்கள், வனப்பகுதிகளை இணைத்து, உணவு தேடும் இடங்களுக்கும் இனப்பெருக்க இடங்களுக்கும் இடையே வனவிலங்குகள் பாதுகாப்பாகச் செல்ல வழிவகுக்கின்றன. ஜெண்டிங் உயிரினப் பாதை முயற்சி உள்ளிட்ட, முன்னாள் தோட்டப்பயிர் நிலங்களில் மேற்கொள்ளப்படும் மறுசீரமைப்புப் பணிகள், சீரழிந்த நிலத்தை மீண்டும் வனப் பாதைகளாக மாற்றுகின்றன. இந்தத் திட்டங்கள் ஆற்றங்கரைகளை உறுதிப்படுத்தி, மண் அரிப்பைக் குறைத்து, அருகிலுள்ள சமூகங்களுக்கு அத்தியாவசியப் புரதத்தை வழங்கும் உள்ளூர் மீன்வளத்தையும் ஆதரிக்கின்றன. இதில் ‘ஆற்று மக்கள்’ எனப் பொருள்படும் ஒராங் சுங்காய் சமூகமும் அடங்கும்.

அறிவியல் மற்றும் கண்டுபிடிப்புகளுக்கான உயிருள்ள ஆய்வகம்

மலேசியாவின் தொன்மையான வனங்கள், ஆராய்ச்சி மற்றும் புத்தாக்கத்திற்கான முதன்மையான இடங்களுமாகும். பினாங்கு மலையில், கலிஃபோர்னியா அறிவியல் அகாடமி மற்றும் மலேசிய அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள் உள்ளிட்ட சர்வதேசக் குழு, வனங்கள் மற்றும் நீரோடைகளின் பல்லுயிர் பெருக்கம் குறித்து விரிவான ஆய்வை நடத்தியது. வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் உள்ள உயிர்களில் பெரும்பாலானவை தரையிலிருந்து உயரத்தில் வாழ்வதால், வனவிதானப் பல்லுயிரைப் படிப்பதற்கான மலேசியாவின் முதல் ஒருங்கிணைந்த முயற்சியும் இதில் அடங்கியது. மரவிதானத்தின் பல்வேறு உயரங்களிலிருந்து மாதிரிகளைச் சேகரித்து, எதிர்கால ஆய்வுகளுக்கான அடிப்படைத் தரவுகளை உருவாக்கும் வகையில் இலைகளைத் தாவர மாதிரிக் காப்பகங்களில் ஆய்வாளர்கள் பாதுகாத்தனர். காலப்போக்கில் இலை வடிவம், இலைத்துளைகள், நிலையான கார்பன் ஐசோடோப்புகள் ஆகியவற்றை ஒப்பிடுவதன் மூலம், வெப்பநிலை, மழைப்பொழிவு, கார்பன் டைஆக்சைடு அளவுகள் மாறும்போது மரங்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகின்றன என்பதை ஆய்வாளர்கள் கண்காணிக்க முடியும். ‘தி ஹேபிடட்’ பகுதியில் உள்ள விதான நடைபாதைகள் போன்ற கல்வி வசதிகள், முன்பு விஞ்ஞானிகளால் மட்டுமே அணுக முடிந்த வனத்தின் பல்வேறு அடுக்குகளைப் பொதுமக்கள் நேரில் அனுபவிக்க உதவுகின்றன. அதேவேளை, பரந்த நிலப்பரப்புக்கு யுனெஸ்கோ உயிர்க்கோளக் காப்பக அங்கீகாரம் பெற உள்ளூர் கூட்டாளர்கள் முயற்சி செய்கின்றனர்.

ஒலியைக் கேட்டு கண்காணிக்கும் தொழில்நுட்பமும் பாதுகாப்புப் பணிகளை மாற்றி வருகிறது. உயிரொலியியல் முறையில், விடியற்காலக் கிப்பன் குரல்கள் முதல் இருவாச்சிகளின் இறக்கையசைவும் மாலையில் ஒலிக்கும் பூச்சிகள், தவளைகளின் கூட்டு ஒலியும் வரை, வனத்தின் ஒலியலைகளை வானிலையைத் தாங்கும் பதிவுக் கருவிகள் மூலம் பதிவு செய்கின்றனர். பல உயிரினங்களுக்குத் தனித்துவமான குரல்கள் இருப்பதால், அவற்றின் பதிவுகள் வனவிலங்குகளைக் கண்காணிப்பதற்கான ஊடுருவாத முறையை வழங்குகின்றன. குறிப்பாக, கருவிகள் சூரிய ஆற்றலில் இயங்கி, தரவுகளைத் தொலைவிலிருந்து அனுப்பும்போது, மனிதத் தொந்தரவு மிகக் குறைவாக இருக்கப் பரந்த பகுதிகளிலும் நீண்ட காலத்துக்கும் இந்த முறையைப் பயன்படுத்தலாம். சபாவில், பாதுகாக்கப்பட்ட வனங்களையும் மரம் வெட்டப்பட்ட பகுதிகளையும் தோட்டப்பயிர் நிலங்களையும் ஒப்பிடுவதற்காக ஒலிப் பதிவுத் தொகுப்புகளை உருவாக்கும் சேஃப் உயிரொலியியல் திட்டம் போன்ற முயற்சிகள் நடைபெறுகின்றன. இதேபோன்ற பணிகள் பினாங்கிலும் காலப்போக்கிலான மாற்றங்களைப் பதிவு செய்கின்றன.

ஒலித் தரவுகளுடன் செயற்கை நுண்ணறிவும் பெருகிய முறையில் இணைக்கப்படுகிறது. செயின்சா அல்லது லாரிகளின் ஒலியை அடையாளம் காணும் வகையில் வழிமுறைகள் கற்றுக்கொள்ளலாம்; சந்தேகத்திற்கிடமான சட்டவிரோதச் செயல்பாடுகள் குறித்து வனக்காவலர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கலாம். யானைகள் வாழும் பகுதிகளில், ஒலி அறிகுறிகள் மற்றும் நகர்வு முறைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட முன்னறிவிப்பு மாதிரிகள், யானைக் கூட்டங்கள் தோட்டப்பயிர் நிலங்களை நெருங்கும்போது சமூகங்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கலாம். இதனால், விலங்குகளைப் பாதுகாத்தபடி மோதல்களைக் குறைக்க முடியும். பெரும் பரப்பில் மேற்கொள்ளப்படும் இதே ஒலிக் கண்காணிப்பு, காட்டுத்தீ அல்லது வறட்சிக்குப் பிறகு ஏற்படும் அசாதாரண அமைதியையும் கண்டறிந்து, சூழலின் அழுத்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டலாம். ஒலி, பாதுகாப்பு மற்றும் மறுசீரமைப்புக்கான களம்சார் முடிவுகளை வழிநடத்தும் ஆதாரமாக மாறுகிறது.

தொன்மையான சூழலமைப்பின் மீதான அழுத்தங்கள்

மலேசியாவின் மழைக்காடுகள் தொன்மையானவை என்பதால் அவை பாதிப்பிலிருந்து தப்பிவிடும் என்று பொருளல்ல. போர்னியோ முழுவதும், 20ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் வன இழப்பு வேகமாக அதிகரித்து, புதிய ஆயிரமாண்டிலும் தொடர்ந்தது. 1973 முதல் 2015 வரை போர்னியோவின் மழைக்காடுகளில் பாதியளவு இழக்கப்பட்டதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. சபா மற்றும் சரவாக்கில், 2002 முதல் 2019 வரை முதன்மை வனத்தின் பரப்பளவு சுமார் 17.9 சதவீதம் குறைந்தது. மரம் வெட்டுதல், தோட்டப்பயிர்களுக்காக நிலம் மாற்றுதல், காட்டுத்தீ ஆகியவையே முக்கியக் காரணங்கள். வனம் அழிக்கப்படும்போது மண் அரிக்கப்பட்டு, அதன் வளம் குறைகிறது; ஆறுகள் அதிக அளவு வண்டலைச் சுமந்து செல்கின்றன. வனத் துண்டாடல், பெரிய வாழிடங்களைச் சிறிய, தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பகுதிகளாகப் பிரிக்கிறது. இவை நீண்ட தொலைவு நகரும் பாலூட்டிகளின் உயிர்வாழ்வுக்குத் தேவையான எண்ணிக்கையிலான இனக்குழுக்களைத் தாங்க முடியாது. வேட்டையாடுதல் மற்றும் வனவிலங்கு வணிகம் கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. வெப்ப அலைகள், வறட்சி ஆகியவற்றைத் தீவிரப்படுத்தும் காலநிலை மாற்றமும் ஆபத்தை அதிகரிக்கிறது; இதனால் கரிமச் சதுப்புநிலங்கள் தீப்பற்றுவதற்கான வாய்ப்பு உயர்கிறது.

பாமாயில் இந்தக் கதையிலும் பிராந்தியப் பொருளாதாரத்திலும் மைய இடம் வகிக்கிறது. மலேசியாவும் இந்தோனேசியாவும் இணைந்து உலகச் சந்தையில் சுமார் 87 சதவீதப் பாமாயிலை வழங்குகின்றன. உணவு, வீட்டுப் பயன்பாட்டுப் பொருட்கள், அழகுசாதனப் பொருட்கள், உயிரி எரிபொருள் ஆகியவற்றில் பாமாயில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பல உற்பத்தியாளர்களின் வருமானத்தை இது உயர்த்தியுள்ளதுடன், கணிசமான வேலைவாய்ப்புகளையும் வழங்குகிறது. அதேவேளை, பெரிய அளவிலான நிலமாற்றம் வாழிட இழப்புக்கும் துண்டாடலுக்கும் முக்கியக் காரணமாக உள்ளது. 2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு போர்னியோவில் அழிக்கப்பட்ட வனங்களில் பெரும்பகுதி எண்ணெய்ப்பனைத் தோட்டங்களாக மாற்றப்பட்டதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. 2000 முதல் 2018 வரை அழிக்கப்பட்ட வனங்களில் சுமார் 39 சதவீதம் தோட்டங்களாக மாறியதாக ஓர் ஆய்வு கணித்துள்ளது. மீதமுள்ள தொன்மையான வனங்களை நிலைநிறுத்தும் நில மேலாண்மையுடன் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் இணைப்பதே சவால்.

பயனளிக்கும் பாதுகாப்பு உத்திகள்

தனித்தனியான பூங்காக்களை மட்டும் பாதுகாப்பதிலிருந்து, நிலப்பரப்புகளை இணைக்கும் வலைப்பின்னல்களையும் வனவழித் தடங்களையும் உருவாக்கும் அணுகுமுறைக்கு பாதுகாப்புப் பணிகள் மாறி வருகின்றன. 2007ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட மூன்று நாடுகள் இணைந்த ‘போர்னியோவின் இதயம்’ முயற்சி, மலேசியா, இந்தோனேசியா, புரூணை முழுவதும் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் மற்றும் நிலைத்த வன மேலாண்மை மூலம் பரந்த, சிதைவடையாத வனப்பரப்பைப் பாதுகாக்க முயல்கிறது. சபாவில், கினபட்டாங்கான் ஆற்றங்கரையில் கெருவாக் உயிரினப் பாதை, ஹுட்டான் போன்ற கூட்டாளர்கள் முன்னெடுக்கும் சமூகத்தின் தலைமையிலான மறுவனமாக்கல் ஆகிய திட்டங்கள் வனத் துண்டுகளை இணைக்கின்றன. உள்ளூர் மரங்களை நடுவது மண் அரிப்பைக் குறைத்து, ஆற்றுப்பாதைகளை நிலைப்படுத்தி, நீர்த் தரத்தை மேம்படுத்தி, மீன்வளத்தை நம்பியிருக்கும் சமூகங்களுக்கான மீன் பிடிப்பையும் அதிகரிக்கிறது. ஜெண்டிங் ஹைலண்ட்ஸில், களத் திட்டங்கள், இயற்கைப் புகைப்படம், இளையோர் வனக்காவலர் நடவடிக்கைகள் ஆகியவை விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகின்றன. அதேவேளை, மிகச் சிறிய வனத் தாவரமான திஸ்மியா லிம்கோக்தாயி சமீபத்தில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருப்பது, கண்டறிந்து பாதுகாக்க வேண்டிய பல்லுயிர் இன்னும் எவ்வளவு எஞ்சியுள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. அழிவின் மிக அதிக ஆபத்திலுள்ள இந்த இனத்தைப் பாதுகாக்க திசு வளர்ப்பு ஆய்வுகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

மலேசிய போர்னியோவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள், மரம் வெட்டப்பட்ட வனங்களும் உயர்ந்த பாதுகாப்பு மதிப்பைக் கொண்டிருப்பதை காட்டுகின்றன. கன்னி வனம், மரம் வெட்டப்பட்ட வனம், எண்ணெய்ப்பனைத் தோட்டம் ஆகியவற்றில் பாலூட்டிகளை ஒப்பிட்ட ஓர் ஆய்வில், மரம் வெட்டப்பட்ட பகுதிகளின் மிகச் சிறிய அளவிலான இடங்களில் இனச் செழுமை குறைவாக இருக்கக்கூடும் என்றாலும், வெவ்வேறு இடங்களை ஒப்பிடும்போது இனப் பன்மை பெரும்பாலும் அதிகமாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. இடங்களுக்கிடையிலான இனக் கூட்டமைப்பு வேறுபாட்டைச் சூழலியலாளர்கள் ‘பீட்டா பன்மை’ என்கின்றனர். நிலப்பரப்பு அளவில் பார்த்தால், வேட்டையாடுதல் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, மேலும் நிலமாற்றம் தடுக்கப்படும் பட்சத்தில், பெரிய மரம் வெட்டப்பட்ட வனங்கள்கூட முதிர்ந்த வனங்களைப் போன்ற பாலூட்டி இனக்குழுக்களைத் தாங்க முடியும். கொள்கை வகுப்புக்கு இந்த முடிவு முக்கியமானது. மாற்றமடைந்த வனத்தின் பெரிய பகுதிகளை அப்படியே வைத்திருப்பது, அவற்றைத் தோட்டங்களாக மாற்றுவதைவிடப் பல்லுயிருக்கு மிகச் சிறந்தது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

மக்கள், வாழ்வாதாரம், இயற்கைச் சுற்றுலா

பழங்குடிச் சமூகங்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக இந்த வனங்களுடன் இணைந்து வாழ்ந்து வருகின்றன. தாமான் நெகாராவுடன் தொடர்பைப் பேணும் பத்தேக் மக்கள் உள்ளிட்ட, மலாய் தீபகற்பத்தின் ஒராங் அஸ்லி சமூகத்தினரிடம் உண்ணக்கூடிய தாவரங்கள், மருத்துவ மூலிகைகள், வனவிலங்குகளின் நடத்தை, பருவகாலப் போக்குகள் பற்றிய அறிவு உள்ளது. இந்த அறிவை பாடநூல்களில் காண முடியாது. முடிவெடுக்கும் செயல்முறைகளில் அவர்களின் பங்கேற்பும், மரபுவழி உரிமைகளுக்கு மதிப்பளிப்பதும் நீடித்த பாதுகாப்புக்கு அவசியம். தொழில்துறை மரம் வெட்டுதலும் எண்ணெய் அகழ்வும் சில சமூகங்களை இடம்பெயரச் செய்ததுடன், நோய்களையும் அறிமுகப்படுத்தி, அவர்களின் உடல்நலத்துக்கும் பண்பாட்டுக்கும் அச்சுறுத்தலாகியுள்ளன. வலுவான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள், கூட்டுப் பொறுப்பு மேலாண்மை, நியாயமான பலன்கள் ஆகியவை சமூக நலனுடன் பாதுகாப்புப் பணிகளை இணைக்கலாம்.

பாதுகாப்பையும் வாழ்வாதாரத்தையும் இணைக்கும் நடைமுறைப் பாலமாக இயற்கைச் சுற்றுலா அமைகிறது. மலாய் தீபகற்பத்தில், பார்வையாளர்கள் தாமான் நெகாராவின் விதான நடைபாதையில் நடக்கின்றனர், குகைகளை ஆராய்கின்றனர், கெலா சரணாலயத்துக்கு ஆற்றுப் பயணம் மேற்கொள்கின்றனர்; விலங்குகளின் தடங்கள், பறவைகளின் குரல்கள் குறித்து விளக்கும் வழிகாட்டிகளிடமிருந்து கற்றுக்கொள்கின்றனர். போர்னியோவில், உராங்குட்டான் மறுவாழ்வு முயற்சிகளைச் செபிலோக் பார்வையிட வழிவகுக்கிறது; டானும் பள்ளத்தாக்கு பாதுகாப்புப் பகுதியும் மாலியாவ் பள்ளத்தாக்கும் உலகத் தரத்திலான மழைக்காட்டு அனுபவங்களை வழங்குகின்றன. சரவாக்கில் உள்ள குனுங் முலு தேசியப் பூங்கா, சுண்ணாம்புப் பாறைக் கோபுரங்களுக்கும் மாலைநேரத்தில் வௌவால்கள் கூட்டமாக வெளியேறும் காட்சிக்கும் புகழ்பெற்றது. பேராக்கில், பெலும் தெமெங்கோர் பகுதியில் படகு வீடுகள் மற்றும் வன நடைபாதைகள் மூலம் வனவிலங்குகளைக் காணலாம். ஜெண்டிங் ஹைலண்ட்ஸ் இயற்கை நடைபாதைகளைத் தனித்த ஈர்ப்பாக மாற்றியுள்ளது. திஸ்மியா லிம்கோக்தாயி கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பது, கவனமான ஆய்வின் அறிவியல் மதிப்பை வலியுறுத்துகிறது. ஆய்வாளர்கள், உள்ளூர் குழுக்கள், தனியார் கூட்டாளர்கள் ஆகியோரின் ஒத்துழைப்பு, இயற்கை குறித்த ஆவணப்படுத்தலைக் களத்தில் மேம்பட்ட பாதுகாப்பாக மாற்ற உதவும்.

பொறுப்பான பயணம் பாதுகாப்புப் பணிகளை வலுப்படுத்தும். உள்ளூர் வழிகாட்டிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது, குப்பை போடாமல் இருப்பது, குறிக்கப்பட்ட பாதைகளில் செல்வது, வனவிலங்குகளுக்கு மதிப்பளிப்பது ஆகியவை பாதிப்பைக் குறைக்க உதவும். சுற்றுலாப் பயணிகளின் செலவுகள் வழிகாட்டுதல், ஆராய்ச்சி, பூங்கா மேலாண்மை ஆகியவற்றில் வேலைவாய்ப்புகளை ஆதரிக்கின்றன. இதனால், வனங்களை அழித்த நிலத்தைவிட அவற்றை அப்படியே பேணுவது அதிக மதிப்புடையதாகிறது.

மலேசியாவுக்கு அப்பாலும் இது ஏன் முக்கியம்?

தொன்மையான மழைக்காடுகள் புவியின் அடிப்படை உள்கட்டமைப்பாகும். வெப்பமண்டல வனங்கள் பூமியின் மேற்பரப்பில் சுமார் 6 சதவீதத்தையே கொண்டிருந்தாலும், அறியப்பட்ட உயிரினங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவற்றைத் தாங்குகின்றன. அவற்றின் மரங்கள் பெருமளவு கார்பனைச் சேமிக்கின்றன; ஆவியுயிர்ப்பு மூலம் காற்றைக் குளிர்விக்கின்றன; பிராந்தியங்கள் முழுவதும் மழை உருவாக உதவுகின்றன. மலேசியாவில், வனங்கள் சூழ்ந்த நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகள் நீரோட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்தி, கீழ்ப்பகுதிகளில் வெள்ள அபாயத்தைக் குறைக்கின்றன. மரவேர்கள் மலைச்சரிவுகளையும் மண்ணையும் உறுதிப்படுத்தி, கடுமையான புயல்களின்போது நிலச்சரிவு ஏற்படும் வாய்ப்பைக் குறைக்கின்றன. அலைகளை உடைத்து வண்டலைப் பிடிப்பதன் மூலம், சதுப்புநிலக் காடுகள் கடலோரச் சமூகங்களைப் புயல் அலைகளிலிருந்து பாதுகாக்கின்றன.

மழைக்காடுகள் மகத்தான அறிவியல் மற்றும் மருத்துவ ஆற்றலையும் கொண்டுள்ளன. நவீன மருந்துகளில் கால்பங்குக்கும் மேற்பட்டவை, முதலில் தாவரங்களில் கண்டறியப்பட்ட சேர்மங்களின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டவை. இருப்பினும், வெப்பமண்டலத் தாவர இனங்களில் சுமார் ஒரு சதவீதம் மட்டுமே மருந்தியல் பயன்பாட்டுக்காக ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. வனம் ஒன்றை இழப்பது, அறிவியல், உணவுப் பாதுகாப்பு அல்லது காலநிலை மாற்றத்தைத் தாங்கும் திறன் ஆகியவற்றுக்கான வாய்ப்புகளை இழப்பதாகும். மலேசியாவின் தொன்மையான மழைக்காடுகளை அப்படியே பேணுவது, உள்ளூர் சமூகங்களுக்குப் பலன் அளிப்பதுடன் உலகளாவிய நிலைத்தன்மைக்கும் பங்களிக்கும் உயிருள்ள அமைப்பைப் பாதுகாக்கிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• மலேசியாவின் மழைக்காடுகள் சுமார் 130 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானவை; அமேசானைவிடவும் பழமையானவை.
• பூமத்திய ரேகைப் பகுதியின் காலநிலையும் இயற்கைப் புகலிடங்களும், வடக்குப் பகுதிகளின் பல வனங்களை அழித்த பனிப்பாறை மாற்றங்களிலிருந்து இப்பகுதியைக் காத்தன.
• சுண்டா கண்டத்திட்டின் தொன்மையான புவியியல், உயிரினங்கள் நீண்ட காலமாகப் பரிணமிப்பதற்கான நிலையான வாழிடங்களை வழங்கியது.
• மலாய் தீபகற்பத்தில் 15,000-க்கும் மேற்பட்ட பூக்கும் தாவர இனங்களும், ஒரு ஹெக்டேருக்கு 300 மர இனங்கள் வரையும் உள்ளன.
• மலேசிய போர்னியோவில் உராங்குட்டான்கள், குள்ள யானைகள், நீண்ட மூக்குக் குரங்குகள், சூரியக் கரடிகள், எட்டு இருவாச்சி இனங்கள் ஆகியவை வாழ்கின்றன.
• சதுப்புநிலக் காடுகள், கரிமச் சதுப்புநிலங்கள், தாழ்நில டிப்டெரோகார்ப் காடுகள், மலைக்காடுகள், மலைப்பகுதிக் காடுகள் உள்ளிட்ட பகுதிகளில், நாட்டின் 50 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான வனப்பரப்பை மலேசியா பேணுகிறது.
• மரம் வெட்டுதல், தோட்டப்பயிர் விரிவாக்கம், காட்டுத்தீ ஆகியவற்றால் 1970களிலிருந்து போர்னியோவின் பெரும் வனப்பரப்புகள் இழக்கப்பட்டுள்ளன.
• சபாவில் மேற்கொள்ளப்படும் இணைப்புத் திட்டங்களும் வன மறுசீரமைப்பும், வனவிலங்குகளுக்கும் உள்ளூர் மீன்வளத்துக்கும் ஆதரவளிக்கும் பாதைகளை மீண்டும் உருவாக்குகின்றன.
• உயிரொலியியல் உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பங்கள், பல்லுயிரைக் கண்காணிக்கவும் அச்சுறுத்தல்களைக் கண்டறியவும் பரந்த அளவில் பயன்படுத்தக்கூடிய, குறைந்த பாதிப்புள்ள கருவிகளை வழங்குகின்றன.
• வேட்டையாடுதல் மற்றும் தோட்டப்பயிர்களாக மாற்றுதல் தடுக்கப்படும்போது, மரம் வெட்டப்பட்ட வனங்களும் உயர்ந்த பாதுகாப்பு மதிப்பைக் கொண்டிருக்கின்றன.