தென் கொரியாவில் 40 வயதினரின் மரணத்துக்கு தற்கொலை முதன்மைக் காரணமாகிறது

பதிவான உயர்வு, தீவிரமடையும் மனநல நெருக்கடியை வெளிப்படுத்துகிறது

தென் கொரியாவில் நடுத்தர வயதினரின் மரணத்துக்கு இப்போது தற்கொலை முதன்மைக் காரணமாக உள்ளது. 2024ஆம் ஆண்டில் 14,872 பேர் தற்கொலையால் உயிரிழந்ததாகவும், இது 13 ஆண்டுகளில் இல்லாத உயர்வு என்றும் முந்தைய ஆண்டைவிட 6 சதவீதம் அதிகம் என்றும் கொரியா புள்ளிவிவரத் துறையின் புதிய தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. ஒரு லட்சம் பேருக்கு 29.1 மரணங்கள் என தேசிய தற்கொலை விகிதம் உயர்ந்துள்ளது. இது 2011க்குப் பிறகு பதிவான மிக உயர்ந்த அளவு; பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பின் (OECD) உறுப்பு நாடுகளின் சராசரியைவிட ஏறத்தாழ மூன்று மடங்கு அதிகம். 1983ஆம் ஆண்டில் பதிவுகள் தொடங்கியதிலிருந்து முதல்முறையாக, 40 வயதினரின் மரணத்துக்குப் புற்றுநோயைவிட தற்கொலை முதன்மைக் காரணமாகியுள்ளது. அந்த வயதுப் பிரிவில் நிகழ்ந்த மரணங்களில் 26 சதவீதம் தற்கொலையால் ஏற்பட்டவை; புற்றுநோயால் ஏற்பட்டவை 24.5 சதவீதம். நீண்டகாலமாகக் கவலையளித்து வந்த இந்தப் பிரச்சினை, நாடு தழுவிய மனநல நெருக்கடியின் புதிய முனையாக மாறியுள்ளது.

இந்த அதிகரிப்பு பல்வேறு மக்கள்தொகைப் பிரிவுகளிலும் காணப்பட்டாலும், எல்லா இடங்களிலும் ஒரே அளவில் இல்லை. பெண்களைவிட ஆண்கள் தற்கொலையால் உயிரிழக்கும் விகிதம் 2.5 மடங்கு அதிகம். பதின்ம வயதினர், 20 வயதினர், 30 வயதினரின் மரணத்துக்கு நீண்டகாலமாகத் தற்கொலையே முதன்மைக் காரணமாக இருந்து வருகிறது. 2024லும் இந்த நிலை தொடர்ந்தது. குடும்பத்தின் நிதிநிலையையும் பராமரிப்புப் பொறுப்புகளையும் பெரும்பாலும் தாங்கும் 40 வயதினர் எதிர்கொள்ளும் பாதிப்பு மேலும் அதிகரித்தது. அதிகாரபூர்வக் கணக்கின்படி, 40 வயதினரிடையேயான தற்கொலை விகிதம் ஒரு லட்சம் பேருக்கு 31.6 என்பதிலிருந்து 36.2 ஆக உயர்ந்தது.

பதின்ம வயதினரிடையே, 2024ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த மரணங்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி, அதாவது 48.2 சதவீதம் தற்கொலையால் ஏற்பட்டவை. இது முந்தைய ஆண்டின் 46.1 சதவீதத்திலிருந்து அதிகரித்துள்ளது. 30 வயதினரிடையே இந்தப் பங்கு 2023இல் 40.2 சதவீதமாக இருந்தது; 2024இல் 44.4 சதவீதமாக உயர்ந்தது. நாட்டின் முதியோர் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்தபோதும், 70 வயதினரிடையேயும் 80 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களிடையேயும் தற்கொலை விகிதம் குறைந்தது. இதிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிவது இதுதான்: கொரியாவில் இளமை மற்றும் நடுத்தர வயதுகளில் தடுக்கக்கூடிய, திட்டமிட்ட சுய உயிரிழப்புகள் அதிகரித்து வருகின்றன; மிக முதிய வயதில் நீண்டகால நோய்களே மரணத்துக்கு அதிகம் காரணமாகின்றன.

நடுத்தர வயதினரின் பாதிப்பு ஏன் அதிகரிக்கிறது

கொரியாவில் நடுத்தர வயதினரின் வாழ்க்கையில் நிதி நெருக்கடி, பணிச்சுமை, குடும்பப் பொறுப்புகள் ஆகியவை ஒன்றாகக் குறுக்கிடுகின்றன. 40 வயதினர் பெரும்பாலும் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகளுக்கு ஆதரவளிப்பதுடன், வயதான பெற்றோரையும் கவனித்துக்கொள்கின்றனர். அதிகப் பொறுப்பும் நீண்ட வேலை நேரமும் கொண்ட பணிகளில் அவர்கள் அடிக்கடி இருக்கிறார்கள். வீடு, கல்வி, பராமரிப்புச் செலவுகள் அதிகமாக இருக்கும் காலகட்டத்தில் வருமானத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டிய அழுத்தம் மனநலத்தைப் பாதிக்கலாம். இந்த வயதில் நிதிப் பின்னடைவோ வேலைப் பாதுகாப்பின்மையோ ஏற்பட்டால், அதன் தாக்கம் குடும்பச் செலவுத்திட்டம், குடும்ப வாழ்க்கை, தனிப்பட்ட அடையாளம் எனப் பலவற்றிலும் பரவலாம்.

பொருளாதாரச் சுமையும் இரு தலைமுறையினரையும் கவனிக்கும் நிலையும்

40 வயதுகளில் கடன் தவணைகள், வீட்டு அடமானச் சுமை, கல்விச் செலவுகள் எனப் பலவும் குவிகின்றன. கல்விச் செயல்திறன் மற்றும் கூடுதல் பயிற்சி வகுப்புகள் தொடர்பாகப் பெற்றோருக்கு அதிக எதிர்பார்ப்புகள் உள்ளன. அதே நேரத்தில், நாள்பட்ட நோய்களுடன் நீண்டகாலம் வாழும் பெற்றோருக்கு ஆதரவளிக்கும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரிக்கிறது. இரு தலைமுறையினரையும் கவனிக்கும் இந்த நிலை மன அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது. இந்தத் தொடர்ச்சியான சமநிலைப்படுத்தும் முயற்சி பதற்றத்துக்கும் மனச்சோர்வுக்கும் வழிவகுக்கலாம்; குறிப்பாக உதவி நாடத் தயங்கினாலோ வேலை நேரத்தில் சேவைகளை எளிதில் அணுக முடியாவிட்டாலோ இது தீவிரமடையும்.

மனநலப் பாதிப்பு குறித்த களங்கம், சேவை அணுகல், பாலின இடைவெளி

மனநலப் பாதிப்பு குறித்த சமூகக் களங்கம் இன்னும் தடையாக உள்ளது. வேலையிடத்திலோ குடும்பத்தினரிடமோ நண்பர்களிடமோ மதிப்பிடப்படுவோம் என்ற அச்சத்தால் பலரும் ஆலோசனை அல்லது மனநல மருத்துவச் சேவைகளை நாடத் தயங்குகின்றனர். உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்டாமல் உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும் என்ற அழுத்தம் ஆண்களுக்கு அதிகம். பெண்களைவிட ஆண்கள் தற்கொலையால் அதிகம் உயிரிழப்பதற்கு இதுவும் ஓரளவு காரணமாகிறது. சேவைகளை அணுகுவதும் மற்றொரு சவால். சில சமூகங்களில் கட்டுப்படியாகும், வசதியான மனநலச் சேவைகளைப் பெறுவது கடினமாக இருக்கலாம். பல பகுதிகளில் நிபுணர்களைச் சந்திப்பதற்கான காத்திருப்பு நேரமும் நீண்டுள்ளது. சிகிச்சை தாமதமானால் நெருக்கடி விரைவாக மோசமடையலாம்.

மற்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் தென் கொரியா

சர்வதேச அளவில் ஒப்பிடும்போது கொரியாவின் தற்கொலை விகிதம் மிகவும் அதிகமாக உள்ளது. OECD உறுப்பு நாடுகளில், ஒரு லட்சம் பேருக்கு 10.8 என்ற OECD சராசரியைவிட ஏறத்தாழ மூன்று மடங்கு அதிகமான தற்கொலை மரண விகிதத்துடன் கொரியா முதலிடத்தில் உள்ளது. முதன்மை மருத்துவப் பராமரிப்பு, சமூக மனநலச் சேவைகள், தற்கொலை வழிமுறைகளுக்கான அணுகலைக் கட்டுப்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் தொடர்ச்சியாக முதலீடு செய்ததன் மூலம், கடந்த பத்தாண்டுகளில் பல OECD நாடுகள் தற்கொலை மரண விகிதத்தைக் குறைத்துள்ளன. கொரியாவில் 2011க்குப் பிறகு இந்த விகிதம் குறைந்திருந்தாலும், சமீப ஆண்டுகளில், குறிப்பாக இளையோர் மற்றும் நடுத்தர வயதினரிடையே, மீண்டும் அதிகரித்துள்ளது.

குறுகிய கால ஏற்ற இறக்கங்களும் முக்கியம். 2024ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் வெளியான மாதாந்திர ஆரம்பக் கணக்குகள், ஜனவரியில் இதுவரை இல்லாத மாதாந்திர உயர்வுடன் வழக்கத்துக்கு மாறான அதிகரிப்பைக் காட்டின. பருவநிலை மற்றும் சமூகக் காரணிகளால் மாதாந்திர எண்ணிக்கைகள் மாறக்கூடும்; குறுகியகால அதிர்ச்சிகளையோ பரவலாகச் செய்தியாக்கப்பட்ட துயரச் சம்பவங்களின் பின்விளைவுகளையோ அவை பிரதிபலிக்கலாம். ஒரு மாதத்தின் எண்ணிக்கை மட்டும் ஒரு போக்கை வரையறுக்காது. இருந்தாலும், அந்த அதிகரிப்பு ஆண்டின் இறுதி உயர்வை முன்னறிவிக்க உதவியதுடன், தொடர்ச்சியான சமூகத் தொடர்பு முயற்சிகள், சிறந்த ஊடக நடைமுறைகள், 24 மணி நேர நெருக்கடிப் பதில் சேவைகள் ஆகியவற்றுக்கான கோரிக்கைகளையும் வலுப்படுத்தியது.

தற்கொலை அபாயம் அதிகமாகக் குவியும் பகுதிகளும் உள்ளூர் சூழலின் முக்கியத்துவமும்

சமூக அளவிலான போக்குகள் குறித்த ஆய்வுகள், தற்கொலை அபாயம் எல்லா இடங்களிலும் சமமாகப் பரவவில்லை என்பதைக் காட்டுகின்றன. மாவட்ட அளவிலான தரவுகளை ஆய்வு செய்த 2024ஆம் ஆண்டின் ஓர் ஆய்வில், தற்கொலை மரண விகிதங்கள் புவியியல் ரீதியாகக் குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் குவிவதும், ஆண்களிடையேயும் கிராமப்புற மற்றும் கடலோரப் பகுதிகளிலும் விகிதம் அதிகமாக இருப்பதும் கண்டறியப்பட்டது. ஆண்களிடையே தற்கொலை மரணங்கள் அதிகமுள்ள பகுதிகளில் சில சமூகப் பண்புகள் தென்பட்டன: முதியோர் விகிதம் அதிகம், தனிநபர் குடும்பங்கள் அதிகம், மனநல மருத்துவமனைகள் குறைவு, மருத்துவத் தேவைகள் நிறைவேறாத நிலை அதிகம். சியோல் போன்ற பெருநகரங்களில் விகிதம் பொதுவாகக் குறைவாக இருந்தது. அடர்த்தியான சுகாதாரக் கட்டமைப்பும் அதிக சமூகச் சேவைகளும் இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

இந்தப் போக்குகள், ஒவ்வொரு பிராந்தியத்துக்கும் ஏற்ற திட்டமிடல் தேவை என்பதை உணர்த்துகின்றன. முதியோர் பலரும் மருத்துவமனைகள் குறைவாகவும் உள்ள ஒரு கிராமப்புற மாவட்டம், இளைஞர்கள் அதிகமுள்ள அடர்த்தியான நகர்ப்புறப் பகுதியிலிருந்து வேறுபட்ட சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. முக்கிய நகரங்களுக்கு வெளியே மனநலப் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது, பொது சுகாதார மையங்களை வலுப்படுத்துவது, நேரடி சந்திப்புகளுக்கு இடையிலான சேவை இடைவெளிகளைத் தொலைமனநல மருத்துவம் மூலம் நிரப்புவது ஆகியவை முக்கியமான அணுகல் குறைபாடுகளைச் சரிசெய்யும். குறிப்பாகத் தனியாக வாழும் ஆண்களிடையே தனிமையைக் குறைக்கும் சமூகத் திட்டங்களும் அபாயத்தைக் குறைக்கலாம்.

போக்குகள், மாற்றப்புள்ளிகள், மூலப் புள்ளிவிவரங்களின் வரம்புகள்

கடந்த இரு தசாப்தங்களில் கொரியாவின் தற்கொலைத் தரவுகள் ஒரே சீராக மாறவில்லை. பதிவான தற்கொலை மரண விகிதத்தில் 2003, 2008ஆம் ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட உயர்வுகள், 2012ஐ ஒட்டிய காலத்தில் ஏற்பட்ட கூர்மையான சரிவு உள்ளிட்ட பல மாற்றப்புள்ளிகளைப் புள்ளிவிவர ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன. மரணங்களை வகைப்படுத்தும் முறையில் ஏற்பட்ட மேம்பாடுகளுடன் இந்த மாற்றங்கள் தொடர்புடையவை. தெளிவற்ற காரணங்களாகவும் விபத்துகளாகவும் வகைப்படுத்தப்பட்ட எண்ணிக்கை குறைந்து, கூடுதல் மரணங்கள் தற்கொலையாகப் பதிவாகின. இந்த அளவீட்டு மாற்றங்கள், 2000களில் ஏற்பட்ட பெரும் ஏற்ற இறக்கத்தின் ஒரு பகுதி, சமூக மற்றும் பொருளாதார நிலைமைகளால் மட்டுமல்லாமல், வழக்குகளைத் துல்லியமாகக் கண்டறிந்ததாலும் ஏற்பட்டிருக்கலாம் எனக் காட்டுகின்றன.

தரவைப் புரிந்துகொள்ளும்போது இந்தச் சூழல் முக்கியம். மரணக் காரணங்களைப் பதிவு செய்யும் துல்லியம் மேம்பட்டிருப்பதால், முந்தைய ஆண்டுகளில் சிலவற்றில் தற்கொலை எண்ணிக்கை குறைவாகக் கணிக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் அது தற்போதைய நிலையின் அவசரத்தைக் குறைக்காது. 2024ஆம் ஆண்டின் அதிகரிப்பு எண்ணிக்கையிலும் விகிதத்திலும் உண்மையானது. இது கவலைக்குரிய ஒரு முதல்நிகழ்வையும் குறிக்கிறது: நடுத்தர வயதினரின் மரணத்துக்கு தற்கொலை இப்போது முதன்மைக் காரணமாக உள்ளது. கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கும் மருத்துவப் பணியாளர்களுக்கும் நீண்டகாலத் தரவுத் தொடர்கள் தேவை. அதேசமயம், விரைவாகச் செயல்படக் குறுகியகால அதிகரிப்புகளையும் உள்ளூர் அபாய மையங்களையும் கண்காணிக்க வேண்டும்.

2024ஆம் ஆண்டின் மொத்த மரணப் போக்கு

தென் கொரியாவில் 2024ஆம் ஆண்டு 358,569 மரணங்கள் பதிவாகின. இது 2023ஐவிட 1.7 சதவீதம் அதிகம். நாட்டில் முதியோர் எண்ணிக்கை வேகமாக உயர்ந்து வருகிறது. கடந்த ஆண்டு நிகழ்ந்த மொத்த மரணங்களில் 80 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டவர்கள் 54.1 சதவீதமாக இருந்தனர். இது பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்ததைவிட 15 சதவீதப் புள்ளிகளுக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. மொத்த மரணங்களில் சுமார் கால் பங்குக்குக் காரணமான புற்றுநோய், மரணத்துக்கான முதன்மைக் காரணமாகத் தொடர்ந்தது. ஒரு லட்சம் பேருக்கு 65.7 மரணங்கள் என்ற விகிதத்தில் இதய நோய் இரண்டாவது இடத்தில் இருந்தது. அதைத் தொடர்ந்து நிமோனியா மற்றும் மூளை இரத்தக் குழாய் நோய்கள் இடம்பெற்றன. மொத்த மரணங்களில் 4.1 சதவீதத்துக்குக் காரணமாக இருந்த தற்கொலை, மொத்தக் காரணங்களில் ஐந்தாவது இடத்தில் இருந்தாலும், 50 வயதுக்குட்பட்டோரின் மரணக் காரணங்களில் முதலிடத்தில் உள்ளது.

புற்றுநோய்களில் நுரையீரல் புற்றுநோய் மரண விகிதம் மிக அதிகமாக இருந்தது. அடுத்தடுத்த இடங்களில் கல்லீரல், பெருங்குடல் மற்றும் மலக்குடல், கணையம், வயிற்றுப் புற்றுநோய்கள் இருந்தன. புரோஸ்டேட், உணவுக்குழாய், கணையப் புற்றுநோய்களால் ஏற்பட்ட மரணங்கள் அதிகரித்தன. முதுமை மறதி மற்றும் அல்சைமர் நோயால் ஏற்பட்ட மரணங்களும் உயர்ந்தன; இது முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பைப் பிரதிபலிக்கிறது. இந்தப் போக்குகள் பொது சுகாதாரம் எதிர்கொள்ளும் இரட்டைச் சவால்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன: முதியவர்களிடையே அதிகரிக்கும் நாள்பட்ட நோய்களின் சுமை; இளமை மற்றும் நடுத்தர வயதினரின் உயிரைப் பறிக்கும் தொடர்ச்சியான மனநல நெருக்கடி.

பலனளித்தவை, மேலும் விரிவுபடுத்த வேண்டியவை

கடந்த இரு தசாப்தங்களில் தற்கொலைத் தடுப்பில் கொரியா முதலீடு செய்துள்ளது. 2011ஆம் ஆண்டின் தற்கொலைத் தடுப்புச் சட்டம் தேசிய அளவிலான கட்டமைப்பை உருவாக்கியது. குறிப்பிட்ட சில நடவடிக்கைகள் பலனளித்தன. உயிருக்கு ஆபத்தான பூச்சிக்கொல்லிகளை அணுகுவதைக் கட்டுப்படுத்தியதால் முதியோரிடையேயான தற்கொலைகள் குறைந்தன; கிராமப்புறங்களில் பூச்சிக்கொல்லிகளை உட்கொள்வது ஒரு பொதுவான முறையாக இருந்தது. தற்கொலை முயற்சிக்குப் பிறகு மருத்துவமனை அடிப்படையிலான தொடர் பராமரிப்பு, நோயாளிகளைத் தொடர்ச்சியான ஆதரவுடன் இணைப்பதன் மூலம் மீண்டும் முயற்சிக்கும் அபாயத்தைக் குறைத்தது. ஆபத்துக்கான அறிகுறிகளை அடையாளம் கண்டு, உதவி கிடைக்கச் செய்வது எப்படி என்பதை ஆசிரியர்கள், காவல்துறையினர், சமூகப் பணியாளர்கள், சமூகத் தலைவர்களுக்குக் காப்பாளர் பயிற்சித் திட்டங்கள் கற்பித்துள்ளன.

இந்த முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், இளையோர் மற்றும் நடுத்தர வயதினருக்கான நடவடிக்கைகளின் முன்னேற்றம் தடைபட்டுள்ளது; 2017ஐ ஒட்டிய காலத்திலிருந்து விகிதங்களும் உயர்ந்துள்ளன. இடைவெளியைக் குறைக்க, மக்கள் தங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையைச் செலவிடும் இடங்களிலேயே அவர்களைச் சென்றடையும் விரிவான, தொடர்ச்சியான நடவடிக்கைகள் தேவை. முதன்மை மருத்துவப் பராமரிப்புடன் மனநலச் சேவைகளை ஒருங்கிணைப்பது காத்திருப்பு நேரத்தைக் குறைத்து, சமூகக் களங்கத்தையும் தணிக்கலாம்; ஏனெனில் வழக்கமான பராமரிப்புக்காக நோயாளிகள் ஏற்கெனவே குடும்ப மருத்துவர்களைச் சந்திக்கின்றனர். பொது சுகாதார மையங்களில் அன்றே சேவையைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பை விரிவுபடுத்துவதும், ஆலோசனைச் செலவுக்கு மானியம் வழங்குவதும் நிதித் தடைகளைக் குறைக்கலாம். தனியுரிமையைப் பாதுகாக்கும் வகையில், சந்திப்புகளுக்கு இடையில் பரிசோதனை, குறுகியகாலச் சிகிச்சை, தொடர் கவனிப்பு ஆகியவற்றுக்கு டிஜிட்டல் சேவைகள் உதவலாம்.

தற்கொலை வழிமுறைகளுக்கான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளும் முன்னுரிமையாகத் தொடர வேண்டும். தற்கொலை முயற்சிகள் அடிக்கடி நிகழும் இடங்களில் தடுப்புகள் மற்றும் கண்காணிப்பு, பாதுகாப்பான சேமிப்புத் திட்டங்கள், நெருக்கடியான நேரங்களில் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய பொருட்களைப் பெறுவதைச் சிரமமாக்கும் விற்பனை நடைமுறைகள் ஆகியவை உயிர்களைக் காப்பாற்றும். விரிவான விவரங்களைத் தவிர்ப்பது, பரபரப்பாக்காமல் செய்தி வெளியிடுவது, உதவி பெறுவதற்கான தகவல்களை வழங்குவது போன்ற சிறந்த நடைமுறைகளை ஊடக நிறுவனங்கள் பின்பற்றலாம். பரவலாகச் செய்தியாக்கப்படும் தற்கொலைகளைத் தொடர்ந்து தற்கொலை மரணங்கள் அதிகரிக்கும் ‘வெர்தர் விளைவு’ எனப்படும் நிகழ்வைக் குறைக்க இந்த நடவடிக்கைகள் உதவும். சில நேரங்களில் ‘பபாகெனோ விளைவு’ எனப்படும் மீண்டெழுதல் கதைகளை முன்னிறுத்தும் விழிப்புணர்வுக் கல்வி, மீட்பை ஊக்குவித்து உதவி நாடுவதற்குத் தூண்டலாம்.

40 வயதினருக்கான இலக்குக் கொண்ட நடவடிக்கைகள்

நடுத்தர வயதினருக்கான தடுப்பு நடவடிக்கைகள், மனநலத்தையும் வேலை மற்றும் பராமரிப்புப் பொறுப்புகளின் அழுத்தத்தையும் ஒரே நேரத்தில் கவனிக்க வேண்டும். முதன்மை மருத்துவமனைகளும் வேலையிடச் சுகாதாரத் திட்டங்களும் வழக்கமான சந்திப்புகள் மற்றும் ஆண்டு பரிசோதனைகளின்போது மனச்சோர்வு, பதற்றம், மதுப்பழக்கப் பிரச்சினைகள் ஆகியவற்றுக்கான பரிசோதனைகளை மேற்கொள்ளலாம். அபாயத்தை மருத்துவர்கள் கண்டறிந்தால், சுருக்கமான தலையீடுகள், பாதுகாப்புத் திட்டமிடல், சிகிச்சை மற்றும் மருந்துகளுக்கான விரைவான பரிந்துரைகள் ஆகியவற்றை வழங்கலாம். ரகசியமான ஆலோசனை, குடும்பப் பராமரிப்பு நெருக்கடிகளின்போது நெகிழ்வான வேலை நேரம், களங்கம் ஏற்படுத்தாமல் மன உளைச்சலுக்குப் பதிலளிக்க மேலாளர்களுக்குப் பயிற்சி ஆகியவற்றை வழங்குவதன் மூலம் நிறுவனங்கள் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

நடுத்தர வயதினரின் நெருக்கடிக்குப் பொருளாதார அழுத்தம் முக்கியத் தூண்டுதலாக உள்ளது. சிகிச்சை தொடங்கும்போதே அன்றாட வாழ்க்கையை நிலைப்படுத்த உதவும் வகையில், மனநலப் பராமரிப்புடன் கடன் ஆலோசனை, வீட்டு வசதி ஆதரவு, சட்ட உதவி ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் திட்டங்கள் தேவை. பராமரிப்புப் பொறுப்புள்ளவர்களுக்கு ஓய்வு பராமரிப்புச் சேவைகள், நிறுவனங்களால் ஆதரிக்கப்படும் விடுப்பு, முதியோருக்கான சமூகப் பகல்நேரத் திட்டங்கள் உதவும். ஆண்களுக்கு அபாயம் அதிகம்; அதேநேரத்தில் அவர்கள் பராமரிப்புச் சேவைகளைப் பயன்படுத்துவதும் குறைவாக உள்ளது. ஆண்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட விழிப்புணர்வுப் பிரசாரங்களும் சேவைகளும், சகாக்கள் குழுக்கள், முதன்மை மருத்துவமனைகளில் குறுகிய ஆலோசனை, சமூக மையங்களில் ஆதரவுத் திட்டங்கள் உள்ளிட்டவை இந்த இடைவெளியைக் குறைக்கலாம்.

இப்போதே உதவி பெறுங்கள்

உங்களுக்குத் தீங்கு விளைவித்துக்கொள்ளவோ தற்கொலை செய்துகொள்ளவோ எண்ணம் இருந்தால், அல்லது வேறொருவரைப் பற்றி கவலைப்பட்டால், உடனடியாக உதவி கிடைக்கும். கொரியாவில், சுகாதாரம் மற்றும் நலத்துறை அமைச்சகத்தின் 109 என்ற உதவி எண்ணைத் தொடர்புகொள்ளுங்கள். இந்தச் சேவை வாரத்தில் ஏழு நாட்களும், நாளொன்றுக்கு 24 மணி நேரமும் செயல்படுகிறது. ஆங்கிலச் சேவைகளுக்கு மொழிபெயர்ப்பாளரைக் கோரலாம். மனநல நிபுணர்களுடன் தொடர்புகொள்ள அந்நிய மொழி உதவி தேவைப்பட்டால், டானூரி இணையவழிச் சேவையின் 1577-1366 என்ற எண்ணையும் அழைக்கலாம். உடனடி ஆபத்து இருந்தால், அவசரகால சேவைகளைத் தொடர்புகொள்ளுங்கள் அல்லது அருகிலுள்ள அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுக்குச் செல்லுங்கள்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2024ஆம் ஆண்டில் கொரியாவின் 40 வயதினரின் மரணத்துக்கு தற்கொலை முதன்மைக் காரணமானது. இந்த வயதுப் பிரிவில் புற்றுநோயைத் தற்கொலை முதல்முறையாக மிஞ்சியது.
• 2024ஆம் ஆண்டில் தென் கொரியாவில் 14,872 தற்கொலைகள் பதிவாகின. இது 13 ஆண்டுகளில் இல்லாத உயர்வு; தேசிய விகிதம் ஒரு லட்சம் பேருக்கு 29.1 ஆக இருந்தது.
• பெண்களைவிட ஆண்கள் தற்கொலையால் உயிரிழக்கும் விகிதம் 2.5 மடங்கு அதிகம். இது மரண விகிதத்தில் நீடிக்கும் பாலின இடைவெளியை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
• 40 வயதினரின் மொத்த மரணங்களில் 26 சதவீதம் தற்கொலையால் ஏற்பட்டவை; புற்றுநோயால் ஏற்பட்டவை 24.5 சதவீதம்.
• பதின்ம வயதினர் மற்றும் 30 வயதினரிடையேயும் 2024ஆம் ஆண்டில் தற்கொலையால் ஏற்பட்ட மரணங்களின் பங்கு உயர்ந்தது.
• OECD உறுப்பு நாடுகளில் கொரியாவின் தற்கொலை விகிதம் அதிகபட்சம்; OECD சராசரியைவிட ஏறத்தாழ மூன்று மடங்கு அதிகம்.
• முதியோர் அதிகமாகவும் மருத்துவமனைகள் குறைவாகவும் உள்ள கிராமப்புற மற்றும் கடலோரப் பகுதிகளில் ஆண்களிடையேயான தற்கொலை மரண விகிதம் உயர்ந்துள்ளது. இது உள்ளூர் சூழலுக்கேற்ற நடவடிக்கைகளின் தேவையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
• பூச்சிக்கொல்லிகளைக் கட்டுப்படுத்துதல், மருத்துவமனை தொடர் பராமரிப்பு போன்ற கொள்கைகள் முதியோருக்கு உதவியுள்ளன. இளையோர் மற்றும் நடுத்தர வயதினருக்குப் புதிய அணுகுமுறைகள் தேவை.
• ஒருங்கிணைந்த முதன்மை மருத்துவப் பராமரிப்பு, ஆலோசனையை எளிதில் அணுகுதல், தற்கொலை வழிமுறைகளுக்கான பாதுகாப்பு, பொறுப்பான ஊடக நடைமுறைகள், வேலையிடத் திட்டங்கள் ஆகியவை மரணங்களைக் குறைக்கலாம்.
• கொரியாவில் சுகாதாரம் மற்றும் நலத்துறை அமைச்சகத்தின் 109 என்ற உதவி எண்ணிலும் டானூரி இணையவழிச் சேவையின் 1577-1366 என்ற எண்ணிலும் உதவி கிடைக்கும்.