பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட தென் கொரிய முன்னாள் அதிபர் யூன் சுக் இயோலுக்கு மரண தண்டனை கோரும் அரசுத் தரப்பு

மரண தண்டனைக்கான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கோரிக்கை

சியோலில் உள்ள சோகமயமான நீதிமன்றத்தில், தென் கொரிய அரசுத் தரப்பு முன்னாள் அதிபர் யூன் சுக் இயோலுக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனையாக மரண தண்டனை விதிக்கக் கோரியுள்ளது. 2024 டிசம்பரில் அவர் ராணுவச் சட்டத்தை அறிவித்ததைத் தொடர்ந்து உருவான கிளர்ச்சியின் மூளையாக யூன் செயல்பட்டதாகக் கூறி, சிறப்பு விசாரணைக் குழு நீதிமன்றத்தில் இந்தக் கோரிக்கையை முன்வைத்தது. நாட்டின் நவீன அரசியல் வரலாற்றில் அரிதான, பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்திய இந்தத் தருணம், பல தசாப்தங்களில் நாட்டின் மிகக் கடுமையான சட்ட நெருக்கடியின் மையத்தில் முன்னாள் தலைவரைக் கொண்டுவந்துள்ளது.

சியோல் மத்திய மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் நடைபெற்ற இறுதி வாதங்கள், பாதுகாப்பதாக உறுதிமொழி எடுத்த ஜனநாயகத்தையே சீர்குலைக்க முயன்றதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட ஒரு நாட்டுத் தலைவரின் கடுமையான சித்திரத்தை முன்வைத்தன. யூனின் நடவடிக்கைகள் அரசியல் தவறாக அல்ல; அதிகாரத்தில் நீடிப்பதற்காக நீதித்துறை மற்றும் சட்டமன்றத்தைக் கைப்பற்றும் திட்டமிட்ட முயற்சியாக இருந்தன என்று அரசுத் தரப்பு விவரித்தது. ராணுவச் சட்ட அறிவிப்புக்கு யூனுக்கு சட்டபூர்வமான அடிப்படை ஏதும் இல்லை என்றும், ராணுவத்தைத் திரட்ட அவர் பிறப்பித்த உத்தரவுகள் அரசியலமைப்பு ஒழுங்கின் மீதான நேரடித் தாக்குதல் என்றும் நீதிமன்றத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டது.

தண்டனை கோரிக்கை வாசிக்கப்பட்டபோது யூன் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர் அமரும் கூண்டில் அமர்ந்திருந்தார். மெல்லிய புன்னகையைத் தவிர அவர் வெளிப்படையாகப் பெரிதாக எதிர்வினையாற்றவில்லை. அதேவேளை, பார்வையாளர் பகுதியில் இருந்த அவரது ஆதரவாளர்களில் சிலர் கோபத்துடன் கூச்சலிட்டனர். குற்றச்சாட்டுகளை முன்னாள் அதிபர் தொடர்ந்து மறுத்து வருகிறார். ராணுவச் சட்ட அறிவிப்பு தனது அரசியலமைப்புச் சார்ந்த அதிகார வரம்புக்குள் இருந்ததாகவும், அது ஆட்சிக் கவிழ்ப்புக்கான முயற்சி அல்ல, அரசியல் எதிரிகளுக்கு விடுத்த எச்சரிக்கை மட்டுமே என்றும் அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார். அவர் மறுத்தபோதிலும், குற்றத்தின் தீவிரத்தைக் கருத்தில் கொண்டு சட்டத்தின்கீழ் கிடைக்கக்கூடிய மிகக் கடுமையான தண்டனையே விதிக்கப்பட வேண்டும் என்று அரசுத் தரப்பு வாதிட்டது.

தென் கொரியா 1997ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு யாரையும் தூக்கிலிடவில்லை. இதனால், சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகளின் பார்வையில் நடைமுறையில் மரண தண்டனையை ஒழித்த நாடாக அது கருதப்படுகிறது. எனினும், கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய குற்றச்சாட்டுக்கு தென் கொரியச் சட்டத்தின்கீழ் மூன்று தண்டனைகள் மட்டுமே உள்ளன: மரண தண்டனை, கடுங்காவல் பணியுடன் கூடிய ஆயுள் தண்டனை அல்லது கடுங்காவல் பணியில்லாத ஆயுள் தண்டனை. மரண தண்டனை கோரியதன் மூலம், முன்னாள் அதிபரின் நடவடிக்கைகள் சாத்தியமான மிகக் கடுமையான கண்டனத்துக்குரியவை என்பதே தங்களின் நிலைப்பாடு என அரசுத் தரப்பு காட்டியுள்ளது.

குழப்பமும் கொந்தளிப்பும் நிறைந்த அந்த இரவு

நாட்டை இந்த நிலைக்குக் கொண்டுவந்த நிகழ்வுகள் 2024 டிசம்பர் 3ஆம் தேதி இரவு தொடங்கின. நாட்டையும் சர்வதேச சமூகத்தையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய தொலைக்காட்சி உரையில், யூன் திடீரென அவசரகால ராணுவச் சட்டத்தை அறிவித்தார். வட கொரிய கம்யூனிசப் படைகளிடமிருந்து நாட்டைப் பாதுகாக்கவும், அரசாங்கத்தை முடக்குவதாக அவர் கூறிய “அரசு விரோத” சக்திகளை ஒழிக்கவும் இந்தக் கடுமையான நடவடிக்கை அவசியம் என்று அவர் தெரிவித்தார்.

இந்த அறிவிப்பு தென் கொரியாவை உடனடியாக அரசியல் கொந்தளிப்பில் ஆழ்த்தியது. ராணுவப் பிரிவுகள் திரட்டப்பட்டு, தேசியச் சட்டமன்றம் உள்ளிட்ட சியோலின் முக்கிய இடங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டன. ஆணை மீதான வாக்கெடுப்பில் பங்கேற்க சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளே செல்வதைத் தடுக்க, ராணுவத்தினர் நாடாளுமன்றக் கட்டடத்தைச் சுற்றி வளைத்தனர். சட்டமன்றத்துக்கு வெளியே போராட்டத்தில் திரண்ட குடிமக்கள், ராணுவ வாகனங்களை உடலால் தடுத்து, சிறப்புப் படையினருடன் மோதினர். இந்தக் காட்சிகள் நாட்டின் சர்வாதிகாரக் கடந்தகாலத்தின் வேதனையான நினைவுகளை மீட்டெடுத்தன.

ராணுவத் திரட்டல்

விசாரணையின்போது அளிக்கப்பட்ட சாட்சியங்கள், ராணுவ நடவடிக்கையின் அளவை வெளிப்படுத்தின. தேசியச் சட்டமன்றத் தலைவரும் எதிர்க்கட்சியான ஜனநாயகக் கட்சியின் தலைவரும் உள்ளிட்ட முக்கிய அரசியல் பிரமுகர்களைக் கைது செய்ய யூன் உத்தரவிட்டதற்கான ஆதாரங்களை அரசுத் தரப்பு சமர்ப்பித்தது. வாக்காளர் மோசடி நடந்ததாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுக்கான ஆதாரங்களைச் சேகரிக்க, சுதந்திர அமைப்பான தேசியத் தேர்தல் ஆணையத்தின் அலுவலகத்திலும் சோதனை நடத்தப் படைகள் அனுப்பப்பட்டன. நாட்டின் தேர்தல் நேர்மையைச் சீர்குலைக்கும் முயற்சி இது என்று அரசுத் தரப்பு விவரித்தது.

இந்த நெருக்கடி ஆறு மணி நேரம் மட்டுமே நீடித்தது. பரபரப்பான கூட்டத்தொடரில், 190 சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் ராணுவத் தடுப்புகளைத் தாண்டி நாடாளுமன்ற அவைக்குள் நுழைந்தனர். அவர்கள் ஒருமனதாக ராணுவச் சட்ட ஆணையை நீக்க வாக்களித்ததால், யூன் பின்வாங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. நாடாளுமன்றத்தின் விரைவான நிராகரிப்பும், பொதுமக்களின் பெரும் எதிர்ப்பும் உடனடி நெருக்கடிக்கு முடிவுகட்டின. ஆனால், அதன் சட்டரீதியான மற்றும் அரசியல் விளைவுகள் அப்போதுதான் தொடங்கின.

அறிவிப்பு தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் யூனைப் பதவி நீக்கம் செய்யும் நடவடிக்கையை விரைவுபடுத்தினர். அவர் பதவியிலிருந்து இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்; பின்னர் 2025 ஏப்ரலில் அரசியலமைப்பு நீதிமன்றத்தால் அதிகாரபூர்வமாகப் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். அவரது வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற திடீர் தேர்தலில், அவருடைய போட்டியாளரான லீ ஜே மியுங் அதிபரானார். எனினும், பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட பிறகும் மக்கள்தொகையின் ஒரு பிரிவினரிடையே யூன் செல்வாக்கைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார். தாராளவாத அரசியல் அமைப்புக்கு எதிராக நின்ற தியாகியாக வலதுசாரி ஆதரவாளர்கள் அவரைக் கருதினர்.

கிளர்ச்சிக் குற்றச்சாட்டில் அரசுத் தரப்பின் வாதம்

ராணுவச் சட்ட அறிவிப்பு நெருக்கடிக்கு உடனடி எதிர்வினை அல்ல, அதிகாரத்தைக் குவிப்பதற்கான முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட சதியே என்பதை விசாரணையின்போது அரசுத் தரப்பு நிறுவ முயன்றது. 2023 அக்டோபர் மாதத்திலேயே யூனும் அவரது கூட்டாளிகளும் இந்த நடவடிக்கையைத் திட்டமிடத் தொடங்கியதைக் காட்டும் ஆதாரங்கள் இருப்பதாக நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தனர். ராணுவத்தினரை முக்கியப் பதவிகளில் திட்டமிட்டு அமர்த்தி, “நீண்டகால ஆட்சியின் மூலம் அதிகாரத்தைக் குவிப்பதே” திட்டத்தின் நோக்கம் என்று அரசுத் தரப்பு கூறியது.

நடவடிக்கையின்போது யாரும் கொல்லப்படாவிட்டாலும், திட்டத்தில் வன்முறை உள்ளார்ந்திருந்ததை அரசுத் தரப்பு சுட்டிக்காட்டியது. அரசியல் இலக்குகளை அடைய வன்முறையைப் பயன்படுத்த யூன் அனுமதி அளித்ததால், அவரது நோக்கம் கடந்தகால ராணுவ ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகளுக்கு இணையான வன்முறை கொண்டது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைக் கைது செய்ய யூன் வெளிப்படையாக உத்தரவிட்டதாக ராணுவத் தளபதி ஒருவர் சாட்சியமளித்தார். படைகள் அனுப்பப்பட்டது ஒழுங்கைப் பேணுவதற்காக மட்டுமே என்ற யூனின் கூற்றுக்கு இது நேர்மாறானது.

திட்டத்துக்கான ஆதாரங்கள்

சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆதாரங்களில், ராணுவச் சட்டத் திட்டமிடுபவர்களில் ஒருவருக்குச் சொந்தமானதாகக் கூறப்படும் குறிப்பேடு மிகக் கடுமையானதாக இருக்கலாம். ஊடகவியலாளர்கள், தொழிலாளர் செயற்பாட்டாளர்கள் மற்றும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளிட்ட நூற்றுக்கணக்கானோரை “ஒழித்துக்கட்டுவது” குறித்த பரிந்துரைகள் அந்த ஆவணத்தில் இடம்பெற்றிருந்தன. முக்கிய ஊடக நிறுவனங்களுக்கான மின்சாரம் மற்றும் குடிநீர் விநியோகத்தைத் துண்டிப்பதும், புனையப்பட்ட தேர்தல் மோசடி குற்றச்சாட்டை ஒப்புக்கொள்ளுமாறு தேர்தல் அதிகாரிகளைச் சித்திரவதை செய்வதும் குறித்த திட்டங்களையும் அரசுத் தரப்பு சுட்டிக்காட்டியது. ஜனநாயக அமைப்பை உண்மையாகவே சிதைக்க முயன்றதற்கான ஆதாரமாக இந்த விவரங்கள் வாதத்தின் மையமாக அமைந்தன.

சிறப்பு விசாரணைக் குழுவின் உதவி வழக்கறிஞர் பார்க் இயோக்-சூ நீதிமன்றத்தில் பேசியபோது, இந்தத் துரோகத்தின் தீவிரத்தை வலியுறுத்தினார். “நீதித்துறையையும் சட்டமன்றத்தையும் கைப்பற்றி நீண்டகாலம் அதிகாரத்தில் நீடிக்கும் நோக்கத்துடன் முன்னாள் அதிபர் யூன் ராணுவச் சட்டத்தை அறிவித்தார்,” என்று பார்க் கூறினார். “தேசிய நலனுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டிய மனிதவளம் மற்றும் வளங்களை அவர் திரட்டியதால், இந்தக் குற்றத்தின் தன்மை மிகக் கடுமையானது.”

யூன் கைது செய்யப்பட்ட பிறகு நடந்துகொண்ட விதத்தையும் தண்டனையை அதிகரிக்க வேண்டிய காரணியாக அரசுத் தரப்பு குறிப்பிட்டது. அவர் உண்மையான வருத்தம் காட்டவில்லை என்றும், ஏற்படுத்திய கொந்தளிப்புக்காக மக்களிடம் மன்னிப்புக் கோரவில்லை என்றும் அவர்கள் வாதிட்டனர். மாறாக, அவர் தொடர்ந்து எதிர்க்கட்சியைக் குற்றஞ்சாட்டி, ஆதரவாளர்களைத் தூண்டிவிட்டதாகவும், அவர்களில் சிலர் அவர் காவலில் வைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நீதிமன்றக் கட்டடத்துக்கு வெளியே வன்முறைப் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டதாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

யூனின் தற்காப்பும் நிரபராதி என்ற வாதமும்

விசாரணை முழுவதும் யூன் சுக் இயோல் உறுதியான எதிர்ப்புநிலையைப் பேணி வந்தார். கிளர்ச்சிக் குற்றச்சாட்டில் அவர் குற்றமற்றவர் என்று வாதிட்டார். அதிபர் ராணுவச் சட்டத்தை அறிவிப்பது சட்டப்படி கிளர்ச்சியாகாது என்றும் அவர் கூறினார். இந்த விசாரணை அரசியல் நோக்கமுள்ள “களையெடுப்பு” என்றும், வழக்குத் தொடரும் அதிகாரம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதாகவும் அவரது வழக்கறிஞர் குழு சித்தரித்தது.

90 நிமிடங்கள் நீடித்த நீதிமன்றத்தின் இறுதி உரையில் யூன் தனது அடிப்படை வாதத்தை மீண்டும் முன்வைத்தார். அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் முயற்சியாக அல்லாமல், “சுதந்திரத்தையும் இறையாண்மையையும் பாதுகாக்கும்” முயற்சியாகவும் அரசியலமைப்பு ஒழுங்கை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியாகவும் தனது நடவடிக்கைகளை அவர் விளக்கினார். எதிர்க்கட்சியின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த நாடாளுமன்றத்தை “குற்றவாளிகளின் கூடாரம்” என்றும், தனது நிர்வாகத்தின் செயல்பாட்டைத் தடுத்த “அரசு விரோத சக்திகள்” என்றும் அவர் வர்ணித்தார்.

ராணுவச் சட்ட அறிவிப்பு அமைதியான, குறியீட்டுச் செயலாக இருக்கவே திட்டமிடப்பட்டது என்றும், அதற்கு “செய்தி ராணுவச் சட்டம்” என்று பெயரிட்டதாகவும் யூன் கூறினார். அரை நாளுக்குள் ஆணை நீக்கப்படும் என்பது தனக்குத் தெரிந்திருந்ததாகவும், நாட்டை முடக்கவோ அரசியல் தலைவர்களைக் கைது செய்யவோ தாம் ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை என்றும் அவர் வாதிட்டார். அதற்குப் பதிலாக, ஜனநாயகக் கட்சியின் ஆபத்தான நடவடிக்கைகள் என்று தாம் கருதியவற்றைக் குறித்து பொதுமக்களிடையே விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த முயன்றதாகக் கூறினார்.

சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை அவையிலிருந்து இழுத்துச் செல்ல படைகளுக்கு உத்தரவிட்டதாகக் கூறப்படும் குறிப்பிட்ட குற்றச்சாட்டுக்குப் பதிலளித்த யூன், பழியை ராணுவத்தின் கீழ்நிலை அதிகாரிகள் மீது சுமத்தினார். ராணுவச் சட்டப் பயிற்சி பெறும்போது பழைய, கடுமையான வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றியதால், களத்தில் இருந்த வீரர்கள் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட உத்தரவுகளை மீறியிருக்கலாம் என்று அவர் தெரிவித்தார். இந்த விளக்கத்தை அரசுத் தரப்பும் சட்டக் கண்காணிப்பாளர்களும் சந்தேகத்துடன் அணுகினர். கட்டளைச் சங்கிலியின் இறுதிப் பொறுப்பு அதிபரிடமே உள்ளது என்று அவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

குடிமக்களை ஒடுக்குகின்ற ராணுவச் சர்வாதிகாரம் அது அல்ல; சுதந்திரத்தையும் இறையாண்மையையும் பாதுகாக்கும் முயற்சி,” என்று யூன் நீதிமன்றத்தில் கூறினார். “நாட்டை அழிக்கும் தீமையைத் தடுக்கவே நான் இதைச் செய்தேன்.

இணைக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களும் விரிந்த தொடர்பு வலையும்

இந்த விசாரணையில் யூன் மட்டும் தனியாக நிற்கவில்லை. அவரது சட்டவிரோத உத்தரவுகளை நிறைவேற்றியதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்படும் அவரது நிர்வாகத்தின் பல மூத்த அதிகாரிகளுக்கு எதிரான வழக்குகளுடன், கிளர்ச்சி வழக்கும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சதியில் கூட்டாளிகளாகச் செயல்பட்டதாக அவர்களைச் சித்தரித்த அரசுத் தரப்பு, அவர்களுக்கு நீண்டகாலச் சிறைத் தண்டனைகளைக் கோரியுள்ளது.

சதியின் போது யூனுடன் “ஒரே உடலாகச் செயல்பட்டவர்” என்று அரசுத் தரப்பால் விவரிக்கப்பட்ட முன்னாள் பாதுகாப்பு அமைச்சர் கிம் யோங்-ஹியூனுக்கு ஆயுள் தண்டனை கோரப்பட்டுள்ளது. ராணுவச் சட்ட நடவடிக்கையைச் செயல்படுத்துவதிலும் ஒருங்கிணைப்பதிலும் கிம் முக்கியப் பங்கு வகித்ததாக அரசுத் தரப்பு வாதிட்டது. சட்டமன்றத்தைத் தடுக்க காவல்துறையினரை அனுப்ப உதவியதாகக் கூறப்படும் முன்னாள் தேசியக் காவல் முகமைத் தலைவர் சோ ஜி-ஹோவுக்கு 20 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை கோரப்பட்டுள்ளது.

ஓய்வுபெற்ற ராணுவ மேஜர் ஜெனரலும் முன்னாள் பாதுகாப்பு உளவுத்துறைக் கட்டளைத் தலைவருமான நோ சாங்-வோனுக்கு 30 ஆண்டுகளும், முன்னாள் சியோல் பெருநகரக் காவல் முகமைத் தலைவர் கிம் போங்-சிக்குக்கு 15 ஆண்டுகளும் கோரப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கூட்டு விசாரணை, குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட கிளர்ச்சியின் அமைப்புரீதியான தன்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அது செயல்பட ராணுவம் மற்றும் காவல்துறைத் தலைமையின் ஒத்துழைப்பு தேவைப்பட்டதாகவும் இது சுட்டுகிறது.

கிளர்ச்சிக் குற்றச்சாட்டுகளைத் தவிர, யூன் பல சட்டச் சிக்கல்களையும் எதிர்கொள்கிறார். அதிகார துஷ்பிரயோகம், நீதிக்குத் தடை ஏற்படுத்துதல் முதல் தேர்தல் சட்ட மீறல்கள் வரை பல்வேறு குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பாக அவர் தற்போது எட்டு தனித்தனி குற்றவியல் விசாரணைகளை எதிர்கொள்கிறார். குறிப்பாக அதிர்ச்சியளிக்கும் ஒரு வழக்கில், ராணுவச் சட்டத்தை அறிவிப்பதற்கான சாக்காகப் பயன்படுத்தக்கூடிய நெருக்கடியைத் தூண்டும் முயற்சியாக, 2024ஆம் ஆண்டு வட கொரியாவின் வான்பரப்பில் ராணுவ ஆளில்லா விமானங்களைப் பறக்கவிட யூன் உத்தரவிட்டதாக அரசுத் தரப்பு குற்றஞ்சாட்டுகிறது.

வரலாற்றின் நிழலும் மரண தண்டனையும்

மரண தண்டனைக்கான கோரிக்கை தென் கொரிய வரலாற்றின் கனத்த சுமையையும் தன்னுடன் கொண்டுவருகிறது. தென் கொரியத் தலைவர் ஒருவர் இதேபோன்ற குற்றச்சாட்டை எதிர்கொண்டது 1990களில்தான். முன்னாள் ராணுவ சர்வாதிகாரிகளான சுன் டூ-ஹ்வான், ரோ தே-வூ ஆகியோர் 1979ஆம் ஆண்டு ஆட்சிக் கவிழ்ப்பிலும், அதைத் தொடர்ந்து க்வாங்ஜுவில் ஜனநாயக ஆதரவு எழுச்சி வன்முறையாக ஒடுக்கப்பட்டதிலும் தங்களது பங்குக்காக விசாரிக்கப்பட்டனர். அப்போது சுனுக்கு மரண தண்டனையும் அரசுத் தரப்பால் கோரப்பட்டது.

யூனுக்கு இருண்ட முன்னறிவிப்பாக அமையக்கூடிய வரலாற்று ஒற்றுமையாக, சுனுக்கு முதலில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. எனினும், மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம் பின்னர் அந்தத் தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாகக் குறைத்தது. சுனும் ரோவும் இறுதியில் மன்னிக்கப்பட்டு, சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்த பிறகு விடுவிக்கப்பட்டனர். இந்த முன்மாதிரியைச் சுட்டிக்காட்டி, யூன் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டாலும் மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட வாய்ப்பில்லை என்றும், அவரது தண்டனை இறுதியில் குறைக்கப்படலாம் என்றும் பல சட்ட வல்லுநர்கள் கணித்துள்ளனர்.

தென் கொரியாவில் கடைசியாக மரண தண்டனை 2016ஆம் ஆண்டு விதிக்கப்பட்டது. ஆனால், 1997 டிசம்பருக்குப் பிறகு அந்நாடு யாரையும் தூக்கிலிடவில்லை. நீண்டகாலமாகத் தொடரும் இந்தத் தடை காரணமாக, அரசுத் தரப்பின் கோரிக்கை குறியீட்டு அளவில் வலுவானதாக இருந்தாலும், யூன் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டால் வாழ்நாள் முழுவதையும் சிறையில் கழிக்கவே வாய்ப்பு அதிகம். இந்த நிலையைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை தென் கொரியாவை “நடைமுறையில் மரண தண்டனையை ஒழித்த நாடு” என வகைப்படுத்துகிறது.

இந்த வழக்கின் அரசியல் தாக்கமும் அதே அளவு ஆழமானது. தென் கொரிய வரலாற்றில் கைது செய்யப்பட்டு குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட முதல் பதவியில் இருக்கும் அதிபர் யூன் ஆவார். அவரது வீழ்ச்சி, நாட்டுக்கும் அதன் தலைவர்களுக்கும் இடையிலான கொந்தளிப்பான உறவைத் தெளிவாக நினைவூட்டுகிறது. பல முன்னாள் தென் கொரிய அதிபர்கள் பதவிக்காலத்தை ஊழல் சர்ச்சையிலோ சிறையிலோ முடித்துள்ளனர். இந்த நிகழ்வு பெரும்பாலும் “நீல மாளிகையின் சாபம்” என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.

அடுத்து என்ன?

சியோல் மத்திய மாவட்ட நீதிமன்றம் பிப்ரவரி 19ஆம் தேதி தீர்ப்பளிக்க உள்ளதாக அறிவித்துள்ளது. இந்த முடிவு நாட்டுக்கு ஒரு திருப்புமுனையாக அமையும். தீர்ப்பின் முடிவைப் பொறுத்து, கொந்தளிப்பான அத்தியாயத்துக்கு அது முற்றுப்புள்ளி வைக்கலாம் அல்லது புதிய அரசியல் அமைதியின்மையைத் தூண்டலாம். அதிபர் லீ ஜே மியுங் தலைமையிலான தற்போதைய அரசாங்கம் எச்சரிக்கையுடன் விலகி இருந்து வருகிறது. நீதித்துறை சட்டத்துக்கும் பொதுத் தரநிலைகளுக்கும் இணங்கத் தீர்ப்பளிக்கும் என நம்புவதாக மட்டுமே அது தெரிவித்துள்ளது.

பொதுமக்களின் கருத்து ஆழமாகப் பிளவுபட்டுள்ளது. ராணுவச் சட்ட அறிவிப்பைக் கண்டு பல குடிமக்கள் அதிர்ச்சியடைந்து, பொறுப்புக்கூறலை ஆதரிக்கின்றனர். அதேவேளை, இந்த விசாரணையைப் பழிவாங்கும் வேட்டையாகக் கருதும் விசுவாசமான ஆதரவாளர்கள் யூனுக்கு உள்ளனர். இந்தப் பிளவு சியோலில் அடிக்கடி போராட்டங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. நாட்டின் எதிர்காலப் பாதை குறித்து எதிரெதிர் அணிகள் மோதுவதால், சில நேரங்களில் அவை வன்முறையாகவும் மாறியுள்ளன.

சட்ட அமைப்பைப் பொறுத்தவரை, இந்தத் தீர்ப்பு அதன் சுதந்திரத்துக்கும் மிக உயர்ந்த பதவியில் இருப்பவர்களையும் பொறுப்புக்கூறச் செய்யும் திறனுக்கும் ஒரு சோதனையாக இருக்கும். நாட்டைப் பொறுத்தவரை, ஜனநாயகம் எவ்வளவு எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடும் என்பதை எதிர்கொள்ளும் தருணம் இது. வலுவான ஜனநாயக நாடான தென் கொரியாவில்கூட ஜனநாயக நெறிமுறைகள் எவ்வளவு விரைவாகச் சவாலுக்கு உள்ளாகலாம் என்பதை 2024 டிசம்பர் நிகழ்வுகள் வெளிப்படுத்தின.

நாடு தீர்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் நிலையில், உலகம் உன்னிப்பாகக் கவனித்து வருகிறது. இந்த முடிவு தென் கொரியாவின் சர்வதேச மதிப்பையும் உள்நாட்டு அரசியலையும் பல ஆண்டுகளுக்கு பாதிக்கக்கூடும். தண்டனை எதுவாக இருந்தாலும், ஒருகாலத்தில் அதிபர் பதவியைச் சூழ்ந்திருந்த வெல்ல முடியாத தன்மை என்ற பிம்பத்தை அகற்றி, இந்த விசாரணை தென் கொரிய அரசியலின் களத்தை மாற்றியமைத்துள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய குற்றச்சாட்டில், தென் கொரிய முன்னாள் அதிபர் யூன் சுக் இயோலுக்கு மரண தண்டனை விதிக்க அரசுத் தரப்பு கோரியுள்ளது.
• 2024 டிசம்பர் 3ஆம் தேதி யூன் அறிவித்த ராணுவச் சட்டமே இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்குக் காரணம். நாடாளுமன்றம் அதை ரத்து செய்வதற்கு முன்பு அது ஆறு மணி நேரம் நீடித்தது.
• அரசியல் போட்டியாளர்களைக் கைது செய்து அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற யூன் திட்டமிட்டதாக அரசுத் தரப்பு வாதிட்டது. “ஒழித்துக்கட்டப்பட” வேண்டியவர்களின் பெயர்கள் இடம்பெற்ற பட்டியல்களுக்கான ஆதாரங்களையும் சமர்ப்பித்தது.
• யூன் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்து வருகிறார். எதிர்க்கட்சியின் “தீமையை” எதிர்ப்பதற்கான குறியீட்டுச் “செய்தி”யே ராணுவச் சட்ட அறிவிப்பு என்று அவர் கூறுகிறார்.
• பிப்ரவரி 19ஆம் தேதி நீதிமன்றம் தீர்ப்பளிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
• சட்டத்தின்படி யூனுக்கு ஆயுள் தண்டனை அல்லது மரண தண்டனை விதிக்கப்படலாம். எனினும், 1997ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு தென் கொரியா யாரையும் தூக்கிலிடவில்லை.
<
• முன்னாள் பாதுகாப்பு அமைச்சர் கிம் யோங்-ஹியூனுக்கு ஆயுள் தண்டனையும், பிற இணைக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு நீண்டகாலச் சிறைத் தண்டனைகளும் கோரப்பட்டுள்ளன.
• கைது செய்யப்பட்டு குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட முதல் பதவியில் இருக்கும் தென் கொரிய அதிபர் யூன் ஆவார்.