குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியைத் தருவார்கள் எனக் கருதும் தென் கொரிய இளைஞர்கள், நிதிச் சுமை குறித்து அஞ்சுகின்றனர்

இரு மாறுபட்ட பார்வைகளின் கதை

தென் கொரிய இளைஞர்கள் பெற்றோராவது குறித்து முரண்பாடான பார்வையைக் கொண்டுள்ளனர்; இது அந்நாட்டின் ஆழமடைந்துவரும் மக்கள்தொகை நெருக்கடியை வெளிப்படுத்துகிறது. கொரியா சுகாதாரம் மற்றும் சமூக விவகாரங்கள் நிறுவனத்தின் விரிவான சர்வதேச ஆய்வின்படி, 20 முதல் 49 வயதுக்குட்பட்ட கொரியர்கள், குழந்தைகள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியையும் வாழ்க்கைத் திருப்தியையும் தருவார்கள் என்று ஜெர்மனி, ஜப்பான், பிரான்ஸ், ஸ்வீடன் ஆகிய நாடுகளின் அதே வயதினரைவிட அதிகமாக நம்புகின்றனர். அதேவேளை, குடும்பத்தை வளர்ப்பதற்கான பொருளாதாரச் சுமை குறித்த கவலையும் அவர்களிடையே மிக அதிகமாக உள்ளது.

குடும்ப வாழ்க்கையைக் கொண்டாடும் பண்பாட்டு மதிப்புகளுக்கும், குடும்பம் அமைப்பதை மேலும் மேலும் செலவு மிக்கதாக மாற்றும் பொருளாதார யதார்த்தங்களுக்கும் இடையில் சிக்கியுள்ள ஒரு தலைமுறையின் நிலையை இந்த முரண்பாடு காட்டுகிறது. ஐந்து நாடுகளிலும் தலா 2,500 பெரியவர்களிடம் ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. இதனால், உலகளாவிய பிறப்பு விகிதச் சூழலில் கொரியாவின் தனித்துவமான நிலையைக் காட்டும் நம்பகமான ஒப்பீட்டுத் தரவுகள் கிடைத்துள்ளன.

குழந்தைகள் பெற்றால் மகிழ்ச்சியும் வாழ்க்கைத் திருப்தியும் அதிகரிக்குமா என்று கேட்டபோது, கொரியப் பதிலளிப்பவர்களிலேயே அதிகமானோர், அதாவது 74.3%, ஒப்புக்கொண்டனர். பிரான்சில் இது 67.9%, ஸ்வீடனில் 64.9%, ஜெர்மனியில் 62.7%, ஜப்பானில் 57.5% ஆக இருந்தது. சிலர் கூறுவதற்கு மாறாக, கொரிய இளைஞர்கள் மாறிவரும் மதிப்புகள் அல்லது வாழ்க்கைமுறை விருப்பங்களால் பெற்றோராவதை நிராகரிக்கவில்லை என்பதை இந்தக் கண்டுபிடிப்பு உணர்த்துகிறது. மாறாக, குடும்பம் அமைக்க வேண்டும் என்ற அவர்களது விருப்பங்களைச் செயல்படுத்தவிடாமல் கட்டமைப்புசார் தடைகள் தடுக்கின்றன.

கொரியப் பதிலளிப்பவர்களின் பொருளாதாரக் கவலைகளும் இதேபோல் குறிப்பிடத்தக்கவையாக இருந்தன. பெற்றோராவது பொருளாதாரச் சுமையை அதிகரிக்கிறது என்று 92.7% பேர் ஒப்புக்கொண்டனர். இது ஜெர்மனியில் 77.6%, பிரான்சில் 75.5%, ஜப்பானில் 73.2%, ஸ்வீடனில் 65.2% ஆக இருந்ததைவிட மிக அதிகம். நவீன கொரியாவில் இனப்பெருக்கம் தொடர்பான முடிவுகளை நிதிக் கவலை எவ்வாறு வடிவமைக்கிறது என்பதற்கான மிகத் தெளிவான சான்றுகளில் இதுவும் ஒன்று.

திருமணத்துக்கும் குழந்தைப்பேற்றுக்கும் இடையிலான இடைவெளி

ஆய்வுத் தரவுகளில் மிகவும் வெளிப்படையாகத் தெரியும் போக்குகளில் ஒன்று, திருமணம் செய்யும் விருப்பத்தையும் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளும் விருப்பத்தையும் ஒப்பிடும்போது தென்படுகிறது. திருமணமாகாத பதிலளிப்பவர்களில், திருமணம் செய்யும் விருப்பம் கொரியாவில் அதிகபட்சமாக 52.9% ஆகப் பதிவானது. அடுத்து ஸ்வீடன் 50.2%, ஜெர்மனி 46.5%, பிரான்ஸ் 38.2%, ஜப்பான் 32% எனப் பதிவாகின. கொரிய இளைஞர்கள் திருமணம் என்ற அமைப்பையே கைவிடவில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.

ஆனால், குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளும் விருப்பம் குறித்து அனைத்துப் பதிலளிப்பவர்களிடமும் கேட்டபோது, தரவரிசை பெரிதும் மாறியது. ஸ்வீடன் 43.2% உடன் முதலிடத்தில் இருந்தது. அடுத்து பிரான்ஸ் 38.8%, ஜெர்மனி 38.6%, கொரியா 31.2%, ஜப்பான் 20.3% எனப் பதிவாகின. குறிப்பாக கொரியாவில் திருமண விருப்பத்துக்கும் குழந்தைப்பேறு விருப்பத்துக்கும் இடையிலான கணிசமான வீழ்ச்சி, திருமணம் செய்யத் திட்டமிடும் பலரும் செலவுகள் மற்றும் சவால்கள் குறித்த அச்சத்தால் குழந்தை பெறத் தயங்குவதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள விருப்பம் தெரிவித்தவர்களிடையிலும், திட்டமிடப்பட்ட குழந்தைகளின் சராசரி எண்ணிக்கை கொரியாவில் மிகக் குறைவாக 1.74 ஆக இருந்தது. ஜெர்மனியும் ஸ்வீடனும் தலா 2.35 என்ற அதிகபட்ச எண்ணிக்கையைப் பதிவுசெய்தன. அடுத்து பிரான்ஸ் 2.11, ஜப்பான் 1.96 என இருந்தன. குடியேற்றம் இல்லாமல் மக்கள்தொகை நிலைத்தன்மையைப் பேணுவதற்குத் தேவைப்படும் ஒரு பெண்ணுக்கு 2.1 பிறப்புகள் என்ற மாற்றீட்டு அளவைவிட இந்த எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவு.

கொரியா சுகாதாரம் மற்றும் சமூக விவகாரங்கள் நிறுவனத்தின் ஆய்வாளர்கள், இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளை கொரியாவின் மக்கள்தொகைச் சவால்களுடன் நேரடியாகத் தொடர்புபடுத்தினர். “பொருளாதாரச் சுமைகளுக்கும் கொரியாவின் குறைந்த மொத்த பிறப்பு விகிதத்துக்கும் தொடர்பு இருப்பதை இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் சுட்டுகின்றன” என்று ஆய்வுக் குழு தனது அறிக்கையில் குறிப்பிட்டது. குழந்தைப்பேறு குறித்த எதிர்மறையான பார்வைகள் தணிக்கப்பட்டு, நடைமுறைக்கு ஏற்ற நிறுவன ஆதரவு வலுப்படுத்தப்பட்டால் முன்னேற்றத்துக்கு வாய்ப்பிருக்கலாம் என்றும் அது தெரிவித்தது.

இந்தத் திருமணம்-குழந்தைப்பேறு இடைவெளி, தம்பதிகள் திருமணம் செய்துகொண்டாலும் நிதிக் கட்டுப்பாடுகளால் குழந்தை பெறுவதைத் தள்ளிப்போடுவது அல்லது தவிர்ப்பது என்ற கொரியச் சமூகத்தின் தனித்துவமான போக்கைப் பிரதிபலிக்கிறது. குடும்பம் அமைப்பதற்கான பண்பாட்டுச் சார்ந்த விருப்பங்கள் வலுவாகவே உள்ளன; ஆனால் பொருளாதார அழுத்தங்கள், அந்த விருப்பங்கள் நிஜத்தில் அமையும் குடும்ப அளவை மாற்றுகின்றன என்பதைத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

மக்கள்தொகை அவசரநிலை

உலகிலேயே மிகக் கடுமையான மக்கள்தொகைச் சவாலை தென் கொரியா எதிர்கொண்டுள்ளது. பல ஆண்டுகளாக உலகின் மிகக் குறைந்த பிறப்பு விகிதம் அந்நாட்டில் நிலவுகிறது; 2023ஆம் ஆண்டில் மொத்தப் பிறப்பு விகிதம் 0.72 ஆகக் குறைந்தது. 1980களின் தொடக்கத்தில் கடைசியாக எட்டப்பட்ட 2.1 என்ற மாற்றீட்டு அளவிலிருந்து இது பேரழிவூட்டும் சரிவைக் குறிக்கிறது.

இந்தப் போக்கின் விளைவுகள் வெறும் மக்கள்தொகைப் புள்ளிவிவரங்களைத் தாண்டிச் செல்கின்றன. கொரியத் தீபகற்ப எதிர்கால மக்கள்தொகை நிறுவனம் அண்மையில் வெளியிட்ட கணிப்பின்படி, தற்போதைய போக்கு தொடர்ந்தால் 2125ஆம் ஆண்டுக்குள் தென் கொரியாவின் மக்கள்தொகை இன்றைய அளவில் வெறும் 15% ஆகச் சுருங்கக்கூடும். மிக மோசமான சூழலில், ஒரு நூற்றாண்டில் மக்கள்தொகை இன்றைய 5.168 கோடியிலிருந்து 75.3 லட்சமாகக் குறைந்து, தற்போதைய சியோல் நகர மக்கள்தொகையைக்கூட விடக் குறைவாகிவிடும்.

மிகவும் நம்பிக்கையான கணிப்புகளிலும்கூட கணிசமான சரிவு எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; மக்கள்தொகை குறைந்தபட்சம் 1.573 கோடியாகச் சுருங்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. நடுநிலைக் கணிப்பின்படி, 2125ஆம் ஆண்டில் மக்கள்தொகை 1.115 கோடியாக இருக்கும்; இது தற்போதைய அளவிலிருந்து கிட்டத்தட்ட 80% வீழ்ச்சியாகும். சரிவின் வேகம் காலப்போக்கில் அதிகரிக்கும்: 2075ஆம் ஆண்டுக்குள் 30% குறைவும், அதைத் தொடர்ந்து வரும் 50 ஆண்டுகளில் 50%-க்கும் அதிகமான குறைவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்த மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி, முன்பு அகன்ற பிரமிடு வடிவில் இருந்த கொரியாவின் மக்கள்தொகைக் கட்டமைப்பைத் தலைகீழ் வடிவமாக மாற்றுகிறது. இதில், வேலை செய்யும் வயதினரைவிட முதியோர் சார்ந்திருப்போர் பெருமளவில் அதிகமாக இருப்பார்கள். 2100ஆம் ஆண்டுக்குள், மிக மோசமான கணிப்புகளின்படி, வேலை செய்யும் வயதினர் 100 பேருக்கு 140 முதியோர் இருப்பார்கள். தற்போது வேலை செய்யும் வயதினர் 100 பேருக்கு 30 முதியோர் என்ற விகிதமே உள்ளது.

இதன் பொருளாதார விளைவுகள் ஆழமானவை. முதியோர் பராமரிப்புக்கான செலவுத் தேவைகள் வேகமாக உயரும்போது, கொரியாவின் மக்கள்தொகையில் ஒவ்வொரு 1% சரிவும் உண்மையான நுகர்வை 1.6% குறைக்கும் என சர்வதேச நாணய நிதியம் மதிப்பிடுகிறது. இதனால் பொருளாதாரச் செயல்பாடும் வரி வருவாயும் கீழ்நோக்கிய சுழற்சியில் சிக்கக்கூடும்.

வீட்டுச் செலவுகளும் வேலைவாய்ப்பு நிலைத்தன்மையும்

கொரியாவில் பிறப்பு விகிதத்தை நிர்ணயிக்கும் பொருளாதாரக் காரணிகள் குறித்த ஆய்வுகள், நிதிச் சுமை குறித்த பார்வையை உருவாக்கும் குறிப்பிட்ட அம்சங்களை அடையாளம் கண்டுள்ளன. நாம் மற்றும் ஹ்வாங் ஆகியோர் 2023ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட ஆய்வு, கொரியப் பெரியவர்களின் திருமணம் மற்றும் குழந்தைப்பேறு முடிவுகளைப் பல்வேறு பொருளாதாரக் காரணிகள் எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை ஆய்வு வினோதங்கள் மூலம் பகுப்பாய்வு செய்தது.

வீட்டுச் செலவுகள் திருமணம் மற்றும் குழந்தைப்பேறு விருப்பங்கள் இரண்டையும் கணிசமாகக் குறைப்பதாகவும், கல்வி மற்றும் மருத்துவச் செலவுகள் நேரடியாகக் குறைவான தாக்கத்தையே ஏற்படுத்துவதாகவும் அவர்களது கண்டுபிடிப்புகள் காட்டின. முக்கிய நகரங்களில், குறிப்பாக சியோலில், சொத்து விலைகள் விண்ணைத் தொடும் அளவுக்கு உயர்ந்துவருவது குறித்த கொரியச் சமூகத்தின் பரந்த கவலைகளுடன் இது ஒத்துப்போகிறது. கணிசமான குடும்பச் செல்வம் இல்லாத இளைஞர்களுக்கு வீடு வாங்குவது மேலும் மேலும் கடினமாகியுள்ளது.

வேலைவாய்ப்பு நிலைத்தன்மையும் முக்கியக் காரணியாகத் தெரியவந்தது. நிரந்தர ஊழியர்கள், பொதுத்துறைப் பணியாளர்கள், அரசு அதிகாரிகள் ஆகியோருக்குத் திருமணம் செய்யும் விருப்பம் அதிகமாக இருப்பதாக ஆய்வு கண்டறிந்தது. வேலைப் பாதுகாப்பு குடும்பம் அமைப்பதற்கான தடையைக் குறைக்கிறது என்பதை இது காட்டுகிறது. போட்டி நிறைந்த கொரியத் தொழிலாளர் சந்தையில் தற்காலிக மற்றும் ஒழுங்கற்ற வேலைவாய்ப்புகள் அதிகரித்துவரும் நிலையில், பல இளைஞர்கள் குடும்ப வாழ்க்கைக்குத் தயாராக இருப்பதாக உணர்வதை இந்தக் காரணி தடுக்கிறது.

மிகவும் வெளிப்படுத்தும் கண்டுபிடிப்பாக, வேலை செய்யும் பெண்கள் விரும்பும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைவாக இருப்பதாக ஆய்வு கண்டறிந்தது. தொழிலையும் குடும்பத்தையும் சமநிலைப்படுத்துவதில் கொரியப் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் குறிப்பிட்ட சவால்களை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. தாய்மையால் பெண்கள் பணியிடங்களில் தொழில் முன்னேற்றப் பாதிப்புகளைச் சந்திக்கும் கட்டமைப்புசார் சமத்துவமின்மையை இது பிரதிபலிக்கிறது.

வீட்டுச் செலவுகளின் சுமை திருமணம் செய்து குழந்தை பெறும் விருப்பத்தை கணிசமாகக் குறைக்கிறது; கல்வி மற்றும் மருத்துவச் செலவுகளின் தாக்கம் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. வேலை செய்பவர்களில் நிரந்தர ஊழியர்கள், பொதுத்துறைப் பணியாளர்கள், அரசு அதிகாரிகள் ஆகியோருக்குத் திருமணம் செய்யும் விருப்பம் அதிகமாக இருந்தது. வேலைவாய்ப்பு நிலைத்தன்மை திருமணத்துக்கான தடையைக் குறைக்கிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

கொரியாவின் பிறப்பு விகித நெருக்கடி பண்பாட்டு மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல, குடும்பம் அமைப்பதை நிதி ரீதியாக நிலையற்றதாக்கும் குறிப்பிட்ட பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகளுடனும் தொடர்புடையது என்பதை இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் உணர்த்துகின்றன. வீட்டுச் செலவுகள் அதிகமாக இருப்பதும், தொழிலாளர் சந்தையில் பாதுகாப்பின்மை நிலவுவதும் பெற்றோராவதற்குப் பெரும் தடையாகின்றன.

நிதிச் சலுகைகளின் வரம்புகள்

பிறப்பு விகித நெருக்கடியைச் சமாளிக்க தென் கொரிய அரசுகள் பல கொள்கைகளைச் செயல்படுத்தியுள்ளன; அவற்றில் நேரடி நிதிச் சலுகைகளே முதன்மையானவை. குழந்தை பிறந்தபோது பெற்றோருக்கு பணம் வழங்கும் திட்டங்கள் இதற்கு எடுத்துக்காட்டு. ஆனால், இந்த அணுகுமுறைகளுக்கு அடிப்படையான வரம்புகள் இருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

குழந்தைப் பிறப்பு ஊக்கத்தொகைத் திட்டத்தைப் பகுப்பாய்வு செய்த, டெமோகிராஃபி இதழில் வெளியான ஆய்வின்படி, திட்டத்தின் செலவில் 74%-க்கும் அதிகமானது விளிம்புநிலை பிறப்புகளுக்குச் செல்கிறது. அதாவது, நிதிச் சலுகை இல்லாவிட்டாலும் பிறந்திருக்கும் குழந்தைகளுக்கான செலவுகளாக அது அமைகிறது. கொரியாவின் மக்கள்தொகைப் போக்கில் பொருளுள்ள தாக்கத்தை ஏற்படுத்த, திட்டத்தின் சலுகைத் தொகை சுமார் 15 மடங்கு அதிகரிக்க வேண்டியிருக்கும் என ஆய்வாளர்கள் மதிப்பிட்டனர்.

இத்தகைய சலுகைகளின் இயல்பே அவற்றின் செயல்திறனின்மைக்குக் காரணம். ஒப்பீட்டளவில் சிறிய அரசுக் கொடுப்பனவுகள் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் குழந்தை பெறும் பலருக்கு, இந்தப் பணம் புதிய பெற்றோருக்கான ஊக்கமாக அல்லாமல் ஏற்கெனவே பெற்றோரானவர்களுக்கான நிதி பரிமாற்றமாகவே அமைகிறது. நிதிச் சலுகையால் முடிவெடுக்கக்கூடிய விளிம்புநிலையில் இருப்போர் மக்கள்தொகையில் சிறிய பகுதியினரே.

இந்தத் துறையின் ஆய்வுகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே அனுமானங்களையும் அதே இருமத் தேர்வு மாதிரிகளையும் பயன்படுத்தி, கருவுறுதலுக்கான ஒதுக்கீட்டு விலையின் முழுமையான நிபந்தனையற்ற பரவலை நாம் மதிப்பிட முடியும் என்பதை நாங்கள் காட்டுகிறோம். அதாவது, ஒருவரை குழந்தை பெறச் செய்ய அவருக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய குறைந்தபட்ச இழப்பீடே அந்த விலை. தென் கொரியாவின் கருவுறுதல் விகிதத்தை விரும்பிய அளவுகளுக்குக் கொண்டுவர, திட்டத்தின் சலுகைத் தொகையும் பட்ஜெட்டும் பல மடங்கு, அதாவது சுமார் 15 மடங்கு, அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என எங்களது மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன.

லண்டன் புரூனல் பல்கலைக்கழகத்தின் புதிய ஆய்வு, வரிக் கொள்கைகள் பிறப்பு விகிதச் சரிவுக்கு எதிர்பாராதவிதமாக எவ்வாறு பங்களித்திருக்கலாம் என்பதையும் ஆராய்ந்தது. குழந்தைப்பேற்றை ஊக்குவிப்பதே வரிக் கொள்கைகளின் நோக்கமாக இருந்தாலும், அவற்றின் வடிவமைப்பும் செயலாக்கமும் குடும்ப முடிவுகளைப் பாதிக்கும் சிக்கலான சமூகப் பொருளாதாரக் காரணிகளைப் பெரும்பாலும் கையாளத் தவறுவதாக ஆய்வு சுட்டிக்காட்டியது.

இந்த ஆய்வுத் தொகுப்பிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிவது என்னவெனில், வழக்கமான நிதிச் சலுகைகளால் தற்காலக் கொரியாவில் குடும்பம் அமைப்பதற்கான கட்டமைப்புத் தடைகளைத் தகர்க்க முடியாது. பிறப்பு விகித நெருக்கடியைச் சமாளிக்க, கொரியச் சமூகம் வேலை, வீடு, குடும்ப வாழ்க்கை ஆகியவற்றை ஒழுங்கமைக்கும் முறைகளில் ஆழமான மாற்றங்கள் தேவை.

உலகளாவிய சூழலும் ஐ.நா.வின் பார்வையும்

கொரியாவின் பிறப்பு விகிதப் போராட்டம், உலகளாவிய பரந்த போக்கைப் பிரதிபலித்தாலும், அது மிகத் தீவிரமான ஒரு நிலையாகும். ஐ.நா. மக்கள் தொகை நிதியத்தின் 2025ஆம் ஆண்டுக்கான உலக மக்கள்தொகை நிலை அறிக்கை, உலகம் முழுவதும் பிறப்பு விகிதங்கள் குறைவதற்கு மலட்டுத்தன்மையோ பெற்றோராவதை நிராகரிப்பதோ அல்ல, நிதிக் கட்டுப்பாடுகளே காரணம் என்று கண்டறிந்தது.

உலக மக்கள்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கொண்ட 14 நாடுகளில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், தாங்கள் விரும்பியதைவிடக் குறைவான குழந்தைகளைப் பெறுவதற்கான முக்கியக் காரணம் பொருளாதாரத் தடைகள் என்று சுமார் 40% பேர் தெரிவித்தனர். குறிப்பாக தென் கொரியாவில், ஐந்தில் மூவர் குழந்தை பெறுவதற்குத் தங்கள் நிதிநிலை தடையாக இருப்பதாகக் கூறினர். ஸ்வீடனில் இது வெறும் 19% ஆக இருந்தது.

பிறப்பு விகிதங்கள் குறைவதற்கு மாறிவரும் மதிப்புகளோ குடும்ப வாழ்க்கையை நிராகரிப்பதோ காரணம் என்ற கருத்துகளை ஐ.நா. அறிக்கை கேள்விக்குட்படுத்துகிறது. அதற்குப் பதிலாக, பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடுகள், தரமான சுகாதாரப் பராமரிப்பின்மை, பாலினச் சமத்துவமின்மை ஆகியவற்றால் மக்கள் தாங்கள் விரும்பும் குடும்பத்தை அமைக்க முடியாத நிலையை இனப்பெருக்கத் தன்னாட்சிக்கான நெருக்கடியாக அது வரையறுக்கிறது.

பிறப்பு விகிதங்கள் குறைவதால் உலகம் நெருக்கடியை எதிர்கொள்ளவில்லை; இனப்பெருக்கத் தன்னாட்சிக்கான நெருக்கடியையே எதிர்கொள்கிறது என்பதை ஆய்வு முடிவுகள் காட்டின. குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான செலவு, வேலைப் பாதுகாப்பின்மை, அதிக வீட்டுச் செலவுகள் போன்ற பொருளாதாரத் தடைகளே தாங்கள் விரும்பியதைவிடக் குறைவான குழந்தைகளைப் பெறுவதற்கான முக்கியக் காரணம் என்று பதிலளித்தவர்களில் சுமார் 40% பேர் தெரிவித்தனர்.

ஐ.நா. மக்கள் தொகை நிதியத்தின் நிர்வாக இயக்குநர் நடாலியா கனெம், “பலர் தாங்கள் விரும்பும் குடும்பத்தை அமைக்க முடியாது என்று உணர்வதே பிறப்பு விகிதங்கள் குறைவதற்கான முக்கியக் காரணம்” என்று வலியுறுத்தினார். இந்தக் கண்ணோட்டம், கொள்கை நடவடிக்கைகளை கட்டாயப்படுத்தும் முறைகளிலிருந்து விலக்கி, எதிர்காலப் பெற்றோருக்கான உண்மையான தெரிவுகளை விரிவுபடுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகிறது.

ஸ்வீடனுடனான ஒப்பீடு குறிப்பாகப் படிப்பினை தருகிறது. உலகின் மிகத் தாராளமான பெற்றோர் விடுப்பு முறைகளில் ஒன்றைக் கொண்ட ஸ்வீடனில், ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஆண்களும் பெண்களும் 480 நாள் ஊதியத்துடன் கூடிய விடுப்பைப் பெற உரிமையுண்டு. இருந்தாலும், அதன் பிறப்பு விகிதம் மாற்றீட்டு அளவுக்குக் கீழேயே உள்ளது. வளர்ந்த பொருளாதாரங்களில் பெற்றோராவதற்கான பொருளாதார மற்றும் சமூகத் தடைகளை விரிவான நலத்திட்டங்கள்கூட முழுமையாகக் கடக்க முடியாது என்பதை இது காட்டுகிறது.

பாலினச் சமத்துவமும் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலையும்

கொரியாவும் ஜப்பானும் எதிர்கொள்ளும் பிறப்பு விகிதச் சவால்களுக்கு பாலினச் சமத்துவமின்மையே முக்கியக் காரணம் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் அடையாளம் கண்டுள்ளது. இந்த நாடுகளின் பெண்கள் தொழிலுக்கும் குடும்பத்துக்கும் இடையே குறிப்பாகக் கடினமான தேர்வுகளைச் சந்திக்கின்றனர்; இது பிறப்பு விகித முடிவுகளைப் பெரிதும் பாதிக்கிறது.

ஜப்பானிலும் கொரியாவிலும் பெண்கள், ஆண்களைவிட ஏறத்தாழ ஐந்து மடங்கு அதிகமாக ஊதியமற்ற வீட்டு வேலைகளையும் பராமரிப்புப் பணிகளையும் செய்கின்றனர். ஊதியமற்ற பணிகளில் நிலவும் பாலின இடைவெளிக்கான OECD சராசரியைவிட இது இரு மடங்குக்கும் அதிகம் என சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் ஆய்வு காட்டுகிறது. வீட்டு உழைப்பின் இந்தச் சமமற்ற பங்கீடு, தொழில் முன்னேற்றம் மற்றும் சொந்த நேரத்தின் அடிப்படையில் தாய்மையை மிகுந்த செலவுடையதாக மாற்றுகிறது.

மேலும், கொரியாவின் தொழிலாளர் சந்தைக் கட்டமைப்புகள் வேலை செய்யும் தாய்மார்களை அளவுக்கு அதிகமாகப் பாதிக்கின்றன. தொழிலாளர் சந்தையின் இரட்டை அமைப்பு காரணமாக, பல பெண்கள் குறைந்த ஊதியமும் முன்னேற்ற வாய்ப்புகள் குறைவுமுள்ள தற்காலிகப் பணிகளில் இருக்கின்றனர். குழந்தை வளர்ப்பு ஆண்டுகளில் வேலையை விட்டு விலகும் பெண்கள், பின்னர் குறைந்த தரமுள்ள நிரந்தரமற்ற பணிகளுக்கே பெரும்பாலும் திரும்ப முடிகிறது. இது குழந்தை பெறுவதற்கான வலுவான தடையாக அமைகிறது.

தொழிலையும் குடும்பத்தையும் சமநிலைப்படுத்துவதில் ஜப்பான் மற்றும் கொரியப் பெண்கள் குறிப்பாகக் கடுமையான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். திருமணம் மற்றும் குழந்தைப்பேற்றுக்குப் பிறகு தங்கள் சகாக்கள் பதவி உயர்வு தாமதங்களைச் சந்திப்பதையும், வீட்டு வேலைகளைப் பகிர்வதில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்வதையும், போதுமான குழந்தைப் பராமரிப்பைக் கண்டறிவதில் சிரமப்படுவதையும் பல இளம் பெண்கள் காண்கின்றனர். குழந்தைகளை வளர்ப்பதுடன் தொடர்புடைய நிதிச் சுமையும், குடும்பத்தை விரிவுபடுத்துவதா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் தம்பதிகளின் முடிவுகளைப் பாதிக்கும் கூடுதல் காரணியாகும்.

இந்தப் பாலின இடைவெளிகளைக் குறைப்பது பிறப்பு விகிதத்தையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் உயர்த்தக்கூடும் என சர்வதேச நாணய நிதியம் தெரிவிக்கிறது. ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான வேலை நேர இடைவெளியை 2035ஆம் ஆண்டுக்குள் OECD சராசரி அளவுக்குக் குறைக்கும் கொள்கைகள், தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை 18% உயர்த்தக்கூடும். அதேவேளை, பெண்களின் தொழில் விருப்பங்களுடன் குடும்பம் அமைப்பதை மேலும் இணக்கமாக்கி, பிறப்பு விகிதத்தையும் ஆதரிக்கலாம்.

பணியிடங்களில் பண்பாட்டு மாற்றமும் இந்தச் சிக்கலுக்கான மற்றொரு முக்கிய அம்சமாகும். நீண்ட வேலை நேரம், நெகிழ்வற்ற அட்டவணைகள், தொலைதூரத்தில் வேலை செய்வதற்கான வரையறுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகள் ஆகியவை கொரியாவில் தொழிலையும் குழந்தைப் பராமரிப்பையும் சமநிலைப்படுத்துவதை மிகக் கடினமாக்குகின்றன. நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகளை விரிவுபடுத்துவது, தொழில்முறைப் பங்களிப்புகளைத் தொடர்ந்தபடியே ஆண்களும் பெண்களும் குடும்ப வாழ்க்கையில் முழுமையாகப் பங்கேற்க உதவும்.

நிதி விளைவுகளும் கொள்கைத் தெரிவுகளும்

மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி கொரிய அரசுக்கு கடுமையான நிதிச் சவால்களை உருவாக்குகிறது. மக்கள்தொகை முதிர்வதால், 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் ஓய்வூதியம், சுகாதாரப் பராமரிப்பு, நீண்டகாலப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றுக்கான செலவுகள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 30 முதல் 35% வரை உயரும் என சர்வதேச நாணய நிதியம் கணிக்கிறது. ஈடுசெய்யும் நடவடிக்கைகள் இல்லாவிட்டால், தற்போது 50%-க்கும் குறைவாக உள்ள அரசுக் கடன், 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 90 முதல் 130% வரை உயரக்கூடும்.

பிறப்பு விகித நெருக்கடியைச் சமூகப் பிரச்சினையாக மட்டுமல்லாமல், பொருளாதாரத் தேவையாகவும் கையாள வேண்டிய அவசரத்தை இந்தக் கணிப்புகள் வலியுறுத்துகின்றன. இருப்பினும், குடியேற்றத்தை அதிகரிப்பது போன்ற வழக்கமான தீர்வுகள் அரசியல் மற்றும் நடைமுறை வரம்புகளை எதிர்கொள்கின்றன; குழந்தைப்பேற்றுக்கான நிதிச் சலுகைகளும் செயல்திறனற்றவையாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன.

செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துதல், தொழிலாளர் பங்கேற்பை அதிகரித்தல், வளங்களை மேலும் திறம்பட ஒதுக்குதல் ஆகியவற்றின் மூலம் சாத்தியமான வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்கும் கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்கள் அடங்கிய பலமுனை அணுகுமுறையை சர்வதேச நாணய நிதியம் பரிந்துரைக்கிறது. பிறப்பு விகிதம் குறைவாகவே இருந்தாலும், முதிய மக்கள்தொகையை ஆதரிப்பதற்கான நிதி இடத்தை இந்த நடவடிக்கைகள் உருவாக்கும்.

நிதிச் சீர்திருத்தங்களே முதியோர் தொடர்பான அத்தியாவசியச் செலவுகளுக்குப் பட்ஜெட்டில் இடமளிக்க உதவும். வரிச் சீர்திருத்தம் மூலம் கூடுதல் வருவாய் திரட்டுதல், செயல்திறனற்ற செலவுகளைக் குறைத்தல், அரசின் செயல்திறனை மேம்படுத்துதல் ஆகியவை நிதி நிலைத்தன்மைக்குப் பங்களிப்பதோடு, குடும்ப ஆதரவுக் கொள்கைகளுக்கான வளங்களையும் விடுவிக்கும்.

மிக முக்கியமாக, முதிர்வுடன் தொடர்புடைய செலவுச் சுமைகளைக் கணக்கில் கொள்ளும் தெளிவான, நம்பகமான நீண்டகால நிதிக் கட்டமைப்பு தேவை என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் வலியுறுத்துகிறது. இத்தகைய கட்டமைப்பு, மக்கள்தொகைச் சவால்களுக்கு உரிய பதில்களை வழங்கும் அதேவேளை, நிதிக் கொள்கையை மேலும் கணிக்கக்கூடியதாகவும் வெளிப்படையானதாகவும் ஆக்கும்.

கொரியத் தீபகற்ப எதிர்கால மக்கள்தொகை நிறுவனம், குழந்தைப்பேறு மற்றும் குழந்தை வளர்ப்பின் சுமையைக் குறைப்பதற்கான ஆதரவை விரிவுபடுத்துதல், நடைமுறைக்கு ஏற்ற வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலைப் பண்பாட்டை உருவாக்குதல், ஓய்வுபெறும் வயதை உயர்த்துதல், தொடர்ச்சியான வேலைவாய்ப்பை ஊக்குவித்தல், குடியேற்றக் கொள்கையைச் சீர்திருத்துதல் உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட கூடுதல் கொள்கை வழிகளை முன்வைக்கிறது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, மக்கள்தொகை வளர்ச்சியை அல்லாமல் உற்பத்தித்திறனை மையமாகக் கொண்டு பொருளாதாரத்தை மறுகட்டமைக்க வேண்டும் என்று அது வலியுறுத்துகிறது.

பாரம்பரிய மதிப்புகள் காட்டுவது என்ன?

பாரம்பரிய மதிப்புகள் குறித்த ஆய்வு முடிவுகள், குறைந்த பிறப்பு விகிதத்துக்கான முற்றிலும் பொருளாதார விளக்கங்களுக்கு சுவாரசியமான மாற்றுப் பார்வையை அளிக்கின்றன. மகன் அவசியம் போன்ற ஆணாதிக்க மதிப்புகளை ஏற்றுக்கொள்வது, அதிக திருமண விருப்பம், அதிக குழந்தைப்பேறு விருப்பம், விரும்பும் குழந்தைகளின் அதிக எண்ணிக்கை ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது என்று நாம் மற்றும் ஹ்வாங் ஆகியோரின் ஆய்வு கண்டறிந்தது.

அதேவேளை, குழந்தைகளுக்கு நிதி ஆதரவு வழங்க வேண்டிய கடமை இருப்பதாக உணர்வது, திருமணம் மற்றும் குழந்தைப்பேறு விருப்பங்களைக் குறைப்பதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. உண்மையான செலவுகள் மட்டுமல்ல, பெற்றோரின் நிதிப் பொறுப்பு குறித்த எதிர்பார்ப்புகளும் பிறப்பு விகித முடிவுகளைப் பாதிக்கின்றன என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

ஆய்வில், மதிப்புகளின் தாக்கம் ஆண்களைவிடப் பெண்களிடம் வலுவாக இருந்தது. பாரம்பரிய பாலினப் பாத்திரங்கள் மற்றும் குடும்பக் கடமைகள் குறித்த பெண்களின் அணுகுமுறைகள் பிறப்பு விகித முடிவுகளை குறிப்பாக வடிவமைக்கின்றன என்பதை இது காட்டுகிறது. கொரியப் பெண்களின் கல்வி மற்றும் தொழில் விருப்பங்கள் அதிகரித்துவரும் நிலையில், தாய்மை குறித்த பாரம்பரிய எதிர்பார்ப்புகளுடன் அவை மோதுவதைப் பற்றிய சான்றுகளுடனும் இது ஒத்துப்போகிறது.

பிறப்பு விகித முடிவுகளை வடிவமைப்பதில் பொருளாதார மாற்றத்துடன் பண்பாட்டு மாற்றமும் இணைந்து செயல்படுகிறது என்பதை இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சில அம்சங்களில் கொரியச் சமூகம் மேலும் சமத்துவமானதாக மாறிவரும் அதேவேளை, பிற பெற்றோரிடமிருந்து பாரம்பரிய எதிர்பார்ப்புகள் தொடர்வதால், குடும்பம் அமைப்பதைச் சிக்கலாக்கும் முரண்பாடுகள் உருவாகின்றன.

இந்த முரண்பாடுகளை உருவாக்கும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகளையும் பண்பாட்டு எதிர்பார்ப்புகளையும் வெற்றிகரமான கொள்கை நடவடிக்கைகள் கையாள வேண்டும். ஆழமான சமூகப் போக்குகளைக் கவனிக்காமல் வெறுமனே நிதிச் சலுகைகள் வழங்குவது, பிறப்பு விகிதப் போக்குகளைப் பொருளுள்ள வகையில் மாற்றும் வாய்ப்பு குறைவு.

சுருக்கமாக

கொரியா சுகாதாரம் மற்றும் சமூக விவகாரங்கள் நிறுவனத்தின் ஆய்வு, கொரியாவின் பிறப்பு விகித நெருக்கடி குறித்த அடிப்படை உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது: இளம் கொரியர்கள் குழந்தைகளை விரும்புகிறார்கள்; ஆனால் தற்போதைய பொருளாதார மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்புகளின்படி அவர்களால் அதற்கான செலவை ஏற்க முடியவில்லை. குடும்ப வாழ்க்கைக்கான உயர்ந்த விருப்பங்களுக்கும் அவற்றை நிறைவேற்றுவதற்கான நடைமுறைத் தடைகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு, குடும்ப மதிப்புகளை நிராகரிப்பதைக் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, கொள்கை மற்றும் சமூக அமைப்பின் தோல்வியைக் காட்டுகிறது.

• ஆய்வு செய்யப்பட்ட ஐந்து நாடுகளில் குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியைத் தருவார்கள் என்ற நம்பிக்கை கொரியப் பதிலளிப்பவர்களிடையே மிக அதிகமாக (74.3%) இருந்தது; அதேவேளை, பொருளாதாரச் சுமை குறித்த கவலையும் மிக அதிகமாக (92.7%) இருந்தது
• திருமணமாகாதவர்களில் திருமண விருப்பத்தில் கொரியா முதலிடத்தில் (52.9%) இருந்தது; ஆனால் குழந்தை பெறும் விருப்பத்தில் நான்காவது இடத்தில் (31.2%) இருந்ததுடன், திட்டமிடப்பட்ட சராசரிக் குடும்ப அளவு 1.74 குழந்தைகள் என மிகக் குறைவாக இருந்தது
• தென் கொரியாவின் 0.72 பிறப்பு விகிதம் உலகிலேயே மிகக் குறைவானது; அடுத்த நூற்றாண்டில் மக்கள்தொகை 85% வரை குறையக்கூடும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன
• வீட்டுச் செலவுகளும் வேலைவாய்ப்பு நிலைத்தன்மையும் பிறப்பு விகித முடிவுகளைப் பாதிக்கும் முக்கியப் பொருளாதாரக் காரணிகள்; குழந்தைப் பிறப்பு ஊக்கத்தொகை போன்ற நிதிச் சலுகைகள் பெரும்பாலும் செயல்திறனற்றவை என நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன
• வீட்டு வேலைகளில் பாலினச் சமத்துவமின்மையும் தாய்மார்களுக்கு ஏற்படும் தொழில் பாதிப்புகளும் குடும்பம் அமைப்பதற்கான குறிப்பிடத்தக்க தடைகளாக உள்ளன
• மாறிவரும் மதிப்புகள் அல்ல, நிதிக் கட்டுப்பாடுகளே உலகளாவிய பிறப்பு விகிதச் சரிவுக்குக் காரணம் என்று ஐ.நா. கூறுகிறது; இதை இனப்பெருக்கத் தன்னாட்சிக்கான நெருக்கடியாக அது வரையறுக்கிறது
• பாலின இடைவெளிகளைக் குறைப்பது பிறப்பு விகிதத்தையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் உயர்த்தக்கூடும் என்றும், நிதிச் சீர்திருத்தங்கள் முதிய மக்கள்தொகைக்கான செலவுகளைச் சமாளிக்க உதவும் என்றும் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது