ஜப்பானில் வசிக்கும் வெளிநாட்டவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேர் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்வதாக அரசின் ஆய்வில் தகவல்

ஜப்பானில் வாழ்க்கையின் கசப்பான நிலவரம்

ஜப்பானின் குடியேற்றச் சேவைகள் முகமை (ISA) நடத்திய புதிய தேசிய ஆய்வில், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களில் 47 சதவீதம் பேர் அன்றாட வாழ்க்கையில் ஏதோவொரு வகையான பாகுபாட்டை அனுபவித்துள்ளதாகத் தெரியவந்துள்ளது. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை நாடு அதிகம் சார்ந்துவரும் நிலையில், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சமூகச் சூழலுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை இந்தப் புள்ளிவிவரம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 2025 அக்டோபர் முதல் நவம்பர் வரை நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வில், 18 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட 20,000 வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களும் சிறப்பு நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களும் பங்கேற்றனர். இதில் 8,874 செல்லுபடியாகும் பதில்கள் கிடைத்தன. முந்தைய ஆண்டைவிட இந்த விகிதம் 0.8 சதவீதப் புள்ளி குறைந்திருந்தாலும், ஜப்பானியர் அல்லாதவர் என்பதற்காகவே வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களில் கிட்டத்தட்ட இருவரில் ஒருவர் நியாயமற்ற முறையில் நடத்தப்படுவதாகக் கூறுகின்றனர்.

சுருங்கிவரும் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையையும் முதியோர் சமூகத்தையும் சமாளிக்க அரசு முயற்சிக்கும் நிலையில், ஜப்பானின் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர் எண்ணிக்கை இதுவரை இல்லாத உச்சத்தை எட்டியுள்ளது. அதேவேளை, ஜப்பானின் பாதுகாப்பையும் வாழ்க்கை நிலைத்தன்மையையும் பல வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் பாராட்டுவதாக உள்ளூர் கருத்துக் கணிப்புகள் காட்டுகின்றன. நேர்மறையான உணர்வுகளுடன் ஒதுக்குதல், பாரபட்சம், நிறுவனரீதியான தடைகள் போன்ற அனுபவங்களும் இணைந்திருக்கலாம் என்பதே கொள்கை வகுப்பாளர்களின் சவால். பல ஆண்டுகளுக்கு முன் தொடங்கிய தொடர் ஆய்வுகளின் சமீபத்திய ஒன்றான ISA ஆய்வு, இந்த முரண்பாட்டை அளவிட மேற்கொள்ளப்பட்ட மிக விரிவான முயற்சிகளில் ஒன்றாகும்.

ஆய்வில் தெரியவந்தவை

ISA அறிக்கையின்படி, பதிலளித்தவர்களில் 47 சதவீதம் பேர் தங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் பாகுபாட்டை அனுபவித்ததாகவும், 53 சதவீதம் பேர் அனுபவிக்கவில்லை என்றும் தெரிவித்தனர். பாகுபாட்டை எதிர்கொள்ளவில்லை எனக் கூறியவர்களின் விகிதம் முந்தைய ஆண்டைவிட 0.8 சதவீதப் புள்ளி சரிந்தது. இந்தச் சரிவு சிறியதாக இருந்தாலும், பிரச்சினை மேம்படவில்லை; அது பரவலாகவே தொடர்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. குறிப்பிட்ட ஒரு வகை சம்பவம் குறித்து மட்டும் ஆய்வு கேட்கவில்லை. இழிவான கருத்துகள், வீடு மறுக்கப்படுதல், சமமற்ற ஊதியம், பொதுச் சேவைகளைப் பெறுவதில் தடைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு அனுபவங்களைப் பற்றி பதிலளிப்பவர்கள் சிந்தித்துக் கூறுமாறு கேட்டுக்கொண்டது.

வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களை ஜப்பான் எந்த அளவுக்கு ஒருங்கிணைத்துள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள மேற்கொள்ளப்படும் பரந்த முயற்சியின் ஒரு பகுதிதான் இந்த ஆய்வு. முந்தைய அரசு ஆய்வுகளிலும் இதேபோன்ற முடிவுகள் கிடைத்துள்ளன. 2017ஆம் ஆண்டு நீதி அமைச்சகம் நடத்திய முக்கிய கருத்துக் கணிப்பில், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒருவர் இழிவான கருத்துகளை எதிர்கொண்டதாகவும், வீடு தேடியவர்களில் சுமார் 40 சதவீதம் பேர் தங்கள் தேசியத்தை காரணம் காட்டி நிராகரிக்கப்பட்டதாகவும் தெரியவந்தது. இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் தொடர்ந்து காணப்படுவது, கொள்கை மாற்றங்கள் முக்கியமானவையாக இருந்தாலும், அன்றாட நடத்தையில் இன்னும் தீர்மானகரமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

பாகுபாடு வெளிப்படும் இடங்கள்

வீட்டுவசதியில் பாகுபாடு இன்னமும் பொதுவான பிரச்சினைகளில் ஒன்றாக உள்ளது. 2017ஆம் ஆண்டு ஆய்வில், முந்தைய ஐந்து ஆண்டுகளில் வீடு தேடிய வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களில் பத்தில் நான்கு பேர் வெளிநாட்டவர் என்பதால் தங்களுக்கு வீடு மறுக்கப்பட்டதாகக் கூறினர். ‘வெளிநாட்டவர்களுக்கு அனுமதி இல்லை’ என்று வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்பட்ட ரியல் எஸ்டேட் அறிவிப்புகளைப் பார்த்ததாகச் சிலர் தெரிவித்தனர். மொழிச் சிக்கல்கள், வாடகை செலுத்தத் தவறிவிடுவார்கள் என்ற அச்சம் அல்லது கலாசாரப் புரிதல் குறைபாடுகள் ஆகியவற்றை வீட்டு உரிமையாளர்கள் அடிக்கடி காரணங்களாகக் கூறுகின்றனர். இந்தக் காரணங்கள் இனப் பாரபட்சத்தை மறைக்கக்கூடும் என்றும், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் சிறப்பு முகவர்கள், நிறுவன வீடுகள் அல்லது முறைசாரா தொடர்பு வட்டங்களைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய இரட்டைச் சந்தையை உருவாக்குகின்றன என்றும் குடியுரிமை உரிமைக் குழுக்கள் கூறுகின்றன.

சமமற்ற அணுகுமுறை நிலவும் மற்றொரு இடம் பணியிடமாகும். 2017ஆம் ஆண்டு ஆய்வில், வேலைக்கு விண்ணப்பித்தவர்களில் நான்கில் ஒருவர் வெளிநாட்டவர் என்ற காரணத்தால் வேலை மறுக்கப்பட்டதாகக் கூறினார். ஐந்தில் ஒருவர், ஒரே மாதிரியான வேலைக்கு ஜப்பானிய சக ஊழியர்களைவிடத் தங்களுக்குக் குறைவான ஊதியம் வழங்கப்படுவதாக நம்பினார். இந்த ஊதிய இடைவெளி இன்னும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருப்பதாகச் சமீபத்திய தரவுகள் காட்டுகின்றன. 2024ஆம் ஆண்டின் அறிக்கைகளின்படி, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் சராசரி ஊதியம் ஜப்பானியத் தொழிலாளர்களைவிட 28 சதவீதம் குறைவாக இருந்தது. தொழில்நுட்பப் பயிற்சிப் பயிற்சியாளர் திட்டத்தில் பங்கேற்பவர்களிடையே சமமற்ற ஊதியம், கூடுதல் நேரத்துக்கு ஊதியம் வழங்காமை, ஆபத்தான பணிகள் ஆகியவை குறிப்பாகப் பரவலாக உள்ளன. தொழிலாளர் சுரண்டல் மற்றும் ஆள் கடத்தலுக்கான வழியாக இந்தத் திட்டம் செயல்படுவதாக அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறையும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமை அமைப்புகளும் விமர்சித்துள்ளன.

சில்லறை விற்பனை மற்றும் பிற இடங்களிலும் சேவை மறுக்கப்படுவது நிகழ்கிறது. முடிதிருத்தகங்கள், வசதிக் கடைகள், வீட்டு உரிமையாளர்கள் ஆகியோரால் நிராகரிக்கப்பட்டதாக வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். இத்தகைய சம்பவங்கள் தனித்தனியாகத் தோன்றலாம். ஆனால், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் அண்டை வீட்டாராக அல்லாமல் தொழிலாளர்களாகவோ நுகர்வோராகவோ மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள் என்ற உணர்வை அவை உருவாக்குகின்றன.

சைதாமா: வரவேற்பும் கவலையும் நிறைந்த நகரம்

எல்லா அறிகுறிகளும் எதிர்மறையானவை அல்ல. டோக்கியோவின் வடக்கே உள்ள குடியிருப்புப் பகுதியான சைதாமாவில், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் அங்கு வாழ்வதில் திருப்தி அடைந்துள்ளதாக மாகாண ஆய்வு கண்டறிந்தது. 2025 நவம்பர் முதல் டிசம்பர் வரை நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வில் 1,064 செல்லுபடியாகும் பதில்கள் கிடைத்தன. அவர்களில் 49 சதவீதம் பேர் ‘திருப்தி’ என்றும், 43 சதவீதம் பேர் ‘ஓரளவு திருப்தி’ என்றும் தெரிவித்தனர். பொது பாதுகாப்பு, எளிதான வாழ்க்கை, ஜப்பானிய கலாசாரத்தையும் பழக்கவழக்கங்களையும் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு ஆகியவை முக்கிய ஈர்ப்புகளாக இருந்தன. மொத்தம் 84 சதவீதம் பேர் மாகாணத்தில் குறைந்தது இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் வாழ விரும்புவதாகவும், கிட்டத்தட்ட 60 சதவீதம் பேர் நிரந்தரமாக அங்கேயே வாழ விரும்புவதாகவும் கூறினர்.

இருப்பினும், அதே ஆய்வு கவலைகளையும் வெளிப்படுத்தியது. திருப்தியற்றவர்கள் அல்லது ஓரளவு திருப்தியற்றவர்கள் எனக் கூறிய 5 சதவீதத்தினரில், 39 சதவீதம் பேர் ‘வெளிநாட்டவர்களுக்கு எதிரான பாகுபாட்டை’ முக்கியக் காரணமாகக் குறிப்பிட்டனர். பல மொழிகளில் தகவல்களை விரிவுபடுத்துதல், ஜப்பானிய மொழி கற்க உதவி, விரிவான நலத்திட்டங்கள், பாகுபாடான கண்ணோட்டங்களை ஒழிப்பதற்கான சிறப்பு இயக்கம் ஆகியவை அதிகம் கோரப்பட்ட சேவைகளில் அடங்கின. கருத்துகள் வெவ்வேறு நிலைப்பாடுகளைக் காட்டின: சிலர் ஜப்பானிய மொழிப் பயிற்சியை வலுப்படுத்தக் கோர, மற்றவர்கள் அனைத்து குடியிருப்பாளர்களும் உள்ளூர் சட்டங்களைக் கடைப்பிடிப்பதை உறுதிசெய்யக் கடுமையான விதிகள் வேண்டும் என்றனர். 2025 ஜூன் நிலவரப்படி, சைதாமாவில் 277,209 வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் இருந்தனர்; இது அதன் மக்கள்தொகையில் சுமார் 3.8 சதவீதமாகும்.

வெளிநாடுகளைச் சேர்ந்த குடிமக்களுக்கான பிரத்யேகத் திட்டங்களை வடிவமைத்து உருவாக்குவதில், குறிப்பாக ஜப்பானிய மொழிப் பயிற்சியில், இந்த ஆய்வு முடிவுகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவோம்.

ஆய்வு வெளியானதைத் தொடர்ந்து, சைதாமாவின் சர்வதேச விவகாரப் பிரிவின் பிரதிநிதி இவ்வாறு தெரிவித்தார். வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் கருத்துகளையும் தேவைகளையும் புரிந்துகொள்வதற்காக 2013ஆம் ஆண்டிலிருந்து மாகாணம் இத்தகைய கருத்துக் கணிப்புகளை நடத்தி வருகிறது.

மியே மாகாணம்: அரசுப் பணியமர்த்தலே சர்ச்சைக்குரியதாகும்போது

தேசிய ஆய்வு முடிவுகள் வெளியாகும் அதே நேரத்தில், மியே மாகாணத்தில் ஒரு சர்ச்சை ஏற்பட்டுள்ளது. மாகாணத்தின் பல பணிகளுக்கு ஜப்பானியக் குடியுரிமைத் தகுதியை மீண்டும் கட்டாயமாக்க ஆளுநர் கட்சுயுகி இச்சிமி முன்மொழிந்துள்ளார். கொரிய இனத்தவர்களும் வேலை தேடும் பிற வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களும் எதிர்கொள்ளும் பாகுபாட்டைக் குறைப்பதற்காக, 1970களில் தொடங்கிய போக்கைப் பின்பற்றி, பொது நிர்வாகப் பணிகளுக்கான குடியுரிமை நிபந்தனையை மியே 1999 நிதியாண்டில் நீக்கியது. தற்போது 12 மாகாணங்கள் குடியுரிமை நிபந்தனையை நீக்கியுள்ளன. இருப்பினும், உரிமம் வழங்குதல் அல்லது ஆய்வுகள் நடத்துதல் போன்ற பொது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும் பணிகளுக்கு கட்டுப்பாடுகள் தொடர்கின்றன.

மாகாண ஊழியர்கள் குடியிருப்பாளர்களின் தனிப்பட்ட தகவல்களையும், பிரமுகர்கள், உள்கட்டமைப்பு, வேளாண்மை தொடர்பான முக்கியத் தரவுகளையும் கையாள்வதாக இச்சிமி வாதிடுகிறார். சர்வதேசச் சூழலில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டிய அவர், ரகசியத் தகவல்களை வெளியிடுமாறு வெளிநாட்டு ஊழியர்களை அவர்களது சொந்த நாடுகள் அழுத்தம் கொடுக்கக்கூடும் எனக் கூறியுள்ளார். மாகாணம், தனது வருடாந்திர ‘10,000 மியே குடியிருப்பாளர்கள் ஆய்வில்’ ஒரு விரிவான கேள்வியைச் சேர்த்துள்ளது. வெளிநாட்டவர்களைப் பணியமர்த்துவதை ‘தொடர வேண்டும்’, ‘தொடரக் கூடாது’ அல்லது ‘தெரியாது’ என வாக்காளர்களிடம் கேட்கிறது. சில நாடுகள் தங்கள் குடிமக்கள் அரசின் தகவல் சேகரிப்புக்கு ஒத்துழைக்க வேண்டும் எனக் கோருவதால், ரகசியம் காக்கும் கடமை மீறப்படலாம் என்றும் அந்தக் கேள்வியில் எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது.

மாகாணம் முழுவதும் உள்ள மேயர்களும் மனித உரிமைக் குழுக்களும் இதற்கு வலுவாக எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளனர். இகா மேயர் தோஷினாவோ இனாமோரி கேள்வியை நீக்கக் கோரி எழுத்துப்பூர்வ கோரிக்கை அளித்தார். இது ‘பன்முகக் கலாசார இணக்க வாழ்வைக் குலைப்பதுடன், பாகுபாடு அல்லது வெறுப்புப் பேச்சை ஊக்குவிக்கக்கூடும்’ என்று அவர் வாதிட்டார். பாகுபாட்டுக்கு எதிரான விதிமுறைகளை ஆய்வு செய்யும் குழுவின் தலைவராகவும் உள்ள நபாரி மேயர் ஹிரோயுகி கிடாகாவா, இந்தக் கேள்வி ‘வெளிநாட்டு ஊழியர்கள் ஆபத்தானவர்கள்’ என்ற கருத்தை குடியிருப்பாளர்கள் உள்வாங்க வழிவகுக்கும் என்றார். 2002 நிதியாண்டிலிருந்து வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்திவரும் தனது நகரம் கொள்கையை மாற்றும் எண்ணம் கொண்டிருக்கவில்லை என்று யொக்கைச்சி மேயர் தோமிஹிரோ மோரி தெரிவித்தார். தகவல் மேலாண்மை குறித்து அனைத்து ஊழியர்களுக்கும் பயிற்சி அளிப்பதால், தகவல் கசிவுகள் ஏற்படவில்லை என்று குறிப்பிட்ட ஐச்சி ஆளுநர் ஹிடேஆகி ஓமுராவும் இந்தத் திட்டத்தை விமர்சித்தார்.

ஏற்கெனவே மாகாணத்துக்காகப் பணியாற்றும் வெளிநாட்டு ஊழியர்களை இது சிறுமைப்படுத்துவதுடன், அவர்களின் கண்ணியத்தையும் ஆழமாகக் காயப்படுத்துகிறது.

2026 ஜனவரியில், ஆய்வுக் கேள்வியை நீக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியதற்கான காரணத்தை விளக்க இகா மேயர் தோஷினாவோ இனாமோரி இந்த வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினார். இந்தத் திட்டம் உள்ளடக்கத்தை எதிர்க்கும் நடவடிக்கை என்றும், இச்சிமி அதைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்றும் கருத்துரையாளர்கள் கூறினர்.

ஆய்வின் நம்பகத்தன்மை குறித்தும் விமர்சகர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். 2025ஆம் ஆண்டின் ‘10,000 குடியிருப்பாளர்கள் ஆய்வில்’, தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்களில் 4,592 பேர் மட்டுமே பதிலளித்தனர்; இது 45.9 சதவீதம். பதிலளிப்பு விகிதமும் குறைந்து வருகிறது. மியேவின் சுமார் 1.7 மில்லியன் குடியிருப்பாளர்களில் இது ஒரு சிறிய பகுதியே. வேலைவாய்ப்புக் கொள்கையில் பெரிய மாற்றத்தை நியாயப்படுத்த இந்த ஆய்வைப் பயன்படுத்துவது வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் ஜனநாயகப் பொறுப்புக்கூறல் குறித்து கவலைகளை எழுப்புகிறது.

அடக்கம், நம்பிக்கை, சேர்ந்திருத்தல்: மத வழக்கமும் உள்ளூர் எதிர்ப்பும் சந்திக்கும்போது

வேலை அல்லது வீட்டு வாடகைச் சந்தையில் மட்டும் பாகுபாடு நிலவுவதில்லை. வாழ்க்கை மற்றும் மரணத்தின் மிக நெருக்கமான தருணங்களிலும் அது வெளிப்படுகிறது. முஸ்லிம் குடியிருப்பாளர்களுக்கு, ஜப்பானில் ஏறத்தாழ அனைவரும் கடைப்பிடிக்கும் தகனம் செய்வது வேதனையான முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது. இஸ்லாமிய மரபின்படி, பொதுவாக 24 மணி நேரத்துக்குள் உடலை அடக்கம் செய்ய வேண்டும்; உடல் மக்காவை நோக்கியிருக்க வேண்டும். தகனம் செய்வது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால், ஜப்பானில் ஏற்படும் மரணங்களில் 99 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை தகனம் மூலம் கையாளப்படுகின்றன. நாடு முழுவதும் உள்ள கல்லறைகளில் ஒரு டஜனுக்கும் குறைவானவையே தற்போது முஸ்லிம்களின் அடக்கத்தை ஏற்கின்றன. சுகோகூ பிராந்தியத்தின் மேற்கில் முஸ்லிம் அடக்கத்தளம் எதுவும் இல்லை. இதனால் கன்சாய் மற்றும் கியூஷூ பகுதிகளில் உள்ள குடும்பங்களுக்கு மிகக் குறைவான தேர்வுகளே உள்ளன.

இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், தகனம் அல்லாத அடக்கத்துக்கான கல்லறை விதிமுறைகள் மற்றும் கொள்ளளவு குறித்து 129 மாகாணங்களிடமும் முக்கிய நகரங்களிடமும் 2026 ஜனவரியில் மத்திய அரசு ஆய்வு தொடங்கியது. இந்த ஆய்வு, இப்பிரச்சினை குறித்த அதிகாரபூர்வ விழிப்புணர்வு அதிகரித்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. ஆனால், மத நடைமுறைக்கான இடமளிப்பாக அல்லாமல், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர் கொள்கையின் ஓர் அம்சமாகவே இது பெரும்பாலும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அணுகுமுறை, உள்ளூர் சமூகங்கள் தீர்வுகளை ஏற்குமா என்பதைப் பாதிப்பதாகச் சிலர் கூறுகின்றனர்.

உள்ளூர் எதிர்ப்பால் ஏற்கெனவே பல திட்டங்கள் முடங்கியுள்ளன. ஓய்டா மாகாணத்தின் ஹிஜி நகரில், உள்ளூர் இஸ்லாமிய அமைப்பு நகராட்சி நிலத்தைப் பெற்றிருந்தது; அடக்கத்தலங்களின் எண்ணிக்கைக்கு வரம்பு நிர்ணயித்ததுடன், நிலத்தடி நீர் பரிசோதனையையும் நடத்தியது. கல்லறைக்கு எதிரான வேட்பாளர் 2024 மேயர் தேர்தலில் வெற்றிபெற்றதைத் தொடர்ந்து நில விற்பனையை நிறுத்தினார். இபராக்கி மாகாணத்தின் சகுராகாவா நகரில், போதிய ஆலோசனை நடத்தப்படவில்லை என்று குடியிருப்பாளர்கள் புகார் கூறியதைத் தொடர்ந்து, புத்த மதத்துடன் தொடர்புடைய அமைப்பு அடக்கத்தளம் அமைப்பதற்கான விண்ணப்பத்தைத் திரும்பப் பெற்றது. சில இடங்களில் இனவாதக் கருத்துகளும், நீர் மாசுபடும் என்ற ஆதாரமற்ற கூற்றுகள் போன்ற தவறான தகவல்களும் எதிர்ப்பில் இடம்பெற்றன. ஜப்பானில் உள்ள பல முஸ்லிம்கள் நீண்டகாலமாக வசிப்பவர்கள் அல்லது குடிமக்கள் என்ற உண்மையைப் புறக்கணித்து, இறந்த உறவினர்களின் உடல்களைத் தங்கள் சொந்த நாடுகளுக்குத் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும் என்று சில கருத்துரையாளர்கள் கூறியுள்ளனர்.

தீர்வுகளைக் கண்டறியும் முயற்சிகளும் நடைபெறுகின்றன. வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கான மண்ணடக்கக் கல்லறையை அமைக்க மியாகி மாகாண ஆளுநர் யோஷிஹிரோ முராய் முன்மொழிந்துள்ளார்; இதற்கு நூற்றுக்கணக்கான புகார்கள் எழுந்துள்ளன. கியோட்டோவில் உள்ள கோயில் நடத்தும் கல்லறை ஒன்று, முஸ்லிம்களின் அடக்கத்துக்காகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான இடங்களை அமைதியாக வழங்கத் தொடங்கியுள்ளது. முன்னேற்றம் சாத்தியமானது என்றாலும் அது சமமாக நடைபெறவில்லை என்பதை இந்தச் சம்பவங்கள் காட்டுகின்றன.

தொழிலாளர் கொள்கையும் ஆட்சேர்ப்புக்கும் பாதுகாப்புக்கும் இடையிலான இடைவெளியும்

ஜப்பானின் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர் கொள்கையைப் பொருளாதாரத் தேவையே உந்தியுள்ளது. வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்கள்தொகை பல ஆண்டுகளாகச் சுருங்கி வருகிறது; தொழிலாளர் பற்றாக்குறை தொடர்ந்து 3 மில்லியனைத் தாண்டியுள்ளது. 2024ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 2.3 மில்லியனை எட்டியது; இது பத்தாண்டுகளுக்கு முந்தைய அளவைவிட கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்காகும். கடுமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறை நிலவும் பராமரிப்புப் பணி, கட்டுமானம், உணவுப் பதப்படுத்துதல் உள்ளிட்ட துறைகளில் பலர் வேலை செய்கின்றனர்.

ஆனால், சட்டக் கட்டமைப்பு பெரும்பாலும் இவர்களை எதிர்கால அண்டை வீட்டாராக அல்ல, தற்காலிகத் தொழிலாளர்களாகவே கருதுகிறது. திறன்களைப் பரிமாறுவதை நோக்கமாகக் கொண்டதாக அதிகாரபூர்வமாகக் கூறப்படும் தொழில்நுட்பப் பயிற்சிப் பயிற்சியாளர் திட்டம், குறைந்த ஊதியத் தொழிலாளர்களின் முக்கிய ஆதாரமாக மாறியுள்ளது. பயிற்சியாளர்கள் அடிக்கடி ஒரே முதலாளியுடன் பிணைக்கப்படுகின்றனர்; வேலை மாற்றத் தடை விதிக்கப்படுகிறது; நிறுவனக் குடியிருப்புகளில் தங்கவைக்கப்படுகின்றனர். சுகாதார அமைச்சக ஆய்வின்படி, தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர்களைப் பணியமர்த்திய நிறுவனங்களில் 73.2 சதவீதம் தொழிலாளர் சட்டங்களை மீறியிருந்தன. இந்தத் திட்டம் 2027இல் பயிற்சியிலிருந்து வேலைவாய்ப்புக்கு மாறும் முறையால் மாற்றப்படவுள்ளது. ஆனால், இது சீர்திருத்தம் அல்ல; பெயர் மாற்றம் மட்டுமே என்று விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.

குறிப்பிட்ட திறன் தொழிலாளர் விசா முறைக்கும் வரம்புகள் உள்ளன. கீழ்நிலையான குறிப்பிட்ட திறன் தொழிலாளர் (i) விசா அதிகபட்சம் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு செல்லுபடியாகும்; தொழிலாளர்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களை அழைத்து வர அனுமதிப்பதில்லை. இந்த விசா நிலையில் செலவிடும் காலம் நிரந்தரக் குடியிருப்பு பெறுவதற்கான தகுதிக் காலத்தில் கணக்கிடப்படாது. உயர்நிலையான குறிப்பிட்ட திறன் தொழிலாளர் (ii) விசா நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கான பாதையை வழங்கினாலும், அதன் நிபந்தனைகள் கடுமையானவை; தகுதி பெற்றவர்கள் குறைவு. நீண்டகாலக் குடியேற்றத்தையும் சமூக ஒருங்கிணைப்பையும் ஊக்குவிக்கும் பாதுகாப்பை வழங்காமல், தொழிலாளர்களின் உழைப்பைப் பயன்படுத்துவதே ஜப்பானின் அணுகுமுறை என்று விமர்சகர்கள் கூறுவதற்கு இந்த அமைப்பு வழிவகுத்துள்ளது.

குடியிருப்பு நிலையை இழப்பவர்களுக்கு நிலைமைகள் கடுமையாக இருக்கலாம். நீண்டகாலத் தடுப்புக்காவல், மருத்துவப் பராமரிப்பின்மை, வன்முறையான அமலாக்கம் ஆகிய காரணங்களால் குடியேற்றத் தடுப்புக்காவல் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது. மருத்துவச் சிகிச்சை கோரிய இலங்கைப் பெண்ணின் கோரிக்கைகள் நிராகரிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் நிலையில், 2021ஆம் ஆண்டு நகோயாவில் உள்ள குடியேற்றத் தடுப்பு மையத்தில் அவர் உயிரிழந்தது சர்வதேசக் கண்டனத்தையும் ஜப்பானில் போராட்டங்களையும் தூண்டியது.

பொதுமக்களின் கருத்தும் கட்டண உயர்வுக்கான அரசியலும்

இந்தப் பின்னணியில், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் நிதிச் சுமையையும் ஜப்பான் அரசு அதிகரித்துள்ளது. 2026 மே மாதம் இயற்றப்பட்ட திருத்தப்பட்ட குடியேற்றக் கட்டுப்பாடு மற்றும் அகதி அங்கீகாரச் சட்டத்தின்படி, குடியிருப்பு நடைமுறைகளுக்கான கட்டணங்கள் உயர்த்தப்படும். குடியிருப்பு நிலையை மாற்ற அல்லது புதுப்பிப்பதற்கான கட்டணம் நிலையான 6,000 யெனிலிருந்து 10,000 முதல் 75,000 யென் வரையிலான தொகையாக உயரும். நிரந்தரக் குடியிருப்பு விண்ணப்பக் கட்டணம் 10,000 யெனிலிருந்து 200,000 யெனாக உயர்த்தப்படும். இந்த மாற்றங்கள் 2026 அக்டோபரில் நடைமுறைக்கு வரத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

2026 ஜூலையில் நடத்தப்பட்ட தேசியக் கருத்துக் கணிப்பில், பதிலளித்தவர்களில் 56.0 சதவீதம் பேர் கட்டண உயர்வுக்கு ஆதரவளித்தனர்; 20.8 சதவீதம் பேர் மட்டுமே எதிர்த்தனர். பல ஜப்பானிய வாக்காளர்கள் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களை வரி செலுத்துவோர் மற்றும் சமூக உறுப்பினர்களாகப் பார்க்காமல், நிதிச் சுமையாகக் கருதுவதை இந்த இடைவெளி சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதிகக் கட்டணங்கள் குறைந்த ஊதியம் பெறும் தொழிலாளர்கள் தங்கள் குடியிருப்பு நிலையைப் புதுப்பிப்பதையோ நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கு விண்ணப்பிப்பதையோ கடினமாக்கலாம். இதனால், குறைக்க விரும்புவதாக அரசு கூறும் நிலையற்ற தன்மையே மேலும் வலுப்பெறக்கூடும்.

என்ன மாற வேண்டும்?

பாகுபாட்டை எதிர்கொள்ள ஜப்பான் சில நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. 2016இல் வெறுப்புப் பேச்சுச் சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது; ஆனால், அதில் தண்டனை விதிகள் இல்லை என்பதால் அது பலவீனமானது என விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது. ஜப்பானிய மொழிக் கல்விக்கும் பல மொழி ஆலோசனைச் சேவைகளுக்கும் அரசு நிதியளித்துள்ளது. சில உள்ளாட்சி அமைப்புகள் பாகுபாட்டுக்கு எதிரான விதிமுறைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கான ஆதரவை விரிவுபடுத்தியுள்ளன. ISA ஆய்வு போன்ற தேசிய ஆய்வுகளே, இந்தப் பிரச்சினையை அதிகாரிகள் அங்கீகரித்திருப்பதற்கான அறிகுறியாகும்.

இருப்பினும், கிடைக்கக்கூடிய சான்றுகள் சட்ட மாற்றங்களும் பொதுவிழிப்புணர்வு இயக்கங்களும் பல வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை இன்னும் மாற்றவில்லை என்பதைக் காட்டுகின்றன. அதிக அளவிலான திருப்தியும் தொடரும் பாகுபாடும் ஒரே நேரத்தில் இருப்பது, ஜப்பான் வரவேற்கும் இடமாக இருக்கக்கூடும் என்றாலும் சமமான நடத்தையை உறுதிசெய்யத் தவறுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த இடைவெளியை நிரப்ப, கொள்கை அறிவிப்புகள் மட்டும் போதாது. பணியிட நடைமுறைகள், வீட்டு வாடகைச் சந்தை வழக்கங்கள், பொதுச் சேவைகளை அணுகும் முறை, சாதாரணக் குடிமக்களின் மனப்போக்குகள் ஆகியவற்றில் மாற்றம் தேவை.

சுருக்கமாக

• 2025ஆம் ஆண்டு குடியேற்றச் சேவைகள் முகமை நடத்திய ஆய்வில், ஜப்பானில் வசிக்கும் வெளிநாட்டவர்களில் 47 சதவீதம் பேர் பாகுபாட்டை எதிர்கொண்டதாகத் தெரிவித்தனர். 8,874 பேர் பதிலளித்த இந்த ஆய்வில், முந்தைய ஆண்டைவிடச் சிறிய அளவே குறைந்துள்ளது.
• வீடு கிடைக்காமை, வேலைவாய்ப்பில் பாகுபாடு, சேவை மறுப்பு ஆகியவை பொதுவான பிரச்சினைகளாகத் தொடர்கின்றன. முந்தைய ஆய்வுகளில் வெளிநாட்டு வாடகைதாரர்களில் 40 சதவீதம் பேருக்கு வீடு மறுக்கப்பட்டதும், சமீபத்திய அறிக்கைகளில் ஊதிய இடைவெளி 28 சதவீதமாக இருந்ததும் தெரியவந்துள்ளது.
• சைதாமா மாகாண ஆய்வில், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் வாழ்க்கை குறித்து திருப்தி தெரிவித்தனர். ஆனால், மகிழ்ச்சியற்றவர்களிடம் பாகுபாடே முக்கியப் புகாராக இருந்தது.
• மியே மாகாணம் பல மாகாணப் பணிகளுக்கு குடியுரிமைத் தகுதியை மீண்டும் கட்டாயமாக்குவது குறித்து பரிசீலித்து வருகிறது. ஆய்வுக் கேள்வியே பாரபட்சத்தை ஊக்குவிக்கிறது என்று கூறி உள்ளூர் மேயர்களும் மனித உரிமைக் குழுக்களும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளனர்.
• ஜப்பான் முழுவதும் முஸ்லிம்களின் அடக்கத்தளங்களுக்கு உள்ளூர் எதிர்ப்பு நிலவுகிறது. இதனால், நாடு தழுவிய கல்லறை ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் இஸ்லாமியக் குடும்பங்களுக்கு நடைமுறையில் குறைவான தேர்வுகளே உள்ளன.
• வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் விசாக்கள் நீண்டகாலக் குடியேற்றத்தைவிடக் குறுகியகாலப் பணிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. இதற்கிடையில், 2026 அக்டோபரில் நடைமுறைக்கு வரவுள்ள புதிய குடியிருப்புக் கட்டண உயர்வுக்கு பொதுமக்களில் பெரும்பான்மையினர் ஆதரவு தெரிவித்துள்ளனர்.