ஆயுத எதிர்ப்பு ஆப்கானிஸ்தான் முழுவதும் பரவுகிறது; ஸ்திரத்தன்மை குறித்த தலிபான்களின் கூற்றுக்குச் சவால்

முன்னாள் வடக்குப் பகுதிகளைக் கடந்து தாக்குதல்கள் பரவுகின்றன

தலிபான் ஆட்சிக்கு எதிரான ஆயுத எதிர்ப்பு, தெற்கில் உள்ள மாகாணங்கள் உட்பட ஆப்கானிஸ்தானின் விரிவடைந்த பகுதிகளில் பதிவாகி வருகிறது. இந்த மாகாணங்கள் ஒரு காலத்தில் இவ்வியக்கத்தின் அரசியல் மையப்பகுதியாகக் கருதப்பட்டன. இந்தச் செயல்பாடுகள் போட்டி அரசாங்கத்தை உருவாக்கவோ, முக்கிய நகரங்கள் மீதான தலிபான்களின் பிடிக்கு அச்சுறுத்தலாகவோ அமையவில்லை. இருப்பினும், தங்களது கட்டுப்பாடு நீடித்த பாதுகாப்பைக் கொண்டுவந்துள்ளது என்ற தலிபான்களின் கூற்றை இது சிக்கலாக்குகிறது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அறிக்கைகள் அளவான சித்திரத்தை வழங்குகின்றன. மே 1 முதல் ஜூலை 31, 2026 வரை 21 மாகாணங்களில் ஆயுத எதிர்ப்புக் குழுக்கள் உரிமைகோரிய 88 தாக்குதல்களைச் செயலாளர் நாயகம் பதிவு செய்தார். அவற்றில் 55 சம்பவங்களைப் புலனாய்வாளர்கள் உறுதிப்படுத்தினர்; அந்தக் குழுக்கள் தலிபான்களின் பிராந்தியக் கட்டுப்பாட்டுக்குக் குறிப்பிடத்தக்க அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தவில்லை என்றும் மதிப்பிட்டனர். தனியாக, ஆகஸ்ட் மற்றும் செப்டம்பர் மாதங்களுக்காகத் தொகுக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள் ஆப்கானிஸ்தானின் 34 மாகாணங்களில் 26-இல் 119 உரிமைகோரப்பட்ட தாக்குதல்களைப் பட்டியலிடுகின்றன. அந்தப் பிந்தைய புள்ளிவிவரங்கள் குழுக்களிடமிருந்தே பெறப்பட்டவை; அவற்றைச் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட மொத்த எண்ணிக்கையாகக் கருத முடியாது.

ஒரே வாரத்தில் ஒன்பது மாகாணங்களில் தாக்குதல்கள் நடந்ததாகவும், எதிர்ப்பு முன்னணிகள் குறைந்தது 15 நடவடிக்கைகளுக்குப் பொறுப்பேற்றதாகவும் பிற அண்மைய அறிக்கைகள் விவரிக்கின்றன. சுமார் 30 தலிபான் உறுப்பினர்கள் கொல்லப்பட்டதாக அவை தெரிவித்தன; ஆனால் இந்தக் கூற்றுகள் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. இத்தகைய எண்ணிக்கைகளை எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும். சர்ச்சைக்குரிய உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகளைவிடப் பரந்த புவியியல் பரவல் அதிகம் தகவல் தரக்கூடும்: தாக்குதல்கள் பதக்ஷான், பக்லான், காபூலைச் சுற்றிய பகுதிகள் மற்றும் ஹெராத், கந்தஹார், ஹெல்மண்ட் உள்ளிட்ட மாகாணங்களில் நடந்ததாக அறிக்கைகள் குறிப்பிடுகின்றன.

ஆயுத எதிர்ப்பு மேலும் சிதறிப் பரவி வருவதை இந்தப் போக்கு சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால், குழுக்கள் வலுப்பெறுகின்றன அல்லது திறம்பட ஒருங்கிணைகின்றன என்பதை இது மட்டும் நிறுவவில்லை. சிதறிய தாக்குதல்கள் உள்ளூர் பாதுகாப்பில் உள்ள குறைபாடுகளை வெளிப்படுத்தலாம்; அதேவேளை, எங்கு படைகளை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கான குறிப்புகளையும் தலிபான் படைகளுக்கு வழங்கலாம்.

தெற்கு ஏன் முக்கியம்

2021-இல் தலிபான்கள் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து வந்த முதல் சில ஆண்டுகளில், தேசிய எதிர்ப்பு முன்னணி (NRF), ஆப்கானிஸ்தான் சுதந்திர முன்னணி (AFF) ஆகியவை வடக்கு மற்றும் வடகிழக்குப் பகுதிகளில் செயல்படுவதாகவே பெரும்பாலும் அறியப்பட்டன. இதனால், முன்னாள் வடக்கு கூட்டணியுடன் தொடர்புடைய சமூகங்கள் மற்றும் அரசியல் வலைப்பின்னல்களில் குவிந்திருந்த, முன்னாள் குடியரசின் எஞ்சிய சிறு குழுவாகவே எதிர்ப்பைத் தலிபான்கள் சித்தரிக்க முடிந்தது.

முன்னாள் ஆப்கானிய ராணுவ லெப்டினன்ட் ஜெனரல் சாமி சாதத் தலைமையிலான ஆப்கானிஸ்தான் ஐக்கிய முன்னணி (AUF), கந்தஹார், ஹெல்மண்ட், நிம்ரூஸ், கோர், பட்கிஸ், ஃபர்யாப் உள்ளிட்ட தெற்கு மற்றும் மேற்கு மாகாணங்களில் நடவடிக்கைகள் நடத்தியதாகக் கூறியுள்ளது. AUF தன்னை ஒரு தேசிய இயக்கமாக முன்வைக்கிறது; முன்னாள் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களின் ஆதரவையும் பெறுகிறது. பஷ்தூன் மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் அது செயல்படுவதாகக் கூறப்படுவது, ஆயுத எதிர்ப்பு வடக்கில் மட்டுமே உள்ளது என்ற கருத்துக்குச் சவாலாக அமைகிறது. இது பரந்த பஷ்தூன் எழுச்சிக்கான சான்றோ, கந்தஹார் அல்லது ஹெல்மண்டை இழக்கும் நிலைக்கு தலிபான்கள் நெருங்கியிருப்பதற்கான அறிகுறியோ அல்ல.

அண்மைய உரிமைகோரல்கள் புவியியல் பரவலையும், உறுதிப்படுத்தக்கூடியவற்றின் வரம்புகளையும் காட்டுகின்றன. கந்தஹாரின் காக்ரெஸ் மாவட்டத்தில் பொது நடத்தை விதிகளை அமல்படுத்துவதற்குப் பொறுப்பான தலிபான் அதிகாரியைக் கொன்றதாக AUF கூறியது. தனியான ஒரு உரிமைகோரலில், ஜலாலாபாத்தில் உள்ள நங்கர்ஹார் சிறையின் உளவுத்துறைத் தலைவரைக் கொன்றதாக தேசிய அணிதிரட்டல் முன்னணி தெரிவித்தது. கிடைக்கப்பெற்ற அறிக்கைகளில் இந்த இரு கூற்றுகளும் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

மஸார்-இ-ஷரீஃபில், தலிபான் உளவுத்துறை அலுவலகம் மீது ராக்கெட் தாக்குதல் நடத்தியதாகவும், துணை இயக்குநர் உட்பட ஐவர் கொல்லப்பட்டதாகவும் தேசிய சுதந்திர முன்னணி உரிமைகோரியது. AUF தனியாக, இரண்டு மாதங்களில் 19 மாகாணங்களில் 68 நடவடிக்கைகளை நடத்தியதாகவும், அதில் 102 தலிபான் உறுப்பினர்கள் கொல்லப்பட்டதாகவும் 45 பேர் காயமடைந்ததாகவும் தெரிவித்தது. இவை ஆயுதக் குழு முன்வைத்துள்ள கூற்றுகளே தவிர, உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகள் அல்ல.

பதக்ஷான் முக்கிய மையமாகிறது

தஜிகிஸ்தான், சீனா, பாகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளுடன் எல்லையைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மலைப்பாங்கான மாகாணமான பதக்ஷான், தலிபான் ஆட்சிக்கு எதிரான எதிர்ப்பின் முக்கியப் பகுதியாக நீண்டகாலமாக இருந்து வருகிறது. 2026-இல், அந்த மாகாணத்தில் நிறுவப்பட்ட முன்னணிகள் நடத்திய தாக்குதல்கள், சிறிய உள்ளூர் குழுவின் தோற்றம், தலிபான்களின் கடுமையான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள், உள்ளூர் வளங்கள் மற்றும் அதிகாரம் குறித்த சர்ச்சைகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிய செய்திகள் வெளியாகின.

சிப்பாஹியான்-எ-மிஹான் என்றும் அழைக்கப்படும் தாயக வீரர்கள் முன்னணி, ஜூலை 17 அன்று யாஃப்தல்-எ-சுஃப்லாவில் தாக்குதல் நடத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. மாவட்ட மையத்தையும் அதன் நிர்வாகம், காவல், உளவுத்துறை அலுவலகங்களையும் போராளிகள் சிறிது நேரம் கைப்பற்றிய பின்னர் அங்கிருந்து வெளியேறியதாகக் கூறப்படுகிறது. விவரிக்கப்பட்டபடி உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், தலிபான்கள் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்ததிலிருந்து மாவட்ட மையம் ஒன்றை அவர்கள் இழந்தது இதுவொரு அரிய நிகழ்வாக இருக்கும். அந்தக் குழுவின் தலைவர் முன்னாள் பாதுகாப்பு அதிகாரியான கயூம் மலாங் எனவும், அதன் உறுப்பினர்கள் முன்னாள் பணியாளர்களும் உள்ளூர் மக்களும் கலந்தவர்கள் எனவும் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. தாக்குதலைத் தொடர்ந்து கைதுகள் நடந்ததாக தலிபான்கள் கூறினர்; தங்கள் உறுப்பினர்கள் யாரும் பிடிபடவில்லை என்று அந்தக் குழு மறுத்தது.

யாஃப்தல்-எ-சுஃப்லா, ஸெபாக், தராயெம் உள்ளிட்ட பதக்ஷானின் பகுதிகளில் நடவடிக்கைகள் நடத்தியதாக NRF, AFF ஆகியவையும் உரிமைகோரியுள்ளன. அக்டோபர் தொடக்கத்தில், ஃபைசாபாத்தில் தலிபான் துணை உளவுத்துறை அதிகாரி ஒருவரையும் இரண்டு காவலர்களையும் கொன்றதாக NRF கூறியது. ஆரம்பகட்ட உள்ளூர் தகவல்கள் ஒரு வெடிப்பையும் காயமடைந்த உளவுத்துறை அதிகாரியையும் குறிப்பிட்டன; அதேவேளை, குறிவைத்துக் கொலை செய்ததாக NRF விவரித்தது. தலிபான்கள் அதிகாரபூர்வ பதில் எதையும் வெளியிடவில்லை; அந்த அதிகாரியின் அடையாளமும் நிலையும் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

அக்டோபர் 7 அன்று, ஃபைசாபாத்தில் தலிபான் காவல் தலைமையகத்துக்கு அருகே நிகழ்ந்த வெடிப்புக்குத் தாங்களே பொறுப்பு என்று AFF கூறியது. தளபதி உட்பட நான்கு தலிபான் உறுப்பினர்கள் கொல்லப்பட்டதாகவும் அது தெரிவித்தது. வாகனத்தைக் குறிவைத்து வெடிப்பு நிகழ்ந்ததை தலிபான் காவல்துறை உறுதிப்படுத்தியதுடன், இரண்டு பொதுமக்கள் லேசான காயமடைந்ததாகவும் கூறியது. அதன்பிறகு பலர் தடுத்து வைக்கப்பட்டதாக உள்ளூர் தகவல்கள் தெரிவித்தன; நான்கு சந்தேகநபர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுக் கைதுசெய்யப்பட்டதாகக் காவல்துறை கூறியது. மாறுபட்ட இந்தத் தகவல்களைச் சுயாதீனமாகப் பொருத்திப் பார்க்க முடியவில்லை.

பதக்ஷானின் அமைதியின்மைக்கு உள்ளூர் காரணங்களும் தேசிய அளவிலான காரணங்களும் உள்ளன. அந்த மாகாணத்தில் தங்கம், வெள்ளி, லாபிஸ் லாசுலி ஆகியவற்றின் மதிப்புமிக்க படிவுகள் உள்ளன. சுரங்க வருவாயை மையப்படுத்த தலிபான் அதிகாரிகள் மேற்கொண்ட முயற்சிகள், உள்ளூர் தளபதிகளிடையே அதிருப்தியையும் உரசலையும் ஏற்படுத்தியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. 2022-ஆம் ஆண்டு அபின் தடையை அமல்படுத்தியதும் விவசாயிகளைச் சினமூட்டியுள்ளது. 2024-இல் போதைப்பொருள் பயிர்களை அழிக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் வன்முறையுடன் ஒடுக்கப்பட்டதாக மாகாணம் குறித்த செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. இஸ்மாயிலி சமூகங்களைப் பாதிக்கும் கட்டுப்பாடுகளும், நியமனங்கள் மற்றும் உள்ளூர் அதிகாரம் தொடர்பான பதற்றங்களும் ஏற்கெனவே உள்ள குறைகளை மேலும் அதிகரிக்கின்றன.

அண்மைய சம்பவங்களுக்குப் பிறகு பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் கடுமையாக்கப்பட்டதாக யாஃப்தல்-எ-சுஃப்லா குடியிருப்பாளர் ஒருவர் ரேடியோ அஸாதியிடம் தெரிவித்தார். சோதனைச் சாவடிகள், சோதனைகள், தொலைபேசிகளைப் பரிசோதித்தல், இரவு ரோந்துகள் ஆகியவற்றை அந்தக் குடியிருப்பாளர் விவரித்தார். இத்தகைய தகவல்கள் இந்த நடவடிக்கைகள் எவ்வளவு பரவலாக உள்ளன என்பதை நிறுவ முடியாது. ஆனால், பிராந்தியக் கட்டுப்பாட்டில் மாற்றம் ஏற்படாவிட்டாலும் தாக்குதல்கள் பொதுமக்களின் வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும் என்பதை அவை காட்டுகின்றன.

பல முன்னணிகள்; பொதுக் கட்டளை இல்லை

ஆப்கானிஸ்தானின் எதிர்ப்பு ஒரே ராணுவமாக இல்லாமல், தனித்தனி அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. அஹ்மத் மசூத் தலைமையிலான NRF, முன்னாள் ராணுவத் தளபதி யாசின் ஜியா தலைமையிலான AFF, சாதத்தின் AUF ஆகியவற்றுக்குத் தனித்த தலைமைத்துவமும் அரசியல் அடையாளங்களும் உள்ளன. தாயக வீரர்கள் முன்னணி, தேசிய சுதந்திர முன்னணி, தேசிய அணிதிரட்டல் முன்னணி உள்ளிட்ட சிறிய அமைப்புகளும் பிற குழுக்களும் இந்தப் பன்முகச் சூழலை மேலும் சிக்கலாக்குகின்றன.

இந்தக் குழுக்களின் ஆதரவுத் தளங்கள், இலக்குகள், ராணுவத் திறன்கள் ஆகியவை வேறுபடுகின்றன. தலிபானுக்குப் பிந்தைய அரசுக்கான அரசியல் திட்டத்தை AFF முன்வைத்துள்ளது. முன்னாள் வடக்கு கூட்டணியின் வரலாறு மற்றும் வலைப்பின்னல்களை NRF சார்ந்துள்ளது. அரசியலமைப்பு ஆட்சிக்குத் திரும்புவதே தனது நோக்கம் என AUF கூறுகிறது. யார் ஆட்சி செய்ய வேண்டும், அதிகாரம் எவ்வாறு பகிரப்பட வேண்டும் அல்லது அதிகார மாற்றம் எப்படிச் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் இந்த நிலைப்பாடுகள் ஒருமித்த கருத்தைக் குறிக்கவில்லை.

ஆயுத எதிர்ப்பு முன்னணிகளிடையிலான பிளவுகள் குறித்து பேசிய முன்னாள் ஆப்கானிய ஜெனரல் ஒருவர் எச்சரித்தார்:

ஒரு டஜன் முன்னணிகள் உள்ளன; இதனால் அவற்றுக்கிடையே ஒருங்கிணைப்பது கடினமாகிறது. அவை ஒன்றுடன் ஒன்று சண்டையிடத் தொடங்கிவிடுமோ என்பதே என் அச்சம்.

அந்த அபாயம் வெறும் கோட்பாடல்ல. 1990-களில் பொதுவான எதிரி வீழ்ந்ததைத் தொடர்ந்து ஆப்கானிஸ்தானில் உள்நாட்டுப் போர் மூண்டது; போட்டி அணிகள் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றப் போரிட்டன. இன்றைய எதிர்ப்புக் குழுக்களிடம் அந்தக் காலத்தின் முக்கிய அணிகள் கொண்டிருந்த ஆயுத வலிமையோ நிலப்பரப்போ இல்லை. எனினும், ஒருங்கிணைப்பு இல்லாதிருப்பது தலிபான் ஆட்சி பலவீனமடைந்தால் நிலையான அரசியல் மாற்றீட்டை உருவாக்குவதை மேலும் கடினமாக்கும்.

இந்த முன்னணிகளை ஒன்றிணைக்கக்கூடிய, தொடர்ச்சியான வெளிநாட்டு ஆயுத விநியோக முயற்சி இருப்பதற்கும் சிறிய ஆதாரமே உள்ளது. வெளிநாடுகளில் உள்ள ஆதரவாளர்கள் அரசியல் ஆதரவு வழங்கக்கூடும்; ஆனால் ஆயுதக் குழுக்கள் நம்பகமான விநியோகப் பாதைகளையோ பொதுக் கட்டளையையோ நிரூபிக்கவில்லை. ஆகவே, அதிகரிக்கும் தாக்குதல்களையும் மாகாண அளவிலான உரிமைகோரல்களையும் ஒன்றுபட்ட தேசியக் கிளர்ச்சியாகக் கருதக்கூடாது.

ஒடுக்குமுறை எதிர்ப்புக் குழுக்களில் ஆள்சேர்க்கையை அதிகரிக்கலாம்

2021-இல் ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய பின்னர், முன்னாள் அதிகாரிகள் மற்றும் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களுக்கு பொதுமன்னிப்பு வழங்குவதாக தலிபான்கள் அறிவித்தனர். அதன்பிறகு, முன்னாள் அதிகாரிகள் மற்றும் முன்னாள் பாதுகாப்புப் படையினருக்கு எதிராகக் கூறப்படும் நூற்றுக்கணக்கான மீறல்களை ஆப்கானிஸ்தானுக்கான ஐக்கிய நாடுகள் உதவித் திட்டம் ஆவணப்படுத்தியுள்ளது. அவற்றில் கொலைகள், தன்னிச்சையான தடுப்புக்காவல், சித்திரவதை, தவறான நடத்தைகள், கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்கப்படுதல் ஆகியவை அடங்கும். 2026-இலும் துஷ்பிரயோகங்கள் குறித்த செய்திகள் தொடர்ந்தன.

தலிபான்கள் இத்தகைய நடவடிக்கைகளைப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளாகக் கூறலாம். ஆனால், அவை எதிர்மறையான விளைவையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். முன்னாள் ராணுவ வீரர்கள், காவல்துறையினர், கமாண்டோக்கள், உளவுத்துறை முகவர்கள் ஆகியோரிடம் பயிற்சி, உள்ளூர் நிலப்பரப்பு குறித்த அறிவு, தொடர்புகள், தலிபான்களின் உத்திகள் பற்றிய அனுபவம் ஆகியவை உள்ளன. முன்னாள் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களில் சிலர் ஆயுத எதிர்ப்புக் குழுக்களில் இணைந்துள்ளதாகவோ, அவற்றை நிறுவியுள்ளதாகவோ, ஆதரவளித்துள்ளதாகவோ செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

துன்புறுத்தல், நடுநிலையாக இருப்பது பாதுகாப்பளிக்கும் என்ற நம்பிக்கையையும் குறைக்கலாம். பொதுமன்னிப்பு தங்களைக் காப்பாற்றாது என முன்னாள் அதிகாரிகள் நம்பினால், அவர்கள் தப்பிச் செல்லவோ, அமைப்பாக ஒன்றுசேரவோ, போரிடவோ அதிகம் முன்வரக்கூடும். துஷ்பிரயோகம் குறித்த ஒவ்வொரு செய்தியும் ஆள்சேர்ப்புக்கு வழிவகுக்கிறது என்றோ, அதிருப்தியை நீடித்த ராணுவ வலிமையாக எதிர்ப்புக் குழுக்கள் மாற்றிவிடும் என்றோ இதற்குப் பொருளல்ல. ஆனால், முன்னாள் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களைத் தலிபான்கள் நடத்தும் விதம், எதிர்ப்பு அமைப்புகளுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய ஆள்பலத்தைப் பாதிக்கக்கூடும்.

எதிர்ப்பும் இஸ்லாமிய அரசும் வெவ்வேறு அச்சுறுத்தல்கள்

பொதுவாக ISIS K எனப்படும் இஸ்லாமிய அரசின் கொராசான் மாகாணப் பிரிவிடமிருந்தும் தலிபான்கள் மற்றொரு ஆயுத அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கின்றனர். இது ஒரு பயங்கரவாத அமைப்பு; அதன் நோக்கங்களும் சித்தாந்தமும் அரசியல் மாற்றத்துக்காகப் போராடும் ஆப்கானியக் குழுக்களிடமிருந்து வேறுபட்டவை. இரண்டும் தலிபான் இலக்குகளைத் தாக்குகின்றன என்பதற்காக மட்டும் அவற்றை ஒரே வகையாகக் கருதக்கூடாது.

பதக்ஷானில் இந்த வேறுபாடு தெளிவாகத் தெரிகிறது. மாகாண தகவல் மற்றும் கலாசார அதிகாரியான ஸபிஹுல்லா அமீரி ஜூலை 28 அன்று கொல்லப்பட்டதற்குப் பொறுப்பேற்று ISIS K உரிமைகோரியதாக தலிபான்கள் தெரிவித்தனர். மாகாணத்தில் நடந்த பிற தாக்குதல்களுக்கு NRF, AFF அல்லது புதிதாக உருவான எதிர்ப்புக் குழுக்கள் பொறுப்பேற்றுள்ளன. குறிப்பாகத் தகவல்களை அணுகுவது கட்டுப்படுத்தப்படும் சூழல்களில், உரிமைகோரல்களும் பொறுப்புகளும் எப்போதும் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படுவதில்லை.

எனவே, நாடுகளைக் கடந்த போராளிகளின் தாக்குதல்களையும் அரசியல் ஆட்சிமாற்றம் கோரும் ஆப்கானிய எதிர்ப்புக் குழுக்களின் நடவடிக்கைகளையும் தலிபான்கள் ஒரே நேரத்தில் எதிர்கொள்ள வேண்டும். தற்போது இந்த அச்சுறுத்தல்களில் எதுவும் முக்கியப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றித் தக்கவைக்க முடியாவிட்டாலும், இவற்றின் ஒட்டுமொத்தச் சுமை உள்ளூர் பாதுகாப்பையும் நிர்வாகத் திறனையும் நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கக்கூடும்.

கட்டுப்பாடு தொடர்கிறது; பாதுகாப்பு நிலை உறுதியாகவில்லை

ஆயுத எதிர்ப்பு தலிபான்களின் பிராந்தியக் கட்டுப்பாட்டுக்குக் குறிப்பிடத்தக்க அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தவில்லை என்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மதிப்பீடு, நிலைமையைப் புரிந்துகொள்வதில் மையமானது. எந்த எதிர்ப்புக் குழுவும் முக்கிய நகரத்தைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை; காபூலை நோக்கி முன்னேறும் வழக்கமான ராணுவ வலிமையையும் எதுவும் காட்டவில்லை. ஆள்பலம், போக்குவரத்து, உளவுத்துறை, கனரக ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றில் தலிபான்களுக்கு இன்னும் சாதகமான நிலை உள்ளது.

ஆனால், பிராந்தியக் கட்டுப்பாடு என்பது நிலைத்தன்மையை அளவிடுவதற்கான ஒரே அளவுகோல் அல்ல. மீண்டும் மீண்டும் நடத்தப்படும் தாக்குதல்கள் கூடுதல் படைகளை அனுப்ப வேண்டிய நிலையை உருவாக்கலாம், நிர்வாகத்தைச் சீர்குலைக்கலாம், பொதுமக்கள் மீதான அழுத்தத்தை அதிகரிக்கலாம். எந்தவொரு குழுவும் அரசாங்கத்தை மாற்றும் அளவுக்கு வலுப்பெறாமலேயே, பல மாகாணங்களில் பரவலாக்கப்பட்ட கிளர்ச்சி நீடிக்கக்கூடும். இதன் விளைவு உடனடி ராணுவ வீழ்ச்சியாக இல்லாமல், தொடர்ந்து நீடிக்கும் பாதுகாப்புச் சுமையாக இருக்கும்.

தலிபான்களுடன் தொடர்புகளைப் பரிசீலிக்கும் அரசாங்கங்களுக்கு இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. தலைநகரையும் மாகாண மையங்களையும் கட்டுப்படுத்துவது அதிகாரிகளின் செல்வாக்கைக் காட்டுகிறது; ஆனால் நாடு அரசியல் ரீதியாக நிலையாக உள்ளதா அல்லது தற்போதைய ஒழுங்கு நீடிக்குமா என்பதை அது உறுதிசெய்யாது. தாக்குதல்களின் பதிவுகள், முன்னாள் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களை நடத்தும் விதம், குழுக்கள் ஒத்துழைக்கும் திறன், கருத்து வேறுபாடுகளை அமைதியான வழிகளில் வெளிப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் ஆகிய அனைத்தும் அந்த மதிப்பீட்டில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• 2026 ஆகஸ்ட் மற்றும் செப்டம்பர் மாதங்களில் 26 மாகாணங்களில் 119 தாக்குதல்களுக்கு எதிர்ப்புக் குழுக்கள் உரிமைகோரின; இந்த எண்ணிக்கைகள் முழுமையாகச் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.
• பாரம்பரியமாக எதிர்ப்பு நிலவிய வடக்கு மற்றும் வடகிழக்குப் பகுதிகளுடன், தெற்கு மாகாணங்களிலும் தற்போது நடவடிக்கைகள் பதிவாகின்றன.
• பதக்ஷானில் தாக்குதல்கள், மாவட்ட மையம் ஒன்று தற்காலிகமாகக் கைப்பற்றப்பட்டதாக வெளியான தகவல், கைதுகள், தீவிரப்படுத்தப்பட்ட பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் ஆகியவை இடம்பெற்றுள்ளன.
• முக்கிய எதிர்ப்பு முன்னணிகள் தொடர்ந்து பிளவுபட்டுள்ளன; பொதுக் கட்டளையோ முக்கியப் பகுதிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன் நிரூபிக்கப்பட்டதோ இல்லை.
• ஆயுத எதிர்ப்பு தற்போது தலிபான்களின் பிராந்தியக் கட்டுப்பாட்டுக்குக் குறிப்பிடத்தக்க அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தவில்லை என ஐநா அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன.
• தலிபான்களின் பொதுமன்னிப்பு மீறப்பட்டதாகக் கூறப்படும் சம்பவங்கள் அவநம்பிக்கையை அதிகரித்து, முன்னாள் பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள் சிலரை எதிர்ப்பு வலைப்பின்னல்களில் இணையத் தூண்டக்கூடும்.
• ISIS K தனியான பயங்கரவாத அச்சுறுத்தல்; அரசியல் நோக்கமுள்ள ஆப்கானிய எதிர்ப்புக் குழுக்களுடன் அதைக் குழப்பக்கூடாது.