APOE ε4 மரபணு மாறுபாட்டுக்கும் மாற்றக்கூடிய ஆபத்துக் காரணிகளுக்கும் இடையே வெவ்வேறு தொடர்புகள்: ஜப்பானிய ஆய்வு

APOE ε4 நகல் ஒன்று இருந்தாலும், ஆபத்துக் காரணிகள் குறைவாக இருந்தால் டிமென்ஷியா ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைவுடன் தொடர்புடையது

65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட 9,605 ஜப்பானியர்களைப் பற்றிய ஓர் ஆய்வில், அல்சைமர் நோய்க்கான முக்கிய மரபணு ஆபத்துக் காரணியான APOE ε4-இன் ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களிடையே, ஆரோக்கியம் மற்றும் வாழ்க்கைமுறை சார்ந்த ஆபத்துக் காரணிகளின் சாதகமான நிலை டிமென்ஷியா இருப்பதற்கான குறைந்த வாய்ப்புடன் தொடர்புடையதாகக் கண்டறியப்பட்டது. ε4 நகல் எதுவும் இல்லாதவர்களிடமும் இதே தொடர்பு காணப்பட்டது. ஆனால் இரண்டு நகல்களைக் கொண்ட 87 பேரிடம் இது நிரூபிக்கப்படவில்லை.

இந்த வேறுபாடுகள் கணிசமானவை. அதே மரபணுக் குழுவில் அதிக ஆபத்து மதிப்பெண்களைக் கொண்டவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், குறைந்த மதிப்பெண் கொண்டவர்களுக்கு ஏற்கெனவே டிமென்ஷியா இருந்ததற்கான சரிசெய்யப்பட்ட வாய்ப்பு, ε4 இல்லாதவர்களிடம் 65% குறைவாகவும், ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களிடம் 40% குறைவாகவும் இருந்தது. இவை வாய்ப்பில் காணப்பட்ட வேறுபாடுகள் மட்டுமே; பழக்கவழக்கங்களை மாற்றினால் ஒருவரின் எதிர்கால டிமென்ஷியா ஆபத்து இந்தச் சதவீதங்களில் குறையும் என்பதற்கான சான்றல்ல.

ε4-இன் இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களிடம், இரு ஆபத்துப் பிரிவுகளிலும் டிமென்ஷியா பரவல் ஏறத்தாழ ஒரே அளவில் இருந்தது: குறைந்த மதிப்பெண் குழுவில் 17.4%, அதிக மதிப்பெண் குழுவில் 16.7%. இந்த மரபணுக் குழு சிறியதாக இருந்ததாலும், புள்ளிவிவர மதிப்பீடுகள் துல்லியமற்றவையாக இருந்ததாலும், இந்தக் கண்டறிதலை எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும்.

க்யூஷு பல்கலைக்கழகத்தின் ஜூன் 5, 2026 தேதியிட்ட ஆய்வு அறிவிப்பு, மாற்றக்கூடிய காரணிகளைக் கட்டுப்படுத்துவது, மரபுவழி பாதிப்புக்கான சில முன்சாய்வு கொண்டவர்களுக்கு உதவக்கூடும் என்பதற்கான சான்றாக இந்தக் கண்டறிதல்களை முன்வைக்கிறது. இருப்பினும், ஆய்வு டிமென்ஷியாவையும் ஆபத்துக் காரணிகளையும் ஒரே நேரத்தில் மதிப்பிட்டது. அது தடுப்பு திட்டத்தைச் சோதிக்கவில்லை; சாதகமான நிலை சிறந்த விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது என்றும் நிறுவவில்லை.

மரபணு ஒப்பீட்டில் உண்மையில் தெரியவந்தது என்ன?

கொழுப்பு வளர்சிதை மாற்றத்தில் பங்காற்றும் மரபணு APOE. அதன் ε4 மாறுபாடு அல்சைமர் நோயுடன் தொடர்புடையது; ஆனால் அதைச் சுமப்பது டிமென்ஷியா இருப்பதற்கான நோயறிதலுக்குச் சமமல்ல. பொதுவாக, ஒருவர் தாய், தந்தை ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் தலா ஒரு APOE நகலைப் பெறுகிறார். ε4-இன் ஒரு நகலைக் கொண்டவர் ஒரு பிரதியுடன் இருப்பவர் (heterozygote) எனப்படுகிறார்; இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர் இரு பிரதிகளுடன் இருப்பவர் (homozygote) எனப்படுகிறார்.

ஆய்வில் ε4 இல்லாதவர்கள் 7,904 பேர், ஒரு நகலைக் கொண்டவர்கள் 1,614 பேர், இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்கள் 87 பேர் இடம்பெற்றனர். 9,605 பேரில் 87 பேர் என்பதன் அடிப்படையில் கணக்கிட்டால், கடைசிக் குழு பங்கேற்பாளர்களில் சுமார் 0.9% ஆகும். இந்தக் குழுக்களைத் தனித்தனியாகப் பார்ப்பது முக்கியம். ஏனெனில் ε4 கொண்ட அனைவரையும் ஒரே பிரிவில் சேர்த்தால், காணப்பட்ட வெவ்வேறு போக்குகள் மறைந்துவிடும்.

வெளியிடப்பட்ட ஆய்வில், சரிசெய்யப்பட்ட டிமென்ஷியா வாய்ப்பு ε4 இல்லாதவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களுக்கு 2.30 மடங்காகவும், இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களுக்கு 11.04 மடங்காகவும் இருந்தது. இவற்றுக்கான தொடர்புடைய 95% நம்பக இடைவெளிகள் முறையே 1.76 முதல் 2.97 வரையும், 5.33 முதல் 21.68 வரையும் இருந்தன. ஒவ்வொரு மதிப்பீட்டிலும் உள்ள நிச்சயமற்ற தன்மையை இந்த இடைவெளிகள் காட்டுகின்றன; சிறிய குழுவில் நிச்சயமற்ற தன்மை மிகவும் அதிகமாக உள்ளது.

ε4 இல்லாதவர்களில் 337 பேருக்கும், ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களில் 107 பேருக்கும், இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களில் 15 பேருக்கும் டிமென்ஷியா இருந்தது. இந்த எண்ணிக்கைகளிலிருந்து கணக்கிட்டால், சரிசெய்யப்படாத விகிதங்கள் முறையே சுமார் 4.3%, 6.6%, 17.2% ஆகும். கவனிக்கப்பட்ட இந்த விகிதங்களும் சரிசெய்யப்பட்ட வாய்ப்பு விகிதங்களும் முடிவுகளின் வெவ்வேறு அம்சங்களை விவரிக்கின்றன; அவற்றை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகக் கருதக் கூடாது.

ஏழு காரணிகள் ஆபத்து மதிப்பெண்ணை உருவாக்கின

ஜப்பானிய பெரியவர்களிடையே டிமென்ஷியா ஆபத்தை மதிப்பிடுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட, எடையிட்ட மதிப்பெண்ணை ஆய்வாளர்கள் பயன்படுத்தினர். அதில் கல்வி, உயர் இரத்த அழுத்தம், நீரிழிவு, குறைந்த உடல் எடை, பக்கவாத வரலாறு, தற்போதைய புகைப்பழக்கம், உடல் செயல்பாடின்மை ஆகியவை இடம்பெற்றன. பூஜ்ஜியம் முதல் இரண்டு புள்ளிகள் வரை குறைந்த மதிப்பாகவும், மூன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட புள்ளிகள் அதிக மதிப்பாகவும் வகைப்படுத்தப்பட்டன.

ஒருவரிடம் எத்தனை காரணிகள் உள்ளன என்பதைக் கணக்கிடுவதற்குப் பதிலாக, மதிப்பீட்டு முறை ஒவ்வொரு காரணிக்கும் வெவ்வேறு எடைகளை வழங்கியது:

• ஒன்பது ஆண்டுகள் அல்லது அதற்குக் குறைவான முறையான கல்வி: ஒரு புள்ளி.
• உயர் இரத்த அழுத்தம்: ஒரு புள்ளி.
• நீரிழிவு: இரண்டு புள்ளிகள்.
• உடல் நிறைக் குறியீடு 18.5-க்குக் கீழே: ஒரு புள்ளி.
• பக்கவாத வரலாறு: இரண்டு புள்ளிகள்.
• தற்போதைய புகைப்பழக்கம்: ஒரு புள்ளி.
• உடல் செயல்பாடின்மை: இரண்டு புள்ளிகள்.

எடுத்துக்காட்டாக, நீரிழிவுடன் உயர் இரத்த அழுத்தமும் இருந்தால், அதிக மதிப்பெண் பிரிவை அடையலாம். உயர் இரத்த அழுத்தம் மட்டும் இருந்தால் அது போதாது. எனவே, இந்த மதிப்பெண் என்பது குறிப்பிட்ட எடைகளுடன் சேர்க்கப்பட்ட காரணிகளின் கூட்டுத்தொகையையே அளவிடுகிறது; ஒருவரின் ஒட்டுமொத்த ஆரோக்கியம் குறித்த பொதுவான மதிப்பீடு அல்ல.

மாற்றக்கூடியது என்ற சொல்லுக்கும் சில வரம்புகள் உள்ளன. புகைப்பழக்கம், உடல் செயல்பாடு, மருத்துவ நிலைகளை நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றை மாற்றக்கூடும்; ஆனால் முறையான கல்வி கற்ற ஆண்டுகளையும் ஏற்கெனவே ஏற்பட்ட பக்கவாதத்தையும் முதுமையில் எளிதாக மாற்றிவிட முடியாது. எந்தத் தனிப்பட்ட மாற்றம் மிகுந்த பலனைத் தரும் என்பதை இந்தப் பகுப்பாய்வு கண்டறியவில்லை; ஒருவரின் எண்ணியல் மதிப்பெண்ணைக் குறைப்பது டிமென்ஷியாவைத் தடுக்கும் என்றும் காட்டவில்லை.

ε4 நகல் ஒன்றைக் கொண்டவர்களிடம் தொடர்பு வலுவற்றதாக இருந்தது

ε4 இல்லாதவர்களிடையே, குறைந்த மதிப்பெண் குழுவில் டிமென்ஷியா பரவல் சரிசெய்யப்படாமல் 2.7% ஆகவும், அதிக மதிப்பெண் குழுவில் 9.6% ஆகவும் இருந்தது. ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களிடம் தொடர்புடைய விகிதங்கள் 5.1% மற்றும் 12.3% ஆக இருந்தன. இரண்டு ஒப்பீடுகளும் ஒரே திசையைக் காட்டின; எனினும், புள்ளிவிவரச் சரிசெய்தலுக்குப் பிறகு அவற்றின் அளவு வேறுபட்டது.

வயது, பாலினம், ஆய்வு மையம் ஆகியவற்றுக்குச் சரிசெய்த பிறகு, குறைந்த மதிப்பெண்களை அதிக மதிப்பெண்களுடன் ஒப்பிட்ட வாய்ப்பு விகிதம் ε4 இல்லாதவர்களிடம் 0.35 ஆக இருந்தது; இதற்கான 95% நம்பக இடைவெளி 0.28 முதல் 0.45 வரை. ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களிடம் அது 0.60 ஆகவும், நம்பக இடைவெளி 0.38 முதல் 0.97 வரையும் இருந்தது. ஒன்றுக்குக் கீழான வாய்ப்பு விகிதம், ஒப்பிடப்படும் குழுவில் வாய்ப்பு குறைவாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது.

ε4-இன் ஒரு நகலுடன் குறைந்த மதிப்பெண் கொண்டவர்களிடம் சரிசெய்யப்பட்ட டிமென்ஷியா வாய்ப்பு, ε4 இல்லாமல் அதிக மதிப்பெண் கொண்டவர்களிடம் இருந்த அளவுக்கு ஒப்பிடத்தக்கதாக இருப்பதையும் ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். மரபணு முன்சாய்வும் மருத்துவ ஆபத்து நிலையும் இரண்டுமே முக்கியம் என்ற ஆய்வின் மையக் கருத்துக்கு இந்த ஒப்பீடு ஆதரவளிக்கிறது. சாதகமான பழக்கவழக்கங்கள் மரபுவழி ஆபத்தை அழித்துவிடும் என்பதை இது நிறுவவில்லை.

ε4 நகல்களின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்து இந்தத் தொடர்பு வேறுபடுகிறதா என மதிப்பிட்ட புள்ளிவிவரச் சோதனையில் p மதிப்பு 0.03 எனக் கிடைத்தது. ஆய்வாளர்களின் மாதிரியின் அடிப்படையில், மரபணுக் குழுக்களிடையே வேறுபாடு இருப்பதை இது ஆதரிக்கிறது; ஆனால் அந்த வேறுபாடு ஏன் உள்ளது அல்லது சிகிச்சைக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கும் என்பதை நிறுவவில்லை.

இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களின் முடிவைத் தடுப்பு குறித்த இறுதித் தீர்ப்பாகக் கருதக் கூடாதது ஏன்?

ε4-இன் இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களிடம், குறைந்த மதிப்பெண்களை அதிக மதிப்பெண்களுடன் ஒப்பிட்ட சரிசெய்யப்பட்ட வாய்ப்பு விகிதம் 1.34 ஆக இருந்தது. இதற்கான 95% நம்பக இடைவெளி 0.30 முதல் 7.69 வரை விரிந்திருந்தது. அதாவது வாய்ப்பு கணிசமாகக் குறைவதிலிருந்து கணிசமாக அதிகரிப்பது வரை பல சாத்தியங்களை இந்த இடைவெளி உள்ளடக்கியது. ஆகவே, இந்தக் குழுவில் தெளிவான தொடர்பு எதுவும் ஆய்வில் கண்டறியப்படவில்லை; மாற்றக்கூடிய காரணிகளுக்கு எந்தப் பலனும் இல்லை என்று நிரூபிக்கப்படவில்லை.

இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களில் அதிக மதிப்பெண் பெற்றவர்கள் 18 பேர் மட்டுமே; குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றவர்கள் 69 பேர். இந்த மரபணுக் குழு முழுவதிலும் டிமென்ஷியா பாதிப்புகள் 15 மட்டுமே இருந்ததால், அந்தப் பிரிவுகளுக்கிடையேயான வேறுபாடுகளை மதிப்பிடுவதற்கான தகவல் குறைவாக இருந்தது. பரவல் சதவீதங்கள் ஏறத்தாழ ஒரே மாதிரியாகத் தோன்றுவதைப் புரிந்துகொள்ளும்போது இது குறிப்பாக முக்கியம்.

ஏற்கெனவே டிமென்ஷியா இருந்த பங்கேற்பாளர்களில், அறிகுறிகள் தொடங்கியதாகப் பதிவான வயதின் இடைநிலை மதிப்பு ε4 இல்லாதவர்களுக்கு 82.0 ஆண்டுகள்; ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களுக்கு 79.7 ஆண்டுகள்; இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களுக்கு 71.1 ஆண்டுகள். தொடக்க வயது பங்கேற்பாளர்களிடமிருந்தோ தகவலளிப்பவர்களிடமிருந்தோ பெறப்பட்டது; கிடைத்தபோது மருத்துவத் தகவல்களுடன் சரிபார்க்கப்பட்டது. இவை ஏற்கெனவே பாதிக்கப்பட்டவர்களின் விவரங்கள் மட்டுமே; குறிப்பிட்ட மரபணு வகையைக் கொண்ட ஒவ்வொருவருக்கும் எதிர்பார்க்கப்படும் தொடக்க வயதைக் குறிக்கவில்லை.

காலப்போக்கில் மக்களைப் பின்தொடரும் ஆய்வுகளும், மரபணு வகையின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்ட தடுப்பு மருத்துவச் சோதனைகளும் தேவை என ஆசிரியர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களிடம் தலையீடுகளை மேற்கொள்ளும் சரியான நேரம் குறித்த ஆய்வும் இதில் அடங்கும். வாழ்வின் முந்தைய காலத்தில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டிருந்தால் வேறுபட்ட முடிவுகள் கிடைத்திருக்குமா என்பதை தற்போதைய பகுப்பாய்வு தீர்மானிக்க முடியாது.

மூளைப் படங்கள் முடிவுகளின் ஒரு பகுதியை ஆதரித்தன

8,793 பங்கேற்பாளர்களுக்கு காந்த அதிர்வு படமெடுப்பு (MRI) தரவுகள் கிடைத்தன. ε4 இல்லாதவர்களிடமும் ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களிடமும், குறைந்த ஆபத்து மதிப்பெண்கள் பெரிய ஹிப்போகாம்பஸ் மற்றும் சாம்பல் பொருள் அளவுகளுடனும், வெள்ளைப் பொருள் புண்களின் சிறிய அளவுகளுடனும் தொடர்புடையதாக இருந்தன. ஹிப்போகாம்பஸ் நினைவாற்றலில் பங்காற்றுகிறது; சாம்பல் பொருளில் மூளையின் நரம்புச் செல்களின் உடற்பகுதிகள் பல உள்ளன.

வெள்ளைப் பொருள் புண்கள் என்பவை மூளைப் பகுதிகளுக்கு இடையே தொடர்புகளைக் கடத்தும் திசுக்களில் ஸ்கேன்களில் தெரியும் அசாதாரணங்களாகும். மூளையின் அளவுகளை மதிப்பிடப்பட்ட தலை அளவுக்குச் சரிசெய்ததுடன், ஒப்பீடுகளில் வயது, பாலினம், ஆய்வு மையம் ஆகியவற்றையும் கணக்கில் கொண்டனர். மதிப்பெண் குழுக்களிடையே அமிக்டலா அளவில் தெளிவான வேறுபாட்டை அவர்கள் கண்டறியவில்லை.

ε4-இன் இரண்டு நகல்களைக் கொண்ட பங்கேற்பாளர்களிடம் அளவிடப்பட்ட மூளைப் பகுதிகள் எதிலும், குறைந்த மற்றும் அதிக மதிப்பெண் குழுக்களுக்கிடையே புள்ளிவிவர அடிப்படையில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு காணப்படவில்லை. இருப்பினும், இந்தப் படமெடுப்பு அளவீடுகளில் மரபணு வகைக்கும் மதிப்பெண் பிரிவுக்கும் இடையிலான குறிப்பிடத்தக்க தொடர்பை முறையான சோதனைகள் காட்டவில்லை. எனவே, டிமென்ஷியா தொடர்பின் ஒவ்வொரு அம்சத்திற்கும் தனித்த புள்ளிவிவர உறுதிப்படுத்தலாக ஸ்கேன் முடிவுகளை முன்வைக்கக் கூடாது.

வெவ்வேறு வயதுடைய பங்கேற்பாளர்களை ஒப்பிட்டபோது, அதிக வயதுக்கும் சிறிய ஹிப்போகாம்பஸ், அமிக்டலா, சாம்பல் பொருள் அளவுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு, இரண்டு நகல்களைக் கொண்ட குழுவில் வலுவாக இருந்தது. இவை தொடக்கத்தில் மதிப்பீடு செய்யப்பட்ட நபர்களுக்கு இடையேயான ஒப்பீடுகள்; ஒவ்வொருவரின் மூளை காலப்போக்கில் எவ்வாறு மாறியது என்பதைப் பதிவுசெய்த தொடர் ஸ்கேன்கள் அல்ல.

இரத்தக் குறியீடுகள் இன்னும் வரையறுக்கப்பட்ட போக்கைக் காட்டின

இரத்தப் பகுப்பாய்வில், ஆய்வின் எட்டு சமூகங்கள் அனைத்திலிருந்தும் அல்லாமல், ஃபுகுவோகா மாகாணத்தின் ஹிசயாமாவைச் சேர்ந்த 1,502 பங்கேற்பாளர்கள் இடம்பெற்றனர். மாதிரிகள் 2017 மற்றும் 2018-ல் சேகரிக்கப்பட்டு, உறைநிலையில் சேமிக்கப்பட்டு, 2023-ல் பரிசோதிக்கப்பட்டன. இவ்வேறுபாடு இரத்தம் சேகரிக்கப்பட்ட தேதியையும் பின்னர் ஆய்வகத்தில் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தேதியையும் பிரித்துக் காட்டுகிறது.

Aβ42, Aβ40 எனப்படும் அமிலாய்டு பீட்டா புரதங்களின் விகிதம்; p-tau181 எனப்படும் 181-ஆம் இடத்தில் பாஸ்போரிலேற்றம் பெற்ற டாவ்; நியூரோஃபிலமென்ட் லைட் செயின் (NfL) ஆகியவற்றை ஆய்வாளர்கள் அளவிட்டனர். அமிலாய்டு மற்றும் டாவ் அளவீடுகள் அல்சைமர் நோயின் உயிரியல் செயல்முறைகள் தொடர்பான தகவல்களை வழங்குகின்றன; NfL என்பது நரம்புச் செல் பாதிப்புடன் தொடர்புடைய குறியீடு.

ε4 நகல்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தபோது, இரு ஆபத்து மதிப்பெண் பிரிவுகளிலும் அமிலாய்டு விகிதம் குறைவாகவும் p-tau181 அளவு அதிகமாகவும் இருந்தது. ஆனால் ஒவ்வொரு மரபணுக் குழுவுக்குள்ளும், குறைந்த மற்றும் அதிக மதிப்பெண் பிரிவுகளிடையே இந்த இரு குறியீடுகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு இல்லை.

NfL வேறுபட்ட போக்கைக் காட்டியது. ε4 இல்லாதவர்களிடமும் ஒரு நகலைக் கொண்டவர்களிடமும், அதிக மதிப்பெண் குழுவில் NfL அளவுகள் உயர்ந்திருந்தன; இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களிடம் அப்படி இல்லை. ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்த்தால், டிமென்ஷியா மற்றும் மூளையின் அமைப்புடன் மதிப்பெண் கொண்டிருந்த தொடர்புகள், ஒவ்வொரு உயிரியல் அளவீட்டிலும் பிரதிபலிக்கவில்லை என்பதைக் கண்டறிதல்கள் காட்டுகின்றன. இவை ஒரு செயல்முறையை நிறுவவில்லை; மதிப்பெண்ணில் அடங்கிய கூறுகளைக் கட்டுப்படுத்துவது அமிலாய்டு அல்லது டாவ் செயல்முறைகளை மாற்றும் என்பதையும் நிரூபிக்கவில்லை.

எட்டு சமூகங்களிலும் ஒரே மாதிரியான மதிப்பீட்டு முறை பயன்படுத்தப்பட்டது

இந்தப் பகுப்பாய்வு, ஜப்பான் முதுமை மற்றும் டிமென்ஷியா பற்றிய முன்னோக்கு ஆய்வுக் கூட்டமைப்பிலிருந்து (JPSC-AD) பெறப்பட்டது. தொடக்க மதிப்பீடுகள் 2016 முதல் 2018 வரை ஹிரோசாகி, யஹாபா, நனாவோவிலுள்ள நகாஜிமா, டோக்கியோவின் அரகவா வார்டு, ஆமா, இயோவிலுள்ள நகயாமா, ஹிசயாமா, அராவோ ஆகிய இடங்களில் நடைபெற்றன. 65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட 11,408 பங்கேற்பாளர்களில், விலக்கல்களுக்குப் பிறகு 9,605 பேர் டிமென்ஷியா பகுப்பாய்வில் சேர்க்கப்பட்டனர்.

ஆய்வு மையங்கள் அனைத்திலும் ஒரே மாதிரியான முறையைப் பின்பற்றி டிமென்ஷியா மதிப்பிடப்பட்டது. பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்கள் முதலில் அறிவாற்றல் பரிசோதனை செய்தனர். டிமென்ஷியா இருக்கலாம் எனச் சந்தேகிக்கப்பட்டவர்களுக்கு பின்னர் மனநல மருத்துவர்கள் அல்லது நரம்பியல் மருத்துவர்கள் மதிப்பீடு செய்தனர். ஆரம்ப நோயறிதலைச் செய்த நிறுவனத்தைச் சாராத, பங்கேற்ற நிறுவனங்களின் நிபுணர்கள் நோயறிதல்களைத் தனித்தனியாக மறுஆய்வு செய்தனர்.

இந்தக் கூட்டமைப்பில் க்யூஷு பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் தோஷிஹாரு நினோமியா, ஆய்வாளர் மசாயா குமமோட்டோ, ரிக்கென் துணை மைய இயக்குநர் யுகிஹிடே மோமோசாவா ஆகியோருடன், பிற பங்கேற்பு நிறுவனங்களைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்களும் இடம்பெற்றனர். தோஹோகு பல்கலைக்கழகத்தின் ஆய்வு அறிவிப்பு, அதன் வளர்ச்சி, முதுமை மற்றும் புற்றுநோய் நிறுவனத்தின் பேராசிரியரான யாசுயுகி தாகி பங்கேற்ற ஆய்வாளர் எனக் குறிப்பிடுகிறது.

ஜப்பான் மருத்துவ ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு முகமையின் டிமென்ஷியா ஆராய்ச்சித் திட்டத்திலிருந்தும், சன்டோரி ஹோல்டிங்ஸுடனான கூட்டு ஆராய்ச்சி உறவிலிருந்தும் ஆதரவு கிடைத்ததாகப் பல்கலைக்கழகங்கள் தெரிவிக்கின்றன. JPSC-AD டிமென்ஷியா, இதய நாள நோய், இறப்புகள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வருகிறது. ஆனால் இந்தக் கட்டுரை, அந்தத் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பின் முடிவுகளை அல்லாமல் தொடக்ககட்டப் பகுப்பாய்வையே தெரிவிக்கிறது.

வெளியீட்டுத் தேதிகள் மாறுபடுகின்றன; காரணத்தை உறுதிப்படுத்தும் சான்றுகள் இன்னும் தேவை

அதே ஆய்வுக்கான அதிகாரப்பூர்வப் பதிவுகளில் வெவ்வேறு வெளியீட்டுத் தேதிகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆய்வு Alzheimer's & Dementia: Diagnosis, Assessment & Disease Monitoring இதழின் 18-ஆம் தொகுதி, 2-ஆம் இதழில் e70371 என்ற கட்டுரை எண்ணுடன் வெளியாகியுள்ளது; அதன் DOI 10.1002/dad2.70371. தரவு சேகரிப்பு மற்றும் பரிசோதனையிலிருந்து வெளியீடு வரையிலான காலவரிசை பின்வருமாறு:

• 2016 முதல் 2018 வரை: எட்டு சமூகங்களிலும் தொடக்ககட்ட மதிப்பீடுகள்.
• 2017 முதல் 2018 வரை: உயிரியல் குறியீடு பகுப்பாய்வில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஹிசயாமா இரத்த மாதிரிகள் சேகரிப்பு.
• 2023: உறைநிலையில் வைக்கப்பட்ட அந்த இரத்த மாதிரிகளை ஆய்வகத்தில் பரிசோதித்தல்.
• ஏப்ரல் 1, 2026: க்யூஷு பல்கலைக்கழகத்தின் வெளியீட்டுப் பதிவில் குறிப்பிடப்பட்ட தேதி.
• மே 21, 2026: PubMed Central வழங்கும் இதழ் பதிவில் குறிப்பிடப்பட்ட தேதி; அந்தப் பதிவு ஏப்ரல் 26 அன்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதையும் குறிப்பிடுகிறது.
• மே 22, 2026: க்யூஷு மற்றும் தோஹோகு பல்கலைக்கழகங்கள் குறிப்பிட்ட வெளியீட்டுத் தேதி.
• ஜூன் 5, 2026: ஆய்வுக் கண்டறிதல்கள் குறித்த பல்கலைக்கழக அறிவிப்புகள்.

இந்த முரண்பாடுகளுக்கான விளக்கத்தைப் பதிவுகள் தரவில்லை. அவை ஒரே கட்டுரையைக் குறிப்பிடுகின்றன; ஆனால் ஏப்ரல் 1 தேதியிட்ட பதிவு, கட்டுரை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தேதிக்கு முந்தையது.

க்யூஷு பல்கலைக்கழகத்தின் தொற்றுநோயியல் மற்றும் பொது சுகாதாரத் துறையின் பேராசிரியரான நினோமியா எச்சரிக்கையுடன் கூடிய விளக்கத்தை அளித்தார். ஜப்பானிய மொழியிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அவரது கூற்று:

APOE ε4 மரபணு வகையைக் கொண்டிருந்தாலும், ஒரு நகலைக் கொண்டவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைமுறையை மறுபரிசீலனை செய்வதன் மூலம் டிமென்ஷியா ஆபத்தைக் குறைக்க முடியும்.

"முடியும்" என்ற சொல்லுக்கு முக்கியத்துவம் உண்டு. உடல்நலக் காரணிகளும் டிமென்ஷியாவும் ஒரே நேரத்தில் மதிப்பிடப்பட்டதால், இவற்றில் எது முதலில் ஏற்பட்டது என்பதை இந்தப் பகுப்பாய்வு நிறுவ முடியாது. எடுத்துக்காட்டாக, டிமென்ஷியா உடல் செயல்பாட்டையும் உடல் எடையையும் பாதிக்கக்கூடும். மரபணு வகையைப் பொறுத்த தடுப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்து மேலும் ஆய்வு செய்ய இந்த முடிவுகள் ஆதரவளிக்கின்றன; அவை பாதுகாப்புக்கான வாக்குறுதியோ இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்கள் பலன் பெற முடியாது என்ற முடிவோ அல்ல. தடுப்பு மருத்துவச் சோதனைக்கான தேதியோ அடுத்தகட்டப் பின்தொடர்வு முடிவுகள் வெளியாகும் தேதியோ அறிவிக்கப்படவில்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• எட்டு சமூகங்களைச் சேர்ந்த, 65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட 9,605 ஜப்பானியர்கள் பகுப்பாய்வில் இடம்பெற்றனர்.
• APOE ε4 நகல் பூஜ்ஜியம் அல்லது ஒன்று கொண்டவர்களிடம், குறைந்த ஆபத்து மதிப்பெண்கள் டிமென்ஷியாவுக்கான குறைந்த வாய்ப்புடன் தொடர்புடையவையாக இருந்தன.
• ε4 இல்லாதவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், இரண்டு நகல்களைக் கொண்டவர்களுக்கு சரிசெய்யப்பட்ட டிமென்ஷியா வாய்ப்பு 11.04 மடங்காக இருந்தது.
• இரண்டு நகல்களைக் கொண்ட துணைக் குழுவில் 87 பேர் மட்டுமே இருந்ததால், அதற்குள் செய்யப்பட்ட ஒப்பீடுகள் நிச்சயமற்றவை.
• பூஜ்ஜியம் மற்றும் ஒரு நகல் கொண்ட குழுக்களில், சாதகமான மூளை அமைப்புடன் தொடர்பு இருப்பதை மூளைப் படங்கள் ஆதரித்தன; இரத்தக் குறியீடுகளின் கண்டறிதல்கள் மாறுபட்டன.
• ஏற்கெனவே இருந்த டிமென்ஷியாவையே ஆய்வு மதிப்பிட்டது; ஆபத்துக் காரணிகளை மாற்றுவது எதிர்கால நோயைத் தடுக்கும் என்பதை நிரூபிக்க முடியாது.