தனியாக வாழும் முதியோருக்கான தன்னார்வப் பராமரிப்பை விரிவுபடுத்தும் சியாங் மாய்; நெருக்கமான கண்காணிப்புக்கு நகராட்சிகள் திட்டம்

முதியோருக்கான பராமரிப்பில் உள்ள குறைபாடுகளை வீட்டு வருகைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன

84 வயதான அமரா சாம்னான்பிராய், தனது கணவர் இறந்த பிறகு, சியாங் மாயின் ஜாய் கேவ் சமூகத்தில் வாடகை அறையில் தனியாக வசிக்கிறார். சேகரிக்கும் குப்பைப் பொருட்களையும் காய்கறிகளையும் விற்று வாழ்கிறார். அவரைப் பராமரிக்க பிள்ளைகளோ பேரப்பிள்ளைகளோ இல்லை. சமூகத் தன்னார்வலர்கள் அவரைச் சந்தித்தபோது, அவரது ரத்த அழுத்தம் 170 எனப் பதிவானது. ஓய்வெடுத்து மருத்துவமனைக்குச் சென்று பரிசோதனை செய்துகொள்ளுமாறு அவர்கள் அறிவுறுத்தினர்.

சியாங் மாயில் விரிவடைந்து வரும் தன்னார்வப் பராமரிப்பு வலையமைப்புகளின் நடைமுறைச் சவாலை அவரது நிலை எடுத்துக்காட்டுகிறது: உடல்நலம், வருமானம், வாழ்விடம் ஆகியவை யாருக்கும் தெரியாமல் மோசமடையக்கூடிய முதிய குடியிருப்பாளர்களைக் கண்டறிவது. சான் ஃபி சுவா துணை மாவட்டத்தில் கைவிடப்பட்ட வீட்டில் ஒரு முதியவரின் உடல் கண்டெடுக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, நகராட்சி அதிகாரிகள் கூடுதல் கண்காணிப்பு, பராமரிப்பாளர் வருகைகள், அவசரநிலைகளில் வீட்டை அணுகுவதற்கான ஏற்பாடுகள் ஆகியவற்றுக்குத் தயாராகி வருகின்றனர்.

அந்தப் பகுதியில் உள்ள 2,500-க்கும் மேற்பட்ட முதியவர்களைப் பரிசோதிப்பதும், 50 மில்லியன் பாட் செலவில் மறுவாழ்வு மற்றும் இயன்முறை மருத்துவ மையத்தை வடிவமைப்பதும் முன்மொழியப்பட்டுள்ள நடவடிக்கைகளில் அடங்கும். நகர்ப்புற சியாங் மாய் முழுவதும், வீடுகளுக்குச் சென்று பராமரிப்பு வழங்கும் தன்னார்வலர்கள் ஏற்கெனவே சுமார் 300 முதியோருக்கு ஆதரவளிக்கின்றனர். தனியாக வசிப்போர், உதவி தேவைப்படுவோர் அல்லது அரசின் நலனுதவிகள் கிடைக்காமல் இருப்போர் மீது அவர்கள் கவனம் செலுத்துகின்றனர்.

நாட்டின் புள்ளிவிவரங்கள் மட்டும் காட்டுவதைவிட, சியாங் மாயில் இந்த அழுத்தம் அதிகமாக உள்ளது. 2025-ஆம் ஆண்டுக்கான புள்ளிவிவரங்களின்படி, மாகாண மக்கள்தொகையில் முதியோர் 24.35% ஆக உள்ளனர்; தாய்லாந்து முழுவதும் இது 21% ஆகும். வித்தியாசம் 3.35 சதவீதப் புள்ளிகள். எனினும், உடனடிப் பிரச்சினை மக்கள்தொகை முதிர்வை விடக் குறிப்பானது: ஒருவர் மருத்துவமனைக்குச் செல்ல முடியுமா, உதவித்தொகை பெறுகிறாரா, அறைக்குள் பாதுகாப்பாக நடமாட முடியுமா, அல்லது கதவைத் திறப்பதை நிறுத்தும்போது யாராவது உதவிக்கு வருவார்களா என்பதே அது.

குறைந்த வருமானத்தில் தனியாக வாழ்தல்

அமராவுக்கு மாதம் 800 பாட் முதியோர் உதவித்தொகையும், அரசின் நலத்திட்டத்தின் மூலம் 300 பாடும் கிடைக்கின்றன. இந்த இரு தொகைகளும் சேர்ந்து மாதம் 1,100 பாட் ஆகின்றன. சேகரித்த பொருட்களையும் காய்கறிகளையும் விற்று அவர் ஈட்டும் வருமானமும் இதனுடன் சேர்கிறது. உடல்நலத்துடன் வருமானம் மற்றும் சேவைகளை அணுகும் வாய்ப்பையும் வீட்டு வருகையில் மதிப்பிட வேண்டியதன் அவசியத்தை அவரது நிலை காட்டுகிறது.

அவரது வீட்டுச் சந்திப்பின்போது பதிவானதாகக் கூறப்படும் ரத்த அழுத்த அளவு முழுமையானதல்ல: இரண்டாவது அளவோ அதைத் தொடர்ந்து மருத்துவமனையில் செய்யப்பட்ட பரிசோதனையோ குறிப்பிடப்படவில்லை. எனவே, இதன் அடிப்படையில் நோயறிதல் செய்ய முடியாது. தனிமையில் வாழும் ஒருவர் தாமாகவே பிரச்சினையை உணர்ந்து சமாளிக்க விட்டுவிடாமல், சாத்தியமான உடல்நலப் பிரச்சினையைக் கண்டறிந்து மருத்துவ உதவியை நாட ஊக்குவிப்பதில் தன்னார்வலர்கள் பங்கு வகிக்க முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

ஜாய் கேவில் ஏறத்தாழ 80 முதல் 90 முதியோர் வசிக்கின்றனர். அவர்களில் இரண்டு அல்லது மூவர் தனியாக வாழ்கின்றனர். போக்குவரத்து, அன்றாட வாழ்க்கை, நோய் தொடர்பான சிரமங்களும் சமூகத்தின் கவலைகளில் அடங்கும். ஆண்டின் தொடக்கத்தில் எட்டு அல்லது ஒன்பது முதியோர் முன்கூட்டியே இறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால், அவர்களின் இறப்புக்கான காரணங்களோ அவர்கள் தனியாக வாழ்ந்தார்களா என்பதோ குறிப்பிடப்படவில்லை. தனிமையால் ஏற்பட்ட இறப்புகளின் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட எண்ணிக்கையாக இந்த இறப்புகளைக் கருதக்கூடாது.

சமூகச் செயல்பாடுகள் நின்றன; தேவைகள் தொடர்ந்தன

உடற்பயிற்சி மற்றும் சமூகத் தொடர்புக்காக ஜாய் கேவ் முதியோரை ஒன்றுகூட்டிய நிகழ்ச்சிகள் கொரோனா பெருந்தொற்றின்போது நின்றுவிட்டன. அவை இல்லாமல் போனதால், அண்டை வீட்டார் ஒருவரையொருவர் சந்திப்பதும், நடமாட்டம், உடல்நலம் அல்லது மனநிலையில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கவனிப்பதும் வழக்கமாக நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பு குறைந்தது.

அதன்பிறகு, வீட்டை விட்டு வெளியேற முடியாதவர்களையும் படுக்கையிலேயே இருக்கும் முதியோரையும் சந்திக்க, அந்தச் சமூகம் நகராட்சியுடன் இணைந்து செயல்பட்டது. உள்ளூரிலேயே சுகாதாரப் பரிசோதனைகளை மேற்கொள்ளுமாறு அரசு ஊழியர்களையும் மருத்துவப் பணியாளர்களையும் குடியிருப்பாளர்கள் கோருகின்றனர். கூடுதல் நலத்திட்ட உதவிகளும் நோயாளிகளுக்கான போக்குவரத்து முறையும் வேண்டும் என்றும் அவர்கள் விரும்புகின்றனர். இந்தக் கோரிக்கைகள் ஒரே பிரச்சினையின் வெவ்வேறு அம்சங்களைத் தொடுகின்றன: ஒருவர் சிகிச்சை பெறுவதற்கான பயணச் செலவை ஏற்கவோ ஏற்பாடு செய்யவோ முடியாவிட்டால், நோயைக் கண்டறிவதால் கிடைக்கும் பயன் குறைவு.

இளைய உறவினர்கள் கல்விக்காகவோ வேலைக்காகவோ நகரங்களுக்குச் செல்லும்போது, தனியாக இறக்கும் அபாயம் அதிகரிக்கக்கூடும் என்று முதியோர் மேம்பாட்டுக்கான அறக்கட்டளை எச்சரிக்கிறது. வேறு இடங்களிலிருந்து வந்து குடியேறிய முதியோருக்கும், நிலையான ஆதரவு இல்லாத நலிவடைந்த குடியிருப்பாளர்களுக்கும் பராமரிப்பாளர்கள் இல்லாமல் போகலாம். நகர்ப்புறத்தில் வசிப்பது, உதவி தேவைப்படும் நேரத்தை அறிந்துகொள்ளக்கூடிய ஒருவர் அருகில் இருக்கிறார் என்று அவசியமாகப் பொருள்படாது.

தன்னார்வலர்கள், கிராம சுகாதாரத் தன்னார்வலர்கள், குடியிருப்பாளர்கள் ஆகியோரை உள்ளடக்கிய வலையமைப்பு சுமார் 35 சமூகங்களில் இயங்கி, உதவியைச் சார்ந்திருக்கும் ஏறத்தாழ 100 முதியோருக்குச் சேவை செய்கிறது. இந்த எண்ணிக்கையும், நகர்ப்புற வீட்டு பராமரிப்புத் தன்னார்வலர்கள் ஆதரவளிக்கும் சுமார் 300 பேரின் எண்ணிக்கையும் வெவ்வேறு சேவை வலையமைப்புகளைக் குறிக்கின்றன. சிலர் இரண்டிலிருந்தும் ஆதரவு பெறுகிறார்களா என்பது உறுதிப்படுத்தப்படாததால், இந்த எண்ணிக்கைகளை நம்பகமாக ஒன்றாகக் கூட்ட முடியாது.

சான் ஃபி சுவாவில் கூடுதல் கண்காணிப்பு, அவசர அணுகல் திட்டங்கள்

சான் ஃபி சுவாவில் உடல் கண்டெடுக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, 2,500-க்கும் மேற்பட்ட முதியோரின் சூழ்நிலைகளை ஆய்வு செய்து, அன்றாட வாழ்க்கைக்கு உதவி தேவைப்படுவோரின் தரவுத்தளத்தை உருவாக்க நகராட்சி தயாரானது. தனிப்பட்ட துயரச் சம்பவம் நேர்ந்த பிறகு பதிலளிப்பதிலிருந்து விலகி, அவசரநிலை ஏற்படுவதற்கு முன்பே ஆபத்தில் உள்ள குடியிருப்பாளர்களைக் கண்டறிவதே இதன் நோக்கம்.

உதவி தேவைப்படுவோருடன் ஒரு பராமரிப்பாளரை இணைத்து, வாரத்தில் இரண்டு அல்லது மூன்று முறை அவர்களைச் சந்திக்கச் செய்வது இந்தப் பராமரிப்பாளர் முறையின் முன்மொழிவாகும். முதியோர் உதவித்தொகைக்கான தகுதியைச் சரிபார்த்தல், வீடுகளுக்குள் உள்ள ஆபத்துகளைக் குறைத்தல், அவசரநிலைகளுக்காக உதிரிச் சாவிகளை வைத்திருத்தல் ஆகியவற்றையும் அதிகாரிகள் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். குடியிருப்பாளர் கதவைத் திறக்க முடியாத நேரத்தில் உதிரிச் சாவி உதவும். எனினும், ஒப்புதல், சாவிகளைப் பாதுகாத்து வைத்தல், அங்கீகரிக்கப்பட்ட அணுகல் ஆகியவை குறித்த விவரங்கள் அறிவிக்கப்படவில்லை.

நகரின் பிற பகுதிகளில், தன்னார்வலர்கள் ஏற்கெனவே வீடுகளின் இருப்பிடங்களைப் பதிவு செய்து, குடியிருப்பாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் குறித்து ஆரம்ப மதிப்பீடுகளை நடத்துகின்றனர். இந்தப் பதிவுகளைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படும் வருகைகளுடன் இணைத்தால், ஒரு கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ளாத ஒருவருக்கும், நோயால் அன்றாட வழக்கம் மாறிய ஒருவருக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைக் கண்டறிய உதவும். ஒரு கவலை பதிவு செய்யப்பட்ட பிறகு என்ன நடக்கிறது, யார் பதிலளிக்கிறார்கள், எவ்வளவு விரைவாகச் செய்கிறார்கள் என்பதையே இந்த அணுகுமுறையின் செயல்திறன் சார்ந்துள்ளது.

மறுவாழ்வு மையம் திட்டமிடப்படுகிறது; இன்னும் செயல்பாட்டுக்கு வரவில்லை

50 மில்லியன் பாட் செலவில் சுகாதார மறுவாழ்வு மற்றும் இயன்முறை மருத்துவ மையத்தையும் நகராட்சி வடிவமைத்து வருகிறது. முதியோர் மற்றும் பிற நலிவடைந்த குழுக்களுக்குச் சேவை செய்வது இதன் நோக்கம். தங்களைத் தாங்களே கவனித்துக்கொள்ளும் திறனை ஓரளவு மீட்டெடுக்கக்கூடிய, படுக்கையிலேயே இருக்கும் நபர்களும் இதில் அடங்குவர்.

நடமாடுதல், நடத்தல், அன்றாடப் பணிகளைச் செய்தல் போன்ற நடைமுறைத் திறன்களை மீட்டெடுக்கவோ பேணவோ உதவுவதே மறுவாழ்வு சிகிச்சை. இது நலத்திட்ட உதவித் தொகையிலிருந்தும், தோழமையாகச் சென்று சந்திப்பதிலிருந்தும் வேறுபட்ட நோக்கத்தைக் கொண்டது. உடல் சிகிச்சை தேவைப்படுபவருக்கு, தன்னார்வலர்கள் சேவைகளுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்தித் தரலாம். ஆனால், சிகிச்சைக்கு ஏற்ற பணியாளர்களும் வசதிகளும் அவசியம்.

கட்டுமானம் தொடங்கும் தேதி, திறப்பு தேதி, பணியாளர் திட்டம் அல்லது இறுதி நிதி ஒப்புதல் ஆகியவை குறிப்பிடப்படவில்லை. எனவே, இந்த மையம் செயல்பாட்டில் உள்ள சேவை என்று அல்லாமல், வடிவமைப்பில் உள்ள முன்மொழிவு என்றே புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அறிவிக்கப்பட்டுள்ள நிதியும், மையத்தின் எதிர்காலச் சேவைத் திறனையோ சிகிச்சை அளிக்கக்கூடிய நோயாளிகளின் எண்ணிக்கையையோ உறுதிப்படுத்தவில்லை.

இந்த முன்மொழிவுக்கும் சமூகத்தின் போக்குவரத்துக் கோரிக்கை பொருந்துகிறது. மையமும் வீடுகளுக்குச் செல்லும் வலையமைப்பும் வெவ்வேறு தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தாலும், நடமாட்டம் குறைந்தவர்கள் பயனடைய அவை இணைக்கப்பட வேண்டும். வீட்டை விட்டு வெளியேற முடியாதவர்களுக்கு, திட்டமிடப்பட்ட மையம் வீட்டிலேயே சிகிச்சை வழங்குமா என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை.

வடக்குப் பகுதிச் சமூகங்கள் முன்பே பராமரிப்பு வலையமைப்புகளை உருவாக்கியுள்ளன

சியாங் மாயின் தற்போதைய முயற்சிக்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்ட உள்ளூர் முன்னுதாரணம் உள்ளது. முதியோர் மேம்பாட்டுக்கான அறக்கட்டளையின் சமூகப் பராமரிப்புத் திட்டம் 2009 முதல் 2012 வரை சியாங் மாயிலும் அண்டை மாகாணமான லாம்பூனிலும் செயல்பட்டது. 2,100-க்கும் மேற்பட்ட முதியோர் பயனடைந்தனர்; 965 சமூக உறுப்பினர்கள் ஆதரவளித்தனர்.

நலிவடைந்த 40 குடும்பங்களின் வீடுகள் பழுதுபார்க்கப்பட்டதையும், வருமானம் ஈட்டும் செயல்பாடுகள் மூலம் பராமரிப்பாளர்களுக்கு ஆதரவளிக்கப்பட்டதையும் அறக்கட்டளை பதிவு செய்துள்ளது. தொடர்ச்சியான சந்திப்புகளைத் தாண்டிய பராமரிப்பாகவே இந்த நடவடிக்கைகள் அமைந்தன. பாதுகாப்பற்ற வீடும், பராமரிப்பாளருக்கு வருமானம் இல்லாத நிலையும், ஒருவர் சமூகத்தில் தொடர்ந்து ஆதரவு பெறும் திறனைப் பாதிக்கக்கூடும்.

ஏஜ் யுகே, ஹெல்ப் ஏஜ் இன்டர்நேஷனல், ஹெல்ப் ஏஜ் கொரியா, தாய் சுகாதார மேம்பாட்டு அறக்கட்டளை, நிறுவனப் பங்களிப்பாளர்கள், மக்கள் நிதியுதவி வழங்கியோர் ஆகியோரிடமிருந்து நிதி கிடைத்தது. ஒரே நிதி ஆதாரத்தையோ ஒரே வகைப் பணியாளர்களையோ சார்ந்திராமல், சமூகப் பங்கேற்பு மற்றும் பல நிதி வழிகளைத் திட்டம் நம்பியிருந்தது.

இவை வரலாற்றுச் சாதனைகள்; தற்போதைய வலையமைப்பின் எண்ணிக்கைகள் அல்ல. இரு மாகாணங்களிலும் சமூகப் பராமரிப்பையும் வீட்டு மேம்பாட்டையும் முன்பு ஒருங்கிணைக்க முடிந்தது என்பதை இவை காட்டுகின்றன. ஆனால், இன்றும் எத்தனை பேர் அதில் செயற்படுகிறார்கள் அல்லது 2012-க்குப் பிறகும் அந்த ஏற்பாடுகள் தொடர்ந்தனவா என்பதை இவை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

தேசிய ஆய்வு, சேவையின் அணுகலையும் வரம்புகளையும் காட்டுகிறது

தாய்லாந்து மற்றும் கோஸ்டா ரிகாவை ஒப்பிடும் கல்விசார் ஆய்வான தன்னார்வலர்கள் வழங்கும் பராமரிப்பு, ஒவ்வொரு பராமரிப்புத் தேவையையும் தன்னார்வலர்களே பூர்த்தி செய்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கக்கூடாது என எச்சரிக்கிறது. 2003 முதல் 2013 வரை தாய்லாந்தின் திட்டம் 51,000-க்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வலர்களுக்குப் பயிற்சியளித்து, ஏறத்தாழ 800,000 முதியோரைச் சென்றடைந்ததாக அந்த ஆய்வில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஆய்வில் விவரிக்கப்பட்ட தாய் முறையின் கீழ், சமூக மேம்பாடு மற்றும் மனிதப் பாதுகாப்பு அமைச்சகம் தன்னார்வலர்களுக்கு 18 மணி நேரப் பயிற்சி வழங்கியது. ஒவ்வொருவரும் சுமார் 15 முதியோருக்குப் பொறுப்பேற்றனர்; உள்ளூர் பயணத்திற்காக மாதம் சுமார் 14 அமெரிக்க டாலர் பெற்றனர். உணவு உண்ணுதல், உடற்பயிற்சி, மருந்து எடுத்துக்கொள்ளுதல் ஆகியவற்றில் உதவுவதுடன், சுகாதாரப் பணியாளர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பதும் அவர்களின் பணிகளில் அடங்கியது. இவை அந்தக் காலத் திட்டத்தின் விவரங்கள்; சியாங் மாயின் தற்போதைய தன்னார்வலர்களுக்கும் இதே நிபந்தனைகள் உள்ளன என்பது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

3,694 முதியோரும் 179 பராமரிப்பாளர்களும் பங்கேற்ற 2014-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில், உடல் மற்றும் மனநலத்திற்கு நன்மைகள் இருப்பதாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால், அவற்றின் துல்லியமான விளைவுகள் அளவிடப்படவில்லை. 498 உள்ளூராட்சி பிரதிநிதிகள் பங்கேற்ற மதிப்பீடுகளில், சேவையின் தரம் மாறுபட்டிருந்தது. 76 மாகாண நிர்வாக மாவட்டங்களில் 33% மட்டுமே, முதியோரின் தொடர்ச்சியான பராமரிப்புத் தேவைகளுக்குத் தன்னார்வப் பராமரிப்பு போதுமானது எனக் கருதின.

தனிமை போன்ற சமூகப் பிரச்சினைகளில் தன்னார்வலர்கள் உதவ முடிந்தாலும், முதுமையுடன் தொடர்புடைய பொதுவான உடல்நலப் பிரச்சினைகளைச் சமாளிக்க முடியவில்லை என்று பயனாளிகள் பொதுவாகக் குறை கூறினர். 2016-ஆம் ஆண்டு, சுகாதாரச் சேவைகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கும் புதிய பராமரிப்பாளர் பயிற்சித் திட்டத்தை பொது சுகாதார அமைச்சகம் அறிமுகப்படுத்தியது. தன்னார்வ வலையமைப்புகளுடன் சேர்த்து, பராமரிப்புச் சேவைகளிலும் பயிற்சியிலும் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்று ஆய்வு முடிவு செய்தது. மருத்துவப் பணியாளர்கள், போக்குவரத்து, நலத்திட்ட ஆதரவு ஆகியவற்றுக்கான ஜாய் கேவின் கோரிக்கையுடன் இந்த முடிவு நெருக்கமாகப் பொருந்துகிறது.

பட்டி ஹோம்கேர் சமூக ஆதரவை ஊதியப் பராமரிப்புடன் இணைக்கிறது

சியாங் மாயின் பராமரிப்பு அமைப்பின் மற்றொரு பகுதியாக பட்டி ஹோம்கேர் உள்ளது. இது 2003 முதல் முதியோருடன் இணைந்து செயல்பட்டு வருகிறது. முதியோர் மேம்பாட்டுக்கான அறக்கட்டளையின் கீழ் தன்னார்வச் சேவையாகத் தொடங்கிய இது, பின்னர் கட்டணம் செலுத்தும் திறன் உள்ளவர்களிடமிருந்து கிடைக்கும் தொகையைக் கொண்டு உதவி தேவைப்படுவோரின் பராமரிப்புக்கு ஆதரவளிக்கும் வணிக மாதிரியாக வளர்ந்தது.

கொரோனா அவசரநிலையின்போது, 2020 ஏப்ரலில், பராமரிப்பு தேவைப்படும் முதியோர் உள்ள 5,000 குடும்பங்களை ஆய்வுப் பணிகள் அடையாளம் கண்டன. நோய், கடுமையான வறுமை அல்லது பகல் நேரத்தில் உறவினர்கள் உடனிருக்க முடியாத நிலை உள்ளிட்ட பெரும் சிரமங்களை எதிர்கொண்ட சுமார் 200 குடும்பங்களைச் சமூக உறுப்பினர்கள் பின்னர் தேர்ந்தெடுத்தனர். அடையாளம் காணப்பட்ட குடும்பங்களில் சுமார் 4% மட்டுமே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. தேவையைக் கண்டறிவதற்கும் அதற்குப் பதிலளிக்கத் தேவையான வளங்கள் இருப்பதற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை இது காட்டுகிறது.

உணவு, மருந்து, முகக்கவசங்கள் அடங்கிய தொகுப்புகளை வழங்கவும், நன்கொடை திரட்டும் இயக்கத்திற்காக 100 தன்னார்வலர்களை ஒருங்கிணைக்கவும் பட்டி ஹோம்கேர் திட்டமிட்டது. கொரோனா எதிர்வினைக்கான அதன் ஒருங்கிணைப்பாளர் ஜேன்விட் விசோஜ்சோங்க்ராம், தொற்றுடன் கூடவே வறுமையும் உடனடிக் கவலையாக இருந்ததாகக் கூறினார்:

ஒரு வகையில் அவர்கள் வைரஸைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறார்கள்; ஆனால் அதைவிடப் பெரிய பிரச்சினை வறுமை,

கரென் குழந்தைகள் சியாங் மாய் பல்கலைக்கழகத்தின் செவிலியர் புலத்தில் செவிலியர் பயிற்சி பெறவும், பின்னர் அந்த அமைப்புடன் பணியாற்றவும் உதவித்தொகைகளையும் இந்த நிறுவனம் வழங்கியது. இது பராமரிப்புப் பணிக்கான வாய்ப்பை உருவாக்கியதுடன், பணியாளர்களைச் சேர்ப்பதில் உள்ள சிரமத்தையும் எதிர்கொண்டது. முன்பு தன்னார்வலர்களைப் பராமரிப்பாளர்களாகப் பணியமர்த்தியபோது, அவர்கள் அடிக்கடி பணியிலிருந்து விலகியதாக 2020-ஆம் ஆண்டு அறிக்கை குறிப்பிட்டது. நல்லெண்ணம் மட்டுமே நிலையான பணியாளர் குழுவை உறுதிப்படுத்தாது என்பதை இது காட்டுகிறது.

நடவடிக்கைகள் வளர்ந்த விதமும் இன்னும் முடிவாகாத அம்சங்களும்

தற்போதைய முன்மொழிவுகள், இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வளர்ந்து வந்த தன்னார்வப் பராமரிப்பு முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாகும். சேவையை விரிவுபடுத்தவும், சமூக ஆதரவுக்கும் சுகாதாரச் சேவைகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை வலுப்படுத்தவும் மேற்கொள்ளப்பட்ட அடுத்தடுத்த முயற்சிகளை இந்தத் தேதிகள் காட்டுகின்றன:

• 2003: தாய்லாந்து தேசிய வீட்டு பராமரிப்பு தன்னார்வலர் திட்டத்தைத் தொடங்கியது; சியாங் மாய் முதியோருடனான பட்டி ஹோம்கேரின் பணியும் இந்த ஆண்டிலிருந்து தொடங்குகிறது.
• 2009 முதல் 2012 வரை: அறக்கட்டளையின் திட்டம் சியாங் மாய் மற்றும் லாம்பூனில் 2,100-க்கும் மேற்பட்ட முதியோருக்கு ஆதரவளித்து, நலிவடைந்த 40 வீடுகளைப் பழுதுபார்த்தது.
• 2013: தாய்லாந்தின் திட்டம் 51,000-க்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வலர்களுக்குப் பயிற்சியளித்து, ஏறத்தாழ 800,000 முதியோரைச் சென்றடைந்திருந்தது.
• 2014: 76 மாகாண நிர்வாக மாவட்டங்களில் 33% மட்டுமே தன்னார்வப் பராமரிப்பு போதுமானது என மதிப்பீட்டில் கருதினர்.
• 2016: சுகாதாரச் சேவைகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கும் பராமரிப்பாளர் பயிற்சியை பொது சுகாதார அமைச்சகம் அறிமுகப்படுத்தியது.
• ஏப்ரல் 2020: ஏறத்தாழ 200 குடும்பங்களுக்கு உதவ, பட்டி ஹோம்கேர் கொரோனா நிவாரண இயக்கத்தை ஏற்பாடு செய்தது.
• 2025: சியாங் மாயின் மக்கள்தொகையில் முதியோர் 24.35% என்றும், தாய்லாந்தின் மக்கள்தொகையில் 21% என்றும் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டின.

தாய்லாந்தில் 2025-ஆம் ஆண்டு முதியோர் எண்ணிக்கை 14.2 மில்லியனாக இருந்தது. அதே காலகட்டத்தில் 416,574 பிறப்புகளும் 559,684 இறப்புகளும் பதிவாகின. பிறப்புகளைவிட இறப்புகள் 143,110 அதிகம். இந்த ஒப்பீடு பிறப்பு, இறப்பு எண்ணிக்கைகளுக்கிடையிலான சமநிலையைக் காட்டுகிறது; இடம்பெயர்வையும் சார்ந்துள்ள மொத்த மக்கள்தொகை மாற்றத்தைக் காட்டுவதில்லை.

டிமென்ஷியா அதிகரித்து வரும் நிலையில், நலிவடைந்த குடியிருப்பாளர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதில் உள்ளூர் முதியோர் மன்றங்கள் அதிகப் பங்காற்ற வேண்டும் என்று அறக்கட்டளை முன்மொழிகிறது. இதன் மூலம் தன்னார்வலர்கள் மற்றும் நகராட்சி சேவைகளுடன் சேர்ந்து, முதிய குடியிருப்பாளர்களும் பராமரிப்பு வலையமைப்புகளில் பங்கேற்கலாம்.

சான் ஃபி சுவா கணக்கெடுப்பு எப்போது முடியும், எத்தனை பராமரிப்பாளர்கள் கிடைப்பார்கள், நோயாளிப் போக்குவரத்துக்கு நிதி எவ்வாறு வழங்கப்படும், மறுவாழ்வு மையத்துக்கு எப்போது ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டு எப்போது சேவை தொடங்கும் போன்ற பல நடைமுறை முடிவுகள் இன்னும் குறிப்பிடப்படவில்லை. தற்போதைய வீட்டு வருகைகள் தனியாக நிகழும் இறப்புகளைக் குறைத்துள்ளனவா என்பதற்கான அளவீடும் இங்கு வெளியிடப்படவில்லை. குடியிருப்பாளர்களை அடையாளம் காண்பது நம்பகமான உதவிக்கு வழிவகுக்கிறதா என்பதே அடுத்த சோதனை; குறிப்பாக, தன்னார்வலரால் வழங்கக்கூடிய உதவியைத் தாண்டிய தேவைகள் ஏற்படும்போது இது முக்கியம்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• நகர்ப்புற சியாங் மாயில் வீட்டு பராமரிப்புத் தன்னார்வலர்கள் சுமார் 300 முதியோருக்கு ஆதரவளிக்கின்றனர்; தனிமை, உதவித் தேவை, நலத்திட்டங்களைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகின்றனர்.
• சான் ஃபி சுவாவில் 2,500-க்கும் மேற்பட்ட முதியோரைக் கண்காணித்து, வாரத்தில் இரண்டு அல்லது மூன்று முறை பராமரிப்பாளர்கள் வருகை தரும் திட்டம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.
• 50 மில்லியன் பாட் செலவில் மறுவாழ்வு மற்றும் இயன்முறை மருத்துவ மையம் வடிவமைக்கப்படுகிறது; அது எப்போது திறக்கப்படும் என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை.
• 2025-ஆம் ஆண்டில் சியாங் மாயின் மக்கள்தொகையில் முதியோர் 24.35% ஆக இருந்தனர்; நாடு முழுவதும் இந்த விகிதம் 21% ஆகும்.
• தன்னார்வ வலையமைப்புகள் பராமரிப்புச் சேவைகளை விரிவுபடுத்தினாலும், வலுவான சேவைகள் இல்லாமல் தொடர்ச்சியான பராமரிப்புத் தேவைகள் அனைத்தையும் பூர்த்தி செய்ய முடியாது என வரலாற்று ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன.