மாதக்கணக்கான வன்கொடுமையும் கவனிக்கப்படாத எச்சரிக்கைகளும்; குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்ட பெற்றோர்
உள்ளடக்க எச்சரிக்கை: இந்தக் கட்டுரையில் குழந்தை வன்கொடுமை பற்றிய விவரங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.
உள்ளடக்கம்
- மாதக்கணக்கான வன்கொடுமையும் கவனிக்கப்படாத எச்சரிக்கைகளும்; குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்ட பெற்றோர்
- ட்ரெவர் பிறந்து சில வாரங்களிலேயே வன்கொடுமை தொடங்கியது
- காயங்கள் கவனிக்கப்பட்டும் வன்முறை தொடர்ந்தது
- அழுகையை நிறுத்த மூச்சை அடைப்பதும் வழியானது
- செப்டம்பர் 1 அன்று நடந்தது
- உடற்கூறாய்வு முடிவும் ஒப்புக்கொண்ட குற்றங்களும்
- மனநல மதிப்பீடும் கான் மீதான வன்முறையும்
- தண்டனை தொடர்பாக அரசுத் தரப்பும் தற்காப்புத் தரப்பும் மாறுபட்ட வாதம்
- உறவினர்கள் முதல் பிறந்தநாளுக்குத் திட்டமிட்டிருந்தனர்
- முக்கிய அம்சங்கள்
சிங்கப்பூர் உயர் நீதிமன்றத்தில் 2026 அக்டோபர் 12 அன்று, 23 வயதான சோலி கான் சி சுவான் மற்றும் 27 வயதான நியோ ஜியா மிங் ஆகியோர் தங்கள் மகன் ட்ரெவர் நியோ யூ ஹின் மரணத்துடன் தொடர்புடைய குற்றங்களை ஒப்புக்கொண்டனர். எட்டு மாதக் குழந்தையான ட்ரெவர், சில வாரக் குழந்தையாக இருந்தபோதே தொடங்கிய தொடர்ச்சியான வன்கொடுமைக்குப் பிறகு, 2024 செப்டம்பர் 2 அன்று உயிரிழந்தார்.
நீதிபதி ஹூ ஷியாவ் பெங் முன்னிலையில் நடந்த விசாரணையில், ட்ரெவரை உலுக்கியதால் அவர் நினைவிழந்ததைத் தொடர்ந்து மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட சம்பவம், குழந்தைப் பராமரிப்பாளர் கவனித்த காயங்கள், தாய்வழிப் பாட்டியின் எச்சரிக்கை, காயங்களை மறைக்க பெற்றோர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் ஆகியவை விவரிக்கப்பட்டன. இருவரில் எவரும் மற்றவரின் வன்முறையைத் தடுக்கவில்லை.
இறுதி இரவில், கான் ட்ரெவரின் முகத்தைப் பலமுறை மூடியதுடன், பின்னர் அவரது தொட்டிலில் முகம் குப்புறப் படுக்க வைத்தார். நியோ அறையில் இருந்தும் குழந்தையைப் பாதுகாக்கவில்லை. ட்ரெவர் மூச்சுவிடவில்லை என்பதை இருவரும் கண்டதும், உயிர்ப்பிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு, டாக்ஸியில் KK மகளிர் மற்றும் குழந்தைகள் மருத்துவமனைக்கு (KKH) அழைத்துச் சென்றனர். ஆம்புலன்ஸ் செலவைச் செலுத்த நியோ விரும்பவில்லை.
குழந்தையின் மரணத்தை ஏற்படுத்துதல் அல்லது அனுமதித்தல், குழந்தையைத் துன்புறுத்துதல், துன்புறுத்தலை அனுமதித்தல் ஆகிய குற்றச்சாட்டுகள் இதில் அடங்கின. கானுக்கு எதிரான தாக்குதல் குற்றங்களையும் நியோ ஒப்புக்கொண்டார். வழக்கறிஞர் கானின் செயல்களை விவரித்தபோது அவர் அழுதார்; நியோ உணர்ச்சியற்ற முகத்துடன் இருந்தார்.
இறுதி உடற்கூறாய்வால் மரணத்துக்கான துல்லியமான காரணத்தை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. எனினும், பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட மருத்துவ மதிப்பீடுகள், ட்ரெவரின் மூக்கையும் வாயையும் மூடுவது அல்லது அவரை முகம் குப்புறப் படுக்க வைப்பது மூச்சு விடுவதைத் தடுக்கக்கூடும் என்று தெரிவித்தன. ஒவ்வொரு பெற்றோரின் பொறுப்பு, ஆபத்து குறித்த அவர்களின் புரிதல், கானின் மனநல மதிப்பீட்டுக்கு அளிக்க வேண்டிய முக்கியத்துவம் ஆகியவை தண்டனை குறித்த வாதங்களின் மையமாக இருந்தன. விசாரணை 2026 அக்டோபர் 21ஆம் தேதிக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது.
ட்ரெவர் பிறந்து சில வாரங்களிலேயே வன்கொடுமை தொடங்கியது
பெற்றோர் திருமணமான நான்கு மாதங்களுக்குப் பிறகு, 2023 டிசம்பர் 9 அன்று ட்ரெவர் பிறந்தார். 2023 ஏப்ரலில் கர்ப்பமாக இருப்பதை அறிந்த கான், நியோவுடன் வாழத் தன் பெற்றோரின் வீட்டிலிருந்து வெளியேறினார். குழந்தை பிறந்தபின், பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய காலத்தில் உதவிய பிரசவகாலப் பராமரிப்பாளரின் துணையுடன், பெற்றோரின் வீட்டுக்குத் திரும்பினார்.
நீதிமன்றத்தில் கூறப்பட்ட தகவலின்படி, கானும் ட்ரெவரும் 2024 ஜனவரியில் நியோவின் வீட்டுக்குத் திரும்பினர். நியோவின் உறவினர்களுடன் ஹூகாங் வீடமைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு வாரியக் குடியிருப்பில் அவர்கள் வசித்தனர். பிப்ரவரி முதல், வார நாட்களில் ஒரு குழந்தைப் பராமரிப்பாளர் ட்ரெவரைக் கவனித்தார்; மாலை நேரங்களிலும் வார இறுதிகளிலும் உறவினர்கள் உதவினர்.
நியோ ட்ரெவரை உலுக்குவதைப் பார்த்த கான், அவ்வாறு செய்வதால் குழந்தையின் அழுகை நின்றுவிடும் அல்லது அவர் நினைவிழப்பார் என்பதைக் கண்டபின், தானும் அதையே செய்யத் தொடங்கினார். 2024 ஜனவரியில், ட்ரெவரை நினைவிழக்கும் வரை கான் உலுக்கியதைத் தொடர்ந்து, அவர் சுமார் ஒரு வாரம் மருத்துவமனையில் இருந்தார்.
ட்ரெவருக்கு சுமார் 41 நாட்கள் இருந்தபோது அவரை உலுக்கியது பற்றிய குறுஞ்செய்திகள் நீதிமன்றத்தில் விவரிக்கப்பட்டன. மூளை பாதிப்பு ஏற்படக்கூடும் என்று நியோ குறிப்பிட்டார்; எவ்வளவு பலமாக உலுக்கியதாகக் கான் கூறினார். பின்னர், உலுக்கியதால் சோர்வடைந்த ட்ரெவர் பால் குடிக்கவில்லை என்று கான் நியோவிடம் தெரிவித்தார். ஆபத்தான விளைவுகள் குறித்துப் பேசியபோதும் பெற்றோர் வன்கொடுமையைத் தொடர்ந்ததை அந்தச் செய்திகள் காட்டின.
காயங்கள் கவனிக்கப்பட்டும் வன்முறை தொடர்ந்தது
2024 ஏப்ரல் முதல் ஆகஸ்ட் வரை, கான் ட்ரெவரின் கை, மார்பு, தொடை, புட்டம் ஆகிய இடங்களில் அடித்ததால் காயத்தழும்புகள் ஏற்பட்டன. இந்தத் தாக்குதல்களில் பலவற்றை நியோ பார்த்தும் தலையிடவில்லை. மே மாதம், கானின் தாய் காயத்தழும்புகளைக் கவனித்து, குழந்தையை அடிப்பதை நிறுத்துமாறு மகளிடம் எச்சரித்தார்.
நியோவும் ட்ரெவரின் விரல்களைக் குத்திக் கிள்ளுவதைத் தொடர்ந்து செய்தார். மாதத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று முறை, சில சமயங்களில் 20 முதல் 30 முறை வரை கிள்ளினார்; குழந்தையின் எதிர்வினை அவருக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது. கான் அருகில் இருந்தும் அவரைத் தடுக்கவில்லை. பலமாக அறைதல், தோல் ஊதா நிறமாகவோ காயத்தழும்புகளுடனோ மாறும் அளவுக்குப் பிசைதல் ஆகியவையும் பிற வன்கொடுமைகளில் அடங்கும்.
2024 ஏப்ரல் 2 அன்று, ட்ரெவரின் நாக்குக்குக் கீழே ரத்தம் கசிவதைப் பார்த்த குழந்தைப் பராமரிப்பாளர், மருத்துவரிடம் காட்ட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியதால் அவர் KKH மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். நியோ குழந்தையைப் பராமரிப்பாளரின் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்லும்போது, அவரது வாய்க்குள் கையைவிட்டு துழாவியிருந்தார். நாக்குக்குக் கீழ்ப்பகுதியில் உள்ளூர் காயமும் சிவப்பும் இருப்பதாக மருத்துவர் பதிவு செய்தார்.
காயங்களை மறைப்பது குறித்தும் பெற்றோர் பேசியிருந்தனர். முகத்தில் ஏற்பட்ட காயத்தழும்புகளுக்கு, அறைந்ததாகச் சொல்லாமல், கைப்பேசி தவறி ட்ரெவர் மீது விழுந்துவிட்டதாகக் கூறுமாறு கானிடம் நியோ சொன்னார். ஆகஸ்ட் தொடக்கத்தில், மருத்துவர் காயத்தழும்புகளைக் கண்டு வன்கொடுமையைச் சந்தேகிக்காதபடி, மருத்துவர் சந்திப்புக்குப் பிறகுதான் குழந்தையை அடிக்குமாறு அவர் கூறினார்.
மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட சம்பவம், மற்றொரு மருத்துவப் பரிசோதனை, குடும்பத்தினரின் நேரடி எச்சரிக்கை ஆகியவற்றுக்குப் பிறகும் வன்முறை தொடர்ந்ததை இந்தச் சம்பவங்கள் காட்டுகின்றன. அப்போது ஒவ்வொரு பராமரிப்பாளருக்கும் அல்லது மருத்துவ நிபுணருக்கும் வன்கொடுமையின் முழுப் போக்கு பற்றி என்ன தெரிந்திருந்தது என்பதை இவை உறுதிப்படுத்தவில்லை.
அழுகையை நிறுத்த மூச்சை அடைப்பதும் வழியானது
ட்ரெவர் அழுவதை நிறுத்த இரு பெற்றோரும் அவரது மூக்கையும் வாயையும் மூடியதாக நீதிமன்றத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டது. தொடக்கத்தில் கான் போர்வையைப் பயன்படுத்தினார். அதை விலக்கும் அளவுக்குத் ட்ரெவர் வலுவானபோது, கைகளால் அழுத்தி, அவர் நினைவிழக்கும் வரை விடாமல் இருந்தார்.
நியோ இதை எப்போது தொடங்கினார் என்பது குறித்த விவரங்கள் வேறுபடுகின்றன. 2024 ஏப்ரல் வாக்கில் இது வழக்கமான செயலாகத் தொடங்கியதாக ஒரு தகவல் கூறுகிறது. பிப்ரவரி 18ஆம் தேதிக்கு முன்னர் நடந்த முந்தைய சம்பவத்தை மற்றொரு தகவல் விவரிக்கிறது: அப்போது அவர் ட்ரெவரின் மூக்கையும் வாயையும் சுமார் ஒரு நிமிடம் மூடியதால், குழந்தை பாலை வாந்தியெடுத்து ஊதா நிறமாக மாறினார். இந்த முந்தைய சம்பவம், ஏப்ரலுக்கு முன்னரே இச்செயல் நடந்ததைச் சுட்டுகிறது; அதன் வழக்கமான பயன்பாடு பின்னர் அதிகரித்திருந்தாலும்.
அந்தச் சம்பவத்துக்குப் பிறகு, ட்ரெவரைக் கொன்றுவிடுவோமோ என்று பயப்படுவதாகவும், இனி அவரைக் கவனிக்க விரும்பவில்லை என்றும் நியோ கானிடம் கூறினார். இருந்தபோதும் குழந்தையைத் துன்புறுத்துவதைத் தொடர்ந்தார். ட்ரெவரின் மூச்சை அடைப்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்; ஆனால் குழந்தையைத் தூங்க வைக்க அதுவே ஒரே வழி என்று கூறினார்.
அழுகையை நிறுத்துவதற்கான வழியாக, நினைவிழக்கச் செய்வது மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டது. மரணம், மூளைப் பாதிப்பு குறித்த பெற்றோரின் சொந்த உரையாடல்கள், ஆபத்தை அவர்கள் அறிந்திருந்ததற்கான முக்கிய ஆதாரங்களாக இருந்தன.
செப்டம்பர் 1 அன்று நடந்தது
2024 செப்டம்பர் 1 அன்று இரவு சுமார் 8 மணிக்கு தம்பதியர் இரவு உணவுக்குப் பிறகு வீடு திரும்பினர். நியோவின் மாமாக்கள் ட்ரெவரைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். பின்னர், பெற்றோர் படுக்கையறையில் கைப்பேசிகளைப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருந்தபோது குழந்தை தொட்டிலில் இருந்தார்.
ட்ரெவர் அழுதபோது, கான் போர்வையை அவரது முகத்தின் மீது கிட்டத்தட்ட ஒரு நிமிடம் அழுத்தினார். அவர் துடித்துப் போராடிய பின்னர் அசைவுகள் மெதுவாயின. கான் கையை எடுத்ததும் மீண்டும் அழுதார்; அப்போது அவர் அதையே பலமுறை செய்தார்.
ட்ரெவரின் தந்தையான நியோ, மகனின் மூச்சை கான் அடைத்துக்கொண்டிருந்தபோது அவரிடம் பேசினார். அவரது வார்த்தைகள், மரண ஆபத்தையும் தண்டனைக்குள்ளாகும் சாத்தியத்தையும் உணர்த்தின:
என்ன செய்கிறாய்? குழந்தையைச் சாகடிக்கப் போகிறாயா? ஏதாவது நடந்தால், நாம் சிறைக்குப் போவோம்.
ட்ரெவரின் தாயான கான், குழந்தை மீண்டும் அழுதால் இதை மீண்டும் செய்யலாம் என்று பதிலளித்தார்:
குழந்தை முதலில் சத்தம் போடட்டும்; பிறகு மீண்டும் முயற்சி செய்.
அதன்பின் அவர் கைகளை எவ்வாறு பயன்படுத்தினார் என்பது குறித்த விவரங்கள் வேறுபடுகின்றன. இரு கைகளாலும் ட்ரெவரின் முகத்தை மூடி, ஒரு கையால் மற்றொரு கையின் மீது அடித்ததாக ஒரு தகவல் கூறுகிறது. போர்வையின் மீது பலமாக அழுத்தி, அவரது முகத்தில் அடித்ததாக மற்ற தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. தாக்குதலைத் தொடர்ந்தார், மெத்தையில் அவரை முகம் குப்புறத் திருப்பிப் படுக்க வைத்தார், அழுகை நின்றதும் தூங்கச் சென்றார் என்பதில் அவை ஒத்துப்போகின்றன.
இரவு சுமார் 11:30 மணிக்கு, கைப்பேசி விளையாட்டை முடித்த நியோ ட்ரெவரைப் பார்த்தார். குழந்தை மூச்சுவிடவில்லை; அவரது கைகள் குளிர்ந்திருந்தன. ட்ரெவர் பதிலளிக்காமல் கிடப்பதையும், உதடுகள் ஊதா நிறமாக இருப்பதையும், ஒரு கண் திறந்திருப்பதையும் கான் கண்டார். இதய நுரையீரல் உயிர்ப்பிப்பு (CPR) முயற்சிகள் பலனளிக்கவில்லை.
ஆம்புலன்ஸுக்குப் பதிலாக டாக்ஸியை அழைக்குமாறு நியோ கானிடம் கூறினார். பயணத்தின்போது அமைதியாக இருக்கச் சொன்னதுடன், காவல்துறை தலையிடாவிட்டால், பணத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வழக்கம்போல் வாழலாம் என்றும் கூறினார். செப்டம்பர் 2 அன்று அதிகாலை சுமார் 12:20 மணிக்கு ட்ரெவர் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது. சந்தேகத்துக்குரிய சூழ்நிலைகளை மருத்துவமனை ஊழியர்கள் காவல்துறைக்குத் தெரிவித்தனர்; அன்று காலை பெற்றோர் கைது செய்யப்பட்டனர்.
உடற்கூறாய்வு முடிவும் ஒப்புக்கொண்ட குற்றங்களும்
மேலும் விசாரணை நிலுவையில் இருக்க, ஆரம்பகட்ட உடற்கூறாய்வு அறிக்கையில் இதயம் மற்றும் சுவாசச் செயலிழப்பு எனப் பதிவு செய்யப்பட்டதாக அரசுத் தரப்பு தெரிவித்தது. இந்தச் சொல், அடிப்படைக் காரணத்தை அவசியம் அடையாளம் காண்பதில்லை; இதயம் மற்றும் சுவாசச் செயல்பாடுகள் நின்றதைக் குறிக்கிறது.
உடற்கூறாய்வில் துல்லியமான காரணத்தை உறுதிப்படுத்தும் உடற்கூறு மாற்றங்களோ காயங்களோ இல்லாததால், இறப்புக்கான இறுதிக் காரணம் கண்டறியப்படவில்லை எனப் பதிவு செய்யப்பட்டது. ட்ரெவரின் மூச்சை அடைப்பது அல்லது முகம் குப்புறப் படுக்க வைப்பது மூச்சு விடுவதைத் தடுத்து, உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய மூச்சுத்திணறலுக்கு வழிவகுத்திருக்கலாம் என்று பின்னர் வந்த மருத்துவ அறிக்கைகள் தெரிவித்தன.
இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது: மருத்துவப் பரிசோதனை ஒரு காரணத்தைத் திட்டவட்டமாக அடையாளம் காணவில்லை; அதேவேளையில், ட்ரெவரின் மரணத்துடன் தொடர்புடைய குற்றங்களைப் பெற்றோர் ஒப்புக்கொண்டனர். இறுதித் தாக்குதல் பற்றியும், அதற்கு முந்தைய தொடர்ச்சியான வன்கொடுமை பற்றியும் விரிவான தகவல்களை நீதிமன்றம் கேட்டறிந்தது. உடற்கூறாய்வில் காரணம் கண்டறியப்படவில்லை என்ற முடிவை, மூச்சுத்திணறல்தான் மருத்துவ ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட காரணம் என்று விவரிக்கக் கூடாது.
மனநல மதிப்பீடும் கான் மீதான வன்முறையும்
மனநலக் கழகம் (IMH) மேற்கொண்ட மதிப்பீட்டின்படி, 2024 மார்ச் அல்லது ஏப்ரல் வாக்கில் கான் பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய மனநலக் கோளாறால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அவரது தாயிடமிருந்து பெறப்பட்ட தகவல்கள் உள்ளிட்டவற்றின் அடிப்படையில், குற்றங்கள் நடந்த காலத்தில் அவருக்கு தகவமைப்புக் கோளாறு இருந்ததாகவும், அது சிறிய அளவில் பங்களித்திருக்கக்கூடும் என்றும் மதிப்பீடு கண்டறிந்தது.
மன அழுத்தத்துடன் தொடர்புடைய உளவியல் அறிகுறிகளே தகவமைப்புக் கோளாறு ஆகும். வேலை, நிதி மற்றும் குழந்தைப் பராமரிப்புச் சுமைகளை கான் எதிர்கொண்டிருந்தார். எனினும், அவரது செயல்களின் ஆபத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் திறனை இக்கோளாறு பாதிக்கவில்லை என்று IMH மதிப்பீடு கண்டறிந்தது. நியோவுக்கு மனநோய் இல்லை என்றும், அவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவராக இல்லை என்றும் மதிப்பிடப்பட்டது.
2024 பிப்ரவரி முதல் ஆகஸ்ட் வரை கானைத் தாக்கியதையும் நியோ ஒப்புக்கொண்டார். விளையாட்டு மையத்தில் ஏற்பட்ட தகராறுக்குப் பிறகு அவர் கானைத் தாக்கினார்; தானிய உணவில் இருந்த தண்ணீர் மிதமான சூட்டில் இருந்தது தொடர்பான வாக்குவாதத்துக்குப் பிறகு அவரது தலையில் 10 முறைக்கும் மேல் குத்தினார்; தன்னை விவாகரத்து செய்யும் எண்ணம் குறித்து ஆண் நண்பருக்கு அனுப்பிய செய்திகளைக் கண்டறிந்த பின்னரும் தாக்கினார். வெளிநாட்டுப் பயணத்துக்குப் பிறகு பேருந்து நிறுத்தத்திலும் மற்றொரு தாக்குதல் நிகழ்ந்தது.
இந்த வன்முறை, அவர்களின் உறவில் துன்புறுத்தலை இயல்பானதாக மாற்றியதாக கானின் தரப்பு வாதிட்டது. அவருக்குக் குறைந்த தண்டனை வழங்க வேண்டும் என்பதற்கான காரணங்களாக, இளவயது, தகவமைப்புக் கோளாறு, வருத்தம், இறுதி இரவில் இருந்த மனநிலை ஆகியவற்றையும் அவரது வழக்கறிஞர் சுட்டிக்காட்டி, அவர் தாங்கும் எல்லையை நெருங்கியிருந்ததாகக் கூறினார். இவை குறைந்த தண்டனைக்காக முன்வைக்கப்பட்ட வாதங்கள்; ட்ரெவருக்கான ஆபத்தைப் புரிந்துகொள்ள அவரால் முடியவில்லை என்ற நீதிமன்ற முடிவுகள் அல்ல.
தண்டனை தொடர்பாக அரசுத் தரப்பும் தற்காப்புத் தரப்பும் மாறுபட்ட வாதம்
நியோவுக்கு 15 முதல் 16 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்க அரசுத் தரப்பு கோரியது. இறுதித் தாக்குதலை கான் நடத்தியதால் தமக்கான பொறுப்பு அவரைவிடக் குறைவு என்று வாதிட்டு, ஏழு ஆண்டுகள் மற்றும் ஏழு வாரங்கள் சிறைத்தண்டனை வழங்குமாறு நியோவின் தற்காப்புத் தரப்பு கோரியது.
ஏற்பட்ட தீங்கு இருவருக்கும் ஒன்றுதான் என்று அரசுத் தரப்பு வாதிட்டது. ட்ரெவரை உலுக்க கானுக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததும், குழந்தையைத் துன்புறுத்தியதில் பங்கேற்றதும், உயிரிழப்பை ஏற்படுத்திய செயல்களின்போது குழந்தையைப் பாதுகாக்காமல் உடனிருந்ததும் நியோதான். கானைத் தாக்கியதாக அவர் ஒப்புக்கொண்ட குற்றங்களும் தண்டனைக்கான விவாதத்தில் இடம்பெற்றன.
20 வயதில் மின்சார ஸ்கூட்டர் ஓட்டும்போது சிறு குழந்தைக்குக் காயம் ஏற்படுத்திய குற்றத்துக்காக நியோ முன்னர் நன்னடத்தைப் பரிசோதனையில் வைக்கப்பட்டிருந்தார். கானின் தரப்பு 12.5 முதல் 13 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை கோரியது.
ஒரே வீட்டில் வசிக்கும் 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தையின் மரணத்தை ஏற்படுத்துதல் அல்லது அனுமதித்தல் என்ற குற்றத்துக்கு அதிகபட்சமாக 20 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கலாம்; அபராதம் அல்லது பிரம்படி தண்டனையும் சாத்தியம். கான் பெண் என்பதால் அவருக்குப் பிரம்படி விதிக்க முடியாது. மரணத்துக்கு வழிவகுக்கும் குழந்தைத் துன்புறுத்தல் தொடர்பான தனிப் பிரிவுகளின் கீழ், 14 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை அல்லது S$40,000 அபராதம் விதிக்கலாம் என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. இவை சட்டத்தில் உள்ள அதிகபட்ச வரம்புகள்; இந்த வழக்கில் ஏற்கெனவே விதிக்கப்பட்ட தண்டனைகள் அல்ல.
உறவினர்கள் முதல் பிறந்தநாளுக்குத் திட்டமிட்டிருந்தனர்
2024 செப்டம்பரில் உறவினர்கள் கூறிய தகவல்களின்படி, குடும்பத்தினர் பலரும் ட்ரெவரைப் பராமரித்து வந்தனர். நியோ என்ற குடும்பப்பெயரால் மட்டுமே அடையாளப்படுத்தப்பட்ட அவரது பெரிய மாமா, மாலை நேரங்களில் உறவினர்கள் ட்ரெவரைப் பார்த்துக்கொள்வார்கள் என்றும், பொதுவாக இரவு 9 மணியளவில் அவர் தூங்கும் வரை உடனிருப்பார்கள் என்றும் கூறினார். தாய்வழிப் பாட்டனார், பாட்டி மற்றும் நியோவின் குடும்பத்தினர் வார இறுதிகளில் மாறிமாறி உதவினர்.
செப்டம்பர் 1 அன்று இரவு சுமார் 11:30 மணிக்கு பெற்றோர் வெளியே வந்து, ட்ரெவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறியதைப் பார்த்ததாகப் பெரிய மாமா நினைவுகூர்ந்தார். அதிகாலை சுமார் 1 மணிக்கு மரணச் செய்தி கிடைத்ததாக அவர் கூறினார். மற்றொரு குடும்பத்தினர் அதிகாலை சுமார் 2 மணிக்குச் செய்தி கிடைத்ததாகத் தெரிவித்தனர். ட்ரெவர் மூச்சுவிடவில்லை என்பதை நியோ சுமார் 11:30 மணிக்குக் கண்டதாகக் கூறும் நீதிமன்றக் காலவரிசையிலிருந்து இந்த நினைவுகள் மாறுபடுகின்றன.
ட்ரெவரின் பெரியம்மா, அவரது மரணத்துக்குப் பிறகு குடும்பத்தினர் அடைந்த துயரத்தை விவரித்தார்:
ட்ரெவரை என்றென்றும் இழந்துவிட்டோம் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது எங்களுக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்தது. அவன் மிகவும் சிறியவன்.
டிசம்பர் 9 அன்று வரவிருந்த அவரது முதல் பிறந்தநாளுக்கு, கேக் மற்றும் பாரம்பரிய சீனக் கொண்டாட்டத்துக்கு உறவினர்கள் திட்டமிட்டிருந்தனர். அதற்குப் பதிலாக, செப்டம்பர் 4 அன்று சிங்கப்பூர் பொது மருத்துவமனையிலிருந்து அவரது உடலைப் பெற்றுக்கொள்ள குடும்பத்தினர் சென்றபோது, உடைகள், பொம்மைகள், பால் மாவு ஆகியவற்றைக் கொண்டுசென்றனர்.
ட்ரெவர் பிறந்ததிலிருந்து பெற்றோர் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டது வரையிலான முக்கிய தேதிகள்:
- 2023 டிசம்பர் 9: ட்ரெவர் பிறந்தார்.
- 2024 ஜனவரி: கான் உலுக்கியதால் நினைவிழந்ததைத் தொடர்ந்து அவர் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார்.
- 2024 ஏப்ரல் 2: நாக்குக்குக் கீழே ஏற்பட்ட காயத்தை மருத்துவமனை மருத்துவர் பரிசோதித்தார்.
- 2024 செப்டம்பர் 2: ட்ரெவர் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது; அவரது பெற்றோர் கைது செய்யப்பட்டனர்.
- 2024 செப்டம்பர் 3: அப்போது முறையே 21 மற்றும் 25 வயதான கான், நியோ ஆகியோர் மீது குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டன.
- 2026 அக்டோபர் 12: அவரது மரணத்துடன் தொடர்புடைய குற்றங்களை இருவரும் ஒப்புக்கொண்டனர்.
- 2026 அக்டோபர் 21: அடுத்த விசாரணை நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- ட்ரெவர் நியோ யூ ஹின், பிறந்து சில வாரங்களிலேயே தொடங்கிய வன்கொடுமையைத் தொடர்ந்து, எட்டு மாத வயதில் உயிரிழந்தார்.
- வன்கொடுமை மற்றும் அவரது மரணத்துக்கான பொறுப்பு தொடர்பான குற்றங்களை இரு பெற்றோரும் ஒப்புக்கொண்டனர்.
- மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட சம்பவம், வெளிப்படையான காயங்கள், குடும்பத்தினரின் எச்சரிக்கை ஆகியவற்றுக்குப் பிறகும் வன்முறை தொடர்ந்தது.
- இறுதி உடற்கூறாய்வில் மரணத்துக்கான துல்லியமான காரணம் கண்டறியப்படவில்லை; பின்னர் வந்த மருத்துவ அறிக்கைகள், மூச்சு அடைபடுவதால் உயிரிழக்கும் ஆபத்தைச் சுட்டிக்காட்டின.
- கானின் மனநல மதிப்பீட்டின்படி, ஆபத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் அவரது திறன் பாதிக்கப்படவில்லை.
- கானைத் தாக்கியதையும் நியோ ஒப்புக்கொண்டார். விசாரணை 2026 அக்டோபர் 21ஆம் தேதிக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது.






