மலேசியாவில் பனிப்புகை நீடித்தால் மாதம் RM1.5 பில்லியன் வரை இழப்பு; சுகாதாரம், வர்த்தகச் செலவுகள் அதிகரிப்பு

மருத்துவச் செலவுகளைத் தாண்டி அன்றாட இழப்பு

நீடித்த பனிப்புகையின்போது மலேசியா நாளொன்றுக்கு RM20 மில்லியன் முதல் RM50 மில்லியன் வரை இழக்கக்கூடும்; இது 30 நாட்களில் RM600 மில்லியன் முதல் RM1.5 பில்லியன் வரை ஆகும் என்று சன்வே பல்கலைக்கழகப் பொருளாதாரப் பேராசிரியர் டாக்டர் யே கிம் லெங் தெரிவித்துள்ளார். பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஏற்படும் இடையூறு, அதிகரிக்கும் சுகாதாரச் செலவுகள், தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறன் குறைவு ஆகியவற்றை இந்த மதிப்பீடு உள்ளடக்குகிறது. சுற்றுலா, விமானப் போக்குவரத்து, வேளாண்மை ஆகிய துறைகள் அதிகம் பாதிக்கப்படக்கூடியவை.

சுகாதாரப் பாதிப்புக்குப் பின்னால் கணிசமான வரலாற்றுப் பதிவுகள் உள்ளன. மலேசிய பொது சுகாதார மருத்துவ இதழில் வெளியான ஆய்வாய்வு ஒன்று, பனிப்புகையின்போது நோய்களுக்கான கூடுதல் செலவு 1997இல் RM21 மில்லியனாகவும், 2013இல் RM410 மில்லியனாகவும் அதிகரித்ததாகக் கண்டறிந்தது. கோலாலம்பூர், சிலாங்கூரில் உள்ள நான்கு மருத்துவமனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட தனி ஆய்வு, பனிப்புகையுடன் உள்நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை 31% அதிகரித்ததைத் தொடர்புபடுத்தியது.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் பாதிப்பின் வெவ்வேறு அம்சங்களை அளவிடுகின்றன. மருத்துவமனைச் சிகிச்சை, இழந்த வருமானம், தாமதமான விநியோகங்கள், பாதிக்கப்பட்ட விமானச் சேவைகள், குறைந்த அறுவடைகள் ஆகியவற்றின் செலவுகள் ஒன்றோடொன்று ஒட்டுமொத்தமாக இருக்கிறதா என்பதைச் சரிபார்க்காமல் அவற்றை அப்படியே கூட்டிவிட முடியாது. மாதாந்திர மதிப்பீடு, நீடித்த வெளிப்பாட்டால் ஏற்படக்கூடிய செலவு குறித்த எச்சரிக்கையே தவிர, தற்போதைய நிகழ்வுக்கான முழுமையான தேசியக் கணக்கீடு அல்ல.

தனது அன்றாட மதிப்பீடு எச்சரிக்கையுடன் கணிக்கப்பட்டது என்று யே தெரிவித்தார். அன்றாடத் தொகைகளை 30ஆல் பெருக்கும்போது அவரது மாதாந்திர வரம்பு கிடைக்கிறது; ஆகவே பனிப்புகை நீடிக்கும் காலமே சாத்தியமான செலவைத் தீர்மானிக்கும் முக்கிய அம்சம். குறுகிய காலம் நீடிக்கும் நிகழ்வு, அதே மாதாந்திர இழப்பைத் தானாகவே ஏற்படுத்திவிடாது.

புகை தென்படும் நாட்களுடன் பொருளாதாரக் கவலை முடிந்துவிடுவதில்லை. பனிப்புகையால் ஆறு முதல் 12 மாதங்கள் கழித்து பாமாயில் உற்பத்தி பாதிக்கப்படலாம் என்று யே தெரிவித்தார். இதயத்துக்கும் ரத்த நாளங்களுக்கும் ஏற்படும் பாதிப்புடன் தொடர்புடைய செலவுகள் முழுமையாகக் கணக்கிடப்படவில்லை என்று பொது சுகாதார நிபுணர் டாக்டர் முகமது ஹஃபிஸ் பின் ஜாஃபர் எச்சரித்தார்.

மருத்துவமனைப் பதிவுகள் காட்டுவது என்ன?

எல்லை தாண்டும் புகைமூட்டக் காற்று மாசுபாடு என்ற கல்வியியல் ஆய்வு, 2005, 2006, 2008, 2009 ஆகிய ஆண்டுகளில் கோலாலம்பூரிலும் அண்டை மாநிலமான சிலாங்கூரிலும் உள்ள நான்கு மருத்துவமனைகளில், 14 நோய்களுக்கான அன்றாட உள்நோயாளர் பதிவுகளை ஆய்வு செய்தது. காற்று மாசுக் குறியீடு (API) குறைந்தது 76 ஆக இருந்த நாட்களைப் பனிப்புகை நாட்களாகக் கொண்டு, ஆண்டுக்கு சராசரியாக 19 பனிப்புகை நாட்கள் இருந்ததாகப் பதிவு செய்தது.

பனிப்புகையுடன் ஆண்டுக்கு ஒவ்வொரு 10,000 பேருக்கும் கூடுதலாக 2.4 உள்நோயாளர் சேர்க்கைகள் தொடர்புபட்டிருந்தன. இது பனிப்புகை இல்லாத வழக்கமான நாட்களுடன் ஒப்பிடுகையில் 31% அதிகரிப்பாகும். கூடுதலான இந்தச் சேர்க்கைகளுடன் தொடர்புடைய சராசரி ஆண்டு பொருளாதார இழப்பு RM273,000 என மதிப்பிடப்பட்டது.

இந்தத் தொகையை மலேசியாவின் மொத்த ஆண்டு பனிப்புகைச் சுகாதாரச் செலவாகக் கருதக்கூடாது. இது வரையறுக்கப்பட்ட மருத்துவமனை மாதிரி, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நோய்கள், நான்கு ஆய்வு ஆண்டுகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் கணக்கிடப்பட்டது. தேசியப் பொருளாதார மதிப்பீடுகளில் இடம்பெறும் பரந்த அளவிலான இடையூறுகளில் பெரும்பாலானவை இதில் சேர்க்கப்படவில்லை.

உள்நோயாளர், வெளிநோயாளர் சிகிச்சைகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடு முக்கியமானது. உள்நோயாளிகள் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுவார்கள்; வெளிநோயாளிகள் அனுமதியின்றிச் சிகிச்சை பெறுவார்கள். மருத்துவமனை அனுமதிகளை மட்டும் கணக்கிட்டால், மருத்துவமனைக்குச் செல்வோர், வீட்டிலேயே அறிகுறிகளுக்குச் சிகிச்சை பெறுவோர் அல்லது உடல்நலம் சரியில்லாவிட்டாலும் தொடர்ந்து வேலை செய்வோர் விடுபடுவார்கள்.

பனிப்புகை நிகழ்வுகளுக்கு இடையே சுகாதாரச் செலவுகள் உயர்ந்த விதம்

நோர்ஃபசில்லா அப்துல் மனான், முகமது ரிஸால் அப்துல் மனாஃப், ரொஸிட்டா ஹோட் ஆகியோர் 1999 முதல் 2016 வரை வெளியான ஆய்வுகளைத் தங்கள் சுகாதாரப் பொருளாதார ஆய்வாய்வில் ஆய்வு செய்தனர். இது 2018 ஏப்ரல் 13 அன்று வெளியானது. மலேசிய பொது சுகாதார மருத்துவ இதழின் 18ஆவது தொகுதியில் 38 முதல் 45 வரையிலான பக்கங்களில் இடம்பெற்ற இந்த ஆய்வு, ஆசியான் பனிப்புகைத் தளத்திலும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

மருத்துவமனை அனுமதிச் செலவுகள் 2005இல் RM1.8 மில்லியனாகவும், 2013இல் RM118.9 மில்லியனாகவும் இருந்ததாக அது தெரிவித்தது. நோய்களுக்கான கூடுதல் செலவு குறித்த அதன் விரிவான கணக்கீடுகளின்படி, 1997இல் RM21 மில்லியனாக இருந்த தொகை 2013இல் RM410 மில்லியனாக உயர்ந்தது; இது சுமார் 19.5 மடங்கு அதிகரிப்பாகும். பணவீக்கம் அல்லது நிகழ்வுகளின் தீவிரம், அளவீட்டு முறைகளில் உள்ள வேறுபாடுகளுக்கு ஏற்ப இந்த வரலாற்று மதிப்பீடுகள் இங்கு சரிசெய்யப்படவில்லை.

மலேசியா இஸ்லாமிய அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தின் இணைப் பேராசிரியரும் பொது சுகாதார மருத்துவ நிபுணருமான ஹஃபிஸ், சிலாங்கூரில் மேற்கொண்ட ஆய்வில், பனிப்புகை மாதங்களில் கூடுதலாக ஏற்பட்ட மருத்துவமனை மற்றும் மருத்துவமனைச் சிகிச்சை வருகைகளுக்கான செலவு 2012 முதல் 2015 வரை சுமார் RM14.6 மில்லியன் எனக் கண்டறிந்ததாகக் கூறினார்.

சுவாச நோய்களுக்கான சிகிச்சை மட்டும் முழுப் பாதிப்பையும் ஏன் காட்டுவதில்லை என்பதை அவர் விளக்கினார்:

அது சுவாச நோய்களுக்கான மருத்துவச் செலவு மட்டுமே. பனிப்புகை இதயம் மற்றும் ரத்த நாளங்களையும் பாதிக்கிறது; அவற்றை நாம் இன்னும் முழுமையாகக் கணக்கிடவில்லை.

பனிப்புகையை மருத்துவ விடுப்பு மற்றும் வருமானம் ஈட்டும் வாய்ப்புகள் இழப்புடனும் அந்த ஆய்வாய்வு தொடர்புபடுத்தியது. நோய்க்குச் சிகிச்சையளிக்கச் செலவிடப்படும் பணத்தையும், மக்கள் குணமடையும் காலத்தில் இழக்கும் வருமானம் அல்லது உற்பத்தியையும் தனித்தனியாகக் கணக்கிட வேண்டும் என்பதை அதன் கண்டுபிடிப்புகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

ஜொகூர் ஆய்வு காட்டும் உள்ளூர் பாதிப்பு

மலேசிய தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள், 2014 முதல் 2016 வரையிலான மருத்துவமனை மற்றும் காற்றுத் தரத் தரவுகளைப் பயன்படுத்தி, பாசிர் கூடாங், லார்கின் பகுதிகளை பனிப்புகையால் ஏற்படும் பொருளாதார இழப்புகள் என்ற ஆய்வில் ஆராய்ந்தனர். கண் அழற்சி, மேல் சுவாசப் பாதைத் தொற்றுகள், ஆஸ்துமா ஆகியவற்றில் அது கவனம் செலுத்தியது.

வெளிநோயாளர் சுகாதாரப் பாதிப்புகளுடன் தொடர்புடைய சராசரி ஆண்டு இழப்பு பாசிர் கூடாங்கில் RM83,233 என்றும், லார்கினில் RM107,486 என்றும் மதிப்பிடப்பட்டது. இரண்டையும் சேர்த்தால் ஆண்டுக்கு RM190,719 ஆகும். லார்கினின் மதிப்பீடு பாசிர் கூடாங்கைவிட சுமார் 29% அதிகம்.

ஆய்வு செய்த வயதுப் பிரிவுகள் அனைத்திலும் பனிப்புகைக் காலங்களில் சுகாதார அபாயங்கள் அதிகமாக இருந்ததாக ஆய்வு கண்டறிந்தது. மாசுபடுத்திகளின் மதிப்பிடப்பட்ட அளவு, பெரியவர்களைவிடக் குழந்தைகளுக்கு அதிகமாக இருந்தது. சுவாசித்த மாசின் அளவை, சுவாச வீதம், உடல் எடை, வெளிப்பட்டிருந்த காலம் போன்ற அம்சங்களுடன் தொடர்புபடுத்துவதே இந்த அளவீடு; காற்று மாசு அளவீட்டை மட்டும் சார்ந்ததல்ல.

2015இல் பாசிர் கூடாங்கில் சராசரி API அளவு 66.2 என்றும், அதன் திட்ட விலக்கம் 104.9 என்றும் ஆய்வுக் கட்டுரை தெரிவித்தது. அதேவேளை, நோய்வாய்ப்பட்டோர் எண்ணிக்கை 13,245.3 என்றும், அதன் திட்ட விலக்கம் 1,419.9 என்றும் குறிப்பிட்டது. API அளவீடுகளில் பெரிய வேறுபாடு இருப்பதால், சராசரியை அந்த நிகழ்வு முழுவதிலும் நிலவிய சூழலின் பிரதிநிதியாகக் கருதக்கூடாது.

சிகரெட் புகை, உட்புற மாசுபாடுகள், வாகனங்கள், உள்ளூர் எரிப்பு, தொழிற்சாலை வெளியேற்றம் உள்ளிட்ட பிற மாசு மூலங்களையும் ஆய்வாளர்கள் அடையாளம் காட்டினர். இந்த எச்சரிக்கை, பதிவான ஒவ்வொரு நோயையும் இந்தோனேசியாவிலிருந்து வந்த புகைக்குக் காரணமாக்குவதைத் தவிர்க்கச் செய்கிறது. இந்த ஆய்வு வெளிநோயாளர் மருத்துவமனைத் தரவுகளைப் பயன்படுத்தியது; மருத்துவமனை அனுமதிகளை மேலதிக ஆய்வுக்குரிய அம்சமாகக் குறிப்பிட்டது.

சுற்றுலா, போக்குவரத்து, பயிர்கள்: வெவ்வேறு இழப்புகள்

காற்று மாசுபாட்டால் சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகை 8% வரை குறையக்கூடும் என்றும், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி இழப்பு RM1.5 பில்லியனை எட்டக்கூடும் என்றும் யே தெரிவித்தார். இவை சாத்தியமான பாதிப்புகளுக்கான மதிப்பீடுகளே தவிர, ரத்தான பயணங்கள் அல்லது தற்போதைய நிகழ்வின்போது அளவிடப்பட்ட இழப்புகளின் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட கணக்கல்ல. சுற்றுலாத் துறைக்கான தொகை, மாதாந்திரப் பொருளாதார மதிப்பீட்டுடன் தானாகவே சேர்க்கப்படக் கூடாது; ஏனெனில் இரண்டிலும் ஒரே செலவுகள் இடம்பெற்றிருக்கலாம்.

பார்வைத்திறன் குறையும்போது விமானப் போக்குவரத்தின் செயல்பாடுகள் பாதிக்கப்படுகின்றன; சுற்றுலா நிறுவனங்களுக்கும் தேவை குறைகிறது. சரக்கு போக்குவரத்து தாமதமாவதால் விநியோகங்கள் பாதிக்கப்படலாம்; கட்டுமானப் பணிகள் மந்தமடையலாம் அல்லது நிறுத்தப்படலாம்; மக்கள் தங்கள் செயல்பாடுகளைக் குறைப்பதால் சிறு வணிகங்களின் வர்த்தகமும் பாதிக்கப்படலாம்.

ஜொகூர் விவசாயிகள் தெரிவித்த காய்கறி உற்பத்திக் குறைவையும், பாதியாகக் குறைந்த பழ விளைச்சலையும் யே குறிப்பிட்டார். பாமாயில் உற்பத்தியில் ஏற்படும் பாதிப்புகள் தெரிய ஆறு முதல் 12 மாதங்கள் ஆகலாம் என்றும் அவர் எச்சரித்தார். இந்தக் குறிப்புகளுடன் தேசிய அளவிலான பயிர் இழப்புக்கான குறிப்பிட்ட மதிப்பீடு எதுவும் வழங்கப்படவில்லை.

சூரிய ஒளி குறைந்ததால் சூரிய மின்சார உற்பத்தியும் பாதிக்கப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. உற்பத்தி அளவோ பண மதிப்பீடோ வழங்கப்படாததால், கணிக்கப்பட்ட தேசிய இழப்பில் இந்தப் பாதிப்புக்கு நம்பகமான பங்கை ஒதுக்க முடியாது.

பள்ளி மூடல்களும் ரத்தான விமானங்களும் இடையூறுகளை உணர்த்துகின்றன

அக்டோபரில் ஏற்பட்ட ஒரு நிகழ்வு குறித்த செய்திகளின்படி, தீபகற்ப மலேசியா, சிங்கப்பூர், சுமத்ராவின் மத்திய மற்றும் தெற்குப் பகுதிகள், போர்னியோவின் சில பகுதிகள், தெற்கு பிலிப்பைன்ஸ் ஆகியவற்றில் மிதமானது முதல் அடர்த்தியானது வரையிலான பனிப்புகை நிலவியது. அக்டோபர் 12 அன்று தெரிவிக்கப்பட்ட ஆசியான் சிறப்பு வானிலை மையத்தின் கண்காணிப்புத் தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்தப் பிராந்திய மதிப்பீடு வெளியிடப்பட்டது.

ஜொகூரில் பள்ளி மூடல் அக்டோபர் 16 வரை நீட்டிக்கப்பட்டதாகவும், API அளவீடுகள் 170 முதல் 180 வரை இருந்ததாகவும் செய்திகள் தெரிவித்தன. கோலாலம்பூர், சிலாங்கூரை உள்ளடக்கிய நான்கு கல்வி மாவட்டங்களிலும் அக்டோபர் 12 அன்று பள்ளிகள் மூடப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது. கல்வியியல் ஆய்வுகளில் குறிப்பிடப்பட்ட API வகைப்பாட்டின்படி, 101 முதல் 200 வரையிலான அளவீடுகள் ஆரோக்கியமற்றவை.

சிங்கப்பூரின் செலெட்டார் விமான நிலையத்துக்கும் சுபாங்குக்கும் இடையிலான நாளொன்றுக்கு ஆறு இருவழிச் சேவைகளை அக்டோபர் 12 வரை ஃபயர்ஃப்ளை ரத்து செய்ததாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. இருக்கைகள் கிடைப்பதைப் பொறுத்து, பயணிகளுக்கு பணத்தைத் திரும்பப் பெறவோ, கோலாலம்பூர் சர்வதேச விமான நிலையம் மற்றும் சாங்கி இடையிலான மலேசியா ஏர்லைன்ஸ் சேவைகளுக்கு மாற்றிக்கொள்ளவோ வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. தாமதங்கள், ரத்துகள் ஏற்படக்கூடும் என்று லயன் ஏர் எச்சரித்தது. படாமைச் சுற்றியுள்ள பார்வைத்திறன் இரண்டு முதல் மூன்று கிலோமீட்டராகக் குறைந்ததாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இந்தச் செய்திகள் 2026ஆம் ஆண்டின் ஒரு நிகழ்வை விவரிக்கின்றன. இந்தோனேசியாவில் சுமார் 800,000 ஹெக்டேர் நிலம் எரிந்ததாகவும், அதனுடன் தொடர்புடைய சுவாச நோய்கள் 175,000 பேருக்கு ஏற்பட்டதாகவும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவை செய்திகளில் தெரிவிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கைகள்; மலேசியக் கல்வியியல் ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்திய அளவீடுகள் அல்ல. மேலும், அக்டோபருக்கான காலக்கெடுக்கள் அந்தப் பள்ளி மூடல்களோ விமான ரத்துகளோ இன்னும் நடைமுறையில் உள்ளன என்பதை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

பள்ளி மூடல்கள், பனிப்புகை வேலைவாய்ப்பைப் பாதிக்கும் மற்றொரு வழியாக அமைகின்றன. நோய்விடுப்புடன் சேர்ந்து, அவை குடும்பத்தின் அன்றாட ஒழுங்கைச் சீர்குலைத்து, பெற்றோரின் வேலை நேரத்தைக் குறைக்கலாம். உடல்நலமின்றியும் பணிக்கு வந்து, இயல்பாக வேலை செய்ய முடியாத ஊழியர்களும் கணக்கில் வராத செலவுக்குக் காரணம் என்று ஹஃபிஸ் குறிப்பிட்டார்.

மீண்டும் நிகழும் பாதிப்புகளின் காலவரிசை

பண மதிப்பீடுகள் வெவ்வேறு இடங்களையும் செலவு வகைகளையும் உள்ளடக்கியிருந்தாலும், வரலாற்றுப் பதிவுகள் இத்தகைய நிகழ்வுகள் மீண்டும் மீண்டும் நடந்துள்ளதைக் காட்டுகின்றன. 1997இல் மலேசியாவின் இழப்பு சுமார் RM800 மில்லியன் என்று யே தெரிவித்தார். ஹஃபிஸ் தனியாக சுமார் RM1 பில்லியன் என மதிப்பிட்டு, அது குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்றார். இவற்றில் எதையும் அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்ட மொத்தத் தொகையாகக் காட்டக்கூடாது.

• 1997: பனிப்புகை கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்கள் நீடித்ததாகக் கல்வியியல் ஆய்வுகள் விவரிக்கின்றன. பின்னர் வெளியான சுகாதார ஆய்வாய்வு, நோய்களுக்கான கூடுதல் செலவு RM21 மில்லியன் எனக் கணக்கிட்டது.
• 2005, 2006: ஆகஸ்ட் மாதங்களில் ஏற்பட்ட கடுமையான நிகழ்வுகள் உள்நோயாளர் ஆய்வில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 2005ஆம் ஆண்டுக்கான மருத்துவமனை அனுமதிச் செலவு RM1.8 மில்லியன் என சுகாதார ஆய்வாய்வு தெரிவித்தது.
• 2013: சுகாதாரம் மற்றும் இழந்த வருமானம் தொடர்பாக RM1.57 பில்லியன் இழப்பு ஏற்பட்டதாக யே குறிப்பிட்டார். ஜூன் மாத பனிப்புகையால் தீபகற்ப மலேசியாவில் RM1.5 பில்லியன் இழப்பு ஏற்பட்டதாக மதிப்பிட்ட ஓர் ஆய்வை ஜொகூர் ஆய்வுக் கட்டுரை தனியாக மேற்கோளிட்டது.
• 2015: இந்தோனேசியாவின் காட்டுத்தீயால் US$16 பில்லியன் இழப்பு ஏற்பட்டதாக உலக வங்கி மதிப்பிட்டதாக ஹஃபிஸ் குறிப்பிட்டார். இது அந்த நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் கிட்டத்தட்ட 2% ஆகும்.
• 2019: மலேசியா மட்டுமன்றி, பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் பிராந்திய அளவில் பனிப்புகையால் US$5.2 பில்லியன் இழப்பு ஏற்பட்டதாக யே குறிப்பிட்டார்.
• 2026: மீண்டும் பனிப்புகை ஏற்பட்டது, பள்ளிகள் மூடப்பட்டன, விமானப் போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டது எனச் செய்திகள் விவரிக்கின்றன; அக்டோபருக்கான பல செயல்பாட்டுக் காலக்கெடுக்களும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

ஜூன் 2013க்கான மதிப்பீடு, அந்த ஆண்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.48% என ஜொகூர் ஆய்வுக் கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. அது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஆய்வின் கூற்றே தவிர, இங்கு தனியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட கணக்கீடு அல்ல. புவியியல் வரம்பு, நாணயம், கால அளவு, செலவு வகைகள் ஆகியவற்றில் உள்ள வேறுபாடுகள் காரணமாக இந்தத் தொகைகளை நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது.

வலுவான பிராந்திய நடவடிக்கையை மலேசியா கோருகிறது

ஆசியானின் 49ஆவது உச்சி மாநாட்டுக்கு முன்னதாக நடைபெறும் வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தில், எல்லை தாண்டும் பனிப்புகை குறித்து மலேசியா பேசும் என்று வெளியுறவு அமைச்சர் டத்தோஸ்ரீ முகமது ஹசன் தெரிவித்தார். பிராந்தியத்தின் தற்போதைய இயற்கைப் பேரிடர் வழிமுறைகளில் பனிப்புகை இயற்கைப் பேரிடராக வகைப்படுத்தப்படவில்லை என்றும் அவர் கூறினார்.

தனது சக அமைச்சர்களிடம் முன்வைக்கவுள்ள பிரச்சினையை முகமது விளக்கினார்:

இயற்கைப் பேரிடர்களுக்கான ஆசியான் வழிமுறை ஏற்கெனவே நம்மிடம் உள்ளது; ஆனால் பனிப்புகை அதில் சேர்க்கப்படவில்லை, இயற்கைப் பேரிடராகவும் வகைப்படுத்தப்படவில்லை.

மோசமான பார்வைத்திறன் காரணமாக வான்வழித் தீயணைப்புப் பணிகள் தடைபடுவதாக, தமது இந்தோனேசியப் பிரதிநிதி எனச் செய்தியில் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட அர்மனாதா நசீர் விளக்கியதாக அவர் தெரிவித்தார். முகமதுவின் கூற்றுப்படி, இந்தோனேசியா மூன்று முதல் நான்கு விமானங்கள், 34 ஹெலிகாப்டர்கள், தரையில் 60,000 பணியாளர்களை நிறுத்தியிருந்தது.

செயல்பாட்டுச் சவால்கள் விமானங்கள் கிடைப்பதுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. தீ உள்நாட்டுப் பகுதிகளில் ஆழமாகப் பரவியிருந்தது; நீர் விநியோகம் குறைவாக இருந்தது; கரிம மண் தொடர்ந்து புகைந்துகொண்டிருந்தது. நீண்டகாலத்தில் குவிந்த கரிமப் பொருளான இந்த மண், நிலத்தின் மேற்பரப்புக்குக் கீழே எரியக்கூடும். எனவே, வெளிப்படும் தீச்சுவாலைகள் அணைந்துவிட்டதா என்பதற்கான முழுமையான அறிகுறியாக இருக்காது. தகுந்த குமுலோநிம்பஸ் மேகங்கள் இல்லாததால், அப்போது மேக விதைப்பு செய்ய முடியவில்லை என்றும் முகமது தெரிவித்தார்.

உச்சி மாநாடு அடுத்த மாதம் நடைபெறுவதாக அவரது விளக்கத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், கூட்டத்தின் துல்லியமான தேதி தெரிவிக்கப்படவில்லை. பனிப்புகை வகைப்பாட்டை மாற்றுவது, நிதி ஒதுக்கீடு செய்வது அல்லது பிராந்திய நடவடிக்கைக்கான கால அட்டவணையை ஒப்புக்கொள்வது குறித்த அறிவிப்பு எதுவும் வெளியிடப்படவில்லை.

தடுப்பும் பாதுகாப்பும் தனித்தனி பணிகள்

முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை வழங்குதல், தெளிவான பொது சுகாதார ஆலோசனைகள், குழந்தைகள், முதியவர்கள், ஆஸ்துமா அல்லது இதய நோய் உள்ளவர்களுக்கான பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு ஹஃபிஸ் அழைப்பு விடுத்தார். உள்நோயாளர் ஆய்வில், மருத்துவமனை அனுமதிகள் அதிகரித்ததாக மதிப்பிடப்பட்டதில் குழந்தைகளிடையே மிகப் பெரிய உயர்வு காணப்பட்டது; அடுத்து இளம் வயதினர், முதியவர்கள், கைக்குழந்தைகள் இடம்பெற்றனர். இளைய நோயாளிகள் குறித்த கவலைக்கு இந்த ஆய்வு குறிப்பிட்ட ஆதாரத்தை வழங்குகிறது.

சிங்கப்பூரின் தயார்நிலை குறித்த செய்திகளின்படி, N95 முகக்கவசக் கையிருப்புகள் தயாராக இருப்பதை நிலைத்தன்மை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் கிரேஸ் ஃபூ அக்டோபர் 10 அன்று உறுதிப்படுத்தினார். 24 மணி நேர மாசுத் தரக் குறியீடு 200ஐத் தாண்டினால், தகுதியுள்ள குடியிருப்பாளர்களுக்கு முகக்கவசங்களை விநியோகித்தல், குளிரூட்டும் வசதி மற்றும் காற்று சுத்திகரிப்பான்கள் கொண்ட சமூகத் தங்குமிடங்களைத் திறத்தல் ஆகியவை திட்டமிடப்பட்ட நடவடிக்கைகளில் அடங்கும். இது சிங்கப்பூரின் குறியீடும் வரம்புமாகும்; மலேசிய API அளவீடுகளிலிருந்து வேறுபட்டது.

இந்தோனேசியாவில் தீ ஏற்படுவதைத் தடுக்க மலேசியா நிதி, தொழில்நுட்ப ஆதரவு, கண்காணிப்பு ஆகியவற்றை வழங்குவதுடன், பிராந்திய உறுதிமொழிகளைப் பெற உச்சி மாநாடு நடத்தவும் ஹஃபிஸ் பரிந்துரைத்தார். இவை பரிந்துரைகளே தவிர, அறிவிக்கப்பட்ட செலவுத் திட்டங்கள் அல்ல.

தடுப்பு நடவடிக்கையைப் பொது சுகாதார நடவடிக்கையாக மட்டுமல்லாமல், பொருளாதாரத் தேர்வாகவும் அவர் விளக்கினார்:

சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அதே நெருக்கடிக்குச் செலவிடுவதைவிடத் தடுப்பு மலிவானது. புறக்கணிக்க முடியாத அளவுக்கு இதன் செலவு அதிகம்.

பாதிப்பின் இறுதி அளவு என்ன என்பதே முக்கியமான உறுதியற்ற அம்சம். அன்றாட இழப்பு மதிப்பீடு, வரலாற்று சுகாதார ஆய்வுகள், தெரிவிக்கப்பட்ட இடையூறுகள் ஆகியவை பனிப்புகை பல வழிகளில் செலவுகளை ஏற்படுத்துவதைக் காட்டுகின்றன. ஆனால் அவை தற்போதைய நிகழ்வுக்கான முழுமையான தேசிய மொத்தத் தொகையை உறுதிப்படுத்தவில்லை. இழப்பு கணிக்கப்பட்ட மாதாந்திர வரம்பை நெருங்குமா என்பதை, நிகழ்வு நீடிக்கும் காலம், தீயைக் கட்டுப்படுத்தும் நிலை, வர்த்தக நடவடிக்கைகள் எந்த அளவு பாதிக்கப்படுகின்றன என்பவை தீர்மானிக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• பனிப்புகை நீடித்தால் மலேசியாவுக்கு நாளொன்றுக்கு RM20 மில்லியன் முதல் RM50 மில்லியன் வரை, அதாவது 30 நாட்களில் RM600 மில்லியன் முதல் RM1.5 பில்லியன் வரை இழப்பு ஏற்படலாம் என யே கிம் லெங் மதிப்பிடுகிறார்.
• நான்கு மருத்துவமனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆய்வு, பனிப்புகையுடன் உள்நோயாளர் எண்ணிக்கை 31% அதிகரித்ததைத் தொடர்புபடுத்தியது.
• 2018ஆம் ஆண்டு ஆய்வாய்வு, நோய்களுக்கான கூடுதல் செலவு 1997இல் RM21 மில்லியனிலிருந்து 2013இல் RM410 மில்லியனாக உயர்ந்ததாகப் பதிவு செய்தது.
• ஜொகூர் ஆய்வு, பாசிர் கூடாங், லார்கின் ஆகிய இடங்களில் வெளிநோயாளர் சுகாதாரப் பாதிப்புகளால் ஆண்டுக்கு மொத்தம் RM190,719 இழப்பு ஏற்படுவதாக மதிப்பிட்டது.
• சுற்றுலா, விமானப் போக்குவரத்து, வேளாண்மை, கட்டுமானம், சில்லறை வர்த்தகம் ஆகியவை பாதிப்பை எதிர்கொள்கின்றன; பாமாயில் உற்பத்தியில் தாமதமான பாதிப்புகள் ஏற்படக்கூடும்.
• ஆசியானின் பேரிடர் வழிமுறைகளை வலுப்படுத்துவது குறித்து விவாதிக்க மலேசியா முன்மொழிந்துள்ளது; ஆனால் வகைப்பாட்டில் மாற்றமோ முடிவுக்கான தேதியிட்ட கால அட்டவணையோ அறிவிக்கப்படவில்லை.