சுந்தரவனத்தில் நன்னீர் அழுத்தம் அதிகரிக்க, 12.95 கோடி சுந்தரி மரங்களைப் பாதிக்கும் நோய்

10 சுந்தரி மரங்களில் கிட்டத்தட்ட 4 மரங்களில் சேதம்

2024–25ஆம் ஆண்டில் நடத்தப்பட்ட சூழலியல் கண்காணிப்பு ஆய்வின்படி, வங்கதேசத்தின் சுந்தரவனக் காடுகளில் சுமார் 12.95 கோடி சுந்தரி மரங்களில் உச்சிப்பகுதி காயும் நோயின் அறிகுறிகள் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் 2.024 கோடி மரங்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டவையாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. காட்டில் சுமார் 33 கோடி சுந்தரி மரங்கள் இருப்பதாகக் கணிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், அவற்றில் கிட்டத்தட்ட 39 சதவீதம் ஏதோ ஒரு அளவில் சேதமடைந்துள்ளன என்பதைக் கண்டறிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இது வளர்ந்து வரும் பாதுகாப்புச் சிக்கலுக்கு எண்ணிக்கை வடிவம் அளிக்கிறது.

கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட மரங்களின் எண்ணிக்கை 1986இல் 1.192 கோடியாக இருந்தது; இப்போது அது 2.024 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. இது சுமார் 70 சதவீத அதிகரிப்பு. வேறொரு கண்காணிப்புக் காலத்தில், காட்டின் ஒரு ஹெக்டேருக்கான நாற்றுகளின் அடர்த்தி 1986இல் 2,689ஆக இருந்து 2022இல் 776ஆகக் குறைந்தது. வயதான மரங்கள் சீரழிந்து வருகின்றன; அவற்றுக்குப் பதிலாக வளர்ந்து வரும் இளம் தாவரங்களின் எண்ணிக்கையும் குறைந்து வருகிறது.

வங்கதேச வனத்துறையின் துணைத் தலைமை வனப் பாதுகாவலரும், உயிரியல் பன்முகத்தன்மை தொடர்பான ஐ.நா. உடன்படிக்கையின்கீழ் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கான நாட்டின் தேசிய ஒருங்கிணைப்புப் பொறுப்பாளருமான எம். ஜாஹிதுல் கபீர், மேலும் அறிவியல் ஆய்வுகளையும் கள ஆய்வுகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளார். ஆர்மீனியாவின் யெரெவானில் நடைபெற்ற ஐ.நா. உயிரியல் பன்முகத்தன்மை மாநாடு COP17ஐ ஒட்டிய நிகழ்வுகளின்போது அவர் இந்தப் பிரச்சினையை எழுப்பினார்.

நன்னீர் வரத்து குறைதல், உவர்ப்புத்தன்மை அதிகரித்தல், வண்டல் படிதல், அலைகளின் தன்மை மாறுதல், ஒட்டுண்ணித் தாவரங்கள் ஆகியவை பல்வேறு அழுத்தங்களாக ஆய்வாளர்களால் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. சுந்தரி மரங்களின் உச்சிப்பகுதி காய்வதற்கான துல்லியமான காரணங்களும், ஒவ்வொரு அழுத்தமும் எந்த அளவு பங்களிக்கிறது என்பதும் இன்னும் உறுதியாகவில்லை.

இந்தக் கவலை ஒரு மரவகையை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. அறிவியல் பெயர் Heritiera fomes எனப்படும் சுந்தரி, வங்கதேசமும் இந்தியாவும் பகிர்ந்துகொள்ளும் உலகின் மிகப் பெரிய அலையாத்திக் காட்டின் கட்டமைப்பை உருவாக்க உதவுகிறது. இந்த மரங்களின் சீரழிவு, வனவிலங்குகளுக்கு வாழிடமளிக்கும், மீன்பிடி மற்றும் தேன் சேகரிப்புக்கு ஆதரவாக இருக்கும், புயல் மற்றும் கடல் அலைப் பேரிடர்களிலிருந்து கடலோர மக்களைப் பாதுகாக்கும் நிலப்பரப்பையே பாதிக்கிறது.

மர ஆய்வு எதை அளவிட்டது

சூழலியல் மற்றும் புவியியல் தகவல் சேவைகள் மையம் (CEGIS) மற்றும் ஆரண்யக் அறக்கட்டளை இணைந்து இந்தச் சூழலியல் ஆய்வை மேற்கொண்டன. 1986 முதல் அமைக்கப்பட்டு வரும் 120 நிரந்தர ஆய்வுப் பகுதிகளை ஆய்வாளர்கள் பயன்படுத்தினர். அதில் மாதிரியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மரங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களைக் கண்காணித்து, அதன் அடிப்படையில் காட்டின் நிலையை மதிப்பிடும் முறையையும் பயன்படுத்தினர்.

சுந்தரவன அலையாத்திக் காடுகள் பாதுகாப்புத் திட்டத்தின்கீழ் இந்தப் பணி மேற்கொள்ளப்படுவதாக ஆரண்யக் அறக்கட்டளையின் சூழலியல் கண்காணிப்புத் திட்டம் குறித்த விளக்கத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆய்வுக்கு வங்கதேச வனத்துறை நிதியளிக்கிறது. ஊர்வன மற்றும் இருவாழ்விகள், மீன்வளங்கள், மண் மற்றும் நீரின் தரம் ஆகியவற்றைக் கண்காணிப்பதும் ஆரண்யக் அறக்கட்டளையின் பொறுப்புகளில் அடங்கும். இதன்மூலம் மரங்களின் ஆரோக்கியம், சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் பிற பகுதிகளின் நிலைமைகளுடன் இணைக்கப்படுகிறது.

செப்டம்பர் 14ஆம் தேதி டாக்காவில் உள்ள வனத்துறை தலைமையகத்தில் வெளியிடப்பட்ட கண்டறிவுகள், சேதத்தின் வெவ்வேறு அளவுகளை விவரிக்கின்றன. சுமார் 8.303 கோடி சுந்தரி மரங்களில் 25 சதவீதத்துக்கும் குறைவான அளவில் நோய்த் தொற்று இருந்தது. 2.508 கோடி மரங்களில் 25 முதல் 50 சதவீதம் வரை சேதம் ஏற்பட்டிருந்தது. கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட பிரிவில், 50 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான நோய்த் தொற்று கொண்ட 2.024 கோடி மரங்கள் இருந்தன. சுமார் 20 கோடி மரங்கள் ஆரோக்கியமாக இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டன.

உச்சிப்பகுதி காயும் நோய் பொதுவாக மரத்தின் மேல் விதானத்துக்கு அருகிலுள்ள இலைகள், தளிர்கள் மற்றும் கிளைகள் சீரழிவதில் தொடங்குகிறது. கடுமையான நிலைகளில், சேதம் முக்கியத் தண்டுப் பகுதிக்கும் பரவி மரத்தின் உயிர்வாழ்வையே அச்சுறுத்துகிறது. எனவே, கண்காணிப்புப் பிரிவுகள் பல்வேறு அளவுகளில் பாதிக்கப்பட்டு உயிருடன் இருக்கும் மரங்களைக் குறிக்கின்றன. மிக அதிக சேதமடைந்த மரங்களே முதன்மைக் கவலையாக உள்ளன.

ஆய்வில் பங்கேற்ற ஷாஜலால் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஸ்வபன் குமார் சர்க்கார், கடுமையான பாதிப்புகள் அதிகரித்துள்ளதை விவரித்தார்:

1986இல் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட மரங்களின் எண்ணிக்கை 1.192 கோடியாக இருந்தது. இப்போது அது 2.024 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. இது கவலைக்குரிய விஷயம். இந்தப் போக்குகளை நீண்டகாலம் கண்காணித்து, தீர்வுகளைக் கண்டறிய வேண்டும்.

சேதம் அதிகமாகக் காணப்படும் பகுதிகள்

ஆய்வாளர்கள் சுந்தரவனத்தை 53 பிரிவுகளாகப் பிரித்தனர். குல்னா வனச் சரகத்தில் உள்ள பட்கோஸ்டம், காகா டோபெகி மற்றும் கெவாகாலி ஆகிய இடங்களில் உச்சிப்பகுதி காயும் நோய் அதிகமாகப் பதிவானது. அடுத்தபடியாக, சத்கிரா வனச் சரகத்தில் உள்ள டோபெகி, சந்த்பாய் வனச் சரகத்தில் உள்ள ஹர்பாரியா, ஷரண்கோலா வனச் சரகத்தில் உள்ள சராபுடியா மற்றும் கோகில்மோனி ஆகிய இடங்களில் பாதிப்பு அதிகமாக இருந்தது.

மிதமான மற்றும் அதிக உவர்ப்புத்தன்மை கொண்ட பகுதிகளில் நோய் பாதிப்பு அதிகமாக இருந்தது. முந்தைய மதிப்பீடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது உச்சிப்பகுதி காயும் நோய் பாதிப்பு ஓரளவு குறைந்துள்ளதாக சர்க்கார் கூறினார். அதேவேளை, கடுமையாகச் சேதமடைந்த மரங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ளது. பாதிப்பு அதிகம் ஏற்படக்கூடிய மரங்களில் சேதம் குவிகிறதா என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, இந்த இரு அளவுகளையும் கண்காணிக்க வேண்டும்.

வனங்களின் தலைமைப் பாதுகாவலர் எம். அமீர் ஹொசைன் சௌதுரி, இப்பிரச்சினையைக் கட்டுப்படுத்த முன்பு மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சி ஒன்றை விவரித்தார். 1980களிலும் 1990களின் முற்பகுதியிலும், ஆரோக்கியமான மரங்களைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் பாதிக்கப்பட்ட மரங்களை வங்கதேச வன ஆராய்ச்சி நிறுவனம் அடையாளம் கண்டு வெட்டியது. அந்த அணுகுமுறை பலனளிக்காததால் கைவிடப்பட்டது என்று அவர் கூறினார்.

நன்னீரைக் கொண்டுசெல்வது கடினமாகிறது

கங்கை நதி அமைப்பு வழியாக வந்து வங்காள விரிகுடாவிலிருந்து நுழையும் உப்புநீருடன் கலக்கும் நன்னீரையே சுந்தரவனம் சார்ந்துள்ளது. நன்னீர் வரத்து குறையும்போது, உப்புநீர் உள்நாட்டுப் பகுதிகளுக்குள் மேலும் தொலைவுக்குச் சென்று, அலையாத்திக் காடுகளின் வேர்களும் நாற்றுகளும் வளரும் சூழலை மாற்றக்கூடும்.

2025 அக்டோபரில் Environmental Monitoring and Assessment இதழில் வெளியான ஆய்வு, 1980களின் தொடக்கத்திலிருந்து கோரை ஆறு வழியாக வரும் கங்கை நன்னீர் வரத்து புள்ளியியல் ரீதியாக குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறைந்துள்ளதாகக் கண்டறிந்தது. கங்கை நதியிலிருந்து பிரியும் கோரை, தென்மேற்கு வங்கதேசத்துக்கும் சுந்தரவனத்தின் சில பகுதிகளுக்கும் நன்னீரை வழங்குகிறது.

ஆஸ்திரேலியாவின் காமன்வெல்த் அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி அமைப்பு மற்றும் வங்கதேசத்தின் நீர் மாதிரியாக்க நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள், மேற்கு சுந்தரவனத்தில் உவர்ப்புத்தன்மை தொடர்ந்து அதிகமாக இருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். 2010க்குப் பிறகு உச்ச அளவிலான உவர்ப்புத்தன்மை அதிகரித்திருந்தது. மழைப்பொழிவு, கடல் மட்ட உயர்வு, அலைகளின் நகர்வு ஆகியவற்றையும் ஆய்வு செய்த அவர்கள், கீழ்நிலைப் பகுதிகளில் உவர்ப்புத்தன்மைக்கும் நன்னீர் வெளியேற்றத்துக்கும் உள்ள தொடர்பை ஆய்வு செய்தனர்.

வண்டல் படிதல் மற்றொரு சிக்கலை உருவாக்குகிறது. நீர்வழிகளில் வண்டல் நிரம்பும்போது, அவற்றின் வழியே நீர் பாய்வதற்கான இடம் குறைகிறது. ஆகவே, மேல்நிலைப் பகுதிகளில் நன்னீர் அதிகரித்தாலும், ஆறுகளும் அவற்றை இணைக்கும் நீர்வழிகளும் தேவையான இடங்களுக்கு அதைக் கொண்டுசென்றால்தான் காட்டுக்கு உதவியாக இருக்கும்.

சுந்தரவனக் கிழக்கு வனப் பிரிவின் கோட்ட வன அலுவலர் எம். ரெசாவுல் கரீம் சௌதுரி கூறுகையில், 16 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள போலா ஆற்றின் வண்டல் நிறைந்த பகுதியில் சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தூரம் சுந்தரவனப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தின்கீழ் தோண்டப்பட்டது; பின்னர் பணி நிறுத்தப்பட்டது. எஞ்சிய பகுதியைத் தோண்டும் பணியை மீண்டும் தொடங்கத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. இதன் நோக்கம், காட்டின் பெரிய பரப்புக்குள் நன்னீர் பாய்வை மீட்டெடுப்பதாகும்.

கோரை ஆறு குறித்த ஆய்வில், தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பில் உள்ள பெரிய இடைவெளிகளும் கண்டறியப்பட்டன. குறிப்பாக, காட்டுக்குள் உள்ள ஏராளமான அலைநீர்க் கால்வாய்களில் இந்தக் குறைபாடு உள்ளது. மரங்களின் தனித்தனி தொகுதிகள் எதிர்கொள்ளும் நீர் மற்றும் உவர்ப்புத்தன்மை நிலைமைகளைப் புரிந்துகொள்ள, இந்தச் சிறிய நீர்வழிகளில் அளவீடுகள் தேவை.

ஒட்டுண்ணித் தாவரங்கள் கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன

கிழக்குப் பிரிவில் உள்ள சுந்தரி மரங்களில் ஒட்டுண்ணித் தாவரங்கள் படர்வது குறித்தும் வனத்துறை அதிகாரிகள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர். ஷரண்கோலா மற்றும் சந்த்பாய் வனச் சரகங்கள் உள்ளிட்ட பகுதிகளில், குறிப்பாக வயதான மரங்களில், சுமார் 25 முதல் 30 சதவீத சுந்தரி மரங்களை இத்தாவரங்கள் பாதித்துள்ளதாக சௌதுரி மதிப்பிட்டார்.

இந்த வளர்ச்சி எவ்வாறு பரவியுள்ளது என்பதை சௌதுரி விவரித்தார்:

"முன்பு ஒட்டுண்ணித் தாவரங்கள் கிளைகளில் மட்டுமே இருந்தன. இப்போது அவை தண்டுப் பகுதிக்கும் பரவிவிட்டன. மரங்கள் வலுவிழந்து, இறுதியில் காய்ந்து இறக்கின்றன," என்றார் அவர்.

குல்னா பல்கலைக்கழகத்தின் வனவியல் மற்றும் மரத் தொழில்நுட்பப் பிரிவுப் பேராசிரியர் வாசியுல் இஸ்லாம் கூறுகையில், உச்சிப்பகுதி காயும் நோயால் ஏற்கெனவே வலுவிழந்த மரங்களில் ஒட்டுண்ணிக் கொடிகள் எளிதில் பரவுகின்றன. அதிக உவர்ப்புத்தன்மை அல்லது குறைந்த அலைநீர் ஓட்டம் உள்ள பகுதிகள் குறிப்பாகப் பாதிக்கப்படக்கூடியவை என்றும் அவர் தெரிவித்தார். பறவைகள் விதைகளை ஒரு மரத்திலிருந்து மற்றொரு மரத்துக்குக் கொண்டுசெல்கின்றன. குளிர்காலத்தில் பூத்துக் காய்ப்பது, இனப்பெருக்கத்துக்கு முன்பே ஒட்டுண்ணிகளை அகற்றுவதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

வங்கதேச வன ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் மூத்த ஆய்வு அலுவலர் மொமினுல் இஸ்லாம் நஹித் கூறுகையில், பல வகையான ஒட்டுண்ணித் தாவரங்களை ஆய்வாளர்கள் பட்டியலிட்டுள்ளனர். ஆனால் சுந்தரி மரச் சேதத்துக்குக் காரணமான குறிப்பிட்ட உயிரினங்களை இன்னும் தனியாக அடையாளம் காணவில்லை. டாக்கா பல்கலைக்கழகத் தாவரவியலாளர் அஷ்ஃபாக் அகமது ஒரு கொடி இனத்தை அடையாளம் கண்டுள்ளதாகவும், ஆய்வு தொடங்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுவதாகவும் வனத்துறை அதிகாரி இம்ரான் அகமது கூறினார். எந்தத் தாவரம் எந்த வகையான பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை உறுதிப்படுத்துவது அந்த ஆய்வின் முக்கியப் பணியாகும்.

சுந்தரி மரங்களை மீட்பதற்கான சிகிச்சையை இன்னும் பரிந்துரைக்க முடியாது என்று வனத்துறை தெரிவித்துள்ளது. ஒட்டுண்ணிகள் குறித்த அறிவியல் ஆய்வு விரைவில் தொடங்கும் என்று சௌதுரி கூறினார். வன மேலாளர்களுக்கு உடனடிச் சவால், மர நோய், உவர்ப்புத்தன்மை மற்றும் நீரோட்டம் ஆகியவற்றிலிருந்து தனித்தனியாகக் கருதாமல், அவற்றுடன் சேர்த்து ஒட்டுண்ணித் தொற்றையும் ஆய்வு செய்வதாகும்.

நாற்றுகள் குறைதலும் காடு மாறுதலும்

1986 முதல் 2022 வரை ஒரு ஹெக்டேருக்கான நாற்றுகளின் அடர்த்தி சுமார் 71 சதவீதம் குறைந்தது. 1986இல் 2,689ஆக இருந்த எண்ணிக்கை 2022இல் 776ஆகச் சரிந்தது. அதாவது, ஒவ்வொரு பக்கமும் 100 மீட்டர் கொண்ட சதுரப் பரப்புக்கு இணையான பகுதியில் 1,913 நாற்றுகள் குறைந்துள்ளன. சேதமடைந்த அல்லது வயதான தாவரங்களுக்குப் பதிலாக வளரக்கூடிய இளம் தாவரங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதை இந்த எண்ணிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

சிட்டகாங் பல்கலைக்கழகத்தின் வனவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் நிறுவனப் பேராசிரியர் காலித் மிஸ்பாஹுஸ்ஸமான் கூறுகையில், அலையாத்திக் காட்டு தாவரங்களின் இயற்கையான வளர்ச்சியின் பிற்பகுதியில்தான் சுந்தரி பொதுவாக நிலைபெற்று வளரும். எனவே, அதன் மறுவளர்ச்சி, காட்டின் முந்தைய வளர்ச்சிக் கட்டங்களில் உருவான சூழ்நிலைகளைச் சார்ந்துள்ளது.

முன்பு சுந்தரி அதிகமாக இருந்த சில பகுதிகளில், சிங்க்ரா, அமுர் உள்ளிட்ட சிறிய மரவகைகள் மறுவளர்ச்சி அடைவதை மிஸ்பாஹுஸ்ஸமான் கவனித்தார். முன்பு சுந்தரி ஆதிக்கம் செலுத்திய சில இடங்களில் கேவா மரங்களும் பரவி வந்தன. வங்கதேச வன ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் களக் கண்காணிப்புகளும், உவர்ப்புத்தன்மை கொண்ட சில பகுதிகளில் உள்ளூரில் கேவா மற்றும் போலா என்று அழைக்கப்படும் மரங்கள் அதிகரித்துள்ளதை விவரித்தன.

சூழலியல் கண்காணிப்பு ஆய்வில், மூன்று தசாப்தங்களில் நிலத்துக்கு மேலுள்ள உயிர்த்திணிவு சுமார் 15 சதவீதம் குறைந்ததும் பதிவானது. உயிர்த்திணிவு என்பது மண்ணுக்கு மேலே உள்ள உயிருள்ள தாவரப் பொருட்களைக் குறிக்கும். இதில் மரத்தண்டுகள், கிளைகள், இலைகள் அடங்கும். இது காட்டின் கட்டமைப்பையும் தாவரங்களில் சேமிக்கப்படும் கார்பனையும் அளவிடும் ஒரு குறியீடாகும்.

வளர்ச்சி, இறப்பு, மறுவளர்ச்சி மற்றும் தாவர இனக் கலவையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் காட்டின் கார்பன் சமநிலையை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை ஆய்வாளர்கள் இன்னும் அளவிட வேண்டும். வனவிலங்குகளுக்கும் மக்களுக்கும் உடனடிக் கவலை, தங்குமிடம், உணவு, பாதுகாப்பு வழங்கும் மரங்களின் வகைக் கலவையும் அவற்றின் நிலையும் மாறி வருவதாகும்.

செயற்கைக்கோள்களும் வனத்தைச் சார்ந்த மக்களும் முன்கூட்டியே எச்சரித்தனர்

இரு நாடுகளிலும் உள்ள சுந்தரவனப் பகுதிகளில், ஜனவரி 1988 முதல் ஜூன் 2018 வரையிலான லேண்ட்சாட் செயற்கைக்கோள் படங்களை அபெரிஸ்த்வித் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் ஆய்வு செய்தனர். 30 ஆண்டுகளில் அலையாத்திக் காடுகளின் ஆரோக்கியம் குறைந்ததாகவும், மரங்களின் எண்ணிக்கை நிலையாக இருந்ததாகவும் அவர்கள் கண்டறிந்தனர். இணை ஆய்வாளரான கேட்டி ஆட்டி-கரோல், அலையாத்தி மரங்களில் சுமார் 25 சதவீதம் ஆரோக்கியம் குறைந்ததற்கான அறிகுறிகள் இருப்பதாகக் கூறினார். வலுவிழந்த பகுதிகள் தீவிர வானிலை நிகழ்வுகளால் அதிகம் பாதிக்கப்படலாம் என்றும் அவர் எச்சரித்தார்.

நிலப் பயன்பாடு மற்றும் தாவரப் பரப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்களை அடையாளம் காண, திரும்பத் திரும்பப் பெறப்படும் செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்புகளைப் பயன்படுத்தும் தொடர்ச்சியான மாற்றக் கண்டறிதல் மற்றும் வகைப்படுத்தல் முறையை ஆய்வாளர்கள் பயன்படுத்தினர். அவர்களின் ஆய்வு பரந்த அலையாத்திக் காட்டைக் கண்காணித்தது. அண்மைய கள ஆய்வு குறிப்பாக சுந்தரி மரங்களில் உச்சிப்பகுதி காயும் நோயை அளவிட்டது. தாவரங்கள் தொடர்ந்து இருப்பதை மட்டும் கணக்கில் கொள்ளாமல், மரங்களின் நிலையையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்தக் கண்டறிவுகள் இணைந்து காட்டுகின்றன.

குல்னாவின் கோய்ரா பகுதியில் உள்ள தெதுல்தலா சார் பகுதியைச் சேர்ந்த மீனவரும் வனப் பொருட்களைச் சேகரிப்பவருமான இஸ்லாம் சனா, 40 ஆண்டுகளாக சுந்தரவனத்தைச் சார்ந்து வாழ்ந்து வருகிறார். தன்னைச் சுற்றி நிகழ்ந்த மாற்றத்தை அவர் விவரித்தார்:

ஐந்து அல்லது ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அடர்ந்த சுந்தரி காடாக இருந்த பகுதிகள் இப்போது கிட்டத்தட்ட வெறிச்சோடிக் காணப்படுகின்றன. பல சுந்தரி மரங்கள் காய்ந்துவிட்டன.

மூன்று தசாப்த அனுபவமுள்ள ஷரண்கோலாவைச் சேர்ந்த தேன் சேகரிப்பாளர் ஷாஜஹான் அகோன், காடு அடர்த்தி குறைந்ததையும், சுந்தரி மரங்கள் காய்ந்த பகுதிகளில் தேனீக்கள் காணாமல் போனதையும் விவரித்தார். விதைப்பருவ மலர்களையும் தேன் சேகரிப்பையும் நம்பியிருக்கும் மக்களின் வேலைவாழ்வுக்கும் மரங்களின் விதானச் சேதத்துக்கும் உள்ள தொடர்பை அவரது கவனிப்புகள் காட்டுகின்றன.

சுந்தரி மர வேர்களும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள அலையாத்தித் தாவரங்களும் இளம் மீன்கள் மற்றும் இறால்களுக்கு மறைவிடமளிக்கின்றன. மர விதானம் பறவைகளுக்கு ஆதரவளிக்கிறது; காடுகள் மான்களுக்கும் புலிகளுக்கும் மறைவிடமாக இருக்கின்றன. எனவே, மரங்களின் ஆரோக்கியத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் பல பகுதிகளை ஒரே நேரத்தில் பாதிக்கக்கூடும்.

நீர் ஒப்பந்தக் காலக்கெடு நதிகள்மீது கவனத்தைத் திருப்புகிறது

1996இல் கையெழுத்திடப்பட்ட கங்கை நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் 2026 டிசம்பர் 12ஆம் தேதியுடன் காலாவதியாகவுள்ளது. வறண்ட பருவத்தில் இந்தியாவின் ஃபராக்கா தடுப்பணையில் நீரைப் பகிர்ந்தளிப்பதை இந்த ஒப்பந்தம் நிர்வகிக்கிறது.

அக்டோபர் 8ஆம் தேதி, 1977ஆம் ஆண்டு நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தத்தில் உள்ளதைப் போன்ற உத்தரவாதப் பிரிவை உள்ளடக்கிய புதிய ஒப்பந்தத்தை வங்கதேசம் விரும்புவதாக அந்நாட்டின் நீர்வள அமைச்சர் ஷாஹிதுத்தீன் சௌதுரி அனீ தெரிவித்தார். வறண்ட பருவத்தில் வங்கதேசத்துக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நீர்ப் பங்குக்கு வலுவான உத்தரவாதம் அளிப்பதே முன்மொழியப்பட்டுள்ள பிரிவின் நோக்கம். இருதரப்பு கூட்டுநதிகள் ஆணையத்தின் வழியாகப் பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்கின்றன.

பல தசாப்தங்களாக மேற்கொள்ளப்பட்ட சூழலியல் அளவீடுகளையும் நெருங்கிவரும் தூதரகக் காலக்கெடுவையும் முக்கியத் தேதிகள் இணைக்கின்றன:

• 1986: நிரந்தரக் காட்டு ஆய்வுப் பகுதிகள் மரச் சேதம் மற்றும் மறுவளர்ச்சிக்கான ஒப்பீட்டுத் தரவுப் புள்ளியை வழங்கின.
• 1996: வங்கதேசமும் இந்தியாவும் கங்கை நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன.
• 2022: ஒரு ஹெக்டேருக்கான நாற்று அடர்த்தி 776ஆகப் பதிவானது; 1986இல் அது 2,689ஆக இருந்தது.
• 2024–25: CEGIS மற்றும் ஆரண்யக் அறக்கட்டளை சூழலியல் கண்காணிப்பு ஆய்வை மேற்கொண்டன.
• அக்டோபர் 2025: கோரை ஆறு குறித்த ஆய்வு, நன்னீர் வரத்து குறைவதையும் உவர்ப்புத்தன்மை மாறுவதையும் ஆவணப்படுத்தியது.
• 2026 டிசம்பர் 12: தற்போதைய கங்கை ஒப்பந்தம் காலாவதியாகவுள்ளது.

காட்டைப் பொறுத்தவரை, சுற்றுச்சூழல் நீரோட்டம் என்பது ஆறுகள், சதுப்புநிலங்கள் மற்றும் அவற்றைச் சார்ந்த உயிரினச் சமூகங்களைப் பேணுவதற்குத் தேவையான நீரின் அளவு, காலநேரம் மற்றும் தரத்தைக் குறிக்கிறது. அந்த நீரோட்டத்தை உறுதிசெய்ய, ஃபராக்காவில் நீர் ஒதுக்கீடு, கோரை உள்ளிட்ட கீழ்நிலை நீர்வழிகள், பருவகால மாற்றங்கள் மற்றும் வண்டல் அடைப்புகள் ஆகியவற்றைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

பாதுகாப்புப் பணிகள் எவற்றுக்கு விடை காண வேண்டும்

சுந்தரவனம் குறித்த யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியக் குழுவின் 2026ஆம் ஆண்டு முடிவு, வங்கதேசம்–இந்தியா கூட்டுப் பணிக்குழு மற்றும் கூட்டுநதிகள் ஆணையம் வழியாக நடைபெறும் ஒருங்கிணைப்பை அங்கீகரித்தது. வங்கதேசத்தின் சுந்தரவனத்தையும் இந்தியாவின் அதனை ஒட்டிய சுந்தரவனம் தேசியப் பூங்காவையும் நிலைநிறுத்தும் நீர்ச் செயல்முறைகள் தொடர்பாக வலுவான ஒத்துழைப்பை அது ஊக்குவித்தது.

சுந்தரி மர இறப்பு அல்லது காட்டுக்கான குறிப்பிட்ட சுற்றுச்சூழல் நீரோட்ட உத்தரவாதங்கள் ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளில் முறையான விவகாரங்களாக இடம்பெற்றுள்ளன என்பதற்கான உறுதிப்படுத்தல் எதுவும் இல்லை. இருப்பினும், தேசிய எல்லைகளைக் கடந்து நிலவும் நன்னீர் அழுத்தங்களைக் கையாள நதிகள் சார்ந்த ஒத்துழைப்பு ஒரு வழியை வழங்குகிறது.

ஆய்வு நடத்த வேண்டும் என்ற கபீரின் வலியுறுத்தல், நடைமுறை ஆய்வுத் திட்டத்துக்கு வழிகாட்டுகிறது: பாதிக்கப்பட்ட மரங்களைத் தொடர்ந்து கண்காணித்தல், உவர்ப்புத்தன்மை மற்றும் நன்னீர் ஓட்டத்தை அளவிடுதல், வண்டல் மற்றும் அலைநிலைமைகளை ஆய்வு செய்தல், சேதம் விளைவிக்கும் ஒட்டுண்ணிகளை அடையாளம் காணுதல், நாற்றுகள் உயிர்வாழ்கின்றனவா என்பதைப் பதிவு செய்தல். ஒரே இடங்களில் இந்த அளவீடுகளை இணைப்பதன் மூலம், சில மரங்கள் ஏன் சீரழிகின்றன, மற்றவை ஏன் ஆரோக்கியமாக இருக்கின்றன என்பதை ஆய்வாளர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

2030ஆம் ஆண்டுக்குள் உயிரியல் பன்முகத்தன்மை இழப்பைத் தடுத்து மாற்றியமைப்பதற்குத் தேவையான பணிகளுக்கு, COP17இல் குன்மிங்–மாண்ட்ரியல் உலகளாவிய உயிரியல் பன்முகத்தன்மை கட்டமைப்பை மதிப்பிடும் அரசுகளுக்கு சுந்தரவனம் ஒரு தெளிவான எடுத்துக்காட்டை வழங்குகிறது. சுந்தரவனத்தில் பாதுகாப்புப் பணிகள், மரங்களை உயிருடன் வைத்திருத்தல், மறுவளர்ச்சியை ஆதரித்தல், காட்டை நிலைநிறுத்தும் நதிகளைப் பேணுதல் ஆகியவற்றைச் சார்ந்துள்ளன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• சுமார் 12.95 கோடி சுந்தரி மரங்களில் உச்சிப்பகுதி காயும் நோயின் அறிகுறிகள் காணப்படுகின்றன; அவற்றில் 2.024 கோடி மரங்கள் கடுமையாகச் சேதமடைந்துள்ளன.
• கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட மரங்களின் எண்ணிக்கை 1986 முதல் சுமார் 70 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது.
• ஒரு ஹெக்டேருக்கான நாற்று அடர்த்தி 1986இல் 2,689ஆக இருந்தது; 2022இல் அது 776ஆகக் குறைந்தது.
• நன்னீர் வரத்து குறைதல், உவர்ப்புத்தன்மை, வண்டல், அலை மாற்றங்கள் மற்றும் ஒட்டுண்ணித் தாவர வளர்ச்சி ஆகியவற்றை முன்னுரிமையுடன் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
• நன்னீரைக் கொண்டுசெல்வதை மேம்படுத்த ஆற்றுப் பகுதிகளைத் தோண்டத் திட்டமிடுவதுடன், மேலும் ஆய்வுகள் தேவை என்று வனத்துறை அதிகாரிகள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.
• கங்கை நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் 2026 டிசம்பர் 12ஆம் தேதியுடன் காலாவதியாகிறது. இதனால் எல்லை தாண்டிய நீர் மேலாண்மைக்கு மீண்டும் கவனம் திரும்பியுள்ளது.