2,604 பேரிடம் தூக்கம் மற்றும் மனநிலை சார்ந்த முறை கண்டறியப்பட்டது
ஆஸ்திரேலியாவின் 11,380 பேரை ஆய்வு செய்த சிட்னி பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள், அவர்களில் 2,604 பேரிடம் அன்றாட உடல் தாளங்கள் சீர்குலைவுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கக்கூடிய ஒரு மனச்சோர்வு வகையை அடையாளம் கண்டுள்ளனர். இந்த வரையறைக்குப் பொருந்தியவர்கள், நோய் தீவிரமாக இருந்ததாகவும், வாழ்க்கையின் தொடக்கத்திலேயே மனச்சோர்வு ஏற்பட்டதாகவும், பொதுவாகப் பரிந்துரைக்கப்படும் இரண்டு வகை மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகளால் குறைந்த பலனே கிடைத்ததாகவும் தெரிவித்தனர்.
உள்ளடக்கம்
- 2,604 பேரிடம் தூக்கம் மற்றும் மனநிலை சார்ந்த முறை கண்டறியப்பட்டது
- ஆய்வில் யார் பங்கேற்றனர்?
- ஆராய்ச்சியாளர்கள் பயன்படுத்திய ஆறு அம்சங்கள்
- மனச்சோர்வு முன்கூட்டியே தொடங்கியது; நோய்ப் போக்கும் கடினமாக இருந்தது
- மரபணுப் பகுப்பாய்வில் கண்டறிந்தவை
- பொதுவான மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்குக் குறைந்த மதிப்பீடு
- ஒளியும் மெலட்டோனினும் ஏன் பரிசீலிக்கப்படுகின்றன?
- மேலும் ஆய்வுகள் எவற்றுக்கு விடை காண வேண்டும்?
- மருத்துவரிடம் நோயாளிகள் பேசக்கூடியவை
- முக்கியக் குறிப்புகள்
உடலின் உள் கடிகாரத்தைக் குறிக்கும் வகையில் இந்த முறைக்கு ‘சர்க்காடியன் மனச்சோர்வு’ என ஆராய்ச்சியாளர்கள் பெயரிட்டுள்ளனர். தூக்கம், விழிப்புநிலை, ஹார்மோன்கள், வளர்சிதை மாற்றம் ஆகியவற்றைச் சுமார் 24 மணி நேரச் சுழற்சியில் ஒருங்கிணைக்க இந்த உள் கடிகாரம் உதவுகிறது. மக்கள் எப்போது தூங்குகிறார்கள், எழுந்ததும் எப்படி உணர்கிறார்கள், பருவங்களுக்கு ஏற்ப அவர்களின் மனநிலை மாறுகிறதா என்று கேட்பது, நோயாளிகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகளை மருத்துவர்கள் புரிந்துகொள்ள உதவக்கூடும் என ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
அறிகுறிகளின் ஒரு தொகுப்பு, மரபணுப் பண்புகள், சிகிச்சை அனுபவங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான தொடர்பே இந்த ஆய்வின் முக்கியக் கண்டறிதல். தாளங்கள் சீர்குலைவது மனச்சோர்வை ஏற்படுத்துகிறதா, மனச்சோர்வு அந்தத் தாளங்களைச் சீர்குலைக்கிறதா, அல்லது இரண்டும் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்துகின்றனவா என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை.
இந்த ஆய்வு 2026 அக்டோபர் 20 அன்று பிரிட்டிஷ் ஜர்னல் ஆஃப் சைக்கியாட்ரி இதழில் இணையத்தில் வெளியானது. சிட்னி பல்கலைக்கழகம் அக்டோபர் 21 அன்று தனது ஆய்வு அறிவிப்பை வெளியிட்டது. அதில் டாக்டர் எமிலியானா டோனினி முதன்மை ஆசிரியராகவும், டாக்டர் ஜேக்கப் க்ரூஸ் மற்றும் பேராசிரியர் இயான் ஹிக்கி இணை மூத்த ஆசிரியர்களாகவும் குறிப்பிடப்பட்டனர்.
பல்கலைக்கழகத்தின் மூளை மற்றும் மனநல மைய ஆராய்ச்சியாளரான டோனினி, மனச்சோர்வுக்குள் உள்ள வெவ்வேறு போக்குகளைத் தனித்தறிய குழு ஏன் விரும்புகிறது என்பதை விளக்கினார்.
மனச்சோர்வு என்பது எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கும் நோய் அல்ல. அதன் வெவ்வேறு துணைவகைகளின் தன்மைகளைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், மக்களுக்கு மிகவும் பயனளிக்கக்கூடிய சிகிச்சைகளை முன்கூட்டியே வழங்க முடியும்.
மனநலக் கோளாறுகளுக்கான நோயறிதல் மற்றும் புள்ளிவிவரக் கையேட்டில், சர்க்காடியன் மனச்சோர்வு இன்னும் தனித்த நோயறிதலாக அல்லாமல், முன்மொழியப்பட்ட துணைவகையாகவே உள்ளது. இந்த முன்மொழிவு சிகிச்சையில் எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க, மருத்துவப் பரிசோதனைகளும் பரந்த மக்கள்தொகையிலான ஆய்வுகளும் அடுத்த கட்டங்களாகும்.
ஆய்வில் யார் பங்கேற்றனர்?
இந்தப் பகுப்பாய்வு, நாடு முழுவதும் நடத்தப்பட்ட ஆஸ்திரேலிய மனச்சோர்வு மரபியல் ஆய்வின் கேள்வித்தாள்களையும் உமிழ்நீர் மாதிரிகளிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட டிஎன்ஏவையும் பயன்படுத்தியது. 2016 முதல் 2018 வரை தரவுகள் சேகரிக்கப்பட்டன. மரபணு ஒப்பீடுகளுக்குத் தேவையான தகவல்கள் கிடைத்த 18 முதல் 90 வயதுடைய பெரியவர்கள் பகுப்பாய்வில் சேர்க்கப்பட்டனர்.
பங்கேற்பாளர்களில் பெரும்பாலானோருக்கு மனச்சோர்வு தீவிரமாகவும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்பட்டதாகவும் இருந்தது. ஒரே ஒரு மனச்சோர்வு நிகழ்வு ஏற்பட்டதாக 4% மட்டுமே தெரிவித்தனர்; நிகழ்வுகளின் இடைநிலை எண்ணிக்கை ஆறு. எனவே, மனச்சோர்வை அனுபவிக்கும் அனைவரின் பரந்த மாதிரியை விட, கணிசமான நோய் வரலாறு கொண்டவர்களையே இந்தக் குழு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.
பங்கேற்பாளர்களில் 75% பெண்கள்; சராசரி வயது 43.8. மரபணுப் பகுப்பாய்வு, மரபணுத் தகவல்களின் அடிப்படையில் ஐரோப்பிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் எனக் கணிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டது. ஆசிய மக்களையும் உள்ளடக்கிய பிற வம்சாவளிக் குழுக்களிலும், குறைந்த தீவிர நோயுள்ளவர்களிடமும் ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டால்தான் இந்த முடிவுகள் எவ்வளவு பரவலாகப் பொருந்தும் என்பதை உறுதிப்படுத்த முடியும்.
முன்மொழியப்பட்ட வரையறைக்குப் பொருந்திய 2,604 பேர் இந்தக் குறிப்பிட்ட குழுவில் 23% ஆக இருந்தனர். நடைமுறையில், பங்கேற்பாளர்களில் ஒவ்வொரு 100 பேரில் சுமார் 23 பேர் இந்த முறையைப் பகிர்ந்துகொண்டனர்; மீதமுள்ள 77 பேர் வரையறைக்கு வெளியே இருந்தனர்.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் பயன்படுத்திய ஆறு அம்சங்கள்
ஆறு அம்சங்களில் குறைந்தது மூன்றைத் தெரிவித்தவர்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் சர்க்காடியன் குழுவில் சேர்த்தனர். இவை தூங்கும் நேரம், மனநிலை அல்லது நடத்தையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியவை:
- மனநிலை, தூக்கம் அல்லது நடத்தையில் பருவகால முறை.
- தாமதமான உறக்கத்தின் நடுப்புள்ளி; அதாவது உறங்கத் தொடங்கிய நேரத்துக்கும் விழித்த நேரத்துக்கும் இடைப்பட்ட பாதிப்புள்ளி வழக்கத்தைவிட மிகவும் தாமதமாக இருப்பது.
- சமூக நேரமண்டலப் பிறழ்வு; வேலை நாட்களுக்கும் விடுமுறை நாட்களுக்கும் இடையே தூங்கும் நேரத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு இருப்பது.
- காலை நேரத்தைவிட மாலை நேரத்தை அதிகம் விரும்புவது.
- மனச்சோர்வு நிகழ்வின்போது வழக்கத்தைவிட மிக அதிகமாகத் தூங்குவது.
- எழுந்த சிறிது நேரத்திலேயே மிகுந்த சோர்வாக உணர்வது.
ஒருவரின் விருப்பமான தூக்க அட்டவணை வேலை அல்லது பிற கடமைகளுடன் முரண்படும்போது சமூக நேரமண்டலப் பிறழ்வு ஏற்படலாம். ஒருவர் வேலைக்காக அதிகாலையில் எழுந்தாலும், விடுமுறை நாட்களில் மிகவும் தாமதமாகத் தூங்கித் தாமதமாக எழுந்து, தனது வழக்கத்தை மீண்டும் மீண்டும் மாற்றிக்கொள்ளலாம்.
பங்கேற்பாளர்களின் பதில்களிலிருந்தே இந்த ஆறு அம்சங்கள் பெறப்பட்டன. அணியக்கூடிய சாதனங்களின் பதிவுகளையோ, மெலட்டோனின் சுரக்கும் நேரம் போன்ற உள் கடிகாரத்தின் நேரத்தை நேரடியாக அளக்கும் உடலியல் அளவீடுகளையோ ஆராய்ச்சியாளர்கள் பயன்படுத்தவில்லை. மூன்று அம்சங்கள் என்ற வரம்பு தொடக்கநிலை ஆய்வுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது; இதற்கு மேலும் உறுதிப்படுத்தல் தேவை.
மனச்சோர்வு முன்கூட்டியே தொடங்கியது; நோய்ப் போக்கும் கடினமாக இருந்தது
சர்க்காடியன் குழுவில் இருந்தவர்களுக்கு பொதுவாக பதின்ம வயதின் பிற்பகுதியில் மனச்சோர்வு தொடங்கியது. மற்ற பங்கேற்பாளர்களிடம் அது சுமார் 23 வயதில் தொடங்கியது. சர்க்காடியன் குழுவினர் அதிக மனச்சோர்வு நிகழ்வுகள், அதிக உளவியல் துயரம், அதிக தற்கொலை எண்ணங்கள் ஆகியவற்றையும் தெரிவித்தனர்.
ஆய்வு நடந்தபோது சர்க்காடியன் குழுவினர் ஒப்பீட்டளவில் இளையவர்களாக இருந்தனர்; அவர்களின் சராசரி வயது சுமார் 37.9. அவர்களில் 80% பெண்கள்; முழுக் குழுவில் இது 75% ஆக இருந்தது. மனச்சோர்வு நிகழ்வுகளின்போது எடை அதிகரிப்பதும் இந்தக் குழுவில் பொதுவாகக் காணப்பட்டது.
டோனினி, ஹைப்போமேனியா அறிகுறிகளும் மனப்பிறழ்வைப் போன்ற அனுபவங்களும் அடங்கிய சிக்கலான நோய்ப் போக்கை விவரித்தார். ஹைப்போமேனியா என்பது வழக்கத்திற்கு மாறாக உயர்ந்த மனநிலை அல்லது ஆற்றல் கொண்ட ஒரு காலகட்டமாகும். மனப்பிறழ்வு அறிகுறிகளில் புலனுணர்வு அல்லது நம்பிக்கைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் அடங்கலாம். இத்தகைய அனுபவங்கள் இருந்தால், ஒருவரின் மனச்சோர்வு மற்றும் தூக்க வரலாற்றை மதிப்பிடும்போது முழுமையான மனநலப் பரிசோதனை குறிப்பாகப் பொருத்தமானதாகும்.
சர்க்காடியன் குழுவில் சுமார் 41% பேரிடம் பருவகால மாற்றங்கள் இருந்தன. எனவே, பருவகால முறையைப் பின்பற்றும் மனச்சோர்வை மட்டுமல்லாமல், வேறு அம்சங்களின் சேர்க்கைகள் மூலமாகவும் இந்த முன்மொழியப்பட்ட வரையறைக்குப் பொருந்த முடியும்.
வழக்கத்திற்கு மாறான மனச்சோர்வுடனும் ஓரளவு ஒற்றுமை காணப்பட்டது. இந்த மனச்சோர்வு முறையில் அதிகத் தூக்கம், அதிகரித்த பசி அல்லது எடை ஆகியவை இடம்பெறலாம். சுமார் 1,400 பங்கேற்பாளர்கள் வழக்கத்திற்கு மாறான மனச்சோர்வுக்கான அளவுகோல்களைப் பூர்த்தி செய்தபோதும், சர்க்காடியன் குழுவுக்கு வெளியே இருந்தனர். இதன் மூலம் இரு குழுவாக்கங்களும் அறிகுறிகளின் வெவ்வேறு சேர்க்கைகளைப் பதிவு செய்கின்றன என்பது விளங்குகிறது.
மரபணுப் பகுப்பாய்வில் கண்டறிந்தவை
இரு குழுக்களிலும் பலமரபணு ஆபத்துக் குறியீடுகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்பிட்டனர். பல மரபணு மாறுபாடுகளின் சிறிய பங்களிப்புகளை இணைத்து, ஒரு நிலை அல்லது பண்புக்கான மரபுவழி எளிதில் பாதிக்கப்படும் தன்மையை இந்தக் குறியீடுகள் கணிக்கின்றன.
சர்க்காடியன் குழுவினரிடம் கவனக்குறைவு மிகைச்செயல்பாட்டுக் கோளாறு, மனச்சோர்வு, பதற்றம், இருமுனைக் கோளாறு ஆகியவற்றுக்கான மரபணு சார்ந்த எளிதில் பாதிக்கப்படும் தன்மை அதிகமாக இருந்தது. மாலை நேர விருப்பம், தாமதமான உறக்க நேரம், தூக்கமின்மை ஆகியவற்றுடனும் மரபணுத் தொடர்புகள் காணப்பட்டன.
உடல்நலத் தொடர்புகளில், அதிக உடல் நிறைக் குறியீடு, டிரைகிளிசரைடுகள், இன்சுலின் எதிர்ப்பு, வீக்கத்தில் பங்கெடுக்கும் மூலக்கூறான இன்டர்லூகின்-6 ஆகியவை அடங்கின. டிரைகிளிசரைடுகள் இரத்தத்தில் உள்ள கொழுப்புகள். இரத்தச் சர்க்கரையைக் கட்டுப்படுத்த உதவும் ஹார்மோனுக்கு உடல் குறைவாகப் பதிலளிப்பதே இன்சுலின் எதிர்ப்பு எனப்படுகிறது.
இதயநலத்துடன் தொடர்புடைய மரபணு ஆபத்துகளையும் பல்கலைக்கழகம் சுட்டிக்காட்டியது. ஒட்டுமொத்தமாக, மனநிலை, அன்றாட நேரச் சுழற்சி, ஆற்றல் மேலாண்மை மற்றும் வீக்கத்தைக் கையாளும் உடல் அமைப்புகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான தொடர்புகளை இந்தக் கண்டறிதல்கள் சுட்டுகின்றன.
இந்தத் தொடர்புகள் பொதுவாகச் சிறிய அளவிலேயே இருந்தன. எடுத்துக்காட்டாக, கவனக்குறைவு மிகைச்செயல்பாட்டுக் கோளாறுக்கான மரபணுக் குறியீட்டின் வாய்ப்புவிகிதம் 1.11 என்றும், உறக்கத்தின் நடுப்புள்ளி தாமதமாக இருப்பதற்கானது 1.15 என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது. ஒப்பீட்டில் 1 என்பது தொடர்பு இல்லை என்பதைக் குறிக்கும். மரபணுத் தகவலையும் மருத்துவக் கண்காணிப்புகளையும் இணைப்பது, நோயாளிகளின் தேவைகளை இன்னும் துல்லியமாக விவரிக்க எதிர்காலத்தில் உதவும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்புகின்றனர்.
பொதுவான மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்குக் குறைந்த மதிப்பீடு
பொதுவாகப் பரிந்துரைக்கப்படும் 10 மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகளுடனான தங்களின் முந்தைய அனுபவங்களுக்கு, அவை எந்த அளவு செயல்பட்டன, என்ன பக்கவிளைவுகள் ஏற்பட்டன என்பது உட்பட பங்கேற்பாளர்கள் மதிப்பீடு அளித்தனர். செரோட்டோனின் மீள்உறிஞ்சலைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தடுக்கும் மருந்துகள் (எஸ்எஸ்ஆர்ஐ) மற்றும் செரோட்டோனின், நோரெபினெஃப்ரின் மீள்உறிஞ்சலைத் தடுக்கும் மருந்துகள் (எஸ்என்ஆர்ஐ) ஆகியவற்றால் குறைந்த பலனே கிடைத்ததாக சர்க்காடியன் குழுவினர் தெரிவித்தனர்.
இந்த இரண்டு மருந்து வகைகளும் நரம்புச் செல்கள் பயன்படுத்தும் வேதித் தூதுவர்களைச் செயல்படுத்துகின்றன. மனச்சோர்வுக்கான ஆரம்பச் சிகிச்சைகளில் இவை பொதுவாக இடம்பெறுகின்றன. குறைந்த செயல்திறன் மதிப்பீட்டுடனான தொடர்பின் வாய்ப்புவிகிதம், எஸ்எஸ்ஆர்ஐக்கு 0.88 என்றும் எஸ்என்ஆர்ஐக்கு 0.89 என்றும் இருந்தது. அதாவது, செயல்திறனுக்கு அதிக மதிப்பீடு கிடைப்பதற்கான வாய்ப்பு ஓரளவு குறைவாக இருந்தது.
மிர்டாசபைன் அல்லது அமிட்ரிப்டைலின் மருந்துகளுக்கு புள்ளிவிவர ரீதியாக குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு எதுவும் தெரிவிக்கப்படவில்லை. மயக்கம், குமட்டல், பதற்றம், எடை அதிகரிப்பு உள்ளிட்ட பலதரப்பட்ட பக்கவிளைவுகளையும் சர்க்காடியன் குழுவினர் தெரிவித்தனர்.
சிகிச்சை தொடர்பான கண்டறிதல்கள், பங்கேற்பாளர்களின் நினைவுகளையும் மதிப்பீடுகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை. சிகிச்சைகளை ஒதுக்கி, காலப்போக்கில் ஏற்படும் விளைவுகளை அளவிடும் மருத்துவப் பரிசோதனை நடத்தப்பட்டால், இந்த முன்மொழியப்பட்ட துணைக்குழுவினருக்கு எந்த மருந்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதற்கு வலுவான ஆதாரம் கிடைக்கும்.
இந்த ஆய்வில் பங்கேற்காத வேக் ஃபாரெஸ்ட் பல்கலைக்கழக மருத்துவப் பள்ளியின் மனநல மருத்துவரும் தூக்க ஆராய்ச்சியாளருமான டாக்டர் ரூத் பென்கா, சிகிச்சைக்கான பதில் குறைவாக இருப்பதற்குப் பங்களிக்கக்கூடிய மற்றொரு காரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
சர்க்காடியன் தாளங்களில் அதிகக் குழப்பம் உள்ளவர்களுக்கு நோய் தீவிரமாகவும், பிற மனநலப் பிரச்சினைகள் உடனிருப்பதாகவும் இருக்கும்; இவை சிகிச்சை எதிர்ப்புக்குப் பங்களிக்கலாம்.
ஒளியும் மெலட்டோனினும் ஏன் பரிசீலிக்கப்படுகின்றன?
ஒளிச் சிகிச்சை, மெலட்டோனின், மெலட்டோனின் பாதைகளை இலக்காகக் கொண்ட மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகள் உள்ளிட்ட, அன்றாட தாளங்களில் செயல்படும் சிகிச்சைகளைப் பரிசோதிக்க க்ரூஸும் சக ஆராய்ச்சியாளர்களும் முன்மொழிகின்றனர். மெலட்டோனின் என்பது உயிரியல் இரவைக் குறிக்கும் சமிக்ஞையில் பங்கெடுக்கும் ஹார்மோன். அதன் சுரக்கும் நேரம், உடலின் உள் அட்டவணையுடன் தூக்கத்தை ஒருங்கிணைக்க உதவுகிறது.
காலை நேரப் பகல் ஒளி, உடல் கடிகாரத்துக்கு வலுவான நேரச் சமிக்ஞையாகும். வரலாற்றில் இருளாக இருந்திருக்கும் நேரங்களில் செயற்கை ஒளி பயன்படுத்தப்படுவதும், தூக்கம், உணவு, செயல்பாடு ஆகியவற்றில் ஒழுங்கற்ற முறைகள் நிலவுவதும் தாளங்கள் சீர்குலைவதற்குப் பங்களிக்கலாம் என ஹிக்கி கருதுகிறார்.
இந்த அறிகுறிப் போக்குக்குச் சர்க்காடியன் சிகிச்சைகள் நம்பிக்கையளிக்கும் தெரிவுகள் எனப் பல்கலைக்கழகத்தின் அறிவிப்பு குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஆய்வு கேள்வித்தாள்கள், மரபியல், முந்தைய மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்து அனுபவங்கள் ஆகியவற்றையே மதிப்பிட்டது. இவ்வாறு குறிப்பாக வரையறுக்கப்பட்ட குழுவினருக்கு ஒளிச் சிகிச்சை, மெலட்டோனின், நடத்தைச் சிகிச்சை ஆகியவை பலனளிக்குமா என்பது மருத்துவப் பரிசோதனைகளில் இன்னும் மதிப்பிடப்படவில்லை.
இந்த ஆய்வில் பங்கேற்காத யுசிஎல்ஏ ஹெல்த் நிறுவனத்தின் மனநல மருத்துவ இணைப் பேராசிரியர் டாக்டர் ஜெனிஃபர் எல். க்ரூஸ், முன்மொழியப்பட்ட சிகிச்சைகளுக்கான ஆதாரங்கள் வெவ்வேறு அளவில் உள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
பிரகாசமான ஒளிச் சிகிச்சை மனச்சோர்வை மேம்படுத்தும் என்பதற்கு கணிசமான ஆதாரம் உள்ளது. பருவகால மனச்சோர்வில் இதன் பங்கு மிகத் தெளிவாக நிறுவப்பட்டுள்ளது; பருவகாலம் சாராத மனச்சோர்வுக் கோளாறுகளிலும் இது பலனளிக்கும் என்பதற்கு ஆதாரம் உள்ளது.
மனச்சோர்வு அறிகுறிகளை மேம்படுத்துவதில் மெலட்டோனினுக்கான ஆதாரம் குறைவாகவே உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்று க்ரூஸ் கூறினார். மெலட்டோனின் பாதைகளில் செயல்படும் மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்தான அகோமெலட்டினை மையமாகக் கொண்ட முந்தைய ஆய்வுகளையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். அவற்றில் தூக்கமும் மனச்சோர்வு அறிகுறிகளும் மேம்பட்டதாகக் கண்டறியப்பட்டது.
மேலும் ஆய்வுகள் எவற்றுக்கு விடை காண வேண்டும்?
அறிகுறிகளை உயிரியலுடன் தொடர்புபடுத்தும் முயற்சியைச் சுயாதீன ஆராய்ச்சியாளர்கள் வரவேற்றதுடன், வரையறை குறித்து மேலும் ஆய்வு தேவை என்றும் தெரிவித்தனர். நியூ சவுத் வேல்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவ மனநல மருத்துவரும் ஆராய்ச்சியாளருமான பேராசிரியர் கொலீன் லூ, மனச்சோர்வைப் புரிந்துகொள்வதில் இந்த ஆய்வு பயனுள்ள பங்களிப்பு எனக் கூறினார்.
மேனூத் பல்கலைக்கழகத்தின் நடத்தை நரம்பியல் விஞ்ஞானியான பேராசிரியர் ஆண்ட்ரூ கூகன், அம்சங்களைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கான விவரங்களையும் குழுவை வரையறுக்கப் பயன்படுத்திய வரம்பையும் கேள்விக்குள்ளாக்கினார். பிட்ஸ்பர்க் பல்கலைக்கழகத்தின் உளவியலாளரும் தூக்க ஆராய்ச்சியாளருமான பிரான்ட் ஹாஸ்லர், மக்கள் தெரிவித்த தூக்கப் பழக்கங்களுக்கும் சர்க்காடியன் நேரத்தின் நேரடி அளவீடுகளுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு சிறிய அளவிலேயே இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
மெனோபாஸ் காலத்தில் ஏற்படும் ஹார்மோன் மாற்றங்கள் தூக்கத்தைப் பாதிக்கும் காரணியாக இருந்தபோதும், இந்தப் பகுப்பாய்வில் அது கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை என்றும் மோனாஷ் ஆல்ஃபிரட் மனநல ஆராய்ச்சி மையத்தின் இயக்குநர் பேராசிரியர் ஜெயஸ்ரீ குல்கர்னி குறிப்பிட்டார்.
இந்த ஆய்வுத் திட்டம் பல கட்டங்களைக் கொண்டது:
- 2016 முதல் 2018 வரை: ஆஸ்திரேலிய மனச்சோர்வு மரபியல் ஆய்வுக்குப் பங்கேற்பாளர்கள் தரவுகளை வழங்கினர்.
- 2021: சர்க்காடியன் மனச்சோர்வு துணைவகை முதன்முதலில் கருத்தாக்கப்பட்டது.
- 2026 அக்டோபர் 20: மருத்துவ மற்றும் மரபணுப் பகுப்பாய்வு பிரிட்டிஷ் ஜர்னல் ஆஃப் சைக்கியாட்ரி இதழில் இணையத்தில் வெளியானது.
- 2026 அக்டோபர் 21: சிட்னி பல்கலைக்கழகம் ஆய்வு முடிவுகளை அறிவித்தது.
- அடுத்த கட்டம்: அன்றாட தாளங்களை இலக்காகக் கொண்ட சிகிச்சைகள் மனநிலையையும் தொடர்புடைய அறிகுறிகளையும் மேம்படுத்துமா என்பதை மருத்துவப் பரிசோதனைகள் ஆராயும்.
பங்கேற்பாளர்களைச் சேர்த்துவரும் மெலடி மருத்துவப் பரிசோதனை, 18 முதல் 30 வயது வரையிலான 660 பேரை 12 வாரங்கள் ஆய்வு செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளது. இதில் மெலட்டோனினும் அறிவாற்றல் நடத்தைச் சிகிச்சையும் ஆராயப்படும். இந்தப் பரிசோதனைக்கான ஆட்சேர்ப்பு, இந்தப் பகுப்பாய்வில் பயன்படுத்திய ஆறு அம்சங்களைவிடப் பரந்த அளவுகோல்களைப் பயன்படுத்துகிறது. எனவே, சிகிச்சைக்கான பதிலை இந்தக் குறிப்பிட்ட துணைவகை எவ்வளவு துல்லியமாகக் கணிக்கிறது என்பதைச் சோதிக்க மேலும் ஆய்வுகள் தேவை.
மருத்துவரிடம் நோயாளிகள் பேசக்கூடியவை
தூங்கும் நேரத்துடன் தங்கள் மனநிலை நெருக்கமாகத் தொடர்புடையதாகத் தோன்றுபவர்கள், மருத்துவச் சந்திப்பின்போது தூக்க நாட்குறிப்பையோ செயல்பாட்டுப் பதிவையோ எடுத்துச் செல்லலாம். படுக்கைக்குச் செல்லும் நேரம், விழிக்கும் நேரம், வேலை நாட்களுக்கும் விடுமுறை நாட்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள், காலை நேரச் சோர்வு, பருவங்களுக்கு ஏற்ப ஏற்படும் மாற்றங்கள் ஆகியவை பயனுள்ள விவரங்களாகும்.
சூரிய உதய நேரத்தை ஒட்டிய ஒரே மாதிரியான விழிப்பு நேரம், காலையிலும் நண்பகலை ஒட்டியும் வெளிப்புறச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவது, உணவு மற்றும் உடற்பயிற்சிக்குத் தொடர்ந்து ஒரே அட்டவணையைப் பின்பற்றுவது ஆகியவை ஹிக்கி முன்மொழியும் நடத்தை உத்திகளில் அடங்கும். இருட்டிய பிறகு அதிக உணவு உட்கொள்வது, உடற்பயிற்சி செய்வது, பிரகாசமான ஒளியில் இருப்பது ஆகியவற்றைத் தவிர்க்கவும் அவர் அறிவுறுத்துகிறார். தனிநபரின் தேவைகளுக்கு ஏற்ற சிகிச்சையின் பகுதிகளாக இந்த அணுகுமுறைகள் பரிசீலிக்கப்படுகின்றன.
வழக்கத்திற்கு மாறாக ஆற்றல் அதிகரிக்கும் அல்லது மனநிலை உயர்ந்திருக்கும் காலகட்டங்கள், குறிப்பாக இளம் வயதிலேயே மனச்சோர்வு தொடங்கியிருந்தால், அவற்றைப் பற்றியும் மருத்துவர்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். சிகிச்சைத் திட்டமிடும்போது இருமுனைக் கோளாறையும் ஒருவரின் முழுமையான மனநிலை வரலாற்றையும் கருத்தில் கொள்வது முக்கியம் என க்ரூஸ் வலியுறுத்தினார்.
மூளை மற்றும் மனநல மையத்தின் இணை மூத்த ஆசிரியரான க்ரூஸ், மருந்துகளால் சிரமப்படுபவர்கள் தங்களுக்கேற்ற வழிகாட்டுதலைப் பெறுமாறு அறிவுறுத்தினார்.
மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகள் தங்களுக்குப் பலனளிக்கவில்லை என்று கருதுபவர்கள், தங்களது தனிப்பட்ட சூழ்நிலைக்கான ஆலோசனையைப் பெற மருத்துவரிடம் பேசுவது முக்கியம்.
சர்வியர் பார்மாசூட்டிக்கல்ஸ் நிதியுதவியுடன் அகோமெலட்டின் குறித்த ஆய்வை ஹிக்கி முன்பு மேற்கொண்டதாகவும், டிஜிட்டல் மனநலச் சேவைகளை உருவாக்கும் இன்னோவெல் நிறுவனத்தில் அவருக்கு 0.36% பங்குரிமை இருப்பதாகவும் பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்ட தகவலில் தெரிவித்தது. ஆஸ்திரேலிய மனச்சோர்வு மரபியல் ஆய்வுக்கு முதன்மையாக ஆஸ்திரேலியாவின் தேசிய சுகாதாரம் மற்றும் மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சில் ஆதரவு அளித்தது; கூடுதலாக ஆய்வு நிதியும் அறக்கட்டளை ஆதரவும் கிடைத்தன.
முக்கியக் குறிப்புகள்
- 11,380 பங்கேற்பாளர்களில் 2,604 பேரிடம், அதாவது 23% பேரிடம், முன்மொழியப்பட்ட சர்க்காடியன் மனச்சோர்வு முறை இருப்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.
- தூங்கும் நேரம், காலைச் சோர்வு, அதிகத் தூக்கம், பருவகால மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஆறு அம்சங்களில் குறைந்தது மூன்று இருக்க வேண்டும் என்பதே வரையறை.
- இந்த வரையறைக்குப் பொருந்தியவர்கள் மனச்சோர்வு முன்கூட்டியே தொடங்கியதாகவும், நோய் தீவிரமாக இருந்ததாகவும், எஸ்எஸ்ஆர்ஐ மற்றும் எஸ்என்ஆர்ஐ மருந்துகளால் குறைந்த பலனே கிடைத்ததாகவும் தெரிவித்தனர்.
- மனநிலை, தூக்கம், வளர்சிதை மாற்றம், வீக்கம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய மரபணு சார்ந்த எளிதில் பாதிக்கப்படும் தன்மையுடன் இந்த முறை தொடர்புபடுத்தப்பட்டது.
- சிகிச்சை முடிவுகளுக்கு வழிகாட்ட, மருத்துவப் பரிசோதனைகளும் மேலும் பல்வகை மக்கள்தொகைகளில் உறுதிப்படுத்தும் ஆய்வுகளும் தேவை.
- சிகிச்சையில் மாற்றம் செய்வதற்கு முன், தூக்கம் மற்றும் மனநிலை சார்ந்த முறைகளை நோயாளிகள் மருத்துவருடன் கலந்துரையாடலாம்.






