மலேசியாவின் செவிலியர் நெருக்கடி: செவிலியர்களைத் தக்கவைக்க சிறந்த ஊக்கத்தொகைகளும் நெகிழ்வான வேலை நேரமும் ஏன் முக்கியம்

மலேசியாவின் செவிலியர் பற்றாக்குறை: வளர்ந்து வரும் நெருக்கடி

மலேசியா கடுமையான செவிலியர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது. இது அந்நாட்டின் பொது சுகாதார அமைப்பின் நிலைத்தன்மையையும் தரத்தையும் அச்சுறுத்துகிறது. நோயாளிப் பராமரிப்பில் செவிலியர்கள் இன்றியமையாத பங்கு வகித்தாலும், இத்துறையால் திறமையானவர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைக்க முடியவில்லை. இதற்கான காரணங்கள் சிக்கலானவை. ஆனால், போதிய ஊக்கத்தொகைகள் இல்லாமை, நெகிழ்வற்ற வேலை நேரம், அதிகரித்து வரும் பணிச்சுமை ஆகியவையே இந்தப் பிரச்சினையின் மையத்தில் உள்ளன. இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணப்படாவிட்டால், 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் பற்றாக்குறை கிட்டத்தட்ட 60%ஐ எட்டக்கூடும். இதனால் நோயாளிப் பராமரிப்புக்கும் நாட்டின் சுகாதாரக் கட்டமைப்புக்கும் கடுமையான விளைவுகள் ஏற்படும்.

பற்றாக்குறையின் அளவைப் புரிந்துகொள்வோம்: நிலைமை எவ்வளவு மோசம்?

சுகாதார அமைச்சகத்தின் (MOH) அண்மைய தரவுகள் கவலைக்குரிய நிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. 2020 முதல் 2024 வரை, 2,141 செவிலியர்கள் உட்பட 6,919 சுகாதாரப் பணியாளர்கள் பொதுத்துறையிலிருந்து விலகினர். 2023ஆம் ஆண்டில் மட்டும், பொதுத்துறை மற்றும் தனியார் துறைகளைச் சேர்ந்த 2,400க்கும் மேற்பட்ட செவிலியர்கள், அதிக ஊதியம் மற்றும் சிறந்த வேலைச் சூழலால் ஈர்க்கப்பட்டு, வெளிநாடுகளில் பணியாற்ற விண்ணப்பித்தனர். ஏற்கெனவே உள்ள காலிப்பணியிடங்களையும் மேம்படுத்தப்பட்ட வசதிகளில் உருவாகும் புதிய பணியிடங்களையும் நிரப்புவதற்கே, 2025ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் மேலும் 6,000க்கும் மேற்பட்ட செவிலியர்கள் தேவைப்படுவார்கள் என MOH மதிப்பிடுகிறது.

இந்த வெளியேற்றம் மலேசியாவுக்கு மட்டும் உரியதல்ல. உலகளாவிய செவிலியர் பற்றாக்குறை குறித்து உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) எச்சரித்துள்ளது. சிங்கப்பூர், ஆஸ்திரேலியா, மத்திய கிழக்கு நாடுகள் உள்ளிட்டவை மலேசிய செவிலியர்களின் திறமை, பணி நெறி, பல மொழிகளில் பேசும் ஆற்றல் ஆகியவற்றுக்காக அவர்களைத் தீவிரமாகப் பணியமர்த்தி வருகின்றன. எனினும், அனுபவமிக்க செவிலியர்கள் வெளியேறுவதுடன், இத்துறையில் புதிதாகச் சேர்வோரின் எண்ணிக்கையும் குறைந்து வருவதால் மலேசியப் பொதுத்துறையில் பாதிப்பு குறிப்பாகக் கடுமையாக உள்ளது.

செவிலியர்கள் ஏன் விலகுகிறார்கள்? ஊதியம், பணிச்சுமை, வேலை-வாழ்க்கை சமநிலை ஆகியவற்றின் தாக்கம்

இந்த நெருக்கடியின் மையத்தில் ஊதியம், பணிச்சுமை, வேலை-வாழ்க்கை சமநிலை தொடர்பான பிரச்சினைகள் உள்ளன. மலேசியப் பொதுத்துறையில் செவிலியருக்கான சராசரி தொடக்க ஊதியம் சுமார் RM1,800 (தோராயமாக USD 380). புதிய பணியாளர்கள், அதிகக் கவர்ச்சிகரமான அரசுப் பணியாளர் ஓய்வூதியத் திட்டத்துக்குப் பதிலாக, ஊழியர் சேமநிதி (EPF) திட்டத்தில் சேர்க்கப்படுகின்றனர். உயர்கல்வித் தகுதிகள் கொண்ட சிறப்புப் பிரிவு செவிலியர்களுக்கு, அடிப்படைப் பயிற்சிக்குப் பிந்தைய ஊக்கத்தொகையாக வெறும் RM100 மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது. வெளிநாடுகளில் வழங்கப்படும் RM3,000 அல்லது அதற்கு மேலான தொகையுடனும், ஆசியாவுக்குள்ளேயே தனியார் துறையில் வழங்கப்படும் RM500 உடனும் ஒப்பிடுகையில் இது மிகக் குறைவு.

இந்த ஊக்கத்தொகைகள் போதுமானவை அல்ல என்று மலாயன் செவிலியர் சங்கத் தலைவர் சையிதா அத்மான் வெளிப்படையாகக் கூறியுள்ளார். தற்போதைய சூழலில் இளைய தலைமுறையினர் செவிலியர் பணியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு குறைவு என அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். குறிப்பாக, தனியார் துறையிலும் வெளிநாடுகளிலும் அதிக ஊதியமும் நெகிழ்வான வேலை நேரமும் கிடைக்கும் நிலையில் இது உண்மை. பொது மருத்துவமனைகளில் பணிச்சுமையும் அதிகரித்து வருகிறது. செவிலியர்கள் தங்களின் முதன்மைப் பணிகளுடன் நிர்வாகப் பணிகளைச் செய்யவும், நோயாளிகளை இடமாற்றவும், தளவாடப் பணிகளைக் கையாளவும் அடிக்கடி கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். இவ்வாறு ஒரே நேரத்தில் பல பணிகளைச் செய்வது சோர்வையும் மனக்கசப்பால் ஏற்படும் பணித்தளர்ச்சியையும் உண்டாக்கி, இத்துறையை மேலும் கவர்ச்சியற்றதாக்குகிறது.

45 மணி நேர வேலைவாரம்: சர்ச்சைக்குரிய கொள்கை

2024ஆம் ஆண்டில், செவிலியர்கள் உட்பட அனைத்துப் பொதுப் பணியாளர்களுக்கும் ஒரே மாதிரியான 45 மணி நேர வேலைவாரத்தைப் பொதுச் சேவைத் துறை (JPA) நடைமுறைப்படுத்தியது. இதற்கு முன்பு செவிலியர்கள் வாரத்துக்கு 42 மணி நேரம் பணியாற்றினர். பணியாளர் பற்றாக்குறையைச் சமாளித்து, அதிகரித்து வரும் சுகாதாரத் தேவைகளை நிறைவேற்றும் நோக்கில் இந்தக் கொள்கை கொண்டுவரப்பட்டபோதும், முறைசார்ந்த பணிநேர மாற்றங்களைக் கொண்ட மருத்துவப் பணியின் தனித்துவமான சவால்களைக் கணக்கில் கொள்ளத் தவறியதாகப் பரவலாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆதரவு அல்லது ஊதியத்தில் உரிய அதிகரிப்பு இல்லாமல் வேலை நேரத்தை நீட்டிப்பது பணியாளர் மனநிலையை மேலும் பாதித்து, செவிலியர்கள் கூடுதலாகப் பணியிலிருந்து விலகத் தூண்டும் என்று நிபுணர்களும் செவிலியர் நல ஆதரவாளர்களும் கூறுகின்றனர். ஏற்கெனவே அழுத்தத்தில் உள்ள அமைப்பில், இந்த நடவடிக்கை “உணர்வற்றது; மிகுந்த ஆபத்தானது” என்றும், மேலும் பலர் பதவி விலக வழிவகுக்கலாம் என்றும் செனட்டர் டாக்டர் ஆர்.ஏ. லிங்கேஷ்வரன் எச்சரித்தார். பாதுகாப்பான, உயர்தர நோயாளிப் பராமரிப்பை வழங்க செவிலியர் நலன் இன்றியமையாதது என வலியுறுத்தி, கேலன் சுகாதார மற்றும் சமூகக் கொள்கை மையமும் இதே கவலைகளைத் தெரிவித்தது.

உலகளாவிய ஒப்பீடு: மலேசியாவின் நிலை என்ன?

செவிலியர் நலனுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் நாடுகளில், பொதுவாக வேலைவாரம் 36 முதல் 40 மணி நேரமாக உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக:

• ஐக்கிய இராச்சியம்: செவிலியர்கள் வாரத்துக்கு சுமார் 37.5 மணி நேரம் பணியாற்றுகிறார்கள். கூடுதல் நேரப் பணிக்கு கடுமையான விதிமுறைகளும் கட்டாய ஓய்வு இடைவேளைகளும் உள்ளன.
• ஆஸ்திரேலியா: வழக்கமான வேலைவாரம் 38 மணி நேரம். அளவுக்கு அதிகமான பணிநேரங்களுக்கு எதிரான பாதுகாப்புகளும் உள்ளன.
• சிங்கப்பூர்: செவிலியர்கள் பொதுவாக வாரத்துக்கு 40 மணி நேரம் பணியாற்றுகிறார்கள். களைப்பைக் குறைக்க நெகிழ்வான பணி அட்டவணைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
• அமெரிக்கா: 12 மணி நேரப் பணிமுறைகள் வழக்கத்தில் இருந்தாலும், மொத்த வாரப் பணிநேரம் பொதுவாக 36 முதல் 40 மணி நேரத்துக்குள் இருக்கும்.

மலேசியாவின் 45 மணி நேர வேலைவாரம் இந்த அளவுகோல்களை விட அதிகம். இதனால் பணித்தளர்ச்சி, நோயாளிப் பாதுகாப்பு, திறமையானவர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைக்கும் திறன் ஆகியவை குறித்த கவலைகள் எழுந்துள்ளன. நீண்ட பணிமுறைகளும் அதிக வேலை நேரம் கொண்ட வாரங்களும் செவிலியர்களிடையே பணித்தளர்ச்சி, தவறுகள், வேலையில் அதிருப்தி ஆகியவை அதிகரிப்பதுடன் தொடர்புடையவை என ஆய்வுகள் தொடர்ந்து காட்டுகின்றன.

பணித்தளர்ச்சியின் தாக்கம்: செவிலியர்களுக்கும் நோயாளிகளுக்கும் ஏற்படும் அபாயங்கள்

நீண்டகாலப் பணியிட மன அழுத்தத்தால் ஏற்படும் தொழில்சார் நிலையாகப் பணித்தளர்ச்சியை WHO அங்கீகரித்துள்ளது. செவிலியர்களுக்கு இது உணர்வுரீதியான சோர்வு, பணியின் மீது எதிர்மறையான அணுகுமுறை, தனிப்பட்ட சாதனை உணர்வு குறைதல் ஆகிய வடிவங்களில் வெளிப்படுகிறது. இதன் விளைவுகள் தீவிரமானவை: பரிவு குறைதல், பணிக்கு வராமல் இருப்பது அதிகரித்தல், பராமரிப்பின் தரம் குறைதல். வாரத்துக்கு 40 மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாகப் பணியாற்றும் செவிலியர்களுக்கு மனச்சோர்வு, பதற்றம், உடல் காயங்கள் ஏற்படும் அபாயம் அதிகம் என ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன.

நோயாளிப் பாதுகாப்பும் ஆபத்தில் உள்ளது. களைப்பு அறிவாற்றல் செயல்பாட்டைப் பாதித்து, தவறுகள் மற்றும் விபத்துகள் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பை அதிகரிக்கிறது. செவிலியர்-நோயாளர் விகிதம் குறைவாக இருப்பது அதிக இறப்பு விகிதம், கூடுதல் சிக்கல்கள், நீண்ட மருத்துவமனைத் தங்கல் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், அளவுக்கு அதிகமாகப் பணியாற்றும் செவிலியர்களால் நோயாளிகளுக்குத் தேவையான, அவர்கள் பெறத் தகுதியான பராமரிப்பை வழங்க முடியாது.

நெகிழ்வான வேலை நேரமும் சிறந்த ஊக்கத்தொகைகளும் ஏன் முக்கியம்?

ஆய்வுகளும் நிபுணர்களின் கருத்துகளும் தெளிவான தீர்வைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன: ஊதியத்தை மேம்படுத்துதல், நெகிழ்வான வேலை நேரத்தை வழங்குதல், ஆதரவான பணிச்சூழலை உருவாக்குதல் ஆகியவை செவிலியர்களைத் தக்கவைக்க இன்றியமையாதவை. மலேசியாவின் சேவைத் துறையில் பணியாளர்களைத் தக்கவைத்தல் குறித்த 2022ஆம் ஆண்டு ஆய்வில், வெகுமதியும் ஊதியமும் பணியாளர்கள் தொடர்ந்து பணியாற்றுவதற்கான மிக வலுவான முன்கணிப்புக் காரணிகளாக இருந்தன. அடுத்தடுத்த காரணிகளாக வேலை-வாழ்க்கை சமநிலையும் பணிச்சூழலும் அமைந்தன. செவிலியர்கள் தங்களின் பணி மதிக்கப்படுவதாகவும், நியாயமான ஊதியம் கிடைப்பதாகவும் உணரும்போது, அவர்கள் இத்துறையில் தொடர்ந்து பணியாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம்.

தாங்களே பணி அட்டவணையைத் தேர்வுசெய்தல், பணிமுறைகளைப் பரிமாறிக்கொள்ளுதல், பகுதி நேரப் பணியிடங்கள் போன்ற நெகிழ்வான ஏற்பாடுகள் செவிலியர்கள் தங்கள் நேரத்தைச் சிறப்பாக நிர்வகிக்கவும் பணித்தளர்ச்சியைக் குறைக்கவும் உதவுகின்றன. மலேசியாவின் செவிலியர் பணியாளர்களில் 90%க்கும் மேற்பட்டோர் பெண்கள் என்பதாலும், அவர்கள் தொழில்சார் பொறுப்புகளுடன் குடும்பப் பொறுப்புகளையும் அடிக்கடி ஏற்றிருப்பதாலும் இத்தகைய ஏற்பாடுகள் குறிப்பாக முக்கியம். வார இறுதி விடுப்பு, குழந்தைப் பராமரிப்பு உதவி போன்ற வேலை-வாழ்க்கை சமநிலையை ஆதரிக்கும் கொள்கைகள், பணித் திருப்தியிலும் பணியாளர்களைத் தக்கவைப்பதிலும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

பிராந்தியப் படிப்பினைகள்: சிங்கப்பூரின் ஏஞ்சல்ஸ் திட்டம்

பிராந்திய உதாரணங்கள் பயனுள்ள படிப்பினைகளை வழங்குகின்றன. சிங்கப்பூரில், பொதுத்துறைக்கு செவிலியர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைக்க, கட்டமைக்கப்பட்ட நிதி ஊக்கத்தொகைகளை வழங்கும் ஏஞ்சல்ஸ் திட்டத்தை அரசாங்கம் 2024ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தியது. செவிலியர்களுக்கு நான்கு முதல் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை $20,000 முதல் $30,000 வரை வழங்கப்படுகிறது. 20 ஆண்டுகளில் மொத்தம் $100,000 வரை பெறும் வாய்ப்பும் உள்ளது. நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகள், தொழில் வளர்ச்சி வாய்ப்புகள் போன்ற பணமல்லாத ஊக்கங்களும் இந்தத் திட்டத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன. இத்தகைய முழுமையான அணுகுமுறைகள் பணியாளர் நிலைத்தன்மையை உறுதிசெய்து, சுகாதாரச் சேவை வழங்கலின் விளைவுகளை மேம்படுத்தக்கூடும் என ஆரம்பகட்ட முடிவுகள் காட்டுகின்றன.

அடிப்படைக் காரணங்களுக்குத் தீர்வு காணுதல்: சேர்க்கைத் தகுதிகளைத் தளர்த்துவதைத் தாண்டி

பற்றாக்குறைக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், செவிலியர் பயிற்சித் திட்டங்களுக்கான சேர்க்கைத் தகுதிகளைத் தளர்த்துவது குறித்து மலேசிய சுகாதார அமைச்சகம் பரிசீலித்துள்ளது. இதனால் குறுகிய காலத்தில் புதிய செவிலியர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கலாம். ஆனால், இது தொழில்முறைத் தரங்களைக் குறைக்கும் அபாயம் இருப்பதாகவும், பணியிலிருந்து விலகுவதற்கான அடிப்படைக் காரணங்களுக்குத் தீர்வு காணாது என்றும் நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். தொழிலில் சேர்வதை எளிதாக்குவதற்குப் பதிலாக, ஊதியம், வேலைச் சூழல், தொழில் வளர்ச்சி வாய்ப்புகளை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என மலேசிய மருத்துவச் சங்கம் (MMA) வாதிடுகிறது.

செவிலியர் மாணவர் சேர்க்கையை அதிகரிக்கவும், புதிய தனியார் செவிலியர் கல்லூரிகள் தொடங்குவதற்கான தடையை நீக்கவும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. எனினும், ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் வேலை-வாழ்க்கை சமநிலையில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் இல்லாவிட்டால், பதவி விலகல் மற்றும் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லும் போக்கைத் தடுக்க இந்த நடவடிக்கைகள் போதுமானதாக இருக்காது.

பரந்த தாக்கங்கள்: பொருளாதார மற்றும் சமூக விளைவுகள்

செவிலியர் பற்றாக்குறை என்பது சுகாதாரப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது பரந்த பொருளாதார மற்றும் சமூக விளைவுகளையும் ஏற்படுத்துகிறது. செவிலியர்களின் நலனுக்கும் தேசியப் பொருளாதாரங்களின் நிலைத்தன்மைக்கும் இடையிலான தொடர்பைச் சர்வதேச செவிலியர் கவுன்சில் (ICN) சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. மலேசியாவின் எதிர்காலத்துக்கு, செவிலியர் பணியாளர்களில் முதலீடு செய்வது ஒரு மூலோபாயத் தேவையாகும். தீர்மானமாக நடவடிக்கை எடுக்கத் தவறினால், நோயாளிப் பராமரிப்பு பாதிக்கப்படும்; தனியார் சிகிச்சைக்குச் செலுத்த முடிவோருக்கும், அதிக அழுத்தத்தில் இயங்கும் பொதுச் சேவைகளைச் சார்ந்திருப்போருக்கும் இடையிலான ஏற்றத்தாழ்வு மேலும் ஆழமாகும்; பொது சுகாதார நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும் நாட்டின் மீள்திறனும் குன்றும்.

என்ன மாற்றப்பட வேண்டும்?

• போட்டித்தன்மை வாய்ந்த ஊதியம்: ஊதிய விகிதங்கள் அனுபவத்தையும் தகுதிகளையும் பிரதிபலிக்க வேண்டும். பணவீக்கம் மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஏற்ப அவற்றைத் தொடர்ந்து திருத்த வேண்டும்.
• நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகள்: தாங்களே பணி அட்டவணையைத் தேர்வுசெய்தல், பகுதி நேரப் பணி, போதிய ஓய்வு நேரம் ஆகியவற்றுக்கு கொள்கைகள் வழிவகுக்க வேண்டும்.
• ஆதரவான பணிச்சூழல்: மனநலச் சேவைகள், தொழில்முறை வளர்ச்சி, தொழில் முன்னேற்றம் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வது இன்றியமையாதது.
• மூலோபாயப் பணியாளர் திட்டமிடல்: பாலினப் பன்முகத்தன்மை, வயதான மக்கள்தொகையின் தேவைகள் உள்ளிட்ட செவிலியர் பணியின் தனித்துவமான சவால்களுக்கு ஏற்ப ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் பணியாளர் தக்கவைப்பு உத்திகள் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்.

இந்தச் சீர்திருத்தங்களைச் செயல்படுத்த அரசுத் துறைகள், சுகாதார நிறுவனங்கள், தொழில்முறைச் சங்கங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான ஒத்துழைப்பு முக்கியம். பொதுப் பணித்துறையிலிருந்து சுயாதீனமாகச் செயல்படும் சுகாதாரச் சேவைகள் ஆணையத்தை உருவாக்குவது முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. வேலை நேரம், ஊதியம், தொழில் முன்னேற்றப் பாதைகள் ஆகியவற்றுக்குத் துறைசார்ந்த பொருத்தமான கொள்கைகளை உருவாக்க இது உதவும்.

சுருக்கமாக

• தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால், 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் 60% பற்றாக்குறை ஏற்படலாம் என்ற கணிப்புடன், மலேசியா கடுமையான செவிலியர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது.
• குறைந்த ஊதியம், நெகிழ்வற்ற வேலை நேரம், அதிகரிக்கும் பணிச்சுமை ஆகியவை சிறந்த வாய்ப்புகளுக்காக வெளிநாடுகளுக்கும் தனியார் துறைக்கும் செவிலியர்கள் செல்லத் தூண்டுகின்றன.
• அண்மையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட 45 மணி நேர வேலைவாரம், பணித்தளர்ச்சியையும் பணியிலிருந்து விலகுவதையும் அதிகரிப்பதாகப் பரவலாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது.
• நெகிழ்வான வேலை நேரம், போட்டித்தன்மை வாய்ந்த ஊதியம், ஆதரவான பணிச்சூழல் ஆகியவை செவிலியர்களைத் தக்கவைக்க முக்கியம் என உலகளாவிய சிறந்த நடைமுறைகள் காட்டுகின்றன.
• சிங்கப்பூரின் ஏஞ்சல்ஸ் திட்டம் போன்ற பிராந்திய உதாரணங்கள், முழுமையான பணியாளர் தக்கவைப்பு உத்திகள் பயனளிப்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
• பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க, சிறந்த ஊக்கத்தொகைகள், நெகிழ்வான பணி அட்டவணை, மூலோபாயப் பணியாளர் திட்டமிடல் உள்ளிட்ட அமைப்புமுறைச் சீர்திருத்தங்கள் தேவை.
• மலேசியாவின் சுகாதாரம், மீள்திறன், பொருளாதார நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றுக்கு செவிலியர்களில் முதலீடு செய்வது இன்றியமையாதது.