மக்கள்தொகை நெருக்கடிக்கு மத்தியில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கும் தென் கொரியா; ஒருங்கிணைப்பில் சவால்கள்

மக்கள்தொகை நெருக்கடிக்கு மத்தியில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கும் தென் கொரியா; ஒருங்கிணைப்பில் சவால்கள்

வெளிநாட்டில் வசிப்போர் மக்கள்தொகையில் 5%ஐ நெருங்கும் நிலையில், உண்மையான உள்ளடக்கத்துக்கு ஆழமான சமூக மற்றும் சட்டச் சீர்திருத்தங்கள் தேவை என நிபுணர்களும் புலம்பெயர்ந்தோரும் கூறுகின்றனர்.

2024ஆம் ஆண்டில், தென் கொரியா அதன் நகரங்கள், பள்ளிகள், பணியிடங்களை மறுவடிவமைக்கும் மக்கள்தொகை மாற்றத்தைக் கண்டு வருகிறது. நாட்டின் மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 5%—சுமார் 2.73 மில்லியன் பேர்—தற்போது வெளிநாட்டினர். சாதனை அளவுக்குக் குறைந்த பிறப்பு விகிதத்தையும் சுருங்கிவரும் தொழிலாளர் படையையும் எதிர்கொள்ள அரசாங்கம் முயல்வதால், சமீப ஆண்டுகளில் இந்த எண்ணிக்கை வேகமாக அதிகரித்துள்ளது. வெளிநாட்டு மாணவர் சேர்க்கை 209,000 ஆக உயர்ந்துள்ளது; இது 2022ஆம் ஆண்டைவிட 25% அதிகம். கடந்த ஆண்டு, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை முதன்முறையாக 1 மில்லியனைக் கடந்தது. இருப்பினும், சியோலின் நியான் விளக்கொளி வீதிகளுக்கும் கே-பாப்பின் உலகளாவிய ஈர்ப்புக்கும் அடியில், நீண்டகால ஒருங்கிணைப்பைச் சவாலாக்கும் கடுமையான விசா விதிகள், சமூகத் தடைகள், பாகுபாடுக்கு எதிரான பாதுகாப்பின்மை ஆகியவற்றுடன் பல புதிய குடியேறிகள் போராடுகின்றனர்.

கொரிய மொழியில் சரளமாகப் பேசும், 27 வயதான பாரிஸ் நகரைச் சேர்ந்த குவெனெல் ஸ்டோர்ன், சியோலின் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் பணிபுரிந்து தென் கொரியரைத் திருமணம் செய்துகொண்டவர். அவரைப் போன்ற குடியிருப்பாளர்களுக்கு நிச்சயமற்ற நிலை தொடர்ந்து நிலவுகிறது. அதிக வெளிநாட்டினரை ஈர்க்க அரசாங்கம் முயற்சித்தாலும், வாய்ப்புகள் குறித்த வாக்குறுதி அன்றாட ஒதுக்கலும் அதிகார நடைமுறைத் தடைகளும் நிறைந்த யதார்த்தத்தால் அடிக்கடி மங்குவதால், பலரும் தங்கலாமா அல்லது வேறு இடத்துக்குச் செல்லலாமா என யோசிக்கின்றனர்.

தென் கொரியா ஏன் வெளிநாட்டினருக்குக் கதவுகளைத் திறக்கிறது?

20ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தென் கொரியாவின் வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சி, பெரும்பாலும் ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள்தொகையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், இப்போது நாடு மக்கள்தொகை நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது: பிறப்பு விகிதம் 0.75 ஆகச் சரிந்துள்ளது; இது உலகிலேயே மிகக் குறைந்த அளவாகும். மேலும், வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்கள்தொகை 2070ஆம் ஆண்டுக்குள் பாதியாகக் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. உற்பத்தி, வேளாண்மை, கட்டுமானம் ஆகிய துறைகளில் உள்ள வேலைகளை இளம் கொரியர்கள் அதிகமாகத் தவிர்ப்பதால், இத்துறைகளில் கடுமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுள்ளது.

இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ள, அரசாங்கம் படிப்படியாகக் குடியேற்றக் கட்டுப்பாடுகளைத் தளர்த்தி, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களையும் மாணவர்களையும் ஈர்க்கும் கொள்கைகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. 2003ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட வேலைவாய்ப்பு அனுமதி முறை (EPS), முக்கியமாக உள்ளூர் மக்கள் தவிர்க்கும் துறைகளில் குறைந்த திறன் தேவைப்படும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் சட்டப்பூர்வமாக நாட்டுக்குள் வர அனுமதிக்கிறது. 2028ஆம் ஆண்டுக்குள் வெளிநாட்டு மாணவர் சேர்க்கையை 300,000 ஆக உயர்த்த இலக்கு நிர்ணயித்து, அவர்களையும் ஈர்க்கும் முயற்சி நடைபெறுகிறது. பொருளாதாரத்தை நிலைநிறுத்தவும் முதியோர் அதிகமுள்ள சமூகத்துக்கு ஆதரவளிக்கவும் இந்த நடவடிக்கைகள் அவசியமானவையாகக் கருதப்படுகின்றன.

வெளிநாட்டினர் கொரிய சமூகத்தில் எவ்வாறு ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றனர்?

வெளிநாட்டினரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தாலும், சமூக ஒருங்கிணைப்பு சிக்கலானதும் சீரற்றதுமான செயல்முறையாகவே உள்ளது. பன்முகக் கலாசாரத்தை அணுகும் தென் கொரியாவின் முறை கவனமாக நிர்வகிக்கப்படுகிறது. அரசாங்கம் நடத்தும் திட்டங்கள் மொழி உதவி, பள்ளிக்குப் பிந்தைய வழிகாட்டுதல், உள்ளூர் தலையீடுகள் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகின்றன; குறிப்பாக, “பன்முகக் கலாசார மண்டலங்கள்” எனக் குறிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் இவை செயல்படுத்தப்படுகின்றன. வெளிநாட்டினர் அதிக விகிதத்தில் வசிக்கும் நகரங்களில் முதன்மையான அன்சான், இத்தகைய முயற்சிகளுக்கான சோதனைக் களமாக உள்ளது.

அன்சானில் உள்ள லாப நோக்கற்ற ஆதரவு மையமான ஹோப்365-இல், வங்கிக் கணக்கு தொடங்குவது முதல் கொரிய மதிப்பீடுகள் மற்றும் சட்டங்களைப் புரிந்துகொள்வது வரை பலவற்றை உள்ளடக்கிய, 18 மொழிகளில் ஆரம்பகட்டத் தகவமைப்புப் பயிற்சிகள் வழங்கப்படுகின்றன. சமூக மையங்கள் கொரிய மொழி வகுப்புகள், சமூகச் சேவைகள், பன்மொழி நூலகங்கள் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றன. அன்றாட வாழ்க்கையைப் புதிய குடியேறிகள் எளிதாக எதிர்கொள்ளவும், சமூகத்தில் தமக்கென ஓர் இடம் இருப்பதாக உணரவும் இந்த முயற்சிகள் உதவுகின்றன.

நீதித்துறை அமைச்சின் குடியேற்ற ஒருங்கிணைப்புப் பிரிவைச் சேர்ந்த பார்க் சாங்-ஹ்யுன், அரசாங்கத்தின் இலக்குகளை விளக்குகிறார்:

புலம்பெயர்ந்தோரின் குழந்தைகள் கொரிய சமூகத்தில் சமமான வாய்ப்புகளைப் பெற வேண்டும் என்பதே எங்கள் விருப்பம். அவர்கள் சமூகத்துடன் நன்றாகப் பொருந்தி, கலாசார ரீதியாகவும் வசதியாக உணர வேண்டும்; அப்போதுதான் அவர்களால் தங்கள் திறன்களையும் ஆற்றல்களையும் வெளிப்படுத்த முடியும்.

ஆனால், இந்த முயற்சிகள் அடிப்படையிலேயே ஒருதலைப்பட்சமானவை என்றும், குடியேறிகளுக்குக் கற்பிப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றனவே தவிர, அவர்களை வரவேற்கும் சமூகத்துடன் பரஸ்பரப் புரிதலை வளர்ப்பதில் கவனம் செலுத்தவில்லை என்றும் விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். கொரியா சுகாதாரம் மற்றும் சமூக விவகாரங்கள் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த யுன்க்யுங் க்வாக் கூறுகிறார்:

கொரியர்கள் புலம்பெயர்ந்தோரைத் தற்காலிகத் தொழிலாளர்களாகவோ பொருளாதாரக் கருவிகளாகவோ மட்டும் பார்க்காமல், சமூகத்தின் சம உரிமையுள்ள உறுப்பினர்களாகக் கருதுகிறார்களா என்பதே உண்மையில் முக்கியம். கருவி சார்ந்த பார்வையைக் கடந்து, பகிரப்பட்ட சமூக உணர்வை உண்மையாக உருவாக்குவதே பொருளுள்ள ஒருங்கிணைப்புக்கான அடுத்த முக்கியமான படியாகும்.

நீண்டகால ஒருங்கிணைப்புக்கான தடைகள்: விசா விதிகள், பாகுபாடு, சமூக அணுகுமுறைகள்

வேலைவாய்ப்பு அனுமதி முறையும் பிற விசா திட்டங்களும் வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரித்து, அனுமதியற்ற குடியேற்றத்தைக் குறைத்துள்ளன. அதேவேளை, அவை குறிப்பிடத்தக்க கட்டுப்பாடுகளையும் விதிக்கின்றன. பெரும்பாலான வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் குறிப்பிட்ட முதலாளிகளுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால், வேலையை மாற்றுவதோ சுரண்டலில் இருந்து தப்பிப்பதோ கடினமாகிறது. ஊதியத்தை வழங்காமல் இருப்பது, பணியிடத் துன்புறுத்தல், உடல்ரீதியான வன்முறை உள்ளிட்ட புகார்கள் அரிதானவை அல்ல. 2024ஆம் ஆண்டில் லித்தியம் மின்கலத் தொழிற்சாலையில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 23 தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்தனர்; அவர்களில் பெரும்பாலோர் சீனக் குடிமக்கள். வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் அளவுக்கு மீறிய ஆபத்துகளை இந்தத் துயரச் சம்பவம் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது.

முக்கியமாக தென்கிழக்கு ஆசியாவைச் சேர்ந்த பெண்களான திருமணக் குடியேறிகளும் தனித்துவமான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். பலரும் உயர்ந்த எதிர்பார்ப்புகளுடன் வந்தாலும், புதிய குடும்பங்களில் மொழித் தடைகள், கலாசாரப் புரிதல் குறைபாடுகள், முரண்பட்ட எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றைச் சந்திப்பதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. கொரியாவின் கன்பூசிய மதிப்பீடுகளும், ஒரே இனத்தன்மைக்கு இன்னும் அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவமும் சமூக ஒருங்கிணைப்பை மேலும் சிக்கலாக்குகின்றன; இதனால் பன்முகக் கலாசாரக் குடும்பங்கள் எதிர்ப்பையும் தனிமையையும் சந்திக்க நேரிடலாம்.

விரிவான பாகுபாடு எதிர்ப்புச் சட்டங்கள் இன்னும் இல்லாததால், அன்றாட வாழ்விலோ வங்கி மற்றும் வீட்டு வசதி போன்ற துறைகளிலோ பாகுபாட்டைச் சந்திக்கும் குடியேறிகளுக்கு அதை எதிர்கொள்ளும் வழிகள் குறைவாக உள்ளன. 2024ஆம் ஆண்டு ஆய்வில், 61%க்கும் அதிகமான கொரியர்கள் தங்கள் அக்கம்பக்கத்தில் வெளிநாட்டினர் வசிப்பதை “இயல்பானது” எனக் கருதுவதாகத் தெரியவந்தது. எனினும், சூழல் மற்றும் குடியேறிகளின் வகையைப் பொறுத்து ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மை பெரிதும் மாறுகிறது. தற்காலிகத் தொழிலாளர்களைவிட நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களுக்கு சமூக நலன்கள் வழங்குவதை ஆதரிப்போர் அதிகம். குற்றச்செயல்கள், பொதுச் செலவுகள், வேலைப் போட்டி குறித்த கவலைகளும் தொடர்கின்றன.

கல்வியும் சமூகத்தில் சொந்த இடம் பெறுவதற்கான சவாலும்

தென் கொரியப் பள்ளிகள் ஒருங்கிணைப்பு முயற்சிகளில் முன்னணியில் உள்ளன; குறிப்பாக பன்முகக் கலாசார மண்டலங்களில் இத்தகைய முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. மொழி உதவியும் பள்ளிக்குப் பிந்தைய வழிகாட்டுதலும் வெளிநாட்டுக் குழந்தைகள் தகவமைத்துக்கொள்ள உதவுகின்றன. இருப்பினும், தடைகள் நீடிக்கின்றன. பல மாணவர்கள் கொரிய மொழியுடன் போராடுகின்றனர்; கலாசார வேறுபாடுகளும் குறைவான ஆதரவு அமைப்புகளும் சமூக ஒருங்கிணைப்புக்குத் தடையாகின்றன. பல்கலைக்கழகங்களில், வெளிநாட்டு மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும் நண்பர்களை உருவாக்குவதிலும் வளாக வாழ்க்கையில் முழுமையாகப் பங்கேற்பதிலும் சிரமங்களைத் தெரிவிக்கின்றனர். ஒருங்கிணைவதில் தயக்கம் இரு தரப்பிலும் காணப்படுகிறது.

வெற்றிக் கதைகளும் இருக்கின்றன. சியோலுக்கு அருகிலுள்ள கோஞ்சியாம் நடுநிலைப் பள்ளியில் படித்த சில வெளிநாட்டு மாணவர்கள், இலக்கு நோக்கிய ஆதரவின் உதவியுடன் ஆசிரியர்களாகியுள்ளனர் அல்லது பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்துள்ளனர். இருப்பினும், பலருக்கு சமூகத்தில் சொந்த இடம் பெறுவதற்கான பாதை சவால்கள் நிறைந்ததாக உள்ளது; விரைவாக உள்ளூர் சமூகத்துடன் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற அழுத்தம் தாங்க முடியாததாக இருக்கலாம்.

திருமணக் குடியேறிகளும் பன்முகக் கலாசாரக் குடும்பங்களும்: நம்பிக்கைக்கும் நெருக்கடிக்கும் இடையில்

குறிப்பாக பிற ஆசிய நாடுகளைச் சேர்ந்த பெண்களுக்கு, தென் கொரியாவில் குடியேறுவதற்கான முக்கிய வழிகளில் ஒன்றாகத் திருமணக் குடியேற்றம் மாறியுள்ளது. புதிய கலாசாரம் மற்றும் மொழிக்குத் தகவமைத்துக்கொள்வதோடு, சிக்கலான குடும்ப உறவுகளையும் கையாள வேண்டிய இரட்டைச் சுமையை இப்பெண்கள் அடிக்கடி எதிர்கொள்கின்றனர். கலாசாரத் தகவமைப்பால் ஏற்படும் மன அழுத்தம், சமூகத் தனிமை, கணவர்களிடமிருந்தும் பரந்த சமூகத்திடமிருந்தும் புரிதல் இல்லாமை ஆகியவற்றை பலர் அனுபவிப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

குடியேறிகள் உள்ளூர் பழக்கவழக்கங்களை விரைவாக ஏற்று, அதிகம் வெளிப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற கொரிய சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்பு காலாவதியானதாகக் கருதப்படுவது அதிகரித்து வருகிறது. குடியேறிகளும் உள்ளூர் மக்களும் ஒருவரையொருவர் பாதித்து, பரஸ்பர மரியாதையையும் கலாசாரப் பரிமாற்றத்தையும் வளர்க்கும் “நியாயமான ஒருங்கிணைப்பு” மாதிரியை நிபுணர்கள் ஆதரிக்கின்றனர். உணவு மற்றும் மொழிப் பகிர்வு நிகழ்ச்சிகள் போன்ற அடிமட்ட முயற்சிகள், சமூகங்களுக்கிடையே பாலங்களை அமைப்பதற்கான நம்பிக்கையளிக்கும் வழிகளாக உருவாகி வருகின்றன.

வட கொரிய அகதிகள்: தனித்துவமான ஒருங்கிணைப்புப் பயணம்

தென் கொரியாவின் ஒருங்கிணைப்பு நிலவரத்தில் வட கொரிய அகதிகள் தனித்துவமான இடத்தைப் பெறுகின்றனர். அவர்களுக்கு குடியுரிமை வழங்கப்பட்டு, அரசின் ஆதரவும் கிடைக்கிறது. எனினும், அவர்களின் பயணத்தில் பொருளாதார, சமூக, கலாசாரத் தடைகள் உள்ளன. பேச்சு உச்சரிப்பின் அடிப்படையிலான பாகுபாடு, அரசியல் விசுவாசம் குறித்த சந்தேகம், கல்வி அமைப்பில் உள்ள சிரமங்கள் ஆகியவை பொதுவானவை. கொள்கைகளில் முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், பல வட கொரியர்கள் நல்ல ஊதியம் கிடைக்கும் வேலைகளைப் பெறப் போராடுவதுடன், தொடர்ந்து சமூகத் தனிமையையும் எதிர்கொள்கின்றனர்.

வட கொரியா-தென் கொரியா மன ஒருங்கிணைப்பு மையத்தின் இணை இயக்குநர் கிம் சுங்-க்யுங் விளக்குகிறார்:

பொருளாதார மற்றும் சட்ட ரீதியான மேம்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், கலாசாரப் பாகுபாடு குறிப்பிடத்தக்க பிரச்சினையாகவே உள்ளது. ஒருங்கிணைப்பு முயற்சிகளில் அரசுத் துறைகளும் லாப நோக்கற்ற அமைப்புகளும் தொடர்ந்து வழங்கும் ஆதரவு அடங்கும். தென் கொரியர்களிடையே புரிதலையும் பரிவையும் வளர்க்கும் கல்வித் திட்டங்களும் இதில் பெரும்பாலும் இடம்பெறுகின்றன.

கொள்கை விவாதங்கள்: தொழிலாளர் தேவையைத் தாண்டி உண்மையான உள்ளடக்கத்தை நோக்கி

வெளிநாட்டினரைத் தொழிலாளர் பற்றாக்குறைக்கான தீர்வுகளாக மட்டும் பார்க்கும் அணுகுமுறையைத் தாண்டி, தென் கொரியாவின் குடியேற்றக் கொள்கை செல்ல வேண்டும் என நிபுணர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் அதிகரித்த அளவில் வலியுறுத்துகின்றனர். கொரியா குடியேற்றச் சட்டச் சங்கத்தின் தலைவர் மூன் ஜே-வான், குடியேறிகளைப் பொருளாதார ரீதியாக மட்டுமன்றி, கலாசார ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் பங்களிக்கும் முழுமையான சமூக உறுப்பினர்களாக அங்கீகரிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறார். குடியேறிகளின் உரிமைகளைப் பாதுகாத்து, நிலையான வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும் சமநிலையான சட்ட அமைப்புக்கு அவர் அழைப்பு விடுக்கிறார்.

குடியேற்ற ஆய்வு மற்றும் பயிற்சி மையத்தின் ஆய்வாளர் லீ சாங்-வான் சுட்டிக்காட்டுவதாவது: பெரும்பாலான வேலை விசாக்கள் குறைந்த திறன் தேவைப்படும் குறுகியகால வேலைகளுக்காக வழங்கப்படுகின்றன; நிரந்தரக் குடியிருப்பு அல்லது குடியுரிமை பெறுவதற்கான வழிகள் மிகக் குறைவு. சுமார் 180,000 நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களில் பெரும்பாலோர் கொரிய வம்சாவளியினர் அல்லது திருமணக் குடியேறிகள். திறன் அல்லது தொழில்முனைவு வழியாகக் குடியிருப்பு உரிமை பெறுவோர் சிறுபான்மையினரே.

யோன்சே பல்கலைக்கழகத்தின் கலாசார மானுடவியல் பேராசிரியர் கிம் ஹ்யுன்-மீ, முற்போக்கான சட்டக் கட்டமைப்புகளுக்கும் நடைமுறையில் உள்ள ஒருங்கிணைப்பு அணுகுமுறைகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆஸ்திரேலியாவைப் போன்ற புள்ளிகள் அடிப்படையிலான குடியிருப்பு முறையை அவர் ஆதரிக்கிறார். கல்வி மற்றும் பணி அனுபவத்தின் மூலம் குடியேறிகள் நிரந்தரக் குடியிருப்பு உரிமையைப் பெற அத்தகைய முறை வழிவகுக்கும். கட்டுமானம், கப்பல் கட்டுதல் போன்ற துறைகளில் பணிபுரியும் குடியேறிகளுக்கு ஆதரவளிக்கவும், குடியுரிமை மற்றும் ஒருங்கிணைப்புக்கான தெளிவான பாதையை உருவாக்கவும் இத்தகைய சீர்திருத்தங்கள் அவசியம் என அவர் வாதிடுகிறார்.

சர்வதேச ஒப்பீடுகளும் உள்ளூர் புதுமைகளும்

தென் கொரியாவின் ஒருங்கிணைப்புச் சவால்கள் அந்நாட்டுக்கு மட்டும் உரியவை அல்ல. பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பின் (OECD) நாடுகள் முழுவதும், தொழிலாளர் சந்தைத் தேவைகள், சமூக ஒற்றுமை, குடியேறிகளின் உரிமைகள் ஆகியவற்றை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துவது என நாடுகள் போராடி வருகின்றன. சமூக ஒருங்கிணைப்பில் அதிக கவனம் செலுத்துதல், பாகுபாட்டை எதிர்த்தல், வீடு மற்றும் வேலைவாய்ப்புக்கான அணுகலை மேம்படுத்துதல் ஆகியவை அண்மைய போக்குகளில் அடங்கும். நிலையான ஒருங்கிணைப்புக்கு பொருளாதாரப் பங்கேற்பு மட்டும் போதாது என்பதை உணர்த்தும் வகையில், பல நாடுகள் குடியுரிமைச் சட்டங்களைப் புதுப்பித்து, குடிமைப் பங்கேற்பு நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்தி வருகின்றன.

உள்ளூர் கூட்டாண்மைகளும் புதுமையான அணுகுமுறைகளும் கவனம் பெற்று வருகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, ஐரோப்பியக் கவுன்சிலின் கலாசாரங்களுக்கு இடையிலான நகரங்கள் திட்டம், உள்ளடக்கிய நிர்வாகத்தையும் சேவைகளையும் உருவாக்க நகராட்சிகளுக்கு ஆதரவளிக்கிறது. தென் கொரியாவின் “பன்முகக் கலாசாரச் சோதனைக் களமான” அன்சான், தனது அனுபவங்களைச் சர்வதேச அளவில் பகிர்ந்துள்ளது. அறிவுப் பரிமாற்றமும் சமூகங்களால் முன்னெடுக்கப்படும் தீர்வுகளும் அளிக்கும் மதிப்பை அந்த அனுபவங்கள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

நீடித்த ஒருங்கிணைப்புக்கு என்ன மாற வேண்டும்?

முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், குறிப்பிடத்தக்க தடைகள் நீடிக்கின்றன. விரிவான பாகுபாடு எதிர்ப்புச் சட்டங்கள் இன்னும் இல்லை; பல குடியேறிகளுக்கு நிரந்தரக் குடியிருப்பு அல்லது குடியுரிமை பெறுவதற்கான தெளிவான வழியும் கிடையாது. பல தசாப்தங்களாக நிலவிய ஒரே இனத்தன்மை சார்ந்த சமூக அணுகுமுறைகள் மெதுவாகவே மாறுகின்றன. குடியேறிகளும் உள்ளூர் மக்களும் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் கற்றுக்கொண்டு, பகிரப்பட்ட சமூக உணர்வை உருவாக்கும் பரஸ்பரத் தகவமைப்பின் முக்கியத்துவத்தை நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

அடிமட்ட முயற்சிகள், குடியேறிகளின் அதிகரித்த குடிமைப் பங்கேற்பு, விசா மற்றும் குடியிருப்புக் கொள்கைகளில் சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவை மேலும் உள்ளடக்கிய சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான முக்கியப் படிகளாகக் கருதப்படுகின்றன. தென் கொரியா தொடர்ந்து மாறிவரும் நிலையில், வெளிநாட்டினரைத் தற்காலிகத் தொழிலாளர்களாக மட்டும் கருதுவதைக் கடந்து, நாட்டின் எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்புவதில் அவர்களைப் பங்காளிகளாக ஏற்றுக்கொள்வதே சவாலாக இருக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தொழிலாளர் பற்றாக்குறையும் மக்கள்தொகைச் சரிவும் காரணமாக, தென் கொரியாவின் மக்கள்தொகையில் வெளிநாட்டினர் தற்போது கிட்டத்தட்ட 5% ஆக உள்ளனர்.
• அரசுத் திட்டங்கள் மொழி உதவி மற்றும் தகவமைப்பில் கவனம் செலுத்துகின்றன; ஆனால் ஒருங்கிணைப்பு சீரற்றதாகவும் பெரும்பாலும் ஒருதலைப்பட்சமாகவும் உள்ளது.
• வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் கட்டுப்பாடுகள் நிறைந்த விசா விதிகள், பணியிடச் சுரண்டல், நிரந்தரக் குடியிருப்பு அல்லது குடியுரிமை பெறுவதற்கான குறைந்த வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர்.
• இலக்கு நோக்கிய ஆதரவு இருந்தபோதிலும், திருமணக் குடியேறிகளும் வட கொரிய அகதிகளும் தனித்துவமான சமூக மற்றும் கலாசாரச் சவால்களைச் சந்திக்கின்றனர்.
• விரிவான பாகுபாடு எதிர்ப்புச் சட்டங்கள் இன்னும் இல்லை; குடியேறிகளின் வகை மற்றும் சூழலைப் பொறுத்து சமூக ஏற்பு மாறுபடுகிறது.
• புள்ளிகள் அடிப்படையிலான குடியிருப்பு முறைகள், குடியேறிகளின் அதிகரித்த குடிமைப் பங்கேற்பு உள்ளிட்ட விரிவான சீர்திருத்தங்களுக்கு நிபுணர்கள் அழைப்பு விடுக்கின்றனர்.
• நிலையான ஒருங்கிணைப்புக்கு கொள்கைப் புதுமையும் சமூக அணுகுமுறைகளில் மாற்றமும் இரண்டும் தேவை என்பதைச் சர்வதேச ஒப்பீடுகள் காட்டுகின்றன.