தென் கொரியாவின் ‘ஓய்வில் இருக்கும்’ இளைஞர்கள் மனச்சோர்வு, மாறும் ஆட்சேர்ப்பு நடைமுறைகள், கடுமையான ஊதிய இடைவெளி ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர்

ஏன் அதிகமான இளம் கொரியர்கள் வேலையிலிருந்து விலகுகிறார்கள்

தென் கொரியாவில் இதுவரை இல்லாத எண்ணிக்கையில் இளைஞர்கள் வேலையையும் வேலை தேடுவதையும் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைத்துள்ளனர். 2025 ஜூலையில், இருபது வயதுகளில் உள்ள சுமார் 421,000 பேர் வெறுமனே ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருப்பதாகத் தெரிவித்ததை கொரியா புள்ளிவிவரத் துறை கணக்கிட்டது. குறிப்பிட்ட காரணமின்றி வேலை செய்யாமலும், தீவிரமாக வேலை தேடாமலும் இருப்பவர்களைக் குறிக்க அதிகாரப்பூர்வ ஆய்வுகளில் பயன்படுத்தப்படும் சொல் இது. அவர்களில் பலர் பல்கலைக்கழகப் பட்டம் பெற்றவர்கள்; ஏற்கெனவே பயிற்சிப் பணிகளிலும் குறுகியகால ஒப்பந்தப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டவர்கள். அவர்களின் இடைவேளை கவலையற்றதாக இருப்பதில்லை. இடைவிடாத அழுத்தம், கடுமையான ஆட்சேர்ப்புச் சோதனைகள், ஒரே தவறான முடிவு தங்கள் வாழ்க்கைப் பாதையையே தீர்மானித்துவிடும் என்ற அச்சம் ஆகியவற்றைச் சமாளிக்கும் வழியாகவே பலர் இதைக் கருதுகின்றனர்.

டஜன் கணக்கான விண்ணப்பங்களை அனுப்பி, இறுதிச் சுற்று நேர்காணல்கள்வரை முன்னேறியும் மீண்டும் மீண்டும் நிராகரிக்கப்பட்ட பட்டதாரியான பார்க் மின்-ஜினின் கதை போன்றவை பொதுவானவை. பல ஆண்டுகள் கடினமான தேர்வுகள், வரிசையாகப் பாடத்துக்கு அப்பாற்பட்ட செயல்பாடுகள், நீண்ட ஆட்சேர்ப்புச் சுற்றுகள் ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு அவர் வேலை தேடுவதை நிறுத்தினார். நண்பர்களும் குடும்பத்தினரும் இதை ஓய்வு என்று அழைக்கலாம். ஆனால் அதில் பெரும்பகுதி சோர்வாகவும் நிச்சயமற்றதாகவுமே உணரப்படுகிறது. இந்தப் பரந்த நிலைமை, திடீரென ஏற்பட்ட சோம்பேறித்தனத்தின் வெளிப்பாடு அல்ல; கட்டமைப்பு சார்ந்த சவாலைக் காட்டுகிறது.

‘வெறுமனே ஓய்வெடுத்தல்’ என்பதன் பொருள், அது எவ்வாறு அளவிடப்படுகிறது

‘வெறுமனே ஓய்வெடுத்தல்’ என்பது பொருளாதாரச் செயல்பாட்டில் ஈடுபடாதவர்களுக்கான தென் கொரியாவின் அதிகாரப்பூர்வ வகைப்பாட்டின் ஒரு பகுதியாகும். வேலையில் இல்லாதவர்கள், வேலை தேட முயற்சிக்காதவர்கள், கல்வி, பராமரிப்புப் பொறுப்பு அல்லது உடல்நலக் குறைவு போன்ற குறிப்பிட்ட காரணங்களைக் கூறாதவர்கள் இதில் அடங்குவர். இந்தக் குழு, கல்வி, வேலைவாய்ப்பு அல்லது பயிற்சியில் இல்லாதவர்களைக் குறிக்கும் உலகளாவிய NEET கருத்துடன் ஓரளவு ஒத்துப்போகிறது. இருப்பினும், ஆய்வில் பங்கேற்பவர்கள் ஓய்வெடுப்பதையே தங்களின் காரணமாகத் தேர்ந்தெடுப்பதால், கொரியாவில் பயன்படுத்தப்படும் ஆய்வு மொழி இதைவிடக் குறுகிய பொருளைக் கொண்டது. இந்தப் பிரிவில் உள்ள பலர் முன்பு வேலை செய்தவர்களும் பட்டம் பெற்றவர்களும் ஆவர். மீண்டும் முயற்சிக்கும் முன் ஓய்வெடுக்கவோ, தங்கள் பாதையை மறுபரிசீலனை செய்யவோ இந்த இடைவேளை உதவுவதாக அவர்கள் பெரும்பாலும் கூறுகின்றனர்.

எண்ணிக்கைகளும் சமீபத்திய சாதனை அளவும்

2025 ஜூலையில் பதிவான மொத்த எண்ணிக்கை, இருபது வயதுகளில் உள்ளவர்கள் ஓய்வெடுப்பதாகத் தெரிவித்த எண்ணிக்கையில் இதுவரை இல்லாத அளவை எட்டியது. கொரிய தொழிலாளர் தரவுகள் குறித்த சர்வதேசச் செய்திகளின்படி, இந்த எண்ணிக்கை பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பைவிட சுமார் 58 சதவீதம் அதிகம். இளைஞர் மக்கள் தொகை குறைந்துவரும் நிலையிலும், ஓய்வெடுப்பதாகக் கூறும் இளம் வயதினரின் எண்ணிக்கை உயர்ந்துள்ளதாகத் தனியான உள்ளூர் செய்திகளும் தெரிவிக்கின்றன. இந்தப் போக்கு தொடர்ந்து நீடிக்கிறது; ஆட்சேர்ப்பில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களுடனும், மீண்டும் மீண்டும் வேலை தேடும் சுற்றுகளுடனும் இது தொடர்புபட்டுள்ளது. பலர் இதை மீண்டும் வேலை தேடுவதால் ஏற்படும் சோர்வு என விவரிக்கின்றனர்.

இளைஞர்களை இடைநிறுத்தத் தூண்டும் அழுத்தங்கள்

இதன் வேர்கள் இளம் வயதிலேயே தொடங்குகின்றன. தரவரிசைகள், தேசியப் பல்கலைக்கழக நுழைவுத் தேர்வான சுனுங், குறைந்த எண்ணிக்கையிலான புகழ்பெற்ற பல்கலைக்கழக இடங்களுக்கான கடும் போட்டி ஆகியவற்றால் வடிவமைக்கப்பட்ட அதீத அழுத்தமிக்க கல்வி முறையில் தென் கொரிய மாணவர்கள் வளர்கின்றனர். குடும்பங்கள் தனியார் மாலைநேரப் பயிற்சி நிலையங்களில் பெருமளவு முதலீடு செய்கின்றன. ஒவ்வொரு தேர்வு மதிப்பெண்ணும், பாடத்துக்கு அப்பாற்பட்ட ஒவ்வொரு செயல்பாடும், ஒவ்வொரு பயிற்சிப் பணியும் குறுகிய வெற்றியின் வரையறையை நோக்கியே அமைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை இளைஞர்கள் பலர் உள்வாங்கிக் கொள்கின்றனர். பட்டம் பெறும் நேரத்தில், பலர் தகுதிச் சான்றுகளைச் சேர்த்திருந்தாலும் முற்றிலும் சோர்ந்துபோயிருக்கின்றனர்.

பள்ளியிலிருந்து வேலைக்குச் செல்லும் கடினமான பாதை

ஆட்சேர்ப்பு நடைமுறையே கட்டுரைகள், திறனறித் தேர்வுகள், நிரலாக்க அல்லது வழக்காய்வுத் தேர்வுகள், பல சுற்று நேர்காணல்கள் என நீண்ட போட்டியாக இருக்கலாம். விண்ணப்பதாரர்கள் டஜன் கணக்கான சுயவிவரங்களை அனுப்பி, இறுதிச் சுற்றுகள்வரை முன்னேறியும் வெறுங்கையுடன் திரும்ப நேரிடலாம். இந்தச் சுழற்சி மீண்டும் தொடர்கிறது; அதனுடன், இடைவிடாத மதிப்பீட்டின் அழுத்தமும் தொடர்கிறது. சிலர் தங்களின் எதிர்காலத்தைப் பல ஆண்டுகளுக்கு முடக்கிவிடும் என்று அஞ்சும் முதல் வேலைவாய்ப்பில் சமரசம் செய்வதைவிட, வேலை தேடுவதை நிறுத்திவிடும் அளவுக்கு சோர்வு அதிகரிப்பதாக ஆய்வுகளும் உள்ளூர் செய்திகளும் தெரிவிக்கின்றன.

முதல் வேலைக்கும் பெரிய நிறுவனங்களின் பெயருக்கும் ஏன் அளவுக்கு மீறிய முக்கியத்துவம்

கொரியாவில் முதல் வேலை வழங்குநரின் பெயரோ பல்கலைக்கழகத்தின் மதிப்போ, நீண்ட காலத்துக்கு ஒருவரின் சுயவிவரத்தைப் பின்தொடரலாம். அதிக ஊதியம், மேம்பட்ட பலன்கள், சிறந்த பயிற்சி ஆகியவற்றை வழங்கும் பெரிய நிறுவனங்களையே பல விண்ணப்பதாரர்கள் இலக்காகக் கொள்கின்றனர். குறைந்த ஊதியம், பலவீனமான பணியாளர் பலன்கள் அல்லது நெகிழ்வற்ற பணிச்சூழல் காரணமாகச் சிறிய மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களின் வேலைவாய்ப்புகள் ஆபத்தானவையாகக் கருதப்படுகின்றன. எதிர்கால வாய்ப்புகளைக் குறைத்துவிடும் என நம்பும் பதவியில் சேர்ந்துகொள்ளத் தயங்குவதாகப் பலர் கூறுகின்றனர். இதன் விளைவாக, மாதக்கணக்கில் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தாலும் சிறந்த வாய்ப்புக்காகக் காத்திருப்பது பரவலான உத்தியாகியுள்ளது.

நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான ஊதிய, பணியாளர் பலன் இடைவெளி

பெரிய நிறுவனங்களை விரும்புவதற்குப் பின்னால் ஊதியம் மற்றும் வேலைப் பாதுகாப்பில் ஆழமான பிளவு உள்ளது. சிறிய நிறுவனங்களுக்கும் பெரிய நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான ஊதிய வேறுபாடு கணிசமானது என்று தொழிலாளர் ஆய்வுகளும் செய்திகளும் தொடர்ந்து குறிப்பிடுகின்றன. பெரிய வேலை வழங்குநர்கள் பொதுவாக அதிக அடிப்படை ஊதியம், செயல்திறன் போனஸ், சிறந்த விடுப்பு வசதிகள், தெளிவான பதவி உயர்வுப் பாதைகள் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றனர். சிறிய நிறுவனங்களால் இத்தகைய சலுகைகளை வழங்குவது கடினம்; பயிற்சிச் செலவைக் குறைப்பதற்காக அனுபவமுள்ளவர்களைப் பணியமர்த்தவும் அவை பெரும்பாலும் முயல்கின்றன. இதனால் இளம் பட்டதாரிகள் இருதலைக் கொள்ளி நிலையில் சிக்குகின்றனர். வேலை கிடைக்க அனுபவம் தேவை; அனுபவம் பெற வேலை கிடைக்க வேண்டும்.

சிறிய நிறுவனங்களும் பெருநிறுவனக் குழுமங்களும்

பல்கலைக்கழகச் செய்திகளும் உள்ளூர் தொழிலாளர் ஆய்வுகளும் இன்னொரு சிக்கலையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பெரிய பருவகால ஆட்சேர்ப்புகளுக்குப் பதிலாக, தேவைப்படும்போது மட்டும் நிறுவனங்கள் ஆட்சேர்ப்பு செய்வது அதிகரித்துள்ளதால், புதிய பட்டதாரிகளுக்கு நுழைவு வாயில்கள் குறைந்துள்ளன. தொடர்புடைய அனுபவமுள்ள விண்ணப்பதாரர்களை முதலாளிகள் அதிகம் விரும்புகின்றனர்; அனுபவத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கையும் உயர்ந்துள்ளது. இடைவெளியை நிரப்புவதற்காகப் பல இளம் வேலை தேடுவோர் பயிற்சிப் பணிகளையும் பகுதிநேர வேலைகளையும் நாடுகின்றனர்; ஆனால் இத்தகைய இடங்கள் குறைவாகவே உள்ளன. சிறிய நிறுவனங்களில் குறைந்த ஊதியம் பெறுவதைவிட, பகுதிநேர வேலையில் கிடைக்கும் வருமானம் பெரிதாக வேறுபடுவதில்லை என்றும் சிலர் கணக்கிடுகின்றனர். குறுகிய காலத்தில் பகுதிநேர வேலை கவர்ச்சிகரமாகத் தோன்றலாம். இந்தக் கணக்கீடு நிலையான வேலைவாய்ப்பைப் பெறுவதைத் தாமதப்படுத்தி, பலரை காத்திருப்பு நிலையில் வைத்திருக்கிறது.

மனநலம், தனிமை, சமூக விலகல்

ஓய்வெடுப்பது சமூகத்திலிருந்து விலகுவதற்குச் சமமல்ல; இருப்பினும், இந்த இரு நிலைகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புபடலாம். தேசிய ஊடகங்கள் மேற்கோள் காட்டிய ஓர் அரசாங்க ஆய்வு, 2021ஆம் ஆண்டுக்குள் 19 முதல் 34 வயதுடைய சுமார் 540,000 இளைஞர்கள் தனிமைப்படுத்தல் அல்லது சமூகத் தனிமை ஆபத்தில் இருந்ததாகவும், அவர்களில் ஏறத்தாழ 244,000 பேர் ஏற்கெனவே சமூகத் தனிமையின் அறிகுறிகளைக் காட்டியதாகவும் மதிப்பிட்டது. மற்றொரு ஆய்வில், சமூகத்திலிருந்து ஒதுங்கிய இளைஞர்களில் 24.1 சதவீதம் பேர் வேலை கிடைப்பதில் சிக்கல் ஏற்பட்ட பிறகு தனிமைப்படத் தொடங்கியதாகக் கண்டறியப்பட்டது. சர்வதேச ஊடகங்கள் வெளியிட்ட ஆய்வுகள், உடல்நலத்தின் மீதான பாதிப்பு கடுமையானது எனக் காட்டுகின்றன. கிட்டத்தட்ட 60 சதவீதம் பேர் தங்கள் உடல்நிலை மோசமாக இருப்பதாக மதிப்பிட்டனர்; நால்வரில் மூவர் தற்கொலை எண்ணங்கள் வந்ததாகத் தெரிவித்தனர். இந்த எண்ணிக்கைகள் ‘வெறுமனே ஓய்வெடுக்கும்’ குழுவுடன் முழுமையாகப் பொருந்துவதில்லை. ஆனால் அவற்றுக்குப் பின்னால் உள்ள அழுத்தங்கள் பெரும்பாலும் ஒன்றே.

சிலரின் சொந்த அனுபவங்கள், ஒரு இடைவேளை எவ்வாறு தனிமைப்படுதலாக மாறக்கூடும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. ஆஸ்திரேலியாவின் ஏபிசி ஊடகத்துக்கு நேர்காணல் அளித்த வ்ரென் ஜுன், பதின்ம வயதில் முதன்முதலாக ஒதுங்கத் தொடங்கி, பல மாதங்கள் அலமாரிக்குள் வாழ்ந்தார். வெளி உலகின் அழுத்தம் தாங்க முடியாததாக இருந்ததாக அவர் கூறினார்; பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் வீட்டைவிட்டு வெளியேற அவர் சிரமப்படுகிறார். பள்ளியிலோ வேலையிலோ ஏற்பட்ட தோல்வி, மனவலிமையை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக அச்சத்தை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்பதை வெளி உலகைப் பற்றிய அவரது விவரிப்பு காட்டுகிறது.

வெளியே செல்லும் எண்ணமே, முதலில் ஒதுங்கியதற்குப் பிறகும் நீண்ட காலம் அச்சமூட்டியதாக வ்ரென் கூறினார். சமூகத்திலிருந்து ஒதுங்கும் இளைஞர்களுக்காகவே உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சமூகக் குழுவைக் கண்டடைந்த பிறகுதான் அந்த அச்சம் குறைந்தது. அவர் அங்கிருந்து விரைவிலேயே வெளியேறினார்; ஆனாலும், தயாரானபோது எங்கு உதவி தேடலாம் என்பதை அந்த அனுபவம் அவருக்குக் காட்டியது. கிம் சோ-ராங் போன்றவர்கள் பல ஆண்டுகள் வீட்டிலேயே இருந்த பிறகு மீண்டும் சமூக வாழ்வில் இணைந்தனர்; இப்போது சமூக முன்னெடுப்புகள் மூலம் பிறருக்கு ஆதரவளிக்கின்றனர்.

குடும்பத் துயரங்கள் முதல் பொருளாதாரப் பின்னடைவுகள் வரை சமூக விலகலுக்குப் பல காரணங்கள் இருப்பதாகவும், பழிச்சொல் மறையும்போது மீட்சி சிறப்பாக அமையும் என்றும் ஆய்வாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். சமூகப் பங்கு என்ற கருத்து இங்கு முக்கியமானது. ஒவ்வொரு நாளும் ஆற்றுவதற்கு ஒரு பங்கு இல்லாதபோது, பொது வாழ்விலிருந்து விலகுவது எளிதாகிறது; மீண்டும் திரும்புவதோ மிகவும் கடினமாகிறது.

தேசிய ஆய்வை நடத்த உதவிய, கொரியா சுகாதாரம் மற்றும் சமூக விவகாரங்கள் நிறுவனத்தின் ஆய்வாளரான கிம் சியோங்கா, அழுத்தங்களுக்கான காரணங்கள் தனிநபர் சார்ந்தவை அல்ல; கட்டமைப்பு சார்ந்தவை என வாதிடுகிறார்.

டாக்டர் கிம் சியோங்கா கூறினார்: "சமூகப் பங்கு இல்லாததே மிக முக்கியமான காரணம். சமூகத்திலிருந்து ஒதுங்கும் இளைஞர்கள் நூற்றுக்கணக்கான சுயவிவரங்களை அனுப்பினாலும், நல்ல நிலையான வேலையைப் பெறுவது மிகவும் கடினம்."

வேலை தேடுவதற்கும் நீண்ட காலம் வீட்டிலேயே இருப்பதற்கும் இடையில் சிக்கியிருப்பவர்களுக்கு, அச்சம் உடலளவில் உணரப்படலாம். ஓர் இளம் வயதினர் ஏபிசியிடம் அந்த உணர்வை மிக எளிமையாக விவரித்தார்.

வ்ரென் கூறினார்: "வெளி உலகம் மிகவும் பயங்கரமானது; அது எனக்குப் பழக்கமில்லாததாகவும் இருக்கிறது."

மீண்டும் வேலைக்குத் திரும்பிய பிறகு, தனிமையின் கடினமான காலத்தில் தான் எப்படி உணர்ந்தார் என்பதை சோ-ராங் நினைவுகூர்ந்தார்.

கிம் சோ-ராங் கூறினார்: "சில நேரங்களில் நாள் முழுவதும் தூங்கும் பூச்சியைப் போல உணர்ந்தேன். பூச்சியைத் தொட்டால் அது நகரும். நானும் அப்படித்தான்; யாராவது தொட்டால் எதிர்வினையாற்றுவேன்."

இது சோம்பேறித்தனம் அல்ல, கட்டமைப்புப் பிரச்சினை என்கின்றனர் நிபுணர்கள்

ஓய்வெடுப்பதே ஒரே பாதுகாப்பான வழி என்று உணர வைக்கும் பல காரணிகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருப்பதாக நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். தொழிலாளர் சந்தை பிளவுபட்டுள்ளது; கல்வி முறை தரவரிசைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது; சமூக ஊடகங்கள் சகாக்களுடனான ஒப்பீட்டை அதிகரிக்கின்றன. மீண்டும் மீண்டும் நிராகரிக்கப்படுவது தன்னம்பிக்கையைக் குறைக்கிறது. குடும்பம் மற்றும் சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளை உள்வாங்கியிருப்பதால், பல இளைஞர்கள் தங்களுக்கென உயர்ந்த தரநிலைகளை அமைத்துக் கொள்கின்றனர். இந்தக் கலவை தயக்கத்தையும் செயலற்ற நிலையையும் உருவாக்குகிறது. இடைநிறுத்தம் என்பது தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் ஒரு வழி; அதைத் தனிநபரின் குறையாகச் சித்தரிப்பது உண்மையான பிரச்சினையைத் தவறவிடுகிறது.

கர்டின் பல்கலைக்கழகத்தின் இணைப் பேராசிரியர் ஜோ எல்விங்-ஹ்வாங், கொரியச் சமூகத்தையும் கலாசாரத்தையும் ஆய்வு செய்கிறார். கல்விக்கும் வேலை வாய்ப்புகளுக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மையை அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

டாக்டர் ஜோ எல்விங்-ஹ்வாங் கூறினார்: "கொரியாவில் மிக உயர்ந்த கல்வியறிவு கொண்ட இளம் தொழிலாளர் படை உள்ளது. அவர்களின் கல்வி நிலைக்குப் பொருந்தும் வேலைகளைக் கண்டறிய அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்; ஆனால் நிலையான வேலை வாய்ப்புகள் போதுமான அளவில் இல்லை."

தற்போது பரிசீலனையில் உள்ள கொள்கைகளும் திட்டங்களும்

இளைஞர்கள் வேலை தேடுவதை இடைநிறுத்துவதற்குப் பின்னால் உள்ள அழுத்தங்களை இலக்காகக் கொண்டு சில அரசுத் திட்டங்கள் ஏற்கெனவே செயல்படுகின்றன. நீண்டகாலமாக வேலை தேடுபவர்களுக்கு மனநிலைச் சீர்மைச் சேவைகளை வேலைவாய்ப்பு மற்றும் தொழிலாளர் அமைச்சகம் நிதியளிக்கிறது. மனச்சோர்வு, மன அழுத்தத்துக்கான ஆலோசனையும், ஊக்கத்தை மீட்டெடுப்பதற்கான ஆதரவும் இதில் அடங்கும். மாணவர்களுக்கான தனிப்பயன் சேவைகள், தொழில் வழிகாட்டுதலுடன் கள அனுபவத்தையும் இணைக்கின்றன. புதிய பணியாளர்கள் பணியிட நடைமுறைகளுக்கு ஏற்பத் தங்களைப் பொருத்திக்கொண்டு வேலையில் நீடிக்க உதவும் ‘ஆன்போர்டிங்’ திட்டமும் உள்ளது. நடைமுறைத் திறன் பயிற்சியையும் ஆரம்பகட்டத் தொழில் வழிகாட்டுதலையும் பொது அமைப்புகளும் பல்கலைக்கழகங்களும் விரிவுபடுத்தியுள்ளன.

சமூகக் குழுக்களும் விடுபட்ட இடங்களை நிரப்புகின்றன. சியோலிலும் பிற நகரங்களிலும் உள்ள இலாப நோக்கற்ற அமைப்புகள், வீட்டிலேயே சிக்கியிருப்பதாக உணரும் இளைஞர்களுக்காகக் குறுகிய காலப் பகிர்வுக் குடியிருப்புகள், எளிய சமூகச் செயல்பாடுகள், வேலைக்கான பயிற்சித் திட்டங்கள் ஆகியவற்றை ஏற்பாடு செய்கின்றன. ஒரே மாதிரியான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் சகாக்களைப் பங்கேற்பாளர்கள் சந்திக்கின்றனர்; இதனால் புதிய வழக்கங்களை முயற்சிப்பதற்கான தயக்கம் குறைகிறது. சமூகத்திலிருந்து ஒதுங்கிய இளைஞர்களை இணைத்து, இடைக்காலக் குடியிருப்பு வசதிகளை வழங்கும் ‘நாட் ஸ்கேரி’ என்ற குழுவை ஏபிசி ஊடகம் செய்தியாக வெளியிட்டது. தனிமையிலிருந்து மீண்ட பணியாளர்கள், மீண்டும் சமூகத்தில் இணைவதற்கான பாதையைத் திட்டமிட மற்றவர்களுக்கு உதவுகின்றனர்.

இதற்கு விரிவான பதிலளிப்பது குறித்து கொள்கை வகுப்பாளர்கள் விவாதித்து வருகின்றனர். கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, நலவாழ்வு, வீடமைப்பு ஆகிய துறைகளில் அமைச்சகங்களுக்கு இடையே ஒருங்கிணைப்பை ஏற்படுத்த, பிரிட்டனிலும் ஜப்பானிலும் ஏற்கெனவே முயற்சிக்கப்பட்டுள்ள மாதிரியைப் பின்பற்றி, தனிமைக்கென ஒரு சிறப்பு அதிகாரியை நியமிக்கும் யோசனையை மூத்த அரசியல்வாதி ஒருவர் முன்வைத்ததாக யோன்ஹாப் செய்தி வெளியிட்டது. 13 வயதுக்கு மேற்பட்ட அனைவரையும் உள்ளடக்கிய சமூக விலகல் குறித்த நாடு தழுவிய ஆய்வை அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர். இதன் மூலம் செயலற்ற நிலை, தனிமைப்படுதல், மனநலம் ஆகியவை எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுகின்றன என்பதைத் தெளிவாக அறியலாம். மற்ற முன்னெடுப்புகளில் சமூகத்தை அணுகும் திட்டங்கள், பொது விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரங்கள், இளைஞர்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து மற்றவர்களுடன் நேரம் செலவிட ஊக்குவிக்கும் உணவு வவுச்சர்கள் போன்ற சிறிய தூண்டுதல்கள் ஆகியவை அடங்கும்.

ஓய்வெடுக்கும் போக்கைக் குறைக்க என்ன செய்யலாம்

வேலையை இடைநிறுத்த வேண்டிய அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கு, சிறந்த முதல் வேலைகள் அதிகமாகக் கிடைக்க வேண்டும். பட்டதாரிகளுக்கான ஆட்சேர்ப்பை பெரிய நிறுவனங்கள் விரிவுபடுத்தி, முந்தைய அனுபவத்துடன் ஆற்றலுக்கும் மதிப்பளிக்கும் வகையில் கட்டமைக்கப்பட்ட பயிற்சிகளை அதிகரிக்கலாம். பயிற்சித் திட்டங்கள், வழிகாட்டுதல், குறைந்தபட்ச ஊதிய அளவுகள் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட்ட மானியங்கள் உட்பட, தொடக்க ஊதியத்தை உயர்த்தவும் பணியாளர் பலன்களை மேம்படுத்தவும் சிறிய மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு இலக்கு சார்ந்த ஆதரவு வழங்கலாம். இறுக்கமான தொழிலாளர் சந்தையின் இடைவெளிகளை நிரப்புவதற்குப் பதிலாக, தொடக்கநிலை வேலைகள் திறன்களை வளர்க்கும் வகையில் பயிற்சிப் பணிகளுக்கும் நுழைவு நிலைப் பணிகளுக்கும் தொழில் அமைப்புகள் நடைமுறைத் தரநிலைகளை வகுக்கலாம். விண்ணப்பப் படிகளை எளிமைப்படுத்துதல், ஒரே மாதிரியான தேர்வுகளை மீண்டும் நடத்துவதைக் குறைத்தல், விண்ணப்பதாரர்களை முழுமையாக மதிப்பிடுவதற்கான கால அவகாசத்தை அதிகரித்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் ஆட்சேர்ப்பு நடைமுறைகளையும் குறைவான சோர்வளிப்பதாக மாற்றலாம்.

அனுபவத்துக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும் ஆட்சேர்ப்பு முதலாளிகளுக்கு ஏற்றதாக இருக்கலாம்; ஆனால் அது புதிய பட்டதாரிகளுக்கான கதவுகளை மூடிவிடக்கூடும். பள்ளியிலிருந்து வேலைக்குச் செல்லும் வலுவான பாலத்தில், வகுப்பறைப் பயிற்சியையும் பல்வேறு துறைகளில் பணிமாற்றங்களையும் இணைக்கும் ஊதியத்துடனான பயிற்சிப் பணிகள் இடம்பெற வேண்டும். பட்டப்படிப்பின் தொடக்கத்திலேயே தொழில் ஆலோசனையைப் பல்கலைக்கழகங்கள் விரிவுபடுத்தலாம்; நடைமுறைக்கு ஏற்ற வேலை தேடும் உத்திகளைக் கற்பிக்கலாம்; புகழ்பெற்ற நிறுவனங்களின் வழக்கமான வட்டங்களுக்கு வெளியேயும் முன்னாள் மாணவர் வலையமைப்புகளுடன் மாணவர்களை இணைக்கலாம். ஆலோசனை மற்றும் மனநலப் பராமரிப்புக்கான பொதுத் துணை, பழிச்சொல்லின்றி இளைஞர்கள் சோர்விலிருந்து மீண்டு அன்றாட ஒழுங்குகளை மீண்டும் உருவாக்க உதவும். கலாசார மாற்றமும் தீர்வின் ஒரு பகுதியாகும். முதல் வேலை வாழ்நாள் முழுவதையும் தீர்மானிப்பது குறைந்தால், எவ்விலை கொடுத்தாவது முன்னணி நிறுவனத்தில் சேர்வதற்காகக் காத்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் பட்டதாரிகளுக்குக் குறையும்.

இறுதியாக, நாம் பயன்படுத்தும் மொழியும் முக்கியம். ஓய்வெடுக்கும் நிலையை வெட்கக்கேடான ஒன்றாகக் கருதுவது பதற்றத்தை அதிகரிக்கிறது. அதைத் தற்காலிகக் கட்டமாகக் குறிப்பிடுவது, அதைச் செயல்திட்டமாக மாற்ற உதவும். இடைநிறுத்தம் செய்த பல இளம் கொரியர்கள், அந்த நேரத்தைத் தங்கள் ஆர்வங்களை ஆராயவும், தன்னார்வப் பணியில் ஈடுபடவும், எழுதவும், புதிய துறைகளை முயற்சிக்கவும் பயன்படுத்தியதாகக் கூறுகின்றனர். மாற்றுப் பாதைகளுக்கும் சமூகம் இடமளிக்கும்போது, மீண்டும் வேலைக்குத் திரும்பும் பாதையைக் கடப்பது எளிதாகிறது.

சுருக்கமாக

• 2025 ஜூலையில், இருபது வயதுகளில் உள்ள சுமார் 421,000 பேர் வெறுமனே ஓய்வெடுப்பதாகத் தெரிவித்தனர்; இது இதுவரை பதிவான மிக உயர்ந்த எண்ணிக்கை.
• இளைஞர் மக்கள் தொகை குறைந்துவரும் நிலையிலும், இந்த எண்ணிக்கை பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பைவிட சுமார் 58 சதவீதம் அதிகம்.
• ‘வெறுமனே ஓய்வெடுத்தல்’ என்பது வேலை செய்யாமலும் வேலை தேடாமலும், ஓய்வெடுப்பதையே காரணமாகக் கூறும் பொருளாதாரச் செயல்பாட்டில் ஈடுபடாத இளைஞர்களைக் குறிக்கிறது.
• சிறிய நிறுவனங்களுக்கும் பெரிய நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான ஊதிய, பணியாளர் பலன் இடைவெளி, பெரிய நிறுவன வேலைகளுக்காகக் காத்திருக்கப் பலரைத் தூண்டுகிறது.
• அனுபவத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும், தேவைக்கேற்ப ஆட்சேர்ப்பு செய்யும் முறைகள் அதிகரித்துள்ளதால், புதிய பட்டதாரிகளுக்கான நுழைவு வாயில்கள் குறைந்துள்ளன.
• 540,000 இளைஞர்கள் தனிமைப்படும் ஆபத்தில் இருப்பதாக அரசாங்க ஆய்வுகள் மதிப்பிடுகின்றன; அவர்களில் பலர் வேலை தேடுவதில் தோல்வியடைந்த பிறகு தனிமைப்படத் தொடங்கினர்.
• தொடர்ச்சியான மதிப்பீடு, பிளவுபட்ட தொழிலாளர் சந்தை, வீடு மற்றும் பள்ளியில் நிலவும் உயர்ந்த எதிர்பார்ப்புகள் ஆகிய கட்டமைப்புக் காரணங்களை நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
• ஆலோசனை, பணியில் இணையும் திட்டங்கள், சமூக ஆதரவுக் குழுக்கள், தனிமையைச் சமாளிப்பதற்கான ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை குறித்த முன்மொழிவுகள் ஆகியவை பதிலளிப்பு நடவடிக்கைகளில் அடங்கும்.