இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக ஜப்பானையும் மேற்குலகையும் இணைத்த சிறிய தீவு தேஜிமா

கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பரிமாற்றத்தைச் சாத்தியமாக்கிய தீவு தேஜிமாவின் உட்புறம்

இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக, நாகசாகி விரிகுடாவில் இருந்த சிறிய விசிறி வடிவத் தீவு, உலக வரலாற்றில் அளவுக்கு மீறிய முக்கியத்துவத்தைப் பெற்றிருந்தது. வெளிநாட்டவர்களைத் தனிமைப்படுத்தி, கட்டுப்படுத்தி, கடுமையாகக் கண்காணிப்பதற்காக தேஜிமா உருவாக்கப்பட்டது. எடோ காலத்தில் மேற்கத்திய வர்த்தகமும் அறிவும் ஜப்பானை வந்தடைவதற்கான மிக முக்கிய நுழைவாயிலாக அது மாறியது. காவல் நிறைந்த பாலத்துக்கும் உயர்ந்த வேலிகளுக்கும் பின்னால், டச்சு வணிகர்கள் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பின் கீழ் வாழ்ந்தனர். இருப்பினும், கருத்துகள், நூல்கள், கருவிகள், தாவரங்கள், நுட்பங்கள் ஆகியவை இரு திசைகளிலும் அமைதியாகக் கடந்து சென்றன. தடையாகத் தொடங்கிய இந்தத் தீவு, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஜப்பான் நவீனமடைய உதவிய வழித்தடமாக மாறியது.

தேஜிமாவின் கதை, தொடக்ககால தோகுகாவா ஆட்சியின் கொந்தளிப்பில் தொடங்குகிறது. உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிறகு ஷோகுனேட் நாட்டை ஒன்றிணைத்து, எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அமைதியை விரும்பியது. போர்த்துகீசிய மதபோதகர்களால் பரப்பப்பட்ட கிறித்தவம், அந்த நிலைத்தன்மைக்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதப்பட்டது. வெளிநாட்டுத் தொடர்புகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் ஜப்பானியர்களின் நடமாட்டத்தைக் குறைக்கவும் தனிமைப்படுத்தல் ஆணைகளை அரசு தொடர்ச்சியாகப் பிறப்பித்தது. அந்தக் கொள்கையின் நேரடி வடிவமாகத் தேஜிமா அமைந்தது. வெளிநாட்டு மத நம்பிக்கைகளையும் அரசியலையும் தடுத்து நிறுத்த முயன்றபடியே, சர்வதேச வர்த்தகத்தின் பலன்களைப் பெறுவதற்கு அது வழிவகுத்தது.

இன்று இந்த இடத்தில் நடந்து செல்லும்போது, கவனமாகப் புனரமைக்கப்பட்ட குடியிருப்புகள், கிடங்குகள், எழுத்தர் அறைகள், வாயில்கள், கல் சுவர்கள் ஆகியவற்றைக் காணலாம். பல கட்டிடங்களில் ஜப்பானிய மர இணைப்புக் கட்டுமானமும் தடாமி அறைகளும், கண்ணாடி ஜன்னல்கள் மற்றும் செங்கல் கிடங்குகள் போன்ற மேற்கத்திய அம்சங்களுடன் கலந்துள்ளன. தீவின் அளவு சிறியதே. எடோ கால உச்சத்தில் அசல் தீவு சுமார் பதினைந்தாயிரம் சதுர மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டதாகவும், மடிக்கும் விசிறி போன்ற வடிவிலும் இருந்தது. காவலர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஒரே பாலம் வழியாக அது நாகசாகியுடன் இணைக்கப்பட்டது. மிகவும் குறுகிய இந்த இடத்துக்குள் அன்றாட வாழ்க்கை, வணிகம், தூதரகம், அறிவின் அமைதியான புரட்சி ஆகிய அனைத்தும் அரங்கேறின.

விசிறி வடிவத் தீவு எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டது, ஏன் டச்சுக்காரர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்

பதினாறாம் நூற்றாண்டின் மத்திய பகுதியில் போர்த்துகீசியக் கப்பல்கள் ஜப்பானை வந்தடைந்தன. அவை துப்பாக்கிகள், உலகளாவிய வர்த்தகத் தொடர்புகள், ஜெசுவிட் மதபோதகர்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வந்தன. செல்வாக்கு மிக்க போர்த் தலைவர்களின் கீழ் கியூஷுவின் சில பகுதிகளில் கிறித்தவம் வேகமாகப் பரவியது. நாட்டை ஒன்றிணைத்த பிறகு தோகுகாவா ஆட்சி கடுமையான நிலைப்பாட்டை எடுத்தது. ஷோகுனேட் நாகசாகியை நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்து, மதபோதகர்களின் செயல்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தி, வெளிநாட்டுத் தொடர்புகளைக் குறைக்கும் ஆணைகளைப் பிறப்பித்தது. போர்த்துகீசியக் குடியிருப்பாளர்களைத் தனிமைப்படுத்தவும் ஒவ்வொரு தொடர்பையும் கண்காணிக்கவும் 1634-ல் தேஜிமா கட்டுமானம் தொடங்கி, 1636-ல் தீவு நிறைவடைந்தது.

1637 முதல் 1638 வரை நடந்த ஷிமபாரா-அமகுசா கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. பல கிறித்தவர்கள் பங்கேற்ற அந்தக் கிளர்ச்சி, கத்தோலிக்கச் செல்வாக்கு குறித்த அதிகாரபூர்வ அச்சத்தை வலுப்படுத்தியது. 1639-ல் ஷோகுனேட் போர்த்துகீசியர்களை வெளியேற்றியது. 1641-ல் டச்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி தனது வர்த்தக நிலையத்தை ஹிராடோவிலிருந்து தேஜிமாவுக்கு மாற்றி, கடுமையான விதிகளை ஏற்றுக்கொண்டது. டச்சுக்காரர்கள் முதன்மையாக வணிகர்களாகவே பார்க்கப்பட்டனர். அவர்கள் மதமாற்றப் பிரசாரம் செய்யாததால், ஒழுங்கை முதன்மையாகக் கருதிய ஆட்சிக்கு ஏற்ற பங்காளிகளாக இருந்தனர். சீன வர்த்தகம் தனியாகவும் கடுமையான கட்டுப்பாட்டுடனும் தொடர்ந்தது. மேற்கத்தியத் தொடர்புகள் ஒரே கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையம், ஒரே காவல் பாலம், ஆண்டுக்கு ஒரு சில கப்பல்கள் என்ற அளவுக்குச் சுருங்கின.

கட்டுப்பாடுகள் உண்மையானவையாகவும் விரிவானவையாகவும் இருந்தன. குறைந்த எண்ணிக்கையிலான டச்சுக் கப்பல்கள் மட்டுமே நாகசாகிக்கு வர அனுமதிக்கப்பட்டன. டச்சுச் சொல்லான ‘ஒப்பர்ஹூஃப்ட்’ (Opperhoofd) என அழைக்கப்பட்ட வர்த்தக நிலையத் தலைவர், ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனைக்கும் ஒவ்வொரு விதிக்கும் பொறுப்பேற்றார். அவர் எடோவில் ஷோகுனைச் சந்திக்கும் விரிவான மரியாதைப் பயணங்களுக்கும் தலைமை தாங்கினார். அவை விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தும் முறையான நிகழ்வாக இருந்ததோடு, தூதரகத் தொடர்புக்கான வழியாகவும் அமைந்தன. 1790-க்குப் பிறகு, இந்தப் பயணம் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை எனத் தளர்த்தப்பட்டது. இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், தேஜிமா டச்சுக்காரர்களுக்கு நிலையான லாபத்தை ஈட்டித் தந்தது. மதபோதகச் செயல்பாடுகளுக்கு வாயில்திறக்காமல், பொருட்களையும் தகவல்களையும் பெறுவதற்கும் ஷோகுனேட்டுக்கு அது வழிவகுத்தது.

வாயில்களுக்குள் வாழ்க்கை

தேஜிமாவின் அன்றாட வாழ்க்கை கடுமையான ஒழுங்குக்கு உட்பட்டிருந்தது. தீவை வேலிகளும் சுவர்களும் சூழ்ந்திருந்தன. சோதனைச் சாவடிகளைக் கொண்ட குறுகிய பாலம், அதை நகரத்துடன் இணைத்தது. கடல் வாயில்கள் படகுப் போக்குவரத்தைக் கட்டுப்படுத்தின. நடவடிக்கைகளைக் கண்காணித்து பதிவு செய்வதற்காக ஜப்பானிய அதிகாரிகள் அங்கேயே தங்கியிருந்தனர். ஒவ்வொரு உரையாடலையும் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் நிர்வகித்தனர். வந்துசேரும் கடிதங்கள், பொட்டலங்கள், நூல்கள் அனைத்தும் சோதிக்கப்பட்டன. கிறித்தவத்துக்கான தடை கடுமையாக அமல்படுத்தப்பட்டது. அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஜப்பானிய அதிகாரிகள், வணிகர்கள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், உரிமம் பெற்ற பொழுதுபோக்கு கலைஞர்கள் ஆகியோரை மட்டுமே டச்சுக்காரர்கள் சந்திக்க முடிந்தது. பெரும்பாலான குடியிருப்பாளர்கள் ஆண்கள்; குடும்ப வாழ்க்கை பெரும்பாலும் அங்கு இருக்கவில்லை.

விதிகளும் கண்காணிப்பும்

சோதனைகள் வழக்கமானவை. பயணப்பொதிகளையும் தங்குமிடங்களையும் எந்த நேரத்திலும் ஆய்வு செய்யலாம். தீவை விட்டு வெளியேற எழுத்துப்பூர்வ அனுமதியும் உடன் வரும் காவலரும் தேவைப்பட்டனர். ஒழுங்கைப் பேணுவதற்கு ஒப்பர்ஹூஃப்ட் தனிப்பட்ட முறையில் பொறுப்பேற்றார். விதிகளை மீறினால் அபராதம், வெளியேற்றம் அல்லது வர்த்தகம் முடிவுக்கு வருதல் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்ள நேரிடும். நாள்காட்டிகூட சிக்கலை ஏற்படுத்தலாம். ஹிராடோவில் இருந்த டச்சுக் கிடங்குகளில் கிறித்தவ ஆண்டைக் குறிப்பிடும் கல் கல்வெட்டு வைக்கப்பட்டபோது, அவற்றை இடித்துத் தள்ளுமாறு ஷோகுனேட் உத்தரவிட்டது. கட்டுப்பாடற்ற தொடர்பைக் குறைத்து, குறியீட்டு அதிகாரத்தை முழுமையாக ஜப்பானியர்களின் கைகளில் வைத்திருக்கவே தேஜிமா வடிவமைக்கப்பட்டது.

பணி, ஓய்வு, சடங்குகள்

கடுமையான ஒழுங்கு என்பது மகிழ்ச்சியற்ற வாழ்க்கை என்று பொருளல்ல. கப்பல் போக்குவரத்து இல்லாத காலங்களில், தேஜிமா குடியிருப்பாளர்கள் வேலை செய்தனர், சரக்குகளைத் திட்டமிட்டனர், கிடங்குகளைப் பழுதுபார்த்தனர், கணக்குகளைப் பராமரித்தனர். பொழுதைக் கழிக்கவும் வழிகளைக் கண்டனர். தங்கள் விருந்தினர்களுக்கு பில்லியர்ட்ஸ், பேட்மிண்டன் ஆகிய விளையாட்டுகளை அறிமுகப்படுத்தினர்; பீர், காபி ஆகியவற்றைப் பகிர்ந்துகொண்டனர்; ஜப்பானுக்குப் புதிதாக இருந்த க்ளோவர், முட்டைக்கோஸ் உள்ளிட்ட தாவரங்களைச் சிறிய தோட்டங்களில் வளர்த்தனர். முறையான விருந்துகளில், தடாமி விரிப்புகளின் மேல் மேற்கத்திய நாற்காலிகளும் மேசைகளும் வைக்கப்பட்டு, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உணவுகளுடன் ஜப்பானிய உணவுகளும் பரிமாறப்பட்டதால் வியப்பூட்டும் கலவை உருவானது. சடங்கு நிகழ்வுகள் ஆடம்பரமாகவும் இருந்தன. எடோவுக்கான மரியாதைப் பயணங்கள், அறிவியல் கருவிகள், சில சமயங்களில் விலங்குகள் உள்ளிட்ட அரிய பரிசுகளுடன் கூடிய புகழ்பெற்ற ஊர்வலங்களாக மாறின. இக்காட்சிகள் தலைநகர மக்களுக்குப் பொழுதுபோக்கு அளித்ததோடு, ஜப்பானிய அதிகாரிகளும் அறிஞர்களும் நேரில் காணவும் கையாளவும் முடிந்த பொருட்களின் வரம்பையும் அமைதியாக விரிவுபடுத்தின.

தேஜிமா வழியாகப் பரிமாறப்பட்டவை

தேஜிமா வணிகத்துக்கான அகன்ற வழித்தடமாக இருக்கவில்லை. அது குறுகிய வழியாக இருந்தாலும், நீண்ட காலம் இயங்கியது. 1641 முதல் 1847 வரை, தீவின் விதிகளின்படி வர்த்தகம் செய்வதற்காக 606 டச்சுக் கப்பல்கள் நாகசாகிக்கு வந்தன. இந்தப் போக்குவரத்து ஜப்பானை சீனா, தென்கிழக்காசியா, ஐரோப்பா ஆகிய பகுதிகளின் சந்தைகளுடன் இணைத்தது. சில ஆண்டுகளில் ஒரே ஒரு டச்சுக் கப்பல் மட்டுமே வந்தது. நல்ல ஆண்டுகளில் ஏழு கப்பல்கள் வரை வந்தன. சரக்குகள் கவனமாகக் கணக்கிடப்பட்டன; வரிகள் விதிக்கப்பட்டன; ஒவ்வொரு பெட்டியையும் அதிகாரிகளும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் கண்காணித்தனர்.

டச்சுக்காரர்கள் ஜப்பானுக்குக் கொண்டுவந்த பொருட்கள்

• சீனப் பச்சைப் பட்டும் தயாரிக்கப்பட்ட துணிகளும்
• ஆசியாவிலிருந்து வந்த பருத்தி, சர்க்கரை, மசாலாப் பொருட்கள்
• பாரம்பரிய மருந்துத் தொகுப்புகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட மருத்துவப் பொருட்கள்
• நூல்கள், வரைபடங்கள், அறிவியல் கருவிகள்
• காபி, சாக்லேட், பீர் போன்ற புதுமைப் பொருட்களும் உணவுப் பொருட்களும்

ஜப்பான் ஏற்றுமதி செய்த பொருட்கள்

• உலகளாவிய வர்த்தகத்துக்குப் பயன்பட்ட செம்பும் வெள்ளியும்
• மருத்துவத்திலும் தொழில்துறையிலும் பயன்படுத்தப்பட்ட கற்பூரம்
• ஐரோப்பியரின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப தயாரிக்கப்பட்ட பீங்கான் பொருட்களும் அரக்கு வேலைப்பாடுகளும்
• அனுமதி வழங்கப்பட்டபோது குறைந்த அளவில் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட அரிசி மற்றும் பிற அத்தியாவசியப் பொருட்கள்

பொருட்களின் போக்குவரத்து முக்கியமானது; ஆனால் தகவல்களின் பரிமாற்றமும் அதே அளவு முக்கியமானது. ஆசியாவிலும் ஐரோப்பாவிலும் நடந்த போர்கள், கண்டுபிடிப்புகள், விலை மாற்றங்கள் குறித்த செய்திகளை டச்சுக் கப்பல் தலைவர்கள் கொண்டுவந்தனர். எல்லைகளைப் பெரிதும் திறக்காமலேயே மாறிவரும் உலகைப் புரிந்துகொள்ள அந்தச் செய்திகள் ஷோகுனேட்டுக்கு உதவின. வந்துசேர்ந்தவற்றை மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் அறிஞர்களும் படியெடுத்து, மொழிபெயர்த்து, விவாதித்தனர். இந்த அறிவுப் போக்குவரத்து, கணக்குப் புத்தகங்கள் காட்டும் அளவைவிடப் பெரும் செல்வாக்கை தேஜிமாவுக்கு அளித்தது.

ரங்காகுவும் மேற்கத்திய அறிவின் அமைதியான பரவலும்

டச்சுக்காரர்கள் வழியாக ஐரோப்பிய அறிவியலை ஜப்பான் கற்றறிந்தது ‘ரங்காகு’ அல்லது ‘டச்சுக் கல்வி’ எனப்படுகிறது. ஷோகுனேட் பல நூற்றாண்டுகளாகக் கிறித்தவத் தடையைத் தொடர்ந்தபோதிலும், மதச்சார்பற்ற மேற்கத்திய அறிவு மீதான தடைகளை காலப்போக்கில் தளர்த்தியது. 1720-ல், மத நூல்களுக்கு விதிவிலக்கு அளித்து, மேற்கத்திய நூல்கள் மீதான ஒட்டுமொத்தத் தடையை அரசு நீக்கியது. இதனால் மருத்துவம், வானியல், இயற்பியல், வரைபடவியல், ராணுவப் பொறியியல் ஆகிய துறைகளின் ஆய்வு நூல்களுக்கான வழி திறந்தது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் டச்சு வணிகர்கள் பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட வெளிநாட்டு நூல்களை விற்றனர். ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் திறமையான மொழிபெயர்ப்பாளர்களாகவும் ஆசிரியர்களாகவும் உருவானார்கள். நாடு முழுவதிலுமிருந்து சாமுராய்களும் அறிஞர்களும் கற்றுக்கொள்ளவும் கருத்துகளைப் பரிமாறிக்கொள்ளவும் நாகசாகிக்குப் பயணம் செய்தனர்.

இதன் நடைமுறைப் பலன்கள் விரைவில் தோன்றின. உடற்கூறியல் நூல்கள், 1774-ல் வெளியான ‘கைதை ஷின்ஷோ’ என்ற முன்னோடியான ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பு நூலுக்கு ஊக்கமளித்தன. கோளங்கள், தொலைநோக்கிகள், மின்னியல் மின்னூட்டம் உருவாக்கும் கருவிகள் உள்ளிட்ட அறிவியல் கருவிகள் கற்பித்தல் சாதனங்களாயின. வேதியியல், தாவரவியல் கருத்துகள் உள்ளூர் ஆய்வுகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்பட்டன. வண்ணப்பூச்சுப் பொருட்கள், பியானோக்கள், புகைப்படம் எடுத்தல், மூழ்குகலங்கள் போன்ற தொழில்நுட்பங்களையும் புதுமைப் பொருட்களையும் தேஜிமா அறிமுகப்படுத்தியது. இந்தத் தீவு தனித்துவமான இடத்தைப் பிடித்திருந்தது. அது விதிகளும் சோதனைகளும் நிறைந்த கூண்டாக இருந்தது. அதேவேளை, தொலைதூரத்திலிருந்து வந்த பொருட்கள், நூல்கள், மக்களை கவனமாக ஆய்ந்து, கற்றவற்றைப் பரப்பக்கூடிய ஆய்வகமாகவும் அது விளங்கியது.

இரு உலகங்களை இணைத்தவர்கள்

தேஜிமாவின் மரபு சரக்குகளுடன் மட்டுமல்ல, மனிதர்களுடனும் தொடர்புடையது. ஜெர்மானிய மருத்துவர் ஏங்கல்பர்ட் கேம்ப்ஃபர் 1690 முதல் 1692 வரை தீவில் வாழ்ந்தார். ஜப்பானின் நிர்வாகம், மதம், இயற்கை வரலாறு ஆகியவற்றைக் கவனித்து, பின்னர் விரிவான விவரணையை வெளியிட்டார். அது ஐரோப்பாவின் தொடக்ககால ஜப்பான் புரிதலை வடிவமைத்தது. ஸ்வீடன் தாவரவியலாளர் கார்ல் பீட்டர் துன்பெர்க் 1770-களில் மருத்துவராகப் பணியாற்றி, தாவரங்களைச் சேகரித்ததுடன், மருத்துவத்தில் அப்போதைய நவீன நுட்பங்களை ஜப்பானிய மாணவர்களுக்குக் கற்பித்தார்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், சிறப்பு அனுமதியுடன் தீவுக்கு வெளியே பிலிப் ஃபிரான்ஸ் வான் சீபோல்ட் ஒரு மருத்துவமனையையும் பள்ளியையும் நிறுவினார். ஐரோப்பிய முறைகளைப் பயன்படுத்தி ஜப்பானிய மருத்துவர்களின் ஒரு தலைமுறைக்குப் பயிற்சி அளித்த அவர், ஜப்பானியத் தாவரங்களையும் சமூகத்தையும் பற்றிய செல்வாக்குமிக்க நூல்களை விட்டுச் சென்றார். தடைசெய்யப்பட்ட வரைபடங்கள் அவரது உடைமைகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து 1829-ல் அவர் நாடுகடத்தப்பட்டது, அறிவியல் பரிமாற்றத்துக்கும் அரசின் முக்கியத் தகவல்களுக்கும் இடையிலான எல்லையை வெளிப்படுத்தியது. பின்னர் அவர் மன்னிக்கப்பட்டு ஜப்பானுக்குத் திரும்பினார்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் நீண்ட காலம் டச்சுத் தலைவராக இருந்த ஹென்ட்ரிக் டூஃப், நெப்போலியன் பிரான்ஸ் நெதர்லாந்தை இணைத்துக்கொண்ட கொந்தளிப்பான காலத்தில் வர்த்தக நிலையத்தை வழிநடத்தினார். உலகின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் டச்சுக் கொடி மறைந்திருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், தேஜிமாவில் மட்டும் அது பறந்துகொண்டிருந்தது. 1817-ல் மேற்கத்தியப் பெண் ஒருவர் முதன்முறையாகச் சுருக்கமாகவும் சர்ச்சைக்குரிய விதத்திலும் வந்ததையும் இந்தத் தீவு கண்டது. தலைமை வர்த்தகரான தனது கணவருடன் வந்த திதியா காக் புளாம்ஹாஃப், பின்னர் அரசின் உத்தரவின்படி வெளியேற வேண்டியிருந்தது. அவரது வருகை குறுகிய காலமே நீடித்தாலும், அச்சுப் படங்களிலும் ஓவியங்களிலும் அது பொதுமக்களின் கற்பனையைக் கவர்ந்தது. இவர்கள் ஒவ்வொருவரும், அவர்களுடன் பணியாற்றிய பல ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் அதிகாரிகளும், துறைமுகத்தைத் தாண்டியும் சென்றடைந்த அறிவுப் பாலத்தை உருவாக்க உதவினர்.

தனிமைப்படுத்தலிலிருந்து ஒப்பந்தத் துறைமுகங்களுக்கு

தேஜிமாவின் சிறப்புத் தகுதி என்றென்றும் நீடிக்கவில்லை. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் ரஷ்ய, பிரிட்டிஷ், அமெரிக்கக் கப்பல்கள் ஜப்பானின் பாதுகாப்பைச் சோதித்தன. 1808-ல் ‘பேட்டன்’ என்ற பிரிட்டிஷ் போர்க்கப்பல் டச்சுக் கப்பல் வேடத்தில் நாகசாகிக்குள் நுழைந்தது. இது அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தி, உள்ளூர் அதிகாரிகள் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டியது. 1853-ல் அமெரிக்கப் போர்க்கப்பல்களுடனும் கோரிக்கைகளுடனும் கொமடோர் மேத்யூ பெர்ரி வந்தபோது அழுத்தம் மேலும் அதிகரித்தது. 1850-களில் கையெழுத்தான ஒப்பந்தங்கள், ஜப்பானியத் துறைமுகங்களை வெளிநாட்டு வர்த்தகத்துக்கும் குடியேற்றத்துக்கும் திறந்தன. 1855-ல் நாகசாகியில் டச்சுக்காரர்களும் ஜப்பானியர்களும் நட்புறவு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். அதைத் தொடர்ந்து 1858-ல் இன்னும் விரிவான உறுதிமொழிகளைக் கொண்ட அன்பெய் ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தாயின.

1859-ல் தேஜிமாவின் வர்த்தக நிலையம் ஒழிக்கப்பட்டு, தூதரகமாக மாற்றப்பட்டது. நாகசாகி உட்பட ஒப்பந்தத் துறைமுகங்களைச் சுற்றியிருந்த குறிப்பிட்ட குடியிருப்புப் பகுதிகளுக்கு வெளிநாட்டவர்கள் இடம்பெயர்ந்தனர். நகரம் வேகமாக வளர்ந்து மாறியது. நிலத்தை மீட்டெடுத்து கால்வாய்களின் பாதையை மாற்றியதால், நிலப்பரப்பிலிருந்து தீவைப் பிரித்திருந்த கவனமான எல்லைகள் விரைவில் மறைந்தன. இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தேஜிமாவைச் சுற்றி நீர் இல்லை; சில கட்டிடங்கள் மாற்றப்பட்டிருந்தன அல்லது அழிந்திருந்தன. அதன் பெயர் நீடித்தது. ஆனால் ஜப்பானில் உலகின் ஒரே மேற்கத்தியத் தளத்தை ஒருகாலத்தில் கட்டுப்படுத்திய எல்லைகள், விரிவடைந்த நகரத்துடன் கலந்து மங்கின.

இழப்பும் மறுமலர்ச்சியும்

தேஜிமாவின் வரலாற்று மதிப்பு குறித்த அங்கீகாரம் ஆரம்பத்திலேயே தொடங்கியது. 1922-ல் இவ்விடம் தேசிய வரலாற்றுத் தளமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, அகழாய்வு, ஆவணப்படுத்தல், புனரமைப்பு ஆகியவற்றுக்கான திட்டங்களை நகராட்சியும் தேசிய அரசும் தொடங்கின. 1996-ல் தொடங்கப்பட்ட முக்கியப் புனரமைப்புத் திட்டம், தொல்லியல் ஆய்வுகள், எடோ கால ஆவணங்கள், நெதர்லாந்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட மாதிரிகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, தீவின் தெருக்களையும் கட்டிட அமைப்பையும் மீண்டும் உருவாக்கியது. 2021-க்குள் தலைமை வர்த்தகரின் குடியிருப்பு, கிடங்குகள், சுவர்கள், பிரதான வாயில் பாலம் உள்ளிட்ட பதினாறு கட்டிடங்கள் புனரமைக்கப்பட்டன. இலக்கு தெளிவானது; அதேவேளை லட்சியமானதும் ஆகும். கால்வாய்களைத் தோண்டி நகாஷிமா ஆற்றின் பாதையை மாற்றுவதன் மூலம், தேஜிமாவைச் சுற்றியிருந்த நீரெல்லைகளை மீட்டெடுத்து அந்த இடத்தை மீண்டும் ஒரு தீவாக்க நாகசாகி திட்டமிட்டுள்ளது.

இன்றைய பார்வையாளர்கள், தரைமட்ட அடித்தளங்களுடன், சுவர் தாள் வடிவங்கள் மற்றும் வண்ணங்கள் வரை கவனமாக மீட்டெடுக்கப்பட்ட கட்டிடங்களையும் காண்கிறார்கள். அங்குள்ள விதிகள், அன்றாட வழக்கங்கள், வியப்பூட்டும் கலாசாரப் பரிமாற்றங்கள் ஆகியவற்றை ஆங்கிலத்திலும் ஜப்பானியத்திலும் விளக்கும் காட்சிகள் உள்ளன. பாரம்பரிய உடையணிந்த ஊழியர்கள் அந்தச் சூழலை உயிர்ப்பிக்கின்றனர். இந்தப் பணி தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு புதிய கட்டிடமும், மேற்குலகுடன் நேரடியாகத் தொடர்புகொள்வதற்கான ஜப்பானின் ஒரே இடமாகத் தீவு உச்சத்தில் இருந்தபோது அது எப்படி இருந்தது, எத்தகைய உணர்வைத் தந்தது என்பதற்கான சித்திரத்தை மேலும் தெளிவாக்குகிறது.

இன்றைய தேஜிமா வருகை

நாகசாகி ரயில் நிலையத்திலிருந்து நகரத் டிராமில் சிறிது நேரத்தில் தேஜிமாவை அடையலாம். நுழைவாயிலுக்கு அருகிலேயே உள்ள தேஜிமா நிறுத்தத்தில் இறங்க, 1-ஆம் எண் வழித்தடத்தில் செல்லுங்கள். இவ்விடம் காலை 8:00 மணி முதல் இரவு 21:00 மணி வரை திறந்திருக்கும்; கடைசி நுழைவு 20:40 மணிக்கு. வழக்கமான மூடல் நாட்கள் இல்லை. பொதுவான நுழைவுக் கட்டணம் 520 யென். திறந்திருக்கும் நேரமும் கட்டணமும் மாறக்கூடும் என்பதால், சமீபத்திய விவரங்களையும் சிறப்பு நிகழ்வுகளையும் தெரிந்துகொள்ளச் செல்வதற்கு முன் அதிகாரபூர்வ இணையதளத்தைப் பாருங்கள். இந்த இடத்துக்கான நகரத்தின் ஆங்கில இணையவாயில், வருகையைத் திட்டமிடுவதற்கு உதவும் தொடக்கத் தளமாகும். இதை nagasakidejima.jp என்ற முகவரியில் காணலாம்.

வளாகத்துக்குள், புனரமைக்கப்பட்ட ஒரு டஜனுக்கும் மேற்பட்ட கட்டிடங்களைச் சுற்றிப் பார்க்கலாம். தடாமி அறைகளும் மேற்கத்திய பாணி மரச்சாமான்களும் கலந்த தலைமை வர்த்தகரின் குடியிருப்பு, ஒரு காலத்தில் பட்டும் செம்பும் சேமிக்கப்பட்டிருந்த கிடங்குகள், கடல் வாயில், தீவின் நிர்வாகம் எவ்வளவு ஆவண மயமாக இருந்தது என்பதைக் காட்டும் எழுத்தர் அறைகள் ஆகியவை முக்கிய அம்சங்கள். ரங்காகுவுடன் தொடர்புடைய கருவிகளும் நூல்களும் காட்சிப் பெட்டிகளில் இடம்பெற்றுள்ளன. தடாமி விரிப்புகளின் மேல் நாற்காலிகள், மேசைகள், உணவுக் கருவிகள் வைக்கப்பட்டிருந்த வழக்கங்களின் சந்திப்பை விருந்து மண்டபம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. டச்சு வணிகர்கள் எந்தவொரு வர்த்தகத்தையும் நடத்த ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், காவலர்கள், அதிகாரபூர்வ ஆய்வாளர்கள் அடங்கிய குழுக்களை எவ்வாறு நம்பியிருந்தனர் என்பதைத் தெருக் காட்சிகள் விளக்குகின்றன.

இந்த இடம் சிறியதும் தெளிவான வழிகாட்டிப் பலகைகளைக் கொண்டதுமாக இருப்பதால், நகரத்தின் சைனாடவுன் முதல் அதன் நீண்ட கிறித்தவ மரபைப் பிரதிபலிக்கும் தேவாலயங்கள் வரை நாகசாகியின் பிற அடையாள இடங்களுடன் சேர்த்துப் பார்ப்பது எளிது. தேஜிமாவைச் சுற்றியுள்ள பகுதி பரபரப்பாக இருப்பதால், பதினேழாம் நூற்றாண்டுத் தெருக் காட்சியிலிருந்து சில நிமிடங்களில் நவீன கஃபேக்களுக்குச் செல்லலாம். இந்த முரண்பாடே நகரத்தின் தனித்தன்மையைப் படம்பிடிக்கிறது. உலகளாவிய சந்திப்புகளின் எதிரொலிகள் இன்னும் அருகிலேயே உணரப்படும் இடம் நாகசாகி.

நாகசாகியின் பரந்த நுழைவாயில் மரபு

எடோ காலத்தில் மேற்கத்தியர்கள் ஜப்பானுக்குள் வாழ்ந்த ஒரே இடம் தேஜிமாதான். இருப்பினும், நாடு முற்றிலுமாக மூடப்பட்டிருக்கவில்லை. ஷோகுனேட் வேறு சில குறுகிய தொடர்பு வழிகளையும் நிர்வகித்தது. சுஷிமா பிரபுத்துவம் கொரியாவுடனான தூதரகத் தொடர்புகளையும் வர்த்தகத்தையும் கையாண்டது. ரியூக்யூ இராச்சியத்துடனான உறவுகளை சட்சுமா மேற்பார்வையிட்டது; அதன் தூதுக் குழுக்கள் எடோவின் சடங்குகளில் வெளிநாட்டவர்களாகத் தோன்றின. வடக்கில் ஐனு சமூகங்களுடனான வர்த்தகத்தை மாட்சுமே குலம் நடத்தியது. இந்தத் தனித்தனி நுழைவாயில்கள், ஷோகுனேட் தனது ஆட்சியைப் பேணியபடியே, ஜப்பானுக்குக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவில் தகவல்களையும் பொருட்களையும் வழங்கின. இருந்தபோதிலும், சட்டப்பூர்வமான ஒரே மேற்கத்தியத் தொடர்பு வழியாகத் தேஜிமா இருந்ததால், நாகசாகி தனித்துவமான துறைமுக நகரமாக விளங்கியது.

இன்றும் நகரின் பன்முகக் கலாசார வரலாறு அதன் திருவிழாக்களிலும் உணவிலும் தெரிகிறது. ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திலும் சந்திரப் புத்தாண்டுக்கான விளக்குத் திருவிழா தெருக்களை நிரப்புகிறது. ஜப்பானிலேயே மிகப் பழமையான சைனாடவுன் நாகசாகியில் உள்ளது. சர்க்கரை இறக்குமதியின் மரபு, இப்பகுதியில் இனிப்புகளுக்கான விருப்பத்தை வளர்த்ததுடன், பழைய சர்க்கரைப் பாதையை ஒட்டிய உள்ளூர் உணவு வகைகளையும் வடிவமைக்க உதவியது. டச்சு, சீன மரபுகளின் தடங்கள், ஷின்டோ கோயில்களுடனும் கத்தோலிக்க தேவாலயங்களுடனும் அருகருகே காணப்படுகின்றன. அந்தக் கதையில் தேஜிமா ஒரு முக்கிய அடையாளம். பொருட்களும் அறிவும் ஓடுவதை முற்றிலுமாகத் தடுக்காமல், அவற்றின் போக்கைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம், சிறியதும் இறுக்கமான கட்டுப்பாட்டில் இருந்ததுமான ஓர் இடம் எவ்வாறு ஒரு நாட்டை மாற்ற முடியும் என்பதை அது காட்டுகிறது.

முக்கிய விவரங்கள்

• போர்த்துகீசிய வணிகர்களைத் தனிமைப்படுத்தவும் மதபோதகர்களின் செல்வாக்கைக் குறைக்கவும், 1636-ல் நாகசாகியில் செயற்கைத் தீவாக தேஜிமா கட்டப்பட்டது
• 1639-ல் போர்த்துகீசியர்கள் வெளியேற்றப்பட்ட பிறகு, கடுமையான விதிகளின் கீழ் 1641-ல் டச்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி தேஜிமாவுக்கு மாறியது
• 1641 முதல் 1847 வரை, 606 டச்சுக் கப்பல்கள் தேஜிமாவில் வர்த்தகம் செய்தன; பட்டுத் துணி, சர்க்கரை, நூல்கள், கருவிகள் ஆகியவற்றுக்கு ஈடாக ஜப்பானியச் செம்பு, பீங்கான் பொருட்கள், அரக்கு வேலைப்பாடுகள் பரிமாறப்பட்டன
• மதச்சார்பற்ற ஐரோப்பிய அறிவியலுக்கும் மருத்துவத்துக்கும் ஷோகுனேட் அனுமதி அளித்ததால், ரங்காகு அல்லது டச்சுக் கல்வி வளர்ந்து, மொழிபெயர்ப்புகளுக்கும் பரிசோதனைகளுக்கும் ஊக்கமளித்தது
• தேஜிமாவுடன் தொடர்புடைய குறிப்பிடத்தக்க நபர்களில் ஏங்கல்பர்ட் கேம்ப்ஃபர், கார்ல் பீட்டர் துன்பெர்க், பிலிப் ஃபிரான்ஸ் வான் சீபோல்ட், ஹென்ட்ரிக் டூஃப் ஆகியோர் அடங்குவர்
• ஒப்பந்தத் துறைமுகங்கள் திறக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து 1859-ல் தேஜிமாவின் வர்த்தக நிலையம் மூடப்பட்டது; பின்னர் நில மீட்புப் பணிகளால் வளர்ந்து வந்த நகரத்துடன் தீவு இணைந்தது
• 1996 முதல் நாகசாகி முக்கியக் கட்டிடங்களைப் புனரமைத்து வருகிறது; சுற்றியுள்ள கால்வாய்களை மீண்டும் திறப்பதன் மூலம் தேஜிமாவின் தீவு வடிவத்தை மீட்டெடுக்கவும் திட்டமிட்டுள்ளது
• தேஜிமா தினமும் காலை 8:00 மணி முதல் இரவு 21:00 மணி வரை திறந்திருக்கும்; நுழைவுக் கட்டணம் 520 யென். இது தேஜிமா டிராம் நிறுத்தத்துக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது
• கொரியா, ரியூக்யூ, ஐனு ஆகியோருடனான வர்த்தகம் உள்ளிட்ட பிற வழிகளிலும் நாகசாகியின் நுழைவாயில் பங்கு தொடர்ந்தது; ஆனால் எடோ கால ஜப்பானில் மேற்கத்தியர்களுக்கான ஒரே தளமாக தேஜிமா இருந்தது