கிராமப்புற சுகாதாரம் மற்றும் பொதுச் சேவையில் மரபை விட்டுச் சென்ற துன் டாக்டர் சித்தி ஹஸ்மா, 100 வயதில் காலமானார்

ஒரு நூற்றாண்டு வாழ்வு, அக்கறையில் வேரூன்றிய பணி

தாய்மை நலப் பராமரிப்பு, தடுப்பூசி மற்றும் சுகாதாரக் கல்வி ஆகியவற்றை கிராமப்புற மக்களிடம் கொண்டு சென்ற முன்னோடி மலேசிய மருத்துவரான துன் டாக்டர் சித்தி ஹஸ்மா முகமது அலி, 2026 செப்டம்பர் 28ஆம் தேதி காலை 9.20 மணிக்கு கோலாலம்பூரில் உள்ள தேசிய இதயக் கழகத்தில் (IJN) காலமானார். அவருக்கு 100 வயது. அவர் மறைந்ததை அவரது மகன் டான் ஸ்ரீ மொக்ஸானி மகாதீர் உறுதிப்படுத்தினார்.

அன்றைய தினம் மாலை 6.20 மணிக்கு புத்ராஜெயாவின் பிரிசிங்க்ட் 20இல் உள்ள புசாரா நெகாராவில், அரசு மரியாதையுடன் நடைபெற்ற இறுதிச் சடங்கைத் தொடர்ந்து அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவரது கணவரும் முன்னாள் பிரதமருமான துன் டாக்டர் மகாதீர் முகமது, அவர்களது பிள்ளைகள் மற்றும் குடும்பத்தினர் இறுதிச் சடங்கில் கலந்துகொண்டனர். 1956 ஆகஸ்ட் 5ஆம் தேதி திருமணம் செய்துகொண்ட இந்தத் தம்பதி, அவர் மறைவதற்குச் சற்றுமுன் 70 ஆண்டுகால மணவாழ்வை நிறைவு செய்திருந்தனர்.

1981 முதல் 2003 வரையிலும், 2018 முதல் 2020 வரையிலும் மகாதீர் பிரதமராக இருந்தபோது, பிரதமரின் மனைவி என்ற முறையில் நாடு முழுவதும் அறியப்பட்ட சித்தி ஹஸ்மா, அவர் பதவியேற்பதற்கு வெகுகாலம் முன்பே பொதுச் சேவையில் தனக்கென ஒரு சாதனைப் பதிவை உருவாக்கியிருந்தார். 1965ஆம் ஆண்டு தாய்மை மற்றும் குழந்தை நலத் துறையில் மருத்துவ அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்ட முதல் பெண் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். 1974ஆம் ஆண்டு கெடா மாநிலத்தின் தாய்மை மற்றும் குழந்தை நல அதிகாரிப் பதவியை வகித்த முதல் பெண்ணானார்.

அவரது பணி கிராம மருத்துவமனைகள் மற்றும் மருத்துவச்சிப் பயிற்சி முதல் போதைப்பொருள் தவறான பயன்பாடு, கிராமப்புறப் பெண்கள் மற்றும் பெண்களின் உரிமைகள் குறித்த சர்வதேச மாநாடுகள் வரை விரிந்திருந்தது. 1997 முதல் 2012 வரை மல்டிமீடியா பல்கலைக்கழகத்தின் வேந்தராகவும் பணியாற்றினார்; மலேசியப் பூப்பந்தாட்டத்துடனும் நெருங்கிய தொடர்பைப் பேணி வந்தார்.

ஜூலை 12ஆம் தேதி அவர் தனது 100ஆவது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடினார். 2026 ஆகஸ்டில், முன்னாள் பிரதமரின் துணைவர்களில் உயிருடன் இருப்பவர்களில் மிக வயதானவர் என ஆசியான் ரெக்கார்ட்ஸ் அவரை அங்கீகரித்தது. அவருக்கு கணவர் மகாதீர், மூன்று மகள்கள் மற்றும் நான்கு மகன்கள் என ஏழு பிள்ளைகள், 18 பேரக்குழந்தைகள், நான்கு கொள்ளுப் பேரக்குழந்தைகள் உள்ளனர்.

இறுதி நாள்களை நினைவுகூரும் குடும்பம்

முந்தைய நாள் IJNஇல் உறவினர்கள் அவரைப் பார்க்கச் சென்றபோது அவர் மகிழ்ச்சியாக இருந்ததால், அவரது மறைவு குடும்பத்தினரை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியதாக மொக்ஸானி கூறினார். சமீபத்திய குடும்பச் சந்திப்புகள் தங்களுக்கு ஆறுதலளித்ததாகவும், ஒன்றாக நேரம் செலவிட மீண்டும் மீண்டும் வாய்ப்புகளைத் தந்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

இறுதிச் சடங்குக்குப் பிறகு பேசிய மொக்ஸானி, தனது தாயுடனான உறவை ஒரே ஒரு இறுதி நினைவால் விவரிக்க முடியும் என்ற கருத்தை நிராகரித்தார்.

"ஒரே ஒரு கடைசி நினைவு என்று எதுவும் இல்லை. கோடிக்கணக்கான நினைவுகள் உள்ளன," என்றார் அவர்.

அவர் மறைவதற்கு முந்தைய மாதங்கள், வாரங்கள் மற்றும் நாள்களில் குடும்பத்தினர் அவருடன் பகிர்ந்துகொண்ட நேரத்திற்குத் தாம் நன்றியுள்ளவராக இருப்பதாகவும் அவர் கூறினார்.

"அவருடன் இவ்வளவு நேரத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள முடிந்ததில் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி. கடந்த சில மாதங்கள், வாரங்கள், நாள்களில் பல குடும்பச் சந்திப்புகள் நடந்தன. அதனால் எங்களிடம் நிறைய நினைவுகள் உள்ளன," என்றார் அவர்.

இறுதிச் சடங்கு ஏற்பாடுகளுக்கு உதவிய பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள், இராணுவம், மலேசியக் காவல்துறை மற்றும் அரசு அமைப்புகளுக்கு மொக்ஸானி நன்றி தெரிவித்தார். இஷா தொழுகைக்குப் பிறகு வீட்டில் தஹ்லீல் பிரார்த்தனைகள் நடத்தவும், அதற்குப் பின்வரும் இரண்டு நாள்களிலும் நடத்த வாய்ப்புள்ளதாகவும் குடும்பத்தினர் திட்டமிட்டிருப்பதாகக் கூறினார். இறந்தவரை நினைவுகூர்ந்து பிரார்த்தனைகளும் ஓதுதல்களும் நடைபெறும் ஒன்றுகூடல்களே தஹ்லீல் நிகழ்வுகள்.

அவர் மறைந்ததற்கான காரணம் குறித்த விவரம் வெளியிடப்படவில்லை. முந்தைய நாள் அவரைச் சந்தித்த அனுபவம் குறித்த அவரது மகனின் விளக்கம், இறுதி நேரங்களில் குடும்பத்தினர் கண்டவற்றைத் தெரிவிக்கிறது; ஆனால் மருத்துவ ரீதியான சூழ்நிலைகளை விளக்கவில்லை.

கிளாங்கிலிருந்து சிங்கப்பூர் மருத்துவக் கல்லூரிக்கு

1926 ஜூலை 12ஆம் தேதி சிலாங்கூரின் கிளாங்கில் உள்ள கம்புங் ஜாவாவில் பிறந்த சித்தி ஹஸ்மா, முகமது அலி தைப்பும் சித்தி காதிஜா அகமதுவும் பெற்ற 10 பிள்ளைகளில் ஆறாவது குழந்தை. அவருக்கு மூன்று வயதாக இருந்தபோது குடும்பம் கோலாலம்பூருக்கு இடம்பெயர்ந்தது. தங்களது மூன்று மகள்களுக்கும் ஏழு மகன்களுக்கும் பெற்றோர் சமமான கல்வி வாய்ப்புகளை வழங்கியதாக அவர் பின்னர் நினைவுகூர்ந்தார்.

கோலாலம்பூரில் உள்ள மெதடிஸ்ட் பெண்கள் பள்ளி, செயின்ட் மேரிஸ் பள்ளி, புதூ ஆங்கிலப் பெண்கள் பள்ளி ஆகியவற்றில் அவர் கல்வி பயின்றார். வாசிப்பிலும் எழுத்திலும் ஆர்வம் இருந்ததால் ஆரம்பத்தில் பத்திரிகையாளராக விரும்பினார். ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின்போது அவரது தாய்க்கு ஏற்பட்ட உடல்நலக் குறைவு, மருத்துவத் துறையில் கவனம் செலுத்த அவரைத் தூண்டியது.

1947ஆம் ஆண்டு அரசு உதவித்தொகையில் சிங்கப்பூரில் உள்ள கிங் எட்வர்ட் VII மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அவரது வகுப்பில் ஒரே மலாய்ப் பெண்ணாக இருந்த அவர், 1955 ஜூன் மாதம் பட்டம் பெற்றார். மருத்துவக் கல்லூரியில்தான் கெடாவைச் சேர்ந்த சக மாணவரான மகாதீரைச் சந்தித்தார்.

அவர் மருத்துவத் துறையில் நுழைந்தது தொடர்பாக வெவ்வேறு மைல்கற்களைப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. கல்லூரியில் மருத்துவம் பயில வாய்ப்புப் பெற்ற முதல் மலாய்ப் பெண் என்று ஒரு பதிவு குறிப்பிடுகிறது; நாட்டின் மூன்றாவது பெண் மருத்துவர் என்று தன்னைக் குறிப்பிட்டதாக அவரது சொந்தக் கூற்றை மற்றொரு பதிவு தெரிவிக்கிறது. இந்தக் கூற்றுகள் சேர்க்கை மற்றும் தகுதி பெறுதல் என வெவ்வேறு கட்டங்களைச் சுட்டுகின்றன; மலேசியாவின் முதல் மலாய்ப் பெண் மருத்துவர் அவர் என்பதை இவை நிறுவவில்லை.

பட்டம் பெற்ற பிறகு, கோலாலம்பூர் மருத்துவமனையில் மேற்பார்வையுடன் கூடிய மருத்துவப் பயிற்சியை மேற்கொண்டார். 1956ஆம் ஆண்டு திருமணத்துக்குப் பிறகு அலோர் ஸ்டாருக்கு இடம்பெயர்ந்து, அங்குள்ள பொது மருத்துவமனையில் மருத்துவ அதிகாரியாகப் பணியாற்றினார். அவரது தொழில்முறை வாழ்க்கையை வரையறுத்த பொதுச் சுகாதாரப் பணியின் மையமாக கெடா விளங்கியது.

கெடாவின் கிராமப்புறங்களுக்கு சுகாதார சேவையைக் கொண்டு செல்லுதல்

மருத்துவமனைச் சிகிச்சையால் மட்டும் தீர்க்க முடியாத பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதில் கெடாவில் சித்தி ஹஸ்மா ஆற்றிய பணி கவனம் செலுத்தியது. கிராமப்புறக் குடும்பங்களுக்கு சுகாதார அறிவிலும் மருத்துவச் சேவைகளைப் பெறுவதிலும் குறைபாடுகள் இருந்தன. வறுமையும் சில பாரம்பரிய நடைமுறைகளும் கர்ப்பம், பிரசவம், குழந்தைப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றைச் சிக்கலாக்கின.

1962ஆம் ஆண்டு வடக்கு கெடாவின் பொறுப்பு மருத்துவக் கண்காணிப்பாளராகப் பணியாற்றினார். பின்னர் தாய்மை மற்றும் குழந்தை நலப் பொறுப்புகளுடன், ஜித்ராவில் உள்ள கிராமப்புற சுகாதாரப் பயிற்சிப் பள்ளியின் முதல்வராகவும் பணியாற்றினார்.

அவரது குழுக்கள் கிராமங்களுக்குச் சென்று சிகிச்சை, நோய்த்தடுப்பூசி மற்றும் சுகாதாரக் கல்வி வழங்கின. ஊட்டச்சத்து, தொற்றுநோய் தடுப்பு, மலேரியா ஒழிப்பு, அதிக மருத்துவ ஆபத்துள்ள கர்ப்பங்களுக்கான பராமரிப்பு ஆகியவை அவர்களது பணியில் இடம்பெற்றன. குழந்தைகளிடையே கவலைக்குரிய நோய்களாகக் காசநோய், போலியோ, கக்குவான் இருமல், தொண்டை அடைப்பான், டெட்டனஸ் ஆகியவை இருந்தன.

பாரம்பரிய கிராம மருத்துவச்சிகளுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதும் அந்த முயற்சியின் நடைமுறைப் பகுதியாக இருந்தது. ஏற்கெனவே பிரசவம் பார்த்து வந்தவர்களை அரசு சுகாதாரச் சேவையிலிருந்து தனியாகக் கருதாமல், சுகாதாரப் பணியாளர்கள் பாதுகாப்பான பிரசவ முறைகளைக் கற்பித்ததுடன், கிருமி நீக்கம் செய்யப்பட்ட UNICEF பிரசவக் கருவிப் பெட்டிகளையும் வழங்கினர். பெண்கள் ஏற்கெனவே பிரசவித்துவந்த இடங்களிலேயே பராமரிப்பை மேம்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது.

மக்களின் ஏற்பைப் பெறுவதற்கு காலம் பிடித்தது. சிலாங்கூரைச் சேர்ந்தவராகவும், உள்ளூர் வட்டார மொழி பேசத் தெரியாதவராகவும் இருந்த சித்தி ஹஸ்மா, ஆரம்பத்தில் மொழிபெயர்ப்பாளரின் உதவியை நாட வேண்டியிருந்தது; சில கிராமங்களில் சந்தேகத்தையும் எதிர்கொண்டார். கெடா மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றதைத் தனது பெருமைக்குரிய சாதனைகளில் ஒன்றாக அவர் பின்னர் குறிப்பிட்டார்.

அவரது பொதுச் சுகாதாரப் பாரம்பரியத்தின் பின்னணியில் உள்ள புள்ளிவிவரங்கள்

பெர்டானா தலைமைத்துவ அறக்கட்டளையின் புள்ளிவிவரங்களை மேற்கோள் காட்டிய ஒரு நினைவஞ்சலியின்படி, அவரது பணிக்காலத்தில் கெடாவின் குழந்தை இறப்பு விகிதம் 1,000 பிறப்புகளுக்கு 75இலிருந்து ஏழாகக் குறைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இது 1,000 பிறப்புகளுக்கு 68 இறப்புகள் குறைந்ததைக் குறிக்கிறது; அதாவது சுமார் 91 சதவீதக் குறைவு.

அந்தக் காலகட்டத்துடன் தொடர்புடைய முன்னேற்றத்தின் அளவை இந்த ஒப்பீடு காட்டினாலும், தொடக்க மற்றும் இறுதி ஆண்டுகள் துல்லியமாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை. சித்தி ஹஸ்மாவின் தனிப்பட்ட பங்களிப்பைத் துல்லியமாக அளவிடும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட கணக்காக இதைக் கருதக்கூடாது. குழந்தைகள் உயிர் பிழைப்பதில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கான பின்னணியில் மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள், மருத்துவச்சிகள், தடுப்பூசித் திட்டங்கள், வாழ்க்கை நிலைமைகளின் பரந்த முன்னேற்றங்கள் ஆகிய அனைத்தும் அடங்கும்.

பொதுச் சுகாதாரத் திட்டங்களைச் சமூகங்கள் ஏற்றுக்கொள்வதற்கு சித்தி ஹஸ்மா முக்கியத்துவம் அளித்தார். 1997ஆம் ஆண்டு கோலாலம்பூரில் நடந்த R.I. மாவட்டம் 3300இன் தொடக்க விழாவில் உரையாற்றியபோது, கெடாவில் கழித்த ஆண்டுகளை நினைவுகூர்ந்த முன்னாள் பொதுச் சுகாதார மருத்துவர் கூறியதாவது:

"நான் கெடாவை விட்டுச் சென்றபோது, மக்கள் அரசின் சுகாதாரத் திட்டங்களை ஏற்றுக்கொண்டு அவற்றால் பயனடைந்திருந்தார்கள் என்பதில் ஆழ்ந்த மனநிறைவு கொண்டேன்," என்றார் அவர்.

குடும்ப மருத்துவம், கர்ப்பம் மற்றும் பிரசவத்தைப் பாதிக்கும் சமூக மற்றும் பொருளாதாரக் காரணிகள் குறித்து எழுதுவதிலும் அவர் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். காலரா பரவலைக் கட்டுப்படுத்துவதில் ஆற்றிய பங்குக்காக 1964ஆம் ஆண்டு கெடா அவருக்கு சிறந்த சேவைப் பதக்கத்தை வழங்கியது.

1979ஆம் ஆண்டு அரசு சேவையிலிருந்து ஓய்வுபெற்ற அவர், பின்னர் 1981 வரை மலாயா பல்கலைக்கழகத்தின் பல் மருத்துவப் புலத்தில் பகுதி நேரமாக சமூக மருத்துவம் கற்பித்தார். ஆகவே, தேசிய அளவிலான பொதுவாழ்வுக்கு அவர் மாறியபோது, மருத்துவம், நிர்வாகம், கற்பித்தல் ஆகியவற்றில் கணிசமான அனுபவம் பெற்றிருந்தார்.

மலேசியாவுக்கு அப்பாற்பட்ட சுகாதார விழிப்புணர்வுப் பணி

அமைச்சர்கள் மற்றும் துணை அமைச்சர்களின் மனைவியர் நலச் சங்கமான BAKTIஇன் தலைவராக, மலேசிய இளைஞர்களிடையே போதைப்பொருள் தவறான பயன்பாட்டின் ஆபத்துகள் குறித்த விழிப்புணர்வை சித்தி ஹஸ்மா ஊக்குவித்தார். 1985ஆம் ஆண்டு, போதைப்பொருள் தவறான பயன்பாடு குறித்த முதல் பெண்மணிகள் மாநாட்டில் பங்கேற்க அமெரிக்க முதல் பெண்மணி நான்சி ரீகன் அவரை வாஷிங்டனுக்கு அழைத்தார். 1987ஆம் ஆண்டு வியன்னாவில் நடைபெற்ற போதைப்பொருள் தவறான பயன்பாடு மற்றும் சட்டவிரோதக் கடத்தல் குறித்த சர்வதேச மாநாட்டில் மலேசியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

மனநலமும் அவரது ஆர்வங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. உலக மனநலக் கூட்டமைப்பின் தேசியக் குழுவில் பங்கேற்குமாறு அமெரிக்க முன்னாள் முதல் பெண்மணி ரோசலின் கார்ட்டர் அவரை அழைத்தார்.

பான் பசிபிக் மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியப் பெண்கள் சங்கத்தின் மலேசியக் கிளையின் புரவலராகவும் அவர் பணியாற்றினார். 1984ஆம் ஆண்டு டோக்கியோவிலும், 1991ஆம் ஆண்டு பாங்காக்கிலும், 1994ஆம் ஆண்டு டோங்காவிலும் நடைபெற்ற மாநாடுகளில் முக்கிய உரையாற்றினார். 1992ஆம் ஆண்டு ஜெனீவாவில் நடைபெற்ற கிராமப்புறப் பெண்களின் பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கான முதல் பெண்மணிகள் உச்சிமாநாட்டில், ஆசிய பசிபிக் பிராந்தியத்தின் ஆறு தொடக்கக் குழு உறுப்பினர்களில் ஒருவராக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1995 செப்டம்பரில், பெய்ஜிங்கில் நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் நான்காவது உலகப் பெண்கள் மாநாட்டில் மலேசியக் குழுவுக்கு அவர் தலைமை தாங்கினார். சமத்துவம், வளர்ச்சி மற்றும் அமைதி: அக்கறை கொண்ட உலகம் என்ற கருப்பொருளில் அவரது உரை அமைந்திருந்தது. உள்நாட்டில் சுகாதாரம் மற்றும் நலனுக்காக அவர் ஆற்றிய பணியை, பெண்களுக்கான சர்வதேச செயல் திட்டத்துடன் அது இணைத்தது.

2001ஆம் ஆண்டு, 15 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மனிதாபிமானக் குழுவுக்கு அவர் தலைமை தாங்கி ஈராக் சென்றார். மருத்துவர்கள், கல்வியாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் பேராசிரியர்கள் இடம்பெற்ற அந்தக் குழு, குறிப்பாக ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொருளாதாரத் தடைகளின் கீழ் வாழ்ந்த குழந்தைகளைப் பாதித்த நிலைமைகளை நேரில் கவனிக்கச் சென்றது.

கல்வி, விளையாட்டு மற்றும் பொதுமக்கள் அங்கீகாரம்

1997 முதல் 2012 வரை 15 ஆண்டுகள் மல்டிமீடியா பல்கலைக்கழகத்தின் வேந்தராக சித்தி ஹஸ்மா பணியாற்றினார். மலேசியப் பெண் வழிகாட்டிகள் சங்கத்தின் தலைமைப் பொறுப்பு, எழுத்தறிவு, குடும்பக் கட்டுப்பாடு மற்றும் சமூக நலனுக்கான ஆதரவு ஆகியவையும் அவரது பொதுப் பணிகளில் அடங்கும்.

விளையாட்டு அவருக்கு தனிப்பட்ட ஆர்வமாகவும் நீடித்த பொதுச் சேவையாகவும் இருந்தது. 75 வயது வரை போட்டி நிலைப் பூப்பந்தாட்டம் விளையாடினார். மலேசியா 1992ஆம் ஆண்டு தாமஸ் கோப்பையை வென்ற காலகட்டம் உட்பட, மலேசியப் பூப்பந்தாட்டச் சங்கத்தின் புரவலராக இரண்டு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகப் பணியாற்றினார். தேசிய வீரர்கள் அவரைத் தாயைப் போன்றவராகக் கருதினர்.

மலேசிய சக்கர நாற்காலி டென்னிஸ் சங்கத்தின் முன்னாள் புரவலராகவும் இருந்தார். பிற்காலத்திலும் அவரது ஆர்வங்கள் தொடர்ந்தன: எழுபதுகளில் பிரெஞ்சு மொழியைக் கற்றார்; எண்பதுகளில் வயலின் வாசிப்பை மீண்டும் தொடங்கினார்; 2015ஆம் ஆண்டு சீன வில் இசைக்கருவியான எர்ஹுவை வாசிக்கத் தொடங்கினார்.

2003 அக்டோபர் 31ஆம் தேதி, துன் பட்டத்தை வழங்கும் கூட்டரசு விருதான செரி செத்தியா மகோட்டா மலேசியா (SSM) அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. அந்த விருதைப் பெற்ற மலேசியப் பிரதமரின் முதல் மனைவி அவர். 2019ஆம் ஆண்டு ஆசிய HRD வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதும், 2020ஆம் ஆண்டு தேசிய போதைப்பொருள் தடுப்பு முன்னோடிக்கான சிறப்பு விருதும் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட பிற்கால அங்கீகாரங்களில் அடங்கும்.

அரசியலுடனான அவரது உறவு, அதிலிருந்து விலகி இருந்தார் என்ற எளிய விளக்கத்தைவிடச் சிக்கலானது. அரசுப் பணியாளர்கள் அரசியல் பங்கேற்பைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற கொள்கையைப் பின்பற்றியதாக அவர் கூறியிருந்தாலும், வாழ்க்கை வரலாற்றுப் பதிவுகள் அவர் வனிதா UMNOவில் உறுப்பினராக இருந்ததையும் குறிப்பிடுகின்றன. 2008 மே 19ஆம் தேதி அந்தப் பெண்கள் அணியிலிருந்து விலகிய அவர், 2009 ஏப்ரலில் மீண்டும் இணைந்தார்.

எட்டு தசாப்தங்களில் இடம்பெற்ற மைல்கற்கள்

மலாயா சுதந்திரம் பெறுவதற்கு முந்தைய மருத்துவப் பயிற்சிக் காலத்திலிருந்து 21ஆம் நூற்றாண்டுவரை நீண்ட பொதுச் சேவைப் பயணம் அவரது வாழ்க்கையில் இணைந்திருந்தது. பிரதமரின் மனைவியாக இருந்த காலத்துக்கு முன்பே அவரது தொழில்முறைச் சாதனைகளில் பெரும்பகுதி உருவாகியிருந்ததை முக்கியத் தேதிகள் காட்டுகின்றன.

• 1947: அரசு உதவித்தொகையில் சிங்கப்பூரில் உள்ள கிங் எட்வர்ட் VII மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார்.
• 1955 ஜூன்: மருத்துவப் பட்டம் பெற்று, கோலாலம்பூரில் மருத்துவமனைப் பயிற்சியைத் தொடங்கினார்.
• 1956 ஆகஸ்ட் 5: மகாதீர் முகமதுவைத் திருமணம் செய்துகொண்டு, பின்னர் அலோர் ஸ்டாரில் பணியாற்றினார்.
• 1965 மற்றும் 1974: கெடா மாநிலப் பதவி உட்பட, தாய்மை மற்றும் குழந்தை நலத் துறையில் முன்னோடியான பதவிகளை வகித்தார்.
• 1979 முதல் 1981 வரை: அரசு சேவையிலிருந்து விலகி, மலாயா பல்கலைக்கழகத்தில் சமூக மருத்துவம் கற்பித்தார்.
• 1981 முதல் 2003 வரையிலும், 2018 முதல் 2020 வரையிலும்: மகாதீர் பிரதமராகப் பதவி வகித்த இரண்டு காலகட்டங்களிலும் மலேசியப் பிரதமரின் துணைவராக இருந்தார்.
• 1995 செப்டம்பர்: பெய்ஜிங்கில் நடைபெற்ற ஐ.நா. பெண்கள் மாநாட்டில் மலேசியக் குழுவுக்குத் தலைமை தாங்கினார்.
• 2026 ஜூலை முதல் செப்டம்பர் வரை: 100 வயதை எட்டினார், ஆசியான் ரெக்கார்ட்ஸின் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றார், செப்டம்பர் 28ஆம் தேதி காலமானார்.

அவரது அடக்கத்துக்குப் பிறகு, PAS தலைவர் டான் ஸ்ரீ அப்துல் ஹாடி அவாங்குடன் மகாதீர் அவரது கல்லறைக்குச் சென்றார். மகாதீரின் பேஸ்புக் பக்கத்தில் பகிரப்பட்ட புகைப்படங்கள், அவர் மலர் வைத்து பிரார்த்தனை செய்வதைக் காட்டின. அவர்களது மகன் டத்தோ ஸ்ரீ முக்ரிஸ் மகாதீர், கல்லறை அருகே அப்துல் ஹாடியை வரவேற்றார். அந்தச் சந்திப்பு நடந்த தேதி குறிப்பிடப்படவில்லை.

முக்கிய விவரங்கள்

• சித்தி ஹஸ்மா 2026 செப்டம்பர் 28ஆம் தேதி காலை 9.20 மணிக்கு கோலாலம்பூரில் உள்ள IJNஇல் 100 வயதில் காலமானார்.
• அரசு மரியாதையுடன் இறுதிச் சடங்கு நடைபெற்றது; அன்றைய தினம் மாலை 6.20 மணிக்கு புத்ராஜெயாவில் உள்ள புசாரா நெகாராவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
• தாய்மை மற்றும் குழந்தை நலம், தடுப்பூசி, கிராமப்புறச் சுகாதாரம், மருத்துவச்சிப் பயிற்சி ஆகியவை அவரது மருத்துவப் பணியின் மையமாக இருந்தன.
• மகாதீர் பிரதமராவதற்கு முன்பே, 1965 மற்றும் 1974ஆம் ஆண்டுகளில் பொதுச் சுகாதாரத் துறையில் முன்னோடியான பதவிகளை வகித்தார்.
• போதைப்பொருள் தவறான பயன்பாடு, கிராமப்புறப் பெண்களின் நலன், பெண்களின் உரிமைகள் ஆகியவை அவரது சர்வதேசப் பணிகளில் இடம்பெற்றன.
• மகாதீர், ஏழு பிள்ளைகள், 18 பேரக்குழந்தைகள் மற்றும் நான்கு கொள்ளுப் பேரக்குழந்தைகள் அவருக்குப் பின் உள்ளனர்.