பெயர் மாற்றத்தைத் தாண்டிய மாற்றங்களுடன் புதிய தேசிய மையம்
சிங்கப்பூர், மனநலக் கழகத்தின் (IMH) பெயரை 2027ல் சிங்கப்பூர் தேசிய மனநல மையம் என மாற்றி, 2040க்குள் அதன் தற்போதைய புவாங்கொக் வளாகத்தை மறுமேம்பாடு செய்து விரிவாக்கும் என்று சுகாதார அமைச்சர் ஓங் யீ குங் 10 அக்டோபர் 2026 அன்று அறிவித்தார். திட்டமிடல் ஏற்கெனவே தொடங்கிவிட்டது. இந்த நிறுவனம் ஆய்வுகளுக்குத் தலைமை தாங்கவும், மருத்துவமனைகள் இடையே மனநல மருத்துவச் சிகிச்சையை ஒருங்கிணைக்கவும், மனநலத் துறை முழுவதும் திறன்களை வளர்க்கவும் உள்ளது.
உள்ளடக்கம்
- பெயர் மாற்றத்தைத் தாண்டிய மாற்றங்களுடன் புதிய தேசிய மையம்
- தேசிய மையத்தின் பணிகள்
- அரசு மருத்துவமனைகள் முழுவதும் கூடுதல் மனநலப் படுக்கைகள்
- இடமும் அதிகரித்து வரும் தேவையும் ஏன் முக்கியம்
- திறன் விரிவாக்கத் திட்டத்தின் ஓர் அங்கமே ஆரம்பகட்ட உதவி
- சூழலுக்கு ஏற்ப பெற்றோர் ஒப்புதல் விதிகள் மாறுபடும்
- ஒப்புதல் தடையாக இருப்பது குறித்து தெரிந்தவை
- வழிகாட்டுதல்கள், பணியாளர்கள், தகவல் வெளியீடு ஆகியவை இன்னும் முடிவுறவில்லை
- கலந்தாய்வு முதல் மறுமேம்பாடு வரையிலான மைல்கற்கள்
- முக்கிய அம்சங்கள்
இந்த அறிவிப்பு, பெரிய மருத்துவமனைத் திட்டத்துடன் உடனடியாக எழும் ஒரு கேள்வியையும் இணைக்கிறது: பெற்றோரின் ஒப்புதல் தடையாக இல்லாமல் இளைஞர்கள் எவ்வாறு உதவி நாடலாம் என்பதே அது. சேவை வழங்குநர்களுக்கான வழிகாட்டுதல்களை சுகாதார அமைச்சகம் (MOH) தயாரித்து வருகிறது; அதேவேளை, சிங்கப்பூர் மருத்துவக் கவுன்சில் மருத்துவர்களுக்கான நெறிமுறை வழிகாட்டுதல்களைத் திருத்தி வருகிறது. வரும் வாரங்களில் பொதுமக்களின் கருத்துகள் கேட்கப்படும்.
சமூகக் கொள்கைகளுக்கான ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சராகவும் உள்ள ஓங், தனது உலக மனநல நாள் செய்தியில், சமூகச் சேவைகள் முன்பைவிட இரண்டு மடங்குக்கும் அதிகமான இளைஞர்களுக்கு உதவி அளித்து வருவதாகவும், தேசிய மன்லைன் 1771க்கு ஒவ்வொரு மாதமும் உதவி கோரி சுமார் 9,000 அழைப்புகள் வருவதாகவும் கூறினார். இளைஞர்களுக்கான ஆதரவு அதிகரித்ததற்கான ஒப்பீட்டுக் காலத்தையோ தொடக்க எண்ணிக்கையையோ அந்தச் செய்தி குறிப்பிடவில்லை.
சாங்கி பொது மருத்துவமனை, உட்லண்ட்ஸ் மருத்துவமனை, அலெக்சாண்ட்ரா மருத்துவமனை ஆகியவையும் தங்களது மனநல மருத்துவத் திறன்களை வலுப்படுத்தி வருகின்றன. இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தும், சிங்கப்பூரின் ஒரே சிறப்பு மனநல மருத்துவமனையை மட்டும் பெரிதும் சார்ந்திருப்பதற்குப் பதிலாக, பராமரிப்புச் சேவைகளைப் பரவலாக்குவதைக் காட்டுகின்றன.
தீவிரச் சிகிச்சை தேவைப்படுவோருக்கான சிறப்பு மருத்துவத் திறனை அதிகரிப்பது, பிரச்சினைகள் தீவிரமடைவதற்கு முன்பே தடுப்பு நடவடிக்கைகளையும் ஆரம்பகட்ட ஆதரவையும் வழங்குவது என ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய இரண்டு முன்னுரிமைகளை அமைச்சர் முன்வைத்தார். உதவி நாடுவது கல்வி, கல்வி உதவித்தொகை, வேலைவாய்ப்பு அல்லது காப்பீட்டைப் பாதிக்கக்கூடும் என்ற அச்சங்களுக்கு நடைமுறைத் தீர்வு காணவும் அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.
தேசிய மையத்தின் பணிகள்
இந்தப் பெயர் மாற்றம், புற்றுநோய், இதய நோய், கண் சிகிச்சைக்கான சிங்கப்பூரின் தேசிய சிறப்பு மையங்களுக்கு இணையான பங்கை IMHக்கு வழங்கும். அதன் பொறுப்புகள், அதன் சொந்த வளாகத்தில் நோயாளிகளுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதைக் கடந்து, மருத்துவமனைகள் இடையே மனநல மருத்துவச் சிகிச்சையை ஒழுங்குபடுத்துவதையும், ஆய்வு மற்றும் தொழில்முறைத் திறன்களை வலுப்படுத்துவதையும் உள்ளடக்கும்.
IMHக்கு இணையாக மற்ற மருத்துவமனைகளும் பெரிய பங்கை ஏற்க வேண்டியதன் காரணத்தை ஓங் விளக்கினார்:
சிங்கப்பூரில் சிறப்பு மனநல மருத்துவச் சேவையின் அடித்தளமாக மனநலக் கழகம் நீண்டகாலமாக இருந்து வருகிறது. ஆனால், எதிர்காலத்தில் IMHக்கு மற்ற மருத்துவமனைகளின் வலுவான ஆதரவு தேவைப்படும்.
2027ல் பெயர் மாற்றமும், 2040க்குள் மறுமேம்பாடும் தனித்தனி மைல்கற்கள். பெரியதும் நவீனமானதுமான மருத்துவமனை கட்டி முடிக்கப்படுவதற்கு வெகுகாலம் முன்பே இந்த நிறுவனம் தனது புதிய தேசிய அடையாளத்தை ஏற்கும்.
மறுமேம்பாட்டுக்கான செலவுத் திட்டம், புவாங்கொக் வளாகத்தில் எதிர்காலத்தில் இருக்கும் படுக்கைகளின் எண்ணிக்கை அல்லது கட்டுமான அட்டவணை ஆகியவற்றை அறிவிப்பு குறிப்பிடவில்லை. தேசிய மையத்துக்கும் பிராந்திய மருத்துவமனைகளுக்கும் இடையே ஆய்வு மற்றும் ஒருங்கிணைப்புப் பொறுப்புகள் எவ்வாறு பகிரப்படும் என்பதையும் விளக்கவில்லை. புதிய பங்கு நோயாளிகளுக்கான சேவைகளாக எவ்வாறு மாறுகிறது என்பதை மதிப்பிடுவதில் இந்த விவரங்கள் முக்கியமானவை.
அரசு மருத்துவமனைகள் முழுவதும் கூடுதல் மனநலப் படுக்கைகள்
தனி திறன் விரிவாக்கத் திட்டத்தின்படி, சிங்கப்பூரின் மூன்று சுகாதாரக் குழுமங்களிலும் 2040க்குள் 500 கூடுதல் தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் ஏற்படுத்தப்படும். தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் என்பது, கடுமையான மனநலப் பாதிப்பு ஏற்பட்டு, கடுமையான மனப்பிறழ்வு அல்லது தற்கொலை எண்ணங்கள் போன்ற சூழல்களில் நெருக்கமான கண்காணிப்பும் தீவிரச் சிகிச்சையும் தேவைப்படும்போது உள்நோயாளிகளுக்கு வழங்கப்படும் பராமரிப்புக்கானவை.
2024 பிப்ரவரி நிலவரப்படி, அரசு மருத்துவமனைகளில் கிட்டத்தட்ட 1,000 தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் இருந்தன; அவற்றில் 800க்கும் மேற்பட்டவை IMHல் இருந்தன. இதன்படி, மொத்தத் திறனில் தோராயமாக ஐந்தில் நான்கு அல்லது அதற்கும் அதிகமானவை ஒரே நிறுவனத்தில் இருந்தன; எனினும், முழுமையாக்கப்பட்ட எண்ணிக்கைகள் துல்லியமான சதவீதத்தைக் கணக்கிடப் போதுமானவை அல்ல. மறுமேம்பாடு செய்யப்படும் அலெக்சாண்ட்ரா மருத்துவமனையில் சுமார் 70 படுக்கைகள் உட்பட, 2030க்குள் சுமார் 1,070 படுக்கைகள் அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
11 அரசு மருத்துவமனைகளில் ஆறில் உள்நோயாளர் மனநல மருத்துவச் சிகிச்சை கிடைத்தது: IMH, டான் டோக் செங் மருத்துவமனை, தேசியப் பல்கலைக்கழக மருத்துவமனை, சாங்கி பொது மருத்துவமனை, சிங்கப்பூர் பொது மருத்துவமனை, செங்காங் மருத்துவமனை ஆகியவை அவை. அனைத்து தீவிர சிகிச்சை மருத்துவமனைகளிலும் சிறப்பு வெளிநோயாளர் மனநலச் சேவைகள் கிடைத்தன.
மூத்த சுகாதாரத் துறை இணை அமைச்சர் கோ போ கூன், மிகக் கடுமையான பாதிப்புள்ளவர்களுக்கான சிகிச்சையை, குறிப்பாக நீண்டகால நிறுவனப் பராமரிப்பு தேவைப்படுவோருக்கான சிகிச்சையை, IMH தொடர்ந்து நிர்வகிக்கும் என்றார். தீவிர மன உளைச்சலின்போது மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட வேண்டிய நோயாளிகளை மற்ற மருத்துவமனைகள் அதிகமாக ஏற்றுக்கொள்ளும். 500 கூடுதல் படுக்கைகளுக்கான தேசியத் திட்டத்தை, IMHல் மட்டும் 500 புதிய படுக்கைகள் அமைக்கப்படும் என்ற வாக்குறுதியாகப் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது.
இடமும் அதிகரித்து வரும் தேவையும் ஏன் முக்கியம்
IMHல் அவசர மற்றும் நெருக்கடி சிகிச்சைப் பிரிவை நிறுவிய முதல் தலைவராக இருந்தவரும், கனெக்ஷன்ஸ் மைண்ட்ஹெல்த் நிறுவனத்தின் மனநல மருத்துவருமான டாக்டர் ஜாரெட் ந்க், பொது மருத்துவமனைகளில் உள்ள மனநலப் பிரிவுகள், உடல் மற்றும் மனநலப் பிரச்சினைகள் இரண்டும் உள்ள நோயாளிகளுக்கான சிகிச்சையை மேம்படுத்தக்கூடும் என்றார். மயக்கநிலை, மறதி நோய் அல்லது சுயகாயத்தால் ஏற்பட்ட காயங்களுடன் மருத்துவக் கண்காணிப்பும் தேவைப்படும் நபர்கள் இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள்.
இத்தகைய பிரிவுகள், நோயாளிகளை ஒரு நிலையிலிருந்து மற்றொரு நிலையுக்கு மாற்ற வேண்டிய தேவையைக் குறைத்து, குடும்பங்களுக்கு அருகிலேயே சிகிச்சையை வழங்கலாம். அவை களங்க உணர்வைக் குறைப்பதிலும் முக்கியப் பங்கு வகிப்பதாக ந்க் கூறினார்:
மனநலமும் உடல்நலத்தின் ஒரு பகுதியே என்பதையும், மனநலச் சிகிச்சை நாடுவோருக்கும் மற்ற நோயாளிகளைப் போலவே சிகிச்சை அணுகலும் கண்ணியமும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது.
சேவைகள் மீதான அழுத்தம் வெவ்வேறு வயதுப் பிரிவுகளிலும் காணப்படுகிறது. சிங்கப்பூரில் 15 முதல் 35 வயதுக்குட்பட்டவர்களில் மூன்றில் ஒருவர் கடுமையான அல்லது மிகக் கடுமையான மனச்சோர்வு, பதற்றம் மற்றும்/அல்லது மன அழுத்த அறிகுறிகளைத் தெரிவித்ததாக 2024ல் வெளியிடப்பட்ட IMH ஆய்வு கண்டறிந்தது. இந்த அறிகுறிகளைத் தெரிவித்த அனைவருக்கும் மருத்துவ ரீதியான நோயறிதல் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது என்று கருதக்கூடாது.
2023ல் மறதி நோயுடன் வாழ்ந்த முதியவர்களின் எண்ணிக்கை 73,918 எனவும், 2013ல் அது 51,934 எனவும் 2024ல் வெளியிடப்பட்ட தனி ஆய்வு கணித்தது. இது 21,984 பேரின் அதிகரிப்பு; அதாவது சுமார் 42 சதவீதம். வயது வந்தோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததே இந்த உயர்வுக்குக் காரணம் எனக் கூறப்பட்டது. எனவே, பாதிக்கப்பட்டோரின் விகிதம் உயர்ந்துள்ளது என்பதை இந்த எண்ணிக்கைகள் மட்டுமே நிரூபிக்கவில்லை.
திறன் விரிவாக்கத் திட்டத்தின் ஓர் அங்கமே ஆரம்பகட்ட உதவி
மருத்துவமனை மாற்றங்கள், 5 அக்டோபர் 2023 அன்று சுகாதார அமைச்சகமும் சமூக மற்றும் குடும்ப மேம்பாட்டு அமைச்சகமும் வெளியிட்ட தேசிய மனநல உத்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. டாக்டர் ஜனில் புதுச்சேரி தலைமையிலான பணிக்குழு, மே முதல் ஆகஸ்ட் 2022 வரை நடைபெற்ற பொதுக் கலந்தாய்வில் 950க்கும் மேற்பட்ட கருத்துகள் பெறப்பட்ட பின்னர் இந்த உத்தியை உருவாக்கியது.
மனநல மேம்பாடு, தனிநபர் சமாளிப்புக்கான வளங்கள், சக ஆதரவு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய முதல் நிலை முதல், மருத்துவமனை மற்றும் சிறப்பு மருத்துவமனைச் சிகிச்சையை உள்ளடக்கிய நான்காவது நிலை வரை நான்கு ஆதரவு நிலைகளை இந்த உத்தி அறிமுகப்படுத்தியது. ஒவ்வொரு மன உளைச்சல் அனுபவத்தையும் மருத்துவக் கோளாறாகக் கருதாமல், ஒருவரின் தேவைக்கு ஏற்ற ஆதரவை வழங்குவதே இதன் நோக்கம்.
2023ல் இந்த உத்தி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, 24 பல்துறை மருந்தகங்களில் 17ல் மனநலச் சேவைகள் வழங்கப்பட்டன. மனநலப் பொது மருத்துவர் கூட்டாண்மைத் திட்டத்தின் கீழ் 400க்கும் மேற்பட்ட பொது மருத்துவர்கள் பயிற்சி பெற்றிருந்தனர். 2030க்குள் புதிதாகத் தொடங்கப்படும் அனைத்து பல்துறை மருந்தகங்களிலும் மனநலச் சேவைகளை வழங்கவும், மேலும் பல பொது மருத்துவர்களை இந்தத் திட்டத்தில் சேர்க்கவும் சுகாதார அமைச்சகம் திட்டமிட்டது. இவை அக்காலத்தின் தொடக்கநிலை எண்ணிக்கைகள்; தற்போதைய எண்ணிக்கைகள் அல்ல.
2030க்குள் இரண்டு புதிய மனநல முதியோர் இல்லங்களையும், மனநல மறுவாழ்வு இல்லம் ஒன்றையும் அமைக்கவும் இந்த உத்தி திட்டமிட்டது. அதன் செயல்பாட்டைக் கண்காணிக்க 2025க்குள் தேசிய மனநல அலுவலகம் நிறுவப்படவிருந்தது. முந்தைய ஒவ்வொரு உறுதிமொழியின் முன்னேற்றம் குறித்தும் அக்டோபர் 2026 செய்தி நிலவரம் வழங்கவில்லை.
சூழலுக்கு ஏற்ப பெற்றோர் ஒப்புதல் விதிகள் மாறுபடும்
இளைஞர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் முதலில் எங்கு உதவி நாடுகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து சிகிச்சை பெறும் வழி அமையலாம். தேசிய மன்லைன் 1771க்கு அழைப்பவர்கள் தங்கள் அடையாளத்தை வெளியிடாமல் இருக்கலாம் என்று ஓங் கூறினார். சமூகச் சேவை வழங்குநர்கள் பொதுவாக ஆலோசனை மற்றும் ஆதரவு வழங்குவதற்கு முன் பெற்றோரின் ஒப்புதலைக் கோருவதில்லை.
முறையான ஆலோசனை தொடங்குவதற்கு முன் பள்ளிகள் ஒப்புதல் கோருவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம். ஏனெனில், குடும்பத்துடனான நெருங்கிய கூட்டாண்மைக்கு அவை முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. வீட்டில் தமது மன உளைச்சல் குறித்து பேசுவதற்கு முன்பு தனிப்பட்ட முறையில் ஒருவரிடம் பேச விரும்பும் இளைஞருக்கு இந்த வேறுபாடு தடையாக அமையலாம்.
சில இளைஞர்கள் பெற்றோரை ஏமாற்றிவிடுவோமோ என்று அஞ்சுவதாகவும், வேறு சிலர் தாங்கள் அனுபவிப்பது என்ன என்பதை இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்றும் ஓங் கூறினார். மனநல நிபுணருடன் ரகசியமாகச் சில முறை உரையாடுவது, குடும்பத்தினரை இதில் ஈடுபடுத்தும் நிலையை அவர்கள் எட்ட உதவக்கூடும்.
சேவையை அணுகும் வாய்ப்புக்கும் குடும்பப் பங்கேற்புக்கும் இடையிலான சமநிலை குறித்து அவர் கூறினார்:
நமக்குச் சமநிலையான அணுகுமுறை தேவை. பாதுகாப்பான வழி ஒன்றின் மூலம் இளைஞர் உதவி பெறத் தொடங்கவும், சிகிச்சைப் பயணம் முன்னேறும்போது குடும்பத்தினரைப் பொருத்தமான முறையில் ஈடுபடுத்தவும் அனுமதிக்கும் அமைப்பே சரியானது.
பெற்றோரின் பங்கேற்பு முடிவுக்கு வரும் என்றோ, அனைத்து சேவைகளும் ஒரே விதியைப் பின்பற்றும் என்றோ இது அறிவிக்கவில்லை. இளைஞர்கள் தங்களது நலனையும் தனியுரிமையையும் பாதுகாக்கும் வகையில் பொருத்தமான ஆதரவைப் பெறவும், குணமடைவதற்கு உதவும் விதத்தில் பெற்றோரைப் பின்னர் ஈடுபடுத்தவும் வழி செய்வதே அறிவிக்கப்பட்ட நோக்கம்.
ஒப்புதல் தடையாக இருப்பது குறித்து தெரிந்தவை
அக்டோபர் அறிவிப்புக்கு முன்பே இந்தச் சிரமம் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 8 ஏப்ரல் 2026 தேதியிட்ட நாடாளுமன்ற எழுத்துப்பூர்வப் பதிலில், மனநலச் சேவைகளைப் பெறுவதற்குப் பெற்றோர் ஒப்புதல் தடையாக இருப்பதாகக் கூறிய சிறார்களின் எண்ணிக்கையைத் தாம் திட்டமிட்டு கண்காணிப்பதில்லை என்று சுகாதார அமைச்சகம் தெரிவித்தது.
செங்காங் குழுத் தொகுதியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஹீ டிங் ரு, 2024 மற்றும் 2025ஆம் ஆண்டுகளுக்கான தரவுகளைக் கோரியிருந்தார். குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சிறார்கள், குடும்ப வீட்டுக்கு வெளியே வசிப்பவர்கள், குடும்ப வன்முறை நிகழ்ந்த குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆகியோருக்கிடையிலான ஒப்பீடுகளும் அதில் இடம்பெற வேண்டும் என அவர் கேட்டிருந்தார். இந்தக் கேள்வி அறிவிப்பு ஆவணம் எண் 734ல் கேள்வி எண் 1370 எனப் பட்டியலிடப்பட்டது.
எனினும், ஒப்புதல் தேவைப்படுவது சேவைகளை அணுகுவதற்குத் தடையாக இருக்கலாம்; குறிப்பாக, சிறாரின் மன உளைச்சலுக்கான காரணங்களில் பெற்றோரும் ஒருவராக இருக்கும் சூழலில் இது தடையாக அமையலாம் என்பதை சுகாதார அமைச்சகம் ஒப்புக்கொண்டது. இந்தக் கவலை எல்லா வருமான நிலைகளிலான குடும்பங்களிலும் இருக்கக்கூடும் என்றும் அது கூறியது. கோரப்பட்ட எண்ணிக்கைகள் இல்லாததால், தடையின் அளவையோ அந்தக் குழுக்களுக்கிடையிலான வேறுபாடுகளையோ கணக்கிட முடியாது.
சட்டப் பொதுவிதியின்படி ஒப்புதல் வயது 21 என்று 2023 உத்தி ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டிருந்தது; வெளிநாட்டு நடைமுறைகளை ஆராயவும் அரசாங்கம் உறுதியளித்திருந்தது. எனவே, 2026ல் வழிகாட்டுதல்கள் குறித்துப் பணியாற்றுவது, புதிதாக எழுப்பப்பட்ட கவலைக்குப் பதிலளிப்பதல்ல; பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அடையாளம் காணப்பட்ட பிரச்சினையைத் தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதாகும்.
வழிகாட்டுதல்கள், பணியாளர்கள், தகவல் வெளியீடு ஆகியவை இன்னும் முடிவுறவில்லை
பெற்றோர் ஒப்புதல் குறித்து மருத்துவர்களுக்கு தெளிவான வழிகாட்டுதலை வழங்கவும், நோயாளியின் நலனுக்கு உகந்ததாக இருக்கும்போது சிகிச்சையைத் தொடர அனுமதிக்கவும் சிங்கப்பூர் மருத்துவக் கவுன்சில் அதன் நெறிமுறை வழிகாட்டுதல்களைத் திருத்தி வருகிறது. பல்வேறு சேவை வழங்குநர்களுக்கான வழிகாட்டுதல்களை சுகாதார அமைச்சகம் தனியாக உருவாக்கி வருகிறது. நெறிமுறை வழிகாட்டுதல்கள் தொழில்முறை முடிவுகளுக்கு வழிகாட்டுபவை; அவற்றை, சட்டப்பூர்வ ஒப்புதல் வயதில் மாற்றம் அறிவிக்கப்பட்டதாகக் கருதக்கூடாது.
வயது வரம்புகள், பெற்றோருக்குத் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டிய சூழல்கள் அல்லது திருத்தப்பட்ட வழிகாட்டுதல்கள் நடைமுறைக்கு வரும் காலம் ஆகியவற்றை அக்டோபர் செய்தி குறிப்பிடவில்லை. வரும் வாரங்களில் பொதுமக்களின் கருத்துகள் கேட்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; ஆனால் கலந்தாய்வு தொடங்கும் தேதி, முடிவடையும் தேதி அல்லது இறுதி வழிகாட்டுதல்கள் வெளியிடப்படும் தேதி ஆகியவை குறிப்பிடப்படவில்லை.
மேலும் படுக்கைகளை அமைக்கப் பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்களும் தேவை. 2030க்குள் மனநல மருத்துவர்களின் எண்ணிக்கையை 30 சதவீதமும், உளவியல் துறையில் பயிற்சி பெறும் சுகாதாரப் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கையை 40 சதவீதமும் அதிகரிக்க சுகாதார அமைச்சகம் இலக்கு வைத்துள்ளது. சிங்கப்பூர் சமூக அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தில் மருத்துவ உளவியலுக்கான உளவியல் முதுநிலைப் படிப்பையும் பயிற்சித் திட்டங்கள் உள்ளடக்குகின்றன; அதன் முதல் மாணவர் சேர்க்கை ஜனவரி 2026ல் தொடங்கத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. இந்த இரண்டு பணியாளர் இலக்குகளும் வெவ்வேறு குழுக்களை அளவிடுவதால், அவற்றை ஒரே பணியாளர் வளர்ச்சி எண்ணிக்கையாகக் கணக்கிடக்கூடாது.
மருத்துவச் சேவைகளுக்கு வெளியே, தகவல் வெளியானால் ஏற்படக்கூடிய பாதிப்பு குறித்த அச்சத்தையும் மற்றொரு தடையாக ஓங் குறிப்பிட்டார். உதவி நாடியதற்கான பதிவு, கல்வி, கல்வி உதவித்தொகை அல்லது வேலைக்கான விண்ணப்பங்களில் தங்களுக்குப் பாதகமாக அமையலாம்; அல்லது காப்பீடு வாங்கும்போது சிக்கலை ஏற்படுத்தலாம் என மக்கள் கவலைப்படக்கூடும் என்றார்.
அரசு அமைப்புகள் பின்பற்ற வேண்டிய கொள்கையை ஓங் வலியுறுத்தினார்:
மனநல ஆதரவை நாடுவது மட்டும் ஒருவருக்கு எதிரான அடையாளமாக மாறக்கூடாது. தகவல் வெளியிடுவது உண்மையிலேயே அவசியமான இடங்களில், அது தொடர்புடைய சூழல்களுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டு நியாயமாகக் கையாளப்பட வேண்டும்.
புதிய தகவல் வெளியீட்டு விதிகளையோ காப்பீட்டுத் தேவைகளையோ இந்தச் செய்தி அறிவிக்கவில்லை. ஏற்கெனவே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ள பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளிலிருந்து கொள்கை நோக்கத்தை வேறுபடுத்திக் காட்டி, மேலதிகப் பணிகளை அரசு அமைப்புகளிடம் அது ஒப்படைக்கிறது.
கலந்தாய்வு முதல் மறுமேம்பாடு வரையிலான மைல்கற்கள்
உடனடி சேவை அணுகல் பிரச்சினைகளுடன், 2040 வரை நீளும் மருத்துவமனை மற்றும் பணியாளர் திட்டங்களையும் இந்தத் திட்டம் இணைக்கிறது. சமீபத்திய அறிவிப்பு ஏற்கெனவே நடைபெற்று வரும் சீர்திருத்த முயற்சியில் எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்பதை அதன் முக்கியத் தேதிகள் காட்டுகின்றன:
- மே முதல் ஆகஸ்ட் 2022 வரை: மனநலப் பணிக்குழுவின் இடைக்காலப் பரிந்துரைகள் குறித்த பொதுக் கலந்தாய்வில் 950க்கும் மேற்பட்ட கருத்துகள் பெறப்பட்டன.
- 5 அக்டோபர் 2023: சுகாதார அமைச்சகமும் சமூக மற்றும் குடும்ப மேம்பாட்டு அமைச்சகமும் தேசிய மனநல உத்தியை வெளியிட்டன.
- பிப்ரவரி 2024: அரசு மருத்துவமனைகளில் கிட்டத்தட்ட 1,000 தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் இருந்தன; அவற்றில் 800க்கும் மேற்பட்டவை IMHல் இருந்தன.
- 8 ஏப்ரல் 2026: நாடாளுமன்ற எழுத்துப்பூர்வப் பதிலில் பெற்றோர் ஒப்புதல் தடையாக இருப்பதை சுகாதார அமைச்சகம் ஒப்புக்கொண்டு, வழிகாட்டுதல்கள் உருவாக்கப்படுவதாகத் தெரிவித்தது.
- 10 அக்டோபர் 2026: IMHக்கு புதிய பெயர் வழங்குதல், மறுமேம்பாட்டுத் திட்டமிடல், ஒப்புதல் குறித்துவரவிருக்கும் கலந்தாய்வு ஆகியவற்றை ஓங் அறிவித்தார்.
- 2027: IMH, சிங்கப்பூர் தேசிய மனநல மையம் எனப் பெயர் மாற்றப்படும்.
- 2030: சுமார் 1,070 தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் அமைப்பதும், மனநல மருத்துவம் மற்றும் உளவியல் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பதும் திட்டங்களில் அடங்கும்.
- 2040: கூடுதலாக 500 தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் அமைப்பதற்கான தேசியத் திட்டத்துடன், IMH விரிவாக்கப்பட்டு மறுமேம்பாடு செய்யப்படும்.
அடுத்து மிக விரைவில் நடைபெறவிருப்பது ஒப்புதல் குறித்த பொதுக் கலந்தாய்வாகும். தெளிவான விதிகளின் கீழ் இளைஞர்கள் எவ்வளவு விரைவில் சேவைகளைப் பெறுவார்கள் என்பதையோ, தகவல் வெளியீடு குறித்த கவலைகளை அமைப்புகள் எவ்வாறு கையாளும் என்பதையோ நீண்டகால மருத்துவமனைத் திட்ட அட்டவணை தீர்மானிப்பதில்லை.
முக்கிய அம்சங்கள்
- IMHக்கு 2027ல் சிங்கப்பூர் தேசிய மனநல மையம் எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டு, 2040க்குள் புவாங்கொக்கில் விரிவாக்கம் செய்யப்படும்.
- இந்த மையம் ஆய்வுகளுக்குத் தலைமை தாங்கி, மனநல மருத்துவச் சிகிச்சையை ஒருங்கிணைத்து, துறை முழுவதும் திறன்களை வளர்க்கும்.
- சிங்கப்பூரின் மூன்று சுகாதாரக் குழுமங்களிலும் 2040க்குள் கூடுதலாக 500 தீவிர மனநலப் படுக்கைகள் அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
- தேசிய மன்லைன் 1771க்கு மாதந்தோறும் சுமார் 9,000 அழைப்புகள் வருகின்றன; அழைப்பவர்கள் தங்கள் அடையாளத்தை வெளியிடாமல் இருக்கலாம்.
- பெற்றோர் ஒப்புதல் குறித்து தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை சுகாதார அமைச்சகமும் சிங்கப்பூர் மருத்துவக் கவுன்சிலும் உருவாக்கி வருகின்றன.
- ஒப்புதல் தேவைகள் தடையாக இருப்பதாகக் கூறும் சிறார்களின் எண்ணிக்கையை சுகாதார அமைச்சகம் திட்டமிட்டு கண்காணிப்பதில்லை.
- 10 அக்டோபர் 2026 அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து வரும் வாரங்களில் பொதுக் கலந்தாய்வு நடைபெறும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
