தென் கொரியாவில் வீட்டு செல்வ இடைவெளி 290 மடங்கு என்ற சாதனை அளவை எட்டியது; அடித்தட்டு குடும்பங்களின் வீட்டு உரிமை குறைந்தது

குடும்பங்கள் சொந்தமாகக் கொண்டு வசிக்கும் வீடுகளில் சாதனை இடைவெளி

தென் கொரியாவின் செல்வந்தர்களில் முதல் 20% குடும்பங்கள், 2025ஆம் ஆண்டில் தாங்கள் சொந்தமாகக் கொண்டு வசித்த வீடுகளில் சராசரியாக 693.41 மில்லியன் வோன் மதிப்பைக் கொண்டிருந்தன. அதேவேளை, மிகவும் ஏழ்மையான 20% குடும்பங்களிடம் வெறும் 2.39 மில்லியன் வோன் மட்டுமே இருந்தது. இதனால் ஏற்பட்ட 290.1 மடங்கு இடைவெளி, தற்போதைய புள்ளிவிவரத் தொடர் 2017இல் தொடங்கியதிலிருந்து மிகப் பெரியதாகும்.

குடும்ப நிதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலைமைகள் குறித்த ஆய்விலிருந்து பெறப்பட்டு, கொரிய புள்ளிவிவரத் தகவல் சேவை வழியாக வெளியிடப்பட்ட இந்தத் தரவுகள், எதிரெதிர்த் திசைகளில் நகர்ந்த இரண்டு மாற்றங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. உயர்ந்த வருமானக் குழுவின் சராசரி முந்தைய ஆண்டைவிட 7.7% உயர்ந்தது; அதேவேளை, அடித்தட்டுக் குழுவின் சராசரி 9.1% குறைந்து, இதுவரை பதிவான மிகக் குறைந்த நிலையை எட்டியது.

இந்தப் பெரும் வேறுபாட்டுக்கு வீட்டு உரிமையே முக்கியக் காரணம். அடித்தட்டுக் குழுவில் 6.6% குடும்பங்கள் மட்டுமே தாங்கள் வசித்த வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்களாக இருந்தன; உயர்ந்த குழுவில் இந்த விகிதம் 82.5% ஆக இருந்தது. தாங்கள் வசித்த வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்களாக இல்லாத குடும்பங்களுக்கு, இந்தக் கணக்கீட்டில் வீட்டு மதிப்பு பூஜ்ஜியமாகக் கணக்கிடப்பட்டது.

இந்த வேறுபாடு வீடுகளுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. பணக்காரக் குழுவின் சராசரி மொத்தச் சொத்துகள், ஏழ்மையான குழுவைவிட 68.6 மடங்கு அதிகமாக இருந்தன; இதுவும் ஒரு சாதனையாகும். அதேவேளை, முந்தைய ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் ஆண்டு வருமான வேறுபாடு சுருங்கியது.

அடித்தட்டுக் குழுவின் சராசரி ஏன் இவ்வளவு குறைவு?

சொத்துகளின் அடிப்படையில் குடும்பங்களை ஐந்து சமமான குழுக்களாக இந்த ஆய்வு வகைப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு குழுவிலும் 20% குடும்பங்கள் உள்ளன. குடியிருப்பு வீட்டு மதிப்பீட்டில், ஒரு குடும்பம் சொந்தமாகக் கொண்டு அதில் வசிக்கும் வீட்டை மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறது.

வாடகை வீட்டில் வசிக்கும் குடும்பத்தின் பங்களிப்பு இந்தக் கணக்கீட்டில் பூஜ்ஜியமாகும். வேறொரு இடத்தில் சொத்துக்குச் சொந்தக்காரராக இருந்தாலும், தற்போது வசிக்கும் வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்திருக்கும் குடும்பத்துக்கும் இதுவே பொருந்தும். பல சொத்துகளைக் கொண்ட குடும்பமாக இருந்தாலும், அவர்கள் வசிக்கும் சொத்து மட்டுமே கணக்கிடப்படும்.

எனவே, 2.39 மில்லியன் வோன் சராசரியில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான வீட்டு மதிப்புகளும், அதைவிட அதிக எண்ணிக்கையிலான பூஜ்ஜிய மதிப்புகளும் அடங்கியுள்ளன. அடித்தட்டுக் குழுவில் உண்மையில் தங்கள் வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்களாக இருந்த குடும்பங்களின் வீட்டு மதிப்பின் இடைநிலை 38 மில்லியன் வோன். வீடுகளை மலிவானதிலிருந்து விலை உயர்ந்தது வரை வரிசைப்படுத்தும்போது நடுவில் வரும் மதிப்பே இடைநிலை.

உயர்ந்த குழுவில் தங்கள் வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்களாக இருந்த குடும்பங்களின் இடைநிலை மதிப்பு 720 மில்லியன் வோன்; இது முந்தைய ஆண்டைவிட 2.9% உயர்வு. இந்த இரண்டு இடைநிலை மதிப்புகளுக்கு இடையே சுமார் 18.9 மடங்கு வேறுபாடு இருந்தது. இது வீடுகளுக்குச் சொந்தக்காரர்களான குடும்பங்களுக்கிடையிலான விலை வேறுபாட்டையும், அதனுடன் சேர்ந்து உரிமை விகிதங்களில் நிலவும் மிகப் பெரிய வேறுபாட்டையும் காட்டுகிறது.

அடித்தட்டுக் குழுவின் வீட்டு உரிமை விகிதம் 0.8 சதவீதப் புள்ளி குறைந்து 6.6% ஆனது; இது சாதனை குறைந்த நிலையாகும். உயர்ந்த குழுவின் விகிதமும் 1.2 சதவீதப் புள்ளி குறைந்து 82.5% ஆனது. இருப்பினும், சொத்து மதிப்புகள் உயர்ந்ததால் அந்தக் குழுவின் சராசரி வீட்டு செல்வம் அதிகரித்தது.

எட்டு ஆண்டுகளில் இடைவெளி விரிந்த விதம்

2017ஆம் ஆண்டிலிருந்து வீட்டு செல்வ விகிதம் கிட்டத்தட்ட இரட்டிப்பாகியுள்ளது. அப்போது உயர்ந்த குழுவின் சராசரி, அடித்தட்டுக் குழுவின் சராசரியைப் போல 145.5 மடங்காக இருந்தது. சமீபத்திய ஓராண்டு உயர்வு, 244.9 இலிருந்து 290.1 ஆக, சுமார் 18.5% ஆகும்.

2023இல் இடைவெளி தற்காலிகமாகக் குறைந்து, அதைத் தொடர்ந்து இரண்டு ஆண்டுகளில் மீண்டும் விரிந்ததை காலவரிசை காட்டுகிறது:

• 2017: வீட்டு செல்வ விகிதம் 145.5 மடங்காக இருந்தது.
• 2018: விகிதம் சுமார் 146 மடங்காகவே இருந்தது.
• 2022: இடைவெளி 245.5 மடங்கை எட்டியது; உயர்ந்த குழுவின் சராசரி வீட்டு மதிப்பு 746.35 மில்லியன் வோன் என்ற உச்சத்தை அடைந்தது.
• 2023: வீட்டு விலைகள் குறைந்த நிலையில், விகிதம் 215.1 மடங்காகச் சுருங்கியது.
• 2024: இடைவெளி மீண்டும் அதிகரித்து 244.9 மடங்கானது.
• 2025: விகிதம் சாதனை அளவான 290.1 மடங்கை எட்டியது.

2025ஆம் ஆண்டின் உயர்ந்த குழுவின் சராசரி வீட்டு மதிப்பு, 2022 உச்சத்தைவிடக் குறைவாகவே இருந்தது; இருப்பினும், இந்தத் தொடரில் இரண்டாவது அதிகபட்சமாகப் பதிவானது. அடித்தட்டுக் குழுவின் சராசரி மேலும் வீழ்ந்ததாலும், உயர்ந்த குழுவின் சொத்துகள் மீண்டும் மதிப்பு பெற்றதாலும் சாதனை இடைவெளி உருவானது.

மொத்தச் சொத்துகளிலும் இடைவெளி மேலும் விரிந்தது

ஆய்வுத் தரவுகளை மேற்கோள்காட்டிய புள்ளிவிவரச் செய்திகளின்படி, 2025ஆம் ஆண்டில் பணக்காரர்களில் முதல் 20% குடும்பங்களின் சராசரி மொத்தச் சொத்து 1.77615 பில்லியன் வோன்; இது 7.5% உயர்வு. ஏழ்மையான 20% குடும்பங்களிடம் 25.88 மில்லியன் வோன் இருந்தது; இது 2.9% குறைவு. அடித்தட்டுக் குழுவின் மதிப்பு 25.58 மில்லியன் வோன் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது; ஆனால் 68.6 மடங்கு என்ற குறிப்பிடப்பட்ட விகிதத்துடன் 25.88 மில்லியன் வோனே பொருந்துகிறது.

புதிய விகிதம், 2022இல் பதிவான முந்தைய சாதனையான 64 மடங்கைத் தாண்டியது. பண மதிப்பில், இரு குழுக்களின் சராசரிச் சொத்துகளுக்கு இடையே சுமார் 1.75 பில்லியன் வோன் வேறுபாடு இருந்தது.

தென் கொரியக் குடும்பங்களின் நிதிநிலை அறிக்கைகளில் வீடுகள் குறிப்பாகப் பெரும் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன. குடும்பச் சொத்துகளில் சுமார் 70% ரியல் எஸ்டேட்டில் குவிந்துள்ளதாகத் தேசியச் சபை எதிர்காலக் கழகத்தின் மூத்த ஆய்வறிஞர் லீ சன்-ஹ்வா தெரிவித்தார். இந்தக் குவிப்பு, சொத்து உரிமை மற்றும் உள்ளூர் விலைகளில் உள்ள வேறுபாடுகளைச் செல்வ ஏற்றத்தாழ்வுக்கான முக்கியக் காரணிகளாக ஆக்குகிறது.

290.1 என்ற விகிதத்துக்குப் பின்னுள்ள குடியிருப்பு வீட்டு மதிப்பீட்டில், முதலீட்டுச் சொத்துகளும் பிறருக்கு வாடகைக்கு விடப்பட்ட வீடுகளும் சேர்க்கப்படவில்லை. இவற்றையும் சேர்த்தால் ரியல் எஸ்டேட் இடைவெளி மேலும் விரியக்கூடும்; எனினும், அதற்கான தொடர்புடைய விகிதம் எதுவும் வழங்கப்படவில்லை.

சியோலின் விலையுயர்ந்த அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் மேலும் முன்னேறின

சியோலின் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புச் சந்தையின் இரு முனைகளிலும் வீடுகள் எவ்வளவு வேறுபட்ட அளவில் மதிப்பேறின என்பதை கொரிய ரியல் எஸ்டேட் வாரியத்தின் தரவுகள் காட்டுகின்றன. நகரின் விலை உயர்ந்த 20% அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் சராசரி விலை, 2017 மார்ச் மாதத்தில் 1.1 பில்லியன் வோனாக இருந்தது; 2025 மார்ச் மாதத்தில் 2.52 பில்லியன் வோனாக உயர்ந்தது.

அதே காலகட்டத்தில், மிக மலிவான 20% குடியிருப்புகளின் விலை 250 மில்லியன் வோனிலிருந்து 390 மில்லியன் வோனாக உயர்ந்தது. இது 56% அதிகரிப்பு; விலை உயர்ந்த குழுவில் உயர்வு சுமார் 129% ஆக இருந்தது.

முழுமையான பண மதிப்பில், விலையுயர்ந்த குடியிருப்புகளின் சராசரி மதிப்பு 1.42 பில்லியன் வோன் அதிகரித்தது; மலிவான குழுவில் அது 140 மில்லியன் வோன் அதிகரித்தது. இரு குழுக்களுக்கிடையிலான விலை விகிதம் 4.4 மடங்கிலிருந்து சுமார் 6.5 மடங்காக விரிந்தது. இந்தத் தரவுகள் சியோலுக்குள் உள்ள அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளைக் குறிக்கின்றன; குடும்ப ஆய்வோ நாடு முழுவதும் உள்ள குடும்பங்களை உள்ளடக்கியது.

தேசிய அளவிலான இந்த இடைவெளிக்கு, சியோலுக்கும் மாகாணச் சந்தைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள் ஓரளவு காரணம் என கொங்குக் பல்கலைக்கழகத்தின் ரியல் எஸ்டேட் பேராசிரியர் யூ சன்-ஜோங் தெரிவித்தார். விலையுயர்ந்த சொத்துகள் தலைநகரில் குவிந்துள்ளன; குறைந்த சொத்துகளைக் கொண்ட குடும்பங்களின் மலிவான சொத்துகள் பெரும்பாலும் தலைநகருக்கு வெளியே உள்ளன என்றார்.

மாகாணங்களில் விற்பனையாளர்கள் குறைந்த தேவையையும், விற்கப்படாத வீடுகளின் அதிகரிக்கும் இருப்பையும் எதிர்கொள்வதாக யூ கூறினார். சியோலில், குவிந்த தேவை மற்றும் சொந்தக்காரர்கள் சொத்துகளை விற்பனைக்கு விடாமல் வைத்திருப்பது வாங்குவதற்குக் கிடைக்கும் வீடுகளின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்த உதவின. இந்த மாறுபட்ட சூழ்நிலைகளால், தேசிய அளவில் வீட்டு வழங்கல் அதிகரிப்பது வெவ்வேறு இடங்களில் வெவ்வேறு தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

வருமான இடைவெளி குறைந்தும் செல்வ இடைவெளி ஏன் மூடப்படவில்லை?

வருமான அடிப்படையில் வரிசைப்படுத்தப்பட்ட குடும்பங்களுக்கிடையிலான இடைவெளி, சொத்துகளின் அடிப்படையில் வரிசைப்படுத்தப்பட்ட குடும்பங்களுக்கிடையிலான இடைவெளியைவிடக் குறைவாக இருந்தது. 2025 ஆய்வில், வருமானத்தில் உயர்ந்த 20% குழுவின் நடப்பு வருமானம் அடித்தட்டு 20% குழுவைவிட 11.2 மடங்கு அதிகமாகவும், செலவிடத்தக்க வருமானம் 9.8 மடங்கு அதிகமாகவும் இருந்தது.

ஊதியம், வணிக வருமானம், சொத்து வருமானம், பணப் பரிமாற்றங்கள் போன்ற தொடர்ச்சியாகக் கிடைக்கும் வருமானங்கள் நடப்பு வருமானத்தில் அடங்கும். வரிகளையும் பிற கட்டாயக் கட்டணங்களையும் செலுத்திய பிறகு எஞ்சும் தொகையே செலவிடத்தக்க வருமானம். ஆய்வின் வருமானத் தரவுகள் முந்தைய ஆண்டைச் சேர்ந்தவை என்பதால், 2025 ஆய்வு 2024இல் பெற்ற வருமானத்தை அளவிடுகிறது.

2017 முதல் 2019 வரை நடப்பு வருமான விகிதம் சுமார் 12 முதல் 13 மடங்கு வரை இருந்தது; அதிலிருந்து அது சுருங்கியுள்ளது. செலவிடத்தக்க வருமான விகிதமும் முன்பு இருந்த சுமார் 11 முதல் 12 மடங்கு அளவிலிருந்து குறைந்துள்ளது.

வருமானம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் கிடைக்கும் பணம்; சொத்துகள் என்பது குடும்பம் சொந்தமாக வைத்திருப்பவற்றின் திரண்ட மதிப்பு. உரிமையாளர் அதிக ஊதியம் பெறாமலேயே ஒரு சொத்தின் மதிப்பு உயரக்கூடும். வாடகைக் குடும்பம் முன்பைவிட அதிகம் சம்பாதித்தாலும், அதே விலை உயர்வால் பலன் பெறும் சொத்து அவர்களிடம் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

சொத்துகளிலிருந்து வருமான அடிப்படையிலான தரவரிசைக்கு மாறும்போது குடும்பக் குழுக்களும் மாறுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, ஓய்வுபெற்ற ஒரு வீட்டுச் சொந்தக்காரரிடம் கணிசமான சொத்து மதிப்பு இருந்தாலும் ஆண்டு வருமானம் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருக்கலாம். இந்த இரண்டு விகிதங்களும் குடும்ப நிதிநிலையின் வெவ்வேறு அம்சங்களை விளக்குகின்றன.

நிதிச் சொத்துகள் சமத்துவமின்மைக்கு மேலும் ஒரு பரிமாணம் சேர்க்கின்றன

வீட்டுத் தரவுகளுடன் சேர்த்து மேற்கோள்காட்டப்பட்ட கொரிய வங்கியின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, வருமானத்தில் உயர்ந்த 20% குழுவின் சராசரி நிதிச் சொத்துகள் 314.33 மில்லியன் வோன்; அடித்தட்டு 20% குழுவில் அது 38.74 மில்லியன் வோன். சேமிப்புகள், முதலீடுகள் போன்றவை நிதிச் சொத்துகளில் அடங்கும்.

இந்தத் தொகைகள் சுமார் 8.1 மடங்கு என்ற விகிதத்தைத் தருகின்றன; எனினும், உடனிருந்த விளக்கத்தில் இடைவெளி சுமார் ஒன்பது மடங்கு எனக் குறிப்பிடப்பட்டது. 2020க்கான ஒப்பீடு எட்டு மடங்கு எனக் கூறப்பட்டது. இதனால் குடியிருப்பு வீட்டு விகிதத்தில் ஏற்பட்ட கூர்மையான விரிவாக்கத்தைவிட மாற்றம் மிகவும் குறைவாக இருப்பது தெரிகிறது.

செல்வ வேறுபாடு விரிவடைவதற்குப் பின்னால் சொத்து உரிமை, பிராந்திய விலை வேறுபாடுகள், வீடு வாங்கிய காலம் ஆகியவை இருப்பதாகக் கொரிய வங்கியின் ஆய்வுத் துறையில் மேக்ரோ பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வுக் குழுத் தலைவர் க்வாக் பியோப்-ஜுன் தெரிவித்தார். சொந்தக்காரர்களுக்கும் சொத்தில்லாதவர்களுக்கும் இடையிலான நிகரச் செல்வ இடைவெளி, வீட்டு விலைகள் உயர்ந்ததைப் போன்ற போக்கில் விரிந்துள்ளது என்றார்.

இந்தக் காலநேரம், பிராந்தியங்களைப் போலவே தலைமுறைகளுக்கும் முக்கியமானது. விலைகள் பெருமளவு உயர்வதற்கு முன் வாங்கிய குடும்பங்கள் மதிப்பு உயர்வால் ஆதாயம் பெற்றன; பின்னர் வாங்கியவர்கள் அதிக ஆரம்பச் செலவை எதிர்கொண்டனர். மக்கள் வீடு வாங்கிய காலத்திலிருந்த வேறுபாடுகள் தலைமுறைகளுக்கிடையிலான சமத்துவமின்மையை மேலும் வெளிப்படையாக்கியதாக க்வாக் கூறினார்.

வீட்டுவசதித் திட்டங்கள் அமைவிடத்திலும் கிடைப்பிலும் கவனம் செலுத்துகின்றன

2030ஆம் ஆண்டுக்குள் சியோல் பெருநகரப் பகுதியில் 1.35 மில்லியன் வீடுகளைக் கட்டத் தொடங்குவது என்ற அரசின் இலக்குடன், மக்கள் விரைவாகக் குடியேறக்கூடிய வீடுகளுக்கும் அதிக கவனம் தேவை என டான்குக் பல்கலைக்கழகத்தின் கட்டடப் பொறியியல் பேராசிரியர் கிம் ஹியுன்-சூ வலியுறுத்தினார்.

தனது முன்னுரிமையை அவர் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டார்:

"1.35 மில்லியன் வீடுகள் என்ற இலக்கைவிட, அடுத்த ஆண்டிலேயே மக்கள் குடியேறக்கூடிய 100,000 வீடுகளை உறுதிசெய்வதே முக்கியம்," என்று கிம் கூறினார்.

முக்கிய வேலைவாய்ப்பு மையங்களிலிருந்து 30 நிமிடப் பயணத் தொலைவுக்குள் இளைஞர்களுக்கான வீடுகளையும் கிம் முன்மொழிந்தார். GTX, ஷின்புண்டாங் ரயில் பாதை, ஷினான்சான் ரயில் பாதை உள்ளிட்ட வழித்தடங்களுடன் இணையும் ரயில் பரிமாற்ற நிலையங்களைச் சுற்றிய பகுதிகளை அவர் பரிந்துரைத்தார். கட்டுமானத்துடன், சில பொருளாதார மற்றும் நகர்ப்புறச் செயல்பாடுகளைத் தலைநகருக்கு வெளியே நகர்த்துவதும் இணைந்திருக்க வேண்டும் என்றார்.

அடமானக் கட்டுப்பாடுகளும் மக்கள் வீடு தேடும் இடங்களைத் தீர்மானிப்பதாக கொங்குக் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த யூ கூறினார். 1.5 பில்லியன் வோன் அல்லது அதற்கும் குறைவான விலை கொண்ட சொத்துகளுக்கு 600 மில்லியன் வோன் என்ற அடமான உச்சவரம்பை அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இந்த விதிகள், நோவோன், தொபோங் போன்ற ஒப்பீட்டளவில் மலிவான சியோல் மாவட்டங்களை நோக்கித் தேவையைத் திருப்புகின்றன என்றார்.

கொரியப் பொருளாதார மற்றும் தொழில் ஆய்வு நிறுவனத்தின் பொருளாதார ஆய்வுத் தலைவர் கிம் குவாங்-சியோக், வாடகை வீடுகளையும் இளைஞர்கள், புதுமணத் தம்பதிகளுக்காகப் பொதுவில் வழங்கப்படும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளையும் அதிகரிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தினார். விற்பனை விலைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களை மட்டுமே நம்பியிருப்பதற்குப் பதிலாக, பாதிக்கப்படக்கூடிய குடும்பங்களுக்கு உறுதியான வீடுகளை வழங்குவதே அவரது முன்மொழிவின் நோக்கமாக இருந்தது.

சொத்து வரிகளும் வீட்டு ஆதரவும் விவாதத்தில்

நடுத்தர மற்றும் நீண்டகால நோக்கில் சொத்து ஏற்றத்தாழ்வு, சொத்து வைத்திருப்பதற்கான வரிச் சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்த அறிக்கையில், தேசியச் சபை எதிர்காலக் கழகத்தைச் சேர்ந்த லீ இந்த விவகாரத்தைப் பரிசீலித்தார். வீடுள்ள குடும்பங்களுக்கும் வீடில்லாத குடும்பங்களுக்கும் இடையே வளர்ந்து வரும் பிளவை, தென் கொரியாவின் சொத்து ஏற்றத்தாழ்வுக்கான முக்கியக் காரணமாக அவர் அடையாளம் காட்டினார்.

வீட்டுச் சொத்துகளின் மதிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட வரிவிதிப்பை நோக்கி நகர வேண்டும் என லீ முன்மொழிந்தார். அதிகாரபூர்வமாக மதிப்பிடப்பட்ட சொத்து மதிப்புக்கும் சந்தை மதிப்புக்கும் இடையிலான விகிதத்தை நிலையாக நிர்வகிக்கவும் அவர் அழைப்பு விடுத்தார். மதிப்பிடப்பட்ட மதிப்புகளே உரிமையாளர் செலுத்த வேண்டிய வரியைத் தீர்மானிக்க உதவுவதால் இந்த விகிதம் முக்கியமானது.

அவரது பரிந்துரைகள், வரிவிதிப்பைத் தாண்டி நிதிநிலைமைகள், குடும்பங்களின் முதலீட்டுத் தேர்வுகள், வீட்டுவசதி நலன், வழங்கல் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியிருந்தன. ஒரே பிளவின் வெவ்வேறு அம்சங்களை இந்த முன்மொழிவுகள் கையாள்கின்றன: உரிமையாளர்கள் திரட்டும் சொத்து மதிப்பு, வாங்குவோருக்குக் கிடைக்கும் வாய்ப்புகள், வாடகைக் குடியிருப்போருக்குக் கிடைக்கும் பாதுகாப்பு.

இந்தத் தரவுகளும் முன்மொழிவுகளும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு உள்ள நடைமுறைச் சவாலைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சியோலில் விலையுயர்ந்த வீடுகளின் மதிப்பு மலிவான வீடுகளைவிட அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது; மாகாணச் சந்தைகளில் விற்கப்படாத வீடுகள் குவிந்துள்ளன; சொத்துகளில் அடித்தட்டுக் குழுவைச் சேர்ந்த பெரும்பாலான குடும்பங்களுக்குத் தாங்கள் வசிக்கும் வீடு சொந்தமில்லை. இவற்றில் ஒரு நிலையை நோக்கிய கொள்கைகள், மற்றொன்றை நோக்கிய கொள்கைகளால் சென்றடையும் குடும்பங்களிலிருந்து வேறுபட்ட குடும்பங்களைச் சென்றடையும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2025ஆம் ஆண்டில், தென் கொரியக் குடும்பங்களில் செல்வந்தர்களில் முதல் 20% குழுவின் சராசரி குடியிருப்பு வீட்டு செல்வம், ஏழ்மையான 20% குழுவைவிட 290.1 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது; இது சாதனை அளவாகும்.
• அடித்தட்டுக் குழுவில் 6.6% குடும்பங்களே தாங்கள் வசிக்கும் வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்களாக இருந்தன; உயர்ந்த குழுவில் இது 82.5% ஆக இருந்தது.
• தாங்கள் வசிக்கும் வீட்டுக்குச் சொந்தமில்லாத குடும்பங்களுக்கு இந்த வீட்டு மதிப்பீட்டில் பூஜ்ஜிய மதிப்பு வழங்கப்படுகிறது.
• மொத்தச் சொத்துகளின் சராசரி, உயர்ந்த குழுவில் 1.77615 பில்லியன் வோனாகவும் அடித்தட்டுக் குழுவில் 25.88 மில்லியன் வோனாகவும் இருந்தது; விகிதம் 68.6 மடங்கு.
• சியோலின் விலை உயர்ந்த 20% அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் விலை 2017 மார்ச் முதல் 2025 மார்ச் வரை சுமார் 129% உயர்ந்தது; மிக மலிவான 20% குடியிருப்புகளில் உயர்வு 56%.
• முந்தைய ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் வருமான இடைவெளிகள் சுருங்கின. எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய வீடுகள், வாடகை ஆதரவு, சொத்து வரி மாற்றங்கள் ஆகியவை முன்மொழியப்பட்ட தீர்வுகளில் அடங்கும்.