மூலதனச் செலவினத்தை விட கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல் அதிகரித்த நிலையில், நேபாளத்தின் பொதுக் கடன் ரூ.3 டிரில்லியனைத் தாண்டியது

மூன்று மாதங்களில் கடன் செலுத்துதல்கள் கிட்டத்தட்ட ரூ.99 பில்லியனை எட்டின

பொதுக் கடன் மேலாண்மை அலுவலகத்தின் தகவலின்படி, நேபாளத்தின் பொதுக் கடன் 2026 அக்டோபர் நடுப்பகுதியில் ரூ.3,009.12 பில்லியனை எட்டியது. முதன்முறையாக அது ரூ.3 டிரில்லியனைத் தாண்டியது. 2026/27 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில், கடன் சேவைக்காக அரசு ரூ.98.87 பில்லியன் செலவிட்டது. மூலதனச் செலவினத்துக்காகச் செலவிட்ட ரூ.28.42 பில்லியனைவிட இது கிட்டத்தட்ட 3.5 மடங்கு அதிகம்.

கடன் அலுவலகத்தின் கணக்குகளின்படி, நிலுவையிலுள்ள கடன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (ஜிடிபி) 45.59 சதவீதமாக உள்ளது. ஜிடிபி என்பது ஓராண்டில் பொருளாதாரத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் மதிப்பாகும். வெளிநாட்டுக் கடன் ரூ.1,598.81 பில்லியனாகவும், உள்நாட்டுக் கடன் ரூ.1,410.31 பில்லியனாகவும் இருந்தது.

இந்தக் காலாண்டில் அரசு ரூ.123.33 பில்லியன் புதிய கடன்களைப் பெற்றதுடன், கடனாகப் பெற்ற அசல் தொகையில் ரூ.77.75 பில்லியனைத் திருப்பிச் செலுத்தியது. சாதகமான மாற்று விகித மாற்றத்தால், அதன் கடனின் ரூபாய் மதிப்பு மேலும் ரூ.18.16 பில்லியன் குறைந்தது. இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து, நிதியாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து நிலுவைக் கடன் தொகையை ரூ.27.41 பில்லியன் உயர்த்தின.

கடன் பெற்ற பணம் எங்கே செல்கிறது என்பதில் நேபாளத்தின் மேற்பார்வை அமைப்புகள் கவனம் செலுத்தியுள்ளன. கடன் பெறுதல் வழக்கமான செலவுகளுக்கும் முதலீட்டுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக கணக்குத் தணிக்கையாளர் அலுவலகம் கூறுகிறது. வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும், உற்பத்திச் சொத்துகளை உருவாக்கும், நீடித்த பலன்களைத் தரும் திட்டங்களுக்கு மட்டுமே உள்நாட்டுக் கடன்களை ஒதுக்க வேண்டும் என தேசிய இயற்கை வளங்கள் மற்றும் நிதி ஆணையம் வலியுறுத்துகிறது.

திருப்பிச் செலுத்தும் அபாயம் குறித்து ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி குறைவான கவலைக்குரிய மதிப்பீட்டை வழங்கியுள்ளது. நிதித் தேவைகள் அதிகரித்தபோதிலும், நேபாளம் கடன் நெருக்கடி அபாயம் குறைந்த நிலையிலேயே இருப்பதாக அது கூறுகிறது. இருப்பினும், உடனடி பட்ஜெட் அழுத்தம் தெளிவாகத் தெரிகிறது: ஏற்கெனவே பெற்ற கடன்களுக்கான கணிசமான தொகைகள் செலுத்த வேண்டிய நிலையில், புதிய பொதுச் சொத்துகளுக்கான செலவு மிகவும் குறைவாக உள்ளது.

கடன் தொகை வரம்பை எட்டியது எப்படி

நேபாளம் 2026/27 நிதியாண்டை ஜூலை நடுப்பகுதியில் ரூ.2,981.70 பில்லியன் நிலுவைக் கடனுடன் தொடங்கியது. முதல் மூன்று மாதங்களின் முடிவில், அந்தத் தொகை சுமார் 0.92 சதவீதம் அதிகரித்திருந்தது.

புதிய கடன் பெறுதலும் நிலுவைக் கடன் அதிகரிப்பும் வெவ்வேறு அளவீடுகள். புதிய கடன்கள் நிலுவைத் தொகையை அதிகரிக்கின்றன; அசல் தொகை திருப்பிச் செலுத்தப்படுவது அதைக் குறைக்கிறது; நாணய மதிப்பு மாற்றங்கள் வெளிநாட்டுக் கடன் நேபாள ரூபாயில் எவ்வளவு மதிப்புடையது என்பதை மாற்றுகின்றன. வட்டி செலுத்துதல் என்பது கடன் பெறுவதற்கான செலவு; அது அசல் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது அல்ல.

இந்தக் காலாண்டின் கணக்குகள் இந்தக் கணக்கீட்டுடன் பொருந்துகின்றன: ரூ.123.33 பில்லியன் கடன் பெறப்பட்டது; அதிலிருந்து ரூ.77.75 பில்லியன் அசல் திருப்பிச் செலுத்துதலையும், மாற்று விகிதச் சாதகத்தால் கிடைத்த ரூ.18.16 பில்லியனையும் கழித்தபோது, நிகர அதிகரிப்பு ரூ.27.41 பில்லியனாக அமைந்தது.

இந்தக் காலாண்டில் ஏற்பட்ட மாற்று விகிதச் சாதகம் கடன் அதிகரிப்பைக் கட்டுப்படுத்த உதவியது. மாற்று விகிதங்கள் சாதகமாக மாறும்போது, வெளிநாட்டு நாணயங்களில் நேபாளம் செலுத்த வேண்டிய கடன்களின் ரூபாய் மதிப்பு குறையலாம்; எதிர்மறையாக மாறினால் அதிகரிக்கலாம். இந்தப் பாதிப்பு, பொதுக் கடனை வெளிப்புறப் பணவியல் நிலைமைகளுக்கு உணர்வுபூர்வமானதாக ஆக்குகிறது என்று கணக்குத் தணிக்கையாளர் எச்சரித்துள்ளார்.

புதிய கடன்களில் உள்நாட்டுக் கடன்களே அதிகம்

நேபாளத்தின் நிலுவையிலுள்ள பொதுக் கடனில் 53.13 சதவீதம் வெளிநாட்டுக் கடனாளிகளிடம் உள்ளது; 46.87 சதவீதம் உள்நாட்டில் பெறப்பட்ட கடனாகும். ஜிடிபியுடன் ஒப்பிடுகையில், வெளிநாட்டுக் கடன் 24.22 சதவீதமாகவும், உள்நாட்டுக் கடன் 21.37 சதவீதமாகவும் உள்ளது.

இந்தக் காலாண்டில் பெறப்பட்ட புதிய கடன்கள் வேறுபட்ட போக்கைக் காட்டின. அரசு உள்நாட்டில் ரூ.100 பில்லியன் திரட்டியதுடன், ரூ.23.33 பில்லியன் வெளிநாட்டுக் கடன்களையும் பெற்றது. ஆகவே, கிடைத்த நிதியில் உள்நாட்டுக் கடன் 81.09 சதவீதத்தையும், வெளிநாட்டுக் கடன் 18.91 சதவீதத்தையும் வழங்கின.

நேபாளத்தின் ஆண்டுக் கடன் பெறுதல் இலக்கு ரூ.658.28 பில்லியன். அக்டோபர் நடுப்பகுதிக்குள் அந்தத் தொகையில் 18.73 சதவீதத்தைப் பெற்றிருந்தது. நிதியாண்டின் எஞ்சிய காலத்தில் சுமார் ரூ.534.95 பில்லியன் திரட்ட வேண்டியுள்ளது.

உள்நாட்டுக் கடன், அதன் ஆண்டு இலக்கில் கிட்டத்தட்ட கால்பகுதியை எட்டியது: திட்டமிட்ட ரூ.410 பில்லியனில் ரூ.100 பில்லியன், அதாவது 24.39 சதவீதம். ரூ.248.28 பில்லியன் வெளிநாட்டுக் கடன் இலக்கில் 9.39 சதவீதம் மட்டுமே பெறப்பட்டது. ஆண்டுத் திட்டத்துடன் ஒப்பிடுகையில் வெளிநாட்டு நிதி மிகவும் மெதுவாக வந்துகொண்டிருந்ததை இந்தக் கணக்குகள் காட்டுகின்றன.

காலாண்டில் கடன் பெறுதல் வேகமடைந்தது

முதல் மாதத்தில் ரூ.23.84 பில்லியனாக இருந்த மாதாந்திரக் கடன் வரவு, மூன்றாவது மாதத்தில் ரூ.61.38 பில்லியனாக அதிகரித்தது. கடைசி மாதத்தில் பெறப்பட்ட கடன், முதல் மாதத்தில் கிடைத்த தொகையைவிட சுமார் 2.6 மடங்கு அதிகம்.

தொடக்க மற்றும் இறுதி நிலுவைக் கடன் தொகைகளுடன் இந்த முன்னேற்றத்தையும் சேர்த்துப் பார்த்தால், காலாண்டு எவ்வாறு நகர்ந்தது என்பது தெரிகிறது:

• 2026 ஜூலை நடுப்பகுதி: ரூ.2,981.70 பில்லியன் கடனுடன் நேபாளம் நிதியாண்டைத் தொடங்கியது.
• ஜூலை நடுப்பகுதி முதல் ஆகஸ்ட் நடுப்பகுதி வரை: அரசு ரூ.23.84 பில்லியன் கடன் பெற்றது.
• ஆகஸ்ட் நடுப்பகுதி முதல் செப்டம்பர் நடுப்பகுதி வரை: கடன் வரவு ரூ.38.11 பில்லியனாக உயர்ந்தது.
• செப்டம்பர் நடுப்பகுதி முதல் அக்டோபர் நடுப்பகுதி வரை: வரவு ரூ.61.38 பில்லியனாக அதிகரித்தது.
• அக்டோபர் நடுப்பகுதி: திருப்பிச் செலுத்துதல்கள் மற்றும் நாணய மதிப்பு சரிசெய்தல்களுக்குப் பிறகு நிலுவைக் கடன் ரூ.3,009.12 பில்லியனை எட்டியது.

காலாண்டின் இறுதியில் அதிகரித்த வரவுகள், மொத்தக் கடன் பெறுதலை ரூ.123.33 பில்லியனாகக் கொண்டுவந்தன. இருப்பினும், நிதியாண்டின் கால்பகுதி முடிந்தபோதும், ஆண்டு கடன் இலக்கின் கால்பகுதியைவிடக் குறைவான தொகையே கிடைத்திருந்தது. உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு விவரங்களின்படி, இந்தப் பற்றாக்குறை வெளிநாட்டு நிதியில்தான் குவிந்திருந்தது.

மூலதன முதலீட்டை விட திருப்பிச் செலுத்துதலுக்கு அதிகச் செலவு

கடன் அலுவலகத்தின் தகவலின்படி, இந்தக் காலாண்டில் அசல் மற்றும் வட்டிக்காக நேபாளம் ரூ.98.8735 பில்லியன் செலவிட்டது. இதில் அசல் தொகைத் திருப்பிச் செலுத்துதல் ரூ.77.7478 பில்லியனாகவும், வட்டி ரூ.21.1257 பில்லியனாகவும் இருந்தது.

பெரும்பாலான செலுத்துதல்கள் உள்நாட்டுக் கடனுக்காகச் செய்யப்பட்டன. உள்நாட்டு அசல் தொகையாக அரசு ரூ.65.105 பில்லியனையும், வட்டியாக ரூ.17.633 பில்லியனையும் செலுத்தியது; மொத்தம் ரூ.82.738 பில்லியன். வெளிநாட்டு அசல் மற்றும் வட்டி செலுத்துதல்கள் மொத்தம் ரூ.16.1355 பில்லியனை எட்டின.

முழு நிதியாண்டிலும் கடன் சேவைக்காக அரசு ரூ.417.887 பில்லியன் ஒதுக்கியுள்ளது. அக்டோபர் நடுப்பகுதிக்குள் அந்த ஒதுக்கீட்டில் 23.66 சதவீதத்தைச் செலவிட்டிருந்தது. காலாண்டு கடன் சேவைச் செலவு ஜிடிபியில் 1.50 சதவீதத்துக்குச் சமமாக இருந்தது; இதில் அசல் திருப்பிச் செலுத்துதல் 1.18 சதவீதமும், வட்டி 0.32 சதவீதமும் அடங்கும்.

அதே காலத்தில் மூலதனச் செலவினமாக ரூ.28.42 பில்லியன் மட்டுமே செலவிடப்பட்டதாக நிதிக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் ஜெனரல் அலுவலகம் பதிவு செய்தது. கடன் சேவைச் செலவு இந்தத் தொகையை சுமார் ரூ.70.45 பில்லியனால் மிஞ்சியது. வட்டிச் செலுத்துதல் மட்டும் ரூ.21.13 பில்லியனாக இருந்தது; இது மூலதனச் செலவினத்தில் சுமார் முக்கால்பங்குக்குச் சமம்.

உள்கட்டமைப்பு மற்றும் உபகரணங்கள் போன்ற, பல ஆண்டுகளுக்குப் பலன் அளிக்கக்கூடிய சொத்துகளுக்காக மூலதனச் செலவினம் செய்யப்படுகிறது. முந்தைய கடன் பெறுதல்களால் உருவான கடப்பாடுகளை கடன் செலுத்துதல்கள் நிறைவேற்றுகின்றன. பொதுவளங்களில் அதிகரித்துவரும் பங்கு கடப்பாடுகளுக்குச் செல்கிறது; உற்பத்தித் திறனை விரிவுபடுத்தக் கடன் பணம் போதுமான அளவு உதவவில்லை என்பதே கணக்குத் தணிக்கையாளர் எழுப்பும் கவலை.

ஒரு தசாப்தத்தில் அதிகரித்த கடப்பாடுகள்

கடன் அலுவலகக் கணக்குகளின்படி, 2016/17 நிதியாண்டில் நேபாளத்தின் பொதுக் கடன் ரூ.697.68 பில்லியனாகவும், ஜிடிபியில் 26.84 சதவீதமாகவும் இருந்தது. தற்போதைய நிலுவைத் தொகை அப்போதைய அளவைவிடச் சுமார் 4.3 மடங்கு அதிகம்; கடன் விகிதம் 18.75 சதவீதப் புள்ளிகள் உயர்ந்துள்ளது.

2015 நிலநடுக்கத்துக்குப் பிந்தைய மறுகட்டமைப்புக்காகவும், பின்னர் கோவிட்-19 பெருந்தொற்றை எதிர்கொள்வதற்காகவும் நேபாளம் நிதி திரட்டியதால் பொதுக் கடன் அதிகரித்தது. 2018/19 நிதியாண்டில் கடன் ரூ.1 டிரில்லியனைத் தாண்டியது.

நிதி அமைச்சகத்தின் கணக்குகளின்படி, 2019/20 நிதியாண்டில் நிலுவைக் கடன் ரூ.1,433.40 பில்லியனாக இருந்தது; இது ஜிடிபியில் 38.05 சதவீதத்துக்குச் சமம். அந்த அளவுடன் ஒப்பிடுகையில், தற்போதைய நிலுவைத் தொகை சுமார் 2.1 மடங்கு பெரியது; கடன் விகிதம் 7.54 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகரித்துள்ளது.

செலவுகள் அதிகரித்ததும், வெளிநாட்டு மானியங்கள் குறைந்ததும், எதிர்பார்த்ததைவிட வரி வருவாய் குறைவாகத் திரட்டப்பட்டதும் கடன் தேவையை அதிகரித்துள்ளன. திருப்பிச் செலுத்தும் கடப்பாட்டை உருவாக்காமல் மானியங்கள் நிதி வழங்குகின்றன; கடன்களோ எதிர்காலத்தில் அசல் மற்றும் வட்டிச் செலுத்துதல்களை உருவாக்குகின்றன.

தற்போதைய கடன் தொகையை நேபாளத்தின் மக்கள்தொகையால் வகுத்தால், ஒருவருக்கான தொகை ரூ.100,000-ஐ விட அதிகமாகிறது. குடும்பங்களை நடைமுறையில் பாதிப்பது பொதுநிதி வழியாகும்: பள்ளிகள், சுகாதாரப் பராமரிப்பு, உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பிற சேவைகளுடன் கடன் செலுத்துதல்களையும் வரிகள் மற்றும் அரசின் பிற வருவாய்கள் ஆதரிக்க வேண்டும்.

திருப்பிச் செலுத்தும் அபாயம் குறைவாக இருந்தாலும் பட்ஜெட் அழுத்தம் ஏன் நீடிக்கிறது

ஆகஸ்ட் 26 அன்று ஏற்பட்ட வெள்ளத்தைத் தொடர்ந்து மறுகட்டமைப்பு மற்றும் மீட்புப் பணிகளுக்கு நேபாளம் நிதியளிப்பதால், 2026/27 நிதியாண்டில் கடன் மேலும் அதிகரிக்கும் என்று ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி எதிர்பார்க்கிறது. செப்டம்பரில் வெளியிடப்பட்ட அதன் ஆசிய வளர்ச்சிக் கண்ணோட்டம் 2026 அறிக்கை, இந்தக் கடப்பாடுகளை நிர்வகிக்கும் நாட்டின் திறனையும் மதிப்பிட்டது.

வங்கியின் அறிக்கை பின்வரும் மதிப்பீட்டை வழங்கியது:

அதிகரித்த நிதித் தேவைகள் இருந்தபோதிலும், நேபாளம் கடன் நெருக்கடி அபாயம் குறைந்த நிலையிலேயே உள்ளது,

கடன் நெருக்கடி என்பது திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய கடப்பாடுகளை நிறைவேற்றுவதில் ஏற்படும் சிரமத்தைக் குறிக்கிறது. ஒரு நாடு தனது கடனாளிகளுக்குச் செலுத்தும் திறனைத் தக்கவைத்திருந்தாலும், பொதுச் சேவைகள் மற்றும் முதலீட்டுக்கு எவ்வளவு நிதி எஞ்சுகிறது என்பது குறித்து கடினமான முடிவுகளை எதிர்கொள்ளலாம்.

2024-ல் அரசு அமைத்த பொருளாதாரச் சீர்திருத்தப் பரிந்துரைகள் ஆணையம், கடன் பெறுதலுடன் ஜிடிபியும் வருவாயும் வளர வேண்டும் என எச்சரித்தது. அசல் மற்றும் வட்டிக் கடப்பாடுகள் அதிகரித்தால், கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்புக்கான நிதி குறையக்கூடும் என்று அதன் அறிக்கை கூறியது.

கடன் நிதி எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதுடன் இந்த அபாயத்தை ஆணையம் தொடர்புபடுத்தியது:

பொதுக் கடன் முறையாகப் பயன்படுத்தப்படாமல், வருவாயை உருவாக்கத் தவறினால், நாடு கடன் பொறியில் சிக்குவதற்கான சாத்தியம் அதிகரிக்கும்,

இந்த இரண்டு மதிப்பீடுகளும் வெவ்வேறு அழுத்தங்களைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. திருப்பிச் செலுத்துவதில் சிக்கல் ஏற்படும் அபாயம் நேபாளத்துக்குக் குறைவாக இருப்பதாக ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி கருதுகிறது; அதேவேளையில், கடன் வளர்ச்சிக்கும் வருவாய்க்கும் ஆதரவளிக்கத் தவறும்போது நீண்டகாலத்தில் பட்ஜெட்டில் ஏற்படும் அழுத்தத்தை ஆணையம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

உற்பத்தித் திட்டங்களுக்கு மட்டுமே கடன்களை ஒதுக்க ஆணையம் வலியுறுத்துகிறது

மத்திய அரசின் உள்நாட்டுக் கடன், ஜிடிபியில் 5.5 சதவீதத்துக்குள் இருக்க வேண்டும் என தேசிய இயற்கை வளங்கள் மற்றும் நிதி ஆணையம் பரிந்துரைத்துள்ளது. வழக்கமான அரசுச் செலவுகளுக்கு உள்நாட்டுக் கடன்களைப் பயன்படுத்துவதற்கு கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கவும் அது கோரியுள்ளது.

மத்திய, மாகாண மற்றும் உள்ளூர் அரசுகளுக்கான கடன் வரம்புகள் குறித்த பரிந்துரைகளில் ஆணையம் கூறியது:

வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும், நீண்டகாலப் பலன்களை வழங்கவும், மூலதன உருவாக்கத்துக்குப் பங்களிக்கவும் திறன் கொண்ட திட்டங்களுக்கு உள்நாட்டுக் கடன் ஒதுக்கப்பட வேண்டும். தொடர் மற்றும் நிர்வாகச் செலவுகளுக்கு அதைப் பயன்படுத்துவது கண்டிப்பாகத் தடை செய்யப்பட வேண்டும்,

போக்குவரத்துத் தொடர்புகள், வசதிகள் மற்றும் உபகரணங்கள் போன்ற, எதிர்காலச் செயல்பாடுகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் சொத்துகளை உருவாக்குவதோ மேம்படுத்துவதோ மூலதன உருவாக்கம் எனப்படும். தொடர் செலவுகளில் பணியாளர் செலவுகள் மற்றும் அலுவலகச் செயல்பாடுகள் உள்ளிட்ட தொடர்ந்து ஏற்படும் செலவுகள் அடங்கும்.

2024/25 நிதியாண்டில் நிகர உள்நாட்டுக் கடன் பெறுதல் ஜிடிபியில் 1.41 சதவீதம் மட்டுமே இருந்ததாக ஆணையம் கூறியது. ஏனெனில், பெறப்பட்ட கடன்களில் பெரும்பகுதி ஏற்கெனவே இருந்த கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்குச் சென்றது. அசல் தொகையைத் திருப்பிச் செலுத்திய பிறகு எஞ்சும் தொகையே நிகரக் கடன் பெறுதல். எனவே, அதிக அளவில் புதிய கடன்கள் பெறப்பட்டாலும், நிதியில் சேரும் கூடுதல் தொகை மிகக் குறைவாக இருக்கலாம்.

திட்டங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு செலவு-பயன் பகுப்பாய்வு, நிகரத் தற்போதைய மதிப்புக் கணக்கீடுகள் மற்றும் உள்மதிப்பு வருவாய் விகித மதிப்பீடுகள் செய்யப்பட வேண்டும் என ஆணையம் விரும்புகிறது. பணம் எப்போது செலவிடப்படுகிறது, எப்போது கிடைக்கிறது என்பதைக் கணக்கில் கொண்டு, எதிர்பார்க்கப்படும் எதிர்காலப் பலன்களைச் செலவுடன் இந்த முறைகள் ஒப்பிடுகின்றன. நிதி வருவாய் நிதிச் செலவை விட அதிகமாக இருக்கும் லாபகரமான திட்டங்களுடன், வலுவான சமூகப் பலன்களைத் தரும் திட்டங்களையும் அது பரிந்துரைக்கிறது.

பணம் எங்கு செல்கிறது என்பதைக் கண்காணித்தல்

உள்நாட்டுக் கடன் எந்தத் துறைகளில் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதைக் காட்டும் தெளிவான துறைவாரியான விவரங்களை அரசு வெளியிடவில்லை. இதனால், கடன் பயன்பாட்டையும் தனது பரிந்துரைகள் செயல்படுத்தப்பட்டதையும் மதிப்பிடும் திறன் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக நிதி ஆணையம் கூறுகிறது.

அனைத்து மூன்று நிலை அரசுகளும் தங்களின் பட்ஜெட் நிதி விவரங்களில் உள்நாட்டுக் கடன் பெறுதலைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும் என ஆணையம் விரும்புகிறது. பொதுக் கடன் மேலாண்மை அலுவலகம் வழியாக, கடன் தகவல்கள், கணக்குப் பராமரிப்பு மற்றும் அறிக்கையிடலுக்கான ஒருங்கிணைந்த மின்னணு அமைப்பையும் அது முன்மொழிந்துள்ளது; அந்த அமைப்பை ஆணையமும் அணுகும் வகையில் இருக்க வேண்டும்.

கணக்குத் தணிக்கையாளர் அலுவலகத்தின் 63-வது ஆண்டு அறிக்கை செலவுகள் தொடர்பான கவலையையும் எழுப்புகிறது. கடன் நிதி மூலதன உருவாக்கத்துக்கு போதுமான அளவு ஒதுக்கப்படவில்லை; பணியாளர் செலவுகள், சேவைகள் மற்றும் ஆலோசனை, அலுவலகச் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக அது கூறுகிறது.

தொடர் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்தவும், வருவாய் ஈட்டும் திட்டங்களில் கடன்களை முதலீடு செய்யவும், நாணய அபாயத்தை நிர்வகிக்க நிதிக் கருவிகளைக் கருத்தில் கொள்ளவும் தணிக்கை அலுவலகம் பரிந்துரைக்கிறது. கடன் திரட்டப்படுவதற்கு முன்பே திட்டங்கள் செயல்படுத்தத் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்றும், எதிர்பார்க்கப்படும் வருவாய் அசல் மற்றும் வட்டியை ஈடுகட்டப் போதுமானதாக இருக்க வேண்டும் என்றும் நிதி ஆணையம் விரும்புகிறது.

ஆகவே, நேபாளத்தின் உடனடிச் சவால் ரூ.3 டிரில்லியன் என்ற மைல்கல்லை விட குறிப்பானது. கடன் செலுத்தும் தொகைகளைச் செலுத்துவதுடன், வரி வருவாயை மேம்படுத்தி, புதிய கடன்கள் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தும் சொத்துகள் மற்றும் சேவைகளுக்கு நிதியளிப்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும். ரூ.28.42 பில்லியன் மூலதனச் செலவினத்துடன் ஒப்பிடுகையில், முதல் காலாண்டின் கடன் சேவைச் செலவு கிட்டத்தட்ட ரூ.99 பில்லியனாக இருந்தது; அந்தப் பணியின் அளவை இது காட்டுகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• நேபாளத்தின் பொதுக் கடன் 2026 அக்டோபர் நடுப்பகுதியில் ரூ.3,009.12 பில்லியனை எட்டியது; இது ஜிடிபியில் 45.59 சதவீதமாகும்.
• இந்தக் காலாண்டில் அரசு ரூ.123.33 பில்லியன் கடன் பெற்றது; அதில் உள்நாட்டுக் கடன்களின் பங்கு 81.09 சதவீதம்.
• அசல் தொகைத் திருப்பிச் செலுத்துதல்களும் சாதகமான நாணய மதிப்பு மாற்றமும் நிகரக் கடன் அதிகரிப்பை ரூ.27.41 பில்லியனாகக் கட்டுப்படுத்தின.
• கடன் சேவைச் செலவு ரூ.98.87 பில்லியனை எட்டியது; இது ரூ.28.42 பில்லியன் மூலதனச் செலவினத்தைவிட கிட்டத்தட்ட 3.5 மடங்கு அதிகம்.
• நிதித் தேவைகள் அதிகரித்தபோதிலும், நேபாளம் கடன் நெருக்கடி அபாயம் குறைந்த நிலையிலேயே இருப்பதாக ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி மதிப்பிட்டது.
• கடன் பெறுதலை உற்பத்தித் திட்டங்களுக்குத் திருப்பவும், வழக்கமான செலவுகளைக் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தவும், கடன் பயன்பாட்டைக் கூடுதல் தெளிவுடன் கண்காணிக்கவும் மேற்பார்வை அமைப்புகள் விரும்புகின்றன.