கூட்டணிப் பிளவும் மேலவையின் தடையும்: ஜப்பானின் அரசியலமைப்புத் திருத்த முயற்சி தேக்கமடைகிறது

பிப்ரவரி காலக்கெடும் பிளவுபட்ட நாடாளுமன்றமும்

2027 பிப்ரவரி 21-க்குள் ஜப்பானின் முதல் அரசியலமைப்புத் திருத்தத்துக்கான பாதை தென்பட வேண்டும் என்று பிரதமர் சனே தகைச்சி விரும்புகிறார். ஆனால், 2026 நவம்பர் 3-ஆம் தேதியுடன் அரசியலமைப்பு பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு 80 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தபோதும், எதை மாற்றுவது என்பதில் அவரது ஆளும் கூட்டணி பிளவுபட்டிருந்தது. மேலும், அதற்கான ஒப்புதலைப் பெற வேண்டிய நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளில் ஒன்றில்கூட அக்கூட்டணிக்கு பெரும்பான்மை இல்லை.

பிப்ரவரி தேர்தலுக்குப் பிறகு, பிரதிநிதிகள் அவையில் லிபரல் டெமாக்ரடிக் கட்சியும் (LDP), ஜப்பான் புதுமைக் கட்சியும் (JIP) இணைந்து சுமார் முக்கால் பங்கு இடங்களைக் கொண்டுள்ளன. திருத்தத்தை முன்மொழிய அந்த அவையில் தேவைப்படும் மூன்றில் இரண்டு பங்கு இடங்களைவிட அதிகமான இடங்கள் LDP-க்கு மட்டுமே உள்ளன. ஆனால், கவுன்சிலர்கள் அவையில் கூட்டணிக்கு சாதாரண பெரும்பான்மைகூட இல்லை. அரசியலமைப்புத் திருத்தத்துக்குத் தேவைப்படும் மிக உயர்ந்த ஒப்புதல் வரம்பை எட்ட, எதிர்க்கட்சிகளின் ஆதரவைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியுள்ளது.

LDP-க்கும் தலைமை தாங்கும் தகைச்சி, ஏப்ரல் 12-ஆம் தேதி நடைபெற்ற கட்சி மாநாட்டில் தனது இலக்கை அறிவித்தார். அடுத்த ஆண்டு மாநாட்டுக்கு முன் தான் விரும்பும் முன்னேற்றத்தைப் பற்றி கட்சி உறுப்பினர்களிடம் அவர் கூறினார்:

2027 கட்சி மாநாட்டின்போது, அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை முன்மொழிய நாடாளுமன்றத்துக்கான வழியைத் தயாரிக்க முடிந்துவிட்டது என்று சொல்லக்கூடிய நிலையை எட்ட விரும்புகிறேன்.

எது வெற்றியாகக் கருதப்படும் என்பதில் இந்தக் கூற்று பல்வேறு விளக்கங்களுக்கு இடமளிக்கிறது. ஒப்புதலுக்குத் தயாரான நாடாளுமன்ற முன்மொழிவு, எதிர்காலப் பேச்சுவார்த்தைக்கான கால அட்டவணை, கூட்டணிக் கட்சிகளுக்கு இடையிலான உடன்பாடு ஆகியவை வெவ்வேறு நிலைகளிலான முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கும். காலக்கெடு நெருங்குவதால், LDP உறுப்பினர்கள் சிலர் ஏற்கெனவே குறைவான இலக்குகளையும் பரிசீலித்து வருகின்றனர்.

2027 ஏப்ரலில் எதிர்பார்க்கப்படும் ஒருங்கிணைந்த உள்ளாட்சித் தேர்தல்களைத் தவிர்ப்பதற்காக அடுத்த மாநாடு பிப்ரவரிக்கு முன்னகர்த்தப்பட்டது. இதனால், ஆளும் கட்சிகளுக்குள்ளேயே தடைகள் நிறைந்துள்ள இந்தத் திட்டத்துக்கான பேச்சுவார்த்தை அவகாசம் குறைந்துள்ளது.

கீழவையில் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றி ஏன் போதாது

ஜப்பானின் திருத்த நடைமுறையின்படி, நாடாளுமன்றத்தின் ஒவ்வோர் அவையிலும் உள்ள மொத்த உறுப்பினர்களில் குறைந்தது மூன்றில் இரண்டு பங்கினரின் ஆதரவு தேவை. அதைத் தொடர்ந்து தேசிய வாக்கெடுப்பில் ஒப்புதல் பெற வேண்டும். இரு அவைகளின் உறுப்பினர் எண்ணிக்கையின்படி, இதற்கு 465 பிரதிநிதிகளில் குறைந்தது 310 பேரும், 248 கவுன்சிலர்களில் 166 பேரும் ஆதரிக்க வேண்டும்.

அரசியலமைப்புத் திருத்தம் தொடர்பாக மேலவையின் முடிவை கீழவை நிராகரித்து மேலோங்க முடியாது. சாதாரண சட்டமியற்றலுக்கு இது வேறுபட்டது. குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின்கீழ், கவுன்சிலர்கள் அவை நிராகரித்த பிறகு, கூட்டத்தில் பங்கேற்கும் பிரதிநிதிகளில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு ஆதரவுடன் ஒரு சட்டத்தை மீண்டும் நிறைவேற்ற முடியும்.

எனவே, திருத்தத்தின் உண்மையான வாசகங்களுக்கு எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவை கூட்டணி பெற வேண்டும். அரசியலமைப்பைத் திருத்துவதற்கான பொதுவான ஆதரவு தொடக்கப் புள்ளி மட்டுமே: எந்த அதிகாரங்கள், உரிமைகள் அல்லது அமைப்புகளை மாற்ற விரும்புகிறார்கள் என்பதில் கட்சிகள் உடன்பட வேண்டும்.

எதிர்க்கட்சியான ஜப்பானின் அரசியலமைப்பு ஜனநாயகக் கட்சியும் மேலவை அரசியலமைப்புக் குழுவின் தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ளது. இரு அவைகளிலும் விவாதங்கள் வெவ்வேறு வேகத்தில் முன்னேறியுள்ளன. மேலும், கீழவை மற்றும் மேலவையில் உள்ள LDP உறுப்பினர்களிடையேகூட முழுமையான ஒத்த கருத்து இல்லை. எனவே, அரசு மற்றும் எதிர்க்கட்சிகளுக்கு இடையிலான ஒரே போட்டியாக இல்லாமல், பல்வேறு குழுக்களுடன் தகைச்சி பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டியுள்ளது.

அவசரகால அதிகாரங்களுக்கான முன்மொழிவே அதிகம் முன்னேறியுள்ளது

திருத்தத்துக்கான வழியைத் திறக்க அவசரகாலப் பிரிவைச் சேர்க்க LDP விரும்புகிறது. மே மாதம், கீழவையின் சட்டமியற்றல் பணியகமும் செயலகமும், அந்த அவையின் அரசியலமைப்புக் குழுவிடம் திருத்த வாசகங்களுக்கான கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்தன. ஜூலையில் முடிவடைந்த நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரில் விவாதிக்க அதன் வரைவு கிடைத்தது.

பெரும் அவசரநிலையால் தேர்தல் நடத்துவது கடினமாகும்போது, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தங்களின் வழக்கமான பதவிக்காலத்துக்குப் பிறகும் பதவியில் தொடர இந்த முன்மொழிவு அனுமதிக்கக்கூடும். நாடாளுமன்றத்தால் போதிய விரைவில் சட்டமியற்ற முடியாதபோது, சட்ட வலிமை கொண்ட அவசர ஆணைகளை அமைச்சரவை பிறப்பிப்பதற்கான வழிமுறையும் இதில் இடம்பெற்றுள்ளது.

பெரிய இயற்கைப் பேரிடர்கள், தொற்றுநோய்ப் பரவல்கள், உள்நாட்டுக் கலவரங்கள், வெளிநாட்டு ஆயுதத் தாக்குதல்கள் ஆகியவை விவாதிக்கப்பட்ட சூழல்களில் அடங்கும். நீண்டகாலத்துக்கு விரிந்த பகுதியில் தேர்தல் நடத்துவது கடினமான சூழலை அறிவிப்பதற்கு முன், அமைச்சரவை நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதலைப் பெற வேண்டும் என விவரிக்கப்பட்ட வரைவில் கூறப்பட்டுள்ளது.

வாக்காளர்களைப் பொறுத்தவரை, இயல்பான ஜனநாயக நடைமுறைகள் பாதிக்கப்படும்போது அதிகாரத்தை யார் செலுத்துவார்கள் என்பதே நடைமுறை சார்ந்த கேள்வி. நாடாளுமன்றப் பதவிக்காலத்தை நீட்டிப்பது அவசரநிலையின்போது சட்டமன்றத்தைத் தொடர்ந்து இயங்கச் செய்யும். அதேவேளையில், அதன் உறுப்பினர்களை மாற்றுவதற்கான அடுத்த வாய்ப்பை மக்களுக்கு ஒத்திவைக்கும். அமைச்சரவை ஆணைகளுக்குச் சட்ட வலிமை அளிப்பது உடனடி சட்டமியற்றும் அதிகாரத்தின் ஒரு பகுதியை அமைச்சர்களிடம் ஒப்படைக்கும்.

ஏற்கெனவே உள்ள அவசரகால விதிகள் விவாதத்தை வடிவமைக்கின்றன

பிரதிநிதிகள் அவை கலைக்கப்பட்டிருக்கும் போது, கவுன்சிலர்கள் அவையின் அவசரக் கூட்டத்தைக் கூட்ட அமைச்சரவை கோரலாம் என ஏற்கெனவே அரசியலமைப்பின் 54-ஆம் பிரிவு, பத்தி 2 அனுமதிக்கிறது. அத்தகைய கூட்டத்துக்காகக் காத்திருக்க முடியாத சூழல்களுக்கான விதிகளும் பேரிடர் தடுப்பு அடிப்படைச் சட்டத்தில் உள்ளன.

அரசியலமைப்பை மாற்ற வேண்டுமா என்ற விவாதத்தில், ஏற்கெனவே உள்ள இந்த ஏற்பாடுகளும் இடம்பெறுகின்றன. நெருக்கடியின்போது அரசாங்கம் தொடர்ந்து செயல்படுவதை உறுதிசெய்வதுடன், நாடாளுமன்றக் கண்காணிப்பையும் வழக்கமான தேர்தல்களையும் எவ்வாறு பாதுகாப்பது என்பதே மையக் கொள்கைத் தேர்வாகும்.

ஜப்பானின் உச்சச் சட்டம் அரசியலமைப்பாகும். அதற்கு முரணான சட்டங்கள் மற்றும் உத்தரவுகளைவிட அரசியலமைப்புக்கே முன்னுரிமை என 98-ஆம் பிரிவு கூறுகிறது. அந்த நிலைக்கு அவசரகால அதிகாரங்களைச் சேர்ப்பது, பேரிடர் எதிர்வினை நடைமுறையை மட்டும் மாற்றாமல், அரசை நிர்வகிக்கும் அடிப்படை விதிகளையே மாற்றும்.

2027 மார்ச் மாதத்தில் முடிவடையும் 2026 நிதியாண்டில், அவசரகால விதிகளுக்கான வரைவை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதே கூட்டணி ஒப்பந்தத்தின் இலக்காகும். கருத்தாக்க வரைவு விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், நாடாளுமன்றத்தில் வரைவு தயாரிக்கும் அமைப்புகளும் இறுதி வாசகம் குறித்த உடன்பாடும் இன்னும் முடிவடையவில்லை.

அரசியலமைப்பின் 9-ஆம் பிரிவு ஆளும் கூட்டணிக் கட்சிகளைப் பிளவுபடுத்துகிறது

அவசரகாலப் பிரிவுடன் சேர்த்து 9-ஆம் பிரிவையும் திருத்த வேண்டும் என்று JIP விரும்புகிறது. முதலில் அவசரகால விதிகளை முன்னெடுக்க LDP ஆதரவளிக்கிறது. இதனால், எந்த வரிசையில் செயல்படுவது என்பதிலும், சீர்திருத்தத்தின் உள்ளடக்கம் குறித்தும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டுள்ளது.

9-ஆம் பிரிவு போரைத் துறப்பதாகக் கூறுகிறது. அதன் இரண்டாவது பத்தி, ஜப்பான் தரைப்படை, கடற்படை, விமானப்படை அல்லது வேறு போர்த் திறன்களைப் பராமரிக்காது என்றும், போரிடும் உரிமையை அரசுக்கு வழங்காது என்றும் கூறுகிறது. இருப்பினும், அடுத்தடுத்து வந்த அரசாங்கங்கள் உருவாக்கிய அரசியலமைப்பு விளக்கங்களின் அடிப்படையில் ஜப்பான் தற்காப்புப் படைகளைப் பராமரித்து வருகிறது.

9-ஆம் பிரிவின் தற்போதைய வாசகத்தைத் தக்கவைத்து, தற்காப்புப் படைகளை வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடும் வகையில் 9-2 என்ற பிரிவைச் சேர்க்க LDP முன்மொழிகிறது. இரண்டாவது பத்தியை நீக்கிவிட்டு, தேசிய பாதுகாப்புப் படையை நிறுவும் வாசகத்தால் அதை மாற்ற JIP விரும்புகிறது.

ராணுவ அதிகாரத்தைச் சுற்றியுள்ள அரசியலமைப்பு விதிகளே இந்த வேறுபாட்டின் மையம். ஏற்கெனவே உள்ள படைகளை அங்கீகரிக்கும் வாசகத்தைச் சேர்த்தாலும், தற்போதைய உரையைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதே LDP-யின் அணுகுமுறை. JIP-யின் அணுகுமுறை, மையக் கட்டுப்பாடு ஒன்றை நீக்கிவிட்டு, தேசிய பாதுகாப்புப் படைகளுக்கு புதிய அரசியலமைப்பு அடித்தளத்தை உருவாக்கும்.

இரண்டாவது பத்தியை நீக்கி, தேசிய பாதுகாப்புப் படையை வெளிப்படையாகப் பெயரிட முன்மொழிந்த LDP-யின் 2012 வரைவை தகைச்சி முன்பு ஆதரித்தார். அவரது அரசாங்கத்தின் உடனடி அணுகுமுறையில் அவசரகால விதிகளுக்கும், இணைக்கப்பட்ட மேலவைத் தேர்தல் தொகுதிகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கும் அதிக முன்னுரிமை வழங்கப்படுகிறது. 9-ஆம் பிரிவு தொடர்பாக இரு கட்சிகளையும் நெருக்கமாகக் கொண்டுவர கூட்டணிப் பணிக்குழுப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெறுகின்றன. ஆனால், இருவரும் ஏற்றுக்கொள்ளும் வாசகம் எதுவும் இன்னும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

நாடாளுமன்ற வரைவு தயாரிப்பைவிட கட்சிப் பேச்சுவார்த்தை முன்னேறியுள்ளது

அரசியலமைப்புத் திருத்த வரைவைத் தயாரிக்கும் குழுவை ஆளும் கட்சிகள் அமைத்துள்ளன. இது கூட்டணிப் பேச்சுவார்த்தைக்கான அரங்காக உள்ளது. ஆனால், உடன்பாட்டைத் திருத்தப் பிரிவுகளாக மாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட வேண்டிய நாடாளுமன்றக் குழுக்கள் இன்னும் அமைக்கப்படவில்லை.

இரு நாடாளுமன்ற அவைகளையும் உள்ளடக்கிய வரைவு ஏற்பாடுகளை விரைவில் உருவாக்க வேண்டும் என்று கூட்டணி ஒப்பந்தம் கூறுகிறது. JIP நடவடிக்கை எடுக்க வலியுறுத்தி வருகிறது. அதேவேளையில், எதிர்க்கட்சிகளின் எதிர்ப்பும் ஆளும் கூட்டணிக்குள் நிலவும் கருத்து வேறுபாடுகளும் செயல்முறையைத் தாமதப்படுத்தியுள்ளன.

மற்றொரு தயாரிப்புப் பணி அக்டோபர் 29-ஆம் தேதி முன்னேறியது. வாக்கெடுப்பின்போது திருத்த முன்மொழிவுகளை விளக்கும் பொதுத் தகவல் மன்றம் உள்ளிட்ட அமைப்புகளுக்கான விதிகளின் தொடக்க வரைவை கீழவை அரசியலமைப்புக் குழு பெற்றது.

வாக்கெடுப்புச் சட்டத்தில் அந்த மன்றத்துக்கான ஏற்பாடு ஏற்கெனவே உள்ளது. ஆனால், அதன் கூட்டங்கள் தொடர்பான விரிவான விதிகள் தாமதமாகியிருந்தன. ஒவ்வோர் அவையிலிருந்தும் 10 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கொண்ட இந்த அமைப்பு, செய்தித்தாள்கள் மற்றும் ஒளிபரப்பு உள்ளிட்ட வழிகள் மூலம் முன்மொழிவையும் அதற்கு ஆதரவான, எதிரான வாதங்களையும் மக்களுக்குத் தெரிவிக்கும்.

எனவே, ஜப்பானில் பல்வேறு பணிகள் ஒரே நேரத்தில் நடைபெறுகின்றன: கொள்கை குறித்த கூட்டணிப் பேச்சுவார்த்தைகள், சாத்தியமான வாசகங்களைப் பற்றிய நாடாளுமன்றப் பரிசீலனை, எதிர்கால மக்கள் வாக்கெடுப்புக்கான நிர்வாகத் தயாரிப்புகள். வாக்காளர்களிடம் உண்மையில் எதற்கு ஒப்புதல் கேட்கப்படும் என்பதில் உடன்பாடு காண்பதே இன்னும் கடினமான பணியாக உள்ளது.

கட்சிகளின் கால அட்டவணையை எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் நிராகரிக்கின்றனர்

கீழவை அரசியலமைப்புக் குழுவில் பணியாற்றும் கோமேய்டோ கட்சி நிர்வாகி தோரு குனிஷிகே, பிரதமரின் கால அட்டவணைப்படி நாடாளுமன்றப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற வேண்டும் என்ற கருத்தை நிராகரித்துள்ளார். தமது நிலைப்பாட்டை விளக்கி அவர் கூறினார்:

பிரதமர் தகைச்சி குறிப்பிட்டுள்ள காலக்கெடுவின் அடிப்படையில் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டிய அவசியமில்லை.

2025 அக்டோபரில் JIP, LDP-யின் புதிய கூட்டணிக் கட்சியானபோது கோமேய்டோ ஆளும் கூட்டணியிலிருந்து வெளியேறியது. இதனால், LDP-யின் திருத்தத் திட்டங்களில் எச்சரிக்கையுடன் இருந்த கட்சிக்குப் பதிலாக, விரைவான மற்றும் விரிவான திருத்தத்தை வலியுறுத்தும் கட்சி கூட்டணியில் சேர்ந்தது. இந்த மாற்றம் சீர்திருத்தத்துக்கான கூட்டணியின் ஆர்வத்தை அதிகரித்தது. ஆனால், மேலவையில் எதிர்க்கட்சிகளின் வாக்குகள் தேவைப்படும் நிலையை அது தீர்க்கவில்லை.

ஜப்பான் மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியின் தலைவர் யுய்ச்சிரோ தமாகி, கொள்கையளவில் அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை ஆதரிக்கிறார். ஆனால், தற்போதைய வாய்ப்புகள் குறித்து நம்பிக்கையற்ற மதிப்பீட்டை முன்வைத்தார்:

தற்போதைய சூழலில் இது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது.

அரசியலமைப்பு மாற்றத்தின் நோக்கம் குறித்தும் இந்த விவாதம் சென்றது. அக்டோபர் 16-ஆம் தேதி மேலவை நிதிநிலை குழுக் கூட்டத்தில் தகைச்சி வாதிட்டார்:

ஒரு சிறந்த நாடு எது என்பதை அரசியலமைப்பே வரையறுக்கிறது.

அரசியலமைப்பு ஜனநாயகக் கட்சியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கியோமி சுஜிமோட்டோ அந்தக் கருத்துக்கு எதிர்வினையாற்றினார்:

ஒவ்வொருவருக்கும் இலட்சியங்கள் வேறுபடும்.

மாறுபட்ட கருத்துகளைக் கொண்ட மக்களை, தற்போதைய அரசாங்கத்தை எதிர்ப்பவர்களையும் உள்ளடக்கி, அனைவரையும் நிர்வகிக்கும் விதிகள் குறித்து ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்குவதே முன்னுள்ள அரசியல் பணி என்பதை இந்தப் பரிமாற்றம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

வாக்காளர்கள் எதை முடிவு செய்வார்கள்

18 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட ஜப்பானியக் குடிமக்கள், நாடாளுமன்றம் திருத்தத்தை முறையாகத் தொடங்கிய 60 முதல் 180 நாட்களுக்குள் நடைபெறும் வாக்கெடுப்பில் இறுதி முடிவெடுப்பார்கள். பதிவான செல்லுபடியாகும் வாக்குகளில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை ஆதரவாக இருந்தால் ஒப்புதல் கிடைக்கும்.

நாடாளுமன்ற நடைமுறை அதற்கு முன்னரே தொடங்குகிறது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சமர்ப்பிக்கும் வரைவு முன்மொழிவுக்கு பிரதிநிதிகள் அவையில் குறைந்தது 100 ஆதரவாளர்களும், கவுன்சிலர்கள் அவையில் குறைந்தது 50 ஆதரவாளர்களும் தேவை. 50 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட கீழவை அரசியலமைப்புக் குழுவும், 45 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மேலவை அரசியலமைப்புக் குழுவும் முழு அவைக் கூட்டங்களில் முடிவெடுப்பதற்கு முன் முன்மொழிவுகளைப் பரிசீலிக்கும்.

தொடர்புடைய பொருளடிப்படையில் திருத்த முன்மொழிவுகள் தனித்தனியாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு முன்மொழிவுக்கும் வாக்காளர்களுக்குத் தனித்தனி வாக்குச்சீட்டு வழங்கப்படும். இதன்மூலம், உதாரணமாக, அவசரகாலப் பிரிவை நிராகரித்துவிட்டு 9-ஆம் பிரிவில் செய்யப்படும் மாற்றத்தை அவர்கள் ஆதரிக்க முடியும்.

சாதாரண தேர்தல் பிரசாரங்களில் கட்டுப்படுத்தப்படும் வீடு வீடாகச் செல்வது போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு வாக்கெடுப்புப் பிரசார விதிகள் அனுமதி அளிக்கின்றன. வாக்குப்பதிவுக்கு முந்தைய கடைசி 14 நாட்களில் ஆதரவையோ எதிர்ப்பையோ கோரும் தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலி விளம்பரங்கள் தடைசெய்யப்படும். இணைய விளம்பரங்களுக்கும் சமூக ஊடகங்களில் பரவும் தவறான தகவல்களுக்கும் அளிக்கப்படும் பதில்கள் குறித்து நாடாளுமன்றம் இன்னும் பரிசீலித்து வருகிறது.

மே 3-ஆம் தேதி அரசியலமைப்பு தினத்துக்கு முன் நடத்தப்பட்ட அஞ்சல் வழிக் கருத்துக்கணிப்பில், பதிலளித்தவர்களில் 69% பேர் திருத்தம் அவசியம் எனக் கருதினர்; அந்தக் கருத்தை ஓரளவு ஆதரித்தவர்களும் இதில் அடங்குவர். அரசியலமைப்பின் வாசகமோ அதன் உள்ளடக்கமோ காலத்துக்கு ஏற்றதாக இல்லை என்பதே அதிகம் தெரிவிக்கப்பட்ட காரணமாகும். இந்தக் கேள்வி பொதுவான திருத்தம் பற்றியது; பின்னர் வாக்காளர்கள் குறிப்பிட்ட வாசகங்கள் மற்றும் அதிகாரங்கள் குறித்த முடிவுகளை எதிர்கொள்வார்கள்.

அழுத்தத்தை உருவாக்கும் தேதிகள்

ஜப்பானின் அரசியலமைப்பு 1946 நவம்பர் 3-ஆம் தேதி பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு, 1947 மே 3-ஆம் தேதி நடைமுறைக்கு வந்தது. இதுவரை அது திருத்தப்படவில்லை. இந்தத் தேதிகளுக்கிடையிலான வேறுபாட்டால், 2026-இல் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு 80 ஆண்டுகள் நிறைவையும், 2027-இல் நடைமுறைக்கு வந்து 80 ஆண்டுகள் நிறைவையும் நாடு குறிக்கிறது.

அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை நடைமுறைக்குரிய நாடாளுமன்றத் திட்டமாக மாற்றுவதற்கான முந்தைய முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, தற்போதைய பிரசாரம் முன்னெடுக்கப்படுகிறது:

• 2007: அரசியலமைப்புத் திருத்த நடைமுறைகளை நிர்வகிக்கும் தேசிய வாக்கெடுப்புச் சட்டத்தை ஜப்பான் இயற்றியது.
• 2017: 2020-க்குள் புதிய அரசியலமைப்பை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவரும் இலக்கை பிரதமர் ஷின்சோ அபே அறிவித்தார். திருத்தத்துக்கான நான்கு பகுதிகளை உள்ளடக்கிய முன்மொழிவுகளை அவர் உருவாக்கினார். ஆனால், திருத்தத்தை நிறைவேற்றாமல் 2020-இல் பதவியிலிருந்து விலகினார்.
• அக்டோபர் 2025: தகைச்சி அரசு பதவியேற்றது; கோமேய்டோ கூட்டணியிலிருந்து வெளியேறியது; JIP கூட்டணியில் சேர்ந்தது.
• பிப்ரவரி 2026: ஆளும் கட்சிகள் கீழவையில் சுமார் முக்கால் பங்கு இடங்களை வென்றன.
• ஏப்ரல் 12, 2026: அடுத்த LDP மாநாட்டுக்குள் முன்னேற்றம் காண வேண்டும் என்ற இலக்கை தகைச்சி நிர்ணயித்தார்.
• மே 2026: கீழவை அதிகாரிகள் அவசரகாலப் பிரிவுக்கான கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்தனர்.
• அக்டோபர் 29, 2026: வாக்கெடுப்புக்கான பொதுத் தகவல் விதிகளின் முதல் வரைவு முன்வைக்கப்பட்டது.
• பிப்ரவரி 21, 2027: அடுத்த LDP மாநாடு நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
• மார்ச் 2027: 2026 நிதியாண்டு முடிவடைகிறது. அவசரகால விதிகளைச் சமர்ப்பிப்பதற்கான கூட்டணியின் இலக்குக் காலமும் நிறைவடைகிறது.
• 2028: அடுத்த மேலவைத் தேர்தல் நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரச் சமநிலையை மாற்றக்கூடும்.

பட்ஜெட்டும் உடனடி அழுத்தத்தைச் சேர்க்கிறது. 2027 நிதியாண்டுக்கான அரசின் செலவுத் திட்டம் குறித்த விவாதம் மார்ச் வரை நாடாளுமன்றத்தின் நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதனால், கட்சி மாநாட்டுக்கு முன் கணிசமான முன்னேற்றத்தைக் காட்டுவதற்கான முக்கிய வாய்ப்பாக தற்போதைய சிறப்புக் கூட்டத்தொடர் அமைகிறது.

திசையை அறிவிக்கும் கூற்றாக மாறக்கூடிய காலக்கெடு

திருத்தத்துக்கான கால அட்டவணையை வெளியிடுவதோ, 9-ஆம் பிரிவு திருத்தத்தின் திசை குறித்து JIP-யுடன் உடன்பாட்டை எட்டுவதோ, வழியைத் தயாரிக்க வேண்டும் என்ற தகைச்சியின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றப் போதுமானதாக இருக்கும் என LDP உறுப்பினர்கள் சிலர் இப்போது கூறுகின்றனர். 2028 மேலவைத் தேர்தலுக்குப் பிறகு முறையான நாடாளுமன்ற முன்மொழிவை முன்வைப்பதே நடைமுறைக்கு ஏற்றது என மற்றவர்கள் கருதுகின்றனர்.

நாடாளுமன்ற வாக்கெடுப்புக்கோ தேசிய வாக்கெடுப்புக்கோ எந்தத் தேதியும் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. கூட்டணிக்குள் உடன்பாடு காண்பது, வரைவு தயாரிக்கும் நாடாளுமன்றக் குழுக்கள் தொடர்பாக முடிவெடுப்பது, கீழவையைத் தாண்டிச் செல்லப் போதுமான எதிர்க்கட்சிகளின் ஒத்துழைப்பைப் பெறுவது ஆகியவையே உடனடி இலக்குகள்.

தகைச்சியின் தேர்தல் வெற்றி ஒரு அவையில் அரசியலமைப்புத் திருத்தத்துக்கு வலுவான அடித்தளத்தை அளித்துள்ளது. திருத்தத்தை வாக்காளர்களிடம் கொண்டு செல்ல, அந்த அடித்தளத்துக்குள்ளான வேறுபாடுகளைத் தீர்ப்பதுடன், அவரது கூட்டணி சிறுபான்மையாக உள்ள அவையிலும் ஆதரவை உருவாக்க வேண்டும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2027 பிப்ரவரி 21-ஆம் தேதி நடைபெறும் LDP மாநாட்டுக்குள் அரசியலமைப்புத் திருத்த முன்மொழிவுக்கான பாதை தென்பட வேண்டும் என தகைச்சி விரும்புகிறார்.
• கூட்டணி கீழவையில் சுமார் முக்கால் பங்கு இடங்களைக் கொண்டுள்ளது; ஆனால் மேலவையில் பெரும்பான்மை இல்லை.
• திருத்தத்துக்கு இரு அவைகளிலும் உள்ள மொத்த உறுப்பினர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினரின் ஆதரவும், அதைத் தொடர்ந்து தேசிய வாக்கெடுப்பில் ஒப்புதலும் தேவை.
• அவசரகால விதிகளுக்கு LDP முன்னுரிமை அளிக்கிறது; அதே நேரத்தில் 9-ஆம் பிரிவையும் திருத்த வேண்டும் என JIP விரும்புகிறது.
• 9-ஆம் பிரிவின் இரண்டாவது பத்தியைத் தக்கவைப்பதா அல்லது தேசிய பாதுகாப்புப் படைக்கான விதிகளால் அதை மாற்றுவதா என்பதில் கட்சிகள் முரண்படுகின்றன.
• அவசரகால முன்மொழிவுகளில் நாடாளுமன்றப் பதவிக்காலத்தை நீட்டிப்பதும், சட்ட வலிமை கொண்ட அமைச்சரவை ஆணைகளுக்கு அனுமதி அளிப்பதும் அடங்கும்.
• கூட்டணிக் கட்சிகளின் வரைவு பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெறுகின்றன. ஆனால், நாடாளுமன்ற வரைவு குழுக்களும் வாக்கெடுப்பு கால அட்டவணையும் இன்னும் முடிவாகவில்லை.
• 2028 மேலவைத் தேர்தலே நடைமுறைக்கு ஏற்ற திருப்புமுனையாக இருக்கும் என LDP உறுப்பினர்கள் சிலர் கருதுகின்றனர்.