நேபாளத்தின் மலைப்பகுதிகளில் கட்டுமானப் பெருக்கம்: 1,08,500 பேர் வெள்ள அபாயத்தில்

மலை வெள்ளப் பாதைகளில் கட்டுமானம் அதிகரிக்கிறது

நேபாளத்தின் உயரமான மலைப்பகுதிகளில் குறைந்தது 1,08,500 பேர் வெள்ளம் ஏற்படக்கூடிய பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர். 2016 முதல் 2023 வரை, பனிப்பாறை ஏரி வெள்ளம் ஏற்படக்கூடும் எனக் கணிக்கப்பட்ட பாதைகளில் உள்ள கட்டடங்களின் எண்ணிக்கை 78 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாக ஓர் ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. இவர்களில் 23,000-க்கும் மேற்பட்டோர் ஆற்றுப்படுகைகளிலிருந்து 10 மீட்டருக்கும் குறைவான உயரத்தில் வசிக்கின்றனர்.

சயன்டிஃபிக் ரிப்போர்ட்ஸ் இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வு, வடக்கு நேபாளம், தென்கிழக்கு திபெத், இந்தியாவின் உத்தராகண்ட் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய மலைப்பகுதிகளை ஆராய்ந்தது. அந்தப் பகுதிகளில் சுமார் 3,00,000 பேர் வெள்ள அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றனர். இதற்கிடையே, ஆறுகளிலிருந்து செங்குத்தாக 50 மீட்டர் உயரத்துக்குள் உள்ள கட்டடங்கள் ஆக்கிரமித்துள்ள பரப்பளவு ஏழு ஆண்டுகளில் 46 சதவீதம் வளர்ந்துள்ளது.

ஆய்வுப் பகுதியில் வெள்ள அபாயம் இருப்பதாக அடையாளம் காணப்பட்ட கட்டமைப்புகளில் 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை நேபாளத்தில் உள்ளன. நீர்மின் திட்டங்கள், வர்த்தகம் மற்றும் எல்லைக் கடப்புகளுக்கான சாலைகள், சுற்றுலா விடுதிகள், விரிவடையும் நகரங்கள் ஆகியவை ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகளில் மேலும் பல கட்டடங்களையும் மக்களையும் கொண்டுவருகின்றன. வெள்ளம் நீர், பாறைகள், சேறு ஆகியவற்றை கீழ்நோக்கி அடித்துச் செல்லக்கூடிய பகுதிகள் இவை.

2026 முதல் 2033 வரை நான்கு பனிப்பாறை ஏரிகளின் நீர்மட்டத்தைக் குறைக்க சுமார் 5 கோடி டாலர் மதிப்பிலான திட்டத்தை நேபாளம் தயாரித்து வரும் நிலையில் இந்த ஆய்வு முடிவுகள் வெளியாகியுள்ளன. இந்த முயற்சி மேல்நோக்கிப் பகுதியில் உள்ள அபாயத்தைக் கையாள்கிறது. கீழ்நோக்கிப் பகுதியில் அதற்கு இணையான சவால் இருப்பதாக ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது: வெள்ளப் பாதைகளில் புதிய கட்டுமானங்கள் வராமல் தடுப்பதும், ஏற்கெனவே அங்கு வசிப்பவர்களைப் பாதுகாப்பதும்.

ஆய்வாளர்கள் அளவிட்டவை

ஐக்கிய இராச்சியம், நேபாளம், இந்தியா ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த ஒன்பது ஆய்வாளர்கள், ஆற்றுப் பகுதிகளையும் சுமார் 1,360 பனிப்பாறை ஏரிகளையும் ஆய்வு செய்தனர். இதில் ஏரிகளிலிருந்து கீழ்நோக்கி 50 கிலோமீட்டர் வரையிலான பகுதிகளும் அடங்கும். பொதுமக்கள் அணுகக்கூடிய கட்டடத் தகவல்களையும், நேபாள மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு உள்ளிட்ட மக்கள்தொகைத் தரவுகளையும், பனிப்பாறை ஏரிகளில் இருந்து திடீரென நீர் வெளியேறுவதால் ஏற்படும் வெள்ளங்களின் மாதிரிக் கணிப்புகளையும் அவர்கள் இணைத்துப் பயன்படுத்தினர்.

ஆய்வுக் குழுவைச் சேர்ந்தவரும் காத்மாண்டு பல்கலைக்கழகத்தின் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் துறையின் உதவிப் பேராசிரியருமான மோகன் பகதூர் சந்த், ஆய்வின் இரு கட்டங்களை விளக்கினார்:

முதலில், தற்போதைய ஆற்றின் மட்டத்திலிருந்து 50 மீட்டர் உயரத்துக்குள் அமைந்துள்ள கட்டடங்களையும் அங்கு வசிக்கும் மக்களையும் அடையாளம் கண்டோம்.

அடுத்து, பனிப்பாறை ஏரி உடைப்பால் ஏற்படும் வெள்ளங்களை (GLOF) மாதிரியாகக் கணித்து, வெள்ளநீர் எவ்வளவு தூரம் சென்றடையக்கூடும், எந்தக் கட்டடங்கள் பாதிக்கப்படும் என்பதைப் புரிந்துகொண்டோம்.

இங்கு குறிப்பிடப்படும் 50 மீட்டர் என்பது ஆற்றிலிருந்து நிலத்தின் வழியாக உள்ள தூரத்தைக் குறிக்கவில்லை; ஆற்றுக்கு மேலான உயரத்தைக் குறிக்கிறது. செங்குத்தான பள்ளத்தாக்குகளில் இது முக்கியம். ஏனெனில், ஒரு கட்டடம் ஆற்றுப்பாதையிலிருந்து சற்று தொலைவில் இருந்தாலும், பெரிய வெள்ளம் அதை எட்டக்கூடும்.

கட்டுமான வளர்ச்சி தொடர்பான இந்த இரண்டு புள்ளிவிவரங்களும் வெவ்வேறு மாற்றங்களை அளவிடுகின்றன. உயரப் பட்டைக்குள் கட்டடங்கள் ஆக்கிரமித்துள்ள பரப்பளவு 46 சதவீதம் அதிகரித்திருப்பதே முதல் கணக்கு. பனிப்பாறை ஏரி வெள்ளப் பாதைகளில் உள்ள கட்டடங்களின் எண்ணிக்கை 78 சதவீதம் அதிகரித்திருப்பதே இரண்டாவது கணக்கு. இவை இரண்டும் சேர்ந்து, அபாயமுள்ள பள்ளத்தாக்குகளில் வளர்ச்சி பரவி வருவதையும், வெள்ளநீர் தேங்கக்கூடிய பகுதிகளாக மாதிரிக் கணிப்புகள் அடையாளம் காணும் இடங்களில் அது குறிப்பாக வேகமாக அதிகரிப்பதையும் காட்டுகின்றன.

நேபாளத்தில் வெள்ள அபாயத்தை எதிர்கொள்ளும் 1,08,500 பேர், பிராந்திய அளவிலான 3,00,000 பேர் என்ற மதிப்பீட்டில் சுமார் 36 சதவீதத்தினர் ஆவர். நேபாளத்தில் அபாயத்தை எதிர்கொள்ளும் இவர்களில் ஐந்தில் ஒருவருக்கும் அதிகமானோர் ஆற்றுப்படுகைகளிலிருந்து செங்குத்தாக 10 மீட்டருக்குள் வசிக்கின்றனர். பொதுத் தரவுகளின் அடிப்படையில் பெறப்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளை உள்ளூர் நிலவரங்களைச் சரிபார்க்கும் கள ஆய்வுகள் மூலம் உறுதிப்படுத்துமாறு சந்த் அரசைக் கேட்டுக்கொண்டார்.

அபாயம் எவ்வளவு தூரம் சென்றடையும் என்பதை அண்மைய வெள்ளங்கள் காட்டுகின்றன

மலை ஆற்றிலிருந்து எவ்வளவு உயரத்தில் இருந்தால் பாதுகாப்பு என்பதை வரையறுப்பது கடினம் என்பதை ரசுவாவில் அண்மையில் ஏற்பட்ட வெள்ளம் காட்டுகிறது. ஆற்றின் மட்டத்திலிருந்து 82 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள குடியிருப்புகளையும் வெள்ளம் பாதித்ததாக ஆய்வின் விவாதப் பகுதி குறிப்பிடுகிறது. ஆகஸ்ட் 26 அன்று ஏற்பட்ட வெள்ளத்தின்போது சில இடங்களில் ஆறு 70 மீட்டர் உயர்ந்ததாக அப்பகுதி மக்கள் தெரிவித்தனர். ஆய்வில் பயன்படுத்தப்பட்ட 50 மீட்டர் வரம்பை விட மேலான உயரத்திலும் வெள்ளப் பாதிப்புகள் ஏற்பட்டதை இந்த இரண்டு தகவல்களும் காட்டுகின்றன.

அக்டோபர் 11 அன்று புத்தி கந்தகி ஆற்றில் ஏற்பட்ட வெள்ளம் 200 வீடுகளைச் சேதப்படுத்தியது; ஐந்து பாலங்களை அடித்துச் சென்றது; ஐந்து பேரைக் காணவில்லை. பாலங்கள் அழிவது மேலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. சந்தைகள், மருத்துவமனைகள், அவசர உதவி ஆகியவற்றைச் சென்றடைய மக்கள் பயன்படுத்தும் வழித்தடங்கள் இதனால் துண்டிக்கப்படுகின்றன.

பனிப்பாறைக்கு அருகே சேமிக்கப்பட்டுள்ள நீர், அதைத் தடுத்து நிறுத்தும் இயற்கையான தடுப்பு உடைவதால் திடீரென வெளியேறும்போது பனிப்பாறை ஏரி உடைப்பு வெள்ளம் ஏற்படுகிறது. கீழ்நோக்கிப் பாயும் நீர் தளர்வான பாறைகளையும் மண்ணையும் தன்னுடன் அடித்துச் செல்லக்கூடும். செங்குத்தான பள்ளத்தாக்கில், சரிவு சரிதல், மண் மற்றும் கற்கள் அடித்துவரப்படுதல், வெள்ளநீர் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து நிகழ்வை மேலும் அழிவுகரமானதாக மாற்றலாம்.

வளர்ச்சி, பேரிடர், முன்மொழியப்பட்ட நடவடிக்கை ஆகியவற்றின் வரிசையைப் பல தேதிகள் காட்டுகின்றன:

• 2016 முதல் 2023 வரை: ஆய்வுப் பகுதி முழுவதும், பனிப்பாறை ஏரி வெள்ளப் பாதைகளில் உள்ள கட்டடங்களின் எண்ணிக்கை 78 சதவீதம் அதிகரித்தது.
• ஆகஸ்ட் 26: சில இடங்களில் வெள்ளநீர் 70 மீட்டர் வரை உயர்ந்ததாக ரசுவா மக்கள் தெரிவித்தனர்.
• அக்டோபர் 11: புத்தி கந்தகி ஆற்றில் ஏற்பட்ட வெள்ளம் 200 வீடுகளைச் சேதப்படுத்தி ஐந்து பாலங்களை அடித்துச் சென்றது.
• அக்டோபர் 12: வெள்ளச் சமவெளிப் பகுதிகளில் வளர்ச்சியை ஒழுங்குபடுத்தும் புதிய விதிகளுக்கு உத்தராகண்ட் ஒப்புதல் அளித்தது.
• 2026 முதல் 2033 வரை: நான்கு பனிப்பாறை ஏரிகளை இலக்காகக் கொண்ட திட்டத்தையும் வெள்ள எச்சரிக்கைகளை மேம்படுத்தும் நடவடிக்கைகளையும் செயல்படுத்த நேபாளம் திட்டமிட்டுள்ளது.

சாலைகளும் மின்திட்டங்களும் குடியிருப்புகளை ஆற்றை நோக்கி ஈர்க்கின்றன

சாலை விரிவாக்கம், புதிய வாழ்வாதாரங்கள், உள்நாட்டு இடம்பெயர்வு ஆகியவை மலைப்பகுதிகளில் குடியிருப்பு முறைகளை மாற்றி வருவதாக திரிபுவன் பல்கலைக்கழகத்தின் பேரிடர் ஆய்வு மைய இயக்குநர் பசந்த ராஜ் அதிகாரி கூறுகிறார். கடினமான நிலப்பரப்புகளில் வழித்தடங்களாகச் செயல்படுவதும் கட்டுமானப் பொருட்களை எளிதில் பெற முடிவதும் ஆற்றுப் பகுதிகளை ஈர்ப்புமிக்கதாக ஆக்கி, அங்கு வளர்ச்சி குவியச் செய்கின்றன.

பொது உள்கட்டமைப்புகள் எவ்வாறு மேலும் பல குடியிருப்புகளை அபாயமுள்ள இடங்களுக்கு ஈர்க்கக்கூடும் என்பதை அதிகாரி விளக்கினார்:

கட்டுமானப் பொருட்கள் எளிதில் கிடைப்பதால் பெரும்பாலான சாலைகள் ஆற்றுப் பகுதிகளையொட்டியே அமைக்கப்படுகின்றன.

ஆனால் வெள்ள அபாயங்களைப் போதிய அளவு மதிப்பிடவில்லை. பாலங்கள், மருத்துவமனைகள், பிற உள்கட்டமைப்புகளை அமைத்தபோது, மேலும் பலர் அபாயம் நிறைந்த பகுதிகளுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர்; இதனால் அவர்கள் அபாயங்களை எதிர்கொள்ளும் நிலை அதிகரித்தது.

போடேகோஷி, திரிசூலி ஆறுகளைச் சுற்றி நீர்மின் திட்டங்கள் விரிவடைந்துள்ளன. சாலைகள், வேலைவாய்ப்பு இடங்கள், சேவைகள் ஆகியவை அருகிலுள்ள நிலங்களைத் தொழிலாளர்களுக்கும் வணிகங்களுக்கும் கவர்ச்சிகரமானதாக மாற்றுகின்றன. இதனால் அன்றாடச் செயல்பாடுகளுக்காக ஆற்றை ஒட்டி இருக்க வேண்டிய குடியிருப்புகள் உருவாகின்றன.

ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியரும் லீட்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் பனிப்பாறை ஆய்வாளருமான சி. ஸ்காட் வாட்சன், இந்த முடிவுகளின் நீண்டகால விளைவுகளை விளக்கினார்:

ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள் மேலும் மக்கள் நெருக்கம் மிக்கவையாக மாறும்போது, இன்று எடுக்கப்படும் வளர்ச்சி தொடர்பான முடிவுகள் பல தசாப்தங்களுக்கு பேரிடர் அபாயத்தை வடிவமைக்கும்.

சுற்றுலாவுக்கு உடல் ரீதியான ஆபத்துடன் பாதிப்புகளும் ஏற்படுகின்றன

புதிய விதிகள் அதிக இடைவெளியைக் கோரினாலும், பல பழைய கட்டடங்கள் ஆற்றங்கரையிலிருந்து வெறும் ஐந்து மீட்டர் தொலைவிலேயே உள்ளன என பொக்காரா மேயர் தன ராஜ் ஆச்சார்யா கூறுகிறார். அன்னபூர்ணா மலைகளிலிருந்து பாய்ந்து நகரின் வழியாகச் செல்லும் சேதி கந்தகி ஆறு, ஏற்கெனவே உள்ள குடியிருப்புகளுக்குப் பொறுப்பான அதிகாரிகளுக்கு கடினமான சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது.

மக்களை வேறு இடத்துக்கு மாற்றுவதிலுள்ள நடைமுறைச் சிக்கலை ஆச்சார்யா விளக்கினார்:

அவர்களை எங்கே குடியமர்த்துவது, அதை எப்படிச் செய்வது என்பதுதான் உண்மையான சவால்.

அன்னபூர்ணா மலையேற்றப் பகுதியில் உள்ள தொழில்கள், வெள்ள அச்சத்துடன் வருமான இழப்பையும் ஏற்கெனவே தெரிவித்து வருகின்றன. ஹோம்ஸ்டே நடத்துநர் ஃபுர்பா சிரிங் லாமாவின் 20 அறைகளில், வழக்கமாக அனைத்தும் நிரம்பியிருக்கும் காலகட்டத்தில் ஐந்து அறைகள் மட்டுமே வாடகைக்கு விடப்பட்டிருந்தன. உச்ச மலையேற்றப் பருவத்தில் அவரது வழக்கமான அறை பயன்பாட்டில் இது நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டுமே.

மோடி ஆற்றுக்கு அருகில் விடுதி நடத்தும் கிருஷ்ணா கவுச்சன், மேல்நோக்கிப் பகுதியில் உள்ள அபாயங்கள் குறித்த தனது கவலையை விளக்கினார்:

பனிப்பாறை சரிந்தாலோ, பனிப்பாறை ஏரி உடைந்து நீர் வெளியேறினாலோ இந்த ஆற்றில் வெள்ளம் ஏற்படலாம். நாங்கள் எப்போதும் அச்சத்திலேயே வாழ்கிறோம்.

திட்டமிடல் இன்றி சுற்றுலாத் தொழில்கள் விரிவடைந்துள்ளதை ஹோட்டல் சங்கம் பொக்காராவின் தலைவர் லக்ஷ்மண் சுபேதி ஒப்புக்கொண்டார். தொழில்முனைவோர், முதலீட்டாளர்களிடையே விழிப்புணர்வை மேம்படுத்த சங்கம் முயல்வதாக அவர் கூறினார். தங்குமிட உரிமையாளர்களுக்கு, கட்டடச் சேதம் முதல் பயணங்கள் ரத்தாவது, வருமானம் தடைபடுவது வரை பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன.

வளர்ச்சி முடிவுகளில் தங்களுக்கும் இடமளிக்கப் பழங்குடிச் சமூகங்கள் கோரிக்கை

அபாயமுள்ள கட்டடங்களை மதிப்பிடுவது கதையின் இன்றியமையாத பகுதியை விடுபடச் செய்கிறது என வழக்கறிஞர் ஷங்கர் லிம்பு கூறுகிறார்: ஆபத்தான ஆறுகளின் அருகே மக்கள் எப்படி வசிக்கவோ வேலை செய்யவோ வந்தார்கள் என்பதே அது. ரசுவாவில் நீர்மின் திட்டங்கள், தமாங் சமூகங்களைப் பாதுகாப்பான குடியிருப்புகளிலிருந்து இடம்பெயரச் செய்து, கால்நடை வளர்ப்பு, மூலிகை சேகரிப்பு, விவசாயம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாழ்வாதாரங்களைப் பலவீனப்படுத்தியதாக அவர் கூறுகிறார்.

நிலம் கையகப்படுத்தப்பட்டதால், சில குடியிருப்பாளர்களுக்கு ஆற்றுக்கு அருகே குறைந்த ஊதியத்தில் வேலை செய்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லாமல் போனதாக லிம்பு குற்றஞ்சாட்டுகிறார். இடமாற்றம் குறித்த முடிவுகளில் நில உரிமைகளையும் வாழ்வாதார அணுகலையும் மையத்தில் வைக்க வேண்டும் என்பதை அவரது கருத்து வலியுறுத்துகிறது. ஒரு குடும்பத்துக்குப் பாதுகாப்பாக உறங்குவதற்கான இடம் மட்டுமல்ல, பிழைப்புக்கான வழியும் தேவை.

போட்கோலாவில் உள்ள நீர்மின் திட்டம் குறித்தும் லிம்பு கவலை எழுப்பினார். 1,92,000 டன் வெடிபொருட்களையும் 1,88,000 வெடிகுண்டுத் திரிகளையும் பயன்படுத்தும் திட்டங்கள் இருப்பதாகவும், மேல்நோக்கிப் பகுதியில் 26 பனிப்பாறை ஏரிகள் உள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். கோர்கா மாவட்டத்துக்கான சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீட்டை இந்தத் திட்டம் சார்ந்திருந்ததாகவும் குற்றஞ்சாட்டினார். இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்த திட்டத்தின் பதிலும், அவரது கவலைகள் தொடர்பான தொழில்நுட்ப மதிப்பீடும் வழங்கப்படவில்லை.

காலநிலைத் திட்டமிடலில் பழங்குடியினரின் அறிவுக்கு சமமான முக்கியத்துவம் அளிக்கவும், சமூகங்கள் தங்களின் மரபுவழி வாழ்வாதாரங்களைத் தக்கவைக்க உதவும் முதலீடுகளைச் செய்யவும் லிம்பு கோரினார். நீர்மின் நிலையங்களில் வேலை செய்பவர்கள் தங்களின் பாதுகாப்பான வீடுகளைக் கைவிட வேண்டாம் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்:

நீர்மின் நிலையங்களில் வேலை செய்யும் சமூக உறுப்பினர்கள் தங்களின் பாதுகாப்பான குடியிருப்புகளைக் கைவிடக் கூடாது.

திட்டமிடல் விதிகள் நடைமுறையில் சோதிக்கப்படுகின்றன

நேபாளத்தின் 2018 தேசிய பேரிடர் அபாயக் குறைப்புக் கொள்கை, பல்வேறு அபாயங்கள் குறித்த உள்ளூர் மதிப்பீடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டமிடலை வலியுறுத்துகிறது. நடைமுறையில், அந்த மதிப்பீடுகளைச் செயல்படுத்த உள்ளூர் அரசுகளிடம் போதிய திறமையான பணியாளர்கள் இல்லை என அதிகாரி கூறுகிறார். அதேநேரம், விதிகளை அமல்படுத்துவதிலும் நிறுவனங்களிடமிருந்து பொறுப்பேற்பதிலும் மத்திய அரசின் செயல்பாடு பலவீனமாக உள்ளது.

ரசுவா-போடேகோஷி ஆற்றங்கரையிலிருந்து 15 மீட்டருக்குள் உள்ள குடியிருப்புகளுக்குத் தடை விதிக்கப்படும் என்றும், பிற ஆற்றுப் பகுதிகளிலும் இதேபோன்ற நடவடிக்கைகள் திட்டமிடப்படுகின்றன என்றும் நேபாளத்தின் தேசிய பேரிடர் முகமை தெரிவித்துள்ளது. நிலம் மற்றும் சொத்துகளுடன் வலுவான பிணைப்பு கொண்டவர்களை இடமாற்றுவது கடினம் என்பதை தலைமைச் செயல் அதிகாரி தரம் ராஜ் உப்ரேதி ஒப்புக்கொண்டார். முன்மொழியப்பட்ட இந்தத் தடை எப்போது தொடங்கும் என்று தெரிவிக்கப்படவில்லை.

ஆற்றங்கரையிலிருந்து வெளிப்புறமாக அளவிடப்படும் இடைவெளியும், ஆற்றுக்கு மேலான உயரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட அபாய மதிப்பீடும் திட்டமிடலில் வெவ்வேறு கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கின்றன. குடியிருப்புகளைக் கட்டுப்படுத்தும் பகுதிப் பட்டையை முதலாவது உருவாக்குகிறது. வெள்ளநீர் எவ்வளவு உயரம் எட்டக்கூடும் என்பதை இரண்டாவது ஆராய்கிறது. கட்டடங்கள், சாலைகள், வெளியேற்றப் பாதைகள் எங்கு அமைக்கப்படலாம் என்பதை முடிவுசெய்ய, உள்ளூர் நில அமைப்பு மற்றும் வெள்ளத் தகவல்கள் அதிகாரிகளுக்குத் தேவை.

நிலப் பயன்பாட்டையும் வளர்ச்சியையும் ஒழுங்குபடுத்தும் புதிய வெள்ளச் சமவெளி மண்டல விதிகளுக்கு உத்தராகண்ட் அரசு அக்டோபர் 12 அன்று ஒப்புதல் அளித்தது. முந்தைய கட்டுப்பாடுகள் மீறப்பட்டதாகவும், கட்டுமானம் தொடர்ந்து பரவலாக நடைபெறுவதாகவும் செயற்பாட்டாளர் அனூப் நௌத்தியால் கூறுகிறார். எல்லையின் இருபுறமும் திட்டமிடல் முடிவுகளை உண்மையான கட்டுமானத் தளங்களில் அமல்படுத்தும் நடைமுறைச் சவாலை எதிர்கொள்கின்றன.

நான்கு ஏரிகளின் நீர்மட்டத்தைக் குறைக்க இலக்கு

நேபாளம் திட்டமிட்டுள்ள திட்டம், மநாங்கில் உள்ள துலாகி, சங்குவாசபாவில் உள்ள லோயர் பாருன், சொலுகும்புவில் உள்ள லும்டிங் சோ, ஹோங்கு-2 ஆகிய ஏரிகளை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. ஹோங்கு-2 ஏரியின் நீர்மட்டத்தை சுமார் ஒரு மீட்டரும், மற்ற மூன்று ஏரிகளின் நீர்மட்டத்தை சுமார் மூன்று மீட்டரும் குறைக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. விரிவான ஆய்வுக்குப் பிறகே இறுதி அளவுகள் தீர்மானிக்கப்படும்.

பசுமை காலநிலை நிதியம் 3.6 கோடி டாலர் மானியத்துக்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. நேபாள அரசும் ஐக்கிய நாடுகள் வளர்ச்சித் திட்டமும் சுமார் 1.4 கோடி டாலர் பங்களிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதனால் மொத்தத் தொகை சுமார் 5 கோடி டாலராகிறது. சிறந்த வெள்ள முன்னறிவிப்பு, வலுவான எச்சரிக்கை அமைப்புகள், அபாயத்தை எதிர்கொள்ளும் சமூகங்களுக்கு எச்சரிக்கைகளை வழங்குவதற்கான வழிமுறைகள் ஆகியவையும் இந்தத் திட்டத்தில் அடங்கும்.

கட்டுமானத்துக்கு முன் ஆய்வுகள், வடிவமைப்பு, ஒப்புதல்கள், கொள்முதல் ஆகியவை நடைபெற வேண்டும் என நீரியல் மற்றும் நீர்வள ஆய்வு மையத்தின் நிர்வாக இயக்குநர் சஞ்சீவ் பரால் கூறுகிறார். நீர்மட்டத்தைக் குறைக்கும் பணிக்கு மட்டும் சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகலாம். ஒவ்வொரு ஏரியின் நீரளவு, இயற்கை அணை, சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பு ஆகியவற்றை மதிப்பிட்ட பிறகே எந்த முறையைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதை அணிகள் முடிவுசெய்ய வேண்டும்.

இந்த அணுகுமுறையைச் செயல்படுத்திய அனுபவம் நேபாளத்துக்கு உண்டு. 2000ஆம் ஆண்டில் சோ ரோல்பாவின் நீர்மட்டம் சுமார் மூன்று மீட்டர் குறைக்கப்பட்டது; 2016ஆம் ஆண்டில் இம்ஜாவின் நீர்மட்டம் சுமார் 3.4 மீட்டர் குறைக்கப்பட்டது. அந்தத் திட்டங்களில் பெற்ற பாடங்களைப் புதிய திட்டம் பயன்படுத்த முற்படுகிறது.

முந்தைய ஆய்வுகள், கந்தகி, கோஷி, கர்ணாலி ஆற்றுப் படுகைகளில் ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய 21 பனிப்பாறை ஏரிகள் இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டன. தற்போதைய திட்ட அறிக்கைகளில் நேபாளம் முழுவதும் 23 ஏரிகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. முன்னுரிமைகளைத் தீர்மானிக்க இந்தப் பட்டியல்களைப் பயன்படுத்தும்போது, அவை எப்போது தயாரிக்கப்பட்டன, எவற்றை உள்ளடக்குகின்றன என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும்.

தொலைதூரக் கட்டுமானமும் சரியான நேர எச்சரிக்கைகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும்

லும்டிங் சோ, ஹோங்கு-2 ஆகிய ஏரிகளை அணுகுவது மிகவும் கடினமாக இருக்கும் என காத்மாண்டு பல்கலைக்கழகத்தின் மூத்த வருகைப் பேராசிரியர் ரிஜன் பக்த கயஸ்தா எதிர்பார்க்கிறார். குறைந்த வழித்தடங்கள், அதிக உயரம், செங்குத்தான நிலப்பரப்பு ஆகியவை உபகரணங்களையும் பொருட்களையும் எடுத்துச் செல்வதைச் சிக்கலாக்கும். துலாகியை ஒப்பீட்டளவில் எளிதாக அணுகலாம்; மலையேற்றப் பாதைகளும் ஏறுச்சாலைப் பாதைகளும் லோயர் பாருனை ஓரளவு அணுக உதவுகின்றன.

மலைப்பகுதி வானிலையும் பணிக்காலத்தை வரையறுக்கிறது. பனிப்பொழிவு, விரைவான வானிலை மாற்றங்கள், போக்குவரத்துச் சிக்கல்கள் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப கவனமான கால அட்டவணையும் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான ஏற்பாடுகளும் தேவை. எனவே, 2026 முதல் 2033 வரையிலான திட்டம் நிதி உறுதிசெய்யப்படுவதோடு தொழில்நுட்ப மற்றும் நிர்வாக முன்னேற்பாடுகள் நிறைவடைவதையும் சார்ந்துள்ளது.

உடல் ரீதியான கண்காணிப்பு கடினமான அபாயகரமான இடங்களை செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்புகள் மூலம் அடையாளம் கண்டு, பின்னர் முன்கூட்டிய எச்சரிக்கைகளுக்கு ஆதரவாக தரையில் உணர்கருவிகளை நிறுவ வேண்டும் என அதிகாரி பரிந்துரைக்கிறார். இடமாற்றத்துக்கான ஊக்கத்தொகைகளையும், சமூகங்கள் மற்றும் அரசியல் தலைவர்களுக்கான அபாய விழிப்புணர்வுப் பிரசாரங்களையும் அவர் முன்மொழிகிறார்.

எச்சரிக்கைகள் மக்களை உரிய நேரத்தில் சென்றடைய வேண்டும். தெளிவான வெளியேற்றப் பாதைகள், பாதுகாப்பான இடங்கள், அவசரத் தொடர்பு விவரங்கள் ஆகியவற்றுடனும் அவை இணைக்கப்பட வேண்டும். மலை வெள்ளங்களால் அடித்துவரப்படும் கற்கள், மண், பிற குப்பைகள் ஆகியவற்றையும் மதிப்பீடுகள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். பொறியியல் பணிகளுடன் ஏரிகளைக் தொடர்ந்து கண்காணிப்பதும் எச்சரிக்கை அமைப்புகளை வலுப்படுத்துவதும் அவசியம் என கயஸ்தா வலியுறுத்துகிறார்.

நேபாளத்தின் நடவடிக்கையில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய இரண்டு பணிகள் உள்ளன: தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஏரிகளில் இருந்து வெளியேறக்கூடிய நீரின் அளவைக் குறைப்பதும், அபாயமுள்ள பள்ளத்தாக்குகளில் குடியிருப்புகள் விரிவடைவதைக் கட்டுப்படுத்துவதும். முதலாவதற்கு தொலைதூர மலைப்பகுதிகளில் கடினமான கட்டுமானப் பணிகள் தேவை. இரண்டாவதற்கு உள்ளூர் திட்டமிடல் திறன், விதிகளை அமல்படுத்துதல், மக்கள் இடம்பெயரும்போது அவர்களின் வாழ்வாதாரங்களைப் பாதுகாக்கும் ஏற்பாடுகள் ஆகியவை தேவை.

முக்கிய குறிப்புகள்

• நேபாளத்தில் குறைந்தது 1,08,500 பேர் மலை வெள்ள அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றனர். இவர்களில் 23,000-க்கும் மேற்பட்டோர் ஆற்றுப்படுகைகளிலிருந்து 10 மீட்டருக்கும் குறைவான உயரத்தில் வசிக்கின்றனர்.
• ஆய்வுப் பகுதி முழுவதும், பனிப்பாறை ஏரி வெள்ளப் பாதைகளில் உள்ள கட்டடங்களின் எண்ணிக்கை 2016 முதல் 2023 வரை 78 சதவீதம் அதிகரித்தது.
• ஆய்வு செய்யப்பட்ட பகுதியில் வெள்ள அபாயம் இருப்பதாக அடையாளம் காணப்பட்ட கட்டமைப்புகளில் 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை நேபாளத்தில் உள்ளன.
• சாலைகள், நீர்மின் திட்டங்கள், சுற்றுலா, விரிவடையும் குடியிருப்புகள் ஆகியவை ஆற்றுப் பகுதிகளில் மேலும் பல வளர்ச்சிப் பணிகளைக் கொண்டுவருகின்றன.
• 2026 முதல் 2033 வரை நான்கு பனிப்பாறை ஏரிகளின் நீர்மட்டத்தைக் குறைக்கவும் எச்சரிக்கைகளை மேம்படுத்தவும் சுமார் 5 கோடி டாலர் மதிப்பிலான திட்டம் இலக்கு கொண்டுள்ளது.
• கீழ்நோக்கிப் பகுதியில் உள்ள சமூகங்களைப் பாதுகாக்க, உள்ளூர் மதிப்பீடுகள், அமல்படுத்தக்கூடிய கட்டுமான விதிகள், பாதுகாப்பான வாழ்வாதாரங்கள், வெளியேற்றத் திட்டமிடல் ஆகியவை முக்கியம்.