நல்ல நோக்கங்கள் தவறாகும்போது: வங்கதேசத்தில் விலங்கு நலனின் சிக்கலான யதார்த்தம்

வங்கதேசத்தில் விலங்கு நலனுக்கான அதீத ஆர்வமுள்ள செயல்பாட்டின் மறைந்திருக்கும் ஆபத்துகள்

வங்கதேசத்தின் பரபரப்பான வீதிகளில், தெருவிலங்குகளான நாய்கள், பூனைகள் மற்றும் பிற விலங்குகளைக் காண்பது வழிப்போக்கர்களிடையே ஆழ்ந்த இரக்க உணர்வைத் தூண்டுகிறது. உணவு அளிப்பது, காயமடைந்த விலங்கைக் காப்பாற்றுவது அல்லது தங்கள் முயற்சிகளைச் சமூக ஊடகங்களில் பகிர்வது எனப் பலரும் உதவ முனைகின்றனர். ஆனால், இந்தக் கருணைச் செயல்களுக்குப் பின்னால் சிக்கலான, பல நேரங்களில் சங்கடமளிக்கும் ஓர் உண்மை உள்ளது: எல்லா உதவிகளும் பயனளிப்பதில்லை. உண்மையில், நல்ல நோக்கத்துடன் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் தவறான வழியில் செயல்படும் விலங்கு நலச் செயல்பாடுகள் சில நேரங்களில் நன்மையைவிடத் தீமையையே அதிகம் விளைவித்து, தீர்க்க முயலும் பிரச்சினைகளையே மேலும் மோசமாக்கக்கூடும்.

பல வளரும் நாடுகளைப் போலவே வங்கதேசமும் விலங்கு நலனில் குறிப்பிடத்தக்க சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. நாட்டின் நகர்ப்புற மக்கள் தொகை அதிகரிப்பு, குறைந்த வளங்கள், விலங்குகள் குறித்துப் படிப்படியாக மாறிவரும் பண்பாட்டு அணுகுமுறைகள் ஆகியவை, புறக்கணிப்பும் அளவுக்கு மீறிய தலையீடும் எதிர்பாராத விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய சூழலை உருவாக்கியுள்ளன. நாட்டின் விலங்குகளுக்கு உண்மையான, நீடித்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்த விரும்புவோருக்கு இந்தச் சவால்களைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் அவசியம்.

நல்ல நோக்கங்கள் மட்டும் ஏன் போதுமானவை அல்ல

வங்கதேசத்தில் உள்ள பல விலங்கு நேசர்கள், தெருவிலங்குகளுக்கு உணவளிப்பது அல்லது அவற்றை வீதிகளில் இருந்து மீட்பதே கருணையின் உச்சம் என நம்புகின்றனர். இந்தச் செயல்கள் பல நேரங்களில் நல்ல நோக்கத்துடன் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், நீண்டகாலத் தீர்வுகளுடன் இணைக்கப்படாவிட்டால் நிலைமையை அறியாமலேயே மேலும் மோசமாக்கக்கூடும் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். டாக்காவைச் சேர்ந்த கால்நடை மருத்துவர் ஒருவர் சமீபத்தில் கூறினார்:

வங்கதேசத்தில் விலங்கு நலனுக்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாக இருப்பவர்கள், அளவுக்கு மீறிய ஆர்வமுள்ள விலங்கு நலச் செயல்பாட்டாளர்கள்தான்.

நாட்டின் முக்கிய விலங்கு நல அமைப்புகளின் தலைவர்களும் இதே கருத்தைப் பகிர்கின்றனர். தெருவிலங்கு நெருக்கடியின் மூலக் காரணங்களைக் கையாளாமல், உணவளித்தல், மீட்டல் அல்லது புகலிடம் அளித்தல் போன்ற உடனடி நிவாரணத்தில் பல செயல்பாட்டாளர்கள் கவனம் செலுத்துவதே அடிப்படைப் பிரச்சினை. உணர்வுபூர்வமாகத் திருப்தியளிக்கும் இந்த அணுகுமுறை, துன்பம் தொடரும் ஒரு சுழற்சிக்கு வழிவகுக்கலாம்.

எடுத்துக்காட்டாக, கருத்தடைத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தாமல் தெருவிலங்குகளுக்கு உணவளிப்பது அவற்றின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்க வழிவகுக்கிறது. கடுமையான சூழ்நிலைகளில் மேலும் பல விலங்குகள் பிறந்து, பட்டினி, நோய் அல்லது துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் தெருவிலங்குகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறது. அதேபோல், நீண்டகாலப் பராமரிப்பு அல்லது தத்தெடுப்புக்கான திட்டமின்றி அவசரமாக மீட்கப்படும் விலங்குகள் மீண்டும் கைவிடப்படுகின்றன; சில சமயங்களில் அவற்றுக்குப் பழக்கமில்லாத, விரோதமான சூழல்களில் அவை விடப்படுகின்றன. மீட்கப்படாமலேயே இருந்திருந்தால் ஏற்பட்டிருக்கும் துன்பத்தைவிட இது மேலும் அதிர்ச்சியளிப்பதாக இருக்கலாம்.

வெளிப்பாட்டுக்கான, பருவகாலச் செயல்பாடுகளின் சிக்கல்

வெளிப்பாட்டுக்காக அல்லது குறிப்பிட்ட பருவங்களில் மட்டும் மேற்கொள்ளப்படும் செயல்பாடுகள் அதிகரித்து வருவதும் மற்றொரு சவாலாகும். விலங்கு பலி இடம்பெறும் மதப் பண்டிகைகள் போன்ற ஆண்டின் குறிப்பிட்ட காலங்களிலோ, இணையத்தில் ஒரு சம்பவம் பரவலாகப் பகிரப்படும்போதோ பலர் விலங்கு நலச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுகின்றனர். இந்த முயற்சிகள் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினாலும், அமைப்புசார் மாற்றத்துக்கு வழிவகுப்பது அரிது.

தி டெய்லி ஸ்டார் சுட்டிக்காட்டியுள்ளபடி, குறுகியகால அல்லது அதிகக் கவனம்பெறும் தலையீடுகளுக்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம், விலங்கு நலனை மேம்படுத்தத் தேவைப்படும் தொடர்ச்சியான, அதிகம் வெளியில் தெரியாத பணிகளைப் பெரும்பாலும் மறைத்துவிடுகிறது. இதில் சிறந்த விவசாய நடைமுறைகளுக்காகக் குரல் கொடுத்தல், கால்நடைகளை மனிதாபிமானத்துடன் நடத்துதல், விலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டங்களை அமல்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும். நீடித்த ஈடுபாடு இல்லையெனில், அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படாமலேயே இருக்கும்.

சட்டக் கட்டமைப்பு: 2019ஆம் ஆண்டின் விலங்கு நலச் சட்டம்

விலங்கு நலனுக்கான சட்டக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் வங்கதேசம் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. காலாவதியான 1920ஆம் ஆண்டின் விலங்குகள் மீதான கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்துக்குப் பதிலாக 2019ஆம் ஆண்டின் விலங்கு நலச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. இது விலங்குகளைப் பராமரித்தல், போக்குவரத்து செய்தல், வதை செய்தல் ஆகியவற்றுக்கான விரிவான வழிகாட்டுதல்களை அறிமுகப்படுத்தியது. இச்சட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதைக் கண்காணிக்கவும் நாடு முழுவதும் விலங்கு நலனை மேம்படுத்தவும் தேசிய விலங்கு நலக் குழுவும் இச்சட்டத்தின் மூலம் நிறுவப்பட்டது.

சட்டத்தின் முக்கிய விதிகள்:

• தேவையற்ற வலி, துன்பம், துன்புறுத்தல் ஆகியவற்றுக்குத் தடை விதிப்பது உட்பட, விலங்குகளுக்கு எதிரான கொடுமையைத் தடுப்பது.
• விலங்குகளுக்குப் போதிய இடம், உணவு, ஓய்வு கிடைப்பதை உறுதிசெய்து, அவற்றின் போக்குவரத்தை ஒழுங்குபடுத்துவது.
• வதை செய்வதற்கு முன் விலங்குகளை மயக்கமடையச் செய்வது போன்ற மனிதாபிமான வதைத் தேவைகள்.
• பராமரிப்பும் பாதுகாப்பும் வழங்க உள்ளூர் விலங்கு நல அமைப்புகளை ஊக்குவிப்பது.

இந்தச் சட்ட முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், அமலாக்கம் பெரும் சவாலாகவே உள்ளது. விலங்குகள் மீதான கொடுமை தொடர்பான பல வழக்குகளில் குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படுவதில்லை; சட்டம் குறித்த பொதுமக்களின் விழிப்புணர்வும் குறைவாக உள்ளது. சட்ட மீறல்களை விசாரித்து வழக்குத் தொடர நடமாடும் நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. எனினும், பிரச்சினையின் அளவைக் கையாள அவற்றின் திறனும் வளங்களும் பெரும்பாலும் போதுமானதாக இல்லை.

சர்ச்சைக்குரிய தலையீடுகள்: டாக்காவின் தெருநாய்கள் விவகாரம்

சமீப ஆண்டுகளில் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய விவகாரங்களில் ஒன்று, டாக்காவில் தெருநாய்களின் எண்ணிக்கையை நிர்வகிப்பதாகும். 2020ஆம் ஆண்டில், சுமார் 30,000 தெருநாய்களைப் பிடித்து தலைநகருக்கு வெளியே இடமாற்றம் செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளதாக நகர அதிகாரிகள் அறிவித்தனர். இந்த நடவடிக்கை விலங்கு உரிமைச் செயல்பாட்டாளர்களிடையே கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. இத்தகைய பெருமளவிலான இடமாற்றங்கள் மனிதாபிமானமற்றவை, பயனற்றவை என அவர்கள் வாதிட்டனர்.

வரலாற்றில், நாய்களின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்த நகர அதிகாரிகள் ஆண்டுதோறும் 20,000 தெருநாய்கள் வரை கொல்லும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டனர். ஆனால், 2015ஆம் ஆண்டின் நீதிமன்ற உத்தரவு இந்த நடைமுறைக்குத் தடை விதித்ததைத் தொடர்ந்து, விலங்கு நலக் குழுக்கள் கருத்தடைத் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தின. கருத்தடையும் தடுப்பூசியுமே மனிதாபிமானமும் நீடித்த பலனும் கொண்ட ஒரே தீர்வுகள் எனச் செயல்பாட்டாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். கட்டாய இடமாற்றமோ கொல்லும் நடவடிக்கையோ பிரச்சினையை வேறிடத்துக்கு மாற்றுவதுடன் தேவையற்ற துன்பத்தையும் ஏற்படுத்தும் என அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

விலங்கு நலத் தலையீடுகளில் உள்ள சிக்கல்களை இந்தச் சர்ச்சை எடுத்துக்காட்டுகிறது. விலங்குகளின் நீண்டகால நலனையும் விரிவான சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகச் சூழலையும் கருத்தில் கொள்ளத் தவறினால், நல்ல நோக்கத்துடன் வகுக்கப்படும் கொள்கைகள்கூட எதிர்மறையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம்.

மூலக் காரணங்களைப் புரிந்துகொள்வது: பண்பாடு, சமூகக் களங்கம், நகரமயமாக்கல்

விலங்கு நலப் பிரச்சினையைத் திறம்படக் கையாள, தொடர்புடைய பண்பாட்டு மற்றும் சமூகக் காரணிகளைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். வங்கதேசத்தில், விலங்குகள் பாரம்பரியமாக அவற்றின் பயன்சார் பங்குகளுக்காக மதிக்கப்பட்டு வந்துள்ளன: உணவுக்காகக் கால்நடைகள், பாதுகாப்புக்காக நாய்கள் எனப் பல. துணை விலங்குகள் என்ற கருத்து ஒப்பீட்டளவில் புதியது; மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் சமூகக் களங்கம் காரணமாக அது பெரும்பாலும் எதிர்ப்பையும் சந்திக்கிறது.

டாக்கா மற்றும் குல்னாவில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகள், சில நகர்ப்புறக் குடியிருப்பாளர்கள் துணை விலங்குகளின் உளவியல் மற்றும் உடல்நலப் பலன்களை (இதற்கு விலங்குத் துணைநலப் பயன் (zooeyia) என்று பெயர்) புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கியிருந்தாலும், பலர் அவற்றைப் பயன்சார் அல்லது எதிர்மறையான கண்ணோட்டத்திலேயே பார்க்கின்றனர் என்பதைக் காட்டுகின்றன. இந்தச் சமூகக் களங்கம், செல்லப்பிராணிகளும் தெருவிலங்குகளும் புறக்கணிக்கப்படுவதற்கும் கைவிடப்படுவதற்கும், அவை துன்புறுத்தப்படுவதற்கும் வழிவகுக்கலாம்.

மேலும், வேகமான நகரமயமாக்கல் பாரம்பரிய விலங்கு மேலாண்மை நடைமுறைகளைச் சீர்குலைத்துள்ளது. நகரங்கள் விரிவடைவதால், விலங்குகள் இயற்கையான வாழிடங்களையும் உணவு ஆதாரங்களையும் இழந்து, அவற்றின் பாதிப்புக்குள்ளாகும் நிலை அதிகரிக்கிறது. விலங்கு நலன் குறித்த பொதுக் கல்வி இல்லாதது இப்பிரச்சினையை மேலும் தீவிரப்படுத்தி, பயனுள்ள தீர்வுகளைச் செயல்படுத்துவதைச் சிரமமாக்குகிறது.

அமைப்புசார் தீர்வுகள்: உண்மையில் எது பலனளிக்கும்?

தெருவிலங்கு நெருக்கடியைக் கையாள ஒரே மனிதாபிமானமான, பயனுள்ள வழி அமைப்புசார் நீண்டகாலத் தலையீடுகள்தான் என நிபுணர்களும் விலங்கு நல அமைப்புகளும் ஒப்புக்கொள்கின்றனர். அவற்றில் பின்வருவன அடங்கும்:

• பெருமளவிலான கருத்தடை மற்றும் தடுப்பூசித் திட்டங்கள்: தெருவிலங்குகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து, வெறிநாய்க்கடி நோய் போன்ற நோய்கள் பரவுவதைத் தடுப்பது.
• பொதுக் கல்வி: பொறுப்பான செல்லப்பிராணி வளர்ப்பு, கருத்தடையின் முக்கியத்துவம், உணர்வும் உணர்திறனும் கொண்ட உயிரினங்களாக விலங்குகளின் மதிப்பு ஆகியவை குறித்து விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது.
• விலங்கு நலச் சட்டங்களை வலுவாக அமல்படுத்துதல்: நடைமுறையில் உள்ள சட்டப் பாதுகாப்புகள் செயல்படுத்தப்படுவதையும், சட்டத்தை மீறுவோர் பொறுப்பேற்கச் செய்யப்படுவதையும் உறுதிசெய்வது.
• அரசு, அரசுசாரா அமைப்புகள், சமூகங்கள் இடையிலான ஒத்துழைப்பு: நீடித்த திட்டங்களை உருவாக்க வளங்களையும் நிபுணத்துவத்தையும் ஒன்றிணைப்பது.

தத்தெடுப்பும் முக்கியப் பங்காற்றுகிறது; ஆனால் அது பொறுப்புடன் அணுகப்பட வேண்டும். விலங்குகளைத் தத்தெடுப்போரின் தகுதியை முறையாக மதிப்பிடுவதும், நீண்டகால ஆதரவு வழங்குவதும், விலங்குகள் மீண்டும் கைவிடப்படுவதைத் தடுக்க அவசியம்.

அரைகுறையான கருணையின் புலப்படாத விலை

விலங்கு நேசர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதற்கு மிகவும் கடினமான உண்மை, அன்பு மட்டுமே போதாது என்பதாக இருக்கலாம். திட்டமிடல், அர்ப்பணிப்பு, சங்கடமான யதார்த்தங்களை எதிர்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் ஆகியவை இல்லாவிட்டால், கருணைச் செயல்கள்கூட கொடுமையின் ஒரு வடிவமாக மாறிவிடலாம். கருத்தடை செய்யாமல் தெருவிலங்குகளுக்கு உணவளிப்பது, அவற்றின் எதிர்காலத்துக்கான திட்டமின்றி மீட்பது, அல்லது விலங்கின் நலனைவிடத் தமது நல்லெண்ண உணர்வுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது ஆகியவை, உதவ நினைக்கும் அதே உயிரினங்களின் துன்பத்தை மேலும் ஆழப்படுத்தக்கூடும்.

வங்கதேசத்தைச் சேர்ந்த அனுபவமிக்க மீட்புப் பணியாளர் ஒருவர் கூறியதாவது:

கருத்தடை செய்யாமல் உணவளிப்பது, கடுமையான விலையைக் கொண்ட ஒரு வகையான கருணை. திட்டமின்றி மீட்பது பெரும்பாலும் துன்பத்தை மேலும் ஆழப்படுத்துகிறது. விலங்கின் எதிர்காலத்தைவிட நமது நல்லெண்ண உணர்வுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதா? அது விலங்கு நலன் அல்ல.

உண்மையான விலங்கு நலப் பணி மெதுவாக நடைபெறுவது; பல நேரங்களில் வெளியில் தெரியாதது. அதற்கு ஒத்துழைப்பு, பணிவு, தனிப்பட்ட திருப்தி அல்லது பொதுமக்களின் அங்கீகாரத்துக்குப் பதிலாக அமைப்புசார் மாற்றத்தில் கவனம் செலுத்துதல் ஆகியவை தேவை.

எதிர்காலத்தை நோக்கி: கருணையும் பயனும் கொண்ட விலங்கு நல இயக்கத்தை உருவாக்குதல்

விலங்கு நல அணுகுமுறையில் வங்கதேசம் ஒரு முக்கியத் திருப்புமுனையில் உள்ளது. நாட்டில் சட்டக் கட்டமைப்பும், அர்ப்பணிப்புடன் செயல்படும் செயற்பாட்டாளர்கள் மற்றும் அமைப்புகளின் வளர்ந்து வரும் சமூகமும் உள்ளன. இப்போது தேவைப்படுவது, திடீர் குறுகியகாலத் தலையீடுகளிலிருந்து விலகி, விலங்குகளின் துன்பத்துக்கான மூலக் காரணங்களைக் கையாளும் சிந்தனையுடனான, நீடித்த உத்திகளுக்கு மாறுவதாகும்.

இதற்காக பெருமளவிலான கருத்தடை மற்றும் தடுப்பூசித் திட்டங்களில் முதலீடு செய்வதும், சட்ட அமலாக்கத்தை வலுப்படுத்துவதும், சமூகக் களங்கத்தை எதிர்த்து பொறுப்பான செல்லப்பிராணி வளர்ப்பை ஊக்குவிக்கும் பொதுக் கல்விப் பிரசாரங்களைத் தொடங்குவதும் அவசியம். தனிநபர் முயற்சிகளின் வரம்புகளை உணர்ந்து, அமைப்புசார் மாற்றத்துக்காக ஒன்றிணைந்து செயல்படுவதன் முக்கியத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்வதும் அவசியம்.

இறுதியில், விலங்குகள் அவற்றின் பயனுக்காகவோ பரிதாபத்துக்குரிய பொருட்களாகவோ மட்டும் மதிக்கப்படாமல், கண்ணியத்துடனும் மரியாதையுடனும் நடத்தப்பட வேண்டிய உணர்வுள்ள உயிரினங்களாக மதிக்கப்படும் சமூகத்தை உருவாக்குவதே இலக்காக இருக்க வேண்டும். இதற்குப் பொறுமையும் விடாமுயற்சியும், அங்கீகாரம் அல்லது மனநிறைவுக்கான நமது விருப்பத்தைவிட விலங்குகளின் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் மனப்பக்குவமும் தேவை.

சுருக்கமாக

• நீண்டகாலத் தீர்வுகளுடன் இணைக்கப்படாவிட்டால், வங்கதேசத்தில் அளவுக்கு மீறிய ஆர்வமுள்ள விலங்கு நலச் செயல்பாடுகள் தெருவிலங்குகளின் நிலையை அறியாமலேயே மோசமாக்கலாம்.
• கருத்தடை செய்யாமலும் அவற்றின் எதிர்காலத்துக்கான திட்டமின்றியும் தெருவிலங்குகளுக்கு உணவளிப்பதும் அவற்றை மீட்பதும் மேலும் துன்பத்துக்கு வழிவகுக்கும்.
• 2019ஆம் ஆண்டின் விலங்கு நலச் சட்டம் விலங்கு பாதுகாப்புக்கான சட்டக் கட்டமைப்பை வழங்குகிறது; ஆனால் அமலாக்கமும் பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வும் இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க சவால்களாக உள்ளன.
• தெருநாய்களைப் பெருமளவில் இடமாற்றம் செய்வது அல்லது கொல்வது போன்ற சர்ச்சைக்குரிய தலையீடுகள், கருத்தடை மற்றும் தடுப்பூசி போன்ற மனிதாபிமானமான, ஆதாரபூர்வமான தீர்வுகளின் அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
• பண்பாட்டு அணுகுமுறைகள், சமூகக் களங்கம், வேகமான நகரமயமாக்கல் ஆகியவை விலங்கு நலனை மேம்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளைச் சிக்கலாக்குகின்றன.
• நீடித்த மாற்றத்துக்கு அமைப்புசார் தலையீடுகள், பொதுக் கல்வி, அரசு, அரசுசாரா அமைப்புகள், சமூகங்கள் ஆகியவற்றின் ஒத்துழைப்பு தேவை.
• உண்மையான விலங்கு நலன் என்பது தனிப்பட்ட திருப்தி அல்லது பொதுமக்களின் அங்கீகாரத்துக்கு அல்ல; முதலில் விலங்குகளின் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகும்.