தைவானின் மீன்பிடித் தொழிலில் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் துன்புறுத்தலையும் ஆபத்தையும் எதிர்கொள்கின்றனர்: கட்டமைப்புசார் சுரண்டலும் சீர்திருத்தத்திற்கான கோரிக்கைகளும்

கடல் உணவின் மறைக்கப்பட்ட விலை: தைவானின் மீன்பிடித் தொழிலில் துன்புறுத்தலும் சுரண்டலும்

இந்தோனேசிய மீனவரான சில்வானுஸ் தங்கொட்டாவுக்கு, பசிபிக் பெருங்கடலில் தைவான் மீன்பிடிப் படகில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, பலத்த அலை ஒன்று உருளும் உலோகக் கதவைத் தன் கையில் மோதிய தருணம் இன்னும் நினைவிருக்கிறது. அவரது விரல்கள் நசுங்கின; ஆனால் கப்பல் தலைவர் துறைமுகத்துக்குத் திரும்ப மறுத்தார். ஒரு மாதத்துக்கும் மேலாகத் தங்கொட்டா தாங்க முடியாத வலியுடன் அவதிப்பட்டார்; மருத்துவ உதவி கிடைக்காத நிலையில் காயங்களுக்கு அவரே சிகிச்சை செய்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. அவரது கதை தனித்துவமானதல்ல. உலகின் மிகப்பெரிய, அதிக லாபம் ஈட்டும் மீன்பிடித் தொழில்களில் ஒன்றான தைவானின் மீன்பிடித் துறையில் ஆயிரக்கணக்கான புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் மிகப் பெரிய நெருக்கடியின் அடையாளமாக இது விளங்குகிறது. தொழிலாளர் உரிமை மீறல்களுக்காக மிக அதிகமாக விமர்சிக்கப்படும் துறைகளில் இதுவும் ஒன்று.

தாராளவாதக் கொள்கைகளுக்கும் மனித உரிமைப் பதிவுக்கும் பாராட்டப்படும் தைவான், உலகின் இரண்டாவது பெரிய தொலைதூரக் கடல் மீன்பிடிக் கப்பற்படையை இயக்குகிறது. அதன் கடல் உணவுப் பொருட்கள் உலகம் முழுவதும் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டு, அமெரிக்கா முதல் ஐரோப்பா வரை இரவு உணவு மேசைகளிலும் பல்பொருள் அங்காடி அலமாரிகளிலும் இடம்பெறுகின்றன. ஆனால் இந்த வளத்துக்குப் பின்னால் கவலைக்குரிய உண்மை ஒன்று உள்ளது: இந்தத் தொழிலுக்கு வலுசேர்க்கும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் கட்டாய உழைப்பு, ஊதியப் பறிப்பு, வன்முறை, ஆபத்தான பணிச்சூழல் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்வதாகப் பரவலாகப் புகார்கள் எழுந்துள்ளன.

துன்புறுத்தல் எந்த அளவுக்குப் பரவலாக உள்ளது?

அமெரிக்கத் தொழிலாளர் துறை உள்ளிட்ட சர்வதேச அமைப்புகள், தைவானின் மீன்பிடித் தொழிலில் கட்டாய உழைப்பு நிலவுவதாகத் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டியுள்ளன. 2023-ஆம் ஆண்டில், ஏமாற்றும் ஆட்சேர்ப்பு நடைமுறைகள், நிறுத்திவைக்கப்பட்ட ஊதியம், உடல் வன்முறை, மிக நீண்ட வேலை நேரம் ஆகியவற்றுக்கான ஆதாரங்களை மேற்கோள் காட்டி, தைவான் கப்பல்களில் பிடிக்கப்படும் மீன்களை கட்டாய உழைப்பின் மூலம் தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்களாக அமெரிக்க அரசு மீண்டும் பட்டியலிட்டது. 2020-ஆம் ஆண்டிலிருந்து தைவானின் தொலைதூரக் கடல் மீன்பிடிக் கப்பற்படை இந்தப் பட்டியலில் இடம்பெறுவது இது மூன்றாவது முறை என்று கிரீன்பீஸ் அமெரிக்கா தெரிவித்துள்ளது. இது நீடித்த, கட்டமைப்புசார் பிரச்சினைகளைப் பிரதிபலிக்கிறது.

அரசு அறிக்கைகளிலும் அரசு சாரா அமைப்புகளின் ஆவணங்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கட்டாய உழைப்புக்கான அறிகுறிகள்:

• பட்டினியும் நீரிழப்பும்
• மனித மாண்பைக் குலைக்கும், சுகாதாரமற்ற வாழ்விடங்கள்
• உடல் மற்றும் வாய்மொழித் துன்புறுத்தல்
• கப்பல்களை விட்டு வெளியேறுவதற்கான கட்டுப்பாடுகள்
• நிறுத்திவைக்கப்படும் ஊதியமும் சட்டவிரோதக் கழிவுகளும்
• கடன் கொத்தடிமைத்தனத்துக்கு இட்டுச்செல்லும் ஏமாற்றும் ஆட்சேர்ப்பும் அதிகக் கட்டணங்களும்
• அடையாள ஆவணங்கள் பறிமுதல் செய்யப்படுதல்
• நாளொன்றுக்கு 20 மணி நேரம் வரை நீளக்கூடிய மிக நீண்ட வேலை நேரம்

கடலில் தொழிலாளர்கள் தனிமைப்படுத்தப்படுவது, கண்காணிப்பு இல்லாமை, தைவானின் தொழிலாளர் சட்டங்களில் உள்ள ஓட்டைகள் ஆகியவை இந்தத் துன்புறுத்தல்களில் பலவற்றுக்கு வழிவகுக்கின்றன. புலம்பெயர் மீனவர்களில் பெரும்பாலோர் இந்தோனேசியா, பிலிப்பைன்ஸ், வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். தைவானின் தொழிலாளர் தரநிலைச் சட்டம் வழங்கும் பாதுகாப்புகள் அவர்களுக்குப் பெரும்பாலும் கிடைப்பதில்லை. இதனால் உத்தரவாதமான கூடுதல் நேர ஊதியம், மருத்துவக் காப்பீடு அல்லது துன்புறுத்தலைப் புகாரளிப்பதற்கான பயனுள்ள வழிகள் அவர்களுக்கு இல்லை.

கடலில் தனிமைப்படுத்தப்படுதல்: தகவல் தொடர்புத் தடைகளின் பங்கு

புலம்பெயர் மீனவர்கள் திட்டமிட்டு தனிமைப்படுத்தப்படுவது சுரண்டலின் மிக மோசமான அம்சங்களில் ஒன்றாகும். பல கப்பல்களில் இணைய வசதி இல்லை; இதனால் தொழிலாளர்கள் குடும்பத்தினரைத் தொடர்புகொள்வதோ உதவி கோருவதோ கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாகிறது. கப்பல்களில் வைஃபை வழங்குவதை எதிர்ப்பதற்காக தைவான் டுனா சங்கத்தை, “மீனவர்களின் உரிமைகளுக்கு இப்போது வைஃபை” பிரசாரம் விமர்சித்துள்ளது. தனிமைப்படுத்துவது உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கும் என்று சங்கம் வாதிடுவதாகவும் அந்தப் பிரசாரம் கூறுகிறது. இந்தோனேசிய கடலோடிகள் ஒன்றுகூடும் மன்றத்தின் தலைவரான அச்மத் முட்ஜாகிர், மீனவர்கள் தொடர்புகொள்வது அடிப்படை உரிமை என்பதை வலியுறுத்தினார்:

தங்களின் ஊதிய விவரங்களை அணுகவும், கவலைகளைத் தெரிவிக்கவும், குடும்பத்தினருடன் தொடர்பில் இருக்கவும் மீனவர்களுக்கு உரிமை இருக்க வேண்டும்.

உலகளாவிய தொழிலாளர் நீதிக்கான சர்வதேச தொழிலாளர் உரிமைகள் மன்றத்தின் நிர்வாக இயக்குநர் ஜெனிபர் ரோசன்பாம், பாதுகாப்பான வைஃபை வசதியைக் கட்டாயமாக்கினால், மீனவர்கள் துன்புறுத்தல்களை உடனுக்குடன் புகாரளிக்கவும் தங்கள் நலனைப் பேணவும் முடியும் என்று கூறினார். தகவல் தொடர்பு இல்லாத நிலையில், தொழிலாளர்கள் சுரண்டலுக்கு ஆளாகும் அபாயத்தில் விடப்படுகிறார்கள்; தங்களது நிலை குறித்து அதிகாரிகளிடமோ தொழிற்சங்கங்களிடமோ தெரிவிக்க அவர்களால் முடிவதில்லை.

புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் ஏன் இவ்வளவு எளிதில் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்?

தைவானில் புலம்பெயர் மீனவர்கள் எளிதில் பாதிக்கப்படுவதற்குப் பொருளாதார, சட்ட, சமூகக் காரணிகள் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. பல தொழிலாளர்கள் தங்கள் சொந்த நாடுகளில் உள்ள ஆட்சேர்ப்பு முகவர்களுக்குக் கணிசமான கடன் வாங்குகிறார்கள்; வேலை கிடைக்கும் என்ற உறுதிக்காகப் பல ஆயிரம் டாலர்களைக் கட்டணமாகச் செலுத்துவதும் உண்டு. கப்பலில் ஏறியதும் அவர்களது கடவுச்சீட்டுகள் பறிமுதல் செய்யப்படலாம்; காரணமின்றி அவர்களது ஊதியம் நிறுத்திவைக்கப்படலாம் அல்லது கழிக்கப்படலாம். வேலை நீக்கம் அல்லது நாடு கடத்தப்படுவோம் என்ற அச்சம், பலரைத் துன்புறுத்தலைப் புகாரளிப்பதிலிருந்து தடுக்கிறது. வேலையை இழப்பது அவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கும் நிதி நெருக்கடியை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

தைவானின் உயரிய அரசு கண்காணிப்பு அமைப்பான கண்ட்ரோல் யுவான் தெரிவித்ததன்படி, 2017 முதல் 2019 வரையிலான காலத்தில் புலம்பெயர் மீனவர்களிடமிருந்து 1,500-க்கும் மேற்பட்ட புகார்கள் பதிவாகின; சில முகவர்களுக்கு மட்டும் தலா 100-க்கும் மேற்பட்ட புகார்கள் வந்தன. இருப்பினும், பிரச்சினையின் அளவுடன் ஒப்பிடும்போது ஆய்வுகளும் சட்ட அமலாக்கமும் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளன. தொழிலாளர்களை குறிப்பிட்ட முதலாளிகளுடன் பிணைத்து, அதிகக் கட்டணம் வசூலிக்கும் தரகு முறை, கடன் கொத்தடிமைத்தனத்துக்கும் சுரண்டலுக்கும் வழிவகுப்பதாகப் பரவலாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த முறையை ஒழிக்க அரசு சாரா அமைப்புகளும் சர்வதேச அமைப்புகளும் கோரிக்கை விடுத்தபோதிலும், அரசாங்கம் இதுவரை மறுத்து வருகிறது.

சட்ட ஓட்டைகளும் பாதுகாப்பின்மையும்

தைவானின் தொழிலாளர் அமைச்சகத்தின் அதிகார வரம்புக்குள் கடலோர மீனவர்கள் மட்டுமே வருகின்றனர். பெரும்பான்மையாக உள்ள தொலைதூரக் கடல் கப்பல்களில் பணிபுரிபவர்கள் மீன்வளத் துறையால் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றனர்; அவர்களிடம் குடியிருப்பு ஆவணங்களும் இல்லை. இந்தச் சட்ட வேறுபாட்டால், பெரும்பாலான புலம்பெயர் மீனவர்கள் அடிப்படைத் தொழிலாளர் பாதுகாப்புகளின் வரம்புக்கு வெளியே விடப்படுகின்றனர். அனைத்து மீனவர்களும் அவர்கள் பணிபுரியும் இடத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் தொழிலாளர் தரநிலைச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்றும், சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் மீன்பிடித் தொழில் மாநாடு 188-ஐ தைவான் ஏற்க வேண்டும் என்றும் சுற்றுச்சூழல் நீதிக்கான அறக்கட்டளையும் பிற அரசு சாரா அமைப்புகளும் கோரியுள்ளன.

சட்டவிரோதக் கட்டாய உழைப்புப் பட்டியலிலிருந்து நீங்குவதில் அரசாங்கம் கவனம் செலுத்துவதாகவும், சுரண்டலுக்கான அடிப்படைக் காரணங்களைத் தீர்ப்பதில் கவனம் செலுத்தவில்லை என்றும் யிலான் புலம்பெயர் மீனவர் சங்கத்தின் அலிசன் லீ விமர்சித்தார்:

தனது மீன்பிடித் தொழிலுக்கு வலுசேர்க்கும் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் உரிமைகளைவிட, சர்வதேச அளவிலான தனது பிம்பம் குறித்தே அரசாங்கம் அதிக அக்கறை கொண்டுள்ளது.

சீர்திருத்தங்களும் அரசின் பதிலும்: அவை போதுமானவையா?

அதிகரித்துவரும் சர்வதேச அழுத்தத்துக்கும் பரவலாகப் பேசப்பட்ட துன்புறுத்தல் சம்பவங்களுக்கும் பதிலளிக்கும் வகையில், புலம்பெயர் மீனவர்களின் பணிச்சூழலை மேம்படுத்த 2 பில்லியன் புதிய தைவான் டாலருக்கும் (சுமார் 68.5 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) அதிகமாக ஒதுக்குவதாக தைவான் உறுதியளித்துள்ளது. அண்மைய சீர்திருத்தங்களில், வெளிநாட்டுக் கப்பல் பணியாளர்களுக்கான குறைந்தபட்ச மாத ஊதியத்தை 450 டாலரிலிருந்து 550 டாலராக உயர்த்துவது, கடலில் தங்கும் காலத்தை அதிகபட்சம் 10 மாதங்களாகக் கட்டுப்படுத்துவது, நீண்ட தூண்டில் மீன்பிடிப் படகுகளில் ஆய்வு விகிதத்தை 10 சதவீதத்துக்கும் குறைவான அளவிலிருந்து 100 சதவீதமாக உயர்த்த உறுதியளிப்பது ஆகியவை அடங்கும். கப்பல்களில் சிசிடிவி கேமராக்களைப் பொருத்துவது, துன்புறுத்தும் கப்பல் தலைவர்கள் மற்றும் அதிகாரிகள் மீது வழக்குத் தொடர்வது போன்ற நடவடிக்கைகளையும் அரசு அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

பிரதமர் சு செங்-சாங் கூறினார்:

பின்தங்கிய பின்னணியிலிருந்து வந்து, கடலில் வேலை செய்து வாழ்க்கையை நடத்த முயலும் இந்த வெளிநாட்டுக் கப்பல் பணியாளர்களை முறையாகக் கவனித்துக்கொள்வதே சரியான செயல்.

ஆனால், இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் பெரும்பாலும் மேலோட்டமானவை என்றும் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கவில்லை என்றும் செயற்பாட்டாளர்களும் தொழிற்சங்கங்களும் வாதிடுகின்றனர். ஊதியப் பறிப்பு, அளவுக்கு மீறிய வேலை, சட்டப் பாதுகாப்பின்மை ஆகியவை தொடர்ந்து பரவலாக உள்ளன. அடித்துத் துன்புறுத்தப்பட்டு குளிர்பதனப் பெட்டியில் வைக்கப்பட்ட பின்னர் இந்தோனேசியக் கப்பல் பணியாளர் ஒருவர் உயிரிழந்த பிரபல தா வாங் சம்பவம் போன்றவற்றில் துன்புறுத்திய கப்பல் தலைவர்கள் மீது வழக்குத் தொடரப்படுவது, வழக்கத்தைவிட அரிதான விதிவிலக்குகளாகவே உள்ளது.

சர்வதேச மற்றும் அரசு சாரா அமைப்புகளின் அழுத்தம்

புலம்பெயர் மீனவர்களுக்கான மனித உரிமைகள் கூட்டணி போன்ற அரசு சாரா அமைப்புகள், இந்த முறையை முழுமையாக மாற்றியமைக்கக் கோரியுள்ளன. அவற்றின் பரிந்துரைகளில் பின்வருவன அடங்கும்:

• சர்வதேச தொழிலாளர் ஒப்பந்தங்களை ஏற்றுக்கொள்வது
• அனைத்து மீனவர்களுக்கும் தொழிலாளர் சட்டங்களைப் பொருந்தச் செய்வது
• முறையான தொழிலாளர் ஆய்வுகளையும் அதிகாரிகளுக்கான பயிற்சியையும் உறுதிசெய்வது
• கடலில் உள்ள மீனவர்கள் எளிதில் அணுகக்கூடிய புகார் வழிகளை உருவாக்குவது
• அரசு சாரா அமைப்புகள் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்யும் தெளிவான செயல் திட்டத்தை உருவாக்குவது
• சுரண்டலைத் தடுக்க ஆட்சேர்ப்பு விதிகளைச் சீர்திருத்துவது

மேலும், மீனவர்களின் தொழிலாளர் விவகாரங்கள் அனைத்தையும் மீன்வளத் துறைக்குப் பதிலாக தொழிலாளர் அமைச்சகம் மேற்பார்வையிட வேண்டும் என்றும், தைவானின் அனைத்து தொலைதூரக் கடல் மீன்பிடிக் கப்பல்களையும் தைவான் நிலப்பரப்பின் நீட்சியாக வரையறுக்கும் சட்டத் திருத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் அவை வலியுறுத்துகின்றன. அப்போதுதான் கப்பல் எங்கு இயங்கினாலும் தேசியச் சட்டங்கள் பொருந்தும்.

உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகள்: நுகர்வோருக்கும் இதில் பொறுப்புள்ளதா?

தைவானின் மீன்பிடித் தொழில் உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளுடன் ஆழமாக ஒருங்கிணைந்துள்ளது. அமெரிக்கா தனது கடல் உணவுத் தேவையில் சுமார் 80 சதவீதத்தை இறக்குமதி செய்கிறது; தைவான் அந்நாட்டின் முக்கிய வழங்குநர்களில் ஒன்றாக உள்ளது. தைவானைச் சேர்ந்த டுனா வர்த்தக நிறுவனமான எஃப்.சி.எஃப்.க்கு சொந்தமான பம்பிள் பீ ஃபுட்ஸ் போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள், கட்டாய உழைப்பைப் பயன்படுத்திப் பிடிக்கப்பட்ட மீன்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன. தங்கள் விநியோகச் சங்கிலிகளில் நடைபெறும் துன்புறுத்தல் நடைமுறைகளால் இந்த நிறுவனங்கள் ஆதாயம் பெறுவதாகக் குற்றம்சாட்டி அவற்றுக்கு எதிராக வழக்குகள் தொடரப்பட்டுள்ளன.

கிரீன்பீஸ் அமெரிக்காவின் சாரி ஹெய்டன்ரைக் எச்சரித்தார்:

நவீனகால அடிமைத்தனத்தால் கறைபடிந்த கடல் உணவை அமெரிக்க நுகர்வோர் உட்கொள்ளும் அபாயம் உள்ளது. நிறுவனங்களும் சில்லறை விற்பனையாளர்களும் தங்கள் விநியோகச் சங்கிலிகளைத் தீவிரமாக ஆய்வு செய்து, தொழிலாளர்களின் மனித உரிமைகளுக்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.

அண்மைய கிரீன்பீஸ் மதிப்பீட்டில், அமெரிக்காவின் 16 பெரிய சில்லறை விற்பனையாளர்களில் ஒரே ஒரு நிறுவனம் மட்டுமே தனது டுனா விநியோகச் சங்கிலிகளில் மனித உரிமைகள் தொடர்பாகத் தேர்ச்சி பெற்றது. நெறிமுறை நடைமுறைகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்க மூன்றாம் தரப்புச் சான்றிதழ்கள் போதுமானவை அல்ல என்று செயற்பாட்டாளர்கள் கூறினாலும், பல நிறுவனங்கள் அவற்றையே நம்பியுள்ளன.

உலகளாவிய பின்னணி: பரவலான பிரச்சினை

புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் துன்புறுத்தப்படுவது தைவானுக்கு மட்டுமானதல்ல. உலகில் பிடிக்கப்படும் ஐந்து மீன்களில் ஒன்று சட்டவிரோதமான, பதிவுசெய்யப்படாத, ஒழுங்குபடுத்தப்படாத (IUU) மீன்பிடி மூலம் பிடிக்கப்படுவதாக ஐக்கிய நாடுகள் சபை மதிப்பிடுகிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள தொலைதூர மீன்பிடிக் கப்பல்களில் சுமார் 128,000 தொழிலாளர்கள் கட்டாய உழைப்பில் சிக்கியுள்ளனர். குறைந்தது 20 நாடுகளில் மீன் மற்றும் கடல் உணவுப் பொருட்கள் உற்பத்தியில் குழந்தைத் தொழிலும் கட்டாய உழைப்பும் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சிறந்த சட்ட அமலாக்கம், கடல்சார் அதிகாரிகளுக்கான வழிகாட்டுதல், நாடுகளையும் நிறுவனங்களையும் பொறுப்பேற்கச் செய்ய வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் தடைகளைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றுக்காக அமெரிக்கத் தொழிலாளர் துறையும் சர்வதேச அமைப்புகளும் வலியுறுத்தி வருகின்றன.

தொழிலாளர்களை அனுப்பும் நாடுகள் நடவடிக்கை: பாதுகாப்புக்கான இந்தோனேசியாவின் முயற்சி

உலகளாவிய மீன்பிடிக் கப்பற்படைக்கு அதிகளவில் தொழிலாளர்களை வழங்கும் இந்தோனேசியா, தைவானில் பணிபுரிபவர்கள் உட்பட வெளிநாட்டுக் கப்பல்களில் வேலைசெய்யும் தனது குடிமக்களைப் பாதுகாக்க முயன்று வருகிறது. ஆட்சேர்ப்பு, பணியமர்த்தல், பயிற்சி ஆகியவற்றை மேம்படுத்த இருதரப்பு ஒப்பந்தங்களை இந்தோனேசிய அரசு முன்னெடுத்து வருகிறது; சர்வதேசத் தொழிலாளர் தரநிலைகளுடன் ஒத்துப்போகும் புதிய ஆணைகளையும் வெளியிட்டுள்ளது. இந்த முயற்சிகள் இந்தோனேசியத் தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பையும் வெளிநாட்டுக் கப்பல் உரிமையாளர்களின் நலன்களையும் உறுதிசெய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

ஆனால், இந்த ஒப்பந்தங்கள் எந்த அளவுக்குப் பயனளிக்கும் என்பது தைவான் போன்ற பணியமர்த்தும் நாடுகள் தொழிலாளர் தரநிலைகளைச் செயல்படுத்தி புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க முன்வருவதைப் பொறுத்தது. அர்த்தமுள்ள சீர்திருத்தங்களும் சர்வதேச ஒத்துழைப்பும் இல்லாவிட்டால், துன்புறுத்தல்கள் தொடர வாய்ப்புள்ளது.

விரிவான விளைவுகள்: மனித உரிமைகள், மென் வலிமை, தைவானின் உலகளாவிய பிம்பம்

புலம்பெயர் தொழிலாளர்களைச் சார்ந்திருப்பது தைவானின் மீன்பிடித் தொழிலுக்கு மட்டுமே உரியதல்ல. முதியோர் பராமரிப்பு முதல் உற்பத்தித் துறை வரை பல்வேறு துறைகளில், பெரும்பாலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவைச் சேர்ந்த 700,000-க்கும் மேற்பட்ட புலம்பெயர் தொழிலாளர்களை இந்தத் தீவு சார்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகை முதிர்வதும் பணியாளர் எண்ணிக்கை குறைவதும் இதற்குக் காரணங்கள். இருப்பினும், இவர்களில் பலரும் அதிக தரகுக் கட்டணம், கடன், சட்டப் பாதுகாப்பின்மை, துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாகும் அபாயம் போன்ற இதே சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.

மீன்பிடித் தொழிலில் நிகழும் மனித உரிமை மீறல்கள், ஜனநாயக நாடாகவும் தாராளவாதக் கொள்கைகளின் முன்னோடியாகவும் தைவானுக்கு உள்ள சர்வதேசப் பிம்பத்தைக் குலைக்கும் அபாயம் உள்ளது. தைவானின் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களில் பெரும்பான்மையினரைச் சேர்ந்த தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுடனான தூதரக உறவுகளிலும் இது பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும். புதிய தென்நோக்குக் கொள்கை மூலம் இந்தப் பிராந்தியத்துடனான உறவுகளை நெருக்கமாக்க தைவான் முயலும் நிலையில், புலம்பெயர் தொழிலாளர்களை நடத்தும் விதம் மனித உரிமைகளுக்கான அதன் உறுதிப்பாட்டை அளவிடும் முக்கியச் சோதனையாக மாறியுள்ளது.

பாதுகாப்புகளை வலுப்படுத்துவதும் நிரந்தரமாகக் குடியேறுவதற்கான வாய்ப்புகளை வழங்குவதும், மக்கள் தொகை சார்ந்த சவால்களைச் சமாளிக்கவும், சர்வதேச அளவில் தைவானின் நிலையை மேம்படுத்தவும், அதன் பொருளாதாரத்தைத் தாங்கி நிற்கும் முக்கியத் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்கவும் உதவும் என்று நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

சுருக்கமாக

• உலகின் இரண்டாவது பெரிய தொலைதூரக் கடல் மீன்பிடிக் கப்பற்படையைக் கொண்ட தைவானின் மீன்பிடித் தொழில், பரவலான துன்புறுத்தல், கட்டாய உழைப்பு, ஆபத்தான பணிச்சூழலை எதிர்கொள்ளும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது.
• ஊதியப் பறிப்பு, வன்முறை, கடன் கொத்தடிமைத்தனம், சட்டப் பாதுகாப்பின்மை உள்ளிட்ட கட்டமைப்புசார் சுரண்டலை சர்வதேச அமைப்புகளும் அரசு சாரா அமைப்புகளும் ஆவணப்படுத்தியுள்ளன.
• கடலில் தனிமைப்படுத்தப்படுதல், தகவல் தொடர்பு இல்லாமை, சட்ட ஓட்டைகள் ஆகியவை தொழிலாளர்கள் துன்புறுத்தலைப் புகாரளிப்பதையும் உதவி கோருவதையும் கடினமாக்குகின்றன.
• அண்மைய அரசுச் சீர்திருத்தங்கள் ஊதியத்தை உயர்த்தி, மேம்பட்ட கண்காணிப்புக்கு உறுதியளித்துள்ளன. ஆனால், இந்த நடவடிக்கைகள் போதுமானவை அல்ல; அடிப்படைக் காரணங்களையும் தீர்க்கவில்லை என்று செயற்பாட்டாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
• தைவானின் கடல் உணவு ஏற்றுமதிகள் உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளுடன் ஆழமாக இணைந்துள்ளதால், உலகெங்கிலும் உள்ள நுகர்வோர் கட்டாய உழைப்புடன் தொடர்புடைய பொருட்களை அறியாமலேயே வாங்கக்கூடும் என்ற கவலை எழுந்துள்ளது.
• இந்தோனேசியா போன்ற தொழிலாளர்களை அனுப்பும் நாடுகள் தங்கள் குடிமக்களுக்கு மேம்பட்ட பாதுகாப்பு வழங்கக் கோருகின்றன. ஆனால், அர்த்தமுள்ள மாற்றத்துக்குப் பணியமர்த்தும் நாடுகளின் ஒத்துழைப்பும் சட்ட அமலாக்கமும் அவசியம்.
• மீன்பிடித் தொழிலில் நிகழும் மனித உரிமை மீறல்கள், தைவானின் சர்வதேசப் பிம்பத்தையும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் முக்கியப் பங்காளிகளுடனான உறவுகளையும் பாதிக்கும் அபாயம் உள்ளது.