வருவாய் பற்றாக்குறை உறுதிமொழியைச் சோதிக்கும் நிலையில், 1,300 டிரில்லியன் ரூபியா செலவினத்தைத் தீவிரப்படுத்த இந்தோனேசியா திட்டம்

இறுதிக் காலாண்டில் அதிக செலவு, பற்றாக்குறையை கட்டுப்படுத்த உறுதி

பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்கும் வகையில் அரசுச் செலவினத்தைத் தீவிரப்படுத்தும் இந்தோனேசியா, 2026ஆம் ஆண்டின் இறுதி மூன்று மாதங்களில் சுமார் Rp 1,300 டிரில்லியன் செலவிடத் திட்டமிட்டுள்ளது. அதேவேளையில், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) பட்ஜெட் பற்றாக்குறையை 2.85%க்கு அருகில் வைத்திருப்பதாக உறுதியளித்துள்ளது. 2025ஆம் ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட இந்தச் செலவு Rp 100 டிரில்லியன், அதாவது சுமார் 8.3%, அதிகமாக இருக்கும்.

அக்டோபர் 19ஆம் தேதி ஜகார்த்தாவில் உள்ள அதிபர் மாளிகை வளாகத்தில் அதிபர் பிரபோவோ சுபியாண்டோவைச் சந்தித்த பிறகு, சுவாஹாசில் நசாரா இந்தத் திட்டத்தை விளக்கினார். பொதுச் சேவைகள், சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் உணவு உதவி ஆகியவை முன்னுரிமைகளில் இடம்பெறுகின்றன. நான்காவது காலாண்டுக்கான உணவு உதவி ஏற்கெனவே விநியோகிக்கப்படத் தொடங்கியுள்ளது.

அரசு ஒரே நேரத்தில் இரண்டு பணிகளை எதிர்கொள்கிறது: பொருளாதாரச் செயல்பாட்டுக்கு ஆதரவளிக்கும் அளவுக்கு விரைவாகச் சேவைகளுக்கும் குடும்பங்களுக்கும் பணத்தைச் செலுத்துவது; வருவாய்க்கும் செலவினத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் கட்டுப்படுத்தப் போதுமான வருவாயைச் சேகரிப்பது. செப்டம்பர் வரையிலான செலவினம் Rp 2,660 டிரில்லியன் என்றும், முழு ஆண்டுக்கான இலக்கு சுமார் Rp 3,840 டிரில்லியன் என்றும் நிதி அமைச்சகப் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

திட்டமிட்ட இறுதிக் காலாண்டுச் செலவையும் சேர்த்தால், ஆண்டு மொத்தச் செலவு சுமார் Rp 3,960 டிரில்லியனை எட்டும்; இது அந்த இலக்கைவிட சுமார் Rp 120 டிரில்லியன் அதிகம். வருவாய், நிதி திரட்டுவதற்கான செலவுகள், திட்டங்கள் பயனுள்ள சேவைகளையும் வேலைவாய்ப்புகளையும் வழங்குகின்றனவா என்பவை முடிவைத் தீர்மானிக்கும் எனப் பொருளாதார நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.

அரசின் செலவுத் திட்டங்களை விளக்கிய நிதித்துறை அதிகாரியான சுவாஹாசில், மாளிகையில் நடைபெற்ற செய்தியாளர் சந்திப்பில் எதிர்பார்க்கப்படும் விளைவை விவரித்தார்:

2026ஆம் ஆண்டின் நான்காவது காலாண்டில் அரசுப் பட்ஜெட் சுமார் Rp 1.3 குவாட்ரில்லியன் செலவிடும். இது கடந்த ஆண்டு இதே காலகட்டத்தில் செலவிடப்பட்ட Rp 1.2 குவாட்ரில்லியனைவிட அதிகம். அரசின் பொதுச் சேவைகள் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட வழிகளில் இது பொருளாதாரச் செயல்பாட்டைத் தூண்டும்.

Rp 1.3 குவாட்ரில்லியன் என்பதும் Rp 1,300 டிரில்லியன் என்பதும் ஒரே தொகையைக் குறிக்கின்றன. இந்த முன்மொழிவு, இந்தோனேசியாவில் APBN என அழைக்கப்படும் அரசுப் பட்ஜெட் முழுவதிலும் மேற்கொள்ளப்படும் செலவினம் தொடர்பானது.

செலவினம் எந்த அளவுக்கு விரைவாக அதிகரிக்க வேண்டும்?

ஜனவரி முதல் செப்டம்பர் வரை அரசுச் செலவினம் மாதத்துக்கு சராசரியாக Rp 295.6 டிரில்லியனாக இருந்தது. அக்டோபர், நவம்பர், டிசம்பர் ஆகிய மூன்று மாதங்களில் Rp 1,300 டிரில்லியனைச் செலவிட வேண்டுமானால், மாதத்துக்கு சுமார் Rp 433 டிரில்லியன் செலவிட வேண்டும். இது முந்தைய மாதாந்திர வேகத்தைவிட சுமார் 47% அதிகம்.

கணிக்கப்பட்ட Rp 3,960 டிரில்லியன் ஆண்டு மொத்தச் செலவில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கு இறுதிக் காலாண்டில் இடம்பெறும். எனவே, கடந்த ஆண்டின் இதே காலாண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் 8.3% அதிகரிப்பு என்பதைக் காட்டிலும் இந்த வேகப்படுத்தல் மிகப் பெரியது: முதல் ஒன்பது மாதங்களைவிட அமைச்சகங்களும் அரசுத் துறைகளும் திட்டங்களை கணிசமாக வேகமாகச் செயல்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.

செலவினம் ஏற்கெனவே அதிகரித்துள்ளதாக நிதி அமைச்சகப் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன. செப்டம்பர் வரையிலான மொத்த அரசுச் செலவினம் முந்தைய ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட 19% உயர்ந்தது. மத்திய அரசுச் செலவினம் Rp 2,060 டிரில்லியனை எட்டி, 29.6% அதிகரித்தது. பரந்த அரசுச் செலவின மொத்தத்தில் மத்திய அரசுச் செலவினமும் ஒரு பகுதியாகும்.

கூடுதல் நிதி பொருளாதாரச் செயல்பாட்டில் பொதுச் செலவினத்தின் பங்களிப்பை அதிகரிக்கும் என சுவாஹாசில் எதிர்பார்க்கிறார். குடும்பங்களைப் பொறுத்தவரை, உதவித்தொகை மற்றும் பொதுச் சேவைகள் வழியாகவே உடனடி விளைவுகள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. திட்டங்களை நிர்வகிப்போருக்கு, செலவுகளையும் செயலாக்கத்தையும் கண்காணித்தபடி எஞ்சியுள்ள மாதங்களில் அந்தப் பலன்களை வழங்குவதே சவாலாகும்.

செலவினத் திட்டத்தின் பின்னணியில் உள்ள தேதிகள்

அக்டோபர் அறிவிப்புக்கு முன்பாக, பல மாதங்களாகப் பட்ஜெட் கண்காணிக்கப்பட்டதுடன் நாடாளுமன்றத்துக்கும் உறுதிமொழி அளிக்கப்பட்டிருந்தது. முக்கிய நிகழ்வுகள்:

• ஜூலை 2026: மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 2.85% பற்றாக்குறை இருக்கும் என்ற கணிப்பை, நாடாளுமன்றத்தின் பட்ஜெட் குழுவிடம் அரசு முன்வைத்ததாக சுவாஹாசில் தெரிவித்தார்.
• ஆகஸ்ட் 2026 இறுதி: பற்றாக்குறை GDPயில் 0.93% என்றும், வட்டி செலுத்துதலுக்கு முந்தைய முதன்மை இருப்பு Rp 154 டிரில்லியன் உபரியாக இருந்ததாகவும் நிதி அமைச்சகம் தெரிவித்தது.
• செப்டம்பர் 21, 2026: இறுதிக் காலாண்டில் வழக்கமாகச் செலவினம் வேகமடைவது பற்றாக்குறையை 2.85% கணிப்புக்கு அருகே கொண்டு செல்லக்கூடும் என CORE இந்தோனேசியப் பொருளாதார நிபுணர் யூசுப் ரெண்டி மணிலெட் எச்சரித்தார்.
• செப்டம்பர் 2026 இறுதி: பற்றாக்குறை Rp 319 டிரில்லியனை எட்டியது; இது GDPயில் 1.24% ஆகும்.
• அக்டோபர் 19, 2026: பிரபோவோவைச் சந்தித்த பிறகு Rp 1,300 டிரில்லியன் செலவினக் கணிப்பை சுவாஹாசில் அறிவித்தார்.
• அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் 2026 வரை: பட்ஜெட் செயல்திறன் நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து கொண்டே செலவினத்தை விரைவுபடுத்த அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.

வட்டி செலுத்துதலுக்கு முன்பாக வருவாயையும் செலவினத்தையும் ஒப்பிடுவதே முதன்மை இருப்பைக் கணக்கிடும் முறை. ஆகஸ்ட் மாத முதன்மை உபரி என்பது, வட்டிச் செலவுகளைத் தவிர்த்துப் பார்க்கும்போது வருவாய் செலவினத்தைவிட அதிகமாக இருந்ததைக் குறிக்கிறது. ஆனால் வட்டிச் செலவுகளையும் சேர்த்தபோது பட்ஜெட்டில் பற்றாக்குறை பதிவானது.

எஞ்சியுள்ள நிதி வாய்ப்பை வருவாயே தீர்மானிக்கும்

பொருளாதாரச் சீர்திருத்த மையத்தின் (Center of Reform on Economics) பொருளாதார நிபுணர் யூசுப் ரெண்டி மணிலெட், நிதி அபாயத்துக்குப் பின்னால் உள்ள கணக்கீடுகளை விளக்கியுள்ளார். சுமார் Rp 25,700 டிரில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்ட பெயரளவு GDP, Rp 3,960 டிரில்லியன் ஆண்டு செலவினம், Rp 3,153.6 டிரில்லியன் வருவாய் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொண்டால், பற்றாக்குறை சுமார் Rp 807 டிரில்லியனாகவும் GDPயில் சுமார் 3.14% ஆகவும் இருக்கும்.

அரசுச் செலவினம் வருவாயைவிட அதிகமாக இருக்கும் தொகையே பற்றாக்குறை. பொருளாதாரத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் மதிப்பை GDP அளவிடுகிறது; நடப்பு விலைகளில் அந்த மதிப்பைக் குறிப்பதே பெயரளவு GDP. பற்றாக்குறையை GDPயுடன் ஒப்பிடுவது, பொருளாதாரத்தின் அளவுடன் ஒப்பிடும்போது பட்ஜெட் இடைவெளி எவ்வளவு பெரியது என்பதைக் காட்டுகிறது.

யூசுப்பின் கணிப்புகளின்படி, GDPயில் பற்றாக்குறையை 2.85% அளவில் வைத்திருக்க வருவாய் சுமார் Rp 3,228 டிரில்லியனை எட்ட வேண்டும். அவரது கணக்கீட்டில் பயன்படுத்தப்பட்ட Rp 3,153.6 டிரில்லியன் வருவாய் இலக்கில் இது சுமார் 102% ஆகும். பற்றாக்குறையை 3%க்குக் கீழே வைத்திருக்க குறைந்தபட்சம் சுமார் Rp 3,190 டிரில்லியன் தேவைப்படும்.

இந்த விவாதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மற்றொரு கணிப்பின்படி, ஆண்டு வருவாய் Rp 3,208.1 டிரில்லியனாக இருக்கும். இந்தக் கணிப்பை எட்டினால் பற்றாக்குறையை 2.85%க்கு அருகில் வைத்திருக்க அரசுக்கு உதவும் என்று BCAவின் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணர் டேவிட் சுமுவால் கூறினார். செலவினம் மற்றும் GDP குறித்த அவரது கணிப்புகள் வேறுபட்ட பட்ஜெட் இருப்பை உருவாக்குவதால், யூசுப்பின் கணக்கீட்டுக்கு சுமார் Rp 20 டிரில்லியன் கூடுதல் வருவாய் தேவைப்படுகிறது.

யூசுப் மேற்கோள் காட்டிய புள்ளிவிவரங்களின்படி, செப்டம்பர் வரையிலான வருவாய் இலக்கில் 74.2%ஐ எட்டியிருந்ததுடன், முந்தைய ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட 25.5% வளர்ந்திருந்தது. இதனால் இறுதிக் காலாண்டுக்குள் அரசு கணிசமான வருவாய் அடித்தளத்துடன் நுழைகிறது; இருப்பினும் இறுதி முடிவு எஞ்சியுள்ள மாதங்களின் செயல்பாட்டைப் பொறுத்தே அமையும்.

எந்தப் பற்றாக்குறை அளவை அரசு தக்கவைக்க முயல்கிறது?

ஜூலை மாதம் நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட பற்றாக்குறைக் கணிப்பாகவும், டிசம்பர் வரை அரசின் செயல்பாட்டு இலக்காகவும் GDPயில் சுமார் 2.85% என்ற அளவை சுவாஹாசில் மீண்டும் மீண்டும் குறிப்பிட்டார். அறிவிப்பு தொடர்பான அக்டோபர் செய்தி ஒன்றில் அவர் 2.58% எனக் கூறியதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது; எனினும், மாளிகையில் அவர் மீண்டும் மீண்டும் கூறிய அறிக்கைகள் ஜூலை கணிப்பு 2.85% என்பதைக் குறிப்பிடுகின்றன.

யூசுப் குறிப்பிட்ட ஆரம்ப பட்ஜெட் திட்டத்தில், GDPயில் 2.68%க்கு இணையான Rp 689.1 டிரில்லியன் பற்றாக்குறை கணிக்கப்பட்டிருந்தது. எனவே, 2.85% என்ற உயர்ந்த கணிப்பு, ஆரம்பத் திட்டத்தைவிட அதிகமான பற்றாக்குறையை எதிர்பார்ப்பதைக் காட்டுகிறது.

இந்தோனேசியாவின் 2025ஆம் ஆண்டுச் செயல்பாடு சில கவலைகளுக்குக் காரணமாகிறது. அந்த ஆண்டின் பற்றாக்குறை Rp 695.1 டிரில்லியனாகவும், GDPயில் 2.92% ஆகவும் முடிவடைந்தது. இது ஆரம்ப இலக்கான Rp 616.2 டிரில்லியன் அல்லது GDPயில் 2.53% என்பதைவிட அதிகம். இறுதிப் பற்றாக்குறை, தொடக்கத்தில் திட்டமிட்டதைவிட Rp 78.9 டிரில்லியன் அதிகமாக இருந்தது.

போதிய வருவாய் இல்லாமல் செலவினத்தை அளவுக்கு மீறித் தீவிரப்படுத்தினால், பற்றாக்குறை GDPயில் 3% என்ற சட்ட வரம்பை மீறக்கூடும் என மேபேங்க் இந்தோனேசியாவின் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணர் ஜுனிமான் எச்சரித்தார். வருவாய் ஆதரிக்க முடியாத செலவினங்களுக்கு உறுதியளிப்பதற்கு முன்பு, செலவிடும் திறன், முன்னுரிமைகள் மற்றும் செயல்திறனை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு அவர் அரசைக் கேட்டுக்கொண்டார்.

உணவு உதவியும் விலை உயர்வு அழுத்தமும்

சுவாஹாசில் முன்வைத்த புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2026ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதியில் 5.45% பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்த பிறகு இந்தோனேசியா இறுதிக் காலாண்டுக்குள் நுழைந்தது. செப்டம்பரில் ஆண்டு பணவீக்கம் 3.28% ஆக இருந்தது. அமெரிக்காவில் பணவீக்க அழுத்தம் மற்றும் ஐரோப்பாவில் நிலவும் நிச்சயமற்ற தன்மை உள்ளிட்ட வெளிப்புறச் சவால்கள் இருந்தபோதிலும் பொருளாதாரம் தாக்குப்பிடித்துள்ளதாக அவர் விவரித்தார்.

உதவி பெறும் குடும்பங்களுக்கு உணவுப் பொருள் விலைகள் உடனடிக் கவலையாக உள்ளன. விலைகள் கூர்மையாக ஏறி இறங்கக்கூடிய உணவுப் பொருட்களை உள்ளடக்கிய நிலையற்ற உணவுப் பணவீக்கம், செப்டம்பரில் 5.03% எனத் தெரிவிக்கப்பட்டது. இது ஒட்டுமொத்த பணவீக்க விகிதத்தைவிட 1.75 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகமாகும்.

பரமதினா பல்கலைக்கழகத்தின் மூத்த பொருளாதார நிபுணர் விஜயந்தோ சமிரின், நுகர்வுக்கு ஆதரவளிப்பதுடன் போதுமான உணவு விநியோகமும் உறுதிசெய்யப்பட வேண்டும் என எச்சரித்தார். ரொக்க உதவி குடும்பங்களின் செலவிடும் திறனை அதிகரிக்கிறது. விநியோகம் குறைவாக இருந்தால், அதிகரிக்கும் தேவை விலைகளுக்கு மேலும் அழுத்தம் கொடுக்கக்கூடும்.

நேரடியாக விநியோகிக்கப்படும் உணவு, பயனாளிகள் அந்தப் பொருட்களைத் தாங்களே வாங்க வேண்டிய தேவையின்றி அவர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறது. இந்த இரண்டு அணுகுமுறைகளின் விளைவும் சந்தை நிலவரத்தையும் விநியோகத்தையும் பொறுத்தது என விஜயந்தோ கூறினார். விநியோகம் கிடைக்கும்போதும், மலிவான விலையில் உணவைப் பெறுவதற்கு உதவி ஆதரவளிக்கிறதா என்பதே நடைமுறைச் சோதனையாகும்.

நான்காவது காலாண்டுக்கான உணவு விநியோகம் தொடங்கிவிட்டதாகக் கூறிய சுவாஹாசில், அதன் நோக்கத்தை விளக்கினார்:

2026ஆம் ஆண்டின் நான்காவது காலாண்டுக்கான உணவு உதவி விநியோகம் ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ளது. இது நுகர்வை ஊக்குவித்து, பொருளாதாரச் செயல்பாட்டில் அரசுச் செலவினத்தின் பங்களிப்பை அதிகரிக்கும்.

இலவச உணவுத் திட்டத்திலும் செயல்திறன் நடவடிக்கை

முன்னுரிமைத் திட்டங்கள் தொடர்ந்து செயல்படும்போதே 2026ஆம் ஆண்டின் இறுதிவரை பட்ஜெட் செயல்திறன் நடவடிக்கைகள் தொடரும் என்று சுவாஹாசில் கூறினார். ஒவ்வொரு பட்ஜெட்டிலும் பொதுவாக வெட்டுகளைச் செய்வதற்குப் பதிலாக, ஒதுக்கப்பட்ட வளங்களை இன்னும் திறமையாகப் பயன்படுத்தி திட்டமிட்ட வெளியீடுகளை வழங்குவதே நோக்கம் என அவர் விவரித்தார்.

MBG எனப்படும் இலவச ஊட்டச்சத்து உணவுத் திட்டமே (Makan Bergizi Gratis) அவர் குறிப்பிட்ட முக்கிய உதாரணமாகும். தேசிய ஊட்டச்சத்து முகமையின் நிர்வாகத்தில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்கள், திட்டத்துக்கான ஒதுக்கீட்டை மேம்பட்ட முறையில் பயன்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தியதாக அவர் கூறினார்.

மார்ச் 31 முதல் வாராந்திர உணவு விநியோகத்தை ஆறு நாளிலிருந்து ஐந்து நாளாக அரசு குறைத்தபோது குடும்பங்கள் ஏற்கெனவே நேரடியான மாற்றத்தை அனுபவித்தன. இதன்மூலம் ஆண்டுக்கு சுமார் Rp 40 டிரில்லியன் சேமிக்க அரசு முயன்றது. அப்போது இத்திட்டம் 61 மில்லியன் பேருக்குச் சேவை வழங்கியதுடன், 2026ஆம் ஆண்டுக்கு Rp 335 டிரில்லியன் ஒதுக்கீட்டையும் பெற்றிருந்தது. தொலைதூரப் பகுதிகளிலும் குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றல் அதிகமுள்ள இடங்களிலும் ஆறு நாள் விநியோகம் தொடர்ந்தது.

ஒரு திட்டத்தின் அட்டவணையை மாற்றுவது குடும்பம் பெறும் ஆதரவை மாற்றுகிறது என்பதன் மூலம், செலவின முடிவுகள் பயனாளிகளை நேரடியாக எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை முந்தைய மாற்றம் காட்டுகிறது. அக்டோபரில் அவர் குறிப்பிட்ட சமீபத்திய நிர்வாக மாற்றங்களுக்கான சேமிப்புத் தொகையையோ விரிவான செயலாக்க அட்டவணையையோ சுவாஹாசில் வெளியிடவில்லை.

கூடுதல் செலவினம் வளர்ச்சியை 6%க்கு அருகே உயர்த்துமா?

அரசுச் செலவினம் அதிகரிப்பது பொருளாதாரச் செயல்பாட்டுக்கு ஆதரவளிக்கும் என BCAவின் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணர் டேவிட் சுமுவால் எதிர்பார்க்கிறார். ஆனால் வளர்ச்சி 6%க்கு உறுதியாக உயர்வதைவிட, சுமார் 5% அளவிலேயே இருக்கும் என அவர் கருதுகிறார். நிதி எந்த மூலத்திலிருந்து பெறப்படுகிறது, எந்தத் துறைகளுக்குச் செல்கிறது என்பவற்றைப் பொறுத்தே அதன் விளைவு அமையும் என அவர் கூறினார்.

2025ஆம் ஆண்டின் நான்காவது காலாண்டில் அரசுச் செலவினம் Rp 1,200 டிரில்லியனை எட்டியபோது, இந்தோனேசியப் பொருளாதாரம் முந்தைய ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட 5.39% வளர்ந்தது. இந்த ஆண்டின் திட்டமிட்ட Rp 100 டிரில்லியன் அதிகரிப்பு, பொருளாதாரத்துக்கு கூடுதல் அரசுச் செலவின ஆதரவை அளிக்கிறது. ஆனால் இறுதியில் ஏற்படும் விளைவு, எதை வழங்குகிறார்கள் என்பதையும் குடும்பங்களும் நிறுவனங்களும் அதற்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கின்றன என்பதையும் பொறுத்தது.

பெருக்க விளைவு வலுவாக உள்ள ஒதுக்கீடுகளுக்கு டேவிட் அழைப்பு விடுத்தார். அதாவது, ஆரம்பத்தில் வழங்கப்படும் பணம் மேலும் பொருளாதாரச் செயல்பாட்டை உருவாக்க வேண்டும்: ஒரு திட்டத்தின் வழியாக வழங்கப்படும் பணத்தைப் பயனாளிகள் அல்லது விநியோகஸ்தர்கள் மீண்டும் செலவிடுவதன் மூலம் பிற நிறுவனங்களுக்கும் தொழிலாளர்களுக்கும் ஆதரவு கிடைக்கலாம்.

செலவினம் நோக்கமிட்டவர்களைச் சென்றடைகிறதா, வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறதா என்பதன் அடிப்படையில் அதை மதிப்பிடுமாறு விஜயந்தோவும் அரசைக் கேட்டுக்கொண்டார். ஆண்டின் இறுதியில் செயலாக்கத்தை ஒரே நேரத்தில் குவிப்பது, திட்டத் தயாரிப்பும் மேற்பார்வையும் சுருக்கப்படும்போது குறிப்பாகச் செயல்திறனைக் குறைக்கக்கூடும் என அவர் எச்சரித்தார்.

சிக்கலான விதிமுறைகளும், பல ஆண்டுகளுக்கான பட்ஜெட்டைச் செயல்படுத்துவதில் உள்ள சிரமங்களும் இந்தத் தொடர்ச்சியான போக்குக்குக் காரணம் என விஜயந்தோ கூறினார். பல ஆண்டுகளைக் கருத்தில் கொண்டு மேம்பட்ட திட்டமிடலை மேற்கொண்டால், திட்டங்களை இன்னும் ஒழுங்கான அட்டவணையில் செயல்படுத்த முடியும் என்றார். வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்கும் அதேவேளையில் நிலைத்தன்மையைப் பேண, இந்தோனேசிய வங்கி மற்றும் நிதிச் சேவைகள் ஆணையத்துடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்படவும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

கடன் பெறும் செலவு மற்றொரு கட்டுப்பாடு

செப்டம்பர் வரையிலான அரசுக் கடன் பெறுதல் Rp 494.3 டிரில்லியனை எட்டியுள்ளதாகவும், வட்டிச் செலுத்துதல்கள் அரசின் வருவாயில் 19%ஐ நெருங்குவதாகவும் யூசுப் கூறினார். இந்த விகிதத்தில், சேகரிக்கப்படும் ஒவ்வொரு Rp 100இலும் சுமார் Rp 19 வட்டிக்குச் செல்லும்; பிற செலவுகளுக்குக் கிடைக்கும் தொகை இதனால் குறையும்.

SBN எனப்படும் அரசுப் பத்திரங்களுக்காக முதலீட்டாளர்கள் அதிக மகசூலைக் கோரினால், கூடுதல் கடன் பெறுவது அதிகச் செலவுடையதாக மாறலாம். கடனை வைத்திருப்பதற்காக முதலீட்டாளர்கள் எதிர்பார்க்கும் வருமானமே மகசூல். கூடுதல் செலவினத்துக்கான நிதி எவ்வாறு திரட்டப்படும் என்பதை அரசு விளக்கத் தவறினால், பத்திரச் சந்தைகளிலும் ரூபியாவிலும் ஏற்படும் அழுத்தம் நிதியளிப்புச் செலவை உயர்த்தக்கூடும் என யூசுப் எச்சரித்தார்.

ஆண்டு செலவினம், வருவாய், பற்றாக்குறை மற்றும் நிதித் தேவைகள் குறித்த புதுப்பிக்கப்பட்ட கணிப்புகளை வெளியிடுமாறு யூசுப் பரிந்துரைத்தார். நிதி பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு, கடன் செலவுகள் அதிகமாக இருக்கும் சூழலில், புதிய கடன் பெறுவதற்குப் பதிலாக SAL எனப்படும் திரட்டப்பட்ட பட்ஜெட் இருப்புகளைப் பயன்படுத்தவும் அவர் பரிந்துரைத்தார்.

எனவே, இறுதி மாதங்களில் பட்ஜெட்டின் பல அம்சங்கள் ஒன்றாகச் சோதிக்கப்படும்: வருவாய் சேகரிப்பு, திட்டச் செயலாக்கம், உணவு கிடைப்புத் தன்மை, கடன் செலவுகள். செலவினத்தை விரைவுபடுத்தவும் பற்றாக்குறையை 2.85%க்கு அருகில் வைத்திருக்கவும் அரசு உறுதியளித்துள்ளது; இந்த இரு நோக்கங்களையும் நிறைவேற்ற, டிசம்பர் வரை அந்த அம்சங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இணக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2026 அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரை இந்தோனேசியா சுமார் Rp 1,300 டிரில்லியன் செலவிடத் திட்டமிட்டுள்ளது. இது 2025ஆம் ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட Rp 100 டிரில்லியன் அதிகம்.
• இந்தத் திட்டத்தின்படி ஆண்டு செலவினம் சுமார் Rp 3,960 டிரில்லியனை எட்டும்; குறிப்பிடப்பட்ட செலவின இலக்கைவிட சுமார் Rp 120 டிரில்லியன் அதிகமாகும்.
• GDPயில் பற்றாக்குறையை சுமார் 2.85% அளவில் வைத்திருக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளதாக சுவாஹாசில் கூறுகிறார்.
• பொதுச் சேவைகள், சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் உணவு உதவி ஆகியவை முன்னுரிமைகள்; உணவு விநியோகம் ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ளது.
• வருவாய் வலிமை, கடன் பெறும் செலவுகள், உணவு விநியோகம் மற்றும் திட்டச் செயலாக்கம் ஆகியவை பலன்களையும் நிதி அபாயங்களையும் தீர்மானிக்கும் எனப் பொருளாதார நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
• யூசுப் ரெண்டி மணிலெட்டின் கணிப்புகளின்படி, GDPயில் பற்றாக்குறையை 2.85% அளவில் வைத்திருக்க வருவாய் சுமார் Rp 3,228 டிரில்லியனை எட்ட வேண்டும்.