கட்டாயத் திருப்பி அனுப்புதலும் அதிகரிக்கும் தேவைகளும் குறித்து ஐ.நா. எச்சரிக்கை: ஆப்கானிஸ்தானுக்கு 29 லட்சம் பேர் திரும்பினர்

திரும்பி வருவோரை ஏற்கப் போராடும் நாட்டுக்குத் திரும்பும் லட்சக்கணக்கானோர்

2025ஆம் ஆண்டில் சுமார் 29 லட்சம் ஆப்கானியர்கள் ஆப்கானிஸ்தானுக்குத் திரும்பியதாகவோ அல்லது நாடு கடத்தப்பட்டதாகவோ ஐ.நா. அகதிகள் முகமை (UNHCR) மதிப்பிட்டுள்ளது. அவர்களில் பெரும்பாலோர் பாதகமான சூழ்நிலைகளில் திரும்பினர். பொருளாதாரச் சரிவு, பலவீனமான பொதுச் சேவைகள், பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் மீதான கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவற்றை எதிர்கொண்டிருந்த நாட்டுக்கு இந்த வருகை குடும்பங்களைக் கொண்டுவந்தது. தங்குமிடத்துக்கும் அவசர உதவிக்கும் தேவையை அதிகரித்த நிலநடுக்கங்களும் அங்கு ஏற்பட்டன.

இந்த அழுத்தத்தின் அளவை UNHCR-இன் ஆப்கானிஸ்தான் நிலவரக் கண்ணோட்டம் பதிவு செய்கிறது: 2025ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானிஸ்தானுக்கும் அண்டை நாடுகளுக்கும் 478 மில்லியன் டாலர் நிதி தேவை எனக் கோரிய முகமைக்கு 174 மில்லியன் டாலர் மட்டுமே கிடைத்தது. இதனால் 304 மில்லியன் டாலர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. ஆண்டு இறுதியில், 32 லட்சம் பேர் ஆப்கானிஸ்தானுக்குள்ளேயே இடம்பெயர்ந்த நிலையில் இருந்தனர்.

உலகளவில் அதிகரித்த திரும்புதல் போக்கின் ஒரு பகுதியாக இந்த வருகை அமைந்தது. 2025ஆம் ஆண்டில் 1.47 கோடி இடம்பெயர்ந்தோர் தங்கள் நாடுகளுக்கோ சொந்தப் பகுதிகளுக்கோ திரும்பியதாக UNHCR-இன் உலகளாவிய போக்குகள் அறிக்கை பதிவு செய்தது. இருப்பினும், அகதிகள் வந்த நாடுகளில் 70 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் வெளியேறிய ஆறு நாடுகளில் ஆப்கானிஸ்தானும் ஒன்றாக இருந்தது. மற்ற நாடுகள் தெற்கு சூடான், சூடான், சிரியா, உக்ரைன், வெனிசுவேலா ஆகியவை.

பல ஆப்கான் குடும்பங்களுக்கு, எல்லையைக் கடப்பது என்பது பல ஆண்டுகள் அல்லது பல தசாப்தங்களாகத் தங்கியிருந்த இடங்களை விட்டு வெளியேறுவதைக் குறித்தது. ஆப்கானிஸ்தானுக்கு வந்த சில குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் ஈரானிலோ பாகிஸ்தானிலோ பிறந்தவர்கள். தங்களின் தேவைகளையே பூர்த்தி செய்யப் போராடும் சமூகங்களில் தங்குமிடம், வருமானம், சுகாதாரப் பராமரிப்பு மற்றும் இடம் ஆகியவற்றைக் கண்டறியும் உடனடிப் பணியை அவர்கள் எதிர்கொண்டனர்.

திரும்பியோர் எண்ணிக்கையில் அடங்குபவை

2026 பிப்ரவரி 24 அன்று வெளியிடப்பட்ட UNHCR-இன் ஆப்கானியர் திரும்புதல் குறித்த சுருக்க அறிக்கை, 2025ஆம் ஆண்டில் 29 லட்சம் பேர் திரும்பியதாக மதிப்பிடுகிறது. அரசாங்கக் கொள்கை மாற்றங்கள், ஆவணத் தேவைகள் கடுமையாக்கப்பட்டது, தவறான தகவல் மற்றும் திட்டமிட்டுப் பரப்பப்படும் பொய்த் தகவல், அண்டை நாடுகளில் பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்புச் சூழல்கள் மோசமடைந்தது ஆகியவற்றை முக்கியக் காரணிகளாக அது குறிப்பிடுகிறது.

நிலவரக் கண்ணோட்ட அறிக்கை தனியாக 19 லட்சம் அகதிகள் திரும்பியதாகப் பதிவு செய்கிறது. 29 லட்சம் என்ற விரிவான எண்ணிக்கையில் வெவ்வேறு சட்ட மற்றும் ஆவண வகைகளைச் சேர்ந்தவர்கள் திரும்பியதும், நாடு கடத்தப்பட்டதும் அடங்குவர். தங்கள் நாட்டுக்கு வெளியே பாதுகாப்பு தேவைப்படுவோர் அகதிகள்; தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறியிருந்தாலும் சொந்த நாட்டின் எல்லைக்குள் இருப்போர் உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்தோர்.

ஆண்டு இறுதிக்கான UNHCR புள்ளிவிவரங்களில் 20 லட்சம் ஆப்கான் அகதிகள் மற்றும் புகலிடம் கோருவோர், உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்த நிலையில் இருந்து திரும்பிய 8,000 பேர், சர்வதேசப் பாதுகாப்பு தேவைப்படும் சுமார் 10 லட்சம் பேர் ஆகியோரும் இடம்பெற்றுள்ளனர். இந்த வகைகள் வெவ்வேறு அனுபவங்களைக் குறிக்கின்றன: புகலிடம் கோருதல், பாதுகாப்புத் தேவை உள்ளவர்களாக வெளிநாட்டில் வாழ்தல், ஆப்கானிஸ்தானுக்குள் இடம்பெயர்ந்த நிலையில் இருத்தல் அல்லது நாடுகடத்தலுக்குப் பிறகு திரும்புதல்.

2024ஆம் ஆண்டிலேயே 16 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆப்கானியர்கள் ஈரான் மற்றும் பாகிஸ்தானிலிருந்து திரும்பியிருந்ததாக UNHCR தெரிவித்தது. 2025ஆம் ஆண்டில் பதிவான மிகப் பெரிய அளவிலான வருகை, அதற்கு முந்தைய கணிசமான வருகையைத் தொடர்ந்து நடந்தது. இதனால் தொடர்ச்சியாக வந்தவர்களுக்கு இடையில் மீண்டு வருவதற்குப் பெறும் சமூகங்களுக்கு மிகக் குறைந்த காலமே கிடைத்தது.

கொள்கை மாற்றங்கள் வெளியேற்றத்தை எவ்வாறு துரிதப்படுத்தின

2025 மார்ச் மாதத்தில் ஈரான், இதற்கு முன்பு தற்காலிக ஆவணங்களை வைத்திருந்த 20 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆப்கானியர்களைப் பாதிக்கும் வகையில், திரும்புதல் மற்றும் சட்டப்பூர்வமாக்கல் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. சட்டப்பூர்வமாக்கல் என்பது தங்குவதற்கான அதிகாரபூர்வ அனுமதியைப் பெறுவதாகும். அந்த விதிகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டால், குடும்பங்கள் புதிய ஆவணங்களைப் பெற வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம் அல்லது வெளியேற வேண்டியிருக்கலாம்.

பதிவுச் சான்று அட்டைகளை வைத்திருப்போரும் ஆப்கான் குடிமக்கள் அட்டைகளை வைத்திருப்போரும் ஆப்கானிஸ்தானுக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று ஏப்ரல் மாதத்தில் பாகிஸ்தான் அறிவித்தது. 2023ஆம் ஆண்டு சட்டவிரோத வெளிநாட்டினர் நாடு திரும்பும் திட்டம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, அதன் பரந்த அளவிலான நாடு கடத்தல் நடவடிக்கை முன்னெடுக்கப்பட்டது.

முக்கிய நிகழ்வுகள் பல மாதங்களாக நடந்தன:

• 2025 மார்ச்: 20 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆப்கானியர்களைப் பாதிக்கும் திரும்புதல் மற்றும் சட்டப்பூர்வமாக்கல் திட்டத்தை ஈரான் அறிமுகப்படுத்தியது.
• 2025 ஏப்ரல்: பதிவுச் சான்று அட்டை மற்றும் ஆப்கான் குடிமக்கள் அட்டை வைத்திருப்போர் திரும்ப வேண்டியதைப் பாகிஸ்தான் அறிவித்தது.
• 2025 ஜூலை 18: ஏழு மாதங்களுக்கும் சற்று அதிகமான காலத்தில் 19 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆப்கானியர்கள் ஈரான் மற்றும் பாகிஸ்தானிலிருந்து திரும்பியுள்ளதாக ஐ.நா. மனித உரிமைகள் அலுவலகம் தெரிவித்தது.
• 2025 ஆகஸ்ட் மற்றும் நவம்பர்: ஆப்கானிஸ்தானுக்குள் நிலநடுக்கங்கள் அவசரத் தேவைகளை அதிகரித்தன.
• 2026 பிப்ரவரி 24: 2025ஆம் ஆண்டில் 29 லட்சம் ஆப்கானியர்கள் திரும்பியதாக மதிப்பிடும் சுருக்க அறிக்கையை UNHCR வெளியிட்டது.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் அலுவலகத்தின் ஜூலை மாதத் திரும்புதல் குறித்த விளக்கக் குறிப்பு, 2025 தொடங்கியதிலிருந்து ஈரானிலிருந்து 15 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் வந்துள்ளதாகக் கூறியது. அவர்களில் 9,38,000 பேர், அதாவது சுமார் 60 சதவீதம் பேர், நாடு கடத்தப்பட்டவர்கள். ஜூன் 13 முதல் மட்டும் 5,00,000 பேர் நாடு கடத்தப்பட்டனர். ஜனவரி 1 முதல் பாகிஸ்தானிலிருந்து 3,00,000க்கும் மேற்பட்டோர் திரும்பியிருந்தனர்.

தன்னார்வத் திரும்புதல் ஏன் முக்கியம்

துன்புறுத்தல், தன்னிச்சையான தடுப்புக் காவல் அல்லது சித்திரவதையை எதிர்கொள்ளும் மக்கள் உட்பட, ஆப்கான் அகதிகள் மற்றும் புகலிடம் கோருவோரை வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்பி அனுப்புவதை உடனடியாக நிறுத்துமாறு ஐ.நா. மனித உரிமைகள் உயர் ஆணையர் வோல்கர் டர்க் ஜூலை மாதத்தில் கேட்டுக்கொண்டார். சிலர் நேரடியாக வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டதாகவும், மற்றவர்கள் அச்சுறுத்தல், துன்புறுத்தல் மற்றும் மிரட்டல் காரணமாக வெளியேறியதாகவும் அவரது அலுவலகம் தெரிவித்தது.

அரசுகள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய தரநிலையை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் அலுவலகம் தெரிவித்தது:

பிராந்தியத்தில் உள்ள நாடுகள், ஆப்கானிஸ்தானுக்குத் திரும்புதல் தன்னார்வமாகவும், பாதுகாப்பாகவும், கண்ணியமாகவும், சர்வதேசச் சட்டத்துக்கு இணங்கவும் நடைபெறுவதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

சர்வதேசச் சட்டத்தில், திருப்பி அனுப்பாமை என்ற கோட்பாடும் அடங்கும்: ஒருவர் துன்புறுத்தல், சித்திரவதை அல்லது ஈடுசெய்ய முடியாத பிற பாதிப்புகளை எதிர்கொள்ளக்கூடிய இடத்துக்கு அவரை ஒரு நாடு அனுப்பக்கூடாது. அதிகாரிகள் ஒருவரை வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றுவதற்கு முன், அத்தகைய பாதுகாப்புக் கோரிக்கையை முன்வைக்க அவருக்கு நியாயமான வாய்ப்பும் வழங்கப்பட வேண்டும்.

தஜிகிஸ்தானும் கவலைக்குரிய மற்றொரு இடமாக இருந்தது. 2024 அக்டோபர் முதல் 2025 ஜூலை வரை, அகதிகள் அல்லது புகலிடம் கோருவோர் 334 பேர் உட்பட, குறைந்தது 485 ஆப்கான் நாட்டினர் நாடு கடத்தப்பட்டனர். வஹ்தாதில் இருந்த ஆப்கான் நாட்டினர் ஜூலை 8 அன்று பாதுகாப்பு அதிகாரிகளால் அழைக்கப்பட்டு, அனைத்து ஆப்கானியர்களும் 15 நாட்களுக்குள் வெளியேற வேண்டும் எனக் கூறப்பட்டதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

திரும்பிய பிறகு பெண்களும் சிறுமிகளும் குறிப்பாகக் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை எதிர்கொள்கின்றனர். பழிவாங்கல் மற்றும் சித்திரவதைக்கு, நடைமுறை அதிகாரிகளால் ஆளாகக்கூடியவர்களாகப் பத்திரிகையாளர்கள், முன்னாள் அரசு ஊழியர்கள், முந்தைய ஆப்கான் அரசாங்கத்தின் பணியாளர்கள் ஆகியோரையும் மனித உரிமைகள் அலுவலகம் அடையாளம் கண்டது. எனவே, உணவு மற்றும் தங்குமிட உதவியுடன் ஒவ்வொருவரின் பாதுகாப்பிலும் கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

திரும்புவோருக்கு அதிகம் பரிச்சயமில்லாத தாயகம்

ஈரான் எல்லையில் உள்ள முக்கியக் கடக்கும் இடமான இஸ்லாம் குவாலா, UNHCR விவரித்த ஜூலை மாத வருகை அதிகரிப்பின்போது நாளொன்றுக்கு சுமார் 50,000 பேரை ஏற்றுக்கொண்டது. 40 டிகிரி செல்சியஸ் வரை அடிக்கடி வெப்பநிலை உயர்ந்த சூழலில், களைத்துப்போன குடும்பங்கள் நெரிசலான வரவேற்பு மையங்களை அடைந்தன.

ஆப்கானிஸ்தானுக்கான UNHCR பிரதிநிதி அரஃபாத் ஜமால், ஐ.நா.வின் ஜூலை மாத மனிதாபிமான நிலவர அறிக்கையில் அந்தப் பயணங்களை விவரித்தார்:

திரும்புவோரில் பலர் திடீரென வேரோடு பிடுங்கப்பட்டுள்ளனர்; கடினமான, களைப்பூட்டும், கண்ணியத்தைக் குலைக்கும் பயணங்களை மேற்கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் சோர்வாகவும், திசைதெரியாமலும், கொடுமைகளுக்கு ஆளானவர்களாகவும், பல சமயங்களில் நம்பிக்கையிழந்த நிலையிலும் வந்து சேர்கின்றனர். பெரும்பாலும் 40°C (104°F) வெப்பத்தில் நெரிசல் நிறைந்த மையம் முழுவதும் சிதறிக் கிடக்கின்றனர்,

திரும்புவோரில் பலர் வெளிநாட்டில் பிறந்தவர்கள் என்றும், அவர்களின் கல்வி அனுபவங்களும் கலாசார எதிர்பார்ப்புகளும் வேறுபட்டவை என்றும் ஜமால் கூறினார். பெண்களுக்கும் சிறுமிகளுக்கும், ஆப்கானிஸ்தானுக்குக் குடிபெயர்வது அவர்கள் வளர்ந்த நாட்டில் அனுபவித்த சுதந்திரங்களை இழப்பதைக் குறிக்கலாம்.

கடுமையான வறுமையைத் தாங்களும் எதிர்கொண்டிருந்த ஆப்கான் சமூகங்கள், திரும்பியவர்களை ஏற்றுக்கொண்டன. 70 சதவீத ஆப்கானியர்கள் அடிப்படை உயிர்வாழ்வுத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் அளவுக்கே வளங்களைக் கொண்ட, வாழ்வாதார நிலைகளில் வாழ்ந்ததாக ஐ.நா. வளர்ச்சித் திட்டம் (UNDP) தெரிவித்தது. நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் வறட்சி மோசமடைந்து வருவதாக உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பும் (FAO) எச்சரித்தது.

திரும்புவோரை ஏற்றுக்கொள்ளும் சமூகங்களின் மீதான அழுத்தத்தை ஜமால் விவரித்தார்:

ஆப்கானிஸ்தான் வரவேற்கத் தயாராக இருக்கலாம்; ஆனால் இத்தனை பெரும் எண்ணிக்கையில் திரும்புவோரை ஏற்க முற்றிலும் தயாராக இல்லை,

ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் ஆப்கான் பெண்கள் பணிபுரிவதற்கான கட்டுப்பாடுகள் 2025ஆம் ஆண்டில் உதவிப் பணிகளையும் மேலும் பாதித்தன. புதிதாக வந்தவர்கள், ஏற்கெனவே இடம்பெயர்ந்தவர்கள், வாழ்வாதாரமும் சேவைகளுக்கான அணுகலும் பாதிக்கப்பட்ட உள்ளூர் மக்கள் என அனைவரின் தேவைகளையும் அதே உதவிப் பணி கையாள வேண்டியிருந்தது.

குடும்பங்களைச் சென்றடைந்த உதவிகள்

2025ஆம் ஆண்டில் முன்னுரிமைப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு மற்றும் மீள்குடியேற்ற உதவிகள் மூலம் சுமார் 19 லட்சம் ஆப்கானியர்களை UNHCR சென்றடைந்தது. திரும்பிய பிறகு மக்கள் வாழக்கூடிய வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்ள உதவுவதே மீள்குடியேற்றம். சேவைகளுக்கான அணுகல், வருமானம், சமூகங்களுக்குள் கிடைக்கும் ஆதரவு ஆகியவையும் இதில் அடங்கும்.

6,92,300 திரும்பியவர்களுக்கு பாதுகாப்பு உதவியையும், வந்தடைந்தபோது கிட்டத்தட்ட 5,00,000 பேருக்கு நிதியுதவியையும் அந்த அமைப்பு வழங்கியது. 2,20,000க்கும் மேற்பட்டோர் அடிப்படை நிவாரணப் பொருட்களைப் பெற்றனர்; சுமார் 31,000 பேர் தாங்கள் செல்ல விரும்பிய இடங்களை அடைவதற்கான போக்குவரத்து உதவியைப் பெற்றனர்.

பாதுகாப்பு அபாயங்களைக் கண்டறிந்து உதவிகளை வழிநடத்த, எல்லைப் பகுதிகளில் 1,00,000க்கும் மேற்பட்ட கண்காணிப்புப் பேட்டிகளையும் UNHCR நடத்தியது. நிதித் தொழில்நுட்பத் தளமான ஹெசாப் பே உடனான கூட்டாண்மை மூலம், 1,20,000க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் மின்னணு பணப்பைகள் வழியாக உதவி பெற்றன. வங்கிகளை எளிதில் அணுக முடியாத குடும்பங்களுக்கு நிதியைப் பெற இது மற்றொரு வழியை வழங்கியது.

ஆகஸ்ட் மற்றும் நவம்பர் மாதங்களில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கங்கள் கூடுதல் தேவைகளை உருவாக்கின. 8,500க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்களுக்கு UNHCR நிதியுதவி வழங்கியது; 5,600க்கும் மேற்பட்ட குடும்பக் கூடாரங்களை விநியோகித்தது; இழப்பு, இடப்பெயர்வு, மன உளைச்சல் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட 5,100 பேருக்கு மனநல மற்றும் உளசமூக ஆதரவை வழங்கியது.

தேவையான உதவியைவிட நிதி வெகுவாகக் குறைந்தது

2025ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் அண்டை நாடுகளுக்கான தனது உதவித் திட்டத்துக்கு தேவைப்பட்ட 478 மில்லியன் டாலரில் 36 சதவீதத்தை மட்டுமே UNHCR பெற்றது. 304 மில்லியன் டாலர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டதால், ஆண்டு முடிவில் கோரிய நிதியில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கு கிடைக்கவில்லை.

ஜூலை மாத எல்லை வருகை அதிகரிப்பின்போதே அவசரகால நிதிநிலைகள் ஏற்கெனவே நீட்டிக்கப்பட்டிருந்தன; அப்போது UNHCR-இன் உதவித் திட்டத்துக்கு 28 சதவீத நிதியே கிடைத்திருந்தது. ஏறத்தாழ 1.7 கோடி பேருக்கு உதவுவதற்கான பரந்த ஆப்கானிஸ்தான் மனிதாபிமானத் தேவைகள் மற்றும் பதிலளிப்புத் திட்டம் 2.4 பில்லியன் டாலர் நிதி கோரியிருந்தது. அப்போது அதில் 22 சதவீத நிதி மட்டுமே கிடைத்திருந்தது.

நிதிப் பற்றாக்குறை அன்றாட முடிவுகளை எவ்வாறு பாதித்தது என்பதை ஜமால் விவரித்தார்:

கடன் வாங்கிய நிதியைக் கொண்டு நாம் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்,

பிராந்திய நிலவரக் கண்ணோட்டத்தின்படி, மொத்தம் 179 மில்லியன் டாலர் செலவிடப்பட்டது: ஆப்கானிஸ்தானில் 108 மில்லியன் டாலர், பாகிஸ்தானில் 44 மில்லியன் டாலர், ஈரானில் 25 மில்லியன் டாலர், பல நாடுகளை உள்ளடக்கிய கஜகஸ்தான் அலுவலகம் வழியாக 2 மில்லியன் டாலர். ஆகஸ்ட் மாத நிலநடுக்கத்துக்குப் பிறகு தங்குமிடம், நிவாரணப் பொருட்கள், பாதுகாப்பு உதவி ஆகியவற்றுக்கு நிதி வழங்கி விரைவாகப் பதிலளிக்க நெகிழ்வான நிதி உதவியதாக UNHCR தெரிவித்தது.

ஆப்கான் குடிமக்களுக்கு சர்வதேச ஒத்துழைப்பையும் ஆதரவையும் புதுப்பிக்குமாறு ஐ.நா. பொதுச் சபையும் கேட்டுக்கொண்டது. ஜூலை மாதம் 116 ஆதரவு வாக்குகள், இரண்டு எதிர்ப்பு வாக்குகளுடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தீர்மானத்தில், ஒடுக்குமுறைக் கொள்கைகளைத் திரும்பப் பெறுமாறு தலிபான்களிடம் வலியுறுத்தியதுடன், உதவியைத் தொடரவோ அதிகரிக்கவோ நன்கொடையாளர்களைக் கேட்டுக்கொண்டது.

ஈரான் மற்றும் பாகிஸ்தானிலும் ஆதரவு முக்கியம்

திரும்புதல் வேகமடைந்தபோதும், ஈரானும் பாகிஸ்தானும் பெருமளவிலான ஆப்கான் மக்களுக்கு தொடர்ந்து அடைக்கலம் அளித்தன. இரு நாடுகளிலும் UNHCR மேற்கொண்ட பணிகள், நாடுகடத்தலில் மக்கள் தேவைப்படும் நடைமுறைச் சேவைகளை எடுத்துக்காட்டுகின்றன: கல்வி, சுகாதாரப் பராமரிப்பு, வருமானம் ஈட்டும் வாய்ப்புகள், தங்கள் உரிமைகள் குறித்த நம்பகமான தகவல்கள்.

நாள்பட்ட உடல்நலப் பிரச்சினைகள் உள்ளவர்கள் உட்பட, பாதிப்புக்குள்ளாகும் 95,000 அகதிகளுக்கான சுகாதாரக் காப்பீட்டை ஈரானில் UNHCR ஆதரித்தது. பெரும்பாலும் பெண்களான 1,000க்கும் மேற்பட்ட அகதிகள் தையல், டிஜிட்டல் அறிவு, வேளாண்மை உள்ளிட்ட திறன்களில் தொழில்பயிற்சி பெற்றனர். உதவி எண் வழியாக 58,000க்கும் மேற்பட்ட விசாரணைகள் கையாளப்பட்டன.

பாகிஸ்தானில், 49,000க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு தொடக்கக் கல்வி வழங்கிய சுமார் 140 அகதிப் பள்ளிகளுக்கு அந்த அமைப்பு ஆதரவளித்தது. சுமார் 92,000 மாணவர்கள் தேசியக் கல்வி அமைப்பில் சேர்க்கப்பட்டனர்; சுமார் 260 மாணவர்கள் உயர்கல்வி பயின்றனர். 54 பொதுக் கட்டமைப்புகளிலும் 6,505 வீடுகளிலும் சூரியசக்தி அமைப்புகள் நிறுவப்பட்டன.

2025ஆம் ஆண்டில் மீள்குடியேற்றம் மற்றும் பிற வழிகள் மூலம் 3,400க்கும் மேற்பட்ட ஆப்கான் அகதிகள் வெளியேறியதாகவும், கிட்டத்தட்ட 2,000 பேர் கூடுதல் வாய்ப்புகள் மூலம் உதவி பெற்றதாகவும் UNHCR தெரிவித்தது. கல்வி, வேலை அல்லது குடும்பத் தொடர்புகள் அடிப்படையிலான வாய்ப்புகள் இத்தகைய வழிகளில் அடங்கலாம். இந்த வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்துவதற்கான கால அட்டவணை எதையும் ஆண்டு நிலவர அறிக்கை வழங்கவில்லை.

உலகளாவிய சரிவும் நீடிக்கும் இடப்பெயர்வும்

2025ஆம் ஆண்டில் உலகளவில் அகதிகளின் எண்ணிக்கை 3 சதவீதம் குறைந்து 4.16 கோடியாக இருந்ததாக UNHCR-இன் உலகளாவிய போக்குகள் அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. அதே ஆண்டில், வன்முறை மற்றும் துன்புறுத்தலில் இருந்து தப்பிக்க 54 லட்சம் பேர் பிற நாடுகளுக்குச் சென்றனர்.

திரும்பிய 1.47 கோடி பேரில், 44 லட்சம் அகதிகள் தங்கள் நாடுகளுக்குத் திரும்பினர்; 1.03 கோடி உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்தோர் தங்கள் நாட்டின் எல்லைக்குள் திரும்பினர். அகதிகள் திரும்பிய எண்ணிக்கை 60 ஆண்டுகளில் பதிவானவற்றில் இரண்டாவது அதிகபட்சமாகும். ஆப்கானிஸ்தான், சூடான், சிரியா ஆகிய நாடுகளில் இந்த எண்ணிக்கை கூர்மையாக அதிகரித்தது. பலர் அழுத்தத்தின் கீழும் நிலையற்ற சூழல்களிலும் திரும்பினர்.

அகதிகளுக்கான ஐ.நா. உயர் ஆணையர் பர்ஹாம் சாலிஹ், 70 சதவீத அகதிகள் நீண்டகால நாடுகடத்தலில் தொடர்ந்து இருப்பதாகவும், அவர்களில் பலர் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே வாழ்வதாகவும் தெரிவித்தார். இதனால் ஏற்படும் மனிதநேயப் பாதிப்பை அவர் விவரித்தார்:

பல அகதிகளுக்கு, இடப்பெயர்வு உயிர்காக்கும் வழியாகத் தொடங்குகிறது; ஆனால் வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கிறது,

மனிதாபிமான உதவியை நம்பியிருக்கும் நீண்டகால இடப்பெயர்வில் உள்ள அகதிகளின் எண்ணிக்கையை அடுத்த பத்தாண்டில் பாதிக்கும் மேல் குறைக்க வேண்டும் என்று சாலிஹ் முன்மொழிந்தார். தன்னார்வத் திரும்புதல், மனிதாபிமான விசாக்கள், இடமாற்றம், கல்வி மற்றும் சுகாதாரப் பராமரிப்புக்கான அணுகல், நிதிச் சேவைகள், வேலைவாய்ப்பு ஆகியவை அவரது அணுகுமுறையில் அடங்கும். குறிப்பாகக் குறைந்த மற்றும் நடுத்தர வருமானம் கொண்ட நாடுகளில் இவற்றுக்கு வழிவகுப்பதும் இதில் அடங்கும்.

2025ஆம் ஆண்டில் பாதுகாப்பை அடைவதற்கான பிற வழிகளும் சுருங்கின. மீள்குடியேற்றம் அல்லது ஆதரவு ஏற்பாடுகள் மூலம் உலகளவில் வந்தவர்களின் எண்ணிக்கை பாதிக்கும் மேல் குறைந்து 81,800 ஆனது. 24 நாடுகளில் கிட்டத்தட்ட 46,000 நாடற்றோர் குடியுரிமை பெற்று, சட்டப்பூர்வமான தேசிய இனத்தைப் பெற்றனர். அதிக எண்ணிக்கையிலான அகதிகளுக்கு அடைக்கலம் அளித்த நாடுகள் கொலம்பியா, ஜெர்மனி, துருக்கி ஆகியவை.

ஆப்கானிஸ்தானைப் பொறுத்தவரை, உடனடிப் பணி தெளிவானது: எல்லைக்கு வருவோருக்குப் பாதுகாப்பும் அடிப்படை உதவியும் தேவை; ஏற்கெனவே அவர்களை ஏற்றுக்கொண்ட சமூகங்களில் வாழ்வோருக்குச் செயல்படும் சேவைகளும் வாழ்வாதார வாய்ப்புகளும் தேவை. நாடுகடத்தலிலும் தாயகத்திலும் குடும்பங்களுக்கு நடைமுறையில் சாத்தியமான தெரிவுகள் இருக்கும்போதுதான் திரும்புவது குறித்த தன்னார்வ முடிவுகளை எடுக்க முடியும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2025ஆம் ஆண்டில் 29 லட்சம் ஆப்கானியர்கள் திரும்பியதாகவோ நாடு கடத்தப்பட்டதாகவோ UNHCR மதிப்பிடுகிறது; அவர்களில் பெரும்பாலோர் பாதகமான சூழ்நிலைகளில் திரும்பினர்.
• ஈரான் மற்றும் பாகிஸ்தானில் கொள்கை மாற்றங்களும் கடுமையாக்கப்பட்ட ஆவணத் தேவைகளும் வெளியேற்றத்தைத் தூண்டின.
• 2025ஆம் ஆண்டு முடிவில், 32 லட்சம் பேர் ஆப்கானிஸ்தானுக்குள் தொடர்ந்து இடம்பெயர்ந்த நிலையில் இருந்தனர்.
• திரும்பிய 6,92,300 பேருக்கு UNHCR பாதுகாப்பு உதவி வழங்கியது; ஆனால் பிராந்திய உதவிக்காகக் கோரிய நிதியில் 36 சதவீதம் மட்டுமே கிடைத்தது.
• வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்பி அனுப்புவதை நிறுத்தவும், தனிநபர்களின் பாதுகாப்புக் கோரிக்கைகளை நியாயமாகப் பரிசீலிக்கவும் ஐ.நா. மனித உரிமை அதிகாரிகள் வலியுறுத்தினர்.
• உலகளவில் 2025ஆம் ஆண்டில் 1.47 கோடி இடம்பெயர்ந்தோர் திரும்பினர்; அதேவேளை மீள்குடியேற்றம் மற்றும் ஆதரவு ஏற்பாடுகள் மூலம் வந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 81,800 ஆகக் குறைந்தது.