பிரசவப் பாதுகாப்பு மேம்பட்டபோதும், நிபுணர்கள் மற்றும் தீவிர சிகிச்சை வசதிகளுக்குப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் நேபாள மகப்பேறு மருத்துவமனைகள்

பிரசவத்துக்கு 18 மணி நேரத்துக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட உயிரிழப்புக்குக் காரணமான திடீர் சரிவு

30 வயதின் தொடக்கத்தில் இருந்த ஒரு பெண், காத்மாண்டுவில் உள்ள பரோபகார் மகப்பேறு மற்றும் பெண்கள் மருத்துவமனையில் சரிந்து விழுந்த சில நிமிடங்களிலேயே உயிரிழந்தார். நேபாளத்தின் தேசிய மகப்பேறு பரிந்துரை மையத்தில் அவசர சிகிச்சையில் உள்ள குறைபாடுகளை இந்தச் சம்பவம் வெளிப்படுத்தியது. தாய்மார்களுக்காக மருத்துவமனையில் 10 தீவிர சிகிச்சைப் படுக்கைகள் உள்ளன; ஆனால் இதயநோய் நிபுணர், சிறுநீரக நிபுணர் அல்லது தீவிர சிகிச்சை நிபுணர் இல்லை என்று அதன் இயக்குநர் தெரிவித்தார்.

தாப்பத்தளியில் உள்ள சிறப்பு மருத்துவமனை பாதுகாப்பான பிரசவச் சேவையை வழங்கும் என்ற எதிர்பார்ப்புடன், அந்தப் பெண்ணின் குடும்பத்தினர் அவரை தாடிங்கிலிருந்து அழைத்து வந்திருந்தனர். குழந்தை பிறந்து 18 மணி நேரத்துக்குப் பிறகு, அறுவைசிகிச்சைக்குப் பிந்தைய பிரிவிலிருந்து பொதுப் பிரிவுக்கு அவர் சக்கர நாற்காலியில் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். படுக்கைக்கு மாறுவதற்காக எழுந்தபோது அவர் சரிந்து விழுந்தார்.

அவரது உடல்நிலை எவ்வளவு விரைவாக மாறியது என்பதை மருத்துவமனை இயக்குநர் டாக்டர் ஸ்ரீ பிரசாத் அதிகாரி விவரித்தார்:

ஆனால், சக்கர நாற்காலியிலிருந்து எழுந்து படுக்கையில் படுக்க முயன்றபோது அவர் சரிந்து விழுந்தார். மருத்துவர்களால் அவரது உடல்நிலையை மதிப்பிடுவதற்கு முன்பே சில நிமிடங்களில் உயிரிழந்தார்.

நுரையீரலில் உள்ள ரத்தக் குழாயை அடைக்கும் ரத்த உறைவான நுரையீரல் தக்கையடைப்பே அவரது மரணத்துக்குக் காரணம் என்று மருத்துவமனை மருத்துவர்கள் தெரிவித்தனர். அலட்சியம் நடந்ததாகக் குற்றஞ்சாட்டி அவரது உறவினர்கள் மருத்துவமனையில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். அந்தக் குற்றச்சாட்டு தொடர்பான விசாரணையின் முடிவுகள் எதுவும் வெளியிடப்படவில்லை.

பிரசவத்தைப் பாதுகாப்பானதாக்க நேபாளம் மேற்கொண்டு வரும் முயற்சிகளில் உள்ள சவாலான கட்டத்தை இந்த மரணம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. அதிகமான பெண்கள் சுகாதார நிலையங்களை நாடுகின்றனர்; தாய்மார் இறப்பு விகிதமும் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது. இருப்பினும், நோயாளி திடீரென ஆபத்தான நிலைக்குச் செல்லும்போது தேவைப்படும் பல்வேறு நிபுணர்கள், செவிலியர் பராமரிப்பு, அவசரச் சிகிச்சை ஆகியவற்றை வழங்க மருத்துவமனைகள் இன்னும் சிரமப்படுகின்றன.

ரத்த உறைவு தொடர்பான இரு அவசரநிலைகள், மாறுபட்ட விளைவுகள்

பரோபகாரில் மற்றொரு பெண்ணுக்குப் பிரசவத்துக்குப் பிறகு ஆழ்நரம்பு ரத்த உறைவு ஏற்பட்டது. அவர் பிர் மருத்துவமனையின் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுக்கு மாற்றப்பட்டு உயிர் பிழைத்தார். உயிரிழப்புக்குக் காரணமான சம்பவத்துக்குப் பல வாரங்களுக்குப் பிறகு, ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை இந்த அவசரநிலை ஏற்பட்டதாக அதிகாரி தெரிவித்தார்.

ஆழ்நரம்பு ரத்த உறைவு என்பது பொதுவாகக் காலில் உள்ள ஆழமான நரம்பில் ரத்த உறைவு ஏற்படுவதாகும். நுரையீரலில் ரத்த ஓட்டத்தை ஒரு உறைவு அடைக்கும்போது நுரையீரல் தக்கையடைப்பு ஏற்படுகிறது; சில நேரங்களில் உடலின் வேறொரு பகுதியிலிருந்து அந்த உறைவு பயணித்து வந்து அடைக்கும். கர்ப்பமும் பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய காலமும் ரத்த உறைவு ஏற்படும் அபாயத்தை அதிகரிக்கின்றன.

உயிர் பிழைத்த நோயாளியைத் தனது குழு உடனடியாகப் பிர் மருத்துவமனைக்கு மாற்றியதாக அதிகாரி கூறினார். இந்த இரு அவசரநிலைகளும் மகப்பேறு மருத்துவமனைகள் எதிர்கொள்ளும் வெவ்வேறு தேவைகளைக் காட்டுகின்றன: குழந்தையைப் பாதுகாப்பாகப் பெற்றெடுப்பது ஒரு பணி; தாயின் நுரையீரல், இதயம் அல்லது பிற உறுப்புகளுக்கு ஏற்படும் திடீர் ஆபத்துக்கு சிகிச்சையளிக்க மற்றொரு குழுவும் வேறுவிதமான தீவிர சிகிச்சை வசதியும் தேவைப்படலாம்.

எனவே, பிரசவம் நன்றாக முடிந்ததாகத் தோன்றினாலும், பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய காலம் குடும்பங்களுக்கு ஆபத்தானதாக இருக்கலாம். தாடிங்கைச் சேர்ந்த அந்தப் பெண்ணின் உடல்நிலை மாறியபோது, பிரசவமாகி 18 மணி நேரமே ஆகியிருந்தது; அவர் இன்னும் மருத்துவமனையில்தான் இருந்தார்.

மகப்பேறு தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு வழங்கக்கூடியவை

பரோபகாரின் தாய்மார் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு வகை B என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. நெருக்கமான கண்காணிப்பு தேவைப்படும் நோயாளிகளுக்கான இடைநிலை சிகிச்சை வசதி இது என்று மருத்துவர்கள் விவரிக்கின்றனர். ஆபத்தான நிலையில் உள்ள நோயாளிகளுக்குத் தீவிர சிகிச்சை மருத்துவர்கள் கண்காணித்து சிகிச்சையளிக்கக்கூடிய வகை A பிரிவுகள் தேவை என அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

மருத்துவமனையின் பணியாளர் பற்றாக்குறை, அதன் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவின் வகைப்பாட்டோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. இதயப் பிரச்சினைகளுக்குச் சிகிச்சையளிக்க இதயநோய் நிபுணரும், சிறுநீரகப் பிரச்சினைகளுக்குச் சிகிச்சையளிக்க சிறுநீரக நிபுணரும், மிக மோசமான நிலையில் உள்ள நோயாளிகளின் சிகிச்சையை ஒருங்கிணைக்க தீவிர சிகிச்சை நிபுணரும் இல்லை என்று அதிகாரி தெரிவித்தார்.

செவிலியர்களின் பணிச்சுமையையும் வெளி உதவியை நாட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அதிகாரி விவரித்தார்:

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் ஒரே நேரத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள 10 நோயாளிகளைக் கவனிக்க இரண்டு செவிலியர்கள் மட்டுமே உள்ளனர். சிக்கல்கள் ஏற்படும்போது மற்ற மருத்துவமனைகளிலிருந்து நிபுணர்களை அழைக்க வேண்டியுள்ளது. சிகிச்சை கிடைப்பதில் ஏற்படும் தாமதம் நோயாளிகளின் உயிருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

10 படுக்கைகளும் நிரம்பியிருக்கும்போது, ஒவ்வொரு செவிலியரும் ஐந்து நோயாளிகளைக் கவனிக்க வேண்டிய நிலை உள்ளது. மாதந்தோறும் சுமார் 12 ஆபத்தான நிலையில் உள்ள தாய்மார்களையும் கிட்டத்தட்ட 36 குழந்தைகளையும் சிறப்பு தீவிர சிகிச்சைக்காக வேறு இடங்களுக்கு மருத்துவமனை அனுப்புகிறது. எனவே, பரோபகாரில் படுக்கை கிடைப்பது நோயாளியின் அவசரச் சிகிச்சையின் முதல் கட்டமாக மட்டுமே இருக்கலாம்.

பரிந்துரை என்பது மற்றொரு ஆபத்தான பயணத்தைக் குறிக்கலாம்

மற்றொரு அரசு மருத்துவமனையில் தீவிர சிகிச்சைப் படுக்கையைக் கண்டுபிடிப்பது பெரும்பாலும் கடினம் என்று பரோபகார் மருத்துவர்கள் கூறுகின்றனர். படுக்கை உறுதியான பின்னரும், நோயாளி அங்கு செல்லும் பயணத்தைத் தாக்குப்பிடிக்க வேண்டும். போக்குவரத்தின்போது மேம்பட்ட உயிர்காக்கும் உதவியை வழங்கத் தேவையான உபகரணங்கள் நேபாளத்தின் பெரும்பாலான ஆம்புலன்ஸ்களில் இல்லை என்று மருத்துவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

நோயாளி ஆபத்தான நிலையில் இருக்கும்போது, சுவாசம் மற்றும் ரத்த ஓட்டம் உள்ளிட்ட அடிப்படை உடல் செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்து இயங்கச் செய்வதே மேம்பட்ட உயிர்காக்கும் உதவி எனப்படும். மாற்றிச் செல்லும்போது நோயாளியின் நிலை மோசமடைந்தால், அவர் பெறும் மருத்துவமனையை அடைந்த பிறகு அல்லாமல் உடனடியாகச் சிகிச்சை தேவைப்படலாம்.

சுர்கேத்தில் உள்ள கர்ணாலி மாகாண மருத்துவமனையும் இதேபோன்ற அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது. பிரசவத்துக்குப் பிறகு உடல்நிலை மோசமடைந்த ஒரு பெண், மேல்சிகிச்சைக்காக காத்மாண்டுவுக்கு ஹெலிகாப்டரில் மாற்றப்பட்டபோது அதிலேயே உயிரிழந்தார். மேல்சிகிச்சைக்காக மருத்துவர்கள் அவரைப் பரிந்துரைத்திருந்தனர்.

சுர்கேத் மருத்துவமனையில் ஒவ்வொரு வாரமும் சிக்கலான பிரசவங்கள் தொடர்பான இரண்டு முதல் மூன்று நோயாளிகள் அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். அண்மைய அவசரநிலைகள் குறித்த விவரிப்பில் குறிப்பிடப்பட்ட செவ்வாய்க்கிழமை அன்று, பிரசவ வலியில் இருந்த ஒரு பெண்ணும் டோல்பாவிலிருந்து விமானம் மூலம் அங்கு கொண்டுவரப்பட்டார். தொலைதூர மாவட்டத்திலிருந்து மாகாண மருத்துவமனைக்கும், சில நோயாளிகளுக்கு அங்கிருந்து காத்மாண்டுவுக்கும் என, சிகிச்சையில் பல கட்டங்கள் இடம்பெறக்கூடும் என்பதை இந்தப் பயணங்கள் காட்டுகின்றன.

நிலைமை சீரற்ற தாய்க்கு, ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் ஏற்கும் மருத்துவக் குழு, பொருத்தமான படுக்கை, அவரது உடல்நிலைக்குத் தேவையான ஆதரவை வழங்கக்கூடிய போக்குவரத்து ஆகியவை அவசியம். பரிந்துரை அமைப்பில் இந்த மூன்றும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

சில மரணங்களுக்கான காரணம் ஏன் தெளிவாகத் தெரியாமல் உள்ளது

சுர்கேத் மருத்துவமனையின் மகப்பேறு மற்றும் மகளிர் மருத்துவத் துறைத் தலைவர் டாக்டர் அமித் சிங், தாய் அல்லது புதிதாகப் பிறந்த குழந்தை உயிரிழக்கும்போது, சில நேரங்களில் துல்லியமான காரணத்தைக் கண்டறியத் தங்கள் குழுவால் முடியாது என்றார். மருத்துவர்கள் எதிர்கொள்ளும் வரம்புகளை அவர் விவரித்தார்:

பல சந்தர்ப்பங்களில், மரணத்துக்கான உண்மையான காரணத்தை எங்களால் கண்டறிய முடியவில்லை. இந்தச் சிக்கல் அல்லது வேறொரு சிக்கல் காரணமாக இருக்கலாம் என்று ஊகிக்க மட்டுமே முடிகிறது.

நேபாளத்தின் தாய்நல விவாதங்களில் மேற்கோள் காட்டப்படும் ஆய்வுகள், பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய கடுமையான ரத்தப்போக்கு, உயர் ரத்த அழுத்தக் கோளாறுகள், பரிந்துரையில் ஏற்படும் தாமதங்கள், தவறான மேலாண்மை ஆகியவை தாய்மார் மரணங்களுக்கு முக்கியக் காரணங்களாக இருப்பதாகக் கூறுகின்றன. தொற்றுகள், கருக்கலைப்பால் ஏற்படும் சிக்கல்கள், அடிப்படை இதயநோய்கள், அம்னியாட்டிக் திரவத் தக்கையடைப்பு ஆகியவையும் பிற காரணங்களாகும். அம்னியாட்டிக் திரவம் தாயின் ரத்த ஓட்டத்தில் கலப்பதுடன் தொடர்புடைய கடுமையான எதிர்வினையை உள்ளடக்கிய அரிதான அவசரநிலைதான் அம்னியாட்டிக் திரவத் தக்கையடைப்பு.

முன்-எக்லாம்ப்சியா என்பது உயர் ரத்த அழுத்தமும் உடல் உறுப்புகள் பாதிக்கப்படுவதற்கான அறிகுறிகளும் கொண்ட கர்ப்பகாலக் கோளாறு. எக்லாம்ப்சியாவில் வலிப்பு ஏற்படும். பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய ரத்தப்போக்கு என்றும் அழைக்கப்படும் கடுமையான ரத்த இழப்பு, விரைவில் உயிருக்கு ஆபத்தாக மாறக்கூடும். இந்த நிலைகளுக்குத் தனித்தனி சிகிச்சைகள் தேவைப்படுகின்றன. சிக்கலான அவசரநிலையில் மகப்பேறு நிபுணத்துவம் மட்டுமே போதாமல் போகக்கூடும் என்பதையும் இது விளக்குகிறது.

தீவிர சிகிச்சை வசதி பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று சிங் கூறினார். நோயாளிகளின் உயிரை உடனடியாகக் காப்பாற்ற வேண்டிய தேவையையும், மரணங்களுக்கான காரணங்களைத் துல்லியமாகப் புரிந்துகொண்டு சிகிச்சை அல்லது பரிந்துரை ஏற்பாடுகளில் எங்கு மாற்றம் தேவை என்பதைக் கண்டறிய வேண்டிய அவசியத்தையும் அவரது கவலை இணைக்கிறது.

தாய்மார் மரணங்களைக் கண்காணிக்க நேபாளம் தொடங்கிய விதம்

2021 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் மூலம், தேசியக் கணக்கெடுப்புடன் இணைக்கப்பட்ட தனது முதல் தாய்மார் இறப்பு ஆய்வை நேபாளம் தொடங்கியது. உள்ளூரில் இது 2078 கணக்கெடுப்பு என அழைக்கப்படுகிறது. மரணங்களைக் கண்டறிந்து அவற்றுக்கான காரணங்களை ஆராய, சுகாதாரம் மற்றும் மக்கள்தொகை அமைச்சகம் மத்திய புள்ளியியல் பணியகத்துடன் இணைந்து பணியாற்றியது.

முந்தைய 12 மாதங்களில் 15 முதல் 49 வயதுக்குட்பட்ட பெண் யாரேனும் இறந்தாரா என்று கணக்கெடுப்புப் பணியாளர்கள் குடும்பங்களிடம் கேட்க வேண்டும் என ஆய்வுத் திட்டம் குறிப்பிட்டது. பின்னர், கர்ப்பகாலத்தின்போதா, பிரசவத்தின்போதா அல்லது பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய ஆறு வாரங்களுக்குள்ளா மரணம் நிகழ்ந்தது உள்ளிட்ட சூழ்நிலைகள் குறித்து சுகாதாரப் பணியாளர்கள் விரிவான தகவல்களைச் சேகரிக்க வேண்டும்.

இந்தத் திட்டத்தில் 847 கணக்கெடுப்பாளர்களும், வாய்மொழிப் பிரேதப் பரிசோதனை வினாப்பட்டியலைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்ளப்படும் தொடர் நேர்காணல்களும் இடம்பெற்றன. மரணத்துக்கு முன் காணப்பட்ட அறிகுறிகள் மற்றும் நிகழ்வுகள் குறித்து உறவினர்கள் அல்லது பராமரிப்பாளர்களிடமிருந்து தகவல்களைச் சேகரித்து, மரணத்துக்கான சாத்தியமான காரணத்தை மதிப்பிடுவது வாய்மொழிப் பிரேதப் பரிசோதனை ஆகும்.

அப்போது அமைச்சகத்தின் இணைச் செயலராக இருந்த இந்திரமணி பொக்ரேல், தாய்மார் மரணங்களையும் அவற்றுக்கான காரணங்களையும் கண்டறிந்து, பாதுகாப்பான தாய்மைச் சேவைகளை மேம்படுத்தவும், அவற்றை எளிதில் அணுகக்கூடியதாகவும் பெறக்கூடியதாகவும் மாற்றவும் இந்தப் பணி உதவும் என்றார். இனப்பெருக்க வயதிலுள்ள பெண்களின் மரணங்களில் 12 சதவீதம் தாய்மார் மரணங்கள் என மதிப்பிடப்பட்டதையும் ஆய்வு அறிவிப்பு சுட்டிக்காட்டியது.

சுகாதாரம் மற்றும் மக்கள்தொகை அமைச்சகமும் தேசிய புள்ளியியல் அலுவலகமும் 2022இல் வெளியிட்ட நேபாள தாய்மார் இறப்பு ஆய்வு 2021, ஏழு மாகாணங்களையும் உள்ளடக்கியது. நேபாள சுகாதார ஆராய்ச்சி மன்றம் மற்றும் சுகாதார மேம்பாட்டுக் கூட்டாளர்களுடன் இணைந்து நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வில், தாய்மார் மரணங்களில் கிட்டத்தட்ட நான்கில் மூன்று பங்கு சுகாதார நிலையங்களிலோ போக்குவரத்தின்போதோ நிகழ்ந்தது கண்டறியப்பட்டது. பலவீனமான பரிந்துரை ஏற்பாடுகள், சுகாதார நிலையங்களின் குறைந்த திறன், சரியான நேரத்தில் தரமான சிகிச்சை கிடைப்பதில் ஏற்படும் தாமதங்கள் ஆகியவை அடையாளம் காணப்பட்டன.

முந்தைய 12 மாதங்களில் நிகழ்ந்ததாக 2021 கணக்கெடுப்பில் தெரிவிக்கப்பட்ட கர்ப்பம் தொடர்பான மரணங்களை ஆய்வு பயன்படுத்தியது; அதைத் தொடர்ந்து பயிற்சி பெற்ற சுகாதாரப் பணியாளர்கள் வாய்மொழிப் பிரேதப் பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டனர். கர்ப்பம் தொடர்பான 653 மரணங்களில் 622 தாய்மார் மரணங்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டன. இந்த மரணங்களையும் கணக்கெடுப்பில் பதிவான 412,935 உயிருள்ள பிறப்புகளையும் கொண்டு, 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு 151 தாய்மார் மரணங்கள் என்ற விகிதத்தை ஆய்வு மதிப்பிட்டது. இந்த விகிதம் பாக்மதியில் 98 ஆகவும் லும்பினியில் 207 ஆகவும் இருந்தது; கர்ணாலியில் 172 ஆக இருந்தது. 11 மரணங்கள் குறித்த தகவல்கள் முழுமையில்லாததால், 611 தாய்மார் மரணங்கள் பற்றிய விரிவான பகுப்பாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. மருத்துவ அறிக்கைகளை விட வாய்மொழிப் பிரேதப் பரிசோதனைத் தகவல்களிலிருந்து காரணங்கள் வகைப்படுத்தப்பட்டதால், நினைவுகூரலில் ஏற்படும் பிழைகள் உள்ளிட்ட அறிக்கை சார்ந்த சார்புகளுக்கு இந்தக் கண்டறிதல்கள் உட்பட்டிருக்கலாம்.

பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்ட மரணங்களில் 57 சதவீதம் சுகாதார நிலையங்களிலும், 26 சதவீதம் வீடுகளிலும், சுமார் 17 சதவீதம் சுகாதார நிலையங்களுக்குச் செல்லும் வழியிலோ அவற்றுக்கு இடையிலான பயணத்தின்போதோ நிகழ்ந்தன. 61 சதவீதம் பிரசவத்துக்குப் பிறகு நிகழ்ந்தன. மகப்பேறு சாராத சிக்கல்கள் தாய்மார் மரணங்களில் 32 சதவீதத்துக்கும், மகப்பேறு ரத்தப்போக்கு 26 சதவீதத்துக்கும், உயர் ரத்த அழுத்தக் கோளாறுகள் 12 சதவீதத்துக்கும் காரணமாக இருந்தன. பிரசவத்தின்போதோ அதற்குப் பிறகோ உயிரிழந்த பெண்களில் 76 சதவீதம் பேர் சுகாதார நிலையங்களில் குழந்தை பெற்றிருந்தனர். ஆனால், பரிந்துரைக்கப்பட்ட நான்கு கர்ப்பகாலப் பரிசோதனைகளையும் 53 சதவீதம் பேர் மட்டுமே மேற்கொண்டிருந்தனர்.

பெண்களில் 74 சதவீதம் பேர் சிகிச்சையில் குறைந்தது ஒரு தாமதத்தை எதிர்கொண்டிருந்தனர்; 17 சதவீதம் பேர் மூன்று வகையான தாமதங்களையும் சந்தித்திருந்தனர்: சிகிச்சை பெற முடிவெடுப்பது, சுகாதார நிலையத்தை அடைவது, சிகிச்சை பெறுவது. சிகிச்சை பெற முடிவெடுப்பதில் 57 சதவீதத்தினரும், சிகிச்சை கிடைப்பதில் 40 சதவீதத்தினரும், சுகாதார நிலையத்தை அடைவதில் 33 சதவீதத்தினரும் தாமதங்களை எதிர்கொண்டனர். சரியான நேரத்தில் பரிந்துரைக்க வேண்டிய அபாயங்களைக் கண்டறிவதில் ஏற்படும் தாமதங்கள், நோயாளியை ஏற்கும் நிலையங்களில் ஏற்படும் நிர்வாகத் தாமதங்கள், போக்குவரத்து ஏற்பாடுகள், சுகாதார நிலையங்களுக்கு இடையிலான மோசமான தகவல் தொடர்பு, உபகரணங்கள், பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்கள், ரத்தம், மருந்துகள் ஆகியவற்றின் பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சினைகள் பதிவாகின.

சுகாதார நிலையங்களில் அதிகப் பிரசவங்கள், குறைவான தாய்மார் மரணங்கள்

மகப்பேறு சேவைகளை விரிவுபடுத்தியதன் மூலம் நேபாளம் கணிசமான முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. அரசின் சுகாதார நிலையங்களில் இலவச மருத்துவமனைப் பிரசவச் சேவைகள் 2009இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன; நாடு முழுவதும் 2,800க்கும் மேற்பட்ட பிரசவ மையங்கள் திறக்கப்பட்டுள்ளன.

இலவசப் பிரசவச் சேவைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட காலகட்டத்தில் சுகாதார நிலையங்களில் நடைபெற்ற பிரசவங்களின் பங்கு சுமார் 18 சதவீதமாக இருந்தது; 2025இல் அது 90.5 சதவீதமாக உயர்ந்தது. இது 72.5 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகரிப்பாகும். இதனால், திறமையான பராமரிப்பு வழங்குவதற்காக அமைக்கப்பட்ட சூழல்களில் பெரும்பாலான பிரசவங்கள் நடைபெறுகின்றன.

100,000 பிரசவங்களுக்கு 539 ஆக இருந்த தாய்மார் இறப்பு விகிதம், 1996இல் இருந்து 2016க்குள் 239 ஆகக் குறைந்தது. அண்மைய மருத்துவமனைச் செய்திகளில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட உலக சுகாதார அமைப்பின் மதிப்பீட்டின்படி, 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு 142 தாய்மார் மரணங்கள் நிகழ்கின்றன. 2000ஆம் ஆண்டிலிருந்து 70 சதவீதத்துக்கும் மேல் குறைந்துள்ளதாகவும் உலக சுகாதார அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது.

கர்ப்பம் அல்லது அதன் மேலாண்மையுடன் தொடர்புடைய மரணங்களை, 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு எத்தனை எனக் கணக்கிடுவது தாய்மார் இறப்பு விகிதம் ஆகும். மொத்த மரண எண்ணிக்கையை மட்டும் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, கர்ப்பம் மற்றும் பிரசவத்துடன் தொடர்புடைய அபாயத்தை நாடுகளும் சுகாதாரச் சேவைகளும் கண்காணிக்க இது உதவுகிறது.

2030ஆம் ஆண்டுக்குள் 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு 70 தாய்மார் மரணங்கள் என்ற நிலையை அடைவதே நேபாளத்தின் அறிவிக்கப்பட்ட நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு. உலக சுகாதார அமைப்பின் 142 என்ற மதிப்பீட்டிலிருந்து 70ஐ எட்ட, 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு 72 மரணங்களைக் குறைக்க வேண்டும்; அதாவது பாதிக்கும் சற்று அதிகமாகக் குறைக்க வேண்டும்.

முக்கிய மைல்கற்களும் அடுத்த இலக்கும்

நேபாளத்தின் முன்னேற்றம் பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ந்துள்ளது. அணுகல் விரிவாக்கம், மரணங்களைக் கண்டறியும் முயற்சிகள், எஞ்சியுள்ள தேசிய இலக்கு ஆகியவற்றை முக்கிய ஆண்டுகள் ஒருங்கிணைத்துக் காட்டுகின்றன:

• 1996: 100,000 பிரசவங்களுக்கு 539 தாய்மார் மரணங்கள் என்ற விகிதம் இருந்தது.
• 2009: அரசு சுகாதார நிலையங்களில் இலவச மருத்துவமனைப் பிரசவச் சேவைகளை அரசு அறிமுகப்படுத்தியது.
• 2016: 100,000 பிரசவங்களுக்கு 239 தாய்மார் மரணங்கள் என்ற விகிதம் இருந்தது.
• 2021: தேசிய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புடன் இணைக்கப்பட்ட தாய்மார் இறப்பு ஆய்வை நேபாளம் தொடங்கியது.
• 2025: சுகாதார நிலையங்களில் நடைபெற்ற பிரசவங்களின் விகிதம் 90.5 சதவீதத்தை எட்டியதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது.
• 2030: 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு 70 தாய்மார் மரணங்கள் என்ற இலக்கை அடைய நேபாளம் திட்டமிட்டுள்ளது.

அண்மைய மரணங்களும் அவசரப் பரிந்துரைகளும், இந்த முயற்சி தற்போது எதிர்கொள்ளும் சவாலை வெளிப்படுத்துகின்றன: பெண்கள் சிகிச்சையை அடைந்த பிறகு, கடுமையான சிக்கல்களுக்கு மருத்துவமனைகளால் சிகிச்சையளிக்க முடிகிறதா என்பதே அது. தாடிங் அல்லது டோல்பா போன்ற மாவட்டங்களிலிருந்து பரிந்துரைக்கப்படும் நோயாளிகளுக்கு, அடுத்த மருத்துவமனையில் சிறப்பு சிகிச்சை கிடைப்பது அவர்களின் அடுத்தகட்டப் பயணத்தைத் தீர்மானிக்கக்கூடும்.

உபகரணங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட முதலீடு

இறப்புகளை மேலும் குறைக்கத் தொடர்ந்து செலவிடுவதும் அரசின் உறுதியான அர்ப்பணிப்பும் தேவை என்று தாய்நல நிபுணர் டாக்டர் பவன் சர்மா கூறினார். இயந்திரங்களை வாங்குவது மட்டுமே ஏன் முக்கியமான குறைபாடுகளைத் தீர்க்காது என்பதை அவர் விவரித்தார்:

விலையுயர்ந்த உபகரணங்கள் மட்டுமே தாய்மார் மரணங்களைக் குறைக்க முடியாது. குறைந்த முயற்சியிலேயே விரைவான முன்னேற்றத்தைப் பெற முடியும்; ஆனால் மேலும் முன்னேறப் பெருமளவிலான முதலீடும் வலுவான அரசியல் உறுதியும் தேவை.

பரோபகாரின் அனுபவம் பணியாளர் பற்றாக்குறையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. ஒரு மருத்துவமனையில் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு இருந்தாலும், வேறு இடங்களிலிருந்து நிபுணர்களை அழைக்கவும், வேறொரு தீவிர சிகிச்சைப் படுக்கையைக் கண்டறியவும், நோயாளியை மாற்றுவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யவும் வேண்டியிருக்கலாம். நோயாளிகளின் நிலை விரைவாக மாறக்கூடும் என்பதால், அவர்களைக் கண்காணிக்கச் செவிலியர்களுக்கு போதிய திறனும் இருக்க வேண்டும்.

பல மருத்துவத் துறைகளைச் சேர்ந்த நிபுணர்கள் இணைந்து பணியாற்றும் மருத்துவமனைகள், மகப்பேறு பராமரிப்பு, இதயம் மற்றும் சிறுநீரக நிபுணத்துவம், தீவிர சிகிச்சை ஆகியவற்றை ஒரே சிகிச்சைச் செயல்முறையில் ஒருங்கிணைக்க முடியும். கடுமையான சிக்கல்கள் கொண்ட தாய்மார்களுக்கு, இது மருத்துவமனைகளுக்கு இடையிலான அவசரப் பயணங்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கலாம்.

பிரசவத்துக்காக முன்பைவிடப் பல பெண்களை நேபாளம் ஏற்கெனவே சுகாதார நிலையங்களுக்கு அழைத்து வந்துள்ளது. அடுத்த பணி, வழக்கமான மகப்பேறு பராமரிப்பு அவசரநிலையாக மாறும்போது, குழந்தை பிறந்த பிறகும் உட்பட, அந்த நிலையங்கள் உடனடியாகச் செயல்படக்கூடிய திறனை உறுதிசெய்வதாகும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தாடிங்கைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், குழந்தை பிறந்து 18 மணி நேரத்துக்குப் பிறகு பரோபகார் மகப்பேறு மற்றும் பெண்கள் மருத்துவமனையில் உயிரிழந்தார்; நுரையீரல் தக்கையடைப்பே மரணத்துக்குக் காரணம் என்று மருத்துவர்கள் தெரிவித்தனர்.
• பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய ரத்த உறைவு ஏற்பட்ட மற்றொரு நோயாளி, பிர் மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்ட பிறகு உயிர் பிழைத்தார்.
• பரோபகாரில் 10 படுக்கைகள் கொண்ட வகை B தாய்மார் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு உள்ளது; ஆனால் இதயம், சிறுநீரகம், தீவிர சிகிச்சை ஆகிய துறைகளில் நிபுணர்கள் இல்லை.
• மாதந்தோறும் சுமார் 12 ஆபத்தான நிலையில் உள்ள தாய்மார்களையும் கிட்டத்தட்ட 36 குழந்தைகளையும் வேறு இடங்களுக்கு மருத்துவமனை அனுப்புகிறது.
• 2022இல் வெளியிடப்பட்ட நேபாள தாய்மார் இறப்பு ஆய்வு 2021இன்படி, தாய்மார் மரணங்களில் கிட்டத்தட்ட நான்கில் மூன்று பங்கு சுகாதார நிலையங்களிலோ போக்குவரத்தின்போதோ நிகழ்ந்தன; பெண்களில் 74 சதவீதம் பேர் சிகிச்சையில் குறைந்தது ஒரு தாமதத்தை எதிர்கொண்டனர்.
• 2025இல் சுகாதார நிலையங்களில் நடைபெற்ற பிரசவங்கள் 90.5 சதவீதத்தை எட்டின. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் 100,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு 70 தாய்மார் மரணங்கள் என்ற இலக்கை நேபாளம் கொண்டுள்ளது.